Medici Estates Limited ν. Λε Γκαρέκ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3/2022, 31/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A53 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3/2022 Μεταξύ: Medici Estates Limited Εναγόντων -και-
- XXXXX Λε Γκαρέκ
- XXXXX Ιβ Λε Γκαρεκ Εναγόμενων Αιτήσεις ημερομηνίας 4/1/2022 και 17/1/2022 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 31/3/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες Αιτητές: κα. Χατζηνικολή με κ. Κότροφο Για Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση: κ. Κουκούνης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η διαφορά των μερών έγκειται στην κατ' ισχυρισμό ζημιά των Εναγόντων Αιτητών (στο εξής «οι Αιτητές») από τους Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση (στο εξής «οι Καθ' ων η αίτηση»), κατά την περίοδο παράδοσης ακινήτου ιδιοκτησίας των πρώτων, από Εταιρεία που ήλεγχαν οι τελευταίοι,. Η εν λόγω Εταιρεία, DK FRENCH RENDEZ-VOUS LIMITED (στο εξής «η ενοικιάστρια εταιρεία»), ενοικίαζε το ακίνητο ιδιοκτησίας των Αιτητών, με αριθμό τεμαχίου 882, Φ/Σχ. 40/640303, τμήμα 1, μερίδιο όλο στη Λάρνακα (στο εξής «το ακίνητο»). Στο πλαίσιο αυτής της διαφοράς και της σχετικής αγωγής καταχωρήθηκαν δύο αιτήσεις, οι οποίες θα εξεταστούν μαζί, αφού αφορούν τα ίδια γεγονότα και είναι αλληλένδετες. Οι Καθ' ων η αίτηση άλλωστε κατέθεσαν μια αγόρευση προς υποστήριξη των επιχειρημάτων τους και για τις δύο αιτήσεις, ενώ οι λόγοι ενστάσεις τους είναι ταυτόσημοι. Ακόμα και οι Αιτητές στηρίζουν τις αιτήσεις του σε, εν πολλοίς, ίδια γεγονότα. Με την αίτηση ημερομηνίας 4/1/2022 επιδιώκεται έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να εμποδίζονται οι Καθ' ων η αίτηση να αποξενώσουν ή καταστρέψουν συστατικά του ακινήτου το οποίο λειτουργούσε ως εστιατόριο (Α), να του προκαλέσουν την όποια ζημιά (Β) και να διατάζονται να το επαναφέρουν στην προηγούμενη του κατάστασης και να επανατοποθετήσουν οποιαδήποτε συστατικά έχουν αφαιρέσει (Γ). Τα εν λόγω διατάγματα εκδόθηκαν μονομερώς και υπεγράφη σχετική εγγύηση. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Δρ. Ανδρέα Ποιητή, διευθυντή των Αιτητών. Αναφέρεται εκεί ότι το ακίνητο ενοικιάστηκε στην ενοικιάστρια εταιρεία την 11/12/2019, με εγγυητές τους Καθ' ων η αίτηση. Αν και καταγράφει όρους της συμφωνίας ενοικίασης, επισυνάπτει ανυπόγραφο δείγμα της (Τεκμήριο Γ) καθώς απώλεσε το αυθεντικό. Ως όρο αναφέρει και την επιστροφή του ακινήτου με όσες τροποποιήσεις είχαν λάβει χώρα, εκτός και αν οι Αιτητές ήθελαν να επαναφερθεί το ακίνητο στην προτέρα κατάσταση. Λόγω μη πληρωμής ενοικίων η ενοικιάστρια εταιρεία ειδοποίησε τους Αιτητές ότι θα παρέδιδε ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου την 31/12/
- Η ενοικιάστρια είχε καταστεί θέσμια ενοικιάστρια λόγω καθυστερημένων πληρωμών ενοικίων. Οι Καθ' ων η αίτηση την 28/12/2021 είχαν ήδη αφαιρέσει γυάλινες πόρτες, παράθυρα, φουγάρα και προστατευτικό βεράντας ως πληροφορήθηκε ο Δρ. Ποιητής. Είδε μάλιστα την Καθ' ης η αίτηση 1 να μετακομίζει τα πάντα, αφού αφαίρεσε το ανώγειο παράθυρο, πόρτες, το προστατευτικό κάγκελο και γυαλιά της βεράντας και πιστεύει ότι τα έχουν οι Καθ' ων η αίτηση στη φύλαξη τους. Επισύναψε και σχετικές φωτογραφίες. Έγινε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία, με την Καθ' ης η αίτηση 1 να απαντά ότι τα όσα μετακόμιζε της ανήκαν, αφού τα πλήρωσε, παρά ταύτα τα όσα μεταφέρθηκαν ήταν μέρος του ακινήτου που ανήκει στους Αιτητές, υποστηρίζει. Γίνεται αναφορά στο ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 απέφευγε να καταβάλει το ενοίκιο εκ μέρους της ενοικιάστριας εταιρείας, ενώ είχε επιχειρήσει να πωλήσει τα παράθυρα και τις πτυσσόμενες πόρτες. Τότε ανάφερε η Καθ' ης η αίτηση 1 ότι θα επέστρεφε πόρτες και παράθυρα, αρκεί να της χαρίζονταν τα τρία ενοίκια που όφειλε. Αν και αποδέχτηκε ο ομνύοντας την πρόταση, οι Καθ' ων η αίτηση ουδέν έπραξαν και απέστειλαν την 31/12/2021 ηλεκτρονικό μήνυμα με προτεινόμενη δήλωση για παράδοση κατοχής, στο οποίο δεν καταγράφονταν τα όσα είχαν συμφωνήσει. Κοστολόγησε μάλιστα το πόσο κοστίζει η επανατοποθέτηση πορτών και παραθύρων. Τέλος εισηγείται ότι είναι κατεπείγον να εκδοθούν τα επίδικα διατάγματα για να μην καταστραφούν ή αποξενωθούν τα συστατικά του ακινήτου, με αποτέλεσμα αυτό να μην μπορεί να ενοικιαστεί. Με την αίτηση ημερομηνίας 17/1/2022 επιδιώχθηκε η έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάζονταν οι Καθ' ων η αίτηση εντός 7 ημερών ή χρονικού διαστήματος που θα καθόριζε το Δικαστήριο να παραδώσουν κατάσταση με την οποία να αποκαλύπτουν λεπτομερώς όλα τα αντικείμενα ή και συστατικά του ακινήτου που αποξένωσαν, απομάκρυναν, κατέστρεψαν ή οικειοποιήθηκαν από την 1/12/
- Επιδιώκετο επίσης να τεθεί χρονικό πλαίσιο στην επαναφορά του ακινήτου στην προτέρα του κατάσταση. Με την ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται στην αίτηση υποστηρίζεται ότι μόνο αν τεθεί σχετική κατάσταση συστατικών και αντικειμένων μπορούν να λάβουν χώρα τα διατάγματα, αφού δεν είναι σε θέση οι Αιτητές να γνωρίζουν το τι ακριβώς αφαιρέθηκε. Ενώ αρχικά το διάταγμα είχε εκδοθεί μετά την λανθασμένη σύνταξη του από το Πρωτοκολλητείο και τον μη ορισμό του ως επιστρεπτέο, παρά τις οδηγίες του Δικαστηρίου, το διάταγμα ακυρώθηκε. Αξίζει να αναφερθεί ότι την 16/2/2022 καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης των Αιτητών στην οποία επιζητούνται αποζημιώσεις λόγω απώλειας ενοικιαστικού κέρδους, αφού θα χρειαστούν 3 μήνες για να επανέλθει το ακίνητο σε ενοικιάσιμη κατάσταση. Επιπλέον αξιούν ειδικές ζημιές από την ως άνω αναφερόμενη συμπεριφορά των Καθ' ων η αίτηση. Η Έκθεση Απαιτήσεως στηρίζεται κυρίως στα ίδια γεγονότα, ως είχαν τεθεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημ. 4/1/
- Στο Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα των Αιτητών επιζητούνταν διατάγματα ανάλογα με αυτά της αιτήσεως ημερομηνίας 4/1/22, τα οποία δεν αξιώνονται πλέον με την Έκθεση Απαίτησης. Οι Καθ' ων η αίτηση εγείρουν μια σειρά λόγω ένστασης, πολλοί από αυτούς επαναλαμβανόμενοι. Όσοι τελικά υποστηρίζονται μέσω των γεγονότων που τέθηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση και των αγορεύσεων τους είναι οι εξής: Δικαιοδοσία έχει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας Αμμοχώστου και όχι το παρόν Δικαστήριο, η ενοικιάστρια εταιρεία ήταν θέσμια ενοικιαστής, έπραξε ως η σύμβαση της με τους Αιτητές ορίζει και ουδέν συστατικό αποξένωσε. Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής, στηρίζεται σε ψευδής ισχυρισμούς, αποκρύφθηκαν ουσιώδη γεγονότα, δεν καταδείχθηκε κατεπείγον χαρακτήρας της αίτησης και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Ανάλογοι λόγοι ένστασης και πραγματικά γεγονότα προκύπτουν μέσω και των δύο ενστάσεων των Καθ' ων η αίτηση στις αιτήσεις ημερομηνίας 4 και 17/1/
- Παρατίθενται οι κύριοι ισχυρισμοί τους όπως προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις της Καθ' ης η αίτηση 1 στις εν λόγω ενστάσεις. Η Καθ' ης η αίτηση 1 αναφέρει ότι μέχρι την 10/1/2022 η ενοικιάστρια εταιρεία ήταν θέσμια ενοικιάστρια του ακινήτου, ενώ οι κατ' ισχυρισμό των Αιτητών εργασίες είχαν αρχίσει από τα Χριστούγεννα του
- Η ενοικιάστρια εταιρεία ήταν κάτοχος του ακινήτου και όχι οι Καθ' ων η αίτηση. Η ενοικιάστρια εταιρεία ήταν ο αντισυμβαλλόμενος των Αιτητών. Οι Καθ' ων η αίτηση ήταν εγγυητές της ενοικιάστριας εταιρείας μέχρι την λήξη του ενοικιαστηρίου του
- Έτσι δεν έχει, υποστηρίζει, δικαιοδοσία το παρόν Δικαστήριο και γι' αυτό καταχώρησαν εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Ουδεμία παράνομη επέμβαση δεν έλαβε χώρα από τους Καθ' ων η αίτηση. Επισυνάπτει κατάλογο αντικειμένων που μετακίνησε η ενοικιάστρια εταιρεία (Τεκμήριο 5) από το ακίνητο. Αναφέρει ότι σε σχέση με το ακυρωθέν διάταγμα είχαν αποστείλει τον εν λόγω κατάλογο αντικειμένων, όταν τους επιδόθηκε το διάταγμα και πριν αυτό ακυρωθεί. Υποστηρίζουν ότι τα εκεί αντικείμενα μετακινήθηκαν σύμφωνα με το Νόμο και το άρθρο 9 του ενοικιαστηρίου εγγράφου που επεσύναψε ως Τεκμήριο
- Το εν λόγω άρθρο αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «Οιαδήποτε προσθήκη, τροποποίηση, μετατροπή ή επισκευή ούτω γενόμενη, θα γίνεται εξόδοις του μισθωτού, και θα παραμείνει ιδιοκτησία του ιδιοκτήτου άνευ υποχρεώσεως του όπως αποζημιώσει τον μισθωτήν, εξαιρουμένων όλων και/ή οιωνδήποτε κινούμενων εγκαταστάσεων, του εξοπλισμού και επίπλωσης του ακινήτου». Επισυνάπτονται αποδείξεις πληρωμής ενοικίων και κατάλογο με όλες τις εργασίες που έγιναν προς αναβάθμιση του ακινήτου (Τεκμήριο 8). Επίσης βιντεοσκόπησε και φωτογράφησε το ακίνητο πριν το παραδώσει για να διαφανεί ότι παραδόθηκε σε εξαιρετική κατάσταση (Τεκμήρια 10 και 10Α). Παραδέχεται ότι η ενοικιάστρια εταιρεία μετακίνησε μετακινούμενα ανοιγόμενα γυαλιά, στο πλαίσιο της μετακόμισης κινητών εγκαταστάσεων και υποστηρίζει ότι ο ομνύοντας εκ μέρους των Αιτητών την είχε δει και την απείλησε ότι θα της κινήσει αγωγές. Τα γυαλιά ισχυρίζεται ότι τα άφησαν καλυμμένα στον χώρο του ακινήτου μετά από την συμφωνία να τους χαριστούν τα ενοίκια. Αναφέρεται σε άλλες διαδικασίες που έλαβαν χώρα εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και της ενοικιάστριας εταιρείας, όπως αίτηση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας Αμμοχώστου, Τμήμα Λάρνακας, με την οποία αξιώνονται οφειλόμενα ενοίκια (Τεκμήριο 3), αλλά και ιδιωτική ποινική υπόθεση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση (Τεκμήριο 14). Οι συνήγοροι των μερών παρέδωσαν εμπεριστατωμένες αγορεύσεις στις οποίες θα γίνεται αναφορά όπου κρίνεται αναγκαίο. Κατά προτεραιότητα θα εξεταστεί ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση για απόκρυψη γεγονότων από τους Αιτητές. Η σχετική αρχή ορίζει ότι: δεν είναι η κάθε παράλειψη που οδηγεί στην ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε ex parte. Το γεγονός που δεν αποκαλύφθηκε πρέπει να είναι ουσιώδους σημασίας ώστε να δικαιολογείται η ακύρωση. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Πική, Π. στην Resola v. Χρίστου
(1998)1 A.A.Δ. 598: "Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Ζim Israel Navigation Co Limited και άλλων
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 597, πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι, όπως αναφέραμε, κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής." Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι' αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος χωρίς την εξέταση της ουσίας της αίτησης. (Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G v Adeona Holdings Limited, Πολιτική Έφεση αρ. Ε 6/2014, 27/2/2015) Στην Εκκλησία Παναγίας Αγίας Νάπας ν Δήμου Αγίας Νάπας,
(2013)2 ΑΑΔ 621 αναφέρθηκε ότι: «απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων σε μονομερή αίτηση στην ουσία ισοδυναμεί με εξαπάτηση του δικαστηρίου. Όπως έχει κατ' επανάληψη λεχθεί, το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό και η πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων" Εν προκειμένω δεν φαίνεται οι Αιτητές να παρέλειψαν να αποκαλύψουν κάτι ουσιώδες. Η μη επισύναψη της συμφωνίας τους με την ενοικιάστρια εταιρεία δικαιολογήθηκε, αφού εξήγησε ο ομνύοντας ότι η συμφωνία αυτή απωλέσθηκε. Επίσης η αναφορά στους Καθ' ων η αίτηση ως εγγυητές δεν κρίνεται ως ουσιώδης. Άλλωστε οι Καθ' ων η αίτηση είναι για παράνομη ζημιά στο ακίνητο που ενάγονται και όχι για την όποια τους συμπεριφορά υπό την ιδιότητα τους ως εγγυητές της ενοικιάστριας εταιρείας. Ξεκαθαρίζουν, δε, και μέσω της αγόρευσης τους αλλά και μέσω της Έκθεσης Απαίτησης ότι είναι αυτές τις ζημιές, που σύμφωνα με τον ισχυρισμό τους οι ίδιοι οι Καθ' ων η αίτηση διέπραξαν που φέρουν ενώπιον του Δικαστηρίου και ζητούν αποζημιώσεις. Τα διαλαμβανόμενα στην συμφωνία Αιτητών και ενοικιάστριας εταιρείας, αφορούν την παρούσα μόνο ως προς το τι δικαιούτο να λάβει η τελευταία και αυτός ο όρος ενυπάρχει, με το ίδιο όπως το ενοικίαστήριο νόημα, στο προσχέδιο που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση Ποιητή ημερομηνίας 4/1/2022 (βλ. όρο 5 (β)). Επομένως ούτε σε αυτό το σημείο προκύπτει απόκρυψη γεγονότος που επηρεάζει τα επίδικα. Τα όσα αναφέρονται από τους Καθ' ων η αίτηση ως απόκρυψη γεγονότων, ως προς τα οφειλόμενα ενοίκια, τον τερματισμό της συμφωνίας μεταξύ Αιτήτών και ενοικιάστριας και το δικαίωμα αφαίρεσης συγκεκριμένων αντικειμένων αποτελούν αμφισβητούμενα δεδομένα πέραν των επιδίκων και όχι απτά γεγονότα τα οποία οι πρώτοι απέκρυψαν. Συνεπώς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο λόγος ένστασης περί απόκρυψης γεγονότων. Ως προς τον ισχυρισμό ότι πάσχει η νομική βάση της αίτησης γιατί επ' αυτής δεν αναφέρεται το αστικό αδίκημα στο οποίο στηρίζεται η αγωγή αρκεί η αναφορά στην Parico Aluminium Designs Ltd ν. Muskita - Aluminium Co Limited και Άλλων
(2002)1 ΑΑΔ
- Εκεί τέθηκε ότι αρκεί αναφορά στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο, στη νομική βάση τέτοιου είδους αιτήσεων για να ενυπάρχει συμμόρφωση με της Διαταγή 48 Θεσμός
- Στην παρούσα τυγχάνουν εξέτασης οι πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960 (14/1960). Ακόμα και σε αυτό το στάδιο, μετά δηλαδή την έκδοση μονομερώς διατάγματος, το Δικαστήριο οφείλει να επανεξετάσει τις εν λόγω προϋποθέσεις (βλ. Union General Armenienne de Bienfaisance και Άλλοι ν. Της Α.Π. του Mesrob Mutafyan, Πατριάρχου Προϊσταμένου του Αρμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
(2006)1 ΑΑΔ 1376 και Alexander Nikitin ν. Grigorey Alexander
(2013)1 ΑΑΔ 1093). Εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και αν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Ως προς τον τρόπο εξέτασης των προϋποθέσεων που το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 θέτει, απολύτως σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην πολύ πρόσφατη Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας v. Φίλιππου Α. Τρικωμίτη & Υιοί Λίμιτεδ, Πολιτική Έφεση αρ. Ε91/2015, 5/4/2021: «Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό στάδιο μιας υπόθεσης, όταν καλείται να εξετάσει κατά πόσο θα εκδώσει προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, 267). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236).» Στην βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο αρχικά εξετάζει αν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση είναι αλληλένδετο με την βάση της αγωγής. Δηλαδή αν μέσω των αναφερόμενων στην Έκθεση Απαίτησης υπάρχει, γεννάται βάση αγωγής. Σχετικά είναι και τα όσα αναφέρθηκαν στην πολύ πρόσφατη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Cybarco Contracting LTD κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. E53/21, 10/2/2022, όπου τονίστηκε πως η έννοια του «σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση» δεν αφορά στη «σοβαρότητα της υπόθεσης», όπως το έθεσε το πρωτόδικο δικαστήριο, αλλά στο κατά πόσον το δικόγραφο του ενάγοντα αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα. Οι Καθ' ων η αίτηση εγείρουν ζήτημα δικαιοδοσίας, αναφέροντας ότι η ενοικιάστρια εταιρεία ήταν θέσμια ενοικιάστρια κατά τον χρόνο που μεταφέρθηκαν τα αντικείμενα από το ακίνητο, άρα δικαιοδοσία έχει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας Αμμοχώστου. Τούτο το ζήτημα συνδέεται και με την βάση αγωγής εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, αφού η όποια εμπλοκή τους προέκυψε ως Διευθυντών της ενοικιάστριας εταιρείας, ως εισηγούνται οι Καθ' ων η αίτηση. Διαφωνώ. Οι Αιτητές στηρίζουν την αξίωση τους σε παράνομες ζημιές οι οποίες έλαβαν χώρα από τους Καθ' ων η αίτηση. Μάλιστα ο Δρ. Ποιητής στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι είδε την Καθ' ης η αίτηση 1 να μετακινεί συστατικά του ακινήτου, ενώ η τελευταία παραδέχεται ότι την είδε ο κ. Ποιητής να μεταφέρει αντικείμενα από το ακίνητα και μάλιστα την απείλησε ότι θα την ενάγει. Όπως είναι νομολογημένο ένας διευθυντής είναι υπεύθυνος αστικού αδικήματος αν μέσω της εμπλοκής τους κατέστη αδικοπραγούντας. Αυτό υποδεικνύεται στην PLG Research Ltd v Ardon International Ltd, [1993] F.S.R. 197, με το ακόλουθο λεκτικό. «I believe it is clear that a director will not be liable unless his involvement would be such as to render him liable as a joint tortfeasor if the company had not existed. For example, the law distinguishes between facilitating and procuring a tort. A person who only facilitates a tort is not liable as a joint tortfeasor whereas a person who procures the tort is liable.» Τούτη η αρχή ισχύει γενικά στον χώρο των αστικών αδικημάτων (Credit Lyonnais Bank Nederland NV (now Generale Bank Nederland NV) v Export Credits Guarantee Department, [1999] C.L.C. 823). Στην βάση λοιπόν του ότι οι Αιτητές υποστηρίζουν, οι Καθ' ων η αίτηση ενάγονται ως αδικοπραγούντες γιατί οι ίδιοι, προέβησαν στην ζημιά του ακινήτου. Γιατί ο ομνύοντας είδε, τουλάχιστον την Καθ' ης η αίτηση 1, να προβαίνει σε πράξεις, οι οποίες κατά την θέση του συνιστούν παράνομη πρόκληση ζημιάς ως διαλαμβάνεται στο άρθρο 43 του Κεφαλαίου 148. Η προκληση ζημιάς, άλλωστε, γεννά δικαίωμα αγωγής στον ιδιοκτήτη, χωρίς να χρειάζεται απόδειξη κατοχής του ακινήτου από τον ίδιο (Λάμπρου κ.ά. v. Κεφάλα κ.ά.,
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ., Γεωργίου v. Ανδρέα,
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. 2311). Η αγωγή γίνεται εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για ανεξάρτητο της όποιας θέσμιας ενοικίασης λόγο. Αφορά άλλο ζήτημα από την ενοικιαστική σχέση ενοικιάστριας εταιρείας και Αιτητών, ήτοι την παράνομη πρόκληση ζημιάς από τους ίδιους τους Καθ' ων η αίτηση. Συνεπώς αφενός, με τα εν λόγω δεδομένα, κρίνεται ότι έχει δικαιοδοσία το παρόν Δικαστήριο και αφετέρου κρίνεται ότι πληρείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Κεφαλαίου 14/60. Σχετικά με την δεύτερη προϋπόθεση αυτή της πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, στην Κυτάλα κ.ά. ν. Χρύσανθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253, αναφέρθηκε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557). Όπως ετέθη στις υποθέσεις T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D.
(1999)1 A.A.Δ. 225, δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Σε αυτό το στάδιο, δεν γίνονται ευρήματα ουσίας. Δεν αξιολογούνται οι εκδοχές για να επιλεγεί μια εξ' αυτών (Hazlewood Investment & Finance LTD ν. Μanuel κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε14/2017 και Ε209/2017, 16/7/2019). Εξετάζεται αν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για πιθανότητες ύπαρξης ουσιαστικού δικαιώματος. Για να καταλήξει το Δικαστήριο σε εύρημα πιθανότητας επιτυχίας θα πρέπει να γίνει κάποια αξιολόγηση της κατατιθέμενης μαρτυρίας, χωρίς να προβεί σε τελικά συμπεράσματα ή να αποφασίσει για αντικρουόμενους ισχυρισμούς. Εν προκειμένω η κύρια διαφωνία των μερών ως προς την ουσία της αγωγής είναι αν τα όσα αφαιρέθηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση ήταν συστατικά του ακινήτου ή όχι. Υπάρχει σαφής παραδοχή ότι λήφθηκαν αντικείμενα τα οποία απαριθμούνται στο Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση 1 και εκείνο που θα εξεταστεί είναι αν αυτά αποτελούν συστατικά ή παραρτήματα του ακινήτου ή αντικείμενα πέραν των όσων συμφώνησαν ενοικιάστρια εταιρεία και Αιτητές. Ακόμα έχουν επισυναφθεί σχετικές φωτογραφίες προς υποστήριξη τούτου του ισχυρισμού των Αιτητών (βλ. Τεκμήριο Ι). Αν κανείς αναγνώσει, δε, την κατάσταση αντικειμένων που επισύναψαν οι Καθ' ων η αίτηση εκεί φαίνονται αντικείμενα όπως πάγκοι, νιπτήρες, πόρτες, κάγκελα, γούρνες, τα οποία γεννούν τουλάχιστον πιθανότητα να έχουν αφαιρεθεί αντικείμενα, πέραν των κινούμενων εγκαταστάσεων, του εξοπλισμού και επίπλωσης του ακινήτου ως συμφωνήθηκε μεταξύ ενοικιάστριας εταιρείας και Αιτητών (βλ. Halsbury's Laws of England, Fifth Edition, τόμος 63, παρ. 172, σελ. 219. Με δεδομένο λοιπόν ότι δεν μπορεί το Δικαστήριο να προβεί σε τελικά συμπεράσματα ή να αποφασίσει για αντικρουόμενους ισχυρισμούς, κρίνεται ότι προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του ουσιαστικού δικαιώματος των Αιτητών. Τα ως άνω αναφέρονται χωρίς σε καμία περίπτωση να προβαίνω σε πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Άλλωστε στο πρώιμο αυτό στάδιο της διαδικασίας δεν αναμένεται ούτε και είναι ορθό να επιλύονται και να αποφασίζονται αντικρουόμενα πραγματικά ζητήματα ή δύσκολα νομικά σημεία, για τα οποία θα ακολουθήσει λεπτομερής επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση στα πλαίσια της ακρόασης της ουσίας της αγωγής (Κοζάκου κ.α. ν. Νικολάου, Πολιτική Εφεση Αρ. E127/2013, 13/6/2019). Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση της ανεπανόρθωτης βλάβης σχετικά είναι τα όσα νομολογήθηκαν στην Εκδόσεις «Αρκτίνος» Λτδ ν. Λοϊζίδου, Πολ.εφ.Ε7/18, 21.3.2019 ως κατωτέρω: «Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)σχετίζεται με τη δυνατότητα απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει κατ΄ επανάληψη νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με μια πιο ευρεία αντίκρυση της προστασίας των δικαιωμάτων του προσώπου το οποίο επιδιώκει δικαστική θεραπεία. Με δεδομένο ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν θα ήταν επαρκής η θεραπεία των αποζημιώσεων για να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη, τα Δικαστήρια της επιείκειας προχωρούν στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων. Το τρίτο αυτό κριτήριο εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος. Εν τέλει, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο συναρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, υπό την αίρεση πάντα ότι δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί προς τεκμηρίωση και ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, αλλά αιτιολόγηση με σαφή και θετική μαρτυρία.» Ως κατεπείγον οι Αιτητές αναφέρουν την πιθανή καταστροφή ή αποξένωση των συστατικών του ακινήτου και την δυσκολία έως αδυναμία ενοικίασης του για απροσδιόριστο χρόνο. Σε σχέση με προσωρινά διατάγματα που αφορούν αστικά αδικήματα στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, στην 20η έκδοση, στη σελίδα 1979 στην παράγραφο 29-01 καταγράφονται τα ακόλουθα κάτω από τον τίτλο «Principle on which injunction granted». « In addition to the remedy by action for damages in respect of torts which have actually been committed, there is, in certain cases, a remedy by way of injunction to prevent the commission of torts which are threatened or anticipated or, in cases of continuing injuries, to restrain their continuances. The principle upon which such injunction is granted is that the injury to be inflicted would be of such a character that the claimant could not practically be compensated in damages". Στην παράγραφο 29.05 του ίδιου συγγράμματος αναφέρεται ότι: «The mere proof of a legal wrong done in the past is insufficient to entitle the claimant to an injuction; the court must be satisfied that the interference with the claimant' s right is continuing, as in many cases of nuisance and some of trespass, or that it is likely to be repeated unless restrained» Kρίνεται ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου για μια σειρά από λόγους. Ο πρώτος είναι ότι δεν τίθεται θέμα επανάληψης του αστικού αδικήματος το οποίο υποστηρίζουν οι Αιτητές ότι έλαβε χώρα. Οι ίδιοι έχουν πλέον κατοχή του ακινήτου, οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν πρόσβαση σε αυτό, παραδεκτά παρέδωσαν στους Αιτητές την κατοχή και μάλιστα έχει καταχωρηθεί σχετική αίτηση για ανάκτηση δεδουλευμένων ενοικίων. Επομένως δεν υπάρχει στο κάδρο, δεν διαφαίνεται απειλή ή πιθανότητα επανάληψης της παράνομης πρόκλησης ζημιάς (βλ. και IG Index Ltd v Cloete, 2015 WL 9112596), για να δικαιολογείται και σχετική έκδοση διατάγματος. Επιπλέον είναι γνωστή η αρχή ότι ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη και εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, λαμβάνονται υπόψη και άλλα μεταβλητά κριτήρια, όπως η ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου (Βλ. Κώστας Κυρίσαββα και άλλος ν. Χάρη Κύζη
(2011)1 Β ΑΑΔ 1245, M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co of USA
(1977)1 ΑΑΔ, 1791 και Lariena Investments Ltd και Άλλων ν. RFI Consortium Limited, Π.Ε. Ε164/19, ημ. 22.1.21). Παρά ταύτα εν προκειμένω οι θεραπείες που αξιώνονται σε ενδιάμεσο στάδιο αντιφάσκουν με το ότι αξιώνεται με την έκθεση απαίτησης. Συγκεκριμένα αν και οι Αιτητές επιδιώκουν διάταγμα με το οποίο να διατάζονται οι Καθ' ων η αίτηση να επαναφέρουν το ακίνητο στην προγενέστερη του κατάσταση, με την έκθεση απαίτησης τους επιζητούν αποζημιώσεις για τις ειδικές ζημιές που προκάλεσαν οι Καθ΄ ων η αίτηση. Οι δύο θεραπείες σαφώς και αντιφάσκουν μεταξύ τους, αφού πιθανή επαναφορά του ακινήτου θα αποκαταστήσει την ζημιά για την οποία οι Αιτητές ζητούν να αποζημιωθούν. Οι ίδιοι οι Αιτητές, λοιπόν, επέλεξαν μέσω της έκθεσης απαίτησης τους να κοστολογήσουν και να επιζητήσουν αποζημιώσεις σε σχέση με την ζημιά που υπέστησαν. Τούτη η επιλογή τους και η συνακόλουθη εγκατάλειψη της επιζητούμενης θεραπείας για αποκατάσταση του ακινήτου, δεικνύει ότι η όποια ζημιά των Αιτητών μπορεί να προσμετρηθεί σε χρήμα. Δεν αποτελεί η παρούσα, δηλαδή, περίπτωση όπου η επιδίκαση αποζημιώσεων δεν είναι επαρκές μέσο και το μόνο που μπορεί να διαφυλάξει τα δικαιώματα των Αιτητών είναι η επαναφορά του ακινήτου (βλ. Udal v Dutton, 2007 WL 4266030). Τουναντίον επί του παρόντος η μόνη θεραπεία που ζητείται είναι αυτή της αποζημίωσης, με σαφή κοστολόγηση της ζημιάς που ισχυρίζονται οι Αιτητές. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η Μ.AC Boutique Hotels Ltd v. Κωνσταντινίδου και Χριστόπουλος ΛΤΔ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε212/14, 30/11/2021, όπου επικυρώθηκε η πρωτόδικη κρίση που αποφάσιζε ως εξής: «Οι οποιεσδήποτε ζημιές τους είναι αποτιμητές σε χρήμα, εφόσον με την αγωγή τους αξιώνουν διαζευκτικά την αξία, ακόμη δε και την ενοικιαστική αξία χρησιμοποιήσεως, των αντικειμένων που ζητούν να τους παραδοθούν με το αιτούμενο διάταγμα, την οποία οι ίδιοι καθορίζουν, νοουμένου βέβαια ότι αποδειχθούν από αυτούς κατά τη δίκη. Ούτε και έχουν τεθεί εκ μέρους των αιτητών ικανοποιητικά στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των καθ' ων η αίτηση-εναγομένων που να υποστηρίζουν τη θέση ότι θα εμποδισθούν από του να ικανοποιήσουν την υπέρ αυτών τυχόν εκδοθησόμενη απόφαση..» Αναλόγως και εν προκειμένω. Ακόμα και αν μπορεί να υπολογιστεί η χρηματική αποζημίωση από την παράνομη ζημιά, απόδειξη αφερεγγυότητας των Καθ' ων η αίτηση θα καταδείκνυε πιθανή ανεπανόρθωτη βλάβη. Παρά ταύτα δεν περιέχεται κανένας ισχυρισμός ότι η οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η αίτηση είναι τέτοια που θα στερήσει τους Αιτητές καταβολής αποζημιώσεων, εάν επιτύχει στην αγωγή τους (Aνδρέου Aντώνης ν. Colossos Signs Ltd (Aρ. 2)
(2008)1 ΑΑΔ 626). Εναπόκειτο στους Αιτητές να καταδείξουν τέτοια αφερεγγυότητα, ως υποδεικνύεται και στην Ανδρέου, πιο πάνω, πράγμα που δεν έπραξαν. Αντ' αυτού επιχείρησαν απόδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης επικαλούμενοι αποξένωση των συστατικών του ακινήτου και δυσκολία ενοικίασης, παράγοντες τους οποίους με την Έκθεση Απαίτησης τους αποτίμησαν και το σχετικό ποσό ζητούν ως αποζημιώσεις. Συμπερασματικά οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ανεπανόρθωτη βλάβη, συνακόλουθα δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που το άρθρο 32 του Νόμου 14/1960 θέτει και τα διατάγματα που εκδόθηκαν με την αίτηση ημ. 4/1/22 ακυρόνονται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης, μετά δηλαδή την εκδίκαση της αγωγής. Σε σχέση με την αίτηση ημερομηνίας 17/1/22 και συγκεκριμένα το αιτητικό που αφορά την παράδοση κατάστασης αντικειμένων, αρκεί να αναφερθεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση παρέδωσαν σχετική κατάσταση αντικειμένων προς συμμόρφωση με το εκεί αιτητικό την 26/1/2022 (Τεκμήριο 5). Αυτή η εξέλιξη καθιστά το εν λόγω αιτητικό άνευ αντικειμένου και συνακόλουθα έκθετο σε απόρριψη. Ως η νομολογία ορίζει, άλλωστε, τα Δικαστήρια δεν ασχολούνται με οτιδήποτε θα αποδειχθεί ότι είναι ανώφελο, άσκοπο ή αναποτελεσματικό (βλ. Ερωτοκρίτου και Αρτέμης, Διατάγματα, Πρώτη Έκδοση, 2016, σελ.69 και PT Dharma Niaga Ltd ν. Earnest Nav. Co. Ltd
(1996)1 ΑΑΔ). Με αυτό ως δεδομένα αλλά και την απόρριψη της αίτησης ημερομηνίας 4/1/2022, την οποία επεδίωκε να συμπληρώσει η αίτηση ημερομηνίας 17/1/2022, η τελευταία απορρίπτεται. Με δεδομένο ότι τα μέρη επιδίωξαν εκδίκαση της εν λόγω αιτήσεως χωρίς να υπάρχει σχετικό αντικείμενο, αυτή απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο