Σταυρίδης ν. Σπύρου, Αρ. Αγωγής 4128/2013, 27/5/2022

(512)είχε ανεγερθεί το 1990-1991 τετραώροφη πολυκατοικία γνωστή ως XXXXX, τα διαμερίσματα της οποίας ενοικιάζοντο σε τουρίστες. Στο διπλανό τεμάχιο (XXXXX) ιδιοκτησίας εταιρείας του εναγομένου, είχε ανεγερθεί κατά τον ίδιο χρόνο, επίσης πολυκατοικία, τα διαμερίσματα της οποίας επίσης ενοικιάζοντο σε τουρίστες. Οι δύο πολυκατοικίες (μεταξύ τους υπάρχει στοά, η οποία οδηγεί στους χώρους στάθμευσης που βρίσκονται στο πίσω μέρος των πολυκατοικιών) είναι ενωμένες μεταξύ τους με κοινόχρηστους χώρους, τόσο στο ισόγειο, όσο και στους ορόφους. Η κάθε μία έχει το δικό της κλιμακοστάσιο και τον δικό της ανελκυστήρα (στους ορόφους, οι ανελκυστήρες είναι ο ένας απέναντι από τον άλλο). ● Από το 1991, ο ενάγοντας ως αντιπρόσωπος της συζύγου του και ο εναγόμενος είχαν συμφωνήσει προφορικά πως ο τελευταίος θα διαχειριζόταν την πολυκατοικία XXXXX και θα κατέθετε το 1/3 μερίδιο των καθαρών κερδών στην ΣΠΕ ΜΑΚΡΑΣΥΚΑΣ, προς αποπληρωμή δανείου που είχε συνάψει η σύζυγος του ενάγοντα. ● Μετά την μεταβίβαση επ' ονόματι του ενάγοντα του μεριδίου της συζύγου του, η ως άνω συμφωνία ανανεώθηκε με τους ίδιους όρους όπως και προηγουμένως. ● Ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας πως ο εναγόμενος θα τηρούσε «Λογαριασμό» για την διαχείριση της πολυκατοικίας, τον οποίο και θα απέδιδε στον ενάγοντα. ● Ο εναγόμενος κατά καιρούς κατέθετε στον Λογαριασμό Δανείου αρχικά της συζύγου του ενάγοντα και μετέπειτα του ιδίου, διάφορα ποσά. Η τελευταία κατάθεση ύψους Λ.Κ.7.000- έγινε στις 25.9.

1. Έκτοτε κανένα άλλο ποσό κατατέθηκε και ούτε ο εναγόμενος απέδωσε οποιονδήποτε Λογαριασμό, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του, από τον ενάγοντα. ● Από τις 25.9.2004, ο εναγόμενος παράνομα, αυθαίρετα και χωρίς την συγκατάθεση του ενάγοντα, «εκμεταλλευόταν» αποκλειστικά τα διαμερίσματα και τα καταστήματα, εισπράττοντας χρήματα προς ίδιον όφελος, χωρίς να αποδίδει στον τελευταίο οποιοδήποτε λογαριασμό ούτε και χρήματα. ● Λόγω των ενεργειών του εναγομένου, ο ενάγοντας, κατά ή περί τον Ιούνιο του 2005 σε συνάντηση που είχε μαζί του τερμάτισε προφορικά την μεταξύ τους συμφωνία και «απαίτησε» από τον εναγόμενο να του «παραχωρήσει» ένα αριθμό διαμερισμάτων που του αναλογούσαν βάσει του μεριδίου του (1/3), προκειμένου να τα διαχειρίζεται ο ίδιος, πλην όμως ο εναγόμενος αρνείτο να συνεργαστεί. Απέρριπτε επίσης και όλες τις προτάσεις του ενάγοντα, όπως την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας και την διανομή των διαμερισμάτων βάσει του μεριδίου ιδιοκτησίας εκάστου ή την «ξεχωριστή» διαχείριση των διαμερισμάτων που αναλογούσαν στον καθένα, με βάση το μερίδιο του καθενός. Αποτέλεσμα των πιο πάνω ενεργειών ήταν να περιέλθει ο ενάγοντας σε δεινή οικονομική κατάσταση. ● Τέλη Μαρτίου του 2013 («κατά ή περί τις 28.3.2013»), ενάγοντας και εναγόμενος κατήρτισαν μεταξύ τους, προφορικά, συμφωνία διανομής των διαμερισμάτων και καταστημάτων της πολυκατοικίας, βάσει των μεριδίων συνιδιοκτησίας τους. Στη βάση της εν λόγω συμφωνίας, ο ενάγοντας θα ανακαίνιζε με δικά του έξοδα τα διαμερίσματα αρ. 401, 402, 403 και 404 στον 4ο όροφο και το διαμέρισμα αρ. 101 στον 1ο όροφο της πολυκατοικίας, καθώς και το ένα από τα 4 καταστήματα του ισογείου (στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, καθορίζει πως το εν λόγω κατάστημα είναι το υπ΄ αριθμόν 15), τα οποία θα ενοικίαζε προς ίδιον όφελος. Τα υπόλοιπα διαμερίσματα (ένα δυάρι στο μεσοπάτωμα, ένα τριάρι στον 1ον όροφο (αρ. 102), τα υπ΄ αριθμόν 201, 202, 203, 204 στον 2ο όροφο, τα υπ' αριθμόν 301, 302, 303, 304 στον 3ο όροφο) καθώς και τα 3 καταστήματα στο ισόγειο, θα τα διαχειριζόταν ο εναγόμενος προς όφελος του. ● Οι εργασίες ανακαίνισης ολοκληρώθηκαν αρχές Μαΐου του 2013, χρόνο κατά τον οποίο ο ενάγοντας άρχισε να ενοικιάζει τα διαμερίσματα σε τουρίστες. ● Ο εναγόμενος, κατ' εκείνον τον χρόνο, άρχισε να «δημιουργεί» προβλήματα στους ενοικιαστές (τουρίστες) του ενάγοντα, απαγορεύοντας τους να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους. Απέκοπτε την παροχή ζεστού και κρύου νερού στα διαμερίσματα (η παροχή ήταν κοινή και για τις δύο πολυκατοικίες) και απαγόρευε στους ενοίκους την είσοδο στους χώρους στάθμευσης, στην πίσω πλευρά των πολυκατοικιών. Πέραν τούτων, επικοινωνούσε με διάφορα πρόσωπα και εταιρείες με τις οποίες συνεργαζόταν ο ενάγοντας στην εξεύρεση τουριστών και τους έλεγε ψευδώς πως η πολυκατοικία θα «κλείσει» και οι ίδιοι θα «μείνουν εκτεθειμένοι στους πελάτες τους». Είναι θέση του ενάγοντα πως ο εναγόμενος βάσει της μεταξύ τους συμφωνίας θα πρέπει να του αποδώσει Αναλυτικούς Λογαριασμούς για την «οικονομική διαχείριση» της πολυκατοικίας XXXXX, για την περίοδο από 28.7.2000 μέχρι και τον Μάρτιο του
2. Υποστηρίζει περαιτέρω πως συνεπεία των ενεργειών του εναγομένου, ειδικότερα της αποκλειστικής διαχείρισης εκ μέρους του όλων των διαμερισμάτων και των καταστημάτων, για την περίοδο από 25.9.2004 μέχρι 5.11.2013 (ημερομηνία έκδοσης Προσωρινού Διατάγματος), χωρίς να αποδίδει σ' αυτόν το αναλογούν ποσό, ο ίδιος υπέστη ζημιές (Λεπτομέρειες των οποίων παραθέτει) ύψους €278.878,91, για τις οποίες ο εναγόμενος θα πρέπει να τον αποζημιώσει. Λεπτομέρειες Ειδικών Ζημιών (α) €350- μηνιαίως για κάθε ένα από τα πέντε

(5)διαμερίσματα που διαχειριζόταν αποκλειστικά ο εναγόμενος, από 25.9.2001 μέχρι 5.11.2013, μέχρι που ανέλαβε τη διαχείριση τους ο ενάγοντας, ήτοι απώλεια €1.750 μηνιαίως x 109 μήνες, ήτοι €190.750,00 (β) €600- μηνιαίως για το κατάστημα στο ισόγειο της πολυκατοικίας που διαχειριζόταν αποκλειστικά ο εναγόμενος, για την περίοδο από 25.9.2001 μέχρι 5.11.2013, μέχρι που ανέλαβε την διαχείριση του ο ενάγοντας ήτοι €600- μηνιαίως x 109 μήνες, ήτοι €65.400,00 (γ) για την επιδιόρθωση του ανελκυστήρα, ο ενάγοντας κατέβαλε το συνολικό ποσό των €12.390-, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ. Ο εναγόμενος ως ο ιδιοκτήτης των 2/3 μεριδίων του ακινήτου οφείλει να καταβάλει στον ενάγοντα τα 2/3 του ποσού ήτοι €8.260,00 (δ) για την συντήρηση του ανελκυστήρα, ο ενάγοντας κατέβαλε για τα έτη 2014 και 2015 το ποσό των €1.200-. Ο εναγόμενος ως ο ιδιοκτήτης των 2/3 μεριδίων του ακινήτου, οφείλει να καταβάλει στον ενάγοντα τα 2/3 μερίδια του ποσού ήτοι €800,00 (ε) ο εναγόμενος εισέπραξε το ποσό των €27.337,62 (Λ.Κ.16.000-) από εγγυητική που ήταν κατατεθειμένη στην τράπεζα (το ποσό θα χρησιμοποιείτο για επιδιορθώσεις των διαμερισμάτων που διαχειριζόταν και τα οποία εν τέλει δεν επιδιόρθωσε) και ο ενάγοντας ως ο ιδιοκτήτης του 1/3 μεριδίου, δικαιούται το 1/3 του ποσού ήτοι €9.112,64 (στ) ο εναγόμενος, καθ' ον χρόνο διαχειριζόταν τα διαμερίσματα, παραχώρησε στους διαχειριστές του εστιατορίου «ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ» άδεια να ανοίξουν θύρα εξόδου στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας XXXXX, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα το ποσό των €13.668,04 (Λ.Κ.8.000). Ο ενάγοντας δικαιούται την αναλογία του 1/3 του ποσού αυτού ήτοι €4.556,27 Σύνολο €278.878,91 Με την αγωγή του, ο ενάγοντας αξιώνει εναντίον του εναγομένου τα ακόλουθα: «Α. Γενικές Αποζημιώσεις, στην Κλίμακα €100,000 - €500,000.-, κατά παράβαση εκ μέρους του Εναγομένου της συμφωνίας, η οποία έλαβε χώρα περί το τέλος του έτους 1991 και αυτή ανανεώθηκε κατά ή περί την 28/7/2000 μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγομένου, για διαχείριση των πιο πάνω αναφερομένων Διαμερισμάτων και Καταστημάτων της Πολυκατοικίας XXXXX για παράνομη και/ή αντισυμβατική εκμετάλλευση και/ή κατά παράβαση συμφωνίας εκμετάλλευσης, πέντε

(5)Διαμερισμάτων και ενός

(1)Καταστήματος, που βρίσκονται στην Πολυκατοικία XXXXX, επί της οδού XXXXX αρ.17, Σκάλα, Λάρνακα, αποτελούμενη στο σύνολο της, από δεκαπέντε

(15)συνολικά Διαμερίσματα και τέσσερα

(4)Καταστήματα, για την περίοδο από 25/9/2004 μέχρι 5/11/2013, Διαμερίσματα και Κατάστημα, τα οποία αναλογούν στο 1/3 μερίδιο της συνιδιοκτησίας του Ενάγοντος επί της ως άνω αναφερόμενης Πολυκατοικίας, της οποίας συνιδιοκτήτης ήταν και ο Εναγόμενος αρχικά κατά το 1/3 μερίδιο και μετέπειτα κατά τα 2/3 μερίδια. Β. Ειδικές Αποζημιώσεις, εκ ποσού €278,878.91, κατά παράβαση εκ μέρους του Εναγομένου της συμφωνίας, η οποία έλαβε χώρα περί το τέλος του έτους 1991 και αυτή ανανεώθηκε κατά ή περί την 28/7/2000 μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγομένου, για διαχείριση των πιο πάνω αναφερομένων Διαμερισμάτων και Καταστημάτων της Πολυκατοικίας XXXXX για παράνομη και/ή αντισυμβατική εκμετάλλευση και/ή κατά παράβαση συμφωνίας εκμετάλλευσης, πέντε

(5)Διαμερισμάτων και ενός

(1)Καταστήματος, που βρίσκονται στην Πολυκατοικία XXXXX, επί της οδού XXXXX αρ.17, Σκάλα, Λάρνακα, αποτελούμενη στο σύνολο της, από δεκαπέντε

(15)συνολικά Διαμερίσματα και τέσσερα

(4)Καταστήματα, για την περίοδο από 25/9/2004 μέχρι 5/11/2013, Διαμερίσματα και Κατάστημα, τα οποία αναλογούν στο 1/3 μερίδιο της συνιδιοκτησίας του Ενάγοντος επί της ως άνω αναφερόμενης Πολυκατοικίας, της οποίας συνιδιοκτήτης ήταν και ο Εναγόμενος αρχικά κατά το 1/3 μερίδιο και μετέπειτα κατά τα 2/3 μερίδια. Γ. Διαζευκτικά με το αιτητικό Β ανωτέρω, αποζημιώσεις εκ ποσού €278,878,91, για ζημίες τις οποίες υπέστη ο Ενάγων, για την περίοδο από 25/9/2004 μέχρι 5/11/2013, κατά παράβαση συμφωνίας και/ή συνεπεία των παράνομων ενεργειών εκ μέρους του Εναγόμενου, αναφορικά με την Πολυκατοικία XXXXX, η οποία βρίσκεται επί της οδού XXXXX αρ.17, Σκάλα, Λάρνακα, ο οποίος απαγόρευε και/ή απέτρεπε τον Ενάγοντα, από του να χρησιμοποιεί και/ή να εκμεταλλεύεται και/ή να καρπούται και/ή να ενοικιάζει τα πέντε

(5)διαμερίσματα και ένα

(1)κατάστημα αυτής, που αναλογούν στο 1/3 μερίδιο της συνιδιοκτησίας του Ενάγοντα, ως εν παραγράφω Α ανωτέρω αναφέρεται, κατά παράβαση της πιο πάνω αναφερόμενης συμφωνίας. Δ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου, που να διατάσσει τον Εναγόμενο, όπως παραδώσει στον Ενάγοντα, αναλυτικούς Λογαριασμούς, για την οικονομική διαχείριση της Πολυκατοικίας XXXXX, η οποία βρίσκεται επί της οδού XXXXX αρ.17, Σκάλα, Λάρνακα, για την περίοδο από 28/7/2000 μέχρι 5/11/2013, περίοδο κατά την οποία ο Εναγόμενος είχε υπό την κατοχή και/ή τον έλεγχο και/ή την διαχείριση του την εν λόγω Πολυκατοικία και την διαχειριζόταν οικονομικά, χωρίς να αποδίδει Λογαριασμούς στον Ενάγοντα για τα εισοδήματα που εισέπραττε από την διαχείριση αυτή και τα οποία αναλογούσαν στον Ενάγοντα, ως συνιδιοκτήτης κατά το 1/3 μερίδιο της εν λόγω Πολυκατοικίας. Ε. Αναγνωριστική Απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία να αναγνωρίζει το Δικαστήριο ότι έγινε συμφωνία, κατά ή περί την 28/3/2013 μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγόμενου, αναφορικά με την διανομή και/ή διαχωρισμό των Διαμερισμάτων και Καταστημάτων που βρίσκονται στη πολυκατοικία XXXXX, ως εν παραγράφω αρ.17 ανωτέρω περιγράφεται και ότι αυτή είναι έγκυρη και δεσμευτική. ΣΤ. Αναγνωριστική Απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία να αναγνωρίζει το Δικαστήριο ότι τα πέντε

(5)Διαμερίσματα και το ένα Κατάστημα, όπως αυτά εν παραγράφω αρ.17 ανωτέρω περιγράφονται, στην Πολυκατοικία XXXXX, δικαιούται να τα κατέχει και να τα εκμεταλλεύεται ο Ενάγων με βάση την συμφωνία που έγινε μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγόμενου, κατά ή περί την 28/3/

1. Ζ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου, σύμφωνα με το οποίο να διατάττει τον διαχωρισμό και/ή την διανομή των Διαμερισμάτων και Καταστημάτων της Πολυκατοικίας XXXXX, βάσει της συμφωνίας του Ενάγοντος και του Εναγομένου, που επήλθε μεταξύ τους, κατά ή περί την 28/3/2013, ως εν παραγράφω αρ.17 αναφέρεται. Η. Νόμιμο τόκο επί των επιδικασθησομένων ποσών, από την ημερομηνία έγερσης της παρούσης Αγωγής, μέχρις εξοφλήσεως. Θ. Έξοδα της παρούσης Αγωγής, πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης». Ο εναγόμενος στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα. Υποστηρίζει πως ουδέποτε συνήψε οποιαδήποτε συμφωνία «οποιασδήποτε μορφής», είτε με την αδελφή του και σύζυγο του ενάγοντα, είτε με τον ίδιο τον ενάγοντα. Δέχεται πως η ανέγερση της πολυκατοικίας XXXXX εντός του τεμαχίου XXXXX ολοκληρώθηκε το 1991, αλλά κατά τον ίδιο είναι το 1997 που εξασφαλίστηκε, κατόπιν αίτησης των συνιδιοκτητών του τεμαχίου, η άδεια ώστε τα διαμερίσματα να λειτουργούν ως «τουριστικά». Δέχεται επίσης πως στο τεμάχιο XXXXX που συνορεύει με το τεμάχιο XXXXX έχει ανεγερθεί πολυκατοικία και πως η ανάπτυξη και στα δύο τεμάχια έγινε βάσει της ίδιας άδειας οικοδομής, πλην όμως οι δύο πολυκατοικίες, παρόλο που εφάπτονται, διακρίνονται μεταξύ τους αφού σε κάθε όροφο υπάρχει δοκός, η οποία καθορίζει «τα σύνορα του κάθε τεμαχίου και πολυκατοικίας». Θεωρεί πως οι «επίδικες» για την υπόθεση περίοδοι είναι από το 1991 μέχρι το 2000, από το 2000 μέχρι το 2005, από το 2005 μέχρι τον Μάρτιο του 2013, από τον Μάρτιο του 2013 μέχρι τον Απρίλιο του 2013 και από τον Απρίλιο του 2013 μέχρι «σήμερα» (6.4.2017 που κατατέθηκε η Έκθεση Υπεράσπισης). Υποστηρίζει πως τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, σε σχέση με τις «επίδικες» περιόδους, είναι τα εξής: ● Περίοδος 1991-2000 Από το 1991 μέχρι το 1998, την πολυκατοικία XXXXX την διαχειρίζοντο ο εναγόμενος, η αδελφή του και ο αδελφός τους XXXXX Σπύρου, από κοινού. Το 1998 και οι τρεις συμφώνησαν ότι ο XXXXX Σπύρου θα διαχειρίζετο και θα καρπούτο «αποκλειστικά» το κατάστημα με αρ. 11-15 και ο εναγόμενος και η αδελφή του θα εσυνέχιζαν να διαχειρίζονται τα διαμερίσματα. ● Περίοδος 2000-2005 Την 1.4.2000, τα διαμερίσματα, τα οποία λειτουργούσαν ως τουριστικές μονάδες, ενοικιάστηκαν από κάποιον XXXXX Φασαρία. Την συμφωνία ενοικίασης την υπέγραψε ο εναγόμενος εκ μέρους του ιδίου και της αδελφής του, η οποία τον εξουσιοδότησε γραπτώς. Η ενοικίαση θα άρχιζε την 1.4.2000 και θα έληγε την 31.3.
2. Ως αντάλλαγμα συμφωνήθηκε το ποσό των Λ.Κ.20.000- ετησίως. Μεταξύ του εναγομένου και της αδελφής του συμφωνήθηκε όπως ποσό Λ.Κ.7.000- ετήσια, θα κατατίθετο σε λογαριασμό της (τούτο κατατίθετο ανελλιπώς) και το υπόλοιπο ποσό θα το καρπούτο ο εναγόμενος, αφού εξοφλούσε προηγουμένως άλλες οικονομικές εκκρεμότητες που υπήρχαν σε σχέση με τα εν λόγω διαμερίσματα. Την 31.3.2005, ο ενοικιαστής (Φασαρίας) παρέδωσε τα διαμερίσματα, αφήνοντας όμως οφειλές προς τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, απλήρωτα ενοίκια και τα διαμερίσματα σε πολύ κακή κατάσταση. ● Περίοδος 2005 - Μάρτιο 2013 Τα διαμερίσματα ουδέποτε έτυχαν εκμετάλλευσης είτε από τον εναγόμενο, είτε από άλλον. Ο ενάγοντας ήταν αρνητικός στις προτροπές και εισηγήσεις του εναγόμενου να τα ανακαινίσουν ώστε να επαναλειτουργήσουν ως ενιαία τουριστική μονάδα, εμμένοντας στην εισήγηση όπως τα διαμερίσματα διαχωριστούν, λύση την οποία ο εναγόμενος δεν αποδέχθηκε. Κατόπιν «συνεννόησης» μεταξύ τους και ως «προσωρινή λύση», ο ενάγοντας προέβη σε «τροποποιήσεις» και «ενοικιάσεις» ορισμένων διαμερισμάτων, εισπράττοντας τα ενοίκια προς ίδιον όφελος. Αντίστοιχα και ο εναγόμενος προέβη σε ενοικιάσεις ορισμένων διαμερισμάτων εισπράττοντας το ενοίκιο για τον εαυτό του. Ουδείς απέδωσε στον άλλο, οποιουσδήποτε λογαριασμούς. Για την συγκεκριμένη περίοδο, ο εναγόμενος πλήρωνε τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού, χωρίς ο ενάγοντας να του καταβάλει το ποσό που αναλογούσε στα διαμερίσματα που ενοικίαζε ο τελευταίος. Τον Μάρτιο του 2007, ο αδελφός τους πώλησε το μερίδιο του στον εναγόμενο και έτσι ο τελευταίος κατέστη συνιδιοκτήτης του ακινήτου κατά 2/3 μερίδια. ● Μάρτιος του 2013 Τον Μάρτιο του 2013, ενάγοντας και εναγόμενος συμφώνησαν όπως προβούν σε επιδιόρθωση του «κελύφους» και της οροφής της πολυκατοικίας, καθώς και σε μετατροπή της εισόδου του χώρου στάθμευσης της πολυκατοικίας, σε κεντρική είσοδο των διαμερισμάτων και του χώρου στάθμευσης, σε αυλή. Αμφότεροι προέβηκαν σε έξοδα για τις επιδιορθώσεις, οι οποίες διήρκησαν μέχρι τα τέλη Απριλίου
3. Πρόσθετα, ο εναγόμενος με δικά του έξοδα προέβη σε ολοκληρωτική ανακαίνιση του καταστήματος αρ. 11-
4. ● Απρίλιος 2013 - μέχρι Απρίλιο 2017 Περί τα τέλη Απριλίου 2013, ο εναγόμενος διαπίστωσε ότι ο ενάγοντας αυθαίρετα και/ή παράνομα και/ή χωρίς την συγκατάθεση του άλλαξε τις κλειδαριές των διαμερισμάτων με αρ. 401, 402, 403 και 404 στον 4ο όροφο, του διαμερίσματος αρ. 101 στον 1ο όροφο και του καταστήματος με αρ. 11-15 στο ισόγειο, αποκλείοντας και/ή εμποδίζοντας τον εναγόμενο από οποιαδήποτε πρόσβαση σ΄ αυτά και/ή αφαιρώντας του το δικαίωμα κατοχής και/ή εκμετάλλευσης τους. Ο εναγόμενος με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 16.5.2013, κάλεσε τον ενάγοντα όπως παύσει την παράνομη επέμβαση του στα διαμερίσματα και στο κατάστημα, πλην όμως ο τελευταίος αρνήθηκε να συμμορφωθεί και συνεχίζει την παράνομη επέμβαση του. Διατείνεται πως συνεπεία της παράνομης επέμβασης του ενάγοντα στα διαμερίσματα 101, 401, 402, 403 και 404 και στο κατάστημα αρ. 11-15, ο ίδιος υφίσταται οικονομικές απώλειες και ζημιά (στο δικόγραφο του δίδει Λεπτομέρειες) ύψους €1.970- μηνιαίως αφού έχει αποκλεισθεί από την κατοχή και/ή την εκμετάλλευση τους. Λεπτομέρειες Ζημιών (α) Ενοίκιο καταστήματος αρ.11-15 από Απρίλιο του 2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης €378- (β) Ενοίκιο διαμερίσματος αρ.101 από Απρίλιο του 2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης €468- (γ) Ενοίκιο διαμερίσματος αρ.401 από Απρίλιο του 2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης €240- (δ) Ενοίκιο διαμερίσματος αρ.402 από Απρίλιο του 2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης €250- (ε) Ενοίκιο διαμερίσματος αρ.403 από Απρίλιο του 2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης €288- (στ) Ενοίκιο διαμερίσματος αρ.404 από Απρίλιο του 2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης €346- Σύνολο 1.970- Είναι περαιτέρω η θέση του πως ο ίδιος ουδέποτε δημιούργησε οποιαδήποτε προβλήματα στον ενάγοντα με οποιοδήποτε τρόπο. Πως οι εγκαταστάσεις παροχής ζεστού νερού στα διαμερίσματα της πολυκατοικίας XXXXX είναι υπό την διαχείριση και τον έλεγχο της εταιρείας Spyro Pro Ltd, η οποία κατέχει το διπλανό τεμάχιο γης (XXXXX). Πως ο ούτω καλούμενος από τον ενάγοντα «χώρος στάθμευσης», δεν είναι κατ΄ ουσίαν χώρος στάθμευσης, αλλά η κεντρική είσοδος της πολυκατοικίας, διαρρυθμισμένη με «σκαλί», ανάλογη διακόσμηση και πλακάκια εσωτερικού χώρου και πως ο εν λόγω χώρος διαμορφώθηκε τον Μάρτιο του 2013, με την συγκατάθεση του ενάγοντα. Όσον αφορά τους επί μέρους ισχυρισμούς του ενάγοντα, ο εναγόμενος διατείνεται πως λόγω της παράνομης επέμβασης του ενάγοντα στα διαμερίσματα, ο ίδιος ουδέποτε συναίνεσε, ως συνιδιοκτήτης, στην επιδιόρθωση και/ή σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη δαπάνη για τη συντήρηση του ανελκυστήρα. Πως τα χρήματα της Εγγυητικής (δόθηκε αποκλειστικά στα πλαίσια της συμφωνίας του εναγόμενου και του Φασαρία) ξοδεύτηκαν για να καλύψουν οφειλόμενα, δεδουλευμένα ενοίκια του Φασαρία και οφειλές προς τον ΚΟΤ. Πως ουδέποτε υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία με τους διαχειριστές του εστιατορίου «ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ». Ανταπαιτητικώς αξιώνει: (Α). Αναγνωριστική απόφαση με την οποία να αναγνωρίζεται ότι ο ενάγοντας, από τον Μάρτιο του 2013 μέχρι την έκδοση της απόφασης, επεμβαίνει παράνομα στα διαμερίσματα με αρ. 101, 401, 402, 403 και 404 και στο κατάστημα αρ. 11-15 της πολυκατοικίας XXXXX που βρίσκεται στην οδό XXXXX αρ. 17 στην Λάρνακα. (Β). Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο ενάγοντας όπως παύσει να επεμβαίνει παράνομα στα διαμερίσματα με αρ. 101, 401, 402, 403 και 404 και στο κατάστημα αρ. 11-15 της πολυκατοικίας XXXXX. (Γ). €378-, ως Γενικές Αποζημιώσεις, για κάθε μήνα, από 1.4.2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης, ως η ενοικιαστική αξία του καταστήματος αρ. 11-15 που βρίσκεται στο ισόγειο της πολυκατοικίας XXXXX. (Δ). €468- ως Γενικές Αποζημιώσεις, για κάθε μήνα, από 1.4.2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης, ως η ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος 101, που βρίσκεται στον 1ο όροφο της πολυκατοικίας XXXXX. (Ε). €240- ως Γενικές Αποζημιώσεις, για κάθε μήνα, από 1.4.2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης, ως η ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος 401, που βρίσκεται στον 4ο όροφο της πολυκατοικίας XXXXX. (ΣΤ). €250- ως Γενικές Αποζημιώσεις, για κάθε μήνα, από 1.4.2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης, ως η ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος 402, που βρίσκεται στον 4ο όροφο της πολυκατοικίας XXXXX. (Ζ). €288- ως Γενικές Αποζημιώσεις, για κάθε μήνα, από 1.4.2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης, ως η ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος 403, που βρίσκεται στον 4ο όροφο της πολυκατοικίας XXXXX. (Η). €346- ως Γενικές Αποζημιώσεις, για κάθε μήνα, από 1.4.2013 μέχρι την παύση της παράνομης επέμβασης, ως η ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος 404, που βρίσκεται στον 4ο όροφο της πολυκατοικίας XXXXX. (Θ). Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα κρίνει δίκαιο το Δικαστήριο. (Ι). Έξοδα, πλέον ΦΠΑ. Ο ενάγοντας στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, αρνείται τους ισχυρισμούς και τις θέσεις του εναγόμενου. Εμμένει στις δικές του θέσεις και στα όσα προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης. Κατά την ακροαματική διαδικασία, κατέθεσαν από πλευράς ενάγοντα ο ίδιος (ΜΕ1) και ο υιός του XXXXX Σταυρίδης (ΜΕ2). Από πλευράς εναγομένου κατέθεσε μόνο ο ίδιος (ΜΥ1). Ο ενάγοντας XXXXX Σταυρίδης (ΜΕ1), στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, κατέθεσε Γραπτή Δήλωση (Έγγραφο Α), υιοθετώντας ουσιαστικά τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, κατέθεσε τα εξής έγγραφα: · Το Πιστοποιητικό Εγγραφής της ακίνητης περιουσίας του, ως Τεκμήριο
5. · Αντίγραφο της Άδειας Οικοδομής, με αρ. 45/78, βάσει της οποίας έχει ανεγερθεί η πολυκατοικία XXXXX, ως Τεκμήριο
6. · Φωτοαντίγραφο αρχιτεκτονικού σχεδίου (κάτοψη ισογείου και κάτοψη ορόφου) της πολυκατοικίας, ως Τεκμήριο
7. · Φωτοαντίγραφο του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 1.3.2000, μεταξύ εναγομένου και XXXXX Φασαρία, ως Τεκμήριο
8. · Φωτογραφίες των ανακαινισθέντων διαμερισμάτων αρ. 101, 401, 402, 403 και 404, ως Τεκμήριο
9. · Δέσμη επιστολών (σύνολο 16) που αντηλλάγησαν μεταξύ του δικηγόρου του και του δικηγόρου του εναγομένου, από τις 16 Μαΐου 2013 μέχρι 4 Απριλίου 2014, ως Τεκμήριο
10. · Φωτοαντίγραφο της Συμφωνίας ημερομηνίας 7.2.1994, μεταξύ XXXXX Ανδρέου Σπύρου, XXXXX Ανδρέα Σπύρου, XXXXX Σταυρίδου, το γένος Σπύρου και ROYAL RIS LTD, ως Τεκμήριο
11. · Τιμολόγιο ημερομηνίας 13.11.2013 και Απόδειξη πληρωμής του ποσού των €4.500- στην εταιρεία P.Y. ELEVATOR LTD, ως Τεκμήριο
12. · Τιμολόγιο ημερομηνίας 10.1.2014 και Αποδείξεις πληρωμής του ποσού των €4.248- στην εταιρεία P.Y. ELEVATOR LTD, ως Τεκμήριο
13. · Συμφωνητικό Έγγραφο, ημερομηνίας 1.1.2014, μεταξύ P.Y. ELEVATOR LTD και XXXXX APARTMENTS, ως Τεκμήριο
14. · Φωτοαντίγραφο Άδειας Λειτουργίας Επιχείρησης Τουριστικών Διαμερισμάτων, ημερομηνίας 31.12.2012, ως Τεκμήριο
15. · Φωτοαντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 31.12.2012 από XXXXX Σπύρου και XXXXX Σταυρίδη προς τον Γενικό Διευθυντή του ΚΟΤ, με θέμα την Ανανέωση της Άδειας Λειτουργίας των τουριστικών διαμερισμάτων «Θάλασσα των Φοινίκιων», ως Τεκμήριο
16. · Επιστολή ημερομηνίας 20.11.2012 από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λάρνακος προς τον ίδιο, αναφορικά με την εκποίηση της Υποθήκης XXXXX/05, ως Τεκμήριο
17. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε πως ό,τι συμφώνησαν με τον εναγόμενο τον Μάρτιο του 2013 ήταν να «πιάσει» ο ίδιος τα συγκεκριμένα διαμερίσματα και το κατάστημα στο ισόγειο, να τα επιδιορθώσει και να τα «δουλεύκει». Πέραν τούτου, δεν συζήτησαν για «διαχωρισμό» των διαμερισμάτων. Για τον ίδιο, ήταν αυτονόητο πως τα συγκεκριμένα διαμερίσματα και το κατάστημα θα του ανήκαν, αφού είχε υποστεί έξοδα για την επιδιόρθωσή τους. Η ανακαίνιση ξεκίνησε πρώτα από τα διαμερίσματα του τετάρτου ορόφου, μετά ανακαινίστηκε το διαμέρισμα στον πρώτο όροφο και τέλος το κατάστημα στο ισόγειο. Η μαρτυρία του ΜΕ2 XXXXX Σταυρίδη (στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, Έγγραφο Β) ήταν ουσιαστικά επανάληψη των όσων κατέθεσε και ο πατέρας του. Ήταν και η δική του θέση πως περί τα τέλη Μαρτίου του 2013, «συμφώνησαν» με τον θείο του να τους παραχωρήσει ορισμένα διαμερίσματα, τα οποία αντιστοιχούσαν στο 1/3 μερίδιο του πατέρα του στην πολυκατοικία XXXXX». Ο θείος του αποδέχθηκε και τους παρέδωσε τα κλειδιά. Η συμφωνία ήταν να επισκευάσουν και να «δουλέψουν» τα διαμερίσματα του τετάρτου ορόφου, το διαμέρισμα 101 στον πρώτο όροφο και το κατάστημα στο ισόγειο. Ο ίδιος ήταν παρών σε «κάποιες» από τις συναντήσεις που είχε ο πατέρας του με τον θείο του. Μετά την σύναψη της συμφωνίας, ο ίδιος μαζί με τον πατέρα του και τον αδελφό του τον XXXXX, άρχισαν την επιδιόρθωση, πρώτα της οροφής της πολυκατοικίας και μετά των διαμερισμάτων, τα οποία ήσαν σε πολύ κακή κατάσταση. Τέλος, επισκεύασαν το κατάστημα στο ισόγειο. Υπεστήριξε πως ο θείος του συμφώνησε να τους παραχωρήσει τα διαμερίσματα του τετάρτου ορόφου, επειδή γνώριζε ότι αυτά θα είχαν επιπλέον κόστος επιδιόρθωσης, αφού για να «λειτουργήσουν», θα έπρεπε να επιδιορθωθεί και η οροφή της πολυκατοικίας. Η επιδιόρθωση δε της οροφής, θα λειτουργούσε προς όφελος ολόκληρου του κτίσματος. Κατά την διάρκεια των εργασιών, ο εναγόμενος τους επισκεπτόταν συχνά, «εμπλεκόταν στα της ανακαίνισης», προτείνοντας τους λύσεις και ιδέες για το πώς θα διαμόρφωναν τους χώρους. Μάλιστα τους πρότεινε να χρησιμοποιήσουν έπιπλα και εξοπλισμό από τα δικά του διαμερίσματα (της διπλανής πολυκατοικίας), λόγω του ότι ο ίδιος θα προέβαινε στην αλλαγή τους. Μετά την επισκευή της οροφής και την ανακαίνιση των διαμερισμάτων του τετάρτου ορόφου και εκείνου του πρώτου, άρχισαν να επισκευάζουν το κατάστημα. Τότε ο θείος του, χωρίς οι ίδιοι να γνωρίζουν τον λόγο, άρχισε να τους δημιουργεί διάφορα προβλήματα, με σκοπό την «εκδίωξή» τους από την πολυκατοικία. Υπεστήριξε επίσης πως τα διαμερίσματα 101 και 102, καθώς και το διαμέρισμα στο μεσοπάτωμα, τα οποία διαχειριζόταν ο θείος του ήταν ενοικιασμένα το
18. Η ενοικιάστρια του διαμερίσματος 102, τους είπε ότι διέμενε εκεί τα τελευταία 4 χρόνια, ενώ η ενοικιάστρια του διαμερίσματος στο μεσοπάτωμα, το ενοικίαζε για τουλάχιστον έναν χρόνο. Ήταν η καταληκτική του θέση πως ο εναγόμενος άλλαξε τη στάση του έναντί τους, μόλις άρχισαν να έχουν εισοδήματα, ενώ ο τελευταίος διαχειριζόταν την πολυκατοικία για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να τους αποδίδει οποιοδήποτε έσοδο. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε πως στο διαμέρισμα του μεσοπατώματος διέμενε η γιαγιά του μέχρι και τον Οκτώβριο του 2009 που απεβίωσε. Μετά, διέμενε σ' αυτό, ο εξάδελφός του ο XXXXX, γιος του εναγόμενου. Δέχθηκε πως, ενδεχομένως, ο τελευταίος να διέμενε εκεί το 2014 και όχι το
19. Απέρριψε την θέση πως το συγκεκριμένο διαμέρισμα ενοικιαζόταν σε τουρίστες. Ήταν κατηγορηματικός πως σ' αυτό διέμενε ο Αντρέας για κάποιο χρονικό διάστημα. Στο διαμέρισμα 101 διέμενε κάποιος XXXXX από την Ρουμανία μαζί με τη μητέρα του. Περίμεναν να φύγει από το διαμέρισμα και μετά ξεκίνησαν την ανακαίνιση. Οι εργασίες ανακαίνισης των διαμερισμάτων διήρκεσαν πάνω από 6 μήνες. Περίπου από τον Μάρτιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του
20. Δεν απέκλεισε να είχαν τελειώσει και τον Αύγουστο του
21. Λόγω του χρόνου που διέρρευσε από τότε, δεν θυμόταν ακριβώς. Άρχισαν να τα ενοικιάζουν Σεπτέμβριο - Οκτώβριο του
22. Απέρριψε την θέση πως αυθαίρετα ανακαίνισαν τα διαμερίσματα του τετάρτου ορόφου και πως η συμφωνία ήταν μόνο για την επισκευή της οροφής. Ο θείος του, όχι μόνο τους έδωσε τα κλειδιά των διαμερισμάτων, αλλά τους έδωσε και έπιπλα (κρεβάτια, κομοδίνα), καθώς και τηλεοράσεις από τα διαμερίσματα της διπλανής πολυκατοικίας που ανακαίνιζε. Τους έδινε ακόμη και συμβουλές για το πώς θα εργαστούν. Και η μαρτυρία του εναγόμενου ΜΥ1 (στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, Έγγραφο Γ΄) ήταν επανάληψη των δικογραφημένων ισχυρισμών του. Επέμενε στη θέση πως ο ενάγοντας παράνομα και «ετσιθελικά», έλαβε την κατοχή και εκμεταλλευόταν αποκλειστικά τα διαμερίσματα. Πέραν τούτου, πως παράνομα «διαχώρισε» και ένα μέρος του καταστήματος (αρ. 11-15) στο ισόγειο, το οποίο επίσης εκμεταλλευόταν παράνομα. Διατείνετο πως είναι ο ενάγοντας που δημιουργούσε προβλήματα στον ίδιο και στη διαχείριση των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας στο τεμάχιο 513, (συμφερόντων δικής του εταιρείας), αφού στάθμευε το όχημά του μπροστά από το ασανσέρ ή την είσοδο, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο τόσο το προσωπικό όσο και τους τουρίστες. Κατέθεσε σχετικές φωτογραφίες που λήφθηκαν το 2013-2014, ως Τεκμήριο
23. Προς επίρρωση του ισχυρισμού του ότι ο αδελφός τους ο XXXXX «απεχώρησε» από την διαχείριση των διαμερισμάτων προ της ενοικίασής τους στον Φασαρία και όχι μετά, όπως διατείνεται ο ενάγοντας, κατέθεσε επιστολή του αδελφού του προς το Συμβούλιο Αποχετεύσεως Λάρνακος ημερομηνίας 5.9.1997 (Τεκμήριο 15). Ήταν η θέση του πως τα χρήματα της Εγγυητικής (ΛΚ16.000-) που δόθηκε από τον Φασαρία, δαπανήθηκαν για τις οφειλές του τελευταίου (απλήρωτα ενοίκια, οφειλές προς τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, ΑΗΚ, κλπ.). Ως Τεκμήριο 16, κατέθεσε σχετική επιστολή του δικηγόρου του, ημερομηνίας 22.3.2005, προς τον δικηγόρο του Φασαρία. Αρνήθηκε κατηγορηματικά πως τα διαμερίσματα από το 2005 μέχρι και τον Μάρτιο του 2013 έτυχαν διαχείρισης ή εκμετάλλευσης από τον ίδιο (δέχτηκε πως ούτε και ο ενάγοντας τα εκμεταλλεύτηκε). Κατά καιρούς, τόσο ο ίδιος όσο και ο ενάγοντας «φιλοξενούσαν» φιλικά τους πρόσωπα ή συνεργάτες χωρίς να λαμβάνουν ενοίκιο. Το διαμέρισμα στο μεσοπάτωμα, στο οποίο διέμενε η πεθερά του μέχρι και τον θάνατό της, παραμένει μέχρι και σήμερα ανεκμετάλλευτο. Ως Τεκμήριο 17, κατέθεσε σε σχέση με το εν λόγω διαμέρισμα, Κατάσταση Λογαριασμού της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΑΗΚ) για το 2009 μέχρι και το 2016, η οποία, κατά τον ίδιον, δεικνύει μηδενική κατανάλωση, εκτός από μεμονωμένες περιόδους όπου υπήρχε «κάποια» κατανάλωση λόγω χρήσης του ψυγείου, το οποίο έθετε σε λειτουργία την καλοκαιρινή περίοδο. Σε σχέση με τα υπόλοιπα διαμερίσματα κατέθεσε Καταστάσεις Λογαριασμού της ΑΗΚ (Τεκμήριο 18), οι οποίες δεικνύουν μηδενική κατανάλωση ρεύματος, με εξαίρεση «μικρές» χρεώσεις για κάποιες περιόδους που τα διαμερίσματα εχρησιμοποιούντο από τον ίδιο και τον ενάγοντα. Εκείνο που συμφώνησε με τον ενάγοντα τον Μάρτιο του 2013 ήταν να προβούν σε επιδιόρθωση του κελύφους και της οροφής της πολυκατοικίας. Τις εργασίες θα τις διεκπεραίωνε ο ενάγοντας μαζί με τον υιό του Χρίστο. Για τα έξοδα και τα υλικά, ο ενάγοντας θα «κρατούσε» €300- από το ποσό των €1.000- που του χρωστούσε. Τέλη Απριλίου του 2013, διαπίστωσε ότι ο ενάγοντας αυθαίρετα και χωρίς την συγκατάθεση του άλλαξε τις κλειδαριές των διαμερισμάτων και του καταστήματος και άρχισε να τα επισκευάζει. Οι ισχυρισμοί του ενάγοντα ότι συμφώνησαν μεταξύ τους να «αναλάβει» ο πρώτος τα διαμερίσματα του τετάρτου ορόφου είναι όχι μόνο ψευδείς αλλά και παράλογοι, αφού «κανένας νοήμων άνθρωπος δεν θα δεχόταν να δώσει τα καλύτερα διαμερίσματα της περιουσίας». Ψευδείς είναι και οι ισχυρισμοί πως «περνούσε από τα διαμερίσματα και τους έδινε συμβουλές πώς να τα ανακαινίσουν ή ότι τους έδωσε τηλεοράσεις και άλλα έπιπλα». Αντεξεταζόμενος κατέθεσε πως από το 1991 μέχρι το 1997 που λήφθηκε η Άδεια του ΚΟΤ, τα διαμερίσματα της πολυκατοικίας XXXXX λειτουργούσαν και πάλι ως τουριστικά, χωρίς όμως άδεια. Αρνήθηκε πως εκμεταλλευόταν από μόνος του τα διαμερίσματα. Τα «λειτουργούσαν» και τα τρία αδέλφια μαζί. Κατέθεσε επίσης πως από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2013, ολόκληρη δηλαδή την καλοκαιρινή περίοδο, «επέτρεψε» στον ενάγοντα να «εκμεταλλεύεται» το «δικό» του ασανσέρ που ήταν εγκατεστημένο στην πολυκατοικία στο τεμάχιο αρ. 512 και πως πλήρωνε και για την κατανάλωση νερού και των διαμερισμάτων που αυθαίρετα εκμεταλλευόταν ο ενάγοντας. Ερωτηθείς ποιο ήταν το κόστος επιδιόρθωσης της ταράτσας, απάντησε πως δεν γνώριζε, επειδή «δεν του είπε τίποτε ο XXXXX». Την εργασία θα την «έκαμνε» ο αδελφότεκνός του ο XXXXX και ο XXXXX. Δέχθηκε πως στα πλαίσια επιδιόρθωσης της οροφής, θα έπρεπε να επιδιορθωθεί και το «εσωτερικό της μέρος», η οροφή δηλαδή του τετάρτου ορόφου («στην οροφή φανήκαν σίδερα, που τα νερά επέσαν τα ταβάνια»), αρνήθηκε όμως ότι γνώριζε πως γίνονταν και εργασίες εντός των διαμερισμάτων του τετάρτου ορόφου. Όταν «έγινε η αλλαγή των κλειδαριών» αντιλήφθηκε πως ο XXXXX έφερε συνεργείο, «προκειμένου να κάμει όχι πατσιαρίσματα αλλά σάσμα της ταράτσας της οροφής». Σε ερώτηση του συνηγόρου του ενάγοντα «ποιο το κόστος να χαθεί η άδεια του ΚΟΤ», αφού από το 2005 μέχρι και το 2013, τα διαμερίσματα δεν τύγχαναν εκμετάλλευσης (στη Γραπτή του Δήλωση, Έγγραφο Γ΄ ανέφερε πως η άδεια του ΚΟΤ διακινδύνευε να χαθεί λόγω των ενεργειών του ενάγοντα), απάντησε πως η άδεια του ΚΟΤ (ανανεωνόταν κάθε χρόνο έναντι του ποσού των €480-) είναι περιουσιακό στοιχείο («βγάζει την αξία της περιουσίας πάνω»). Είναι γι' αυτό που ο ίδιος επέμενε να την διατηρήσουν. Τέλος, δέχτηκε πως από τον Μάιο του 2018, ενοικιάζει, προς ίδιον όφελος, τα εναπομείναντα καταστήματα στο ισόγειο της πολυκατοικίας. Ως Παραδεκτό Γεγονός συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών το εξής: «Το αγοραίο ενοίκιο ή και δίκαιο ενοίκιο ή και η αγοραία ενοικιαστική αξία του καταστήματος και των επίδικων διαμερισμάτων που κατέχει ο Ενάγοντας για την περίοδο από Μάρτη του 2013 που έλαβε κατοχή τους και μέχρι σήμερα, έχουν ως ακολούθως: Κατάστημα, €378- μηνιαίως. Διαμέρισμα 101, €468- μηνιαίως. Διαμέρισμα 401, €240- μηνιαίως. Διαμέρισμα 402, €250- μηνιαίως. Διαμέρισμα 403, €288- μηνιαίως και διαμέρισμα 404, €346- μηνιαίως». Κατά τις τελικές αγορεύσεις η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της, με αναφορά στην εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία. Ο κ. Παπαμιχαήλ εκ μέρους του ενάγοντα, αφού κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί την μαρτυρία που προσκομίσθηκε εκ μέρους του τελευταίου και να απορρίψει εκείνη του εναγομένου, υπεστήριξε πως ο ενάγοντας απέδειξε ότι υπήρξε προφορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για την εκμετάλλευση των διαμερισμάτων και του καταστήματος, τα οποία ο ίδιος σήμερα κατέχει και διαχειρίζεται. Απέδειξε επίσης πως ο εναγόμενος για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα «διαχειρίστηκε και/ή εκμεταλλεύτηκε στο σύνολο της την πολυκατοικία XXXXX, της οποίας ο ενάγοντας είναι κατά το 1/3 ιδιοκτήτης, χωρίς να αποδίδει σε αυτόν οποιουσδήποτε λογαριασμούς και/ή οποιαδήποτε ποσά από τα κέρδη της διαχείρισης». Ως εκ τούτου, κατέληξε, θα πρέπει να αποζημιωθεί με το αξιούμενο ποσό των €278.878.
24. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Τσαρδελλή εκ μέρους του εναγομένου, ο οποίος τόνισε πως σε καμία περίπτωση, οι ισχυρισμοί του ενάγοντα για «δήθεν σύναψη συμφωνίας διαχείρισης του συγκροτήματος, την περίοδο 2000-2005 ή για παρεμπόδιση του από τον εναγόμενο να εκμεταλλευτεί το ακίνητο την περίοδο 2005-2013 ή για συμφωνία διανομής των διαμερισμάτων και καταστημάτων το 2013», γίνονται αποδεκτοί. Υπεστήριξε πως ο ενάγοντας, του οποίου η μαρτυρία θα πρέπει να απορριφθεί, δεν κατάφερε να αποδείξει ότι δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες. Στην βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών αλλά και της γραμμής που ακολούθησαν και οι δύο πλευρές κατά την ακροαματική διαδικασία, επίδικα ζητήματα της αγωγής είναι: (α) κατά πόσον ο ενάγοντας κατέχει και διαχειρίζεται τα επίδικα διαμερίσματα και το κατάστημα στο ισόγειο της πολυκατοικίας XXXXX, νόμιμα, στην βάση συμφωνίας με τον εναγόμενο που συνομολογήθηκε προφορικά τον Μάρτιο του 2013, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ή τα κατέχει παράνομα ως επεμβασίας, όπως διατείνεται ο εναγόμενος και (β) κατά πόσον ο εναγόμενος, από το 2004 μέχρι και το 2013 διαχειριζόταν και εκμεταλλευόταν τα διαμερίσματα και τα καταστήματα της πολυκατοικίας XXXXX, προς ίδιον όφελος, χωρίς να αποδίδει στον ενάγοντα, ως συνιδιοκτήτη, το αναλογούν σ΄αυτόν μερίδιο από τις εισπράξεις. Άκουσα με προσοχή την μαρτυρία τόσο του ενάγοντα και του ΜΕ2, όσο και του εναγομένου. Όλοι οι μάρτυρες έχουν υποβληθεί στην δοκιμασία της αντεξέτασης σε σχέση με τις κύριες πτυχές της υπόθεσης. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας (έθεσα ενώπιον μου και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια) έλαβα υπόψη μου την εικόνα των μαρτύρων στο Δικαστήριο αλλά εξέτασα την μαρτυρία τους υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων [βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά ν. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. 1199 και Αθανασίου και άλλος ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614]. Επομένως είμαι σε θέση να διαπιστώσω κατά πόσο ήταν μάρτυρες της αλήθειας ώστε στην συνέχεια να προβώ στην εξαγωγή πραγματικών συμπερασμάτων στην αγωγή. Η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα της, και την πειστικότητα της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών [βλ. Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση αρ. 10705, ημερ. 8.2.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1988)2 Α.Α.Δ. 68, Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, 530]. Η αποδοχή μέρους μαρτυρίας και η απόρριψη άλλου, ενός μάρτυρα, δεν αποτελεί διάβημα μεμπτό ή αντινομικό. Απεναντίας, το δικαίωμα ανάγεται στην ευχέρεια αξιολόγησης της μαρτυρίας και της δυνατότητας ορθής αποτίμησης της μαρτυρίας από το Δικαστήριο. (βλ. Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Β ΑΑΔ 1199, 1202, Ιωάννου v. Κουννίδη

(1998)1 Γ ΑΑΔ 1215, 1224, Mustafa v. Κακούρη κ.ά.

(2002)1 Α ΑΑΔ 165, 173 και Αντωνίου v. Χρίστου

(2006)1 Β ΑΑΔ 888, 895). Ως προς το πρώτο επίδικο ζήτημα, θεωρώ πως τα όσα ανέφεραν ο ενάγοντας και ο ΜΕ2, είναι περισσότερο συμβατά με την λογική, παρά τα όσα ισχυρίστηκε ο εναγόμενος. Θέση του ενάγοντα είναι πως θα επιδιόρθωνε την οροφή και την ταράτσα της πολυκατοικίας με δικά του έξοδα (εξυπακούετο ότι οι επιδιορθώσεις θα κάλυπταν και την οροφή των διαμερισμάτων του 4ου ορόφου) με αντιστάθμισμα την εκμετάλλευση προς ίδιον όφελος, των διαμερισμάτων στον 4ον και στον 1ον όροφο, καθώς και μέρους του καταστήματος στο ισόγειο. Ο εναγόμενος αν και μέχρι τέλους αρνείτο πως συμφωνήθηκε κάτι τέτοιο και επέμενε πως το μόνο που συμφωνήθηκε μεταξύ τους ήταν η επιδιόρθωση της ταράτσας της πολυκατοικίας, δέχθηκε αντεξεταζόμενος πως έπρεπε να γίνουν «κάποιες» επιδιορθώσεις και «εσωτερικά» στην οροφή του 4ου ορόφου, στην οροφή των διαμερισμάτων δηλαδή. Αν και θέλησε να υποβαθμίσει το μέγεθος των επιδιορθώσεων που έπρεπε να γίνουν («έπρεπε να γίνουν τουλάχιστον επιφανειακά»), ανέφερε αντεξεταζόμενος πως στην οροφή «φάνηκαν τα σίδερα, που τα νερά επέσαν τα ταβάνια», παραδεχόμενος εν τέλει πως ο XXXXX επιδιόρθωσε, όπως έπρεπε, την ταράτσα της πολυκατοικίας («.έφερε ο XXXXX συνεργείο προκειμένου να κάμει όχι πατσιαρίσματα αλλά σάσμα της ταράτσας της οροφής .»). Σε άλλο σημείο δε της μαρτυρίας του, δέχθηκε πως η επιδιόρθωση της ταράτσας θα επενεργούσε προς όφελος ολόκληρης της πολυκατοικίας. Όταν ρωτήθηκε αντεξεταζόμενος ποιό ήταν το κόστος επιδιόρθωσης της ταράτσας, απάντησε πως δεν γνώριζε, «επειδή δεν του είπε τίποτα ο XXXXX». Προφανώς δεν γνώριζε, επειδή ο ίδιος δεν θα επωμιζόταν οποιοδήποτε κόστος. Το εύλογο ερώτημα που τίθεται και στο οποίο ο εναγόμενος, δεν έδωσε καμμιά πειστική απάντηση, είναι για ποιό λόγο ο ενάγοντας να υποστεί κόστος χωρίς να έχει οποιοδήποτε όφελος. Η εύλογη απάντηση στο ερώτημα είναι τα όσα ανέφερε ο ενάγοντας, όπως έχουν εκτεθεί ανωτέρω. Συνεπώς συνιστά εύρημα μου πως τον Μάρτιο του 2013, ενάγοντας και εναγόμενος συμφώνησαν προφορικά πως ο ενάγοντας θα διαχειρίζετο προς ίδιον όφελος, τα διαμερίσματα αρ. 401, 402, 403 και 404 στον 4ον όροφο και το διαμέρισμα αρ. 101 στον 1ον όροφο και μέρος του ενιαίου καταστήματος στο ισόγειο της πολυκατοικίας XXXXX, το οποίο διαμόρφωσε σε είσοδο. Ο ενάγοντας προώθησε δικογραφικά την θέση πως συμφώνησε με τον εναγόμενο ότι τα διαμερίσματα και το κατάστημα, των οποίων έλαβε την κατοχή, είναι το «μερίδιο» που του αναλογεί σύμφωνα με το ποσοστό ιδιοκτησίας του. Καταθέτοντας δια ζώσης στο Δικαστήριο, όχι μόνο δεν προώθησε την συγκεκριμένη θέση, αλλά την κατέρριψε με τα όσα κατέθεσε. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση εάν η συμφωνία που έγινε «ήταν ότι θα σου ανήκουν αυτά τα διαμερίσματα ή απλά θα τα εκμεταλλευτείς;» απάντησε «Όταν έγινε η συμφωνία, δεν ελέχθηκε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ήταν να τα σάσω, να τα δουλεύκω. Δεν έγινε συμφωνία για να γίνει διαχωρισμός όπως ήταν η συμφωνία, όπως εκάμαμε την συμφωνία .». Φυσικά στην συνέχεια εξέφρασε την άποψη πως τα διαμερίσματα «ήταν αυτονόητο» ότι θα του ανήκαν από την στιγμή που θα ξόδευε χρήματα για την επιδιόρθωση τους. Δεν παύει όμως αυτή να ήταν η δική του άποψη. Το ουσιαστικό είναι πως, όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος, η συμφωνία του με τον εναγόμενο, δεν περιελάμβανε τον διαχωρισμό των διαμερισμάτων. Ως εκ τούτου η θέση αυτή απορρίπτεται. Τα όσα ο ενάγοντας και ο ΜΕ2 κατέθεσαν σε σχέση με το δεύτερο επίδικο ζήτημα κρίνονται γενικά και αόριστα και μή στέρεο βάθρο για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Ενώ η δικογραφημένη θέση του ενάγοντα είναι πως ο εναγόμενος διαχειριζόταν για μεγάλα χρονικά διαστήματα στο σύνολο της την πολυκατοικία XXXXX χωρίς να του αποδίδει το μερίδιο του από τις εισπράξεις, αλλά και «λογαριασμό» για τα έσοδα από την διαχείριση, καταθέτοντας στο Δικαστήριο, τόσο ο ίδιος όσο και ο ΜΕ2, περιορίστηκαν στο να αναφέρουν αόριστα πως τα διαμερίσματα 101 και 102 καθώς και το διαμέρισμα στο μεσοπάτωμα ήταν ενοικιασμένα το 2013, χωρίς όμως καμμιά αναφορά ή λεπτομέρεια για την διάρκεια της ενοικίασης ή για το ύψος του ενοικίου, ακόμη και για την ταυτότητα των ενοικιαστών. Πέραν τούτου καμμιά μαρτυρία και κανένα άλλο στοιχείο δεν δόθηκε σε σχέση με την ενοικίαση ή διαχείριση από πλευράς εναγομένου των υπολοίπων διαμερισμάτων της πολυκατοικίας από τον Μάρτιο του 2005 (η ενοικίαση των διαμερισμάτων στον Φασαρία για την περίοδο 1.4.2000-31.3.2005, είναι παραδεκτή από τον ενάγοντα), μέχρι και τον Μάρτιο του 2013. Ακόμη και η δικογραφημένη αναφορά του εναγόμενου πως για την περίοδο 2005-2013, τόσο ο ενάγοντας όσο και ο ίδιος ενοικίαζαν «ορισμένα» διαμερίσματα προς ίδιον όφελος, δεν βοηθά την υπόθεση του ενάγοντα. Έχοντας ως υπόβαθρο την συγκεκριμένη μαρτυρία, δεν μπορώ να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα ότι ο εναγόμενος διαχειριζόταν προς ίδιον όφελος, τα διαμερίσματα της πολυκατοικίας για τις περιόδους που διατείνεται ο ενάγοντας. Συνακόλουθα η απαίτηση του να του αποδοθεί το ποσό των €278.878.91, υπό μορφή Ειδικών Αποζημιώσεων δεν μπορεί να επιτύχει. Στην βάση του μοναδικού ευρήματος στο οποίο έχω καταλήξει, κρίνω πως πέραν της θεραπείας υπό σημείο ΣΤ της αξίωσης, καμμιά άλλη αξίωση του ενάγοντα δεν μπορεί να επιτύχει. Στον αντίποδα, ενόψει του συγκεκριμένου ευρήματος, η θέση του εναγόμενου πως ο ενάγοντας είναι παράνομος καταληψίας των συγκεκριμένων διαμερισμάτων και του καταστήματος, δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Ως εκ τούτου, εκδίδεται απόφαση με την οποία αναγνωρίζεται πως τα διαμερίσματα με αρ. 401, 402, 403 και 404 στον 4ο όροφο, το διαμέρισμα αρ. 101 στον 1ον όροφο και μέρος του ενιαίου καταστήματος στο ισόγειο της πολυκατοικίας XXXXX στην οδό XXXXX αρ.17 στη Λάρνακα, δικαιούται να τα κατέχει και να τα εκμεταλλεύεται ο ενάγοντας, στη βάση προφορικής συμφωνίας μεταξύ του ιδίου και του εναγόμενου, η οποία καταρτίστηκε στις 28.3.2013. Τα υπόλοιπα αιτητικά της αξίωσης απορρίπτονται. Η Ανταπαίτηση ομοίως απορρίπτεται χωρίς καμμιά διαταγή για έξοδα, αφού απαίτηση και ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Όσον αφορά τα έξοδα δεν μου διαφεύγει πως ο κανόνας είναι ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Στην προκειμένη περίπτωση, η κλίμακα της αγωγής καθορίστηκε λόγω της αξίωσης του ενάγοντα για πληρωμή του ποσού των €278.878.91 ως ειδικές αποζημιώσεις. Δεδομένου του ότι η εν λόγω αξίωση έχει εν τέλει απορριφθεί, θεωρώ πως είναι ορθότερο να μην επιδικαστούν έξοδα προς όφελος του ενάγοντα ως ο επιτυχών διάδικος κατά ένα μικρό μέρος της απαίτησης του, αλλά η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα και εκδίδω σχετική διαταγή. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο