Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Μίνι Μάρκετ Θάνος Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1870/2021, 30/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A61 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1870/2021 Μεταξύ: Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Εναγόντων -και-
- Μίνι Μάρκετ Θάνος Λτδ
- XXXXX XXXXX Σκαντζούρης
- XXXXX XXXXX Παπασπύρου
- XXXXX XXXXX Σκαντζούρη
- XXXXX XXXXX Σκαντζούρης Εναγόμενων Αίτηση ημ. 11/10/2021 για αναστολή απόφασης ημ. 7/9/21 Ημερομηνία: 30/3/2022 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 1 και 2 Αιτητές: κα. Ζίκκου Για Ενάγοντες Καθ' ων η αίτηση: κα. Θεοχάρη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες Καθ' ων η αίτηση (στο εξής «οι Καθ' ων η αίτηση») εξασφάλισαν απόφαση εναντίον όλων των Εναγόμενων την 13/7/2020, για ποσό €93.385,28 με τόκο 9,50% ετησίως από 31/8/2015 μέχρι εξοφλήσεως, με κεφαλαιοποίηση του τόκου 2 φορές ετησίως, πλέον τόκο υπερημερίας 2%, πλέον έξοδα. Με την αίτηση ημερομηνίας 20/8/20 αιτήθηκαν οικονομικό έλεγχο των Εναγόμενων 1 και 2 Αιτητών (στο εξής «οι Αιτητές»). Οι Αιτητές δεν είχαν καταχωρήσει ένσταση και μετά από οικονομικό έλεγχο, διατάχθηκαν την 7/9/2021 να καταβάλλουν η μεν Εναγόμενη 1 €300 μηνιαίως από 1/10/2021, με πέντε μέρες χάρη και η δε Εναγόμενη 2 €200 μηνιαίως από 1/10/2021, με πέντε μέρες χάρη, μέχρι εξοφλήσεως του οφειλόμενου ποσού. Την 11/10/2021 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση. Με αυτήν επιδιώκεται αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7/9/2021 και του σχετικού διατάγματος καταβολής μηνιαίων δόσεων από τους Αιτητές. Ο Αιτητής 2 προβαίνει σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης, με την οποία ουσιαστικά εισηγείται ότι: οι οικονομικές δυνατότητες των Αιτητών υπολογίστηκαν λανθασμένα από το Δικαστήριο, δεν λήφθηκαν υπόψη παράγοντες και οικονομικά δεδομένα που δείκνυαν την κακή τους οικονομική κατάσταση και την αδυναμία τους να ανταποκριθούν στο εκδοθέν διάταγμα. Καταχωρήθηκε έφεση εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 7/9/2021 και θα ήταν ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για να μην βρεθούν αντιμέτωποι με κατηγορίες καταδολίευσης πιστωτή σε ποινική διαδικασία. Με μια σειρά λόγων ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αναστολής, η αίτηση γίνεται καταχρηστικά, οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, δεν κατέδειξαν καλές πιθανότητες επιτυχίας της αίτησης τους, δεν αμφισβητείται η φερεγγυότητα των Καθ' ων η αίτηση και δεν κατέδειξαν ανεπανόρθωτη βλάβη που θα υποστούν αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Η κα. XXXXX Γεωργίου, υπάλληλος της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, με ένορκη της δήλωση υποστηρίζει την ένσταση. Είναι προς τούτο εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές. Αναφέρει ότι καταχώρησαν εμφάνιση στην ως άνω αναφερόμενη έφεση των Καθ' ων η αίτηση. Οι Καθ' ων η αίτηση κινούνται καταχρηστικά, με σκοπό να καθυστερήσουν την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Απέτυχαν να αποδείξουν ότι θα χάσει την αξία της η έφεση αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα που επιδιώκουν. Δεν έθεσαν επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου τους λόγους έφεσης και το γεγονός ότι εκκρεμούν σωρεία υποθέσεων μεταξύ των μερών. Ακόμα παραπέμπει στα πρακτικά του οικονομικού ελέγχου όπου φαίνεται οι Αιτητές να τροχοδρομούν διαδικασία διαγραφής της Αιτήτριας 1 Εταιρείας. Εισηγείται, τέλος, ότι δεν μπορεί το παρόν Δικαστήριο να καταστεί εφετείο ομοβάθμιου του Δικαστηρίου, απαριθμεί δε κινδύνους που μπορεί να προκύψουν αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, όπως δόλια αποξένωση περιουσιακών στοιχείων, διαγραφή της Αιτήτριας 1 και δημιουργία άλλης Εταιρείας που θα λάβει το ενεργητικό της τελευταίας. Οι συνήγοροι των μερών απέστειλαν εμπεριστατωμένες αγορεύσεις στις οποίες θα γίνεται αναφορά όπου κρίνεται αναγκαίο. Αμφότερες παρέπεμψαν στην διαταγή 35 Θεσμός 18 και 19, οι οποίες προνοούν τα ακόλουθα: «
- An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceeding under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.
- Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below.» Η αναστολή εκτέλεσης απόφασης δίδεται ως αποτέλεσμα άσκησης διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Οι αρχές, με βάση τις οποίες ασκείται, συνοψίστηκαν στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 1978, ως ακολούθως: «Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες· ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas
(2001)1 Α.Α.Δ. 955, ειπώθηκαν τα εξής: "Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ' αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας." Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουομένων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.» Όπως άλλωστε νομολογήθηκε στην Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v. Telec Logistic Company κ.ά.
(2008)1 ΑΑΔ 764, το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Η προοπτική επιτυχίας της έφεσης, ως ένας από τους παράγοντες για χορήγηση ή μη της αναστολής είναι μεν παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας (Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147). Η υπό εξέταση αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει για μια σειρά από λόγους. Σταθμίζοντας το δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση να δρέψουν τους καρπούς της υπέρ τους απόφασης και των Αιτητών να μην λάβουν χώρα ποινικές διαδικασίες εναντίον τους, κρίνεται ότι υπερτερεί το πρώτο. Η απόφαση εναντίον των Αιτητών είναι για ποσό που προσεγγίζει τις €100.000. Η εν λόγω απόφαση ουδέποτε αμφισβητήθηκε. Ουδέποτε τέθηκε και ένσταση στην αίτηση για οικονομική εξέταση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, παρά την παρέλευση ενός έτους από την καταχώρηση της. Το Δικαστήριο με αιτιολογημένη απόφαση διέταξε την καταβολή, συνολικά €500, από τους Καθ' ων η αίτηση προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Συνυπολόγισε τις οικονομικές περιστάσεις των Αιτητών για να καταλήξει στο συμπέρασμα του και δεν μπορεί να κριθεί σε αυτό το στάδιο και με τα ενώπιον μου στοιχεία, δεν έγινε ορθός υπολογισμός παραγόντων και οικονομικών δεδομένων των Αιτητών. Αυτός ο ισχυρισμός άλλωστε, παραμένει έωλος και ατεκμηρίωτος. Με κανένα τρόπο οι Αιητητές δεν εξηγούν τι δεν συνυπολόγισε το Δικαστήριο, τι υπολόγισε λανθασμένα και ποια ανάγκη τους αγνόησε. Το μόνο, λοιπόν, επιχείρημα με το οποίο προέβησαν στην παρούσα αίτηση οι Αιτητές παραμένει γενικό και ατεκμηρίωτο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κριθεί ότι γεννάται η όποια αδικία εναντίον τους από την απόφαση ημερομηνίας 7/9/21 και δη ότι τούτη η εναντίον τους αδικία δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί από την έφεση. Το ζύγι γέρνει υπέρ των Καθ' ων η αίτηση, ειδικά αν συνυπολογίσει κανείς την δεδηλωμένη πρόθεση των Αιτητών να διαγραφεί η Αιτήτρια 1, κάτι που σαφώς και θα αποστερήσει την ευχέρεια σε εκτέλεση της απόφασης από τους Καθ' ων η αίτηση. Δίδεται άλλωστε στους Αιτητές η ευχέρεια να ειδοποιήσουν το Δικαστήριο αν άλλαξαν τα δεδομένα που αναφέρονται στην απόφαση και τούτο να αποτελεί υπεράσπιση σε τυχόν ποινική του δίωξη για καταδολίευση πιστωτών (άρθρο 91 (Β)
(3)(β)). Ούτε σε αυτό το μέτρο όμως προέβησαν οι Αιτητές, παρά μόνο με αόριστους ισχυρισμούς περί λανθασμένου υπολογισμού επιδιώκουν να αμβλύνουν τις συνέπειες της εναντίον τους απόφασης. Η υπό εξέταση αίτηση όμως δεν μπορεί να επιτύχει για ακόμα ένα λόγο. Απαραίτητη προϋπόθεση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι η παροχή εγγύησης. Τούτο δηλοί τόσο το κείμενο του Θεσμού 35 Διαταγή 18, αλλά και η ίδια η πρακτική του Δικαστηρίου, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα ζημιωθεί ο εκάστοτε Καθ' ου η αίτηση. Εν προκειμένω οι Αιτητές αναφέρονται σε κακή τους οικονομική κατάσταση, υποστηρίζουν ότι δεν μπορούν να ικανοποιήσουν το εναντίον τους διάταγμα και εν πάση περιπτώσει δεν εισηγούνται, έστω, ότι έχουν την όποια δυνατότητα να καταθέσουν το όποιο ποσό ως εγγύηση. Θα ήταν αντιφατικό λοιπόν ακόμα και αν αποδεχόμουν όλα τα επιχειρήματα των Αιτητών, να εκδίδονταν τα διατάγματα και να οριζόταν εγγύηση, ως η σχετική προϋπόθεση του Νόμου, από την στιγμή που οι ίδιοι οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι βρίσκονται σε τέτοια δεινή οικονομική κατάσταση. Στην βάση των ως άνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 Αιτητών και υπέρ των Εναγόντων Καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο