Wachte ν. Πίριλλος, Αρ. Αγωγής: 944/15, 20/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A88 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛAΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 944/15 Μεταξύ: XXXXX Wachter Ενάγοντας Και XXXXX Πίριλλος Εναγόμενοι Ημερομηνία: 20.4.22 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Μ. Πελεκάνος Για τον Εναγόμενο: κ. Ρ. Βραχίμης Α Π Ο Φ Α ΣΗ Ο ενάγοντας ως ενοικιαστής του εναγόμενου κίνησε το μηχανισμό του Δικαστηρίου διεκδικώντας επιστροφή ποσού ύψους €10.000 δυνάμει συμφωνίας και/ή ως αποζημιώσεις και/ή ζημιές και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή ως χρήματα που οφείλει ο εναγόμενος να επιστρέψει πλέον νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Η δικογραφία του ενάγοντα συνοψίζεται ως ακολούθως. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 2.6.14 ο ενάγοντας ενοικίασε μια επιπλωμένη οικία πολυτελείας αποτελούμενη μεταξύ άλλων από κήπο, πισινά και ξενώνα στην περιοχή Περβόλια της Επαρχίας Λάρνακας για περίοδο ενός έτους ήτοι, από 15.6.14 μέχρι 14.6.
- Κύριοι όροι της συμφωνίας ήταν, μεταξύ άλλων, ότι θα καταβάλλετο μηνιαίο ενοίκιο ύψους €2.000, ενώ με την υπογραφή της συμφωνίας ο ενάγοντας θα κατέβαλλε, ως και έπραξε, το συνολικό ποσό των €10.000 το οποίο αντανακλούσε τα ενοίκια των μηνών Ιουνίου 2014 και της περιόδου Φεβρουαρίου 2015 - Μαΐου
- Ο ενάγοντας περαιτέρω κατέβαλε ως ποσό εγγύησης €2.000 το οποίο θα του επιστρεφόταν στην λήξη της ενοικίασης. Επιπλέον, με εξαίρεση την όποια φυσική φθορά στην οικία, η επιδιόρθωση της οποίας βάρυνε τον ενάγοντα, όλες οι υπόλοιπες επιδιορθώσεις που δεν προκλήθηκαν συνεπεία των πράξεων του πρώτου, θα βάραιναν τον εναγόμενο. Το Σεπτέμβριο του 2014 προκλήθηκε διαρροή νερού στον ξενώνα της οικίας με αποτέλεσμα να καταστεί αναγκαίο όπως η παροχή ζεστού νερού στον εν λόγω χώρο, διακοπεί. Περί τα τέλη Νοεμβρίου 2014 διαπιστώθηκε διαρροή νερού στην οροφή του ισογείου της κύριας οικίας με απότοκο την πρόκληση υγρασίας στους τοίχους και της ολοκληρωτικής απώλειας στην χρήση της θέρμανσης και του ζεστού νερού. Η μονιμότητα της κατάστασης, επιβεβαιώθηκε, κατά την συνάντηση που είχαν οι διάδικοι στην οικία την 6.12.14, παρουσία υδραυλικού, αλλά και τρίτων προσώπων, με τον εναγόμενο να εισηγείται όπως επιδιορθώσει το πρόβλημα μετά τη λήξη της ενοικίασης, ήτοι το καλοκαίρι, προτρέποντας τον ενάγοντα όπως χρησιμοποιεί τον ξενώνα για την εξυπηρέτηση των προσωπικών του αναγκών (μπάνιο), την παροχή ζεστού νερού στον οποίο θα προσπαθούσε να επιδιορθώσει και/ή αποκαταστήσει. Ο ενάγοντας απέρριψε την εισήγηση. Συνεπεία των ανωτέρω, τα μέρη συμφώνησαν προφορικά όπως η συμφωνία ενοικίασης τερματιστεί και όπως ο ενάγοντας παραδώσει κατοχή μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου 20104, ενώ ο εναγόμενος θα επέστρεφε το ποσό των €10.000 (προπληρωμένα ενοίκια Φεβρουαρίου-Μαΐου 2015 πλέον το ποσό της εγγύησης). Ο ενάγοντας ενήργησε επί της συμφωνίας, μετακίνησε όλα του τα αντικείμενα, διευθέτησε όλους τους λογαριασμούς κοινής ωφελείας, έφυγε από την Κύπρο, και επικοινώνησε μέσω του αντιπροσώπου του, (στην Κύπρο), με τον εναγόμενο για την παράδοση των κλειδιών και παραλαβή των €10.
- Η μη ανταπόκριση του εναγόμενου οδήγησαν τον τελευταίο σε επιστράτευση υπηρεσιών δικηγόρου, επιδίδοντας την 16.3.15 μέσω δικαστικού επιδότη τα κλειδιά της οικίας, καλώντας τον παράλληλα όπως τιμήσει τα μεταξύ τους συμφωνηθέντα περί επιστροφής των προπληρωμένων ενοικίων. Πέραν των πιο πάνω, τα προβλήματα στην οικία, ως αυτά παρουσιάστηκαν στην πορεία της ενοικίασης και τα οποία δεν επιδιορθώθηκαν, δεν μπορούν παρά να αποτελούν παραβίαση της συμφωνίας ενοικιάσεως από μέρους του εναγόμενου, με την οικία να είναι ακατάλληλη για κατοίκηση. Στο δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης ο εναγόμενος παραδέχεται τη λήψη ποσού €12.000, προσθέτοντας ότι πέραν του πιο πάνω ποσού ο ενάγοντας κατέβαλε και τα ενοίκια των μηνών Ιουλίου 2014- Νοεμβρίου
- Παραδέχεται επίσης την ύπαρξη διαρροής νερού από σωλήνα σε ένα εκ των υπνοδωματίων του ορόφου με αποτέλεσμα τη δημιουργία υγρασίας στην οροφή του ισογείου, η οποία προκάλεσε και ζημιά στην οικία, αλλά και σε αδυναμία χρήσης του συστήματος της κεντρικής θέρμανσης. Κατά τον εναγόμενο η διαρροή προέκυψε λόγω μη ενδεδειγμένης χρήσης των υδραυλικών της οικίας. Κατά τα άλλα, η παροχή ζεστού νερού και ο θερμολουτήρας εργάζονταν κανονικά. Ο εναγόμενος ήταν πάντοτε πρόθυμος και έτοιμος για επιδιόρθωση του προβλήματος στην κεντρική θέρμανση, έστω και αν αυτό προκλήθηκε ένεκα των ενεργειών του ενάγοντα αφού, ο ενάγοντας είχε δώσει καταβάλει το ποσό των €2000 ως εγγύηση για τυχόν ζημιές που προκλήθηκαν εξ' υπαιτιότητας του. Ο υδραυλικός κατά την συνάντηση την 6.12.14 εισηγήθηκε την επιδιόρθωση ή την παράκαμψη ενός ή περισσοτέρων σωλήνων με σχίσιμο του πατώματος του υπνοδωματίου ή της οροφής του ισογείου ή την απομόνωση των απαραίτητων σωληνώσεων και επανεγκατάσταση της υδραυλικής γραμμής εξωτερικά (εντός ή εκτός της οικίας αναλόγως). Αυτό συνεπαγόταν την παρουσία εργατών και εκτέλεση υδραυλικών και οικοδομικών εργασιών στην οικία, γεγονός το οποίο ο ενάγοντας αρνήθηκε να επιτρέψει, κατά παράβαση των όρων ενοικίασης του. Λόγω της πιο πάνω άρνησης ο εναγόμενος εισηγήθηκε όπως η επιδιόρθωση λάβει χώρα μετά τη λήξη της ενοικίασης πράγμα που ο ενάγοντας αποδέχθηκε αρχικώς, όμως, λόγω άρνησης του εναγόμενου όπως καλύψει την οικονομική διαφορά που θα προέκυπτε μεταξύ χρήσης της κεντρικής θέρμανσης και των κλιματιστικών στους χώρους της οικίας, την απέρριψε τελικώς. Ουδέποτε τα μέρη συμφώνησαν σε τερματισμό της ενοικίασης ή σε τροποποίηση των όρων της συμφωνίας, όπως ποτέ δεν συμφώνησαν για συμψηφισμό ή επιστροφή χρημάτων. Αρνείται ότι έλαβε γνώση περί εγκατάλειψης της οικίας από τον ενάγοντα πριν τον Μάρτιο του 2015, όταν παρέλαβε τα κλειδιά. Αποτελεί θέση του εναγόμενου ότι ο ίδιος δεν έχει πλουτίσει αθέμητα λόγω της είσπραξης του ποσού των €10.000 καθότι αυτό είχε δοθεί έναντι ενοικίων και ή ως εγγύηση, σύμφωνα με τους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Ανταπαιτητικώς ζητά την υπέρ του επιδίκαση συνολικού ποσού ύψους €2.700 πλέον Φ.Π.Α το οποίο αφορά σε πραγματικά και εργατικά έξοδα για επιδιόρθωση της κεντρικής θέρμανσης, την αγορά νέου κάδου απορριμμάτων που έσπασε ο ενάγοντας και αντικατάσταση της διπλής αλουμινένιας περσιάνης παραθύρου την οποία επίσης κατέστρεψε ο ενάγοντας. Στο δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση ο ενάγοντας δηλώνει ότι αν επέτρεπε τις απαιτούμενες επιδιορθώσεις, αυτές θα καθιστούσαν την οικία ακατοίκητη για μεγάλο χρονικό διάστημα, για την διαμονή εντός της οποίας είχε προπληρώσει, ότι ο ίδιος ουδέποτε προκάλεσε την διαρροή, ενώ αρνείται την πρόκληση των όποιων ζημιών στους χώρους της οικίας. Μαρτυρία και Αξιολόγηση: Πρώτος μάρτυρας ο ενάγοντας. Κατέθεσε ως Έγγραφο Α την γραπτή του κατάθεση στην Αγγλική. Ως Έγγραφο Β κατατέθηκε η γραπτή δήλωση του ενάγοντα στην Ελληνική ως αυτή μεταφράστηκε και πιστοποιήθηκε από τον κ. XXXXX Χατζηφιλίππου, μεταφραστή. Κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 έως 3, ήτοι την Σύμβαση Ενοικίασης ημερ.2.6.14, δέσμη φωτογραφιών στην οποία αποτυπώνονται οι ζημιές που προκλήθηκαν από τις διαρροές νερού στην οικία και την επιστολή που επέδωσε μέσω ιδιώτη επιδότη στον εναγόμενο ημερ. 11.3.
- Τα προβλήματα ξεκίνησαν περί τους μήνες Σεπτέμβρη - Οκτώβρη του 2014, όταν διαπιστώθηκε διαρροή νερού στο δωμάτιο του ξενώνα της οικίας. Λόγω βλάβης στην αντλία κατέστη αναγκαίο να αποκοπεί η διασωλήνωση και η παροχή ζεστού νερού στον χώρο. Περί τον Νοέμβριο του 2014 ο ενάγοντας διαπίστωσε υγρασία στην οροφή του ισογείου της κύριας οικίας, καλώντας τον εναγόμενο επανειλημμένως για αποκατάσταση του προβλήματος, με τον ίδιο, παρά τις υποσχέσεις του για άμεση επιδιόρθωση να προσέρχεται ένα μήνα μετά, και δη την 6.12.14 σε συνάντηση στην οικία. Στην συνάντηση ήταν παρόντες εκ μέρους του ενάγοντα ο ίδιος, ο φίλος του XXXXX, ο Κτηματομεσίτης που τον βοήθησε να βρει την εν λόγω οικία και ένας υδραυλικός. Ο υδραυλικός ανέφερε ότι η ζημιά στο σύστημα θέρμανσης που προκλήθηκε μετά τις διαρροές, αλλά και το πρόβλημα στην αντλία μπορούσαν να τύχουν επιδιόρθωσης, όμως το κόστος θα ήταν αυξημένο ενώ, μέχρι την επιδιόρθωση τους ο ενάγοντας δεν θα απολάμβανε την παροχή θέρμανσης και ζεστού νερού στην οικία. Εισήγηση του εναγόμενου ήταν όπως το πρόβλημα επιδιορθωνόταν το καλοκαίρι, και δη μετά την λήξη της ενοικιαστικής περιόδου προτείνοντας όπως στο μεσοδιάστημα χρησιμοποιεί το ζεστό νερό του ξενώνα το οποίο θα προσπαθούσε να αποκαταστήσει. Ο ενάγοντας βρήκε απαράδεκτη την εισήγηση αφού ενοικίαζε ένα σπίτι πολυτελείας από το οποίο θα απουσίαζαν κατά τους χειμερινούς μήνες η θέρμανση και το ζεστό νερό, στοιχεία απαραίτητα για την ομαλή διαβίωση του. Οι διαρροές και ζημιές αποτυπώνονται στο Τεκμήριο 2, ως αυτές έλαβε ο ίδιος από το κινητό του τηλέφωνο. Η άρνηση του ενάγοντα στην πιο πάνω πρόταση οδήγησε τον εναγόμενο στην εξής εισήγηση. Πρότεινε όπως ο ενάγοντας φύγει από την οικία άμεσα, με τον εναγόμενο να επιστρέφει πίσω τις €12.000, δηλαδή το ποσό της εγγύησης και τα προπληρωμένα ενοίκια για τους μήνες Φεβρουάριο 2014 με Μάιο
- Ο ενάγοντας αποδέχτηκε και έδωσαν μάλιστα τα χέρια παρουσία όλων. Ο ενάγοντας μάζεψε άμεσα τα πράγματα του και εντός 2 ημερών, ήτοι την 8.4.14 πλήρωσε όλους τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, ήτοι της Υδατοπρομήθειας, της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και της Αρχής Τηλεπικοινωνιών. Κατά την αποχώρηση του από την Κύπρο έδωσε οδηγίες στο φίλο και αντιπρόσωπο του XXXXX, όπως, αφού καθαρίσει την οικία, ειδοποιήσει τον εναγόμενο για παραλαβή των κλειδιών. Άκαρπες ήταν οι προσπάθειες του XXXXX για εντοπισμό του εναγόμενου, ενώ επιτυχής ήταν η διευθέτηση συνάντησης μεταξύ των μερών την 6.1.15, ημερομηνία κατά την οποία θα ήταν και ο ενάγοντας παρών στην Κύπρο, με τον εναγόμενο να μην εμφανίζεται τελικώς. Η αποφυγή του εναγόμενου στις κλήσεις του XXXXX και η αποτυχία στην επίτευξη συναντήσεων οδήγησαν τον ενάγοντα στην αποστολή του Τεκμηρίου 3, ήτοι στην αποστολή επιστολής μέσω δικηγόρου. Με αυτήν, παραδόθηκαν τα κλειδιά της οικίας και απαιτείτο η επιστροφή των χρημάτων. Σε καμία αναφορά ή παράπονο δεν προέβη ο εναγόμενος για κατ΄ισχυρισμόν ζημιές σε κάδο απορριμμάτων ή σε παράθυρο υπνοδωματίου, με τον ενάγοντα να ακούει για αυτές για πρώτη φορά μέσω του δικογράφου της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Αντεξεταζόμενος δήλωσε ότι ήταν καθ' υπόδειξη του κ. Πίριλλου που προπλήρωσε τους συγκεκριμένους μήνες απολαμβάνοντας με αυτόν τον τρόπο μείωση στο ενοίκιο (από €2.300 σε €2.000). Τα μοναδικά ενοίκια που είχαν μείνει απλήρωτα ήταν τα ενοίκια των μηνών Δεκεμβρίου 2014 και Ιανουαρίου 2015 τα οποία ο εναγόμενος δεν ανταπαιτεί. Επέμενε ότι η κατάσταση στο σπίτι ήταν απαράδεκτη, με τον ίδιο να προπληρώνει την διαμονή του σε ένα πολυτελέστατο σπίτι που έσταζε, και το οποίο δεν ήταν κατοικήσιμο από την στιγμή που οι διαρροές ήταν εμφανείς και υπήρχε απώλεια θέρμανσης κατά τους χειμερινούς μήνες. Επέμενε παρά την αντεξέταση του κ. Βραχίμη επί του σημείου ότι ο ιδιοκτήτης δήλωσε ξεκάθαρα μπροστά στους μάρτυρες ότι το εν λόγω πρόβλημα δεν μπορούσε να διορθωθεί άμεσα προσφέροντας του τη λύση όπως φύγει από το σπίτι. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι ουδέποτε παραπονέθηκε περί τον Σεπτέμβριο - Νοέμβριο 2014 για τις όποιες διαρροές, με τον μάρτυρα να αποκρίνεται ότι θυμάται πολύ καλά ότι επέστρεψε από το εξωτερικό αρχές Οκτωβρίου όταν μαρτύρησε έξω από τον ξενώνα την ύπαρξη μεγάλης ποσότητας νερού γεγονός που επιβεβαιώθηκε από τους ψηλούς λογαριασμούς που κλήθηκε να καταβάλει στο Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας. Η άμεση αντίδραση του ήταν να καλέσει τον κ. Πύριλλο ο οποίος με την σειρά του κάλεσε τον υδραυλικό εξ' ου και έκλεισε η παροχή ζεστού νερού στον χώρο, ζήτημα το οποίο ουδέποτε επιδιορθώθηκε. Σε σχέση με τη διαρροή στην κύρια οικία τον Νοέμβριο απάντησε ότι οι φωτογραφίες που κατέθεσε μιλούν από μόνες τους με το πάτωμα του ισογείου να έχει νερά και η οροφή γεμάτη υγρασίες. Κάλεσε εκ νέου τον κ. Πύριλλο ο οποίος μαζί με τον υδραυλικό προσπάθησαν, αναποτελεσματικώς όπως εντοπίσουν το πρόβλημα. Δήλωσε επιπλέον ότι, αν ο ίδιος είχε προκαλέσει τις βλάβες, δεν θα του εισηγείτο ο εναγόμενος να εγκαταλείψει την οικία. Ακόμη και η βλάβη να επιδιορθωνόταν, απάντησε σε ερώτηση, και η θέρμανση εργαζόταν, η απώλεια του ζεστού νερού ήταν δεδομένη, ενώ οι υγρασίες δεν είχαν υποχωρήσει, ούτε και οι διαρροές. Στις υποβολές του κ. Βραχίμη ότι θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί ο θερμολουτήρας για παραγωγή ζεστού νερού, ο μάρτυρας απάντησε ότι ουδέποτε γνώριζε ή του προτάθηκε τέτοια εναλλακτική από τον εναγόμενο ο οποίος, σε έντονο ύφος του είπε ή να φύγει από το σπίτι ή να κάνει το ντους του στο ξενώνα τον οποίο θα προσπαθούσε να επιδιορθώσει. Στις υποβολές του κ. Βραχίμη ότι το σπίτι είχε πολλές διαφορετικές ξεχωριστές γραμμές που καθόριζαν έκαστην παροχή, γεγονός το οποίο επέτρεπε όπως σε περίπτωση που χαλούσε μια παροχή αυτή να απομονώνεται και να δουλεύουν οι υπόλοιπες, ο ΜΕ1 απάντησε ότι ο ίδιος δεν είναι υδραυλικός, ούτε μπορεί να γνωρίζει για τα κατασκευαστικά/ υδραυλικά του σπιτιού. Την αποκοπή παροχής ζεστού νερού στον ξενώνα αποκρίθηκε, την αποδέχτηκε αρχικώς, γιατί έκρινε ότι το ζήτημα δεν ήταν επείγον, όμως το εν λόγω πρόβλημα, σε συνδυασμό με τα προβλήματα που προκλήθηκαν στο κύριο σπίτι, κατέστησαν την διαμονή στο σπίτι μη βιώσιμη. Ο ΜΕ1 απάντησε χαρακτηριστικά στον συνήγορο υπεράσπισης: A. «Η μόνη επιδιόρθωση την οποία ο κύριος Πύριλλος πρόσφερε ήταν να προσπαθήσει τότε να επιδιορθώσει τον χειμώνα, που για εμένα σημαίνει να κάμω τότε αυτό που είπα, γυμνός να πηγαίνω στον ξενώνα δίχως ζεστό νερό στο σπίτι, δίχως κεντρική θέρμανση και με το νερά κάτω στο έδαφος. Αν αυτή ήταν η προσφορά, ναι την απέρριψα». O ενάγοντας ερωτηθείς, επισήμανε ότι ο ίδιος δεν ήταν σε θέση, ούτε είχε δικαίωμα να αρνηθεί τον όποιο τρόπο επιδιόρθωσης επιθυμούσε ο ιδιοκτήτης, νοουμένου πάντοτε ότι η παραμονή του στο σπίτι θα ήταν εφικτή. Τέλος, απέρριψε τη θέση ότι επίτηδες εγκατέλειψε το χώρο, απορρίπτοντας τις θέσεις περί καταστροφής των οποιωνδήποτε αντικειμένων όπως καταγράφονται στην ανταπαίτηση. ΜΕ2 ο κύριος XXXXX Pecek κατέθεσε ως Έγγραφο Γ γραπτή δήλωση στην Αγγλική, η οποία μεταφράστηκε στην Ελληνική από τον ορκωτό μεταφραστή XXXXX Χατζηφιλίππου και κατατέθηκε στην διαδικασία ως Έγγραφο Δ. Ο ΜΕ2 δηλώνει φίλος και συνεργάτης του ενάγοντα με τον οποίο να επιλαμβάνεται των όποιων ζητημάτων τυγχάνουν χειρισμού δια λογαριασμό του XXXXX, όταν αυτός απουσιάζει στο εξωτερικό. Ο ίδιος βοήθησε τον ενάγοντα να μετακομίσει στην πολυτελέστατη οικία τον Ιούνιο του
- Επιβεβαίωσε τα προβλήματα που προέκυψαν τον Σεπτέμβριο και Νοέμβριο του 2014 στον ξενώνα και μετά στο κυρίως σπίτι αντίστοιχα. Επιβεβαίωσε ότι την 6.12.14 έλαβε χώρα συνάντηση στην οικία στην οποία μεταξύ άλλων ήταν και ο ίδιος παρών. Ο εναγόμενος δήλωσε εκεί ότι θα επιδιόρθωνε το πρόβλημα μετά το πέρας της ενοικιαστικής περιόδου, γεγονός το οποίο δεν αποδέχθηκε ο ενάγοντας με γνώμονα ότι είχε ήδη καταβάλει τα επόμενα ενοίκια. Ο εναγόμενος τότε, παρουσία όλων, πρότεινε την επιστροφή των €10.000 με τον όρο ότι ο ενάγοντας θα έφευγε από το σπίτι. Ο ίδιος βοήθησε στη μετακόμιση και πληρωμή των λογαριασμών αναλαμβάνοντας όπως παραδώσει στον εναγόμενο τα κλειδιά της οικίας και να λάβει το ποσό που είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων. Αναφορά έκανε στις προσπάθειες του για εντοπισμό του εναγόμενου και στην ακύρωση των διαφόρων ραντεβού που είχε κατά καιρούς ο ίδιος διευθετήσει από τον εναγόμενο. Αντεξετάζοντας ο κ. Βραχίμης, έθεσε στο μάρτυρα ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι υπήρχαν θέματα με το νερό, αμφισβήτηση υπάρχει για το γεγονός ότι ο εναγόμενος πρότεινε λύσεις για επιδιόρθωση με τον ενάγοντα να τις απορρίπτει. Σε αυτή την θέση, ο ΜΕ2 ανέφερε ότι δεν είχε βρεθεί τρόπος για επίλυση της κύριας ζημιάς, με το ταβάνι να στάζει, και τον ίδιο μαζί με τον ενάγοντα να προσπαθούν να προστατέψουν τα δάπεδα και τα έπιπλα, ενώ η λύση που προτάθηκε για εσωτερικό σκίσιμο του δαπέδου θα είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή της οροφής, εξ'ου και ο εναγόμενος πρότεινε όπως επιδιορθωθεί μετά τη λήξη της ενοικίασης. Ήταν εμφανές ότι καμία επιδιόρθωση δεν μπορούσε να γίνει ενώ ο ενάγοντας διέμενε στο σπίτι. Αρνήθηκε ο μάρτυρας τη θέση περί εισήγησης του εναγόμενου για τοποθέτηση εξωτερικού σωλήνα για παράκαμψη του προβλήματος. Επανέλαβε δε ότι η χειραψία μεταξύ των διαδίκων έλαβε χωρά στην παρουσία του ως επίσης και στην παρουσία του εναγόμενου, του κτηματομεσίτη, του πατέρα του εναγόμενου και του υδραυλικού. Αν δεν υπήρχε η χειραψία δεν θα ξεκινούσαν να μαζεύουν τα πράγματα για να φύγει ο ενάγοντας από το σπίτι, ανέφερε χαρακτηριστικά. Πρώτος μάρτυρας Υπεράσπισης ο εναγόμενος. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 1, επιβεβαίωσε την λήψη του ποσού των €12.000, και παραδέχθηκε ότι του είχε γίνει αναφορά για διαρροή στο μπάνιο, γεγονός που τον οδήγησε σε επίσκεψη στον χώρο με υδραυλικό ο όποιος, του ανέφερε ότι το πρόβλημα έχριζε «άμεσης παρέμβασης». Οι μάρτυρες στην συνάντηση 6.12.14 ήταν ο XXXXX Αντωνίου και ο XXXXX Ευαγγέλου, με τον ενάγοντα να μην αποδέχεται καμία λύση που του προτάθηκε. Δεν αναγνώρισε τις φωτογραφίες στο Τεκμήριο 2, ούτε και τις διαρροές που φαίνονταν επί αυτού, ενώ σε καμία περίπτωση, δεν δέχτηκε όπως διακοπεί το συμβόλαιο, εμμένοντας ότι ουδέποτε υπήρχε πρόβλημα με την θέρμανση, ούτε και με τον θερμολουτήρα. Κατά τον ίδιο ουδέποτε υπήρξε διακοπή του συμβολαίου, ενώ μόνος αρμόδιος για να παραδώσει τα κλειδιά ήταν ο ενάγοντας και κανένας άλλος, ούτε καν ο XXXXX ο οποίος επικοινώνησε μαζί του. Με την παραλαβή των κλειδιών, μέσω επιδότη, επισκέφθηκε το σπίτι, διαπιστώνοντας ότι ο κάδος στον εξωτερικό χώρο και το παράθυρο του υπνοδωματίου ήταν σπασμένα. Επιδιόρθωσε τελικώς την ζημιά, η οποία κόστισε περί τις €2.500, απορρίπτοντας του όποιους ισχυρισμούς περί οικονομικής στενότητας, δηλώνοντας παράλληλα ότι η οικονομική του επιφάνεια είναι ευρέως γνωστή, καταθέτοντας ως Τεκμήριο 5, κατάσταση λογαριασμού για την περίοδο 10.9.14 - 28.11.
- Σε ερώτηση πώς εξηγεί το γεγονός ότι δύο μέρες μετά την συνάντηση τους, ο ενάγοντας ξόφλησε όλους τους λογαριασμούς και έφυγε, έχοντας, προπληρωμένα όλα τα επόμενα ενοίκια, ο εναγόμενος απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει τι σκέπτονταν ο XXXXX, παρά μόνο ότι δεν τίμησε την συμφωνία τους, μη δίνοντας ένα μήνα προειδοποίηση για διακοπή του συμβολαίου, απαγορεύοντας παράλληλα στα μέρη που παρευρέθηκαν στην συνάντηση την είσοδο στο σπίτι για επιθεώρηση της ζημιάς. Τα ενοίκια τα λάμβανε είτε από τον ενάγοντα προσωπικά, είτε δίδονταν στον XXXXX Ευαγγέλου που ήταν υπεύθυνος για τα του σπιτιού, ενώ υπήρχαν και περιπτώσεις όπου, αν ο ενάγοντας απουσίαζε στο εξωτερικό, αυτό εμβάζετο στον τραπεζικό του λογαριασμό από τον ΜΕ
- Ρωτήθηκε ο ΜΥ1 γιατί, αφού είχε, ως ισχυρίστηκε, τόση έγνοια για το πολυτελέστατο σπίτι, δεν επικοινώνησε με τον ενάγοντα από τον Δεκέμβριο του 2014 μέχρι και τον Μάρτιο 2015 με σκοπό την επιδιόρθωση της ζημιάς, με τον μάρτυρα να δηλώνει ότι από την στιγμή που είχε φύγει ο ενάγοντας ήταν αδύνατον να υπάρχει επικοινωνία, παραδεχόμενος όμως ότι γνώριζε το τηλέφωνο του ενάγοντα. Ο λόγος που δεν αναζήτησε τον ενάγοντα για διεκδίκηση των ενοικίων Δεκεμβρίου 2014 και Ιανουαρίου 2015, ήταν γιατί κατείχε την εγγύηση των €2.000, ενώ γνώριζε πλέον ότι ο ενάγοντας είχε φύγει από την Κύπρο. Στην θέση του κ. Πελεκάνου ότι καμία αναφορά στις κατ΄ισχυρισμόν ζημιές δεν καταγράφεται στην επιστολή του, Τεκμήριο 4, ο ΜΥ1 διαφώνησε, παρότι δεν έχει προσκομιστεί στο Δικαστήριο οποιοδήποτε τιμολόγιο. Από την συνάντηση έφυγε αναμένοντας τον XXXXX να αποφασίσει τι ήθελε. Επανήλθε ο κ. Πελεκάνος, ρωτώντας πώς είναι δυνατόν τότε να έγιναν εισηγήσεις για επιδιόρθωση από την στιγμή που δεν τους επιτράπηκε η είσοδος στην οικία, με τον μάρτυρα να απαντά ότι ο XXXXX που είναι πολυτεχνίτης, έτυχε να γνωρίζει το πρόβλημα αφού είχε πάει και προηγουμένως στο σπίτι. ΜΥ2 ο XXXXX Αντωνίου, επιστάτης, ο οποίος γνωρίζει τον εναγόμενο τα τελευταία 18 χρόνια και ο οποίος επισκεπτόταν όλα τα σπίτια του εναγόμενου για σκοπούς συντήρησης, υδραυλικών και άλλων θεμάτων. Ήταν παρών στην συνάντηση, ως επίσης παρόντες ήταν ο ενάγοντας, ακόμη ένας ξένος, ο XXXXX, ο εναγόμενος και ακόμη δύο άτομα που δεν γνώριζε, όπου συζητούσαν για την διαρροή, με τον ενάγοντα να μην τους αφήνει να μπουν στον χώρο. Η συνάντηση διήρκησε πέντε
(5)λεπτά, έξω από το σπίτι, με τον ίδιο να μην αντιλαμβάνεται ιδιαίτερα τα όσα λέγονταν στην Αγγλική, καταλαβαίνοντας όμως από την όλη στάση του ενάγοντα ότι έψαχνε δικαιολογίες για μη επίλυση του προβλήματος. Ο ίδιος καμία εισήγηση δεν έκανε προς επίλυση. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι του είπε ο κ.Πύριλλος να έρθει στο Δικαστήριο να μαρτυρήσει, λέγοντας του ότι ο ενάγοντας ήθελε τα ενοίκια του πίσω. Ερωτηθείς σε σχέση με τον ξενώνα, ανέφερε ότι ο χώρος αυτός ήταν ανεξάρτητος από την κύρια οικία, ενώ το μόνο που τον συνέδεε με αυτό ήταν η κοινή παροχή ζεστού νερού για την θέρμανση. ΜΥ3 ο κ. XXXXX Ευαγγέλου. Γλύπτης στο επάγγελμα και καλλιτέχνης ως δήλωσε στο Δικαστήριο, απασχολείται μεταξύ άλλων με την κατασκευή πιθαριών. Μετέβηκε πολλάκις στην οικία, ως φίλος και εξουσιοδοτούμενος από τον εναγόμενο για επίλυση των όποιων προβλημάτων στο σπίτι. Ερωτηθείς τι γνωρίζει για το θέμα του ζεστού νερού στο σπίτι, απάντησε ότι μετά από παράπονο του ενοικιαστή για διαρροή, επισκέφθηκε την οικία, έκλεισε την παροχή του ζεστού νερού, και μετέφερε το πρόβλημα στον εναγόμενο για επίλυση. Κάτω από το μπάνιο υπήρχε όντως κοινόχρηστος χώρος, στον οποίο η διαρροή είχε προχωρήσει. Στην συνάντηση ήταν παρόντες όλοι οι ενώπιον του Δικαστηρίου μάρτυρες και ο Κτηματομεσίτης. Η δική του αποκόμιση από την συνάντηση ήταν ότι ο ενάγοντας ήθελε διακαώς να αποδεσμευτεί από το συμβόλαιο, όντας αρνητικός στις όποιες εισηγήσεις για επιδιόρθωση, πρόβλημα το όποιο κατά την εκτίμηση του μπορούσε να επιλυθεί εντός μίας ημέρας, ενώ σε ερώτηση του κ. Πελεκάνου, ως προς το κίνητρο του ενάγοντα να φύγει από την οικία του, από την στιγμή που είχε προπληρωμένα τα επόμενα ενοίκια, ο μάρτυρας απάντησε ότι ήταν εμφανές ότι ο λόγος ήταν γιατί δεν είχε ο ενάγοντας τα χρήματα που αφορούσαν στα ενοίκια Δεκεμβρίου 2014 και Ιανουαρίου 2015. Το Δικαστήριο έχει παραθέσει συνοπτικά την προσκομισθείσα ενώπιον του μαρτυρία. Είχα την ευκαιρία μέσω της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας να παρακολουθήσω με περισσή προσοχή και τους 5 μάρτυρες που προσήλθαν στο Δικαστήριο προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας από το Δικαστήριο είναι επιβεβλημένη για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Όπως έχει λεχθεί στην P. & Chr. Seafood Express Ltd κ.α ν Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου Π.Ε. 277/09 ημερ. 10.9.14: «Είναι καθιερωμένη και αδιαμφισβήτητη η νομολογία που θέλει κριτή της μαρτυρίας να είναι κατ' εξοχήν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου διεξάγεται η δίκη (Σταύρου ν Χαραλάμπους
(2011)1 Α.Α.Δ.193. Και αυτό βέβαια για καλό λόγο. Το Δικαστήριο μπορεί να αποτιμήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων υπό το φώς της ενώπιον του ακροαματικής διαδικασίας στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με όλες τις εκφάνσεις και παραμέτρους της. Ο δικαστής ο οποίος έχει το ευεργέτημα αυτής της θεώρησης πραγμάτων καλείται κατ΄αντικειμενικό τρόπο να κρίνει τους συνανθρώπους του αποστασιοποιημένος βέβαια από την υπόθεση και ενσωματώνοντας το μέτρο εκείνο της αμερόληπτης και λογικής κρίσης που διέρχεται ολόκληρη κοινωνία με πρόσθετη βέβαια τη νομική κατάρτιση του Δικαστή». Έχω ως γνώμονα μου την ευρεία νομολογία επί του ζητήματος που άπτεται την αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, συμπεριλαμβανομένης και της εν γένει συμπεριφοράς του στο ειδώλιο. Δεν παραγνωρίζονται φυσικά, ως προτάσσει η Νομολογία, τα λεγόμενα ενός μάρτυρα, η εκφορά του λόγου του, οι αντιδράσεις του, η αμεσότητα στις απαντήσεις του, η σαφήνεια ή μη αυτών, η αληθοφάνεια των θέσεων του δυνάμει των παρατιθέμενων ενώπιον του Δικαστηρίου δικογράφων, και η ειλικρίνεια του, μεταξύ άλλων. Προς τα ανωτέρω, παραπέμπω ενδεικτικά στην πλούσια επί του ζητήματος νομολογία (βλ. Ζαβρού ν Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, C & A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ 1273). Σημειώνεται ότι μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 320.) Εξίσου σημαντικό είναι να τονισθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται πάντοτε με γνώμονα τις δικογραφημένες θέσεις των μερών, οι οποίες αποτελούν και την μόνη πυξίδα που πρέπει να καθοδηγεί το Δικαστήριο. Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν πρέπει να περιοριστεί σε απλή αποτίμηση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα χωριστά, αλλά πρέπει να συσχετίσει, να αντιπαραβάλει και να διερευνήσει την μαρτυρία μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Προτού χρησιμοποιηθεί η όποια μαρτυρία έχει προσφερθεί, αυτή θα πρέπει να αξιολογηθεί ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις πάνω σε αμφισβητούμενα γεγονότα, (βλ.Κώστας Ιωάννου ν. Όλγας Παλάζη
(2004)1 Α.Α.Δ. 576) η δε αποτίμηση της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα δεν πρέπει να συγχέεται με το βάρος απόδειξης που φέρει έκαστος διάδικος. (KEO Plc v. Χριστάκης Χριστοφή, Πολιτική Έφεση αρ. 138/2010 ημερ. 22.5.2015, ECLI:CY:AD:2015:A363). Με γνώμονα τα ως άνω, προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου προσαχθείσας μαρτυρίας. Το Δικαστήριο κρίνει ως αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΕ
- Παρά την αντεξέταση του επί πληθώρας γεγονότων, ήτοι επί γεγονότων που άπτονταν της συμφωνίας Τεκμήριο 1, των όρων αυτής, των προβλημάτων ως αυτά προέκυψαν στην οικία, τις διαρροές που εντοπίστηκαν και στον ξενώνα, αλλά και στο κυρίως σπίτι, της πρόθεσης του ενάγοντα όπως χρησιμοποιεί του λοιπούς χώρους της οικίας για την εξυπηρέτηση των προσωπικών αναγκών του, της προπληρωμής των ενοικίων, του κατά πόσον ήταν αρνητικός στις όποιες εισηγήσεις του γίνονταν για επίλυση του προβλήματος, για τους κατ΄ισχυρισμόν ενναλακτικούς τρόπους θέρμανσης του χώρου ή παροχής ζεστού νερού, αλλά και σε ότι αφορά την συνάντηση που έλαβε χώρα μεταξύ των εμπλεκομένων την 6.12.14,, η αξιοπιστία του μάρτυρα στα όσα ανέφερε, δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο. Ο μάρτυρας εξήλθε της αντεξέτασης του αλώβητος, με την ειλικρίνεια του να εντοπίζεται και στις απαντήσεις του για τις δυσκολίες που καλείτο όπως ξεπεράσει για ικανοποίηση των αναγκών του κατά τους χειμερινούς μήνες, εμμένοντας στην θέση του ότι ο μόνος δισταγμός του ήταν αν μπορούσε να βρεθεί μια άμεση λύση στο πρόβλημα ή αν οι εν λόγω επιδιορθώσεις μπορούσαν να λάβουν χώραν, ενόσω ο ίδιος διέμενε στην οικία. Ειλικρινείς , άμεσες και χωρίς κανένα δισταγμό ήταν και η απαντήσεις του ως προς τον λόγο που εγκατέλειψε την οικία, μετά, μάλιστα, από παρότρυνση του εναγόμενου. Σημειώνεται δε ως γεγονός που δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι όλες οι θέσεις που προέβαλε ο εναγόμενος κατά την ακροαματική διαδικασία, (θέσεις οι οποίες ουδόλως δικογραφούνται) περί πραγματοποίησης της συνάντησης έξω από το σπίτι, αλλά και της άρνησης του ενάγοντα όπως επιτρέψει την είσοδο στην οικία, δεν τέθηκαν στον ενάγοντα σε οποιοδήποτε στάδιο της αντεξέτασης του. Πλήρως αξιόπιστη και ανταποκρινόμενη στην αλήθεια βρίσκω την μαρτυρία του ΜΕ2, την οποία χωρίς κανένα δισταγμό, αποδέχομαι στο σύνολο της. Η μαρτυρία του ήταν επεξηγηματική με τις απαντήσεις του να διακρίνονται από πηγαία ειλικρίνεια, με τον ίδιο να είναι γνώστης των γεγονότων, όχι μόνο ως αυτά τα γνώριζε από την κατ΄ιδίαν συνάντηση με τα εμπλεκόμενα μέρη την 6.112.14, αλλά από την απαρχή της κατοίκησης του ενάγοντα στην οικία. Ο ΜΕ2 ήταν συγκεκριμένος στις αναφορές του περί εντοπισμό του ΜΥ1, στις κλήσεις που έκανε για παράδοση των κλειδιών, στην άρνηση του εναγόμενου όπως τα παραλάβει, στον συντονισμό και διευθέτηση δύο συναντήσεων μεταξύ των εμπλεκομένων, με τον εναγόμενο να μην προσέρχεται τελικώς, αλλά και επιβεβαίωση της θέσης του ενάγοντα ότι, τα μέρη είχαν συμφωνήσει όπως, αφού το ζήτημα δεν μπορούσε να επιλυθεί με τον ενάγοντα να είναι παρόν στο σπίτι, όπως διακόψουν την σύμβαση. Τονίζεται εδώ ότι ο εναγόμενος δεν αρνήθηκε στην αντεξέταση του ότι έλαβε κλήσεις από τον ΜΕ2 με σκοπό την επίτευξη των πιο πάνω, εμμένοντας όμως στην θέση του ότι ο ΜΕ2 δεν ήταν εξουσιοδοτημένος όπως του παραδώσει τα κλειδιά. Η μαρτυρία του εναγόμενου (ΜΥ1) δεν άφησε το Δικαστήριο με καλές εντυπώσεις. Οι θέσεις που προέβαλε εναλλάσσονταν συνεχώς, με το Δικαστήριο να αποκομίζει την εντύπωση ότι δεν είχε την διάθεση να αποκαλύψει στο Δικαστήριο την πλήρη εικόνα των όσων πραγματικά έλαβαν χώρα κατά την επίδικη περίοδο, ειδικότερα σε σχέση με τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ των μερών την 6.12.
- Παρά την δικογραφημένη παραδοχή του περί αδυναμίας χρήσης της κεντρικής θέρμανσης, επέμενε στην δια ζώσης μαρτυρία του ότι κανένα πρόβλημα δεν υπήρχε σε αυτήν. Παρά τις θέσεις του ότι ο ενάγοντας δεν επέτρεψε είσοδο στο σπίτι κατά την εν λόγω συνάντηση, ουδέποτε υπέβαλε την θέση αυτή στον ίδιο, ενώ δεν μπορεί να σταθεί στην λογική η θέση ότι έγιναν εισηγήσεις για επιδιόρθωση χωρίς τα μέρη να έχουν εισέλθει σε αυτήν. Η θέση του εναγόμενου ότι την εισήγηση για σκίσιμο των πατωμάτων ή εξωτερική διασωλήνωση την έκανε ο υδραυλικός, ΜΥ2, καταρρίπτεται από την ρητή άρνηση του ίδιου του μάρτυρα ότι σε καμία εισήγηση δεν προέβη κατά την εν λόγω συνάντηση. Αυτό που προέκυψε από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία είναι, ότι την εν λόγω εισήγηση υπέβαλε παλαιότερα ο ΜΥ3, και όχι κατά την συνάντηση, ως πολυτεχνίτης. Αξιοσημείωτο δε κρίνει το Δικαστήριο το γεγονός ότι, ο εναγόμενος έφυγε από την συνάντηση, αφήνοντας το πρόβλημα να συνεχίζει, αναμένοντας, ως ανέφερε τον Martin να αποφασίσει, τον οποίον όμως, δεν έψαξε ποτέ, ούτε όταν ο τελευταίος παρέλειψε να τιμήσει τις υποχρεώσεις του, καταβάλλοντας τα ενοίκια Δεκεμβρίου 2014 και Ιανουαρίου
- Ο μάρτυρας μάλιστα, χαρακτήρισε την επιστροφή των χρημάτων ως πράξη στην οποία ουδέποτε θα συμφωνούσε, πλην όμως, σε καμία διορθωτική ενέργεια δεν προέβη για να κρατήσει ουσιαστικά τον ενάγοντα ως ενοικιαστή στο σπίτι, και αυτό γιατί είχε ήδη προπληρωθεί για τους επόμενους μήνες. Ενώ επέμενε ότι καμία γνώση δεν είχε για την παράδοση της οικίας εκ μέρους του ενάγοντα πριν τον Μάρτιο του 2013, όταν έλαβε τα κλειδιά, άλλαξε την θέση του, παραδεχόμενος ότι τον Ιανουάριο τουλάχιστον, αν όχι και προηγουμένως, λάμβανε τηλεφωνήματα από τον ΜΕ2, αρνούμενος όπως ανταποκριθεί στις εκκλήσεις του τελευταίου για συνάντηση. Επιπλέον, η θέση του ΜΥ1 ότι ο ενάγοντας παρέβηκε τους όρους του συμβολαίου του μη δίνοντας ένα μήνα προειδοποίηση δεν ευσταθεί, καθότι κανένας τέτοιος όρος δεν βρίσκεται ενσωματωμένος στις πρόνοιες του Τεκμηρίου
- Το ενοίκιο εν πάση περιπτώσει, δεν πληρωνόταν σε μηνιαία βάση, για να έχει οποιοδήποτε νόημα η προειδοποίηση ενός μηνός. Η όλη μαρτυρία του άφησε αμφιβολίες και σκιές ως προς τα γεγονότα, με το Δικαστήριο να καταλήγει ότι δεν μπορεί να βασιστεί επί αυτής για την εξαγωγή στέρεων συμπερασμάτων. Οι μαρτυρίες των ΜΥ2 και ΜΥ3 κρίνονται αντίστοιχα, ως τυπικές με το Δικαστήριο να καταλήγει με κάθε σεβασμό ότι αυτές, δεν είχαν κάτι ουσιαστικό να προσφέρουν στην υπόθεση της υπεράσπισης, με τον ΜΥ2 να μην γνωρίζει τίποτα περί της διαρροής, να μην κάνει εισηγήσεις για επιδιόρθωση και τον ΜΥ3 να εμμένει μόνο στις δικές του εντυπώσεις σε σχέση με την συνάντηση, χωρίς να προσφέρει καμία μαρτυρία σε σχέση με τα όσα εκεί διαμείφθηκαν, ενώ σχεδόν εμμονικά διαλαλούσε την πεποίθηση του ότι ο λόγος που εγκατέλειψε την οικία ο ενάγοντας ήταν λόγω οικονομικής αδυναμίας στην καταβολή δύο ενοικίων, θέση η οποία ουδόλως υποστηρίζεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, αλλά αντίθετα, αντικρούεται με αυτήν. Νομική Πτυχή: Είναι καλά γνωστό ότι στις πολιτικές υποθέσεις το βάρος απόδειξης της υπόθεσης του φέρει ο ενάγοντας στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το κριτήριο δεν είναι εάν η θέση του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι πιο πιθανή από εκείνη του αντιδίκου του, αλλά κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι η δική του θέση ή εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι (δέστε Μαρσέλ και Άλλων ν Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου Λτδ 2001 1 Α.Α.Δ. 1858, Σοφοκλέους ν Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 6650, Κουκουλή κ.α ν Παπαδημήτρη Π.Ε. 378/10 ημερ. 29.1.16). Με γνώμονα την δικογραφία των διαδίκων, αλλά και την προσαχθείσα μαρτυρία, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι διάδικοι εισήλθαν σε μεταξύ τους γραπτή συμφωνία (Τεκμήριο 1) με σκοπό την ενοικίαση του επίδικου ακινήτου από τον ενάγοντα. Παραδεκτό γεγονός επίσης αποτελεί ότι ο ενάγοντας με την υπογραφή της συμφωνίας προπλήρωσε όλα τα ενοίκια που αφορούσαν την περίοδο ενοικίασης, πλην δύο ουσιαστικά μηνών, ως καταγράφηκε ανωτέρω. Η δικογραφία των διαδίκων φανερώνει την σύγκληση ή την αποδοχή της ύπαρξης διαρροής και/ή υγρασίας στο κυρίως σπίτι, με συνεπακόλουθο την αδυναμία χρήσης του κεντρικού συστήματος θέρμανσης, με την παράγραφο 7.1 της Υπεράσπισης να διαβάζει ως ακολούθως: «Υπήρξε διαρροή νερού από σωλήνα σε ένα υπνοδωμάτιο του ορόφου. Ως εκ τούτου δημιουργήθηκαν υγρασίες στην οροφή του ισογείου και ζημιά στην οικία, αλλά και αδυναμία χρήσης του συστήματος κεντρικής θέρμανσης στην οικία». Το πιο πάνω παραδεκτό γεγονός, οδήγησε στην συνάντηση των μερών, ως αυτή είναι επίσης κοινά αποδεκτή ότι έλαβε χώρα, την 6.12.14, στην παρουσία των ενώπιον του Δικαστηρίου διαδίκων, αλλά και των μαρτύρων που κατέθεσαν στην ακροαματική διαδικασία. Δυνάμει της προσαχθείσας εκ μέρους του ενάγοντα μαρτυρίας, την οποία το Δικαστήριο έχει κρίνει ως αξιόπιστη, καταλήγω ότι τα μέρη συμφώνησαν προφορικά στην διακοπή της μεταξύ τους συμφωνίας και την άμεση παράδοση κενής και ελευθέρας κατοχής της οικίας στον εναγόμενο. Το πιο πάνω εύρημα του Δικαστηρίου είναι απότοκο της ακόλουθης δικαστικής συλλογιστικής. Ο εναγόμενος στην παράγραφο 8.1 της Υπεράσπισης του καταγράφει ότι: «Ο εναγόμενος αντιτείνει και ισχυρίζεται ότι ο υδραυλικός που επισκέφθηκε την οικία παρουσία των διαδίκων εισηγήθηκε την επιδιόρθωση ή την παράκαμψη ενός ή περισσοτέρων σωλήνων με σχίσιμο του πατώματος του υπνοδωματίου ή της οροφής του ισογείου ή διαζευκτικά την απομόνωση ενός ή περισσοτέρων σωλήνων και την επανεγκατάσταση της υδραυλικής γραμμής με τοποθέτηση καινούργιου/ων εξωτερικά (εντός ή εκτός της οικίας αναλόγως). Η πιο πάνω δικογραφημένη θέση, ουδόλως αντανακλάται από την προσαχθείσα εκ μέρους της Υπεράσπισης μαρτυρία, η οποία στην ολότητα της βρίθει από ανακρίβειες και γενικότητες. Η θέση όλων των μαρτύρων υπεράσπισης ήταν ότι κατά την εν λόγω συνάντηση ο ενάγοντας δεν τους άφησε καν να μπουν στο σπίτι, για να δουν το πρόβλημα, θέση η οποία ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, εν πάση περιπτώσει ουδέποτε υποβλήθηκε στους μάρτυρες των εναγόντων. Όχι μόνο δεν τους άφησε ο ενάγοντας να εισέλθουν στην οικία, αλλά η όλη συνάντηση διήρκησε μόλις πέντε
(5)λεπτά, κατά τους ΜΥ1-ΜΥ3, θέση η οποία κρίνεται ως άκρως αντιφατική με τα όσα καταγράφονται στην προαναφερθείσα παράγραφο. Επιπροσθέτως, ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε αρχικώς, ότι κανένα πρόβλημα δεν υπήρχε με την κεντρική θέρμανση και την λειτουργία της, θέση η οποία επίσης απορρίπτεται και αντιτίθεται στις προβαλλόμενες στην δικογραφία του, θέσεις. Την θέση αυτή, σύντομα άλλαξε, δηλώνοντας ότι αναγνώρισε το πρόβλημα, και κατανοούσε την δυσκολία του εγχειρήματος, αφού το σκίσιμο του ισογείου ή της οροφής του ισογείου δεν μπορούσε να επιτευχθεί με τον ένοικο μέσα στο σπίτι. Μετά, παραδέχθηκε ότι είχε εισηγηθεί όπως το ζήτημα επιδιορθωθεί μετά την λήξη της περιόδου ενοικίασης, με τον ενάγοντα να μην αποδέχεται την εισήγηση αυτή. Το πιο πάνω πλέγμα γεγονότων οδήγησε στην σύναψη μεταξύ των διαδίκων προφορικής συμφωνίας για παράδοση της οικίας και επιστροφή των χρημάτων. Είναι αξιοσημείωτο ότι, ο εναγόμενος, ενώ δήλωσε στην μαρτυρία του ότι έφυγε από τον χώρο, αναμένοντας από τον ενάγοντα να του προτείνει μία λύση, και ότι, ως ιδιοκτήτης το μόνο που ήθελε ήταν να επιδιορθώσει άμεσα την βλάβη γιατί το σπίτι ήταν κατά τα άλλα πολυτελέστατο, εντούτοις, η σιωπή που ακολούθησε τις επόμενες μέρες εκ μέρους του ενάγοντα, η οποία μετατράπηκε σε δύο σχεδόν μήνες, ουδόλως τον προβλημάτισαν, με την διαρροή νερού να συνεχίζει στο μεταξύ να αποτελεί μείζον ζήτημα. Ούτε, ως θα αναμένετο από ένα σοβαρό και γνωστό επιχειρηματία ως ο ίδιος χαρακτήρισε τον εαυτό του, έλαβε οποιαδήποτε διαβήματα για είσπραξη των δύο ενοικίων που του οφείλονταν. Η θέση του εναγόμενου ότι δεν γνώριζε ότι ο ενάγοντας είχε εγκαταλείψει την οικία, δεν μπορεί να σταθεί στην λογική. Αν η πεποίθηση του εναγόμενου ήταν ότι ο ενάγοντας ήταν ακόμη εντός της οικίας, θα αναμένετο από τον ίδιο όπως σπεύσει να επικοινωνήσει τόσο για την είσπραξη των προαναφερθέντων ενοικίων, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω, παραδόξως, δεν ανταπαιτεί, αλλά και όπως επιδείξει ενδιαφέρον για την βλάβη, προς αποφυγή μεγιστοποίησης της. Η δε επιμονή του εναγόμενου κατά την μαρτυρία του ότι ο ΜΕ2 δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στο Τεκμήριο 1 και συνεπώς δεν είχε καμία εξουσιοδότηση όπως συνομιλεί μαζί του για τα της οικίας και την παράδοση των κλειδιών, καταδεικνύει την προσπάθεια του εναγόμενου όπως απαγκιστρωθεί από την προφορική συμφωνία που κατήρτισε με τον ενάγοντα την 6.12.14, αφού, μέσω αυτής του της δήλωσης αποδεικνύεται και επιβεβαιώνεται η θέση του ΜΕ2 ότι ο τελευταίος προσπάθησε πολλές φορές να επικοινωνήσει μαζί του, αλλά και η εναλλαξιμότητα μεταξύ των θέσεων που πρόβαλε ο εναγόμενος, ο οποίος αντεξεταζόμενος από τον κ. Πελεκάνο σε ότι αφορά την είσπραξη των ενοικίων ανέφερε ότι υπήρξαν φορές που συναντήθηκε ή τον ενάγοντα ή ακόμη και με τον ΜΕ2 για την παραλαβή των χρημάτων, ενώ άλλες φορές ο ΜΕ2, ως άτομο εξουσιοδοτημένο από τον ενάγοντα, προέβαινε στην εν λόγω πληρωμή μέσω τραπεζικών συναλλαγών. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, στρέφομαι τώρα στην εξέταση του περιεχομένου της επιστολής ημερομηνίας 27.3.15 - Τεκμήριο 4, ήτοι στην απαντητική επιστολή του δικηγόρου του εναγόμενου. Αναφορά γίνεται σε αυτήν στο γεγονός ότι τα κλειδιά είχαν πλέον παραληφθεί από τον εναγόμενο, με τον τελευταίο να επιβεβαιώνει (affirm) την πρόθεση του για συνέχιση της ισχύος της συμφωνίας ενοικίασης, Τεκμήριο
- Ανέφερε, αντεξεταζόμενος ο εναγόμενος, ότι με την παραλαβή των κλειδιών, μετέβηκε σε σύντομο χρόνο στην οικία, όπου και διαπίστωσε την ύπαρξη ζημιών στο σπίτι, όπως τον σπασμένο κάδο και παραθυρόφυλλα. Καμία όμως αναφορά περί τούτων των προβλημάτων δεν κάνει στην επιστολή του, 11 μέρες αργότερα. Καμία αναφορά δεν κάνει επίσης στην έκπληξη που του προκάλεσε η ξαφνική φυγή του ενάγοντα, όπως επίσης καμία αναφορά δεν κάνει στα χρωστούμενα ενοίκια Δεκεμβρίου 2014 και Ιανουαρίου 2015, με δεδομένο ότι τα επόμενα, ήτοι μέχρι το πέρας της ενοικιαστικής περιόδου ήταν προπληρωμένα. Καμία μνεία δεν γίνεται στην προώθηση των δικογραφημένων θέσεων του ότι, την διαρροή προκάλεσε λόγω λανθασμένης χρήσης του νερού ο ενάγοντας, ή, ότι προέβη σε προσπάθειες επικοινωνίας μαζί του οι οποίες απέβηκαν φρούδες. Τέλος, δεν βρίσκω κανένα κίνητρο εκ μέρους του ενάγοντα όπως, ενώ είχε προπληρωμένα ενοίκια ύψους €10.000 αποφασίσει από μόνος του, χωρίς την ύπαρξη οποιαδήποτε προς τούτο συνεννόησης με τον εναγόμενο να εγκαταλείψει την οικία, τιμώντας και ξοφλώντας όλες τις υποχρεώσεις του με τις αρμόδιες υπηρεσίες και φορείς, βάζοντας τον εαυτό του στην διαδικασία όπως απομακρύνει όλα του αντικείμενα εντός δύο ημερών, και παραδώσει τα κλειδιά. Η θέση του εναγόμενου ότι ουδέποτε θα αποδεχόταν την επιστροφή χρημάτων, δεν πείθει, από την στιγμή που, ως διαφάνηκε από την όλη προσαχθείσα μαρτυρία, καμία ουσιαστική ενέργεια δεν έκανε μέχρι την παράδοση των κλειδιών στον ίδιο για επισκευή του προβλήματος, το οποίο κατά τα άλλα, αν και ήταν ασήμαντο, κατά τον ίδιο, κόστισε, ως ισχυρίζεται στην ανταπαίτηση του €2.000 πλέον Φ.Π.Α. Η καταγραφή δε στην Υπεράσπιση του ότι, ήταν πάντοτε πρόθυμος όπως επιδιορθώσει το πρόβλημα είτε με δικά του έξοδα, ή μέσω της εγγύησης ύψους €2.000 εκ μέρους του ενάγοντα (βλ. παρ. 7.4 Υπεράσπισης), δεν μετουσιώθηκε ποτέ σε πράξη, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο εναγόμενος να βρίσκεται κατά παράβαση του όρου 5 της σύμβασης, ο οποίος διαβάζει ως εξής: «... The lessor covenants with the tenant to keep the said premises and all internal parts thereof as shall from time to time be used by the tenant in good and tenantable repair and to effect all necessary repairs to the said premises except for any repairs rendered necessary by the negligence or willful act of the tenant». Πέντε σημαντικά σημεία οφείλουν όπως υπογραμμιστούν, ως απόρροια των δικαιωμάτων, αλλά και υποχρεώσεων των διαδίκων δυνάμει της πιο πάνω πρόνοιας. Πρώτον, αναντίλεκτη παρέμεινε η μαρτυρία του ενάγοντα ότι ο ίδιος, καμία αντίρρηση δεν μπορούσε να φέρει στον εναγόμενο, ως ιδιοκτήτη της οικίας, ως προς τον τρόπο που ο ίδιος θα αποφάσιζε όπως επιδιορθώσει την ζημιά, νοουμένου πάντοτε, ότι η οικία θα ήταν κατά την διάρκεια των επισκευών κατοικήσιμη, μαρτυρία η οποία συνάδει με την πιο πάνω πρόνοια του συμβολαίου. Δεύτερον, το Δικαστήριο υπογραμμίζει την αποδοχή του εναγόμενου στην μαρτυρία του ότι οι εν λόγω επισκευές ήταν αδύνατον να γίνουν εντός της οικίας, ενόσω σε αυτήν κατοικούσε ο ενάγοντας. Τρίτον ο εναγόμενος δεν κατέδειξε με κανένα τρόπο, πώς κατ΄ισχυρισμόν, προκάλεσε την ζημιά ο ενάγοντας. Τέταρτον, ακόμη και αν ήθελε γίνει πιστευτό ότι την ζημιά προκάλεσε ο ενάγοντας, ο εναγόμενος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα χρήματα της εγγύησης για επιδιόρθωση της, πράγμα που δεν έπραξε. Πέμπτο, καμία μνεία ως προς τα ανωτέρω δεν έκανε ο εναγόμενος κατά την αποστολή του Τεκμηρίου
- Συνεπώς, από την στιγμή που ο εναγόμενος δεν πρόβαλε καμία θετική θέση ως προς τα ως άνω, και ειδικότερα της κατ΄ισχυρισμόν παραβίασης του συμβολαίου από μέρους του ενάγοντα, είτε λόγω πρόκλησης ζημιών, είτε λόγω της άρνησης του όπως επιτρέψει πρόσβαση στην οικία με σκοπό την επιδιόρθωση, το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να απορρίψει τις θέσεις του ως αβάσιμες και ατεκμηρίωτες. Δεν μπορεί να λησμονηθεί δε ότι ο εναγόμενος δεν ανταπαιτεί, δυνάμει του όρου 15 της σύμβασης οποιοδήποτε ποσό αποζημιώσεων για τους μήνες που δεν κατάφερε, ήτοι μέχρι την λήξη της ενοικιαστικής περιόδου, να ενοικιάσει το σπίτι, ζημιά η οποία προκλήθηκε κατ΄ισχυρισμόν, λόγω της ξαφνικής φυγής του ενάγοντα, γεγονός που επιρρώνει την θέση ότι όντως υπήρχε μεταξύ των μερών προφορική συμφωνία για τερματισμό της σύμβασης και επιστροφής των προπληρωμένων ενοικίων. Ο κ. Βραχίμης εισηγήθηκε ότι θα ήταν παράλογο να γίνει αποδεκτή η θέση του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος δεν είχε τα χρήματα όπως επιδιορθώσει την βλάβη, προτιμώντας να επιστρέψει τις €10.000, ειδικότερα από την στιγμή που η οικονομική επιφάνεια του εναγόμενου επιβεβαιώνεται μέσω του Τεκμηρίου
- Σημειώνονται επί τούτου, τα ακόλουθα: Πρώτον, η κατάσταση λογαριασμού δεν εκτείνεται μέχρι την περίοδο Δεκεμβρίου 2014, ήτοι όταν γίνονταν συζητήσεις για αντιμετώπιση του προβλήματος. Δεύτερον, ο ενάγοντας ουδέποτε είπε ότι ο εναγόμενος δεν είχε χρήματα για να επιδιορθώσει την ζημιά, αλλά ότι ως είχε αντιληφθεί, προτιμούσε να την επιδιορθώσει το καλοκαίρι, με την επιδιόρθωση να είναι μεγάλου κόστους. Τέλος, αν πραγματικά υπήρχε πρόθεση όπως επιδιορθωθεί η βλάβη εκ μέρους του εναγόμενου, τότε, ο ίδιος θα μπορούσε, ως δηλώνει και στην υπεράσπιση του, όπως την επιδιορθώσει είτε με δικά του έξοδα, είτε χρησιμοποιώντας την εγγύηση του ενάγοντα, με τον ενάγοντα να μην μπορεί, δυνάμει των όρων του συμβολαίου, να φέρει προς τούτο, οποιαδήποτε αντίρρηση. Σε καμία από τις δύο ενέργειες δεν προέβη. Το γεγονός ότι η βλάβη, ως ισχυρίζεται ο εναγόμενος, κόστισε μόνο €2.000 στην τελική, λειτουργεί ενάντια στο επιχείρημα που προβάλλεται αφού, αν το κόστος ήταν, μηδαμινό, ως ο εναγόμενος το χαρακτήρισε, δεν υπήρχε κανένας λόγος όπως μη προβεί σε διορθωτικές επί τούτου κινήσεις, ειδικά για το συγκεκριμένο σπίτι το οποίο λόγω της πολυτέλειας που είχε, περιποιείτο ιδιαίτερα. Δυνάμει όλων των πιο πάνω, το Δικαστήριο φρονεί ότι τα μέρη εισήλθαν σε προφορική συμφωνία για τερματισμό της ισχύος της μεταξύ τους σύμβασης, με τα μέρη να συμφωνούν όπως ο ενάγοντας παραδώσει άμεσα κενή και ελεύθερη κατοχή, ως και έπραξε, η δε άρνηση του εναγόμενου για τίμηση της μεταξύ τους δεύτερης συμφωνίας, είναι και ο λόγος που οδήγησε τον ενάγοντα στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Πέραν της πιο πάνω κατάληξης, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι ο ενάγοντας θα επιτύγχανε και στην δεύτερη βάση αγωγής του, ήτοι ότι υπήρξε παράβαση των όρων του ενοικιαστηρίου συμβολαίου, με την οικία να καθίσταται ουσιαστικά από τον Νοέμβριο του 2014 και εντεύθεν, μη κατάλληλη για κατοίκηση. Σύμφωνα με τον όρο 14 του Τεκμηρίου 1, όλοι οι όροι του Συμβολαίου αποτελούν ουσιώδεις όρους, ενώ εξυπακούετο ότι η οικία θα ήταν ή όφειλε να ήταν καθ΄όλους τους ουσιώδεις προς την περίοδο ενοικίασης χρόνους, σε κατοικήσιμη κατάσταση. Παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη πρόνοια δεν καταγράφεται ρητώς στο Τεκμήριο 1, δεν μπορεί παρά να συνάγεται, ότι το αντίτιμο των €2.000 μηνιαίως αντανακλούσε την ποιότητα και άνεση που θα ανέμενε κανείς να έχει, κατά την παραμονή ή διαμονή του εντός της συγκεκριμένης οικίας. Η ύπαρξη διαρροής από μόνη της είτε στον ξενώνα είτε στο κυρίως σπίτι, ενδεχομένως να ήταν κάτι το οποίο, αν επισκευαζόταν άμεσα ή εντός εύλογου χρόνου να μην αποτελούσε λόγο για τερματισμό της σύμβασης. Όμως, η παρούσα περίπτωση, όπως και κάθε περίπτωση, οφείλει να εξετάζεται δυνάμει των δικών της περιστατικών. Στην προκείμενη, δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι υπήρχε διαρροή νερού στον ξενώνα, η οποία ουδέποτε επισκευάστηκε, εντός του μηνός Οκτωβρίου 2014, η συνέχιση της οποίας αποτράπηκε μέσω διακοπής της παροχής ζεστού νερού. Το γεγονός αυτό από μόνο του σίγουρα δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η οικία δεν ήταν κατοικήσιμη (unfit for habitation), ως η εισήγηση του κ. Πελεκάνου. 'Όμως, τα πιο πάνω σε συνδυασμό με το γεγονός ότι υπήρχε αδυναμία στην λειτουργία του συστήματος κεντρικής θέρμανσης κατά τους χειμερινούς μήνες στο κυρίως σπίτι και διαρροή νερού η οποία οδήγησε στην πρόκληση υγρασίας εντός της οικίας και διαρροής αυτού από τον όροφο προς το ισόγειο, καθώς και στην απώλεια χρήσης του ζεστού νερού στην οικία, αλλά και στον ξενώνα, όπου ο ενάγοντας καλείτο όπως εξυπηρετεί τις προσωπικές του ανάγκες, δεν μπορούν να αγνοηθούν, αφού η παροχή των πιο πάνω απολαύσεων θεωρούνται προαπαιτούμενο στοιχείο για την ομαλή διαβίωση ενός ενοικιαστή κατά τους χειμερινούς μήνες σε οποιοδήποτε σπίτι. Η εισήγηση του εναγόμενου όπως, ο ενοικιαστής μετέβαινε στον ξενώνα για να απολαμβάνει το μπάνιο του, θα μπορούσε να γινόταν αποδεκτή, όμως, υπενθυμίζεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ούτε εκεί εργαζόταν το ζεστό νερό, με τον εναγόμενο να εισηγείται ότι θα προσπαθούσε να το επιδιορθώσει, πράγμα το οποίο επίσης δεν έπραξε, αφού καμία τέτοια μαρτυρία δεν προσκομίστηκε μέσω είτε του ιδίου ή των λοιπών μαρτύρων Υπεράσπισης. Καθοδήγηση ως προς τον όρο ακατάλληλο για ανθρώπινη διαβίωση, εντοπίζεται στην Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας Rendlesham Estates plc and others v Barr Ltd [2014] EWHC 3968 (TCC). Εκεί, ο Λόρδος Edward-Stuart, επανέλαβε την ερμηνεία που δόθηκε στον όρο «κατάλληλο για κατοίκηση» (fitness for habitation) με παραπομπή στην απόφαση Bole v Huntsbuild [2009] EWHC 483 (TCC),αναφέροντας χαρακτηριστικά: «In my judgment, for a dwelling to be fit for habitation within the meaning of the Act, ( Defective Premises Act 1972) it must, on completion (without any remedial works being carried out): (a) be capable of occupation for a reasonable time without risk to the health or safety of the occupants: where a dwelling is or is part of a newly constructed building, what is a reasonable time will be a question of fact (it may or may not be as long as the design life of the building); and (b) be capable of occupation for a reasonable time without undue inconvenience or discomfort to the occupants..In deciding whether a dwelling is fit for habitation where there is more than one defect it is not right to consider each of the defects in isolation. It is appropriate to consider whether the dwelling as a whole was unfit for habitation: see Bole v Huntsbuild Ltd...So far as mould and damp is concerned, I have discussed the consequences of this in more detail in Appendix E in the context of the external walls. I have no doubt that the presence of mould and damp in living rooms or bedrooms, if persistent and more than minor, renders an apartment unfit for habitation. Damp living conditions are well known to pose a risk to health, and there is evidence from some witnesses of actual risks to health or concern about the potential risk, either to themselves or children». (τονισμός δικός μου). Δυνάμει των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, το Δικαστήριο φρονεί ότι τα πιο πάνω προβλήματα, σε συνδυασμό με την μη επίλυση τους, αλλά και την παραδοχή του εναγόμενου ότι θα ήταν αδύνατο να επιδιορθωθεί το πρόβλημα με εσωτερικό σκάψιμο ενόσω ήταν ο ένοικος μέσα, (σελ. 21 πρακτικών ημερ. 8.12.21) και την αξιόπιστη επί του σημείου αναφορά του ενάγοντα ότι: «.για μένα προσωπικά το να έχω νερό πάνω στο έδαφος, να μην έχω ζεστό νερό για να μπορέσω να κάνω το μπάνιο μου και να μην υπάρχει καθόλου θερμαντικό σύστημα τον Δεκέμβριο...δεν είναι βιώσιμο» (βλ. σελ.3 πρακτικών ημερ.28.9.21), κατέστησαν την οικία ακατάλληλη για κατοίκηση αφού η συνέχιση της όποιας παραμονής σε αυτήν, δεν θα ήταν άνευ ταλαιπωρίας ή προβλημάτων, γεγονός που συντέλεσε, με δεδομένο το ότι στο συμβόλαιο δεν υπάρχει ξεκάθαρος όρος για τερματισμό του συμβολαίου από εκατέρωθεν των μερών, στην σύναψη προφορικής προς τούτο συμφωνίας για τερματισμό της ενοικίασης. Σε απάντηση της θέσης του κ. Βραχίμη ότι ο πελάτης του μέσω του Τεκμηρίου 4, δεν απάλλαξε τον ενάγοντα από τις υποχρεώσεις του, αλλά αντίθετα επιβεβαίωσε την συνέχιση της σύμβασης (affirmed the contract), το Δικαστήριο βρίσκει ότι η εν λόγω θέση δεν μπορεί να πετύχει. Και εξηγώ. Πρώτον, το Δικαστήριο έχει προβεί σε εύρημα ότι στην προκείμενη δεν υπήρξε παραβίαση των όρων του συμβολαίου από τον ενοικιαστή για να μπορεί η εν λόγω θέση να εξεταστεί, αλλά αντίθετα ότι υπήρξε προφορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για τερματισμό της σύμβασης. Δεύτερον, ακόμη και αν ήθελε γίνει αποδεκτό ότι ο κ. Πύριλλος επιβεβαίωσε την συνέχιση του συμβολαίου, μη αποδεχόμενος την παράβαση των όρων αυτού, δεν προχώρησε στην διεκδίκηση οποιασδήποτε επι τούτου θεραπείας, και δη στην επιδίκαση υπέρ του αποζημιώσεων, ως η μοναδική θεραπεία σε περιπτώσεις που ένας από τους συμβαλλόμενους επιλέξει όπως επιβεβαιώσει ή εμμένει στην συνέχιση της σύμβασης (βλ. Σύγγραμμα Chitty on Contracts Τομ. 1 «General Principles» παρ. 24-007). Πέραν τούτου, δεν προέβη σε καμία πράξη που να επιβεβαιώνει την επιμονή του στην ολοκλήρωση του συμβολαίου, παρά μόνο επέδειξε πλήρη αδιαφορία ως την πορεία της όλης υπόθεσης, στοιχείο απαραίτητο, αφού, σύμφωνα με την παράγραφο 24-003 του προαναφερθέντος συγγράμματος: « Where the innocent party . elects to treat the contract as continuing, he is usually said to have affirmed the contract. ..Mere inactivity after breach does not of itself amount to affirmation. .the mere fact that the innocent party has called upon the party in breach to change his mind, accept his obligations and perform the contract will not generally, of itself, amount to affirmation». Δυνάμει όλων των πιο πάνω, το Δικαστήριο φρονεί ότι ο ενάγοντας έχει αποδείξει την υπόθεση του στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, αποσείοντας από τους ώμους τους το βάρος απόδειξης που τους αναλογούσε. Έχοντας καταλήξει επί της απαίτησης, στρέφομαι τώρα στην εξέταση της ανταπαίτησης. Είναι βεβαίως νομολογιακά γνωστό ότι η όποια ανταπαίτηση υπέχει την θέση απαίτησης, με τον εναγόμενο να φέρει αντίστοιχα το βάρος απόδειξης της δικής του υπόθεσης. Δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά επί του προκείμενου, παρά μόνο ότι αυτή αποτυγχάνει. Καμία ουσιαστική προώθηση δεν έγινε σε ότι αφορά την ανταπαίτηση κατά την ακροαματική διαδικασία, με το Δικαστήριο να κρίνει ότι αυτή έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί. Ο εναγόμενος δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο, τιμολόγιο, έγγραφο ή άλλη μαρτυρία που να επιρρώνει στο ελάχιστο τους ισχυρισμούς του ότι υπέστη τις συγκεκριμένες ζημιές. Σε σχέση δε με το ποσό των €2.000 πλέον Φ.Π.Α το οποίο αφορά το κόστος για επιδιόρθωση της θέρμανσης, αναφέρεται ότι πρώτον, ούτε για αυτό το κονδύλι έχει προσκομίσει το οτιδήποτε χειροπιαστό, ενώ σε καμία περίπτωση δεν έχει αποδείξει ότι την εν λόγω ζημιά προκάλεσε ο ενάγοντας. Kατάληξη: Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο ενάγοντας μέσω της αξιόπιστης προσκομισθείσας εκ μέρους του μαρτυρίας, έχει αποδείξει στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων την σύναψη προφορικής συμφωνίας και την παράβαση αυτής εκ μέρους του εναγόμενου. Συνεπώς ο ενάγοντας δικαιούται στο ποσό της απαίτησης του. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €10.000 πλέον νόμιμο τόκο, πλέον δικηγορικά έξοδα και Φ.Π.Α, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αντίστοιχα, η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς ιδιαίτερα έξοδα, καθότι αυτή συνεκδικάστηκε με την αγωγή. (Υπ.) ....................... Μ. Ναθαναήλ , Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο