Εις Πτώχευση: Επί τοις αφορώσι τον Ξενή, Αίτ. Πτωχ: 6/19, 13/4/2022

(2), 187, 188 και 190 των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών, η Δ.5 θ.θ.1, 9 και 10, Δ.5Α, Δ.39 και Δ.48 θ.θ. 1 - 4, 8 και 9, Δ.57 θ.2 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, το Σύνταγμα, η νομολογία, οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση παρατίθενται στην ένορκη δήλωση του κ. Κούμα, δικηγόρου ο οποίος έχει εξουσιοδοτηθεί από τους Αιτητές, την εταιρεία OFF PLAN DEVELOPMENTS CYPRUS LTD, η οποία είναι πιστωτής του Καθ΄ου η αίτηση - Πτωχεύσαντα, στην κατάρτιση της ένορκης δήλωσης λόγω του ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα αλλά και λόγω του ότι ο μοναδικός διοικητικός σύμβουλος της συγκεκριμένης εταιρείας, ο κ. XXXXX XXXXX Thompson, διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό. Ισχυρίζεται ότι έχει μελετήσει την καταχωρηθείσα στις 14/03/2022 από τους δικηγόρους του Καθ΄ου η αίτηση, Ένσταση και την ένορκη δήλωση της κας XXXXX Ξενή, συζύγου του Καθ΄ου η αίτηση, που την υποστηρίζει. Είναι η θέση του ότι στην ένορκη δήλωση της κας Ξενή εμπεριέχονται ισχυρισμοί οι οποίοι είναι ψευδείς ή και αναληθείς ή και ανυπόστατοι ή και ανακριβείς ή και ατεκμηρίωτοι ή και έχουν αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης στα πλαίσια της Αίτησης Πτώχευσης και έχουν αποφασιστεί από το Δικαστήριο, και τους οποίους επιθυμεί να αντικρούσει ώστε να προβληθούν στο Δικαστήριο οι αναγκαίες και απαραίτητες διευκρινήσεις προς αποκατάσταση της αλήθειας και για να ξεκαθαρίσουν τα επίδικα θέματα. Συγκεκριμένα επιθυμεί να απαντήσει στους ισχυρισμούς της κας Ξενή που περιέχονται στις παραγράφους 4, 6, 7 και

1. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της κας Ξενή που καταγράφονται στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσής της ημερ. 14/03/2022 που συνοδεύει την Ένσταση και αφορούν την αμφισβήτηση της εξουσιοδότησής του από τους Αιτητές, σε σχέση με την καταχώριση της Αίτησης καθώς και της ένορκης δήλωσης, υποστηρίζει ότι η εταιρεία OFF PLAN DEVELOPMENTS CYPRUS LTD είχε δυο διευθυντές καταχωρημένους στο ηλεκτρονικό σύστημα του Εφόρου Εταιρειών, τον XXXXX XXXXX Thompson και την OFF PLAN DEVELOPMENTS LTD, η οποία είναι εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο και έχει διαλυθεί στις 28/05/2019 οπόταν δεν μπορεί να χορηγήσει οποιαδήποτε εξουσιοδότηση. Όμως, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, παραμένει ως διοικητικός σύμβουλος ο XXXXX XXXXX Thompson, ο οποίος εκπροσωπεί την Αιτήτρια και του οποίου η δήλωση ως διευθυντή και εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου είναι ξεκάθαρη παραχωρούσα νόμιμη και έγκυρη εξουσιοδότηση προς τον ίδιο και προς το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Μαθηκολώνης & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Υποστηρίζει ότι η διαδικασία πτώχευσης είναι μια suis generis διαδικασία οιωνεί ποινικού χαρακτήρα, η οποία ρυθμίζεται ειδικά από τους περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Ως προς τις προθεσμίες γίνεται ειδική αναφορά στον Κανονισμό 187 των περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών οπόταν οι ισχυρισμοί της κας Ξενή στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσής της είναι ανυπόστατοι και λανθασμένοι. Ενώ οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης της κας Ξενή καταδεικνύουν ότι ο Καθ΄ου η αίτηση ενεργεί κακόβουλα και χωρίς σεβασμό προς τα δικαιώματα των Αιτητών περιφρονώντας τόσο το Δικαστήριο καθώς και τις διαδικασίες. Κατά τη δική του άποψη τα όσα αναφέρονται στη παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης της κας Ξενή δεν ευσταθούν γιατί οι Αιτητές προχώρησαν στην επαλήθευση του χρέους του Καθ΄ου η αίτηση η οποία έγινε αποδεκτή από τον Επίσημο Παραλήπτη αποποιούμενοι των εξασφαλίσεων τους, οπόταν είναι πλήρως συμμορφωμένοι με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/06/
2. Ισχυρίζεται τέλος ότι η έκδοση διατάγματος καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν επηρεάζει τα δικαιώματα του Καθ΄ου η αίτηση με οποιοδήποτε τρόπο και ότι το διάταγμα είναι αναγκαίο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις γιατί θα διασαφηνιστούν και αντικρουστούν σοβαροί και σημαντικοί ισχυρισμοί του Καθ΄ου η αίτηση όπως αυτοί εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ΄ου η αίτηση απηύθυνε προφορική ένσταση και ζήτησε όπως της επιτραπεί να αγορεύσει επί νομικών σημείων. Το αίτημά της έγινε αποδεκτό και από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών. Το Δικαστήριο επέτρεψε όπως προωθηθούν οι θέσεις του Καθ΄ ου προφορικά επί νομικών σημείων. Και οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες παρέδωσαν αυθημερόν στο Δικαστήριο. Η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση υποστήριξε ότι το ζήτημα της καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης διέπεται από τη Δ.48 θ.4

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και προϋπόθεση για να επιτραπεί η καταχώρηση είναι η ύπαρξη καλού λόγου. Κατά τη δική της άποψη δεν συντρέχει καλός λόγος που να δικαιολογεί την παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης γιατί οι Αιτητές επιδιώκουν να προσθέσουν μαρτυρία και επιχειρηματολογία υπό την μορφή επανάληψης. Υποστηρίζει ότι γίνεται προσπάθεια εισαγωγής μαρτυρίας για ότι επισυνέβηκε σε χρόνο μεταγενέστερο της καταχώρισης της αίτησης για παράταση του χρόνου καταχώρισης έφεσης οπόταν είναι γεγονότα άσχετα. Κατά τη δική της άποψη οι ισχυρισμοί που επιχειρείται να προστεθούν θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στην αρχική αίτηση και δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε λόγος γιατί δεν εισήχθησαν εξ αρχής ούτε γίνεται επίκληση παραδρομής ή αμέλειας. Προωθεί τη θέση ότι οι Αιτητές καθυστέρησαν, δεν κινήθηκαν γρήγορα και αποφασιστικά με αποτέλεσμα τυχόν έγκριση του αιτήματος να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. Εισηγείται την απόρριψη της αίτησης αφού όλη η μαρτυρία βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών στη δική του γραπτή αγόρευση αναγνώρισε ότι η εξουσία του Δικαστηρίου είναι διακριτικής φύσεως αλλά επεσήμανε ότι σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι οι ανάγκες της διαδικασίας, την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Προώθησε τη θέση ότι ο λόγος που ζητείται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι για να δοθεί στο Δικαστήριο μια ξεκάθαρη και ολοκληρωμένη εικόνα ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης και προς αποκατάσταση της αλήθειας. Παρέπεμψε σε νομολογία προς υποστήριξη των ισχυρισμών του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με τη Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιήθηκε το 1999: « Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.». Ανάγνωση της συγκεκριμένης δικονομικής πρόνοιας οδηγεί στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι πέραν της αρχικής ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση δια κλήσεως ή την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Ήτοι, δίδεται στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια, στην περίπτωση που καταδειχθεί «καλός λόγος» από το διάδικο που το ζητά, όπως παράσχει άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48 θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Τι συνιστά «καλό λόγο» έχει ερμηνευθεί στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, Έφ. Αρ. 29/2014, ημερ. 03/11/2016, στην οποία επισημάνθηκε ότι: «καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.». Καθοδηγητικά είναι επίσης και τα όσα καταγράφονται επί του θέματος από τον έντιμο κ. Ναθαναήλ Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, στην υπόθεση Mathew Shaw κ.ά. ν. Depha Investment Bank Ltd Αρ. Αγ. 8869/05, ημερ. 28/02/2007: «Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ... Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». Σχετικό είναι και το σκεπτικό της απόφασης στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά ν. Ανδρέα Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Στην σελίδα 199 διαβάζονται τα εξής: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.». Στην απόφαση Κώστα v. Κώστα

(2003)1 Α.Α.Δ. 269 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε ενδιάμεση αίτηση και σημείωσε τα εξής: «Κατά την γνώμη μας «καλός λόγος» για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποδεικνύεται αν με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα τα οποία είναι ορθό και δίκαιο να τεθούν ενώπιον του για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και που η αιτήτρια δεν γνώριζε εξ υπαρχής ή γεγονότα που παρουσιάστηκαν μετά την ένορκο δήλωσή της, πράγμα που δεν υφίσταται στη περίπτωση μας». Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας, την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Προκύπτει, ότι μπορεί να δοθεί άδεια για να παρασχεθούν διευκρινίσεις, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Είναι ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση και με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας, στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εκείνο που εξετάζεται είναι τι επιδιώκεται με την αιτούμενη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εάν επιδιώκεται τροποποίηση ή αλλοίωση των γεγονότων που θεμελιώνουν την αίτηση ή συμπλήρωση ηθελημένου κενού, τότε σίγουρα αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί, όπως δεν πρέπει να επιτραπεί όταν τα γεγονότα των οποίων επιχειρείται η εισαγωγή ήταν σε γνώση του αιτητή και απεκρύβησαν. Εάν όμως είναι σε απάντηση ισχυρισμών τους οποίους ο αιτητής δεν μπορούσε να προβλέψει και οι οποίοι χρήζουν απάντησης που δεν μπορεί να δοθεί με προφορική μαρτυρία, τότε υπάρχει ο καλός λόγος ο οποίος προβλέπεται στην Δ.48

(2). Η υπό κρίση Αίτηση θα εξεταστεί και θα κριθεί έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές. Θα πρέπει να εξεταστεί πρώτον, κατά πόσον οι Αιτητές επιδιώκουν να συμπληρώσουν ηθελημένα κενά στην ένορκη δήλωση που συνόδευσε την αίτηση τους ούτως ώστε να τροποποιήσουν ή αλλοιώσουν την εικόνα που αρχικά δόθηκε στο Δικαστήριο. Δεύτερον, κατά πόσο οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν θα μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί. Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τις παραγράφους για τις οποίες οι Αιτητές ζητούν άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης έτσι ώστε να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς του Καθ΄ου η αίτηση. Θα παραθέσω τα σημεία για τα οποία οι Αιτητές ζητούν άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δίδοντας ταυτόχρονα την κρίση του Δικαστηρίου για το κάθε ένα από αυτά. Για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας Αίτησης έχω λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων δικηγόρων τα οποία έχουν εκτεθεί με πληρότητα και με τρόπο υποβοηθητικό προς το Δικαστήριο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων. Σε σχέση με τον ισχυρισμό που καταγράφεται στην παράγραφο 3.1 της ένορκης δήλωσης του κ. Κούμα πρέπει να αναφερθεί ότι το κατά πόσο κάποιος έχει εξουσιοδότηση να προχωρά στη λήψη διαδικαστικών διαβημάτων είναι δικαιοδοτικός όρος για την καταχώριση οποιασδήποτε διαδικασίας. Οπόταν επιδιώκεται η συμπλήρωση κενού, ενός κενού που έπρεπε να είχε προβλεφθεί ιδιαίτερα λόγω του ότι εμπλέκονται δυο δικηγόροι στην υπόθεση. Όσο αφορά το γεγονός ότι εφαρμόζονται στην διαδικασία οι περί Πτώχευσης Διαδικαστικοί Κανονισμοί και όχι οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί, παράγραφος 3.2 της ένορκης δήλωσης του κ. Κούμα, το θέμα είναι αποκλειστικά νομικό και δεν χρήζει οποιασδήποτε διευκρίνισης αλλά θα τεθεί μέσω των γραπτών αγορεύσεων που θα καταχωριστούν σε σχέση με την αίτηση παραμερισμού του διατάγματος ημερ. 06/10/

1. Επίσης το κατά πόσο ο Καθ΄ου η αίτηση ενεργεί κακόβουλα είναι θέμα επιχειρηματολογίας στις αγορεύσεις και όχι θέμα συμπλήρωσης της μαρτυρίας κατά τρόπο που να προκύπτουν νέα θέματα. Ερχόμενη στο θέμα της αποποίησης της εξασφάλισης δεν τίθεται θέμα απάντησης σε θέση της κας Ξενή αφού δεν προβλήθηκε τέτοιο θέμα. Καταλήγω, ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων, ότι δεν δικαιολογείται η παροχή άδειας στους Αιτητές για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού σύμφωνα με την νομολογία απαιτείται να επιδειχθεί από το Δικαστήριο αυστηρότητα όταν πρόκειται για αίτηση καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων για διόρθωση ή συμπλήρωση του πραγματικού υπόβαθρου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η παροχή άδειας στους Αιτητές να καταχωρήσουν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, ως το προσχέδιο που επισυνάπτεται και συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Συνεπακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα που προκλήθηκαν από την υπό κρίση αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ων η αίτηση. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της εκδίκασης της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 06/10/
2. (Υπ.) .............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο