Krastina ν. Λαμπάμπιντι, Αρ. Αγωγής: 1382/21, 8/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1382/21 Mεταξύ: XXXXX Krastina Ενάγουσας -και- XXXXX Λαμπάμπιντι Εναγόμενου Μονομερής Αίτηση ημ. 3/12/2021 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 8/2/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα- Αιτήτρια: κ. Δημητρίου Για Εναγόμενο - Kαθ' ου η αιτηση: κα. Αποστολίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 3/12/2021 καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Με το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα επιζητούνται, εν συντομία, αποζημιώσεις για επίθεση, διάταγμα που να απαγορεύει στον Εναγόμενο να παρενοχλεί την Ενάγουσα και αποζημιώσεις για ζημιές σε ακίνητο ιδιοκτησίας της τελευταίας. Επιπλέον επιζητεί παράδοση κατοχής, διάταγμα που να διατάζει τον Εναγόμενο να εγκαταλείψει και να παρεμποδίζει να εισέρχεται και αποζημιώσεις λόγω παράνομης επέμβασης στο επίδικο ακίνητο. Το επίδικο ακίνητο έχει τα κάτωθι στοιχεία: Διαμέρισμα με αρ. εγγραφής 10/XXXXX επί της οδού XXXXX
- XXXXX Κωρτ 3 αρ. θυρ. XXXXX, Λάρνακα. Την ίδια μέρα καταχωρήθηκε η υπό κρίση μονομερής αίτηση. Με αυτήν η Ενάγουσα- Αιτήτρια (στο εξής «η Αιτήτρια») εξαιτείται Διατάγματα με τα οποία: Α. Να απαγορεύεται στον Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση (στο εξής «ο Καθ' ου η αίτηση») προσωπικά ή μέσω τρίτων να την παρενοχλεί, απειλεί ή παρακολουθεί ή με τον όποιο άλλο τρόπο να επεμβαίνει στο άτομο της ή να προσεγγίζει την ίδια ή την κατοικία ή τον χώρο εργασίας της σε απόσταση 100 μέτρων. Β. Να διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση, υπάλληλοι, υπηρέτες ή αντιπρόσωποι του να παύσουν να επεμβαίνουν στο επίδικο ακίνητο της Αιτήτριας και Γ. Να σταματήσουν τα εν λόγω άτομα να παρεμποδίζουν την Αιτήτρια να εισέρχεται στο επίδικο ακίνητο. Διατάχθηκε επίδοση της αίτησης και τέθηκε ένσταση επ' αυτής. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Έχει καταγωγή από την Βουλγαρία και βρίσκεται στην χώρα μας από το
- Αναφέρεται στο ιστορικό της σχέσης της με τον Καθ' ου η αίτηση και της αγοράς του επίδικου ακινήτου. Τέλεσαν γάμο το 2007 και έλυσαν τον γάμο τους το
- Το επίδικο ακίνητο το αγόρασε με δικά της χρήματα και προς τούτο επεσύναψε ως Τεκμήριο 1 τίτλο ιδιοκτησίας. Παραθέτει προς τούτο το Τεκμήριο 2 πιστοποίηση για δάνειο που έλαβε, βεβαίωση σε σχέση με το δάνειο και πληρωμή των ασφάλιστρων του διαμερίσματος. Ο Καθ' ου η αίτηση ουδεμία συμμετοχή είχε στην αγορά του διαμερίσματος. Δεν συμφώνησαν να το αγοράσουν από κοινού και για αυτό τον λόγο είναι γραμμένο στο όνομα της, εφόσον δεν είχαν πει ποτέ με τον Καθ' ου η αίτηση ότι θα το αγόραζαν από κοινού. Ο Καθ' ου η αίτηση είχε εισέλθει παρανόμως στην Κύπρο, η ίδια προχώρησε σε δανειοδότηση και εξόφληση του διαμερίσματος. Διέμεναν μαζί στο διαμέρισμα. Το Νοέμβριο του 2017 σταμάτησε από την εργασία της. Αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας και πηγαινοερχόταν στην Βουλγαρία για την επίλυση τους. Τότε επήλθε ρήξη στην σχέση τους γιατί αντιλήφθηκε ότι ο Καθ' ου η αίτηση της έλεγε ψέματα, με αποτέλεσμα να λυθεί ο γάμος τους. Ο Καθ' ου η αίτηση συνέχισε να διαμένει στο επίδικο ακίνητο και ζητούσε χρόνο για να βρει άλλο χώρο να κατοικήσει. Τον Δεκέμβριο του 2018 παρέμεινα μαζί για μια βδομάδα. Του ζήτησε εκ νέου να φύγει, της ζήτησε χρήματα και μετέπειτα ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε αίτηση για επίλυση περιουσιακών διαφορών στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Η ίδια απουσίαζε από την Κύπρο και ζήτησε από τον δικηγόρο της να βρει τρόπο να μπορέσει να επιστρέψει στο ακίνητο ιδιοκτησίας της. Τότε ο δικηγόρος της απέστειλε επιστολή για αποκοπή του ρεύματος και του νερού, αλλά ο Καθ' ου η αίτηση τα επανασυνέδεσε. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο τον Ιούνιο του 2021 στο επίδικο ακίνητο διέμενε ο Καθ' ου η αίτηση με τη νέα του σύντροφο. Αυτό βρισκόταν σε χαώδη κατάσταση (βλ. φωτογραφίες Τεκμήριο 7). Ζήτησε από τον Καθ' ου η αίτηση να εγκαταλείψει το διαμέρισμα αλλά αυτός την έδιωξε. Την 1/11/2021 προσπάθησε εκ νέου να πάει για να ανακτήσει το επίδικο ακίνητο και ο Καθ΄ ου η αίτηση με άλλα πρόσωπα την εξύβρισαν, της επιτέθηκαν και τελικά την εκδίωξαν κακήν κακώς. Έγινε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία. Δεν μπορεί να μείνει, λοιπόν, στο ακίνητο ιδιοκτησίας της και διαμένει σε φίλους της, ξενοδοχεία και άλλους χώρους. Δεν έχει πλέον την οικονομική δυνατότητα να καταβάλλει ποσά για να διαμένει και να μην μπορεί να παραμείνει στην περιουσία της. Ο Καθ΄ ου η αίτηση ενίσταται γιατί καταχρηστικά επιδιώκεται η έξωση του ενώ διαμένει με την άδεια της Αιτήτριας στο επίδικο ακίνητο, η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια, δεν λήφθηκαν τα ορθά ένδικα μέσα και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι έλαβε κυπριακή υπηκοότητα και συνεπώς ουδέποτε υπήρξε παράνομος στην Κυπριακή Δημοκρατία. Παντρεύτηκε εκ νέου και απέκτησε παιδί 10 μηνών σήμερα. Ο λόγος που χώρισαν με την Αιτήτρια ήταν ότι δεν μπορούσαν να τεκνοποιήσουν. Ο ίδιος προέβη στην αίτηση διαζυγίου και όχι η Αιτήτρια. Είναι με την προοπτική του γάμου που αποκτήθηκε το επίδικο ακίνητο και δεν εγγράφηκε το μισό στο όνομα του επειδή τότε ήταν αιτητής πολιτικού ασύλου. Η τιμή του διαμερίσματος ήταν 60 000 ΛΚ και η Αιτήτρια κατέβαλε τις 10 000 ΛΚ και έλαβε δάνειο για την αποπληρωμή του υπόλοιπου, γιατί ο ίδιος λόγω του καθεστώτος του δεν δύνατο να λάβει δάνειο. Λάμβανε μεγαλύτερο μισθό από την Αιτήτρια, κατέβαλλε το ποσό της δόσης και η Αιτήτρια με τον μισθό της βοηθούσε στην συντήρηση της κατοικίας. Κατέβαλλε ποσά μηνιαίως στην Αιτήτρια από τον Ιούνιο του 2018 μέχρι τον Αύγουστο του 2019 ως ενοίκιο για το επίδικο ακίνητο (κατέθεσε εμβάσματα ως Τεκμήριο 5). Καταχώρησε αίτηση για επίλυση περιουσιακών διαφορών γιατί πληροφορήθηκε ότι θα πωλείτο το επίδικο ακίνητο. Αναφέρει ότι με ενέργειες της η Αιτήτρια απέκοψε ηλεκτροδότηση και υδροδότηση στο επίδικο ακίνητο και τα συνέδεσε ο ίδιος. Αναφέρει ότι πήγε τον Οκτώβριο του 2021 να τον εκδιώξει με τρίτο πρόσωπο. Της είπε αν ήθελε η ίδια μπορούσε να μείνει αλλά όχι το τρίτο πρόσωπο. Δεν προέβη σε ζημιές στο διαμέρισμα, ενώ αν εκδοθούν τα επίδικα διατάγματα θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει την οικία για την οποία έκανε αρκετά έξοδα. Είναι διατεθειμένος να καταβάλλει ενοίκιο για την διαμονή του στο επίδικο ακίνητο. Οι δικηγόροι των μερών με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους, στις οποίες θα γίνεται αναφορά πιο κάτω, όπου καθίσταται χρήσιμο κατά την ανάλυση των νομικών αρχών της υπόθεσης. Προέχει να εξεταστεί ο ισχυρισμός του Καθ' ου η αίτηση για απόκρυψη γεγονότων από την Αιτήτρια. Η σχετική αρχή ορίζει ότι: δεν είναι η κάθε παράλειψη που οδηγεί στην ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε ex parte. Το γεγονός που δεν αποκαλύφθηκε πρέπει να είναι ουσιώδους σημασίας ώστε να δικαιολογείται η ακύρωση. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Πική, Π. στην Resola v. Χρίστου
(1998)1 A.A.Δ. 598: "Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Ζim Israel Navigation Co Limited και άλλων
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 597, πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι, όπως αναφέραμε, κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής." Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι' αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος χωρίς την εξέταση της ουσίας της αίτησης. (Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G v Adeona Holdings Limited, Πολιτική Έφεση αρ. Ε 6/2014, 27/2/2015) Στην Εκκλησία Παναγίας Αγίας Νάπας ν Δήμου Αγίας Νάπας,
(2013)2 ΑΑΔ 621 αναφέρθηκε ότι: «απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων σε μονομερή αίτηση στην ουσία ισοδυναμεί με εξαπάτηση του δικαστηρίου. Όπως έχει κατ' επανάληψη λεχθεί, το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό και η πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων" Εκ των ως άνω αρχών προκύπτει ότι τα όσα γεγονότα δεν αποκαλύφθηκαν θα πρέπει να ήταν ικανά να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. Να έγκεινται δηλαδή των επίδικων, των όσων καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει. Στην παρούσα περίπτωση δεν υφίσταται απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Εν προκειμένω εξετάζεται ενδιάμεση θεραπεία παύσης παράνομης επέμβασης και προστασίας της Αιτήτριας λόγω προηγούμενης επίθεσης από τον Καθ΄ ου η αίτηση. Το αν ο Καθ' ου η αίτηση εισήλθε παράνομα στην Δημοκρατία σαφώς και δεν επηρεάζει τα επίδικα. Δεν ήταν κάτι που θα λαμβάνετο υπόψη, σε αυτό το στάδιο τουλάχιστον. Το ίδιο και η οικογενειακή του κατάσταση. Το ότι έχει αποκτήσει μόλις κάποιων μηνών τέκνο δεν είναι ικανό να νομιμοποιήσει την όποια συμπεριφορά του ως προς τα αστικά αδικήματα, τα οποία επιχειρεί να καταδείξει η Αιτήτρια. Η συνεισφορά δε στο ακίνητο είναι ζήτημα που δεν έχει δικαιοδοσία το παρόν Δικαστήριο να το αποφασίσει. Το όποιο δικαίωμα ή εν δυνάμει δικαίωμα συνεισφοράς του Καθ' ου η αίτηση θα αποφασιστεί με την αίτηση του στο Οικογενειακό Δικαστήριο, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι η Αιτήτρια αποκάλυψε την σχετική αίτηση στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 5 στην ε/δ της Αιτήτριας). Ακόμα και τα ποσά που κατέβαλλε ο Καθ' ου η αίτηση στην Αιτήτρια (βλ. Τεκμήριο 5 στην ε/δ του Καθ' ου η αίτηση), δεν μπορούν να αποτελέσουν σαφή απόδειξη μη αποκάλυψης ουσιώδους γεγονότος γιατί: εν πρώτοις δεν καταδείχθηκε να αποτελούν αντίτιμο για ενοίκιο, κατά δεύτερον δεν πρόκειται για σταθερά ποσά κάθε μήνα και τρίτον είναι παραδεκτό ότι από τον Αύγουστο του 2019, για δυόμιση χρόνια δηλαδή, δεν καταβάλλεται κανένα ποσό. Επομένως, η μη αποκάλυψη εμβασμάτων στην Αιτήτρια από τον Καθ' ου η αίτηση, φαίνεται αφενός να μη ακουμπά τα ουσιώδη ζητήματα, όπως θα εξηγηθεί και κατωτέρω, και αφετέρου να έλαβε χώρα σε χρόνο που δεν είναι επίδικος. Τέλος το ποιος υπέβαλε την αίτηση διαζυγίου, προφανώς και είναι άσχετο με τα επίδικα ζητήματα, αλλά ακόμα από την ενώπιον μου μαρτυρία φαίνεται ότι είναι η Αιτήτρια που προέβη σε αίτηση διαζυγίου στην Βουλγαρία, όπως άλλωστε ο ίδιος ο Καθ΄ ου η αίτηση αναφέρει στην παράγραφο 7 της ένορκης του δήλωσης, η οποία υποστηρίζει την αίτηση με αριθμό 24/19 στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας (Τεκμήριο 3 της ε/δ του Καθ' ου η αίτηση). Επομένως δεν υφίσταται απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, ως η νομολογία ορίζει, η οποία να οδηγεί σε απόρριψη την αίτηση. Στην παρούσα τυγχάνουν εξέτασης οι πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960 (14/1960). Εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και αν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Ως προς τον τρόπο εξέτασης των προϋποθέσεων που το άρθρο 32 θέτει, απολύτως σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην πολύ πρόσφατη Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας v. Φίλιππου Α. Τρικωμίτη & Υιοί Λίμιτεδ, Πολιτική Έφεση αρ. Ε91/2015, 5/4/2021: «Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό στάδιο μιας υπόθεσης, όταν καλείται να εξετάσει κατά πόσο θα εκδώσει προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, 267). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236).» Στην βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο αρχικά εξετάζει αν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση είναι αλληλένδετο με την βάση της αγωγής. Δηλαδή αν μέσω των αναφερόμενων στην Έκθεση Απαίτησης υπάρχει, γεννάται βάση αγωγής. Αδιαμφισβήτητα πληρείται η πρώτη προϋπόθεση του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Έχει τεθεί με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα η βάση της αγωγής η οποία αφορά παράνομη επέμβαση και επίθεση. Τα άλλα συνακόλουθα αιτητικά, επίσης αφορούν την εν λόγω βάση. Σε ότι αφορά την πιθανότητα επιτυχίας, στην Κυτάλα κ.ά. ν. Χρύσανθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253, αναφέρθηκε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557). Όπως ετέθη στις υποθέσεις T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D.
(1999)1 A.A.Δ. 225, δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Εν προκειμένω υφισταται πιθανότητα επιτυχίας. Η Αιτήτρια απέδειξε ότι είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε. Η απόδειξη ιδιοκτησίας αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη κατοχής εκτός αν προκύπτει από μαρτυρία ότι την κατοχή την έχει άλλος (Γλυκύς Kώστας ν. Iεράς Mονής Mαχαιρά
(1999)1 ΑΑΔ 654) και τέτοια νόμιμη κατοχή δεν έχει αποδειχθεί από τον Καθ' ου η αίτηση. Όπως άλλωστε αναφέρεται στο σύγγραμμα σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, στην 20η έκδοση, στη σελίδα 1231 στην παράγραφο 19-17, «a trespasser who enters and expels the person in possession does not obtain possession». Ο αποκλεισμός δηλαδή της Αιτήτριας από ακίνητο ιδιοκτησίας της δεν μπορεί να γεννήσει δικαίωμα κατοχής στον Καθ' ου η αίτηση. Ακόμα όμως και αν αποδεχόμουν όλους τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση, και πάλι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρεται σε άδεια και σε προφορική συμφωνία, την οποία στηρίζει σε πληρωμές για κάποιους μήνες τα έτη 2018 και
- Είναι όμως φανερό ότι η όποια άδεια δόθηκε για τη παραμονή του Καθ' ου η αίτηση στο επίδικο ακίνητο άρθηκε, αφού όπως και ο ίδιος αναφέρει τον Οκτώβριο του 2021 η Αιτήτρια προσπάθησε να ανακτήσει το ακίνητο και ο ίδιος είναι που δεν το δέχθηκε (παρ. 30 της ένορκης του δήλωσης). Όταν, όμως, αποσυρθεί η άδεια παραμονής σε ακίνητη ιδιοκτησία η νόμιμη παρουσία μετατρέπεται σε παράνομη επέμβαση (Αρτέμης & Ερωτοκρίτου, Αστικά Αδικήματα, Δίκαιο και Αποφάσεις, 2003, Τόμος 1, σελίδα 130). Και είναι σαφές ότι σήμερα ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει άδεια να παραμένει στο ακίνητο ιδιοκτησίας της Αιτήτρια, με βάση πάντα τα όσα αναφέρει ο ίδιος. Η Αιτήτρια επιχείρησε να του αποκόψει ηλεκτροδότηση και υδροδότηση και δύο φορές επιχείρησε να λάβει κατοχή του διαμερίσματος και ο Καθ' ου η αίτηση δεν πληρώνει το όποιο ποσό σε αυτήν τουλάχιστον από το
- Συνεπώς δεν έχει άδεια να παραμένει στο ακίνητο ο Καθ' ου η αίτηση, με βάση τα όσα ο ίδιος αναφέρει, και έχει καταστεί παράνομος επεμβασίας. Σε σχέση, δε, με την επίθεση όπως παραδέχεται και με την αγόρευση του ο Εναγόμενος (σελ. 7) πληρείται η πιθανότητα επιτυχίας, εφόσον έγινε καταγγελία και στην Αστυνομία. Τα ως άνω αναφέρονται χωρίς σε καμία περίπτωση να προβαίνω σε πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Θα ήταν, άλλωστε, παρακινδυνευμένο να προβώ σε τελικά συμπεράσματα χωρίς να έχω ενώπιον μου όλα τα απαραίτητα στοιχεία ή μαρτυρία σε αυτό το στάδιο. Πάντα, όμως, με την αξιολόγηση που λαμβάνει χωρά εν προκειμένω και χωρίς να γίνονται τελικά ευρήματα, παρά μόνο με βάση τις ενώπιον μου ένορκες δηλώσεις και δη στηριζόμενος στα όσα ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση θέτει (βλ. και Ιερά Μονή Κύκκου ν White Moon Services Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 298/12, 123/2/2013). Η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32, δηλαδή κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Επίσης, ακόμη και εκεί που η ζημιά θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού (βλ Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791). Περαιτέρω, στην Κυρίσαββα κ.α ν Χάρη Γεώργιου Κύζη ως Διαχειριστή της περιουσίας της Αποβιωσάσης Μαριτσούς Κωστή Κίζη
(2001)1Α.Α.Δ.1245 λέχθηκαν τα ακόλουθα επί του προκειμένου: «Όμως, η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλ. Παπαστράτης ν Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231)». Στην παρούσα υπόθεση σαφώς και ενυπάρχει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Αιτήτρια. Παραδεκτά παραβιάζεται το δικαίωμα της στην απόλαυση της περιουσίας της. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, έστω και αν έλκει δικαίωμα στο επίδικο ακίνητο και το διεκδικεί με τις διαδικασίες στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας, σήμερα παραμένει παρανόμως στο διαμέρισμα ιδιοκτησίας της Αιτήτριας, χωρίς την άδεια της και χωρίς να της παρέχει το όποιο αντάλλαγμα. Μεγαλώνει τη νέα του οικογένεια σε ένα ακίνητο, όπου, τουλάχιστον σήμερα, δεν έχει δικαίωμα επ' αυτού, στερώντας την απόλαυση της ιδιοκτησίας από την νόμιμο ιδιοκτήτη του την Αιτήτρια. Το Δικαστήριο δεν μπορεί, λοιπόν να καταστεί συμμέτοχο, αρωγός σε αυτή την παραβίαση των δικαιωμάτων της Αιτήτριας (βλ. κατ' αναλογία Αρκαδίου Πολυξένη, δια του πληρεξούσιου Αντπροσώπου αυτής Σάββα Αρκαδίου ν. Porto Lara Estates Ltd
(2010)1 ΑΑΔ 2035). Οφείλω να τονίσω ότι η Δημοκρατία έχει θετική υποχρέωση να προστατεύσει το εν λόγω δικαίωμα της Ενάγουσας (Βλ. Συντάγματος και ΕΔΔΑ Immobiliare Saffi v Ιταλίας, 22774/93, 28/7/1999). Έχει υποχρέωσή να διασφαλίσει ότι η Ενάγουσα μπορεί να διαθέσει κατά το δοκούν την περιουσία της, και στην παρούσα περίπτωση να την χρησιμοποιήσει για σκοπούς ιδιοκατοίκησης της. Στα ως άνω προστίθεται και η οικονομική αδυναμία της Αιτήτριας να παραμείνει σε ξενοδοχεία, με αποτέλεσμα αυτή η παράβαση του δικαιώματος της στην ιδιοκτησία να τείνει να την αφήσει χωρίς στέγη. Επιπλέον με φωτογραφίες (Τεκμήριο 7) κατέδειξε η Αιτήτρια ότι το επίδικο ακίνητο βρίσκεται σε «χαώδη και χάλια κατάσταση». Συνεπώς ακόμα και αν η όποια ζημιά της Αιτήτριας από την απώλεια της ιδιοκτησίας της θα μπορούσε να προσμετρηθεί σε χρήμα πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 αφού αφενός παραβιάζεται συνεχιζόμενα συνταγματικό της δικαίωμα αποστερούμενη την ιδιοκτησία της από τον Εναγόμενο και αφετέρου φαίνεται να δημιουργούνται ζημιές στο ακίνητο γεγονός που δημιουργεί ανεπανόρθωτη βλάβη (βλ. Κυρίσαββα, πιο πάνω). Καθηκόντως και αφού ανηύρα ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου καλούμαι να σταθμίσω όλους τους παράγοντες που βρίσκονται ενώπιον μου και να εξετάσω το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρεια δεν είναι εξαντλητικοί. Το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει το ίδιο που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας δηλαδή υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς, με γνώμονα μεταξύ άλλων ποιος διάδικος θα υποστεί την μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή μη του Διατάγματος (βλ. American Cyanamid Co v Ethicon Ltd
(1975)1 All ER 504, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ.). Στο σύγγραμμα Clerc and Lindsell on Torts, πιο πάνω, παράγραφος 29-05, αναφέρεται ότι: «The mere proof of a legal wrong done in the past is insufficient to entitle the claimant to an injuction; the court must be satisfied that the interference with the claimant' s right is continuing..» Σχετική είναι και η Hall v Save Newchurch Guinea Pigs (Campaign), 2005 WL 753248 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «There are two interests to be reconciled. One is that of the defendant. His liberty must be respected up to the point at which his conduct infringes, or threatens to infringe, the rights of the plaintiff. No restraint should be placed on him which is not judged to be necessary to protect the rights of the plaintiff. But the plaintiff has an interest which the court must be astute to protect. The rule of law requires that those whose rights are infringed should seek the aid of the court, and respect for the legal process can only suffer if those who need protection fail to get it.» Εν προκειμένω κρίνεται ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος για αποκλεισμό του Καθ' ου η αίτηση σε απόσταση 100 μέτρων από την Ενάγουσα. Η όποια συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση, ακόμα και αν κριθεί ότι αποτελεί επίθεση δεν είναι συνεχιζόμενη, έγκειται μόνο σε ένα περιστατικό και συνεπώς ως ορίζεται παραπάνω ένα αδίκημα (a legal wrong) δεν οδηγεί αφ' εαυτού σε έκδοση ανάλογων προσωρινών διαταγμάτων και δη τέτοιας δραστικότητας. Σε ότι όμως αφορά την παύση επέμβασης στο ακίνητο της Αιτήτριας, αυτή είναι συνεχιζόμενη. Προκύπτει από τις ενόρκους δηλώσεις των μερών, ότι επιχείρησε σε πολλές περιπτώσεις να ανακτήσει το ακίνητο ιδιοκτησίας της χωρίς αποτέλεσμα. Μάλιστα όπως ισχυρίζεται εκδιώχθηκε από αυτό. Ο Καθ' ου η αίτηση, δε, εισηγείται να του επιτραπεί να παραμείνει στο ακίνητο και να ξεκινήσει να καταβάλλει ενοίκιο ύψους €300. Με κάθε σεβασμό αλλά καθήκον του Δικαστηρίου είναι να παρέχει θεραπεία όπου αυτό είναι επιτρεπτό και όχι να έχει ρόλο μεσίτη. Με αυτή του την πρόταση ο Καθ' ου η αίτηση ουσιαστικά παραδέχεται ότι παρανόμως κατέχει το επίδικο ακίνητο και καλεί το Δικαστήριο να συμμετάσχει σε αυτή την παρανομία, παρά την περί του αντιθέτου πρόθεση της Αιτήτριας. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να δεχθεί τέτοια εκτροπή. Όσο και αν τυγχάνει σεβασμού η οικογενειακή ζωή του Καθ' ου η αίτηση, δεν μπορεί να την απολαμβάνει εις βάρος του συνταγματικού δικαιώματος της Αιτήτριας και να της αποστερεί την στέγη της. Ακόμα και αν λάβει δικαίωμα επί του ακινήτου με την διαδικασία του Οικογενειακού Δικαστηρίου ο Καθ' ου η αίτηση, θα μπορεί να το διεκδικήσει αναλόγως. Σήμερα δεν έλκει δικαίωμα επί του ακινήτου που να του επιτρέπει την αποστέρηση του από τη νόμιμη ιδιοκτήτρια του. Συνεπώς κρίνεται ορθό, δίκαιο και εύλογο να εγκριθεί η αίτηση της Αιτήτριας ως προς τα αιτητικά Β και Γ. Εκδίδονται Διατάγματα ως τα (Β) και (Γ) της αίτησης. Δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 32
(2)του Νόμου 14/60, ο χρόνος συμμόρφωσης στα εκδοθέντα (Β) και (Γ) Διατάγματα καθορίζεται σε τριάντα
(30)μέρες από την επίδοση του Διατάγματος. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, κρίνω ορθό, με δεδομένη την επιτυχία της αίτησης επί της ουσίας της, όπως αυτά επιδικασθούν υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ'ου η αίτηση και καθορίζονται στα €900 καταβλητέα αμέσως. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο