Δημητρίου κ.α. ν. Astrobank Public Company Limited, Αίτηση - Έφεση Αρ. : 31/2022, 4/4/2022

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65, όπως έχει τροποποιηθεί, παρέχεται δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να καταχωρίσει έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ μόνο, για τους εκεί προβλεπόμενους λόγους. Σε αυτούς τους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους περιλαμβάνονται οι εξής: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις (β) Η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί (γ) Η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή (δ) Έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Ι. Ύπαρξη Προσωρινού Απαγορευτικού Διατάγματος Αυτός ο λόγος στον οποίο στηρίζεται, μεταξύ άλλων, η παρούσα Αίτηση αναφέρεται μεν στην ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την Αίτηση αλλά ουδεμία αναφορά γίνεται σε αυτόν στη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων των Αιτητών. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο θεωρεί πως αυτός ο λόγος δεν προωθείται και έχει εγκαταλειφθεί. Παρά ταύτα, είναι ορθή η θέση των Καθ΄ ων πως η ύπαρξη προσωρινού διατάγματος εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη δεν αποτελεί ένα εκ των λόγων για τους οποίους το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει την ειδοποίηση ΙΑ. Είναι το αντίστροφο διάταγμα το οποίο αποτελεί λόγο παραμερισμού ακριβώς επειδή ο Νόμος θέτει ως προϋπόθεση την ύπαρξη διατάγματος «υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη». Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί κοινό έδαφος πως το διάταγμα εκδόθηκε με βάση απόφαση Δικαστηρίου ημ. 26.9.18 στα πλαίσια της Αγωγής XXXXX/16 ΕΔ Λάρνακας η οποία ηγέρθη από την Alpha Bank εναντίον του εδώ Αιτητή, ενός νομικού προσώπου και δύο άλλων φυσικών προσώπων. Όπως αναφέρεται στην απόφαση, Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, το διάταγμα αφορούσε το υπό κρίση ενυπόθηκο ακίνητο εναντίον των εκεί εναγομένων 2-4, ήτοι του Αιτητή και των δύο άλλων φυσικών προσώπων, ως ιδιοκτητών του ακινήτου ανά 1/3, εξ ου και αυτό αναφέρεται στο «ένα 1/3 μερίδιο για τον κάθε ένα, δηλαδή το όλο (3/3)». Σύμφωνα πάντα με την απόφαση, ζητείτο η δέσμευση του εν λόγω ακινήτου ως εξασφάλιση τυχόν ποσού οι εκεί εναγόμενοι ήθελαν κληθεί να καταβάλουν στην εκεί ενάγουσα, δυνάμει πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στην εκεί εναγομένη 1 εταιρεία και εγγυήσεων τις οποίες υπέγραψαν οι εκεί εναγόμενοι 2-4. Όμως, μόνο το 1/3 μερίδιο του Αιτητή είναι υποθηκευμένο προς όφελος των Καθ΄ ων (βλ. υποθήκη, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή) και είναι αυτό το μερίδιο που σχετίζεται και σκοπείται να πωληθεί με την υπό κρίση διαδικασία και αναφέρεται στην υπό κρίση ειδοποίηση ΙΑ (Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή) από τους Καθ΄ ων. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, η ύπαρξη του προσωρινού διατάγματος στον βαθμό που αφορά τον Αιτητή ουδόλως επηρεάζει η εμποδίζει με οποιονδήποτε τρόπο τους Καθ΄ ων από του να προχωρήσουν με την υπό κρίση διαδικασία πώλησης. Και τούτο γιατί το διάταγμα στρέφεται εναντίον του Αιτητή και όχι εναντίον των Καθ΄ ων, και επομένως δεν εμπίπτει εντός του συναφούς λόγου του άρθρου 44Γ

(3)του Ν.9/65. Περαιτέρω, όπως διαφαίνεται μέσα από την ηλεκτρονική έρευνα του Κτηματολογίου ημ. 22.2.22, Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, η Alpha Bank, ενάγουσα στην Αγωγή XXXXX/16, εξασφάλισε το προσωρινό διάταγμα στις 26.9.18 ενώ προηγείται η υπό κρίση υποθήκη XXXXX/14 η οποία ενεγράφη στις 27.2.14 και επομένως οι Καθ΄ ων προηγούνται ως προς την εξασφάλιση τους επί της εν λόγω υποθηκευμένης περιουσίας και δικαιούνται να ασκήσουν το δικαίωμα που τους παρέχει ο Ν.9/65 με πώληση δια πλειστηριασμού. Άλλωστε, αν η Alpha Bank αμφισβητεί είτε το δικαίωμα των Καθ΄ ων να προχωρήσουν με πώληση δια πλειστηριασμού είτε την προτεραιότητα ικανοποίησης του λαβείν τους από το προϊόν πώλησης, τότε έχει κάθε δικαίωμα να καταχωρίσει έφεση και η ίδια εναντίον των Καθ΄ ων αναφορικά με την υπό κρίση διαδικασία, κάτι το οποίο δεν επέλεξε να πράξει όπως θα καταδειχθεί πιο κάτω. Προφανώς η Alpha Bank επιδίωξε την εξασφάλιση του διατάγματος για να διασφαλίσει τη διαφύλαξη και διατήρηση της εν λόγω περιουσίας εκκρεμούσης της Αγωγής της, πλην όμως αυτό δεν δύναται να αποτελεί εμπόδιο στην άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων άλλων πιστωτών-δανειστών του ενυπόθηκου οφειλέτη οι οποίοι έχουν προτεραιότητα είσπραξης αναφορικά με την υπό κρίση περιουσία. Αυτό ακριβώς φαίνεται να συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση, καθότι με την υπό κρίση διαδικασία πώλησης οι Καθ΄ ων πλέον ασκούν το δικαίωμα που τους παρέχεται από τον Ν.9/65 να προχωρήσουν με πώληση της εξασφάλισης τους, εφόσον έχουν προτεραιότητα ως ενυπόθηκοι δανειστές επί του ακινήτου, και αναλόγως σειράς έπεται τυχόν πληρωμή και προς την Alpha Bank. Εδώ είναι επίσης κατάλληλο να λεχθεί πως οι Καθ΄ ων δικαιούνται στην πώληση δια πλειστηριασμού ανεξαρτήτως της ύπαρξης της Αγωγής XXXXX/15 ΕΔ Λάρνακας εναντίον μεταξύ άλλων και του Αιτητή και στην οποία ζητείται διάταγμα εκποίησης της υπό κρίση υποθήκης - βλ. άρθρο 44Α

(4)του Ν.9/65. ΙΙ. Επίδοση Ειδοποίησης ΙΑ Όπως αναφέρεται ανωτέρω, το άρθρο 44Γ

(3)(β) προνοεί ως λόγο παραμερισμού το ότι οι ειδοποιήσεις ΙΑ δεν έχουν δεόντως επιδοθεί. Οι Αιτητές ισχυρίζονται πως αυτές δεν επιδόθηκαν ή δεν επιδόθηκαν νομότυπα στους ίδιους και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η ειδοποίηση ΙΑ μαζί με το Δελτίο Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού προς τους Αιτητές επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής ισχυρίζεται πως ο ίδιος παρέλαβε την ειδοποίηση ΙΑ με συστημένο ταχυδρομείο και για τις Αιτήτριες 2 και 3 με ιδιωτική επίδοση ως διευθυντής τους. Ισχυρίζεται επίσης πως η ειδοποίηση ΙΑ δεν επιδόθηκε στην DNC Landways Property Ventures Ltd, η οποία εγγυήθηκε τις επίδικες εξασφαλίσεις για τις οποίες ενεγράφη η υπό κρίση υποθήκη, καθώς επίσης και στις ΣΕΔΙΠΕΣ, Alpha Bank και Τράπεζα Κύπρου ως κάτοχοι επιβαρύνσεων επί του ακινήτου. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή ως προς τον τρόπο επίδοσης στον ίδιο και για τις Αιτήτριες 2 και 3 επιβεβαιώνονται από τον ΜΚ ο οποίος μάλιστα παρουσιάζει και όλα τα σχετικά έγγραφα προς υποστήριξη των ισχυρισμών του. Επομένως, προκύπτει πως η ειδοποίηση ΙΑ στάληκε με συστημένο ταχυδρομείο στις τελευταίες γνωστές διευθύνσεις του Αιτητή και των Αιτητριών εταιρειών, ο Αιτητής την παρέλαβε αλλά η ειδοποίηση επιστράφηκε ως μη παραδοθείσα αναφορικά με τις Αιτήτριες και έτσι αυτή επιδόθηκε στον Αιτητή ως διευθυντή τους. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 18-

1. Η ειδοποίηση ΙΑ στάληκε με συστημένη επιστολή στην εγγυήτρια εταιρεία DNC και επιδόθηκε και προσωπικά στον Παραλήπτη Διαχειριστή της μέσω ιδιώτη επιδότη. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 23 και
2. Τέλος, η ειδοποίηση ΙΑ στάληκε με συστημένο ταχυδρομείο στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα Τράπεζα Κύπρου, ΣΕΔΙΠΕΣ και Alpha Bank ενώ στην τελευταία επιδόθηκε και μέσω ιδιώτη επιδότη. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 25-
3. Ο Αιτητής θεωρεί επίσης το Τμήμα Φορολογίας και τη B2Kapital Cyprus Ltd ενδιαφερόμενα πρόσωπα ως κατόχους επιβαρύνσεων επί του ακινήτου. Το Δικαστήριο δεν υιοθετεί αυτή τη θέση καθότι αυτοί δεν φαίνονται στο Τεκμήριο 7 και, όπως αναφέρεται στο ερμηνευτικό άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/65, ο όρος ενδιαφερόμενο πρόσωπο ερμηνεύεται ως «οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου» και αυτά τα δύο πρόσωπα δεν αναφέρονται στο εν λόγω Τεκμήριο. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο ικανοποιείται πως η ειδοποίηση ΙΑ έχει επιδοθεί σε όλα τα αναφερόμενα στον Νόμο πρόσωπα και με τον εκεί προβλεπόμενο τρόπο, όπως απαιτούν τα άρθρα 44Γ

(1)και 44ΙΕ, ήτοι με αποστολή της ειδοποίησης στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα όπως ο όρος ερμηνεύεται στο άρθρο 44ΙΕ και με την αποστολή συστημένης επιστολής, εκεί δε όπου αυτή δεν παραλήφθηκε μέσω ιδιώτη επιδότη σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Οι υπόλοιποι δύο ιδιοκτήτες ανά 1/3 μερίδιο έκαστος του ενυπόθηκου ακινήτου δεν εμπίπτουν εντός της ερμηνείας του όρου «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» καθότι δεν αποτελούν πρόσωπα που έχουν «δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης» του ακινήτου. Το άρθρο 25 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο επικαλούνται οι Αιτητές, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση. Το εν λόγω άρθρο αφορά σε πώληση από κύριο εξ αδιαιρέτου μερίδας επί ακίνητης ιδιοκτησίας προς άλλο πρόσωπο και στην υποχρέωση γνωστοποίησης της απόφασης του πωλητή για πώληση στους συγκύριους οι οποίοι έχουν πρώτοι το δικαίωμα αγοράς. Η υπό κρίση περίπτωση αφορά ενυπόθηκο ακίνητο και την πώληση αυτού από τον ενυπόθηκο δανειστή δυνάμει του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65, όπως τροποποιήθηκε. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι οι ειδοποιήσεις ΙΑ επιδόθηκαν δεόντως σε όλα τα καθοριζόμενα στον Νόμο πρόσωπα. ΙΙΙ. Χρόνος Αποστολής Ειδοποίησης ΙΑ Αποτελεί ισχυρισμό των Αιτητών πως οι ειδοποιήσεις ΙΑ στάληκαν πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, καθότι δεν είχαν αποσταλεί και ή αποσταλεί νομότυπα σε αυτούς και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα οι προγενέστερες ειδοποιήσεις Ι και Θ. Το λεκτικό του άρθρου 44Γ του Ν.9/65 ορίζει τη διαδικασία πώλησης σε δύο στάδια, ήτοι την επίδοση της ειδοποίησης Ι και ακολούθως την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ. Με άλλα λόγια, ο ενυπόθηκος δανειστής οφείλει να επιδώσει τον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο την ειδοποίηση Ι. Μόνο με την ολοκλήρωση αυτού του πρώτου σταδίου αναφορικά με όλα τα σχετικά πρόσωπα και τη λήξη των προθεσμιών χωρίς οποιαδήποτε συμμόρφωση ενεργοποιείται το δεύτερο στάδιο κατά το οποίο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο της ειδοποίησης ΙΑ. Ο Αιτητής ισχυρίζεται πως οι ειδοποιήσεις Θ και Ι επιδόθηκαν μόνο στον ίδιο με συστημένο ταχυδρομείο και δεν επιδόθηκαν σε όλα τα προαναφερόμενα πρόσωπα. Επισυνάπτει τις ειδοποιήσεις προς τον ίδιο ως Τεκμήριο 6. Και πάλι ο ΜΚ προβάλλει ισχυρισμούς και παρουσιάζει τα σχετικά έγγραφα προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών του. Επομένως, γίνεται δεκτό πως η ειδοποίηση Ι μαζί με την ειδοποίηση Θ στάληκαν με συστημένο ταχυδρομείο και παραλήφθηκαν από τον Αιτητή και πως αυτές οι ειδοποιήσεις παραδόθηκαν στις Αιτήτριες, στην εγγυήτρια εταιρεία και στα προαναφερόμενα ενδιαφερόμενα πρόσωπα με τον ίδιο τρόπο ως και η ειδοποίηση ΙΑ, με τη μόνη διαφορά πως δεν έγινε και ιδιωτική επίδοση προς την Alpha Bank. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 1-14. Το παρόν Δικαστήριο στην απόφαση του ημ. 28.6.19 στην Αίτηση-Έφεση 70/19 ΕΔ Λεμεσού, αποφάσισε ότι η ειδοποίηση Ι θα πρέπει όχι μόνο να αποστέλλεται στα προβλεπόμενα στον Νόμο πρόσωπα αλλά θα πρέπει να απευθύνεται ονομαστικά τόσο στον πρωτοφειλέτη όσο και στον ενυπόθηκο οφειλέτη για να τους δίδεται η δυνατότητα εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού, όχι όμως και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Κρίνεται σκόπιμη η παράθεση αυτούσιου του σκεπτικού του Δικαστηρίου: «Το άρθρο 44Γ

(1)προνοεί για την επίδοση της ειδοποίησης Ι, ως εξής: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(2): «

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Το άρθρο 44Γ προνοεί για τη διαδικασία πώλησης, η οποία ξεκινά με την επίδοση της ειδοποίησης Ι στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, για την είσπραξη του οφειλόμενου ποσού. Σε περίπτωση μη εξόφλησης αυτού εντός της καθορισμένης προθεσμίας, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα πώλησης και επιδίδει δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση ΙΑ εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την σκοπούμενη πώληση, στην οποία αναφέρεται η ημερομηνία καθορισμού της πώλησης δια πλειστηριασμού. Οι ειδοποιήσεις Ι και ΙΑ σαφώς εντάσσονται στη διαδικασία πώλησης. Η έναρξη της διαδικασίας πώλησης σηματοδοτείται με την επίδοση της ειδοποίησης Ι, με την οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης καλείται να πληρώσει το χρέος εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Παράλειψη συμμόρφωσης με τη λήξη της προθεσμίας δίδει το δικαίωμα επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ για την πρόθεση πώλησης σε καθορισμένη ημερομηνία. Εξ ου και η ειδοποίηση ΙΑ αποκαλείται ως «δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση», δηλαδή, στα πλαίσια της διαδικασίας πώλησης υπάρχουν δύο ειδοποιήσεις, η πρώτη είναι η Ι και ακολουθεί η δεύτερη, η ΙΑ, οι οποίες συνδέονται και συσχετίζονται μεταξύ τους. Με βάση το ερμηνευτικό άρθρο 44ΙΕ: ««ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙ «ενυπόθηκος οφειλέτης» σημαίνει τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα: Νοείται ότι, ο διορισμός εκτιμητή γίνεται από τον κύριο του ενυπόθηκου ακινήτου και το υπόλοιπο του εκπλειστηριάσματος διατίθεται μόνο στον κύριο του ενυπόθηκου ακινήτου.» Με βάση τη νομολογία, βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων και όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του Νομοθέτη. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348, σκοπός της ερμηνείας του Νόμου είναι η ανεύρεση της πρόθεσης του Νομοθέτη. Οι λέξεις σε νομοθέτημα ερμηνεύονται κατ΄ αρχήν με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια τους αλλά και με βάση τα συμφραζόμενα, έχοντας υπόψη το αντικείμενο και τον σκοπό του Νόμου. Σύμφωνα με την υπόθεση Τροκκούδης v. Πέτρου κ.ά.

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 683, όπου η γραμματική ερμηνεία νομοθετικής διάταξης, οδηγεί σε καταφανώς άτοπα αποτελέσματα και το λάθος στη διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. Τέλος, χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η υπόθεση Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. Δημοκρατίας

(2002)3 Α.Α.Δ. 528, στη σελ. 533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. v. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας v. Δημοκρατίας

(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348).» Με βάση την ερμηνεία που δίδεται στο πιο πάνω ερμηνευτικό άρθρο, προκύπτει πως ο όρος «ενυπόθηκος οφειλέτης» περιλαμβάνει το πρόσωπο που παραχωρεί την υποθήκη και τον πρωτοφειλέτη του χρέους ο οποίος σαφώς διαχωρίζεται και δεν εντάσσεται στον ορισμό των ενδιαφερόμενων προσώπων, λόγω προφανώς της ιδιότητας του ως πρωτοφειλέτη και ως υπέχοντος την κύρια ευθύνη για την τήρηση των υποχρεώσεων του έναντι του ενυπόθηκου δανειστή και για την αποπληρωμή του χρέους για το οποίο δόθηκε ως εξασφάλιση η υποθήκη. Δεν μου διαφεύγει πως στην ερμηνεία του όρου αναφέρεται πως η ειδοποίηση θα επιδίδεται στον καθένα των δύο ξεχωριστά και θα μπορούσε κάποιος να εισηγηθεί πως η απαίτηση για επίδοση δεν συνεπάγεται και όπως η ειδοποίηση απευθύνεται στον ίδιο τον πρωτοφειλέτη ονομαστικά και προσωπικά, καθότι το παρόν Μέρος του Ν.9/65 αφορά τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκης περιουσίας βάσει της σύμβασης υποθήκης την οποία συνήψε ο ενυπόθηκος οφειλέτης. Μια προσεκτική ανάγνωση όμως του άρθρου 44Γ

(1)του Ν.9/65 δεν επιβεβαιώνει τέτοια θέση. Και τούτο καθότι το εν λόγω άρθρο προνοεί για την επίδοση της ειδοποίησης τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ενώ ταυτόχρονα προνοεί για την απαίτηση εξόφλησης από τον ενυπόθηκο οφειλέτη και την ενημέρωση του ενυπόθηκου οφειλέτη πως σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εξ ου και χρησιμοποιείται το λεκτικό «.καλώντας τον όπως ξοφλήσει.» και «.με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι..». Σαφώς ο ενυπόθηκος οφειλέτης στον οποίο αφορά και απευθύνεται η ειδοποίηση για πληρωμή του οφειλόμενου ποσού και η ενημέρωση πως παράλειψη πληρωμής παρέχει τη δυνατότητα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου περιλαμβάνει τόσο το πρόσωπο που παραχώρησε την υποθήκευση του ακινήτου όσο και τον πρωτοφειλέτη, με αποτέλεσμα να καθίσταται σαφές πως η ειδοποίηση Ι όσον αφορά την απαίτηση πληρωμής θα πρέπει να απευθύνεται στα δύο αυτά πρόσωπα ξεχωριστά, στα οποία παρέχεται η δυνατότητα πληρωμής του οφειλόμενου ποσού ούτως ώστε να μην προχωρήσει η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Αυτή η ερμηνεία και προσέγγιση συνάδει και με το περιεχόμενο του Τύπου «Ι» το οποίο ακριβώς αντανακλά τα όσα αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(1). Συγκεκριμένα, ο Τύπος «Ι» είναι ο εξής: «ΤΥΠΟΣ «Ι» [Άρθρο 44Γ

(1)] ΟΙ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ 1965 ΜΕΧΡΙ 2014 ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟ ΟΦΕΙΛΕΤΗ Προς ....................................... από .......................... Ειδοποιείστε ότι έγινε απαιτητό το ποσό των.......................(λεπτομέρειες του οποίου περιέχονται εις την επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού), πλέον τόκοι επί ............. προς ........επί τοις εκατόν από της ..........., το οποίο οφείλετε σύμφωνα με τη δήλωση σύμβασης υποθήκης με αρ. Υ....... και ημερομηνία .............. πλέον έξοδα μέχρι σήμερα περιλαμβανομένων των εξόδων της ειδοποίησης αυτής. Καλείστε προς τούτο, όπως εντός τριάντα

(30)ημερών καταβάλετε το πιο πάνω ποσό και τους οφειλόμενους τόκους, πλέον όλα τα ήδη διενεργηθέντα έξοδα για είσπραξη αυτών και ειδοποιήστε ότι αν δεν καταβάλετε το πιο πάνω ποσό πλήρως μαζί με τους περαιτέρω τόκους, οι οποίοι θα οφείλονται μέχρι την ημέρα πληρωμής, καθώς και τα έξοδα, θα προχωρήσω με την διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπεται στο Μέρος VIA του νόμου στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και στην μεταβίβαση τούτου στον αγοραστή. Η καταβολή του ποσού να γίνει ............................................................................ (Να δοθεί η ακριβής διεύθυνση για καταβολή των οφειλομένων ποσών) Εάν έχετε διαφορετική γνώμη, παρακαλώ όπως με πληροφορήσετε για τούτο γραπτώς σε διάστημα τριάντα

(30)ημερών, από την ημερομηνία της επιβεβαιωμένης αποστολής της παρούσας ειδοποίησης στη διεύθυνση............................ (Να αναφερθεί πλήρης διεύθυνση) (ΥΠΟΓΡΑΦΗ): ...................... (ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΟΛΟΓΡΑΦΩΣ): .................. (ΕΝΥΠΟΘΗΚΟΣ ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ) ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: .............................. Επομένως, παρόλο που ο Τύπος «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος στον τίτλο θα πρέπει να αναγράφει «Ειδοποίηση προς ενυπόθηκο οφειλέτη» ακολούθως εκεί που αναγράφεται σε ποιον απευθύνεται ήτοι «Προς ., από..» θα πρέπει σε κάθε ειδοποίηση να αναφέρεται το όνομα του καθενός των δύο αυτών προσώπων ξεχωριστά ούτως ώστε αυτός να γνωρίζει ότι η ειδοποίηση και δη η απαίτηση πληρωμής απευθύνεται προς τον ίδιο. Εξ ου και στη συνέχεια η ειδοποίηση αναφέρει ότι «ειδοποιείστε..» και ειδικότερα ότι «καλείστε προς τούτο όπως . καταβάλετε το πιο πάνω ποσό με τους οφειλόμενους τόκους..». Διαφορετική ερμηνεία και προσέγγιση δεν συνάδει ούτε με το λεκτικό του άρθρου ούτε και με την πρόθεση του Νομοθέτη, καθότι σε περίπτωση, όπως η προκειμένη, που η ειδοποίηση Ι επιδίδεται μεν στον πρωτοφειλέτη αλλά απευθύνεται προς το πρόσωπο που παραχώρησε την υποθήκη, δεν υπάρχει ειδοποίηση με απαίτηση πληρωμής προς τον πρωτοφειλέτη ο οποίος απλώς ενημερώνεται περί της ειδοποίησης για απαίτηση πληρωμής από το πρόσωπο που παραχώρησε την υποθήκη, χωρίς να γνωρίζει αφενός ότι η απαίτηση απευθύνεται και στον ίδιο και αφετέρου ότι δίδεται και στον ίδιο το δικαίωμα πληρωμής του οφειλόμενου ποσού. Με άλλα λόγια στην υπό κρίση περίπτωση, η επίδοση της ειδοποίησης Ι στην πρωτοφειλέτιδα Αιτήτρια 1, έγινε ως να ήταν ενδιαφερόμενο πρόσωπο, ενώ η ιδιότητα της τη διαχωρίζει σαφώς από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα όπως εξηγείται αναλυτικά ανωτέρω. Δεν μου διαφεύγει πως το άρθρο 44Γ

(2)μιλά για μη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης Ι από τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Αυτό το λεκτικό δεν αναιρεί αλλά ούτε και αντιφάσκει με τις πρόνοιες του αμέσως προηγούμενου εδαφίου

(1)του ιδίου άρθρου. Και τούτο, καθότι ενώ η ειδοποίηση Ι πρέπει να απευθύνεται ξεχωριστά στο πρόσωπο που παραχωρεί την υποθήκη και στον πρωτοφειλέτη αν αυτό είναι διαφορετικό πρόσωπο, δηλαδή και στους δύο, για απαίτηση εξόφλησης και ενημέρωση πως παράλειψη εξόφλησης παρέχει τη δυνατότητα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, εντούτοις αυτό δεν εμποδίζει οποιοδήποτε άλλο από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα να επιλέξει να ξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό, αφού ενημερωθεί για την απαίτηση πληρωμής προς τα δύο ως άνω πρόσωπα, ούτως ώστε να διαφυλάξει και εμποδίσει την πώληση του ενυπόθηκου χρέους. Εξ ου και η διαζευκτική αναφορά στο ότι «σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης» (που περιλαμβάνει τα δύο ως άνω πρόσωπα) «ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί.». Είναι γεγονός πως ο Τύπος «ΙΑ» απευθύνεται «Προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα» και ακολουθεί και πάλι το ίδιο λεκτικό «Προς ., από.». Αυτό το λεκτικό σε συνδυασμό με το άρθρο 44Γ

(1)και

(2), καταδεικνύει πως η ειδοποίηση ΙΑ επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, στα οποία δίδεται η ίδια ερμηνεία, πλην όμως αυτή απευθύνεται σε όλα αυτά τα πρόσωπα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, χωρίς διαχωρισμό, εφόσον απλά αποτελεί ειδοποίηση για την πρόθεση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Μάλιστα, όπως φαίνεται από τα σχετικά Τεκμήρια, η κάθε ειδοποίηση ΙΑ απευθυνόταν σε καθένα των Αιτητών ονομαστικά και ξεχωριστά. Με βάση όσα αναφέρονται ανωτέρω, θεωρώ πως η ειδοποίηση Ι η οποία επιδόθηκε στην Αιτήτρια 6 ως πρωτοφειλέτιδα θα έπρεπε να απευθυνόταν στην ίδια προσωπικά ούτως ώστε αυτή να γνώριζε πως η ειδοποίηση και συνακόλουθα η απαίτηση πληρωμής αφορούσε και απευθυνόταν στην ίδια (και όχι μόνο στην Αιτήτρια 1), με την οποία να της παρείχετο η δυνατότητα και επιλογή εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού και ταυτόχρονα να ενημερωνόταν πως παράλειψη εξόφλησης από μέρους της θα παρείχε το δικαίωμα στους Καθ΄ ων να προχωρήσουν με πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων.» Στην προκειμένη περίπτωση και σύμφωνα με τον ΜΚ, ο Αιτητής είναι ο πρωτοφειλέτης και ο ενυπόθηκος οφειλέτης, επομένως δεν τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα ως προς το σε ποιον απευθύνεται η ειδοποίηση Ι. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι η επίδοση έγινε νομότυπα και κανονικά. Παρόλο που η επίδοση της ειδοποίησης Θ δεν αποτελεί λόγο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3), αρκεί να λεχθεί πως τέτοια ειδοποίηση Θ στάληκε σε όλα τα προαναφερόμενα πρόσωπα μαζί με την ειδοποίηση Ι και την κατάσταση λογαριασμού. Επομένως, φαίνεται πως οι Καθ΄ ων ακολούθησαν ορθώς τις πρόνοιες του Ν.9/65 και απέστειλαν πρώτα την ειδοποίηση Ι με συνημμένη κατάσταση λογαριασμού και όταν οι Αιτητές παρέλειψαν να συμμορφωθούν εντός της προβλεπόμενης από τον Νόμο προθεσμίας των 45 ημερών, επέδωσαν την ειδοποίηση ΙΑ. ΙV. Τύπος και Περιεχόμενο Ειδοποίησης ΙΑ Οι Αιτητές προβάλλουν διάφορους λόγους για τους οποίους εισηγούνται πως η ειδοποίηση ΙΑ πάσχει τόσο ως προς τον τύπο όσο και ως προς το περιεχόμενο της. Ο λόγος πως το ισχυριζόμενο απαιτητό στην ειδοποίηση ΙΑ είναι ανύπαρκτο γεγονός καθότι δεν προηγήθηκε η σχετική κλήση για την πληρωμή μέσω της ειδοποίησης Ι καταρρίπτεται ως αβάσιμος σύμφωνα με όσα αναφέρονται ανωτέρω. Επιπλέον, όπως αναφέρει ο ΜΚ και φαίνεται από τα σχετικά έγγραφα, οι ειδοποιήσεις Ι συνοδεύονταν από κατάσταση λογαριασμού με το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος και τους τόκους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 44Γ

(1). Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η ειδοποίηση Ι δεν συνοδεύεται από αναλυτική κατάσταση λογαριασμού δεν δύναται να τύχει εξέτασης από το Δικαστήριο, εφόσον, όπως έχει ήδη αναφερθεί, δεν προβλέπεται τέτοιος λόγος ακύρωσης της μεταγενέστερης ειδοποίησης ΙΑ. Εν πάση περιπτώσει ούτε στο άρθρο 44Γ

(1)ούτε και σε οποιοδήποτε άλλο άρθρο δίδεται η ερμηνεία της κατάστασης λογαριασμού που πρέπει να συνοδεύει την ειδοποίηση Ι, παρά μόνο το άρθρο αναφέρεται σε «κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων», και επομένως θεωρώ ότι η συνημμένη στην ειδοποίηση Ι κατάσταση συνάδει με αυτή την πρόνοια εφόσον καταδεικνύει το συνολικό οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος, μετά την αναγραφή ξεχωριστά του οφειλόμενου ποσού μέχρι τις 31.12.20 και τους τόκους από 1.1.21 μέχρι 28.2.21. Σημειώνεται ακόμα πως ενώ ο Αιτητής διαμαρτύρεται πως δεν γίνεται αναφορά σε ποιον λογαριασμό αφορά η υποθήκη, το ποσοστό του τόκου και λεπτομερής παράθεση του ιστορικού του εν λόγω λογαριασμού, υπάρχει μαρτυρία προερχόμενη από τον ΜΚ ότι ούτε ο Αιτητής ούτε και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα οποτεδήποτε μετά την παραλαβή της ειδοποίησης Ι, διαμαρτυρήθηκαν ή αποτάθηκαν στους Καθ΄ ων για να διαμαρτυρηθούν ή αμφισβητήσουν το ύψος του ενυπόθηκου χρέους ή έστω να ζητήσουν περαιτέρω διευκρινίσεις ως προς το εκεί παρουσιαζόμενο ως οφειλόμενο ποσό. Με βάση δε το άρθρο 44Γ

(1), κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους πρέπει να συνοδεύει την ειδοποίηση Ι και δεν επιβάλλεται για την ειδοποίηση ΙΑ. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(2)του Ν.9/65, η ειδοποίηση ΙΑ είναι σύμφωνη με τον τύπο του Δεύτερου Παραρτήματος. Μια ανάγνωση της υπό κρίση ειδοποίησης ΙΑ καταδεικνύει πως αυτή συνάδει πλήρως με το λεκτικό και τον τύπο του Παραρτήματος και απλώς μετά το ποσό των τόκων υπάρχει παρένθεση στην οποία αναφέρεται η περίοδος υπολογισμού των τόκων, δηλαδή «(από 01/01/2021 μέχρι 28/02/2021)» και ακολουθούν τα έξοδα. Η απλή προσθήκη της εν λόγω φράσης δεν καθιστά την ειδοποίηση μη νομότυπη, ειδικότερα εφόσον ως προς το υπόλοιπο μέρος της συνάδει πλήρως με τον προβλεπόμενο στον Νόμο τύπο. Προφανώς, η φράση αυτή προστέθηκε απλώς και μόνο για να καταδείξει τη χρονική περίοδο που αφορά στο εκεί αναγραφόμενο ποσό του τόκου και να διαφαίνεται έτσι πως σε περίπτωση μη πληρωμής ο τόκος συνεχίζει να υπολογίζεται από τις 28.2.21 και μετέπειτα. Η απλή προσθήκη της παρένθεσης η οποία αποσκοπεί στην παρουσίαση εξήγησης αναφορικά με τη χρέωση των τόκων ουδόλως επηρεάζει και καθιστά την ειδοποίηση ως μη νομότυπη, εφόσον αυτή είναι απολύτως σύμφωνη με τον προβλεπόμενο τύπο. Εν πάση περιπτώσει θεωρώ ότι τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 36 του Κεφ. 1, σύμφωνα με το οποίο «όταν καθορίζονται τύποι, μικρές παρεκκλίσεις από αυτούς, ή αναγκαίες αλλαγές σε αυτούς οι οποίες δεν επηρεάζουν την ουσία ή οι οποίες δεν υπολογίζουν να παραπλανήσουν δεν τους καθιστούν άκυρους». Επομένως, θεωρώ πως λόγω ακριβώς της φύσης και του σκοπού της ειδοποίησης ΙΑ, η προσθήκη της παρένθεσης αποτελεί μικρή παρέκκλιση η οποία εν πάση δεν επηρεάζει την ουσία αυτής και έτσι δεν την καθιστά παράτυπη και αντικανονική. Ο ισχυρισμός του Αιτητή πως το περιεχόμενο της ειδοποίησης ΙΑ είναι εσφαλμένο καθότι σε αυτή αναφέρεται πως το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο από τις 7.5.21 και δεν συνάδει με τα γεγονότα που δικογραφούνται στην Αγωγή XXXXX/16, δεν επεξηγείται με σαφήνεια για να μπορεί να γίνει αντιληπτός και εν πάση περιπτώσει δεν αποτελεί λόγο που να καθιστά την ειδοποίηση αντικανονική. Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο ΜΚ, το απαιτητό ποσό σε κάθε διαδικασία είναι διαφορετικό καθότι η παρούσα αφορά ενυπόθηκο χρέος και η Αγωγή απαιτητό χρέος στη βάση των συμφωνιών πιστωτικών διευκολύνσεων. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, προκύπτει ξεκάθαρα πως η υπό κρίση ειδοποίηση ΙΑ βρίσκεται σε πλήρη συμμόρφωση με το Δεύτερο Παράρτημα τόσο ως προς τον τύπο της όσο και ως προς το περιεχόμενο της, όπως απαιτείται από το άρθρο 44Γ

(2). V. Άλλοι Λόγοι Ο λόγος για τη μη νομιμοποίηση των Καθ΄ ων να προωθούν τη διαδικασία πώλησης λόγω ακυρότητας της υπό κρίση υποθήκης έχει και πάλι παραμείνει γενικός και αόριστος και δεν προωθείται στην αγόρευση των Αιτητών. Ο ΜΚ αναφέρει πως η υποθήκη είναι καθόλα έγκυρη και δεσμευτική. Εν πάση περιπτώσει αυτός δεν περιλαμβάνεται στους λόγους για τους οποίους παρέχεται η εξουσία παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ. VΙ. Κατάληξη Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, καταλήγω ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων και εναντίον των Αιτητών - Εφεσειόντων αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........ ΄Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Γ.Ι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο