← Κύπρος

Εργοληπτικής Εταιρείας Γ. N.Κόμματος & Υιοί Λτδ ν. Θεοδώρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2028/14, 30/5/2022

Εργοληπτικής Εταιρείας Γ. N.Κόμματος & Υιοί Λτδ ν. Θεοδώρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2028/14, 30/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A96 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛAΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 2028/14 Μεταξύ: Εργοληπτικής Εταιρείας Γ. N.Κόμματος & Υιοί Λτδ Ενάγοντες και

  1. XXXXX Θεοδώρου
  2. XXXXX Θεοδώρου Εναγόμενοι Ημερομηνία: 30.5.22 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Α. Λουκαΐδης για Δρ. Α. Ποιητή & Σία. Για τους Εναγόμενους: κ. Α. Πλαστήρας για Πλαστήρας & Παντελίδου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α ΣΗ Η συγγενική σχέση μεταξύ του Διευθυντή των εναγόντων και των εναγομένων, ήταν το έναυσμα για ανάθεση από μέρους των τελευταίων στους πρώτους, εργασιών, για αποκατάσταση της διατηρητέας οικοδομής των για οικιστικούς σκοπούς. Οι μεταξύ των όμως διαφορές, τόσο επί του συμβολαίου αλλά και επί των εκτελεσθέντων εργασιών, οδήγησαν παραδόξως, αντί σε παραπομπή σε διαιτησία επί της διαφοράς, σύμφωνα με τον όρο 36 του μεταξύ τους συμβολαίου, στην καταχώρηση της παρούσας. Δικογραφία: Οι ενάγοντες ανέλαβαν δυνάμει Εγγράφου Συμφωνίας ημερομηνίας 1.7.10 όπως εργαστούν δια την αποκατάσταση της διατηρητέας οικοδομής των εναγομένων στην Αγία Άννα, σύμφωνα με τα σχέδια και όρους της αρχιτέκτονος XXXXX Πετροπούλου. Το ποσό του συμβολαίου καθορίστηκε στο ποσό των €237.739 και η μεταξύ τους συμφωνία διέπετο από τους όρους του Εντύπου του Κυρίως Συμβολαίου για Οικοδομικά Σχέδια (Χωρίς Ποσότητες). Ο όρος 31 του Συμβολαίου καθόριζε τον χρόνο πληρωμής των Ενδιάμεσων Διατακτικών Πληρωμής σε 14 ημέρες. Τα Διατακτικά 1 μέχρι 3 εκδόθηκαν από την Αρχιτέκτονα του έργου κα. Πετροπούλου η οποία απεβίωσε, με τα Διατακτικά υπ΄ αριθμούς 4 και 5 να εκδίδονται από την αρχιτέκτονα διάδοχο και συνεργάτη της αποβιωσάσης, κα. Άντρη Σωφρονίου. Οι ενάγοντες με την συμπλήρωση περαιτέρω εργασιών ζήτησαν από την κα.Σωφρονίου την έκδοση και 6ου Διατακτικού Πληρωμής, όμως οι εναγόμενοι την απέπεμψαν και διόρισαν σε αντικατάσταση της τον κ. Χρίστο Ανδρέου ο οποίος αρνείτο όπως το εκδώσει, κατά παράβαση του άρθρου 31 του συμβολαίου. Οι ενάγοντες απέστειλαν σχετικές επιστολές τόσο στον κ. Ανδρέου όπως επίσης και στο ΕΤΕΚ καταγγέλλοντας τα προαναφερθέντα, ενώ με επιστολή τους ημερομηνίας 18.11.13 αξίωσαν από τον κ. Ανδρέου την έκδοση και πληρωμή σχετικού Διατακτικού. Αντίθετα όμως, ο κ. Ανδρέου όχι μόνο δεν προχώρησε στην έκδοση του σχετικού Διατακτικού, αλλά απέλυσε τους ενάγοντες, προσλαμβάνοντας νέους εργολάβους για ολοκλήρωση του έργου. Με την παρούσα αγωγή, οι ενάγοντες αξιούν, τα πιο κάτω ποσά: (α) Κράτηση πληρωμής επί του 5ου Διατακτικού €19.989 (β) Πληρωμή αρ. 6 που δεν πιστοποιήθηκε €12.800 (γ) Επιπλέον εργασία €16.682 (δ) Αύξηση υλικών και εργατικών €7.091 Σύνολο €56.562 Πέραν των πιο πάνω, οι ενάγοντες διεκδικούν και ποσό ύψους €5.250 ως το κέρδος που δικαιούνται επί της μη εκτελεσθείσας υπό τους ίδιους, εργασίας, ύψους €35.000 η οποία αν και προνοείτο στο συμβόλαιο όπως εκτελείτο από τους ίδιους, δόθηκε σε υπεργολάβους. Το εν λόγω ποσό υπολογίστηκε στην βάση των €35.000 χ 15%. Συνολικά συνεπώς, οι ενάγοντες απαιτούν το ποσό των €61.812 πλέον νόμιμο τόκο, έξοδα, Φ.Π.Α και έξοδα επίδοσης. Οι θέσεις των εναγομένων στο δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, συνοψίζονται ως ακολούθως. Παραδεκτές είναι οι θέσεις των εναγόντων ως αυτές εμφαίνονται στις παραγράφους 1 μέχρι και 5 της Έκθεσης Απαίτησης των, διευκρινίζοντας όμως ότι οι όποιες πληρωμές όφειλαν να τιμούνται από την ημερομηνία παρουσίασης των όποιων εκδοθέντων Διατακτικών Πληρωμής στον εργοδότη. Συνεπώς, σε ότι αφορά το 6ο διατακτικό, από την στιγμή που αυτό δεν εκδόθηκε, από οιονδήποτε εκ των αρχιτεκτόνων, δεν οφείλεται. Παραδεκτό είναι και το γεγονός ότι το έργο της κας. Πετροπούλου συνέχισε η κα. Σωφρονίου, η οποία την διαδέχθηκε, και την οποία απέπεμψαν με επιστολή δικηγόρου ημερομηνίας 23.10.
  3. Αποτελεί επιπλέον θέση των ότι η εκ μέρους τους πληρωμή των Διατακτικών τελούσε υπό την αίρεση ότι οι εκτελεσθείσες εργασίες θα επιβεβαιώνονταν και από επιμετρητή ποσοτήτων. Ο λόγος που ο κ. Ανδρέου αρνείτο να εκδώσει 6ο διατακτικό και που στο τέλος απέπεμψε τους ενάγοντες μέσω επιστολής του, ήταν γιατί οι ενάγοντες αρνούνταν χωρίς εύλογη αιτία, όπως ολοκληρώσουν τις εργασίες στην οικία, κατά παράβαση των οδηγιών του. Έκτοτε, οι διαφορές των μερών οξύνθηκαν, ενώ πέραν από καταγγελίες στην Αστυνομία, οι εναγόμενοι καταχώρησαν αντιστοίχως ποινικές και αστικές υποθέσεις εναντίον των εναγόντων. Η όλη διαφορά, δηλώνουν οι εναγόμενοι αφορά διαφορά μεταξύ αρχιτέκτονα και εργολάβου η οποία θα μπορούσε ή όφειλε όπως παραπεμφθεί σε διαιτησία, και καθόλου δεν αφορά τους εναγόμενους, με τους ενάγοντες να μην διατηρούν εναντίον τους αγώγιμο δικαίωμα αφ' ης στιγμής δεν εκδόθηκε μέχρι σήμερα οποιοδήποτε άλλο, πέραν των προαναφερόμενων πέντε

(5), διατακτικών πληρωμής. Κανένα ποσό δεν οφείλουν οι εναγόμενοι στους ενάγοντες, αλλά αντίθετα, είναι οι τελευταίοι που έχουν να λαμβάνουν από τους πρώτους οι οποίοι από τον Φεβρουάριο του 2013, αντισυμβατικά εγκατέλειψαν το εργοτάξιο, με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι να υποχρεωθούν όπως προσλάβουν άλλο εργολάβο με διαφορετικές τιμές για την αποπεράτωση των εργασιών. Ανταπαιτούν δε ειδικές ζημιές λόγω κακοτεχνιών οι οποίες δικογραφούνται ως ακολούθως: ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΚΑΚΟΤΕΧΝΙΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΕΞΟΔΩΝ
  1. Οι Ενάγοντες τοποθέτησαν λανθασμένα τα κεραμίδια της στέγης με αποτέλεσμα να εισρέουν νερά από την οροφή. - Κόστος απομάκρυνσης και επανατοποθέτησης οροφής. € 4.500μ-
  2. Λανθασμένη εφαρμογή ή και κακής ποιότητας τοποθέτηση σουβά με ως αποτέλεσμα να αποκολληθεί. - Κόστος απομάκρυνσης και επανατοποθέτησης. € 850,-
  3. Πληρωμές στον νέο εργολάβο για αποπεράτωση του έργου. - Ισοφάρδισμα πατωμάτων, αποπεράτωση ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, ελαιοχρωματισμοί, καθαριότητα € 4.500,-
  4. Οι Ενάγοντες τοποθέτησαν λανθασμένα τα σκαλοπάτια - Κόστος αποκατάστασης € 500,-
  5. Ατελή αποπεράτωση ξυλουργικών, τα οποία δεν ανοιγοκλείνουν, μη τοποθέτηση των αξεσουάρ. - Κόστος αντικατάστασης/επιδιόρθωσης € 750-
  6. Οι ενάγοντες παρέλειψαν να μονώσουν ή και κατασκεύασαν πλημμελώς υπόγειο φρεάτιο με αποτέλεσμα αυτό να γεμίζει νερό. - Κόστος επιδιόρθωσης € 600,-
  7. Ελαττωματικό χολιασμα εξωτερικής τοιχοποιίας. -Κόστος αποκατάστασης € 450,-
  8. Έξοδα επιμετρητή. € 1.000,-
  9. Έξοδα και/ή αμοιβή αρχιτέκτονα για τη λήψη νέων προσφορών € 820,-
  10. Επίβλεψη Αρχιτέκτονα για νέες εργασίες και επανόρθωση κακοτεχνιών € 500,- ΣΥΝΟΛΟ € 14.470 Πέραν του πιο πάνω ποσού, λόγω της υπέρμετρης καθυστέρησης στην συμπλήρωση των εργασιών, αναγκάστηκαν όπως μισθώσουν άλλη κατοικία για περίοδο 17 μηνών, καταβάλλοντας προς τούτο το ποσό των €150 μηνιαίως, το οποίο και αξιούν. Τέλος, διεκδικούν παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για αδικαιολόγητη παράβαση της σύμβασης, πλέον τόκους, δικηγορικά έξοδα, και Φ.Π.Α. Το δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση αποτελεί μια γενική άρνηση, πλην της προβαλλόμενης θέσης ότι ο αρχιτέκτονας του έργου, λανθασμένα αρνείτο όπως εκδώσει σχετικό Διατακτικό Πληρωμής, αφού εγγράφως είχε, μέσω επιστολής του ημερομηνίας 7.11.13, παραδεχθεί, ότι υπολείπονταν για την συμπλήρωση του έργου μόνο 10 επιπλέον ημέρες εργασίας. Μαρτυρία και Αξιολόγηση Η μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προς απόδειξη και υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων των διαδίκων, βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου. To Δικαστήριο την έχει δεόντως μελετήσει, έχοντας, μέσω του ευεργετήματος της ζωντανής δίκης, παρακολουθήσει, με την μέγιστη δυνατή προσοχή έκαστο, εκ των έξι
(6)συνολικά μαρτύρων που προσήλθαν στο Δικαστήριο. Με δεδομένο τον όγκο της προσαχθείσας μαρτυρίας, το Δικαστήριο κρίνει ότι η εξαντλητική παράθεση της και αργότερα επανάληψης της, κατά το στάδιο αξιολόγησης της, δεν κρίνεται σκόπιμη, με το Δικαστήριο να την παραθέτει και να την αξιολογεί ταυτοχρόνως, αντιπαραβάλλοντας την όπου κρίνεται σκόπιμο και με την υπόλοιπη μαρτυρία, χωρίς προς στιγμή να διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου η ολότητα της εκατέρωθεν μαρτυρίας, αντικρίζοντας την κατά σφαιρικό τρόπο. Προστίθεται ότι το Δικαστήριο έχει πάντοτε κατά νου ότι το βάρος απόδειξης το φέρει ο ενάγοντας στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων όπως επεξηγήθηκε και στην Μαρσέλ ν Λαϊκή Τράπεζα Λτδ 2001 1(Β) Α.Α.Δ. 1858. Κατά την αξιολόγηση της ενώπιον μου προσαχθείσας μαρτυρίας, λαμβάνω υπόψιν μου τον τρόπο που οι εν λόγω μάρτυρες απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τις αντιδράσεις τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους από το εδώλιο του μάρτυρα. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο τόσο της προφορικής τους μαρτυρίας όσο και της έγγραφης μαρτυρίας που μερικοί εξ' αυτών κατέθεσαν, έχοντας παράλληλα υπόψιν μου και τις αρχές της νομολογίας επί του προκείμενου (βλ. Χρίστου v. Ηροδότου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676 και Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Αυξεντίου v. Δίγκλη
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002), 1A A.A.Δ. 454). Σημειώνεται ότι μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες, δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία ενός μάρτυρα (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320.) Εξίσου σημαντικό είναι να τονισθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται πάντοτε με γνώμονα τις δικογραφημένες θέσεις των μερών, οι οποίες αποτελούν και τη μόνη πυξίδα που πρέπει να καθοδηγεί το Δικαστήριο. Μάρτυρες Εναγόντων: O κ. XXXXX Μονογιός, Επιμετρητής Ποσοτήτων, δεόντως εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ κατέθεσε ως ΜΕ
  1. Ανέφερε ότι έχει 40 χρόνια εμπειρίας στον χώρο και γνωρίζει τους ενάγοντες, αφού έχουν και παλαιότερα υπάρξει πελάτες του. Ο μάρτυρας εξιστόρησε ουσιαστικά το ιστορικό της διαφοράς ενώπιον του Δικαστηρίου και κατέθεσε τα Τεκμήρια 1- 11 στην διαδικασία. Το Συμβόλαιο ημερομηνίας ημερομηνίας 1.7.10 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, ενώ ως Τεκμήρια 2 και 3, κατατέθηκαν η Έκθεση Επιμέτρησης του και ο Ποσοτικός Πίνακας σε σχέση με τις αυξήσεις υλικών και εργατικών ως αυτός ετοιμάζεται από το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών, τον οποίον είχε στην κατοχή του - (σημείο (δ) αξίωσης). Ως Τεκμήριο 4 κατέθεσε το Δελτίο Ποσοτήτων εκ μέρους των εναγόντων, διευκρινίζοντας ότι τα σημεία που φέρουν κίτρινο χρώμα είναι αυτά που παρά το ότι ήταν στην προσφορά των εναγόντων, «αφαιρέθηκαν» από το συμβόλαιο υπό την έννοια ότι εκτελέστηκαν από υπεργολάβους. Το άθροισμα αυτών των εργασιών ανέρχεται στις €35.545 και αντικατοπτρίζεται στο Τεκμήριο
  2. Ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκε έγγραφο σε σχέση με τις ηλεκτρολογικές εργασίες ποσού €10.500, το οποίο δεν συμπεριλαμβάνετο στο ποσό του συμβολαίου, ενώ ως Τεκμήριο 6 κατατέθηκε πίνακας εργασιών/ κοστολόγησης, (σημείο (γ) αξίωσης), σε σχέση με τις επιπλέον εργασίες που εκτέλεσαν οι ενάγοντες, ως ο ίδιος έλεγξε. Τα πέντε
(5)εκδοθέντα Διατακτικά Πληρωμής και οι επιταγές που εκδόθηκαν προς τίμηση των, κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 8 και 9 αντίστοιχα. Ως Τεκμήριο 10 κατέθεσε αναλυτική κατάσταση σε σχέση με τις εκτελεσθείσες εργασίες που είχαν λάβει χώρα στην οικοδομή μέχρι την ημερομηνία εκδίωξης των εναγόντων από το έργο, ύψους €202.194, ενώ ως Τεκμήριο 11, κατατέθηκε δέσμη ανταλλαγείσας αλληλογραφίας μεταξύ όλων των εμπλεκομένων. Διευκρίνισε ότι το Συμβόλαιο είναι τυποποιημένο, και καθορίζει στο Παράρτημα του, βασικές πτυχές του συμβολαίου, όπως προσαυξήσεις, περίοδο Ευθύνης για ελαττώματα, ποσοστά κρατήσεων, χρόνο παράδοσης του έργου, όρους τους οποίους τα μέρη, αποφάσισαν όπως μην συμπληρώσουν, αφήνοντας τους κενούς. Ανέφερε ο ΜΕ1 ότι, κάθε φορά που εκδίδεται πιστοποιητικό πληρωμής, οφείλει, όπως γίνεται πάντα, μια κράτηση ποσού η οποία οφείλει να αντιστοιχεί στο 10% της μέχρι εκείνης της στιγμής, εκτελεσθείσας δουλειάς. Οι συνολικές επιμέρους κρατήσεις όμως δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 5% του ποσού του συμβολαίου. Διαπίστωσε ο ίδιος, θέση την οποία συμμερίστηκε και ο Αρχιτέκτονας ΜΥ3 (ως θα αναλυθεί κατωτέρω), ότι έγιναν επί των Διατακτικών Πληρωμής κρατήσεις, πέραν του 5% του συμβολαίου, με τον εργολάβο να αδικείται επί του προκείμενου, (βλ. σημείο (α) της αξίωσης).Το τελικό ποσοστό κράτησης, το οποίο σταδιακά θα μειωνόταν με την πρόοδο των εργασιών θα αποδίδετο στον εργολάβο με την εκπνοή της περιόδου ευθύνης του εργολάβου για τυχόν ελαττώματα- 1 χρόνο μετά. Εντοπίστηκε συνέχισε, τρομερή καθυστέρηση στην πληρωμή των Διατακτικών 4 και 5 ενώ, όταν οι ενάγοντες την 30.10.13 υπέβαλαν στην κα. Σωφρονίου επιστολή απαίτησης για ποσό €12.800 σε σχέση με εργασίες που διετέλεσαν μετά την έκδοση και πληρωμή του 5ου διατακτικού, (σημείο β αξίωσης), ενημερώθηκαν ότι οι ιδιοκτήτες την είχαν αποπέμψει, με αποτέλεσμα την μη έκδοση από την ίδια του 6ου στην σειρά, διατακτικού. Παρέπεμψε προς επίρρωση των πιο πάνω στις σχετικές επιστολές, μέρος του Τεκμηρίου
  1. Σε σχέση με τις επιπλέον εργασίες, (σημείο (δ) αξίωσης) ανέφερε ότι οι ενάγοντες έχουν αδικηθεί, αφού είχαν ουσιαστικά τελειώσει το έργο και δικαιούνται στην υπέρ τους επιδίκαση του εν λόγω ποσού. Τέλος, σε σχέση με το ποσό των €5.250 ως κέρδος επί της μη εκτελεσθείας εργασίας, εξήγησε ότι, όταν στο συμβόλαιο δεν καθορίζεται τιμή μονάδας, τότε, γίνεται υπολογισμός των εργασιών, ως και έγινε (βλ.Τεκμήριο 7). Επί αυτού του ποσού δήλωσε, οι ενάγοντες δικαιούνται 15% κέρδος, ως και διεκδικούν. Ιδιαίτερη μνεία έκανε στην απόλυση της κας. Σωφρονίου από τους εναγόμενους, γεγονός που αντανακλάται μέσα από τις ανταλλαγείσες επιστολές μεταξύ των εμπλεκομένων, Τεκμήριο 11 (επιστολή ημερ. 23.10.13), με απώτερο σκοπό την μη έκδοση του 6ου Διατακτικού, γεγονός που επιβεβαιώθηκε και από την εναγόμενη 2, ως θα διαφανεί κατωτέρω, καθώς και στην παραδοχή του κ. Ανδρέου, τρίτου στην σειρά αρχιτέκτονα, μέσω επιστολής του ημερ. 7.11.13, ότι υπολείπονταν περί των 10 ημερών για την περάτωση του έργου, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η οικοδομή είχε ουσιαστικά, τελεσφορήσει. Ερωτηθείς τελικώς επί της ανταπαίτησης ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν είχε γίνει καμία παρατήρηση από τον αρχιτέκτονα, ο οποίος ενεργούσε και ως επιβλέπων μηχανικός όταν αποδέσμευε τους ενάγοντες περί τούτου. Αντεξεταζόμενος, συμφώνησε ότι δεν επισκέφθηκε μεν την οικοδομή, δεν υπήρχε κατά τον ίδιον δε, κανένας λόγος περί τούτου, γιατί το κατά πόσο εκτελέστηκαν οι εργασίες ή όχι, ήταν γεγονός που μπορούσε να διαπιστωθεί μέσω ελέγχου των σχετικών διατακτικών και εγγράφων. Σε υποβολή ότι οι ενάγοντες μετά τον Ιανουάριο του 2013 καμία εργασία δεν είχαν επιτελέσει στην οικοδομή, ο μάρτυρας παρέπεμψε εκ νέου στην επιστολή του κ. Ανδρέου ημερ. 7.11.
  2. Οι ενάγοντες πληρώθηκαν μόνο το ποσό των €177.777 σύμφωνα με το Τεκμήριο 4 που είναι ο τελικός λογαριασμός, συνεπώς δήλωσε, τους οφείλεται η διαφορά μέχρι τις €202.194 πλέον οι κρατήσεις. Συμφώνησε ότι το Τεκμήριο 3, που αφορά την απαίτηση για τις Αυξήσεις Υλικών, δεν φέρει υπογραφή, ετοιμάστηκε όμως, δήλωσε, προ της έγερσης της αγωγής. Υπογεγραμμένο αντίγραφο του πιο πάνω Τεκμηρίου κατατέθηκε αργότερα στην διαδικασία ως Τεκμήριο
  3. Σε σχέση με το ποσό των €5.205, το οποίο αφορά σε κέρδος επί μη εκτελεσθείσας εργασίας ο ΜΕ1 απάντησε ότι όταν σε μια οικοδομή αποφασίσει ο ιδιοκτήτης όπως αναλάβει ο ίδιος κάποιες εργασίες, αφαιρώντας αυτές από τον εργολάβο, αυτό δεν σημαίνει ότι ο εργολάβος δεν δικαιούται να αξιώνει το κέρδος που θα μπορούσε να είχε για αυτές, με την πρακτική αυτή να καθορίζεται στα Συμβόλαια Οικοδομών, επαναλαμβάνοντας ότι, όπου δεν υπάρχουν προκαθορισμένες τιμές, η μη εκτελεσθείσα εργασία, ως και στην παρούσα, όφειλε να υπολογιστεί, ως και έγινε. Ακολούθησε μεγάλη σειρά ερωτήσεων από μέρους του κ. Πλαστήρα σε σχέση με εργασίες που δεν έγιναν, ή για υλικά που τελικώς δεν τοποθετήθηκαν βάση του Τεκμηρίου 4, σε μια προσπάθεια όπως καταδείξει ότι ο εργολάβος δεν δικαιούται στα εν λόγω ποσά, με τον μάρτυρα να απαντά, ότι η εν λόγω προσφορά δεν ήταν δεσμευτική, αλλά αποτελούσε ουσιαστικά ένα υπολογισμό των ποσών και εξόδων σε συνάρτηση με το κόστος των υλικών και εργασιών που ήθελαν οι εναγόμενοι να γίνουν στο σπίτι τους. Το κατά πόσον τελικώς δεν τα εκτέλεσε ο εργολάβος κατ' απαίτηση των εναγόμενων, ή, αν οι εναγόμενοι άλλαξαν γνώμη για τα υλικά ή αν αυτά ήθελαν τελικώς οι εναγόμενοι να τοποθετήσουν μόνοι τους, δεν σημαίνει ότι οι εργασίες δεν εκτελέστηκαν ή ότι το έργο δεν είχε περατωθεί. Εν πάση δε περιπτώσει, δήλωσε, ήταν προϋπόθεση για την έκδοση έκαστου διατακτικού όπως ελεγχθούν όλες οι εργασίες από τον αρχιτέκτονα, εργασίες που μέχρι το Πιστοποιητικό Πληρωμής 5, είχαν πληρωθεί, συνεπώς η εκτέλεση των εργασιών και η καταβολή των ποσών δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Σθεναρή θέση του κ. Πλαστήρα ήταν ότι από την 20.12.12 και εντεύθεν, (ημερομηνία έκδοσης του 5ου Διατακτικού), καμία άλλη εργασία δεν εκτελέστηκε στην οικοδομή, με τον ΜΕ1 να απαντά ότι οι ενάγοντες απαίτησαν τον Οκτώβριο του 2013 (βλ.Τεκμήριο 11), ήτοι 10 μήνες μετά, την πληρωμή περαιτέρω ποσών, με την θέση του αρχιτέκτονα Ανδρέου στην επιστολή του να είναι ότι υπολείπονταν μόνο, 10 μέρες εργασίας, συνεπώς το επιχείρημα απάντησε, δεν ευσταθεί. Το Δικαστήριο κρίνει ως αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΕ
  4. Παρά την αντεξέταση του επί παντός επιστητού, δηλαδή, επί γεγονότων που άπτονταν της συνεργασίας του με τους ενάγοντες, επί των υπολογισμών του στο Τεκμήριο 2, περί της απουσίας του από το εργοτάξιο, καθώς και επί των κρατήσεων και εργασιών που κατ΄ισχυρισμόν δεν έγιναν δυνάμει των ήδη εκδοθέντων και πληρωμένων Διατακτικών, αλλά και επί των εργασιών που εκτελέστηκαν αλλά δεν πιστοποιήθηκαν, η αξιοπιστία του μάρτυρα στα όσα ανέφερε δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο. Παρά την περιπλοκότητα των γεγονότων αναφορικά με τις εκτελεσθείσες εργασίες και την αντίστοιχη έκδοση διαφόρων πιστοποιητικών, αλλά και των κρατήσεων που αυτά έφεραν, ο μάρτυρας περιέγραψε τα γεγονότα ως αυτά ανταποκρίνονται και επιβεβαιώνονται από το περιεχόμενο των ενώπιον του Δικαστηρίου Τεκμηρίων. Οι απαντήσεις του μάρτυρα ήταν σαφείς και επεξηγηματικές, ενώ η ειλικρίνεια του εντοπίζεται μεταξύ άλλων στο γεγονός ότι βάση των δικών του υπολογισμών οι εναγόμενοι καταβάλαν πληρωμές ύψους €177.777, ήτοι €400 περισσότερα από ότι οι ίδιοι υπολόγισαν. Η αντικειμενικότητα του μάρτυρα επίσης εντοπίζεται στο γεγονός ότι, ενώ οι ενάγοντες είχαν υπολογίσει τις επιπρόσθετες εργασίες στο ποσό των €17.102 ο ίδιος κοστολόγησε αυτές σε €16.682, ενώ κατόπιν ελέγχου των επιπρόσθετων εργασιών αλλά και των εργασιών που έγιναν μετά την έκδοση του 5ου πιστοποιητικού, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι δυνάμει των δικών του υπολογισμών και κοστολογήσεων το ποσό αυτών ανέρχεται στις €29.482 (άθροισμα αξιώσεων (β) και (γ)), και όχι των ενδεχομένως διεκδικούμενων €37.500 ως είχε αρχικώς υπολογίσει η ΜΕ
  5. Τα πιο πάνω παραδείγματα αναντίλεκτα επενεργούν προς όφελος των εναγομένων, ενισχύοντας κατ΄αυτόν τον τρόπο την αντικειμενικότητα του μάρτυρα. Η M.E.2, XXXXX Σωφρονίου, Αρχιτέκτονας Μηχανικός κατέθεσε ως η δεύτερη στην σειρά αρχιτέκτονας που ανέλαβε το έργο μετά τον θάνατο της κας. Πετροπούλου. Δήλωσε συνεργάτιδα της αποβιωσάσης, ενώ ο λόγος που αποδέχθηκε να αναλάβει το έργο ήταν γιατί αυτό ήταν σε πολύ προχωρημένο στάδιο, αφού σε 6 μήνες θα τελείωνε, σε αντίθεση με τοις λοιπές εργασίες της συναδέλφου της, τις οποίες απέπεμψε αλλού. Μετά την έκδοση του 5ου Διατακτικού, από την ίδια, είχαν γίνει και άλλες εργασίες, με την ίδια να είναι έτοιμη όπως προχωρήσει στην έκδοση και 6ου διατακτικού για ποσό μεγαλύτερο του αξιούμενου υπό του σημείου (β) της απαίτησης. Όταν οι εναγόμενοι ενημερώθηκαν περί τούτου, έλαβε επιστολή μέσω δικηγόρου ότι η συνεργασία τους τελείωσε, με τους δικηγόρους να την προειδοποιούν ότι: «Τυχόν εκ μέρους σας έκδοση οποιουδήποτε πιστοποιητικού πληρωμής προχρονολογημένα ήτοι με ημερομηνία προγενέστερη της παρούσας επιστολής τερματισμού ή τυχόν απόσυρση της αίτησης στο Τμήμα Πολεοδομίας για χορηγία επιδόματος πιθανόν να συνεπάγεται εκτός από αστική και ποινική εκ μέρους σας ευθύνη» (βλ. επιστολή ημερ.23.10.13 - μέρος Τεκμηρίου 11), ως επίσης και ότι: «Σε περίπτωση που παραλείψετε να παραδώσετε τον εν λόγω φάκελο σας ενημερώνουμε ότι θα καταγγελθείτε στην Αστυνομία όσον αφορά την τέλεση του ποινικού αδικήματος της απόκρυψης μητρώου ή αρχείου με σκοπό την καταδολίευσή το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 273 του Ποινικού Κώδικα, ως επίσης και των τυχόν υπαλλήλων σας ως συνεργών. Παρακαλώ θεωρείστε την παρούσα σαν δίκαιη προειδοποίηση για τα μέτρα που θα ακολουθήσουν σε περίπτωση μη συμμόρφωσης σας». Στην εν λόγω επιστολή απάντησε δεόντως, δηλώνοντας ότι ουδέποτε μερολήπτησε υπέρ του εργολάβου ενώ, ο λόγος που δεν είχε δοθεί η κρατική χορηγία/ επίδομα για την ανακαίνιση της οικίας τον Μάιο του 2012, δεν ήταν γιατί η ίδια καθυστέρησε στην υποβολή της αίτησης, αλλά γιατί δεν είχε εξαντληθεί η συνεισφορά του ιδιοκτήτη, στοιχείο προαπαιτούμενο, για λήψη αυτής. Μόλις δε είχε πιστοποιηθεί εργασία αντίστοιχου ύψους, καταχώρησε εκ νέου αίτηση. Το γεγονός ότι η οικία ήταν διατηρητέα, σήμαινε ότι το έργο επιβλέπετο όχι μόνο από μηχανικούς και μελετητές αλλά και από τον Κλάδο Διατήρησης του Τμήματος Πολεοδομίας, το οποίο μάλιστα έδωσε την χορηγία ύψους €90.000 στους εναγόμενους. Θυμάται επίσης, ότι οι εναγόμενοι είχαν ζητήσει όπως γίνουν περαιτέρω εργασίες οι οποίες δεν ήταν μέρος της αρχικής συμφωνίας, όπως η εγκατάσταση ενδοδαπέδιας θέρμανσης, γεγονός το οποίο επέφερε αλλαγές στο εργοτάξιο, αφού όφειλε όπως αναπροσαρμοστεί η υψομετρική διαφορά στο δάπεδο, γίνει νέος σχεδιασμός της σκάλας, και άλλες, τις οποίες, με δεδομένο ότι είχε παραδώσει τον φάκελο της οικοδομής στους εναγόμενους, αδυνατούσε να απαριθμήσει. Ρωτήθηκε εκτεταμένα η μάρτυρας για τα κεραμίδια και τις στέγες στην κατοικία, αφού η αντικατάσταση των κεραμιδιών διεκδικείται ανταπαιτητηκώς από την υπεράσπιση. Ο Κλάδος Διατήρησης απάντησε, αναφέρει ότι υπάρχει υποχρέωση εκ μέρους του ιδιοκτήτη όπως, διατηρήσει στην αρχική του μορφή την οικία, με αυτό να συμπεριλαμβάνει και τα κεραμίδια. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε οφείλει όπως γίνει προσθήκη ίδιου τύπου με τα παραδοσιακά. Κατατέθηκαν μέσω της ως Τεκμήρια 12 και 13, φωτογραφίες που απεικόνιζαν τις στέγες και τα κεραμίδια ως αυτά είχαν ήδη τοποθετηθεί το 2011, προ της ανάληψης των καθηκόντων της. Κάτω από αυτά υπήρχε, δήλωσε, θερμομόνωση και υγρομόνωση, ως υπέδειξε στις φωτογραφίες. Ερωτηθείσα σχετικά, δήλωσε ότι παρά τους ισχυρισμούς των εναγομένων για διαρροές, τίποτα τέτοιο δεν είχε διαπιστωθεί μέχρι την απόλυση της τον Νοέμβριο του 2013, ενώ όταν εντοπίζεται μια τυχόν αστοχία στην στέγη, τότε η ενδεδειγμένη διαδικασία είναι όπως αφαιρεθεί το κεραμίδι, γίνουν διορθωτικές εργασίες στις μονώσεις και επανατοποθέτηση του, χωρίς βέβαια να αποκλείεται ότι, οι εργασίες ενδεχομένως να επεκταθούν σε κάποια περαιτέρω τετραγωνικά εμβαδά. Σε ότι αφορά την ορθότητα στην εφαρμογή των κεραμιδιών, λαμβάνεται υπόψη η κλίση της στέγης, ανέφερε. Στην υφιστάμενη διατηρητέα οικοδομή, δεν μπορούσε να αλλαχθεί η κλίση της οροφής. Η κλίση αυτή, συνέχισε η ΜΕ2 μετριέται 2 με 3 φορές, αφού ελέγχεται, από τους μελετητές επί τόπου, ως επίσης στο στάδιο της αδειοδότησης από τις αρμόδιες αρχές. Σε ότι αφορά τις κακοτεχνίες, της είχε ζητηθεί από τους εναγόμενους προ της απόλυσης της όπως ετοιμάσει λίστα κακοτεχνιών, με την ίδια να αποκρίνεται ότι: «Κατάλογος ελαττωμάτων γίνεται κατά την προσωρινή παραλαβή του έργου και έχει σκοπό τον συνολικό έλεγχο της εργασίας που έχει παραδώσει ο εργολάβος, μετά από πρώτο έλεγχο και επιδιορθώσεις που διενεργεί ο ίδιος, και όχι όποτε το ζητήσουν οι ιδιοκτήτες, και σίγουρα ποτέ πριν την ολοκλήρωση και παράδοση όλων των εργασιών τόσο από τον εργολάβο όσο και από τους υπόλοιπους υπεργολάβους του έργου». Η προσωρινή παραλαβή δήλωσε, γίνεται όταν τελειώσει και παραδοθεί το έργο. Όταν αυτό δεν έχει παραδοθεί τότε δεν μπορεί να υπάρξει έννοια «παραλαβή», παρά μόνο, «έλεγχος εργασιών». Στην παρούσα περίπτωση ανέφερε, δεν υπήρχε κάτι τόσο σοβαρό που να μην μπορούσε να διορθωθεί κατά το στάδιο των εργασιών, ενώ επέμενε στην θέση της ότι, ως είχε γίνει και με τα Διατακτικά 4 και 5, τα οποία εξέδωσε, είχε, και για σκοπούς του 6ου διατακτικού ελέγξει την εκτέλεση όλων των εργασιών. Παρά το γεγονός ότι η ΜΕ2 δεν κατείχε φάκελο πλέον μαζί της, αφού όλα τα σχετικά είχε παραδώσει στους εναγόμενους, η μαρτυρία της ήταν άμεση, με την ίδια να απαντά χωρίς περιστροφές και ενδοιασμούς εκ μνήμης, με ειλικρίνεια. Την μαρτυρία της το Δικαστήριο αποδέχεται ως ανταποκρινόμενη στην αλήθεια, ενώ ενίσχυσε μέσω αυτής, τις θέσεις του ΜΕ1 ότι όντως, είχαν γίνει τόσο εργασίες μεταξύ Δεκεμβρίου 2012 και Οκτωβρίου 2013 (ημερομηνία πληρωμής 5ου διατακτικού και απαίτηση πληρωμής από εργολάβο για έκδοση 6ου Διατακτικού), ως επίσης ότι είχαν γίνει και επιπρόσθετες εργασίες, κατ΄απαίτηση των εναγόντων. Μάλιστα, ως η ίδια κατέγραψε στην επιστολή της (παρ. 5 επιστολής 23.10.13-Τεκμ. 11), οι διάδικοι παρουσία της ίδιας, είχαν τον Ιούνιο του 2013 συνάντηση, σε μια προσπάθεια επίλυσης των οικονομικών διαφορών τους. Η ίδια επικοινώνησε με τους ιδιοκτήτες την 10.10.13 εκφράζοντας την πρόθεση της όπως, νοουμένου ότι είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες και μετακόμισαν στην οικία τους, ετοιμάσει προσωρινό λογαριασμό, η ετοιμασία του οποίου θα τους επέτρεπε να διεκδικήσουν ολόκληρο το ποσό της επιχορήγησης, γεγονός το οποίο θορύβησε τους εναγόμενους. Αξιόπιστη κρίνω και την αναφορά της, στην εν λόγω επιστολή ότι, οι ιδιοκτήτες ανέτρεπαν τον προγραμματισμό του έργου, με εργασίες που εκτελούσαν μόνοι τους ή με άλλους υπεργολάβους, ενώ η αστάθεια των πληρωμών συντέλεσε στην εν λόγω καθυστέρηση, με οριστικό τέλμα να επέρχεται στις σχέσεις των μερών όταν οι πρώτοι ξοφλούσαν άλλους υπεργολάβους και όχι τον κύριο εργολάβο, αφαιρώντας από αυτόν εργασίες σε συχνή βάση. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι επί τούτων των καίριων σημείων, ήτοι επί της καθυστέρησης πληρωμών εκ μέρους των εναγομένων, επί της απόλυσης της σε μια προσπάθεια όπως μην εκδώσει 6ο διατακτικό και για τις κατ΄ισχυρισμόν εργασίες δυνάμει του Τεκμηρίου 4 που δεν έγιναν και αφορούν το ποσό των €12.800 καμία αντεξέταση δεν έγινε, αφήνοντας την μαρτυρία της αναντίλεκτη επί του προκείμενου. Τονίζεται, ως αναφορά θα γίνει και κατωτέρω, περί παραδοχής της εναγόμενης 2 ότι ο λόγος απόλυσης της ήταν μεταξύ άλλων για να μη εκδώσει το 6ο Διατακτικό Πληρωμής. Σημειώνεται ότι, το μόνο που ουσιαστικά τέθηκε στην μάρτυρα κατά την αντεξέταση της ήταν η λανθασμένη κατ΄ισχυρισμόν τοποθέτηση των κεραμιδιών εκ μέρους των εναγόντων, καθώς και ότι «κάποιες από τις εργασίες των διατακτικών 4 και 5 δεν έγιναν», θέσεις τις οποίες η μάρτυρας απέρριψε. Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι οι εναγόμενοι, παρ΄ότι είχαν στην διάθεση τους πλειάδα φωτογραφικού υλικού σε ότι αφορά την οικοδομή, (ως θα διαφανεί κατωτέρω), καμία φωτογραφία δεν έδειξαν στην μάρτυρα για σχολιασμό ή για να θέσουν και να προβάλουν τις θέσεις τους, τόσο σε ότι αφορά την εκτέλεση ή μη, των εργασιών, τις κακοτεχνίες, την λανθασμένη κατ' ισχυρισμό τοποθέτηση των εξωτερικών σκαλοπατιών κατά παράβαση των όρων της Πολεοδομίας και την κατ΄ισχυρισμό πλημμελή κατασκευή του φρεατίου, κονδύλια τα οποία δικδικούν οι εναγόμενοι με την ανταπαίτηση τους. Καμία υποβολή δεν έγινε στην μάρτυρα ότι υπήρχαν διαρροές από την οροφή, ενώ οι εναγόμενοι δεν της έθεσαν τα παράπονά τους για ελλιπή επίβλεψη του έργου, θέση την οποίαν προέβαλαν ως λόγο για απόλυση της. Υπενθυμίζεται εδώ ότι: «η παράλειψη αντεξέτασης σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα ισοδυναμεί με αποδοχή του συγκεκριμένου μέρους της» με το Δικαστήριο να παραπέμπει σχετικά στην απόφαση Adidas Sport v D. Jonitexo
(1987)1 CLR
  1. Τρίτος και τελευταίος μάρτυρας εναγόντων κατέθεσε ο Διευθυντής των, κ. XXXXX Μιχαήλ Κόμματος. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, γραπτή δήλωση, Έγγραφο Β. Εκεί επαναλαμβάνει τους δικογραφημένους στην απαίτηση του ισχυρισμούς, συμπληρώνοντας ότι μετά την έκδοση του 4ου Διατακτικού οι εναγόμενοι ξεκίνησαν να καθυστερούν τις πληρωμές, παραπέμποντας στα Τεκμήρια 5 και
  2. Αναφέρθηκε στο Διατακτικό ημερ. 27.7.12, το οποίο ξοφλήθηκε με επιταγή ημερομηνίας 10.1.13, ενώ από το περιεχόμενο του Διατακτικού 5 φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι εναγόμενοι κατακρατούν το ποσό των €19.989,40 (σημείο (α) αξίωσης), από τον Δεκέμβριο του
  3. Πέραν τούτου, και παρά τις καθυστερημένες πληρωμές εκ μέρους των εναγομένων, οι ενάγοντες συνέχισαν να εργάζονται από το τέλος του 2012 μέχρι και τον Ιούνιο του 2013, ζητώντας την έκδοση 6ου Διατακτικού, όταν πληροφορήθηκαν τα περί απόλυσης της ΜΕ
  4. Ανταλλάγησαν ακολούθως επιστολές μεταξύ των και του κ. Ανδρέου, τελικού αρχιτέκτονα, (μέρος του Τεκμηρίου 11) με τις οποίες οι ενάγοντες διεκδικούσαν την πληρωμή των, μέσω της έκδοσης διατακτικού από των πρώτο. Ο κ. Ανδρέου τους απέπεμψε μέσω επιστολής ημερ. 9.12.
  5. Επιπρόσθετα της κράτησης ύψους €19.989,40, οι εναγόμενοι οφείλουν ποσό €12.800 ως εργασίες οι οποίες έγιναν μετά την πληρωμή του Διατακτικού 5, δυνάμει κοστολόγησης (Τεκμήριο 4- σελ.13), εργασίες οι οποίες αποτελούσαν μέρος του συμβολαίου/ προσφοράς, και τις οποίες οι ίδιοι εκτέλεσαν στο ακέραιο. Πέραν τούτου, έγιναν και επιπρόσθετες εργασίες στην οικία δυνάμει του Τεκμηρίου 6, εργασίες τις οποίες επιβεβαίωσε η κα. Σωφρονίου. Όσον αφορά το κονδύλι των €7.091 (αυξήσεις υλικών), αυτό είναι ποσό που δικαιούνται σύμφωνα με το Άρθρο 32 του Τεκμηρίου
  6. Το εν λόγω ποσό υπολογίζεται από το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών, με το Πιστοποιητικό να εκδίδεται από τον Σύνδεσμο Εργολάβων Κύπρου (Τεκμήρια 3 και 14- το ίδιο). Αντεξεταζόμενος επί του περιεχομένου των, συμφώνησε με τον κ. Πλαστήρα ότι πρέπει να έγινε λάθος στην ποσοτική καταγραφή του 5ου διατακτικού, με το συγκεκριμένο ποσό (βλ. Τεκμήριο 8) να μην ανταποκρίνεται στο καταγεγραμμένο επί των Τεκμηρίων 3 και 14, ποσό. Συμπλήρωσε επί τούτου, ότι δεν είναι ο ίδιος που προχώρησε στον εν λόγω υπολογισμό, αλλά το Τμήμα Στατιστικής. Πέραν των πιο πάνω ποσών, οι ενάγοντες δικαιούνται και σε ποσό ύψους €5.250 ως διαφυγόν κέρδος αφού σε κάθε συμβόλαιο εργολαβίας, ο εργολάβος κοστολογεί τις εργασίες που θα γίνουν και προσθέτει στο κόστος αυτών το κέρδος του, που θα ανέρχεται στο 15%, τουλάχιστον. Τόνισε ότι οι εν λόγω εργασίες ήταν μέρος της αρχικής προσφοράς των εναγόντων, όμως, στην πορεία συμφώνησαν με τους ενάγοντες όπως εργασίες ύψους €35.000 αφαιρεθούν από το συμβόλαιο και διεκπεραιωθούν από τρίτους (Τεκμήριο 7), τονίζοντας παράλληλα ότι οι ίδιοι ουδέποτε εγκατέλειψαν το έργο, αλλά εκδιώχθηκαν από αυτό, ενώ οι μόνες ουσιαστικά εργασίες που είχαν απομείνει να γίνουν, ήταν αυτές των υπεργολάβων, ευθύνη για την εργασία των οποίων, είχε η εταιρεία του. Σε απάντηση των προβαλλόμενων επί της ανταπαίτησης θέσεων ανέφερε, μέσω της γραπτής του δήλωσης, τα ακόλουθα. Η οικία είχε 4 ανεξάρτητες στέγες, με την τοποθέτηση των κεραμιδιών να ολοκληρώνεται το
  7. Αδιανόητη συνεπώς είναι, η θέση ότι και οι 4 παρουσίασαν ταυτόχρονα πρόβλημα, 3 χρόνια μετά την τοποθέτηση τους, τονίζοντας ότι μέχρι του σημείου αποπομπής τους, (Δεκέμβριο 2013), καμία κακοτεχνία δεν είχε υποδειχθεί σε σχέση με αυτές από τον κ. Ανδρέου ή από την ΜΕ
  8. Κατέθεσε στην διαδικασία ως Τεκμήριο 15 φωτογραφία της στέγης ως αυτήν τράβηξε ο ίδιος την 8.11.21 προς επίρρωση των θέσεων του περί ολοκληρωτικής αλλαγής των κεραμιδιών από τους ενάγοντες, με κεραμίδια άλλου τύπου από τα παραδοσιακά, τα οποία καμία σχέση δεν έχουν με εκείνα που αρχικώς τοποθετήθηκαν από την εταιρεία του (βλ.Τεκμήριο 17). Αντίστοιχα, και ο σουβάς, τοποθετήθηκε και επιλέγηκε συμφώνως των προδιαγραφών της Πολεοδομίας, ενώ αχρείαστα και αδικαιολόγητα είναι όλα τα ποσά που αξιούν οι εναγόμενοι σε σχέση με τις επιπλέον εργασίες που πλήρωσαν για ολοκλήρωση της οικίας, (αρχιτέκτονα, επιμετρητή, κοστολογήσεις), καθώς τα εν λόγω έξοδα προέκυψαν λόγω της δικής τους αντισυμβατικής συμπεριφοράς. Καμία ανάγκη για επιμέτρηση των εργασιών δεν παρίστατο αφού αυτές, είχαν ήδη κοστολογηθεί και συμφωνηθεί. Κανένα πρόβλημα δεν υπήρξε ούτε με τα ξυλουργικά, ούτε με το φρεάτιο, ενώ σε ότι αφορά την εξωτερική τοιχοποιία, είναι λογικό απάντησε ο μάρτυρας όπως, επειδή η οικία είναι φτιαγμένη από πέτρα και πλίνθους, να χρειάζεται να επαναληφθεί η διαδικασία του «χολιάσματος», μετά την πάροδο κάποιων ετών. Αντεξεταζόμενος διαφώνησε με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι δεν οφείλεται στους ενάγοντες το ποσό των €19.989, δηλώνοντας, ότι με έκαστη έκδοση πιστοποιητικού γίνεται μια κράτηση, η οποία αποδεσμεύεται σταδιακά, μέχρι να φτάσει σε ένα ποσοστό της τάξης του 2,5% το οποίο πληρώνεται στον εργολάβο μετά το τέλος της ισχύς της περιόδου εγγύησης. Ακολούθησε σειρά ερωτήσεων από μέρους της υπεράσπισης επί του Τεκμηρίου 10, σε σχέση με ένα προς ένα επί των υλικών ή εργασιών που έγιναν, ή ως η θέση της υπεράσπισης που δεν έγιναν, με τον κ. Πλαστήρα να συμφωνεί με το Δικαστήριο ότι οι εν λόγω αναφορές του, αφορούν τα Διατακτικά 4 και 5, τα οποία, το Δικαστήριο υπενθυμίζει, δεν είναι επίδικα, αφού πληρώθηκαν. Εκείνο που απομένει μόνο προς εξέταση είναι η κράτηση που έγινε από τον αρχιτέκτονα επί του εκδοθέντος πιστοποιητικού με αριθμό 5, και πάλι επί εργασιών που έγιναν. Αρνήθηκε πεισματικά ο ΜΕ3 ότι καμία εργασία δεν επιτέλεσαν οι ενάγοντες μετά τον Δεκέμβριο του 2012, δηλώνοντας ότι η επόμενη απαίτηση πληρωμής των ήταν τον Οκτώβριο του 2013 (βλ. Τεκμήριο 11 επιστολή ημερ. 30.10.13), γεγονός που επιβεβαιώθηκε και από την ΜΕ2, με τις εν λόγω εργασίες να αποτελούν μέρος της προσφοράς, Τεκμήριο
  9. Παρουσίασε ο συνήγορος υπεράσπισης το Τεκμήριο 18, ήτοι, έγγραφο με τίτλο «Επιπρόσθετες Εργασίες» ως έγγραφο που παρέδωσε ο ΜΕ3 στους εναγόμενους σε σχέση με αυτές, στο οποίο καταγράφεται το ποσό των €14.252, αντί το ποσό των €16.682 που διεκδικείται, με τον μάρτυρα να απαντά ότι είχαν γίνει, και άλλες εργασίες μετά την παράδοση του εν λόγω Τεκμηρίου στους πελάτες του. Σε σχέση με το ποσό των €35.000, ο μάρτυρας απάντησε ότι το γεγονός ότι αποδέχθηκε όπως του αφαιρεθούν εργασίες από το συμβόλαιο, δεν σημαίνει ότι δεν δικαιούται το κέρδος που θα είχε επί αυτών, αν δεν του αφαιρούνταν. Ως προς το ζήτημα των κακοτεχνιών, εμφανής δήλωσε ήταν η προσπάθεια των εναγομένων όπως του προσάψουν πλημμελή εκτέλεση, εξ΄ου και ζήτησαν από την ΜΕ2 να δημιουργήσει μια τέτοια λίστα προ της απόλυσης της, τονίζοντας, ότι ο κ. Ανδρέου, επιβλέπων, ουδέποτε προ της απόλυσης των, και αφού είχε επισκεφθεί την οικία, προέβη σε οποιαδήποτε παρατήρηση ή σύσταση. Αντίθετα, μέσω επιστολής του ημερ. 7.11.13 (Τεκμήριο 11) ο Ανδρέου έκανε μνεία σε 10 μέρες υπολειπόμενης εργασίας. Σε σειρά ερωτήσεων περί μη ορθής τοποθέτησης των κεραμιδιών ο ΜΕ3 απάντησε ότι αυτά είναι χειροποίητα-παραδοσιακά και συνεπώς φέρουν διαφορετικά ανοίγματα, ενώ η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην τοποθέτηση των, ήταν η ενδεδειγμένη, και αυτή που ακολουθεί τα τελευταία 40 χρόνια που εργάζεται. Η στέγη καλύφθηκε με «βολίτσια», μετά τοποθετήθηκε κατρόχαρτο, μετά πολυστερίνη 5 εκατοστών και μετά κατρόχαρτο υγρόμονωσης. Ο κ. Πλαστήρας έδειξε στον μάρτυρα δέσμη φωτογραφιών (Τεκμήριο 20), που απεικονίζει το εσωτερικό της οικίας, ως αυτό αναγνώρισε ο ΜΕ
  10. Σημείωσε ο μάρτυρας ότι, οι εν λόγω φωτογραφίες δεν έφεραν καμία ημερομηνία. Σε πνεύμα ειλικρίνειας, κρίνει το Δικαστήριο, ο μάρτυρας αποτύπωσε με τις ενδείξεις «Χ», «Ψ» και «Ω». σημεία τα οποία έδειχναν να είναι «βρεγμένα», με τον ίδιο να τονίζει ότι, η όποια εισροή νερού στην οικία, δεν ήταν απόρροια της δικής του εργασίας, την οποία επιτέλεσε με πλήρη υπευθυνότητα. Η ίδια στιχομυθία ακολουθήσε και σε σχέση με το Τεκμήριο 21, το οποίο απεικόνιζε κατεδαφισμένους σουβάδες. Αρνήθηκε επίσης ότι έκτισε τα σκαλιά της οικίας κατά παράβαση των προδιαγραφών της Πολεδομίας, εμμένοντας ότι ο ορθός τρόπος τοποθέτησης των ήταν ως φαίνεται στο Τεκμήριο 22, και όχι στο Τεκμήριο 23, (φωτογραφίες), το οποίο απεικονίζει την αλλαγή που έγινε σε αυτά από τους εναγόμενους, μετά την εκδίωξη του. Την μαρτυρία του ΜΕ3 κρίνει το Δικαστήριο στο σύνολό της ως αξιόπιστη, με τον μάρτυρα να επεξηγεί τα γεγονότα ως ο ίδιος τα βίωσε, ως ο Διευθυντής των εναγόντων, σε συνάρτηση πάντοτε με τις εργασίες που έγιναν από την εταιρεία του στην οικία των εναγομένων. Η ειλικρίνεια περαιτέρω του μάρτυρα εντοπίζεται μέσα και από την άμεση αναγνώριση σε ερώτηση του κ. Πλαστήρα επί των Τεκμηρίων 3 και 14 ότι ένα εκ των κονδυλίων που λαμβάνονται υπόψη στο άθροισμα των €7.091 ενδέχεται να είναι λανθασμένο, ασχέτως του ότι αυτό ετοιμάστηκε από τρίτο, ανεξάρτητο κυβερνητικό οργανισμό. Ανταποκρινόμενη στην αλήθεια, ήταν και το μέρος της μαρτυρίας του ότι η οικία ήταν προς το τέλος της, με τις όποιες εργασίες υπολείπονταν να ήταν μηδαμινές, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από την αναφορά του κ. Ανδρέου περί 10 υπολειπόμενων ημερών εργασίας, αλλά και από την μαρτυρία του ΜΥ1, κ. Κουή, Επιμετρητή Ποσοτήτων, ως αυτή θα αναλυθεί κατωτέρω. Ορθή ήταν και η θέση του, ως αυτή επιβεβαιώθηκε από τους ΜΕ1 και ΜΕ2 ότι, ουδέποτε είχαν αρνηθεί οι ενάγοντες όπως συνεχίσουν τις εργασίες τους για ολοκλήρωση της οικίας, παρά μόνο, ζητούσαν, από τον Οκτώβριο του 2013 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2013 τόσο από την κα. Σωφρονίου, αλλά και τον κ. Ανδρέου όπως εκδώσουν, είτε ο ένας είτε ο άλλος, το 6ο στην σειρά Διατακτικό, σε σχέση με εργασίες που ήδη έγιναν, μεταξύ Δεκεμβρίου 2012 και Ιουνίου 2013, με τα γεγονότα σε σχέση με την απόλυση της ΜΕ2 και της άρνησης του Ανδρέου για έκδοση Διατακτικού να τους προκαταλαμβάνουν. Χαρακτηριστική η αναφορά των εναγόντων στην τελευταία επιστολή των ημερ. 3.2.14 (Τεκμήριο 11) σε σχέση με την μη έκδοση Διατακτικού προς τον κ. Ανδρέου: «Μετά την επιμονή σας για μη έκδοση πιστοποιητικού πληρωμής για την εργασία που έχουμε εκτελέσει .αναφέρουμε τα ακόλουθα..Επικοινωνήσαμε και είχαμε συναντήσεις μαζί σας με σκοπό την έκδοση πιστοποιητικού πληρωμής ώστε να πάρουμε λεφτά να συνεχίσουμε το έργο. Εσείς όμως ταυτιστήκατε με τη θέση του εργοδότη «ότι πρέπει να ολοκληρώσουμε το έργο, να παραδώσουμε τα κλειδιά και μετά να πληρωθούμε. Η θέση σας αυτή δεν συνάδει με το άρθρο 31 του Συμβολαίου.Πραγματικά εξηγήστε μας, πως αναμένετε από εμάς να ολοκληρώσουμε το έργο και από που να δανειστούμε άλλα λεφτά όταν δεν πληρωνόμαστε για τις εργασίες που έχουμε εκτελέσει. Η πρόνοια του άρθρου 31 είναι ξεκάθαρη για έκδοση από τον Αρχιτέκτονα ενός πιστοποιητικού πληρωμής ανά μήνα. Ως εκ τούτου, σας καλούμε να αναλάβετε τις ευθύνες σας, να λειτουργήσετε με επαγγελματισμό και αμεροληψία μέσα στα πλαίσια της σύμβασης που υπογράψαμε με τον εργοδότη, αντιμετωπίζοντας μας δίκαια και χωρίς προκατάληψη». Το γεγονός ότι οι ενάγοντες συνέχιζαν τις εργασίες τους εντός της οικίας σε σχέση με την πιο πάνω περίοδο, αποδέχτηκε και η εναγόμενη 2, ως θα καταγραφεί κατωτέρω, γεγονός που επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά τον ενεργό ρόλο των εναγόντων στο εργοτάξιο μέχρι την εκδίωξη τους. Των ως άνω λεχθέντων, το κομμάτι της μαρτυρίας του ΜΕ3 σε σχέση με τις διαρροές νερού, τα εξωτερικά κατώφλια και τους σουβάδες επίσης γίνεται αποδεκτό, με τις απαντήσεις του μάρτυρα να είναι ειλικρινείς επί αυτών, με τον ίδιο να αναγνωρίζει το εσωτερικό της οικίας και να αποτυπώνει τα σημεία όπου φαίνεται να υπήρχε υγρασία ή κάποιου είδους πρόβλημα, διατηρώντας όμως ξεκάθαρα τις επιφυλάξεις του για τα όσα του υπεδείχθησαν, αφού όντως, μελέτη των Τεκμηρίων 20-23, δεν φανερώνει πότε τραβήχτηκαν οι εν λόγω φωτογραφίες για να μπορεί να τοποθετηθεί χρονικά ο ΜΕ3 ως προς τις εργασίες και το στάδιο αυτών, και συγκεκριμένα αν αυτές λήφθηκαν εντός της περιόδου που οι ενάγοντες εργάζονταν στο εργοτάξιο ή αν ήταν αμέσως μετά την εκδίωξη των, ή αν αυτές τραβήχτηκαν χρόνια μετά την απόλυση των εναγόντων από το εργοτάξιο, με απότοκο να μην μπορεί να γίνει μια ουσιαστική αξιολόγηση των εν λόγω Τεκμηρίων από το Δικαστήριο, με δεδομένο ότι η κατάθεση τους τέθηκε χωρίς το αναγκαίο χρονικό υπόβαθρο. Δεν μπορεί εδώ επίσης να παραγνωριστεί ότι δεν τέθηκε στον μάρτυρα κάτι το συγκεκριμένο κατά την αντεξέταση του σε ότι αφορά την πλημμελή εκτέλεση και κατασκευή του φρεατίου, είτε για την κατασκευή των σκαλοπατιών. Πέραν της γενικής υποβολής ότι αυτά δεν κατασκευάστηκαν ορθά, τίποτα δεν υποδείχθηκε στον μάρτυρα, όπως παραδείγματος χάριν, αρχιτεκτονικά σχέδια, ή όροι της Πολεοδομίας, με τον μάρτυρα να απαντά ότι ο ίδιος ακολούθησε τις σχετικές αρχιτεκτονικές οδηγίες και σχέδια. Αυτή η σειρά ερωτήσεων που αφορούν την ανταπαίτηση κατά κόρον, έπρεπε, κατά το Δικαστήριο να τεθεί και στην ΜΕ2 και στον ΜΕ3 με σκοπό πάντα όπως τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου οι θέσεις αντίστοιχων των μερών επί των επίδικων σημείων, για αξιολόγηση τους. Μαρτυρία Εναγομένων: ΜΥ1, ο κ. XXXXX Κουής, Επιμετρητής Ποσοτήτων και Διαιτητής, εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ από το
  11. Ετοίμασε Έκθεση Επιμέτρησης κατόπιν οδηγιών του κ. XXXXX Ανδρέου, Αρχιτέκτονα, τον Ιανουάριο του 2014, με οδηγίες όπως προβεί στον μέχρι εκείνου του σημείου υπολογισμό της εκτελεσθείσας εργασίας. Εκπόνησε την Έκθεση του, Τεκμήριο 24 την 17.4.
  12. Ως δείκτες για τους υπολογισμούς του, πλην του Συμβολαίου, Τεκμήριο 1, ήταν το Τεκμήριο 10, χωρίς τις τελευταίες 3 σελίδες (δηλαδή οι εργασίες που αφαιρέθηκαν από τον εργολάβο και η τελική ανάλυση των ποσών), και το Τεκμήριο 18, που αφορά στις επιπρόσθετες εργασίες, ως αυτό όμως είχαν οι ιδιοκτήτες στην κατοχή τους, και όχι το Τεκμήριο 6 που παρουσίασε ο εργολάβος και αφορά σε μεγαλύτερο ποσό. Επιπλέον, ο ίδιος επισκέφθηκε την οικία, η οποία ως δήλωσε κατά την μαρτυρία του, «ήταν προς το τέλος», όπου και έλαβε πέραν των 100 φωτογραφιών, Τεκμήρια 25-27, ενώ υπόψιν του έλαβε επίσης τα αρχιτεκτονικά σχέδια, κατόψεις, όψεις και τομές. Η έκθεση του καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μέχρι την ημερομηνία εκπόνησης της είχαν εκτελεστεί εργασίες ύψους €184.691, σε αντίθεση με τους υπολογισμούς του εργολάβου που κοστολόγησε το ποσό των €202.194, ενώ οι εναγόμενοι είχαν μέχρι εκείνη την ημέρα καταβάλει ποσό €177.364, και συνεπώς οφείλουν στους ενάγοντες δυνάμει των δικών του πάντα υπολογισμών, ποσό ύψους €20.
  13. Σε ότι αφορά την κράτηση επί του Διατακτικού με αρ. 5 (σημείο (α) αξίωσης) απάντησε ότι, αυτή η κράτηση χρημάτων αποτελεί ουσιαστικά ένα «ενδιάμεσο εργαλείο» μέχρι να γίνει έλεγχος ότι οι εργασίες εκτελέστηκαν βάση των προνοιών του συμβολαίου, και ότι έχουν πετύχει στους ελέγχους για περίοδο ενός έτους μετά την παράδοση ή διακοπή του συμβολαίου. Αναφορικά με τις πρόσθετες εργασίες, απάντησε ότι, ένας εργολάβος τις δικαιούται αν τις εκτέλεσε, ή αν εκ παραδρομής δεν συμπεριλήφθηκαν στο συμβόλαιο. Στις σελίδες με την αρίθμηση «ΑΑΛ1-29» της Έκθεσης του, κάνει τις δικές του παρατηρήσεις σε σχέση με την εκτέλεση τους, με κάποιες παρατηρήσεις για υπερχρεώσεις εκ μέρους του εργολάβου, ή σε διαφορά στην κοστολόγηση των τιμών, ως ο ίδιος τις έχει υπολογίσει. Σε ότι αφορά τις κακοτεχνίες, ο ίδιος διαπίστωσε δύο στον αριθμό, με αυτές να είναι τα κεραμίδια και την τοποθέτηση τους, τα οποία ξεκόλλησαν και έχρηζαν επιδιόρθωσής ή αντικατάστασης, με τον ίδιο να υπολογίζει το εν λόγω ποσό στις €4.000, ως επίσης και αποκόλληση του σουβά σε συγκεκριμένα σημεία της τοιχοποιίας λόγω κακοτεχνίας, την επιδιόρθωση των οποίων κοστολόγησε στο ποσό των €
  14. Αντεξεταζόμενος, συμφώνησε με τον κ. Λουκαΐδη ότι παρά το γεγονός ότι η έκθεση του εκπονήθηκε την 17.4.14, τα αναγραφόμενα στην Ανταπαίτηση ημερομηνίας 30.1.15 διεκδικούμενα ποσά, δεν φαίνεται να συμφωνούν με τους δικούς του υπολογισμούς, ούτε χρησιμοποιήθηκαν. Σε ερώτηση του κ. Λουκαΐδη κατά πόσον οι υπολογισμοί του βασίστηκαν επί του τελικού λογαριασμού (Τεκμήριο 10) αφαιρουμένων των εργασιών που εξαίρεσαν οι εναγόμενοι από το συμβόλαιο ύψους €35.000, ο μάρτυρας δεν μπόρεσε να τοποθετηθεί, δηλώνοντας μόνο ότι: «εάν ο εργολάβος περιέλαβε εργασίες που είχαν αφαιρεθεί, εγώ τις εξέτασα». Με δεδομένη συνεπώς την τοποθέτηση του κατά την κυρίως εξέταση του ότι, υπόψιν του έλαβε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 10, πλην των τριών τελευταίων σελίδων, οι οποίες δεν του δόθηκαν, και αφορούν τις αφαιρεθείσες από τον εργολάβο εργασίες, όπως επίσης δεν του δόθηκε ο ορθός κατάλογος με τις επιπρόσθετες εργασίες, Τεκμήριο 6, είναι αυταπόδεικτο ότι, οι όποιοι υπολογισμοί του, δεν αντανακλούν την πραγματικότητα των γεγονότων, αφού στις μετρήσεις και υπολογισμούς του έλαβε υπόψιν του ως μη εκτελεσθείσες, εργασίες που δεν όφειλε να κάνει ο εργολάβος καθ' υπόδειξη των εναγομένων, και αντίστροφα. Οι όποιοι συνεπώς υπολογισμοί του δεν μπορεί παρά να είναι ακροσφαλείς, όχι λόγω έλλειψής εμπειρίας ή σκοπιμότητας, αλλά αντίθετα λόγω παράλειψης των εναγομένων ή του ΜΥ2 (αρχιτέκτονα), όπως θέσουν ενώπιον του τα ορθά στοιχεία. Ως προς το ζήτημα του διεκδικούμενου ποσοστού κέρδους ύψους 15% σε σχέση με τις μη εκτελεσθείσες εργασίες, ο ΜΥ1 απάντησε ότι αν αφαιρέθηκαν εργασίες από το συμβόλαιο του εργολάβου και δεν προστέθηκαν άλλες, τότε ναι δικαιούται ένα ποσοστό κέρδους πάνω σε αυτές, συμφωνώντας ότι στην παρούσα περίπτωση, η αφαίρεση εργασιών ύψους €35.000 από το συμβόλαιο, οδήγησε σε ζημιά του εργολάβου, αφού μείωσε το ποσό που είχε να λαμβάνει δυνάμει του Συμβολαίου. Το ποσοστό κέρδους δυνάμει πρακτικής δήλωσε, καθορίζεται στο 10%. Σε ότι αφορά τις αξιώσεις περί αύξησης υλικών, απάντησε ότι ενδεχομένως ο εργολάβος να δικαιούτο αυτά, αν το Παράρτημα του Συμβολαίου είχε συμπληρωθεί, θέση την οποία όμως σύντομα αναίρεσε, συμφωνώντας τελικώς με τον κ. Λουκαΐδη ότι, υπάρχει πρόνοια στην σελ. 43 του Τεκμηρίου 1, η οποία ορίζει τα ποσοστά για τις αυξήσεις των υλικών, ακόμη και αν τα μέρη επέλεξαν να μην συμπληρώσουν το Παράρτημα, ζήτημα το οποίο δεν απασχόλησε τον ίδιο κατά την ετοιμασία της έκθεσης του η οποία αφορά αποκλειστικά τις εκτελεσθείσες εργασίες. Συμφώνησε περαιτέρω ότι το Τεκμήριο 14 (ταυτόσημο με το Τεκμήριο 3) το ετοιμάζει ο Σύνδεσμός Εργολάβων, μην μπορώντας να εκφέρει άποψη επί της ορθότητας των υπολογισμών σε σχέση με την αύξηση υλικών. Επιβεβαίωσε, ερωτηθείς για την στέγη, την θέση της ΜΕ2, περί υποχρέωσης των ιδιοκτητών όπως διατηρήσουν όσα από τα υφιστάμενα κεραμίδια μπορούσαν, ως οι αυστηρές επί τούτου, οδηγίες της Πολεοδομίας, με τον ίδιο να μην γνωρίζει καν, ότι οι ιδιοκτήτες προέβησαν σε πλήρη αντικατάσταση τους. Η αξιολόγηση του δήλωσε, δεν αφορούσε στην εξ΄ολοκλήρου αλλαγή των, εμμένοντας όμως στην διαπίστωση του, δυνάμει του Τεκμηρίου 26 περί εκτεταμένων κακοτεχνιών στις στέγες και τα κεραμίδια. Σε υποβολή του κ. Λουκαΐδη ότι η έκθεση του είναι λανθασμένη γιατί δεν έλαβε υπόψη όλα τα ποσά, μη γνωρίζοντας όλα τα γεγονότα, ο μάρτυρας κατέληξε ότι: «H έκθεση μου είναι ορθή για το αντικείμενο που καταπιάνεται, ως επίσης και ότι μπορεί κάποια στοιχεία που μου είπατε να πρέπει να προστεθούν και κάποια άλλα να έχω δίκαιο στους υπολογισμούς μου». Η μαρτυρία του ΜΥ1 στο μέρος που αφορά την επιμέτρηση των εργασιών, αποτελεί μαρτυρία επί της οποίας το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί. Και αυτό, για τον απλούστατο λόγο, ότι, δυνάμει της ίδιας της παραδοχής του μάρτυρα, αυτή εκπονήθηκε βάση ελλειπόντων στοιχείων, που δεν του είχαν δοθεί, όπως για παράδειγμα, οι τρείς τελευταίες σελίδες του Τεκμηρίου 10 που αφορούσαν τις αφαιρεθείσες εργασίες από το συμβόλαιο. Συνεπώς οι όποιοι υπολογισμοί του, σε σχέση με το ύψος της εκτελεσθείσας εργασίας, δεν μπορούν να ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα, γιατί ως παραδέχθηκε στον κ. Λουκαΐδη: «Θα μπορούσε (η υπόθεση) να λυθεί εκτός Δικαστηρίου νοουμένου ότι ερχότουν κάποιος να κουβεντιάσουμε, μπορεί κάποια στοιχεία που μου είπατε να πρέπει να προστεθούν» (βλ. σελ. 20 πρακτικών ημερ. 25.11.21). Το μόνο δε σίγουρο που προκύπτει από την Έκθεση του ΜΥ1 είναι ότι, ακόμη και δυνάμει των δικών του υπολογισμών, και χωρίς να έχει, ως παραδέχθηκε, συνυπολογίσει στην Έκθεση του τις αφαιρεθείσες εργασίες του εργολάβου, ύψους €35.000, υπάρχει, ως ο ίδιος κατέγραψε οφειλόμενο υπόλοιπο από τους ιδιοκτήτες προς τον εργολάβο, γεγονός που επιβεβαιώνει όλη την μαρτυρία των εναγόντων, ως αυτή παρουσιάστηκε μέσω των ΜΕ1 μέχρι και ΜΕ
  15. Σημειώνεται δε για σκοπούς πληρότητας, ότι ούτε οι υπολογισμοί του επί σε σχέση με κατ΄ισχυρισμόν υπερχρεώσεις ή διαφορετικές τιμολογήσεις, μπορούν να ληφθούν υπόψιν επί της εκτελεσθείσας μέχρι εκείνου του σημείου εργασίας, γιατί, αυτές μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012 είχαν πληρωθεί, ενώ μέχρι τον Ιούνιο του 2013, είχαν ελεγχθεί, και κοστολογηθεί από την προηγούμενη αρχιτέκτονα του έργου, η οποία ήταν έτοιμη όχι μόνο να εκδώσει το 6ο στην σειρά διατακτικό, αλλά νοουμένου ότι είχαν λυθεί οι μεταξύ των μερών οικονομικές διαφορές, ήταν έτοιμη στην έκδοση Πιστοποιητικού Προσωρινής Παραλαβής. Δεν μπορεί να λησμονηθεί δε και το γεγονός ότι, ο αρχιτέκτονας του έργου, ΜΥ2, όφειλε να ελέγξει τις εκτελεσθείσες εργασίες, το ύψος αλλά και την ποιότητα αυτών πριν την απόλυση των εργολάβων από το έργο, ενώ, αν το έπραττε, θα μπορούσε ως ''άρχοντας'' της οικοδομής να καλέσει τους εργολάβους όπως προβούν (ως και η υποχρέωση τους άλλωστε), σε τυχόν επιδιορθώσεις, πριν την απόλυση τους. Επιπλέον, δεν δόθηκαν ποτέ στον μάρτυρα τα προηγούμενα διατακτικά πληρωμής για έλεγχο, όπως ούτε γνώριζε περί της ύπαρξης των δικογράφων, των αντίστοιχων εκεί απαιτήσεων, αλλά ούτε την προσφορά των εναγόντων, Τεκμήριο 4, ως αυτή είχε γίνει αποδεκτή και αποτελούσε μέρος της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Περαιτέρω η κοστολόγηση του ή αναφορά του σε ποσό ύψους €1.800 ως αυτό κατέβαλαν οι εναγόμενοι για ηλεκτρολογικά, ουδόλως δικογραφείται, όπως ούτε δικογραφείται ότι έγιναν επιπρόσθετες εργασίες, ως ο ίδιος τις αποτύπωσε ύψους €9.
  16. Αντίθετα, αυτές οι αναφορές στην έκθεση του μάρτυρα, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να επιβεβαιώσουν επί μέρους στοιχεία της μαρτυρίας των εναγόντων και δη: (α) Ότι έγιναν επιπλέον εργασίες στην οικοδομή πέραν του ποσού του συμβολαίου, (β) Ότι υπήρξε μείωση του συμβολαίου και ζημιά στον εργολάβο από την αφαίρεση εργασιών από το συμβόλαιο, (γ) Ότι ο εργολάβος δικαιούται σε ποσοστό κέρδους επί αυτών ύψους κατά τον ίδιο 10% και (δ) Ότι υπάρχει οφειλόμενο υπόλοιπο από τους εναγόμενους στους ενάγοντες. Οξύμωρο δε φρονεί το Δικαστήριο είναι επίσης, το γεγονός ότι η Ανταπαίτηση των εναγομένων, δεν αντανακλά το περιεχόμενο της Έκθεσης του ΜΥ1, με τους εναγόμενους να διεκδικούν μεγαλύτερα, από τα καταγεγραμμένα στο Τεκμήριο 24, ποσά, ενώ το περιεχόμενο αυτής δεν φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε κατά την ετοιμασία του Δικογράφου της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, με γνώμονα ότι το εν λόγω δικόγραφο κατατέθηκε μεταγενέστερα της εκπόνησης της έκθεσης. Όσον δε αφορά το μέρος της μαρτυρίας περί κακοτεχνιών σε σχέση με την λανθασμένη τοποθέτηση των κεραμιδιών, ούτε αυτή μπορεί να γίνει αποδεκτή. Αυτό γιατί, ως ο ίδιος ανέφερε επισκέφθηκε την οικοδομή τη 30.1.
  17. Εκεί διαπίστωσε ότι μερικά κεραμίδια είχαν ξεκολλήσει, ενώ άλλα είχαν σπάσει. Εντούτοις, παρά την αναφορά του, στην έκθεση του κατέγραψε ένα ποσό της τάξης των €4.000 ως κόστος για αντικατάσταση όλων των κεραμιδιών, και στις 4 ανεξάρτητες μεταξύ τους στέγες, σχήμα οξύμωρο, αφού η ολική αντικατάσταση των δεν αποτελεί την συνήθη πρακτική, παρά ύστατη λύση, ως η αξιόπιστη επί τούτου μαρτυρία της ΜΕ
  18. Επιπλέον δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό γιατί ο ΜΥ1 κοστολόγησε αντικατάσταση όλων των κεραμιδιών, αφού ως αποτυπώνεται στην έκθεση του, αλλά και στο κατατεθέν φωτογραφικό υλικό γίνεται αναφορά σε «αλλαγή σπασμένων κεραμιδιών στη στέγη του κυρίως υπνοδωματίου», μόνον (βλ. Τεκμήριο 24 σελ. ΑΛΛ4/29). ΜΥ2, ο τρίτος στην σειρά αρχιτέκτονας του έργου, κ. XXXXX Ανδρέου, εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ και Πρόεδρος της Παγκύπριας Οργάνωσης Ελευθέρων Επαγγελματιών Μελετητών Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών. Δηλώνει επίσης μεταφραστής στα Τσέχικα και Σλοβένικα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και της Αστυνομίας. Διορίστηκε ως αρχιτέκτονας του έργου τον Νοέμβριο του
  19. Επέμεναν δήλωσε, οι ενάγοντες σε συνάντηση που είχαν, ότι είχαν να λαμβάνουν ποσό περί των €37.000, με τον ίδιο να μην έχει καμία τέτοια ενημέρωση από την κα. Σωφρονίου περί τούτου, ενώ ο ίδιος αδυνατούσε να εντοπίσει από που προέκυψε το εν λόγω ποσό, δεδομένου ότι δεν είχε εκδοθεί σχετικό Διατακτικό. Η επίσκεψη του στην οικοδομή φανέρωσε κάποιες ατέλειες, ενώ μοναδικός τρόπος ολοκλήρωσης της ήταν μέσω διορισμού νέου εργολάβου, γεγονός που μετουσιώθηκε σε πράξη- Τεκμήριο 29- Συμβόλαιο ημερ.6.6.
  20. Ο ίδιος, είχε εισηγηθεί στους ενάγοντες μέσω επιστολής του ημερ. 26.5.14 (Τεκμήριο 30), 6 μήνες μετά την απόλυση τους, όπως τα μέρη εκατέρωθεν διορίσουν επιμετρητές για κοστολόγηση των εργασιών, με τους ενάγοντες να μην αποκρίνονται. Ο μάρτυρας χαρακτήρισε ως απαράδεκτο το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία συμπλήρωση επί του Παραρτήματος του Συμβολαίου - Τεκμήριο 1, παραδεχόμενος όμως, ότι λανθασμένα, έγιναν στην παρούσα περίπτωση αποκοπές ποσοστών, μεγαλύτερες από το επιτρεπόμενο σε ότι αφορά τις κρατήσεις επί των Διατακτικών 4 και
  21. Σε σχέση με την κράτηση επί του 5ου Διατακτικού επισήμανε ότι το εν λόγω ποσό πρέπει να επιστραφεί στον εργολάβο, αφού ελεγχθούν οι όποιες ατέλειες στην οικοδομή. Οι αστοχίες που ο ίδιος διαπίστωσε ήταν σε σχέση με την τοποθέτηση των κεραμιδιών, ως αυτές αποτύπωσε φωτογραφικά στο Τεκμήριο
  22. Απότοκο των ήταν οι εκτεταμένες διαρροές εντός της οικίας, καταθέτοντας ως Τεκμήριο 32 στην διαδικασία, τις οδηγίες του Τμήματος Διατήρησης σε σχέση με τα κεραμίδια, τις στέγες και τις κλίσεις που αυτές οφείλουν όπως έχουν. Δεν μπορούν να παραγνωριστούν οι αναφορές του μάρτυρα ότι: (α) Οι αστοχίες στα κεραμίδια διαπιστώθηκαν τον Οκτώβριο του 2014, ένα χρόνο περίπου μετά την εκδίωξη των εναγόντων από το εργοτάξιο, (β) Ότι οι εργασίες για τα κεραμίδια ή οι εν λόγω ατέλειες, δεν αποτέλεσαν μέρος του συμβολαίου με τον νέο εργολάβο, Τεκμήριο 29 για να φτιαχτούν, και (γ) Ότι επειδή τα κεραμίδια είναι φτιαγμένα από πηλό, υπάρχει αλλοίωση τους μετά από ένα χρονικό διάστημα, λόγω φυσικής φθοράς. Αστοχίες κατά τον ίδιο υπήρχαν επίσης στο βάψιμο των παραθύρων, το οποίο ήταν ατελές, ενώ προβλήματα υπήρχαν και σε ορισμένα σημεία του σουβά, ο οποίος έπρεπε να αφαιρεθεί και να επανατοποθετηθεί. Τέλος, η Πολεοδομία μέσω επιστολής της ημερ. 30.7.14, Τεκμήριο 28, έδωσε οδηγίες για επανακατασκευή των κατωφλίων της οικοδομής από ενιαίο υλικό. Λανθασμένος κατά την εισήγηση του ΜΥ2, ήταν ο τρόπος κατασκευής του απορροφητικού λάκκου, με το υπόγειο φρεάτιο να κατασκευάζεται πλημμελώς αφού, σε αντίθεση με τα σχέδια (Τεκμήριο 33- Κάτοψη Ισογείου- Ηλεκτρομηχανολογικά) δεν κατασκευάστηκαν δύο χώροι / δεξαμενές για την υπόγεια φύλαξη του πετρελαίου και νερού αντίστοιχα. Αρνητική ήταν η απάντηση του στην διεκδίκηση των ποσών των €5.250 (διαφυγόν κέρδος) και €7.091 (αύξηση υλικών) εκ μέρους των εναγόντων. Σύμφωνα με τον ίδιο, από την στιγμή που ο εργολάβος συναίνεσε στην αφαίρεση των εργασιών από το συμβόλαιο δεν δικαιούται στην επιδίκαση του εν λόγω ποσού, ασχέτως ότι οι εν λόγω εργασίες του είχαν αρχικώς ανατεθεί, ως επίσης και στην διεκδίκηση για αύξηση υλικών, γιατί το Παράρτημα του Συμβολαίου δεν είναι συμπληρωμένο. Όσο δε αφορά τις επιπρόσθετες εργασίες, (€16.682), αυτός ήταν ο λόγος που κάλεσε τους ενάγοντες για διορισμό δικού τους επιμετρητή ποσοτήτων. Αντεξεταζόμενος δήλωσε άγνοια για τους λόγους απόλυσης της κας. Σωφρονίου, με την γνώση του να περιορίζεται στα παράπονα των ιδιοκτητών για ελλιπή επίβλεψη, ενώ η μη έκδοση 6ου διατακτικού κατά τον ίδιο σήμαινε ότι το διεκδικούμενο υπό των εναγόντων ποσό ύψους €37.500, ήταν πλασματικό. Τα πιο πάνω όμως, αναίρεσε όταν μετά από σχετική ερώτηση του κ. Λουκαΐδη, δήλωσε άγνοια επί των περαιτέρω εργασιών που έλαβαν χώρα μεταξύ Δεκεμβρίου 2012- Ιουνίου 2013, όπως επίσης άγνοια δήλωσε για το γεγονός ότι για αυτές τις εργασίες οι ενάγοντες ήταν απλήρωτοι ένα χρόνο σχεδόν μετά. Αγνοία επίσης δήλωσε για τις καθυστερήσεις στην τίμηση των Διατακτικών. Συμφώνησε ότι όντως, στην επιστολή ημερ. 7.11.13 (Τεκμήριο 11), έκανε αναφορά σε υπολειπόμενη εργασία, προσμετρούμενη σε 10 μέρες, ενώ εκβιαστική κατά τον ίδιο ήταν η θέση των εναγόντων ότι, αν δεν πληρώνονταν δεν θα προσέρχονταν για ολοκλήρωση των εργασιών. Συμφώνησε με τον κ. Λουκαΐδη ότι η επιστολή του ημερ. 26.5.14 (Τεκμήριο 30), με την οποία καλούσε τους ενάγοντες για διορισμό δικού τους επιμετρητή φαίνεται, από τον αριθμό του τηλεομοιότυπου, να στάλθηκε εκ παραδρομής στους ιδιοκτήτες και όχι στους ενάγοντες, δηλώνοντας όμως την πεποίθηση αυτή στάλθηκε και στους πρώτους, παρά το γεγονός ότι το πρωτότυπο αντίγραφο αυτής ήταν στην κατοχή του. Η καθυστέρηση 6 και πλέον μηνών σε διορισμό νέου εργολάβου ανέφερε, ήταν γιατί η υπόθεση έλαβε τεράστιες διαστάσεις στο χωριό, με καταγγελίες στην Αστυνομία, ενώ κανένας εργολάβος από τα περίχωρα της επαρχίας Λάρνακας δεν ήταν θετικός στην συνέχιση του έργου. Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση του ως προς το γιατί, δεν συμπεριλήφθηκε ως εργασία η επιδιόρθωση της στέγης, στο συμβόλαιο του νέου εργολάβου, με τον ίδιο να απαντά ότι μέχρι το καλοκαίρι του 2014 δεν είχαν διαφανεί τα προβλήματα, ενώ με αναφορά στα κεραμίδια δήλωσε ότι: «Τα παλιά που κάποια υλικά, λιώνουν, άρχισαν να αποσυνδέονται τα κεραμίδια αυτά και υπήρχαν και σπασμένα, όπως μπήκαν έπρεπε το ένα μετά το άλλο να τροχίζονται για να μην εισέρχεται νερό. Δυστυχώς κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, έφυγε αυτό το χόλιασμα, και έμπαινε νερό μέσα και φούσκωσε όλους τους τοίχους.. Έφυγε το τρόχιασμα από τα κεραμίδια και από τον καιρό, από τη συστολή διαστολή έφυγε και από ότι φαίνεται δεν έβαλλαν συγκόλληση μέσα και φούσκωσε η πλάκα όλη». Η μαρτυρία του ΜΥ2 το Δικαστήριο κρίνει, ότι ουδόλως βοηθά την υπεράσπιση, ενώ επί αυτής, δεν μπορεί να βασιστεί για την εξαγωγή στέρεων συμπερασμάτων. Ο όλος χειρισμός των επίδικων ζητημάτων από τον ΜΥ2 περιέπλεξε τα γεγονότα στην παρούσα αντί να τα απλουστεύσει, και αυτό γιατί, προκύπτει αβίαστα από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία το συμπέρασμα ότι οι ιδιοκτήτες ανέφεραν σε αυτόν μόνο ότι οι ίδιοι θεωρούσαν χρήσιμο για την υπόθεση τους, αποκρύπτοντας το όλο πλέγμα των γεγονότων. Η θέση του ΜΥ2 ότι καμία ενημέρωση δεν είχε από την κα. Σωφρονίου σε ότι αφορά την πρόθεση της για έκδοση σχετικού Διατακτικού, απορρίπτεται. Ως διαφαίνεται από το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 25.10.13 (μέρος του Τεκμήριου 11), η κα. Σωφρονίου, σε συμμόρφωση με το αυστηρό πνεύμα της επιστολής των δικηγόρων των ιδιοκτητών, παρέδωσε στον XXXXX Γιαννακού, εκπρόσωπο των εναγομένων, την άδεια οικοδομής τα σχέδια του έργου, το έντυπο συμβολαίου, την μηχανολογική μελέτη του έργου, τα πιστοποιητικά πληρωμής του εργολάβου τα έγγραφα απαίτησης των, τα έντυπα επιχορήγησης προς την αρμόδια αρχή και φωτογραφίες σε ηλεκτρονική μορφή. Ακόμη και τότε να μην είχε μην λάβει τα εν λόγω έγγραφα, νύξη για την ύπαρξη των στοιχείων που κατά την κα. Σωφρονίου δικαιολογούσαν την έκδοση του 6ου στην σειρά διατακτικού, γίνεται και στην επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 18.11.13 με την οποία καλούσαν το ίδιον, όπως: «ως ο νέος επιβλέπων μηχανικός προχωρήσει στην έκδοση του Διατακτικού.σύμφωνα με τα στοιχεία και δικαιολογητικά που σας απέστειλε η προηγούμενη αρχιτέκτονας Άντρη Σωφρονίου και τα οποία τόσον εσείς όσον και οι πελάτες σας έχουν εις χείρας τους». Παρά τις όποιες τοποθετήσεις του, ο μάρτυρας δεν κατάφερε να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση ως προς το γιατί, στην τελική δεν προχώρησε ο ίδιος στην έκδοση 6ου διατακτικού, ή γιατί, αν δεν είχε τα εν λόγω στοιχεία στην κατοχή του δεν επικοινώνησε είτε με τους εντολοδόχους του, ή με την ΜΕ2, ή ακόμη και με τους ενάγοντες. Καμία απάντηση δεν δόθηκε ως προς την επιλογή του για διορισμό επιμετρητή ποσοτήτων μετά την απόλυση των εναγόντων, ή γιατί δεν τον διόρισε προ της απόλυσης των πρώτων, ούτως ώστε να αποσαφηνιστούν οι όποιες τυχόν οικονομικές διαφορές, να προχωρήσουν οι ενάγοντες στην λήψη διορθωτικών μέτρων ή εργασιών, αν τέτοιες ήταν απαραίτητες, και να αποφευχθεί ενδεχομένως η απόλυση των, αφού, ως ο ίδιος διατύπωσε σε επιστολή του υπολείπονταν περί των 10 ημερών για ολοκλήρωση της οικίας. Εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι καμία προ της απόλυσης των, επίπληξη δεν έγινε στους ενάγοντες σε ότι αφορά τις κατ΄ισχυρισμόν αστοχίες στην εργασία τους, οι οποίες συνέχιζαν για τρίτο συναπτό έτος. Ούτε η θέση του ότι κάλεσε τους ενάγοντες 6 μήνες μετά την απόλυση τους για διορισμό δικού τους επιμετρητή γίνεται αποδεκτή, με τον μάρτυρα να μην προσκομίζει τίποτα απτό προς αυτή την κατεύθυνση. Οξύμωρο βρίσκει το Δικαστήριο το γεγονός ότι, παρά τον εντοπισμό του προβλήματος στα κεραμίδια τον Οκτώβριο του 2014, (θέση η οποία έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την θέση του ΜΥ1 ότι το πρόβλημα εντοπίστηκε τον Απρίλιο του 2014), η εργασία αποκατάστασης των δεν συμπεριλήφθηκε στο συμβόλαιο του νέου εργολάβου, τον Ιούνιο του
  23. Καμία εξήγηση δεν δόθηκε επίσης ως προς το γιατί ο αρχιτέκτονας δεν ενημέρωσε σχετικά τους ενάγοντες, έστω και μετά την απόλυση τους, αν κατά τον ίδιον, ευθύνη είχαν οι ίδιοι. Όλα τα πιο πάνω ζητήματα παρέμειναν αναπάντητα ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι δε γενικευμένες απαντήσεις του ότι ουδέποτε επικοινώνησε με την ΜΕ2, ή ότι οι εργολάβοι δεν δικαιούνται σε κανένα από τις αξιώσεις τους ποσό, γιατί τα Παρατήματα του Τεκμηρίου 1 είναι ασυμπλήρωτα, δεν μπορούν να σταθούν στην λογική, καθιστώντας την μαρτυρία του αρχιτέκτονα στο σύνολο της ως μια μαρτυρία επί της οποίας το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί, αναλογιζόμενο ιδιαίτερα ότι το Συμβόλαιο και οι εργασίες επί αυτού, εκτελέστηκαν μέχρι του σημείου που, κατά τον ίδιο τον ΜΥ2, υπολείπονταν λίγες ακόμη μέρες για την περάτωση του έργου. Επιπλέον, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να μάθει γιατί απομακρύνθηκε η προηγούμενη αρχιτέκτονας του έργου, όπως δεν ενδιαφέρθηκε να λάβει από την ίδια όχι μόνο ενημέρωση σε σχέση με τα πεπραγμένα, αλλά για το ιστορικό της υπόθεσης, τις εργασίες που έγιναν μετά την έκδοση και πληρωμή του 5ου διατακτικού, ποιες εργασίες συμφωνήθηκαν όπως αφαιρεθούν από το συμβόλαιο, ή αν έγιναν επιπλέον εργασίες, ενώ ο ίδιος όφειλε όπως κοστολογήσει και ελέγξει τις εργασίες που έγιναν από τις 20.12.12 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2013, μήνας απόλυσης των εναγόντων και αφού τις κοστολογήσει, να εκδώσει Διατακτικό, και να συνεχίσει το έργο. Ούτε η θέση του ότι οι ενάγοντες δεν δικαιούνται σε οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με τις αυξήσεις υλικών μπορεί να γίνει αποδεκτή, αφού ανάγνωση των όρων στην σελίδα 43 του Τεκμηρίου 1 φανερώνει ότι την ύπαρξη ρητής πρόνοιας στον καθορισμό των σχετικών αυξήσεων, ακόμη και στην περίπτωση όπου το παράρτημα του Συμβολαίου παραμένει κενό. Ούτε η θέση του ότι δεν υπήρχε υγρομόνωση / πλάκα κάτω από τα κεραμίδια μπορεί να γίνει αποδεκτή, αφού ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει αντίθετη προς τούτο μαρτυρία, ήτοι αυτή του ΜΕ3 ο οποίος κατέθεσε σχετικό φωτογραφικό υλικό (Τεκμήριο 13), που δείχνει την τοποθέτηση της, μαρτυρία η οποία δεν αμφισβητήθηκε. Ούτε ήταν σε θέση να αμφισβητήσει ή να αντικρούσει ο μάρτυρας περί του τι συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων κατά την αφαίρεση των εργασιών και του ποσοστού κέρδους επί αυτών. Τελευταία μάρτυρας η εναγόμενη 2, κα. Θεοδώρου. Κατέθεσε ως Έγγραφο Γ' γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως της εξέτασης. Ο Διευθυντής των εναγόντων, τυγχάνει θείος του συζύγου της, και λόγω τούτου, καμία άλλη προσφορά δεν έλαβαν για την αναπαλαίωση της οικίας τους. Παραδεκτό είναι το ύψος τους συμβολαίου, ενώ κατά την υπογραφή του, δεν γνώριζαν την σημαντικότητα που φέρουν οι όροι του Παραρτήματος, αφού καμία αναφορά δεν έγινε σε αυτούς κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου
  24. Η μάρτυρας αρνήθηκε ότι έγινε οποιαδήποτε καθυστέρηση στην πληρωμή των Διατακτικών 4 και 5, καταθέτοντας προς τούτο αντίγραφα επιταγών, Τεκμήριο 34, σε μια προσπάθεια να καταδείξει ότι υπήρχαν προπληρωμένα Διατακτικά, θέση η οποία γρήγορα κατέρρευσε όταν ο κ. Λουκαΐδης υπέδειξε σε αυτήν ότι μερικές εξ' αυτών έφεραν ημερομηνία έκδοσης, πολύ μεταγενέστερη της ημερομηνίας έκδοσης του Διατακτικού, και δη πέραν των 14 ημερών εντός των οποίων, όφειλαν, βάση των όρων του Συμβολαίου όπως εξοφληθούν. Κατέθεσε η ΜΥ3 ως προς την ελλιπή επίβλεψη του έργου από την κα. Σοφονίου, η οποία κατά την ίδια, εξέδιδε Διατακτικά κατά τις «ορέξεις» του εργολάβου, εξ' ού και δεν πρόσεξε τα λάθη και παραλείψεις των εναγόντων, τα οποία πλήρωσαν αποκλειστικά οι εναγόμενοι, έπειτα από σχετικές υποδείξεις του Τμήματος Πολεοδομίας, με χαρακτηριστικά παραδείγματα να είναι τα λάθη στα κατώφλια, και στις τσεκολλαδούρες οι οποίες ποτέ δεν έπρεπε να τοποθετηθούν, και για την αφαίρεση των οποίων, ο εργολάβος τους χρέωσε, επίσης λανθασμένα. Επιπλέον, η παράλειψη της ΜΕ2 όπως έγκαιρα αποταθεί στο Τμήμα Πολεοδομίας για αποδέσμευση του ποσού χορηγίας (Τεκμήριο 35), δημιουργούσε άγχος και οικονομική στενότητα στους εναγόμενους, οι οποίοι κατά τα άλλα, καλούνταν όπως άμεσα ξοφλήσουν τα Διατακτικά, λόγος ο οποίος επίσης συνέτεινε στην απόλυση της. Λόγω της καθυστέρησης που παρατηρείτο στο έργο, αναγκάστηκαν όπως διαμένουν στον αδελφό του συζύγου της για περίοδο 17 μηνών, από τον οποίον ενοικίασαν τον χώρο, πληρώνοντας μάλιστα ενοίκιο εκ €150 μηνιαίως, δυνάμει ενοικιαστηρίου συμβολαίου (Τεκμήριο 36), ποσό το οποίο και αξιούν. Στην παράγραφο 19 της μαρτυρίας της προβαίνει σε μαθηματικούς υπολογισμούς, δηλώνοντας ότι αν προστίθεντο τα διάφορα ποσά που είχαν ήδη πληρώσει οι εναγόμενοι, πλέον του ποσού των €37.500 που διεκδικούσαν οι εργολάβοι τότε, το σύνολο των πληρωμών θα ανερχόταν σε €269.864, ήτοι ποσό μεγαλύτερο από το ποσό του συμβολαίου, χωρίς να λογίζεται σε αυτό η κράτηση που όφειλε επίσης να καταβληθεί. Για τα πιο πάνω, καμία διευκρίνηση δεν έλαβε από την ΜΕ2, παρά τις προσπάθειες της, με την ίδια και τον εναγόμενο 1 να αποφασίζουν όπως, για να την αποτρέψουν από το να εκδώσει 6ο Διατακτικό, την απολύσουν. Όταν ανέλαβε ο κ. Ανδρέου, δεν είχε ολοκληρωθεί η ηλεκτρική εγκατάσταση ούτε είχε γίνει ο προβλεπόμενος έλεγχος της ΑΗΚ, με αυτόν να πραγματοποιείται τον Ιούλιο του 2014 (Τεκμήριο 37). Πλήρωσαν το ποσό των €4.500 στον νέο εργολάβο για το ισοφάρδισμα του πατώματος, την ολοκλήρωση της ηλεκτρικής εγκατάστασης και την αποπεράτωση των ελαιοχρωματιστών. Τα υλικά σε σχέση με τους σουβάδες δήλωσε η ΜΥ3 ήταν όντως τα προβλεπόμενα, όμως αυτά δεν τοποθετήθηκαν με την εύλογη επιμέλεια, με αποτέλεσμα μερικοί τοίχοι να είναι κούφιοι, ενώ το πρόβλημα ήταν ιδιαίτερα αντιληπτό στον όροφο, όταν λόγω της έλλειψης πάχους, δεν μπορούσαν να στερεωθούν επί των τοίχων εσωτερικά σκέπαστρα ή κουρτίνες. Αναγκάστηκαν δε, επειδή δεν έγινε πρόνοια για συρόμενα εξωτερικά πάνελ για προστασία των παραθύρων της οικίας, όπως προβούν σε αντικατάσταση των παραθύρων εφόσον αυτά στρεβλώθηκαν και δεν ανοιγόκλειναν. Σε σχέση με τα κεραμίδια, δήλωσε ότι υπήρχε τρομερό πρόβλημα εισροής νερού στο σπίτι, περιγράφοντας γλαφυρά στην δήλωση της, το πώς η ίδια και η οικογένεια της βίωναν την ταλαιπωρία αυτή, καταθέτοντας ως Τεκμήριο 43 φωτογραφικό υλικό από την εργασία που έγινε το 2015 για αντικατάσταση των, και τιμολόγια ημερομηνιών 23.6.15 και 25.6.2015 (Τεκμήριο 44) που αφορούν στην αγορά των, συνολικής αξίας €4.092,
  25. Σύμφωνα με την παρ. 35 της Δήλωσης της: « Η κακή τοποθέτηση των κεραμιδιών καθώς και η κακή συναρμολόγηση της στέγης είχε γίνει αντιληπτή τόσο από τον νέο μας αρχιτέκτονα κ. XXXXX όσο και από τον επιμετρητή κ. Κουή εξαρχής», ενώ « τα νέα κεραμίδια ιδίου τύπου που αγοράσαμε τοποθετήθηκαν με τον σωστό τρόπο αφού προσπαθήσαμε να δώσουμε και άλλη κλίση στην στέγη και αφού αφαιρέθηκε όλη προηγούμενη κατασκευή ούτως ώστε να μονωθεί σωστά πρώτα με υγρή μόνωση.». Ουδέποτε κατά την ίδια, έγινε οποιαδήποτε εργασία που να δικαιολογεί την έκδοση 6ου διατακτικού, ενώ ως Τεκμήριο 46 κατέθεσε τιμολόγιο σε σχέση με την αγορά πορτών και μεσόθυρων ύψους €1.228,50 σε μια προσπάθεια διάψευσης των θέσεων των εναγόντων ότι το σπίτι ήταν τελειωμένο. Αντεξεταζόμενη συμφώνησε ότι το σύνολο του συμβολαίου ήταν €248.239 συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρολογικών εργασιών οι οποίες ανέρχονταν στο ποσό των €10.500 και οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνονταν στο Τεκμήριο
  26. Συμφώνησε με τον κ. Λουκαΐδη ότι ουδέποτε υπέβαλαν γραπτώς παράπονο στην κα. Σωφρονίου μεταξύ Δεκεμβρίου 2012-Νοεμβρίου 2013, χρόνο κατά τον οποίο ο εργολάβος ζητούσε χρήματα, παραδεχόμενη επίσης ότι στο έργο κατά τον ουσιώδη χρόνο δούλευαν εργάτες εκ μέρους του εργολάβου αλλά και υπεργολάβοι, οι οποίοι φυσικά ήταν υπό την εποπτεία και έλεγχο του πρώτου. Όσον αφορά τις επιπλέον εργασίες, ναι μεν αυτές έγιναν με οδηγίες των, όμως το ποσό δεν είχε συμφωνηθεί, με τους ενάγοντες να το αλλάζουν κατά το δοκούν, με χαρακτηριστικό το παράδειγμα των τσεκολλαδούρων, την αφαίρεση των οποίων οι εναγόμενοι χρεώθηκαν ενώ ουδέποτε έπρεπε, δυνάμει των όρων της Πολεοδομίας να τοποθετηθούν εξ' αρχής. Στην θέση του κ. Λουκαΐδη ότι τα κεραμίδια αγοράστηκαν το 2015, η ΜΥ3 απάντησε ότι το πρόβλημα εντοπίστηκε τον χειμώνα του 2014, με την αλλαγή να πρέπει να γίνει ολοκληρωτικά, και όχι τμηματικά. Η μαρτυρία της ΜΥ3 χωρίς να χαρακτηρίζεται ανειλικρινής από το Δικαστήριο, δεν είναι προτιμητέα από την παρουσιασθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία των εναγόντων, αφού, φανερή ήταν η προσπάθεια της μάρτυρος όπως δώσει μια τέτοια χροιά στα γεγονότα ούτως ώστε αυτά να συνηγορούν μόνο στις θέσεις που διακαώς προσπαθούσε να προωθήσει, με την μαρτυρία της επί πλείστων σημείων, να καταρρίπτεται στην αντεξέταση της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η παραδοχή της περί απόλυσης της ΜΕ2 ούτως ώστε να προλάβει τα γεγονότα, με σκοπό την μη έκδοση του 6ου διατακτικού, παρά την παραδοχή της τελικώς, ότι στο έργο εκτελούνταν εργασίες μεταξύ των μηνών Δεκεμβρίου 2012 με Νοέμβριο 2013 από τους ενάγοντες, έστω και με μειωμένο ή ελάχιστο προσωπικό. Σημειώνεται και η παραδοχή της ότι: (α) Οι επιπλέον εργασίες έγιναν κατόπιν οδηγιών των ιδιοκτητών, (β) Ότι υπήρχε κράτηση του 5ου διατακτικού, ενώ (γ) Οι κατ΄ισχυρισμόν αστοχίες στην στέγη είχαν επισημανθεί ευθύς αμέσως από τους ΜΥ2 και ΜΥ3, όμως καμία ενέργεια δεν έγινε προς αυτή την κατεύθυνση είτε μέσω των υπηρεσιών του νέου εργολάβου είτε, προηγουμένως, παρά μόνο 1 χρόνο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του νέου εργολάβου, ήτοι τον Ιούνιο του 2015, εργασίες τις οποίες εν πάση περιπτώσει δεν εκτέλεσε ο ίδιος αλλά οι ιδιοκτήτες μόνοι τους. Σημειώνεται η παραδοχή της εναγόμενης (παρ. 35 γραπτής δήλωσης- ανωτέρω), ότι, κατά την επισκευή της στέγης, οι ιδιοκτήτες έδωσαν ως ανέφερε, περαιτέρω κλίση σε αυτές, κάτι το οποίο δεν επιτρέπεται δυνάμει των όρων της Πολεοδομίας, (βλ.Τεκμήριο 32), έγγραφο το οποίο κατέθεσε ο κ. Κουής. Ο όρος 4.1 στο εν λόγω Τεκμήριο, καταγράφει μεταξύ άλλων ότι: «Νοείται ότι σε καμία περίπτωση δεν θα αλλοιώνονται υφιστάμενες κλίσεις και δεν θα ενοποιούνται στέγες ή στέγαστρα που αρχικά δεν ήταν ενοποιημένα», γεγονός που ενισχύει τον προβληματισμό του Δικαστηρίου κατά πόσον οι εναγόμενοι έχουν αποδείξει την κατ΄ισχυρισμόν κακοτεχνία εκ μέρους του εργολάβου στην τοποθέτηση των κεραμιδιών, έχοντας βεβαίως υπόψιν ότι, οι κλίσεις είχαν μετρηθεί από την Πολεοδομία προ της τοποθέτησης των κεραμιδιών, ότι οι εργολάβοι εργάστηκαν επί των υφιστάμενων κλίσεων ως όφειλαν, ότι οι μάρτυρες των εναγομένων ανέφεραν πρώτοι, ότι ήταν επόμενο να υπάρχει φυσική φθορά στα κεραμίδια που ήταν κατασκευασμένα από πηλό, και της αναντίλεκτης μαρτυρίας των ΜΕ 2 και 3 περί τοποθέτησης θερμομόνωσης και υγρομόνωσης (Τεκμήρια 12 και 13), στην στέγη. Επιπλέον, η θέση της μάρτυρος ότι καμία καθυστέρηση στην αποπληρωμή των διατακτικών 4 και 5 δεν έλαβε χώρα, καταρρίφθηκε από τον κ. Λουκαΐδη, κατά την αντεξέταση, ενώ, οι θέσεις της ότι η ΜΕ2 δεν αποτάθηκε νωρίτερα για εξασφάλιση των κονδυλίων που αφορούσαν στην λήψη της κρατικής χορηγίας, καταρρίπτεται από την αναντίλεκτη μαρτυρία της ΜΕ2, ως αποτυπώνεται και στην επιστολή Τεκμήριο 11, ημερομηνίας 23.10.13 ότι, η πρώτη αίτηση έγινε τον Μάιο του 2012, η οποία δεν προχώρησε εφόσον δεν είχε εξαντληθεί η συνεισφορά του ιδιοκτήτη μέχρι εκείνου του σημείου, η οποία έπρεπε, δυνάμει της κατατεθειμένης προσφοράς του εργολάβου στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως να φτάσει τις €259.112, αφού, η προσφορά του εργολάβου ανήρχετο με το Φ.Π.Α στις €349.112, ποσά τα οποία επίσης προκαλούν εντύπωση στο Δικαστήριο εφόσον δεν είναι τα ενώπιον του καταγεγραμμένα παρουσιαζόμενα ποσά. Ούτε επί τούτου του σημείου η ΜΥ3 δεν έθεσε την πλήρη εικόνα ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ παραπλανητική ήταν και σε ότι αφορά τους υπολογισμούς στην παράγραφο 19 της δήλωσης της αφού από αυτούς, όφειλε, όπως αφαιρέσει ποσό €35.000, ως ορθά είχε υποδείξει ο κ. Λουκαΐδης και όχι να το προσθέσει. Οι δε θέσεις της ότι οι μόνοι ορθοί υπολογισμοί είναι αυτοί του κ. Κουή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού οι υπολογισμοί του έγιναν, ως ο ίδιος παραδέχτηκε, επί εγγράφων που δεν αντανακλούσαν την πλήρη εικόνα των μεταξύ των μερών συμφωνηθέντων, ως αναλύθηκε ανωτέρω. Πέραν των ως άνω, η θέση της μάρτυρος περί ορθότητας των υπολογισμών του ΜΥ1 πίπτει, αν κανείς αναλογιστεί ότι οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες, οι οποίοι τώρα επικαλούνται τους υπολογισμούς του, δεν βάσισαν τα διεκδικούμενα επί της ανταπαιτήσεως τους ποσά, επί αυτών, ενώ είχαν, ως είναι αυταπόδεικτο από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, την έκθεση του, προ της καταχώρησης του δικογράφου Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Αξιοσημείωτο δε χαρακτηρίζει το Δικαστήριο το γεγονός ότι από την μία οι εναγόμενοι επικαλούνται την ορθότητα των υπολογισμών του κ. Κουή μόνο στο μέρος της εκτελεσθείσας εργασίας, μη σχολιάζοντας τεχνηέντως, ότι, δυνάμει της μαρτυρίας του, οι ίδιοι οφείλουν στον εργολάβο ένα ποσό της τάξης των €20.
  27. Επιπλέον, η μαρτυρία της επί του σημείου περί των επιπρόσθετων εργασιών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Από την μία η εναγόμενη δήλωνε ότι αυτές δεν έγιναν, ύστερα ότι έγιναν μερικές, ενώ τελικώς, δυνάμει των μόνων ορθών υπολογισμών του κ. Κουή (ΜΥ1), αυτές τελικώς ανέρχονται σε €9.
  28. Νομική Πτυχή: Το Δικαστήριο θα εξετάσει καθήκοντως πρώτα, την προωθούμενη υπό των εναγόντων απαίτηση των, αφού ριζωμένη στο δικαιϊκό μας σύστημα είναι η νομολογιακή αρχή ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του σε αστική διαδικασία, φέρει ο ενάγων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ανεξαρτήτως των ισχυρισμών του εναγόμενου, ο ενάγοντας οφείλει, εάν επιθυμεί να επιτύχει η αξίωση του, όπως αποδείξει ότι η δική του εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι, «more probable than not» (δέστε Μαρσέλ ν Λαϊκή Τράπεζα Λτδ 2001 1(Β) Α.Α.Δ. 1858). Η ενώπιον του Δικαστηρίου προσαχθείσα μαρτυρία, αντιπαραβαλλόμενη πάντοτε με την δικογραφία στην ουσία της, οδηγεί το Δικαστήριο στην εξαγωγή των ακόλουθων, στέρεων, κατά την εκτίμηση του, ευρημάτων. Οι διάδικοι εισήλθαν την 1.7.10 σε γραπτή συμφωνία (Τεκμήριο 1), με τους εναγόμενους να αναλαμβάνουν εργασίες για την ανακαίνιση και διαρρύθμιση του χώρου καθ' υπόδειξη και απαίτηση των εναγομένων, ως οι εν λόγω απαιτήσεις τους είχαν μεταφερθεί σε αρχιτεκτονικά σχέδια. Η πρόοδος των εργασιών από τον Ιούλιο του 2010 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2012 είναι αναντίλεκτη μέσω της έκδοσης των σχετικών Διατακτικών 1-5 τα οποία και πληρώθηκαν. Παρά την καθυστέρηση που παρατηρείτο στις πληρωμές των διατακτικών, γεγονός αυταπόδεικτο από την μελέτη των Τεκμηρίων 8,9 και 34, οι ενάγοντες ουδέποτε παραπονέθηκαν, ούτε επικαλέστηκαν τον όρο 27 ως θα μπορούσαν, του Συμβολαίου που προνοεί για «Λύση από Εργολάβο», αλλά συνέχισαν απρόσκοπτα τις εργασίες τους στην οικία μέχρι και τον Οκτώβριο του 2013, ζητώντας ανά διαστήματα πληρωμή για αυτές. Τον Ιούνιο του 2013 είχαν ήδη προκύψει τα ανυπέρβλητα εμπόδια, εξ' ου και η συνάντηση των διαδίκων παρουσία της κας. Σωφρονίου ( ως την καταγράφει στην επιστολή της, μέρος του Τεκμηρίου 11), με τους ενάγοντες όμως, να συνεχίζουν τις εργασίες τους, φέρνοντας το έργο προς ολοκλήρωση σχεδόν, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από όλους τους μάρτυρες των εναγόντων, και των εναγομένων, πλην της ΜΥ
  29. Ελλιπής Συμπλήρωση Συμβολαίου: Είναι κατάλληλο στάδιο όπως σχολιαστούν σε συντομία οι νομικές προεκτάσεις και συνέπειες σε σχέση με την ελλιπή συμπλήρωση του Παρατήματος του Συμβολαίου, αφού οι αξίωση των εναγόντων βασίζεται επί των προνοιών του. Ως καταγράφεται στο Σύγγραμμα «Hudson's Building and Engineering Contracts» 13η εκ. σελ. 35 και 36, το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει καθοδήγηση από τυχόν διαγραφές ή προγενέστερες της υπογραφής του συμβολαίου τροποποιήσεις, ως αυτές έλαβαν χώρα προ της υπογραφής του, με σκοπό την ερμηνεία του εγγράφου και της πρόθεσης των μερών. Μάλιστα, η ίδια αρχή που ισχύει για τυχόν διαγραφή ή τροποποιήσεις ισχύει και σε παραλείψεις ή κενά, με την παράγραφο 1-036
(5)του Συγγράμματος να διαβάζει ως εξής: «The foregoing may apply as much to obvious omissions as it does to deletions. There is authority to the proposition that so long as the omission can be shown to be deliberate, that omission may be used as an aid to the construction as part of the admissible surrounding circumstances of the contract» (βλ. Τeam Services v Keir Management
(1993)63, B.L.R. 76). Είναι ξεκάθαρο στο μυαλό του Δικαστηρίου η επί σκοπού μη συμπλήρωση των Παραρτημάτων του Συμβολαίου, από έκαστην πλευρά, λόγω ακριβώς της συγγενικής σχέσης που υπήρχε μεταξύ των διαδίκων, αλλά και της μέχρι πρότινος σχέσης εμπιστοσύνης. Δεν μπορεί να λησμονηθεί ότι, κανένα από τα μέρη προ του 2013, δεν κατήγγειλε την συμφωνία, με τα μέρη όχι μόνο να ενεργούν και να εκτελούν εργασίες βάση των όρων του συμβολαίου, αλλά να εκδίδουν και πληρώνουν εκδομένα Διατακτικά βάση αρχιτεκτονικών οδηγιών. Τα δε δικαιώματα και υποχρεώσεις των μερών, ουδόλως επηρεάστηκαν από τη μη συμπλήρωση του Παραρτήματος, και αυτό γιατί, σε έκαστη πρόνοια του Παραρτήματος γίνεται αναφορά σε χρονικούς περιορισμούς σε ότι αφορά την παράδοση, την περίοδο ευθύνης ελαττωμάτων, τα χρονικά πλαίσια εντός των οποίων οφείλουν να γίνονται πληρωμές, τα μέγιστα ποσοστά κράτησης και κέρδους επί των εργασιών, δεδομένα τα οποία εφαρμόζονται ακόμη στην περίπτωση που οι όροι του συμβολαίου δεν έχουν συμπληρωθεί. Συνάγεται συνεπώς από τα πιο πάνω, αλλά και από την συμπεριφορά των μερών, ότι τα μέρη πορεύονταν δυνάμει των όρων του συμβολαίου, κάνοντας αντίστοιχα επίκληση στις πρόνοιες και όρους του, όταν άρχισαν ακόμη και οι μεταξύ τους διαφορές. Είναι καλά γνωστή η νομολογιακή αρχή ότι «..οι κανόνες ερμηνείας εγγράφων στόχο έχουν τη γραμματική ερμηνεία, συμπληρωμένη από την αντίληψη που δημιουργείται σ' ένα κοινό άνθρωπο, η δε πρόθεση των μερών εξάγεται από τη γλωσσική διατύπωση (βλ.Μελίνα Αλκιβιάδη ν The Philips College Ltd Π.Ε.310/2011 ημερ. 21.3.17). Απόδειξη Αξιώσεων (Α)-(Δ): Σημειώνεται ευθύς αμέσως ότι σίγουρα, δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα η ορθότητα ή μη της απόλυσης της κας. Σωφρονίου, απόλυση η οποία όμως, δεν μπορεί παρά να σχολιαστεί αφού έχει άμεση σχέση με την νομική υπόσταση της όλης υπόθεσης. Στην παρούσα περίπτωση, οι ιδιοκτήτες δεν έχουν αποδείξει καμία αμέλεια εναντίον της ΜΕ2, ούτε και κινήθηκαν νομικά εναντίον της. Η απόλυση της κας. Σωφρονίου ήταν ξεκάθαρα μια συνειδητή επιλογή των ιδιοκτητών με μοναδικό σκοπό την μη έκδοση του 6ου στην σειρά διατακτικού, με ότι αυτό συνεπάγετο, ενώ, ο εξαναγκασμός της σε παράδοση όλων των πληροφοριών σε ότι αφορά την οικία είναι αυταπόδεικτος μέσω της σχετικής επιστολής της, μέρος του Τεκμηρίου
  1. Η κακοπιστία ή καχυποψία των εναγομένων έναντι του εργολάβου ή ακόμη και της ΜΕ2 είναι αυταπόδεικτη όταν κανείς διαβάσει την απαίτηση τους, ως αυτή αποτυπώθηκε μέσω επιστολής δικηγόρου όπως η ίδια ετοιμάσει λίστα κακοτεχνιών, πριν καν την ολοκλήρωση των εργασιών, και ενώ οι ενάγοντες ήταν ακόμη στην δούλεψη των εναγομένων. Η μαρτυρία της ΜΕ2 αλλά και του ΜΥ3, αμφότεροι αρχιτέκτονες, περί μη διαπίστωσης κακοτεχνιών, στο σημείο που ο ένας εγκατάλειπε το εργοτάξιο, και ο άλλος το αναλάμβανε, δεν μπορούν παρά να τονιστούν. Οι ισχυρισμοί των εναγομένων ότι η ΜΕ2 επέδειξε ελλιπή επίβλεψη ή ότι δεν κινήθηκε γοργά με σκοπό την εξασφάλιση κονδυλίων, ουδέποτε τέθηκαν στην μάρτυρα κατά την αντεξέταση, για σκοπούς παρουσίασης του ιστορικού της υπόθεσης, ενώ καμία σχεδόν ερώτηση δεν της τέθηκε σε σχέση με το ποσό των δεδουλευμένων εργασιών ύψους €12.800 ή επί της κράτησης επί του διατακτικού 5, το οποίο εξέδωσε. Στην παρούσα υπόθεση, δεν αποδείχθηκε τίποτα από τους ισχυρισμούς που καταλογίζουν οι ιδιοκτήτες στην ΜΕ
  2. Δεν είναι αρκετή η υποψία των ιδιοκτητών ότι κάτι συνέβαινε ή ότι η ΜΕ2 ικανοποιούσε τις οικονομικές ορέξεις του εργολάβου. Κάτι τέτοιο δεν απεδείχθη, ενώ τονίζεται ότι οι ιδιοκτήτες πλήρωναν τα μέχρι τότε εκδιδόμενα διατακτικά. Καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο που να αφήνει την παραμικρή υπόνοια για έκδοση λανθασμένου ή επί σκοπώ λανθασμένου, διατακτικού. Αντίθετα, οι εναγόμενοι απολύοντας την ΜΕ2 ενήργησαν επί σκοπώ, και δη την άμεση αποταύτιση της από το έργο, ενώ αβάσιμη κρίνει το Δικαστήριο την προσπάθεια των εναγομένων όπως επικαλεστούν την μη έκδοση του συγκεκριμένου διατακτικού για να υποστηρίξουν την δικογραφημένη τους θέση ότι ουδέν ποσόν οφείλουν στους ενάγοντες, θέση η οποία έρχεται σε άμεση αντίφαση με την παρουσιασθείσα από μέρους τους μαρτυρία του κ. Κουή ότι με βάση τους δικούς του υπολογισμούς, οφείλουν τουλάχιστον €20.904 περίπου. Ο αρχιτέκτονας είναι κατά κανόνα αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη, και όπως αναφέρεται στον Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 3, σελ. 526, οι ιδιαίτερες υποχρεώσεις του αρχιτέκτονα εμπεριέχονται στο συμβόλαιο, ενώ σε σχέση με το καθήκον επίβλεψης, ένας αρχιτέκτονας: «.must give such reasonable supervision to the works as enables him to give an honest certificate that the work has been properly carried out. He is not required to personally measure or check every detail. » Οι ιδιοκτήτες ως εργοδότες δεν μπορούσαν να προβούν σε πράξεις που θα απέτρεπαν την ομαλή διεξαγωγή και συνέχιση των εργασιών, μεταξύ άλλων και του καθήκοντος του αρχιτέκτονα για έκδοση τελικής έγκρισης και πιστοποιητικού παραλαβής. Μέρος των εξυπακουόμενων καθηκόντων των ιδιοκτητών ήταν να μην επεμβαίνουν στην πρόοδο των εργασιών (βλ. Hudson's Building and Engineering Contracts 9η εκδ.σελ.226-227). Η διατάραξη αυτή της συμβατικής σχέσης μεταξύ ιδιοκτητών και ΜΕ2, οδήγησε στον μονομερή εκ μέρους των εναγομένων, διορισμό του ΜΥ3 ο οποίος φυσικά είχε τα ίδια καθήκοντα και υποχρεώσεις έναντι των εντολέων του, αλλά και προς τον εργολάβο, με τον οποίο όφειλε να συνεργαστεί με σκοπό την τάχιστη, και σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου, παράδοση της οικίας. Ο όλος χειρισμός του ΜΥ3 σε σχέση με τους εργολάβους, αν και επίσης δεν αποτελεί επίδικο θέμα, εγείρει διάφορα ερωτηματικά τα οποία αποδυναμώνουν την θέση της υπεράσπισης και επιβεβαιώνουν την μαρτυρία των εναγόντων. Οι εν λόγω ενέργειες του ή καλύτερα, η απραξία του σε σχέση με την λήψη οποιωνδήποτε διαβημάτων προς εξακρίβωση και επιβεβαίωση των διεκδικούμενων υπό των εναγόντων ποσών τον Ιούνιο του 2013, ή η παντελής αδιαφορία του όπως επικοινωνήσει με την ΜΕ2 προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς και η μη τήρηση των καθηκόντων του ως προς τον υπολογισμό των οφειλόμενων από οιονδήποτε των μερών δυνάμει του όρου 26
(3)(δ) του Συμβολαίου ποσών, αμέσως μετά την λύση του συμβολαίου, ενισχύουν την θέση των εναγόντων στην διεκδίκηση των αξιούμενων ποσών, εφόσον οι ενάγοντες είναι οι μόνοι που παρουσίασαν μαρτυρία αξιόπιστη ως προς τους μαθηματικούς τους υπολογισμούς, επιβεβαιωμένους από τον ΜΕ1, σε σχέση τόσο με την εκτελεσθείσα εργασία, επί των κρατήσεων, τις επιπρόσθετες εργασίες και την αύξηση των υλικών και εργατικών. Ο όρος 26
(3)(δ) του Τεκμηρίου 1 διαβάζει: 26
(3)(δ) « Ο εργολάβος θα παραχωρήσει ή θα πληρώσει προς τον εργοδότη κατά τον τρόπο ο οποίος εμφαίνετε κατωτέρω, το ποσό για οποιαδήποτε άμεση απώλεια και/ή ζημιά η οποία προξενείτε εις τον εργοδότη εξ΄αιτίας της λύσης. Μέχρις ότου οι εργασίες συμπληρωθούν συμφώνως προς την υποπαράγραφο (α) της παρούσας παραγράφου, (με εργοδότηση τρίτων ατόμων για συμπλήρωσή του έργου) ο εργοδότης δεν θα είναι δεσμευμένος βάσει οποιαδήποτε πρόνοιας εις το παρόν συμβόλαιο να καταβάλει οποιεδήποτε περαιτέρω πληρωμές προς τον εργολάβο, αλλά κατά την συμπλήρωση αυτή και την εντός λογικού χρόνου επαλήθευση των σχετικών λογαριασμών, ο αρχιτέκτονας θα πιστοποιήσει το ποσό των εξόδων τα οποία είχε υποστεί ο εργοδότης και το ποσό για οποιανδήποτε άμεση απώλεια και/ή ζημιά η οποία είχε προξενηθεί εις τον εργοδότη εξ' αιτίας τα λύσης και αν αυτά τα ποσά όταν προστεθούν επί των χρημάτων τα οποία είχαν πληρωθεί προς τον εργολάβο πριν από την ημερομηνία της λύσης υπερβαίνουν το συνολικό ποσό το οποίο θα καθίστατο πληρωτέο κατά την κανονική συμπλήρωση συμφώνως προς το παρόν συμβόλαιο, η διαφορά θα καθίσταται πληρωτέο χρέος από τον εργολάβο προς τον εργοδότη, και εάν τα προαναφερόμενα ποσά όταν προστεθούν επί των προαναφερόμενων χρήματων είναι λιγότερα από το προαναφερόμενο συνολικό ποσό, η διαφορά θα καθίσταται πληρωτέο χρέος από τον εργοδότη προς τον εργολάβο». (τονισμός δικός μου). Δυνάμει της μαρτυρίας της ΜΥ3, οι εναγόμενοι κατοίκησαν στο σπίτι τους τον Ιούλιο του 2014. Καμία μαρτυρία όμως δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο από τους εναγόμενους ή από τον ΜΥ2 ότι υπήρξε συμμόρφωση εκ μέρους του με την πιο πάνω πρόνοια του συμβολαίου, με τον ίδιο να έχει κατά τον επίδικο χρόνο και καθήκοντα επιμετρητή, είτε σε μια προσπάθεια για τακτοποίηση των όποιων οικονομικών διαφορών και αμφιβολιών, είτε προς αποφυγή απόλυσης των εναγόντων, με δεδομένο ότι οι ενάγοντες ουδέποτε αρνήθηκαν να συνεχίσουν τις εργασίες τους, καλώντας εναγωνίως τον αρχιτέκτονα όπως τιμήσει τους όρους του συμβολαίου, και δη, τον όρο 31
(1)του Παραρτήματος της Συμφωνίας, ήτοι, όπως συνεχίσει να εκδίδει ως όφειλε, κάθε μήνα ενδιάμεσο Πιστοποιητικό Πληρωμής. Αντίθετα με τα πιο πάνω, οι μόνες αναφορές των μαρτύρων των εναγομένων επί των πιο πάνω ήταν ότι: (α) υπάρχει σίγουρα οφειλόμενο υπόλοιπο υπό των εναγομένων (κατά τον κ. Κουή €20.904), (β) ότι έγιναν λανθασμένα, υπερβολικές κρατήσεις εις βάρος του εργολάβου, (γ) ότι υπήρξε μείωση του ποσού του συμβολαίου λόγω αφαίρεσης εργασιών ύψους €35.000 και (δ) ότι ενδεχομένως ο εργολάβος να δικαιούται κέρδος ύψος 10% επί των εργασιών που του αφαιρέθηκαν. Ως επιβεβαιώνεται και στο Σύγγραμμα Keating on Building Contracts 5η εκ. σελ. 915, υπό τον τίτλο Payment after Determination, ο εν λόγω υπολογισμός από τον αρχιτέκτονα κρίνεται αναγκαίος αφού: « If the employer enters and expels the contractor under this clause, he shall not be liable to pay to the contractor any money on account of the contract until the expiration of the defect's correction period and thereafter until the costs of completion damages for delay in completion (if any) and all other expenses incurred by the employer have been ascertained and the amount thereof certified by the engineer. The contractor shall then be entitled to receive only such sums (if any) as the engineer may certify would have been due to him upon due completion by him after documenting the said amount». Εδώ, ο αρχιτέκτονας δεν έπραξε τα πιο πάνω, ούτε πριν, ούτε μετά την εκπνοή της περιόδου ελαττωμάτων. Από την ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία των εναγόντων, φαίνεται, κατά την λύση του συμβολαίου να υπήρχε ακόμη οφειλόμενο υπόλοιπο από τους εργοδότες προς τον εργολάβο, ποσό. Από όλη την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, έγγραφη και προφορική, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει στον απαραίτητο από την νομολογία βαθμό την υπέρ τους επιδίκαση των κονδυλίων υπό τα σημεία (α) μέχρι και (γ) ανωτέρω, ήτοι στα ποσά των €19.989, €12.800 (παρά το ότι στην σελ. 13 του Τεκμηρίου 4 καταγράφεται το ποσό των €12.884) και €16.682, με κάποιες διαφοροποιήσεις ως αυτές καταγράφονται κατωτέρω. Δυνάμει των πιο πάνω, δικαιωματικά βρίσκει το Δικαστήριο έχουν κινηθεί οι εργολάβοι αξιώνοντας τα υπό κρίση ποσά. Ως προς το σημείο (β) της αξίωσης- εργασίες που εκτελέστηκαν αλλά δεν πιστοποιήθηκαν, αναντίλεκτη παρέμεινε η μαρτυρία των ΜΕ1 μέχρι και ΜΕ3, ότι οι εργασίες συνεχίστηκαν μεταξύ των μηνών Δεκεμβρίου 2012 με Ιούνιο 2013, χρόνο κατά τον οποίο οι ενάγοντες απαίτησαν πληρωμή από την ΜΕ2, εργασίες οι οποίες κοστολογήθηκαν και επιβεβαιώθηκαν από τον ΜΕ1 και ΜΕ3 την μαρτυρία των οποίων το Δικαστήριο έκρινε ως αξιόπιστη, ενώ επίρρωση των πιο πάνω εντοπίζει το Δικαστήριο μέσω της αναφοράς της ΜΕ2 ότι η ίδια ήταν έτοιμη να εκδώσει Διατακτικό για μεγαλύτερο το διεκδικούμενο ποσό για την εν λόγω περίοδο. Στο Σύγγραμμα Bullen & Leake «Precedents of Pleadings» 13η εκδ. σελ. 231, καταγράφονται τα ακόλουθα: «Whether a certificate is conclusively binding upon the parties is a matter of constructing the relevant contract. If tis clear from the terms of the contract that the parties intended a certificate (usually the final certificate) to be binding and conclusive, then in the absence of fraud or collusion, neither party can attack the certificate». Η μη έκδοση του εν λόγω πιστοποιητικού λόγω απόλυσης της ΜΕ2 επί σκοπώ από τους εναγόμενους, δεν σημαίνει ότι η εργασία δεν εκτελέστηκε ή ότι οι ενάγοντες με δεδομένο ότι έπραξαν τα καθέκαστα, δεν δικαιούνται στην καταβολή του εν λόγω ποσού, θέση η οποία ουδόλως αντικρούστηκε από την μαρτυρία των εμπειρογνώμων μαρτύρων των εναγομένων, ΜΥ1 και ΜΥ2. Ας μην λησμονείται, για ότι αξίζει, η μαρτυρία του ΜΥ1 ότι υπάρχει, δυνάμει των δικών του υπολογισμών, οφειλόμενο από τους εναγόμενους ποσό προς τους ενάγοντες επί της εκτελεσθείσας εργασίας μέχρι τον Απρίλιο του 2014, ως επίσης και η εκ μέρους του επιβεβαίωση ότι έλαβαν χώρα και επιπλέον εργασίες. Δεν μπορεί επίσης να αγνοηθεί η μαρτυρία της εναγόμενης 2 ότι, όντως ο εργολάβος εργαζόταν στο εργοτάξιο την εν λόγω περίοδο, είτε μέσω υπεργολάβων, η επίβλεψη των οποίων βάραινε αποκλειστικά τον ίδιο, είτε με δικούς του υπαλλήλους, ακόμη και με μειωμένους ρυθμούς. Ως καταγράφεται στον Κeating (ante) σελ. 104: «If the employer or his agent prevents the architect giving a certificate, the employer cannot rely on the absence, for 'no person can take advantage of the non-fulfillment of a condition the performance of which has been hindered by himself- Roberts v Bury Commissioners
(1870)L.R.5 C.P.310» Στις περιπτώσεις δε όπου ένας αρχιτέκτονας, και εδώ ο ΜΥ2: «.wrongly neglects, or deliberately, as a result of a mistaken view of his powers, refuses to issue a certificate, and the employer concurs in his action, and the contractor has done everything necessary for the issue of the certificate, the employer cannot take advantage of the absence of the certificate, at least if there is no relevant arbitration clause» (βλ. Keating (ante) σελ. 104). Δυνάμει των πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι ενάγοντες δικαιούνται στην απαίτηση των επί του εν λόγω ποσού ακόμη και χωρίς την έκδοση σχετικού διατακτικού, με δεδομένη την αξιόπιστη μαρτυρία των εναγόντων ότι, οι εργασίες έλαβαν χώρα, και εκτελέστηκαν. Συνεπώς επιδικάζεται υπέρ των εναγόντων το ποσό των €12.800 ως δικογραφείται και εντοπίζεται (κατά €84 ευρώ αυξημένο), στην σελίδα 13 του Τεκμηρίου
  1. Το ίδιο συνάγεται και για το κονδύλι που αφορά τις επιπρόσθετες εργασίες, (σημείο (γ) αξίωσης) οι οποίες επιβεβαιώθηκαν ότι έγιναν καθ' υπόδειξη και οδηγίες των ιδιοκτητών, ως επιβεβαιώθηκε από την ΜΕ2, η οποία μάλιστα έδωσε και συγκεκριμένα παραδείγματα, ενώ η ύπαρξη και μόνο του Τεκμηρίου 18, με τίτλο «Επιπρόσθετες Εργασίες» που είχαν στην κατοχή τους οι εναγόμενοι και υπέδειξαν στον ΜΕ3 για μικρότερο κατά €900 ποσό, δείχνει του λόγου του αληθές, ήτοι ότι όντως έλαβαν χώρα επιπρόσθετες εργασίες, οι οποίες έλαβαν χώρα δυνάμει οδηγιών των εναγομένων. Οι επιπρόσθετες αυτές εργασίες που ήταν εκτός του συμβολαίου αποτελούν μια ανεξάρτητη επιπλέον σύμβαση μεταξύ των μερών, την εκπλήρωση της οποίας οι ενάγοντες τίμησαν, και οι εναγόμενοι, οφείλουν. Συνεπώς το συγκεκριμένο ποσό χρημάτων μπορεί να αποδοθεί, και αποδίδεται στην ολότητα του, στους ενάγοντες, ύψους €16.
  2. Το ίδιο σκεπτικό προτάσσεται και σε σχέση με την κράτηση του ποσού των €19.989 επί του συνόλου των εκδοθέντων διατακτικών, (αξίωση (α) επί της αγωγής), τα οποία παρενθετικά υπενθυμίζεται ότι πληρώθηκαν. Το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση, ως αυτή προωθήθηκε από όλους τους μάρτυρες εναγόντων αλλά και εναγομένων ως προς τον συμβολισμό της κράτησης, ήτοι ότι αυτή υπάρχει με σκοπό τον έλεγχο των εργασιών και η οποία απελευθερώνεται σταδιακά με την πρόοδο του συμβολαίου, και αποδίδεται πλήρως στο τέλος, ήτοι με το πέρας του ενός έτους ως η περίοδος ευθύνης ελαττωμάτων που καθορίζεται. Με δεδομένο ότι τα προηγούμενα εκδοθέντα διατακτικά πληρώθηκαν, και η κράτηση των €19.989 αφορούσε στο σύνολο των κρατήσεων σε σχέση με εργασίες που εκτελέστηκαν προ της απόλυσης των εναγόντων, το Δικαστήριο φρονεί ότι αυτό μπορεί να αποδοθεί στους ενάγοντες. Το Δικαστήριο διαφωνεί με την εισήγηση του κ. Κουή ότι, οι ενδιάμεσες κρατήσεις, με την λύση του συμβολαίου «εξανεμίζονται» ακριβώς γιατί οι κρατήσεις γίνονται επί εκτελεσθέντων εργασιών, δηλαδή επί εργασιών που οι ενάγοντες αποδεδειγμένα εκτέλεσαν, ενώ ο σκοπός της κράτησης είναι ακριβώς, ως ο ίδιος ανέφερε για έλεγχο τους ότι αυτές έγιναν σε ποιοτικά ικανοποιητικό βαθμό. Με γνώμονα δε, ότι καμία υπόδειξη για κακοτεχνίες δεν έγινε στους ενάγοντες, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014 από τον ΜΥ2, ήτοι ένα χρόνο μετά την απόλυση τους, το Δικαστήριο φρονεί, ότι οι ενάγοντες δικαιούνται στην υπέρ τους επιδίκαση του εν λόγω ποσού, στην ολότητα του, ήτοι για ποσό €19.
  3. Ερχόμενη τώρα στην εξέταση της αξίωσης υπό το σημείο (δ) της απαίτησης, αύξηση υλικών/εργατικών είναι αρκετό να λεχθεί ότι οι ενάγοντες δικαιούνται στην υπέρ τους επιδίκαση των αξιούμενων ποσών, αφού δυνάμει του Παραρτήματος του Συμβολαίου (βλ. Άρθρο 32
(1)), προνοείται ρητά ότι ο εργολάβος δικαιούται σε ποσό σε σχέση με την Διακύμανση των τιμών σε ότι αφορά τα εργατικά και τις τιμές των υλικών. Επιπλέον, ρητή αναφορά γίνεται και στο άρθρο 31
(6)(iii)
(9)του Συμβολαίου όπου καταγράφεται ότι: «το καθαρό συνολικό ποσό οιονδήποτε προσθέσεων για διακυμάνσεις εις τα εργατικά ή τις τιμές των υλικών δυνάμει του άρθρου 32 των παρόντων όρων» θα προστίθενται επί του ποσού συμβολαίου. Η θέση του κ. Ανδρέου ότι το συγκεκριμένο κονδύλι δεν μπορεί να αποδοθεί γιατί η οικία ήταν διατηρητέα, και συνεπώς δεν υπήρχε χρήση σκυροδέματος ή πετρελαίου, καταρρίπτεται από τις καταγραφές στο σημείο «Παρατηρήσεις» επί του Τεκμηρίου 8, ήτοι επί των διατακτικών, ότι η εν λόγω οικοδομή αφορούσε διατηρητέα οικία, έγγραφα τα οποία με την σειρά τους παραδόθηκαν στο Τμήμα Στατιστικής με σκοπό τον υπολογισμό του ποσού που θα δικαιούτο ο εργολάβος να λάβει. Παρέμεινε αναντίλεκτο από όλη την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι οι υπολογισμοί επί του εν λόγω εγγράφου ετοιμάζονται από ένα ανεξάρτητο κυβερνητικό Τμήμα, ήτοι το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών και εκδίδεται από τον Σύνδεσμο Εργολάβων Οικοδομών. Οι υπολογισμοί επί του εν λόγω εγγράφου, ως το ίδιο επιμαρτυρεί στο σώμα του (Τεκμήρια 3 και 14), γίνεται: «βάσει των διατακτικών που εκδόθηκαν από τον επιβλέποντα και στοιχείων που δόθηκαν από τον εργολάβο». Παρά την καταγραφή όμως των 5 διατακτικών και των ημερομηνιών έκδοσης των, προσεκτική μελέτη του Τεκμηρίου, φανερώνει ως ορθά ανέδειξε ο κ. Πλαστήρας, και ειλικρινώς αποδέχτηκε ο κ. Κόμματος, ένα σημαντικό λάθος. Αντί στην καταγραφή του 5ου στην σειρά διατακτικού το οποίο αφορά σε ποσό €32.371,95 (βλ. Τεκμήριο 8 ημερομηνίας 20.12.12) να αναφέρεται το εν λόγω ποσό, η καταγραφή αφορά σε ποσό €84.633 με ημερομηνία έκδοσης διατακτικού 30.9.
  1. Το εν λόγω ποσό (€84.633) πουθενά δεν αναφέρεται ούτε και εντοπίζεται στα εκδοθέντα διατακτικά. Με δεδομένο λοιπόν ότι, οι ενάγοντες καμία μαρτυρία δεν προσκόμισαν για εξήγηση αυτής της αμφιβολίας που έχει δημιουργηθεί, το Δικαστήριο κρίνει ότι το συγκεκριμένο κονδύλι (Αξίωση (δ), θα αποδοθεί μεν στους ενάγοντες, αφαιρουμένου όμως του λανθασμένου, ως παρέμεινε, ενώπιον του Δικαστηρίου, υπολογισμού. Το αποδιδόμενο συνεπώς προς τους ενάγοντες ποσό καθορίζεται σε €3.
  2. Τέλος, το Δικαστήριο θα εξετάσει την απόδειξη του αξιούμενου από τους ενάγοντες ποσού ύψους €5.250 ως διαφυγόν κέρδος επί της μη εκτελεσθείσας υπό τους ίδιους εργασίας, η οποία αν και προνοείτο στο συμβόλαιο όπως εκτελείτο από τους ίδιους, δόθηκε σε υπεργολάβους. Το εν λόγω ποσό υπολογίστηκε στην βάση των €35.000 χ 15%. Το εν λόγω ποσό περιόρισε η πλευρά των εναγόντων στο στάδιο των γραπτών τους αγορεύσεων, στο ποσό των €3.500, αποδεχόμενοι για σκοπούς μείωσης των επίδικων θεμάτων, την θέση του κ. Κουή (ΜΥ1) σε αυτό το σημείο, ότι το ελάχιστο ποσοστό κέρδους που ενδεχομένως να δικαιούνται οι ενάγοντες πρέπει να λογιστεί επί του ποσοστού του 10%. Αυταπόδεικτο βρίσκει το Δικαστήριο μέσω του Τεκμηρίου 7 ότι τα μέρη συμφώνησαν όπως αφαιρεθούν από τον εργολάβο και δοθούν σε τρίτους, εργασίες ύψους €35.
  3. Η πιο πάνω αφαίρεση προφανώς και έγινε δυνάμει του όρου 12 του Συμβολαίου που δίδει τέτοια εξουσία στον αρχιτέκτονα όπως διαφοροποιήσει κατά την εκτέλεση του συμβολαίου τις εργασίες του εργολάβου γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε. Για αυτές τις εργασίες, ο εργολάβος βάση του όρου 28 (η)(i) θα μπορούσε να υποβάλει προσφορά. Το ότι ο εργολάβος δικαιούται σε ποσοστό κέρδους επί των συμβολαίων υπεργολαβίας είναι αναμβίφολο δυνάμει του όρου
(6)(γ)(ii)
(1)του Συμβολαίου και ως τέτοιο επιδικάζεται, υπέρ των, στο περιορισμένο πλέον, διεκδικούμενο ποσό των €3.
  1. Τονίζεται εκ νέου ότι εφόσον δεν υπήρξε συμπλήρωση του συμβολαίου και έκδοση τελικών λογαριασμών ή άλλων, ως όφειλε ο αρχιτέκτονας να πράξει, τα ως άνω ποσά επιδικάζονται μέχρι την ημερομηνία απόλυσης των εναγόντων, ημερομηνία κατά την οποία υπήρξε λύση του του συμβολαίου και τακτοποίηση των λογαριασμών, μέχρι εκείνου του σημείου. Συνεπώς, δυνάμει όλων των πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το συνολικό ποσό των €56.442 πλέον νόμιμο τόκο από την 27.8.14, ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, πλέον έξοδα και Φ.Π.Α. Ανταπαίτηση: Δεδομένης της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου, στρέφομαι τώρα να εξετάσω την ανταπαίτηση των εναγομένων. Με αυτήν οι εναγόμενοι διεκδικούν: (α) ποσό των €14.020 για κακοτεχνίες, (β) ποσό €2.550 ως αποζημιώσεις λόγω της κατ΄ισχυρισμόν καθυστέρησης παράδοσης του έργου εκ μέρους των εναγόντων και (γ) παραδειγματικές ή τιμαριωτικές αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας και/ή αδικαιολόγητης εγκατάλειψης του εργοταξίου εκ μέρους των εναγόντων. Είναι βεβαίως νομολογιακά γνωστό ότι η όποια ανταπαίτηση υπέχει την θέση απαίτησης, με τους εναγόμενους να φέρουν αντίστοιχα το βάρος απόδειξης της δικής τους υπόθεσης. Αξίωση για Καθυστέρηση: Η συγκεκριμένη απαίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Οι εναγόμενοι δεν έχουν προσφέρει καμία μαρτυρία που να αποκαλύπτει στον ελάχιστο βαθμό την όποιαν καθυστέρηση στην πρόοδο ή συμπλήρωση των εργασιών εκ μέρους των εναγόντων. Αντίθετα, η μαρτυρία που έχει το Δικαστήριο ενώπιον του είναι ότι υπολείπονταν κατά την 7.11.13, (βλ.επιστολή ημερ. 7.11.13 μέρος του Τεκμηρίου 11), 10 ημέρες εργασίας. Αντίστοιχα, ο κ. Κουής, επιμετρητής ποσοτήτων, και ΜΥ1 στην διαδικασία, ανέφερε ότι κατά τους δικούς του υπολογισμούς το έργο θα ήταν έτοιμο σε δύο μήνες. Συνεπώς πέραν του ότι δεν υπήρξε απόδειξη της πιο πάνω εισήγησης και θέσης των εναγομένων, οι ίδιοι οι μάρτυρες των, όχι μόνο δεν επιβεβαιώνουν την εν λόγω εισήγηση, αλλά την καταρρίπτουν. Η δικογραφημένη θέση των εναγομένων ότι υπήρχε εξυπακουόμενος όρος για ολοκλήρωση των εργασιών εντός 24 μηνών δεν έχει αποδειχθεί, ενώ οφείλει να τονισθεί ότι μελέτη του Τεκμηρίου 1 και των όρων αυτού, καμία τέτοια πρόνοια φανερώνει. Οξύμωρο βρίσκει το Δικαστήριο το γεγονός ότι οι εναγόμενοι διεκδικούν το ποσό των €2.500 ως αποζημιώσεις και/ή ενοίκια για αυτή την κατ΄ισχυρισμόν καθυστέρηση του εργολάβου ενώ αποφάσισαν όπως ενοικιάσουν την οικία του αδελφού του εναγόμενου 1 (Τεκμήριο 36) για δύο χρόνια, ήτοι από την 1.7.12 μέχρι τη 20.1.
  2. Όμως, καμία μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί εκ μέρους των ότι κατά την 1.7.12 υπήρχαν καθυστερήσεις εκ μέρους του εργολάβου στην πρόοδο των εργασιών, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την εν λόγω ενοικίαση. Επιπλέον, η προαποφασισμένη επιλογή των για ενοικίαση του χώρου για 2 χρόνια, από την στιγμή που οι εργασίες προχωρούσαν γοργά και εκδίδονταν διατακτικά ή φαίνεται να ολοκληρωνόταν περί τον Νοέμβριο του 2013, βάση των λεγόμενων του δικού τους αρχιτέκτονα, επίσης ξενίζει. Επιπλέον, καμία απόδειξη πληρωμής ή είσπραξης δεν παρουσιάστηκε στην ακροαματική διαδικασία που να ενισχύει την υπόσταση του Τεκμηρίου
  3. Περαιτέρω, καμία ενώπιον του Δικαστηρίου επιστολή δεν κάνει μνεία ή νύξη σε οποιαδήποτε καθυστέρηση εκ μέρους του εργολάβου σε οιονδήποτε στάδιο, ούτε εκ μέρους των εναγομένων, ούτε εκ μέρους του αρχιτέκτονα Ανδρέου, όταν απέλυε τους ενάγοντες. Είναι νομολογιακά γνωστό ότι όπου δεν υπάρχει μνεία σε μια συμφωνία σε ότι αφορά τον χρόνο εκπλήρωσης μίας σύμβασης, το μέρος το οποίο διεκδικεί αποζημιώσεις οφείλει να τον είτε καταστήσει ουσιώδη όρο ή τουλάχιστον να παρέχει μια λογική προειδοποίηση για την αναγκαιότητα συμμόρφωσης με αυτόν (βλ. Καλησπέρας ν Δρυάδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 867, σελ.12). Ορθή επί τούτου το σημείου κρίνεται η εισήγηση του κ. Λουκαΐδη ότι, για να μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε αποζημίωση σε σχέση με παρατηρηθείσα καθυστέρηση εκ μέρους του εργολάβου, όφειλε να υπάρχει δυνάμει του άρθρου 23 του συμβολαίου απαραιτήτως, γραπτή πιστοποίηση από τον αρχιτέκτονα και γραπτή απαίτηση στην συνέχεια από τους εναγόμενους. Τίποτα από τα δύο δεν έχει λάβει χώραν. Η δε κλήση του αρχιτέκτονα για να συνεχίσουν οι εργασίες των εναγόντων τον Οκτώβριο του 2013, μέσω επιστολής, ήταν πολύ μεταγενέστερα της ημερομηνίας υπογραφής του Τεκμηρίου 36 και μετά τα ανυπέρβλητα εμπόδια που δημιουργήθηκαν στις σχέσεις των διαδίκων. Καταγράφονται και τα ακόλουθα για σκοπούς πληρότητας. Αντιπαραβολή του περιεχομένου του Τεκμηρίου 8 (Διατακτικά Πληρωμής), με τον όρο 31
(1)του Παραρτήματος του Συμβολαίου, δεικνύει ότι, σχετικά πιστοποιητικά πληρωμής όφειλαν να εκδίδονται κάθε μήνα και να εξοφλούνται εντός 14 ημερών (σελ. 41, Τεκμήριο 1). Σύγκριση των ημερομηνιών έκδοσης και πληρωμής των πιστοποιητικών, φανερώνει την καθυστέρηση τόσο στην έκδοση, αλλά και στην πληρωμή αυτών, γεγονός που βαραίνει τους εναγόμενους και τον αρχιτέκτονα, ενώ δεν μπορεί να μην γίνει μνεία, στο δυστυχές γεγονός ότι μεταξύ του τρίτου διατακτικού και του τέταρτου μεσολάβησε ο θάνατος της κας. Πετροπούλου, με τα προαναφερθέντα διατακτικά να έχουν μεταξύ τους 17 μήνες διαφορά. Το Διατακτικό με αριθμό 4 εκδόθηκε στις 27.7.12, ξοφλήθηκε δε με επιταγή των εναγομένων ημερ. 10.1.13, δηλαδή 5 σχεδόν μήνες μετά. Το Διατακτικό με αριθμό 5 ξοφλήθηκε με επιταγή ημερομηνίας 9.3.13, ήτοι σχεδόν 3 μήνες μετά. Διαφαίνεται συνεπώς ότι η οποιαδήποτε καθυστέρηση δεν ήταν εξ' υπαιτιότητας των εναγόντων. Αξιώσεις σε σχέση με Πρόσληψη Νέου Αρχιτέκτονα/ Επιμετρητή: Στις υποπαραγράφους 8-10 της παραγράφου 22 της Ανταπαίτησης, οι εναγόμενοι αξιούν ποσά σε σχέση με έξοδα που έχουν υποστεί σε σχέση με την ανάθεση εργασιών σε νέο αρχιτέκτονα, την αμοιβή τα έξοδα επίβλεψης του, πλέον τα έξοδα του επιμετρητή ποσοτήτων, συνολικού ύψους €2.
  1. Εντύπωση προκαλεί καταρχήν το γεγονός ότι οι εναγόμενοι δικογραφούν ποσό €1.000 ως έξοδα επιμετρητή, όμως το Τεκμήριο 38 στην διαδικασία, ήτοι η απόδειξη πληρωμής και το τιμολόγιο, τους διαψεύδουν. Εκεί καταγράφεται μόνο το ποσό των €595, καθιστώντας συνεπώς τις δικογραφημένες τους θέσεις, τουλάχιστον λανθασμένες, αφού ως υπενθυμίζω εκ νέου, η έκθεση του κ. Κουή (Τεκμήριο 24) και το εν λόγω τιμολόγιο (Τεκμήριο 38), είχαν παραδοθεί στους εναγόμενους τον Απρίλιο του 2014, ήτοι 8 μήνες προ της ετοιμασίας και καταχώρησης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των. Πέραν των ως άνω, η επιδίκαση του εν λόγω κονδυλίου, δεν μπορεί να αποδοθεί στους εναγόμενους, και αυτό για τον απλούστατο λόγο ότι ήταν δική τους αποκλειστική επιλογή όπως απολύσουν την αρχιτέκτονα κα. Σωφρονίου και υποστούν έξοδα για διορισμό νέου. Η εν λόγω αξίωση δεν έχει έρεισμα εναντίον του εργολάβου, αλλά ενδεχομένως να είχε εναντίον της κας. Σωφρονίου, η οποία δεν είναι διάδικο μέρος στην παρούσα. Η ανταπαίτηση των συγκεκριμένων αξιώσεων απορρίπτεται, ως έξοδα, φρονεί το Δικαστήριο με τα οποία οι εναγόμενοι επέλεξαν να επιβαρυνθούν και τα οποία δεν μπορούν εν πάση περιπτώσει να διεκδικήσουν από τους ενάγοντες. Παραδειγματικές/ Τιμωρητικές Αποζημιώσεις εναντίον του Εργολάβου: Ζητείται επίσης με την ανταπαίτηση η επιδίκαση ποσού αποζημιώσεων για αδικαιολόγητη παράβαση της συμφωνίας και/ή αδικαιολόγητή εγκατάλειψη του εργοταξίου εκ μέρους των εναγόντων. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με τους εναγόμενους ότι έχουν αποδείξει την συγκεκριμένη αξίωση, και δη ότι οι ενάγοντες ήταν κατά παράβαση των όρων του συμβολαίου ή ότι εγκατέλειψαν το εργοτάξιο αδικαιολόγητα. Μελέτη του Τεκμηρίου 11, φανερώνει μια θέση εντελώς διαφορετική από τα όσα προσπαθούν οι εναγόμενοι να υποστηρίξουν. Καμία μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι είχαν εγκαταλείψει το εργοτάξιο εντελώς ή αδικαιολόγητα. Το μόνο που αναδύθηκε από την μαρτυρία ενώπιον μου ήταν ότι υπήρχαν τρομερές οικονομικές διαφωνίες μεταξύ των μερών, τις οποίες αντί τα μέρη να προσπαθήσουν να γεφυρώσουν, είτε μέσω της κας. Σωφρονίου είτε μέσω του κ. Ανδρέου, αποφάσισαν όπως τις οριστικοποιήσουν μέσω της απόλυσης των εργολάβων. Η ίδια η εναγόμενη 2, ως αναφέρθηκε ανωτέρω, εγκατέλειψε την θέση της αντεξεταζόμενη ότι, προ της λύσης του συμβολαίου οι ενάγοντες δεν πρόσφεραν εργασίες στον χώρο, ενώ αναντίλεκτη έμεινε η μαρτυρία της ΜΕ2 ότι, οι εναγόμενοι αποφάσιζαν όπως πληρώνουν και ξοφλούν τους υπεργολάβους αφήνοντας οικονομικές εκκρεμότητες που αφορούσαν τους ενάγοντες, γεγονός που συντέλεσε στην όξυνση του προβλήματος. Η επιστολή ημερομηνίας 7.11.13 του ΜΥ3 κάνει φυσικά λόγο στο γεγονός ότι οι ενάγοντες «για αρκετό καιρό δεν συνεχίζουν το έργο για αποπεράτωση με το δικαιολογητικό ότι δεν θα τους πληρώσουν οι ιδιοκτήτες», θέση η οποία απαντήθηκε δεόντως από τους ενάγοντες μέσω επιστολών τους ημερ. 18.11.13 και 3.2.14 ότι, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα στην συνέχιση και ολοκλήρωση των εργασιών ( αφού ως ο ίδιος ο ΜΥ3 είχε εντοπίσει υπολείπονταν 10 μέρες εργασίας), αφού εκδίδετο όμως σχετικό διατακτικό εκ μέρους του αρχιτέκτονα για πληρωμή των εκτελεσθέντων εργασιών, πληρωμή την οποία οι ενάγοντες απαίτησαν από τις 25.6.2013, και δεν έλαβαν ποτέ. Δεν μπορεί δε να παραγνωρισθεί η σημαντικότητα του όρου 31 του Συμβολαίου περί έκδοσης πιστοποιητικών πληρωμής ανά μηνιαία βάση, με τους ενάγοντες να εμμένουν στην θέση τους ότι, δεν μπορούσαν εκ των πραγμάτων να εργαστούν από την στιγμή που δεν είχαν γίνει πληρωμές, μην μπορώντας να «δανειστούν χρήματα», από αλλού. Κάλεσαν δε τον κ. Ανδρέου όπως «λειτουργήσει με επαγγελματισμό και αμεροληψία μέσα στα πλαίσια της σύμβασης..αντιμετωπίζοντας τους δίκαια και χωρίς προκατάληψη». Την εν λόγω συμπεριφορά του αρχιτέκτοντα υπενθυμίζεται ότι κατήγγειλαν οι ενάγοντες στο ΕΤΕΚ μέσω επιστολής των ημερ. 7.3.
  2. Οφείλεται εδώ μνεία και στο γεγονός ότι, οι ενάγοντες ουδέποτε κλήθηκαν από τον ΜΥ2, μετά το πέρας των εργασιών στην οικία, για πληρωμή των, σε αντίθεση με τα όσα ο κ. Ανδρέου κατέγραψε στην επιστολή του ημερομηνίας 9.12.13 ότι: «Βάση του συμβολαίου ο εργοδότης θα ορίσει άλλο εργολάβο για πλήρη αποπεράτωση του έργου και θα σας γίνουν οι ανάλογες αποκοπές, πληρωμές». Δυνάμει όλων των πιο πάνω, το Δικαστήριο φρονεί ότι οι εναγόμενοι δεν δικαιούνται σε οποιοδήποτε ποσό αποζημιώσεων από την στιγμή που οι ίδιοι ως ιδιοκτήτες, προέβαιναν σε πράξεις μέσω του αρχιτέκτονα που δεν επέτρεπαν την ομαλή συνέχιση και τελείωση των εργασιών των εργολάβων. Οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να διεκδικούν την οποιαδήποτε αποζημίωση από την στιγμή που οι ίδιοι ουσιαστικά διέρρηξαν την σύμβαση μη δίδοντας οδηγίες για έκδοση σχετικών πιστοποιητικών πληρωμής βάση του άρθρου 31, όχι μόνο μέσω του ΜΥ3, αλλά και απολύοντας την ΜΕ2 προς αυτό το σκοπό. Κακοτεχνίες: Το σκέλος των κακοτεχνιών χωρίζεται σε δύο άξονες. Πρώτά θα εξετάσει το Δικαστήριο κατά πόσον οι εναγόμενοι δικαιούνται στην επιδίκαση ποσού ύψους €4.500 το οποίο αφορά στο ισοφάρδισμα πατωμάτων, αποπεράτωση της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, ελαιοχρωματισμούς και καθαριότητα του εργοταξίου. Ακολουθείται εδώ η ίδια Δικαστική συλλογιστική σε σχέση με τα έξοδα των επιμετρητή και αρχιτέκτονα. Από την στιγμή που οι ενάγοντες αποφάσισαν λανθασμένα, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, όπως απολύσουν τους ενάγοντες, δεν μπορούν να διεκδικούν ως αποζημίωση το ποσό που κατέβαλαν στο νέο εργολάβο, από την στιγμή που οι συγκεκριμένες εργασίες συμπεριλαμβάνοντο στο αρχικό συμβόλαιο και προσφορά των εναγόντων, τις οποίες οι ενάγοντες θα εκτελούσαν, αν δεν εκτέλεσαν πλήρως, ως η υποχρέωση τους, αν δεν απολύονταν. Νοείται δε, ότι τυχόν αστοχία στις εν λόγω εργασίες, θα τους υποδεικνύετο μέσα στην περίοδο του ενός έτους (περίοδος ελλατωμάτων) από τον αρχιτέκτονα, και αυτές, θα όφειλαν να επιδιορθώσουν. Το δεύτερο σκέλος της αξίωσης αφορά στην επιδίκαση ποσού €7.200 το οποίο αφορά στην ελλαττωματική τοποθέτηση κεραμιδιών, την επανατοποθέτηση της οροφής, την αποκατάσταση του ελλαττωματικού σουβά, την λανθασμένη τοποθέτηση των σκαλοπατιών, την ατελή αποπεράτωση των ξυλουργικών και την ελλαττωματική κατασκευή του φρεατίου. H απαίτηση αυτή στο σύνολο της δεν μπορεί παρά να απορριφθεί. Και αυτό για τον απλούστατο λόγο ότι δυνάμει των άρθρου 16 του Συμβολαίου οι ενάγοντες όφειλαν να κληθούν όπως επιδιορθώσουν τις όποιες διαπιστωθείσες κακοτεχνίες εντός της περιόδου ελαττωμάτων, και δη των 12 μηνών από την ημερομηνία περιόδου έμπρακτης συμπλήρωσης των εργασιών. Κανένας τέτοιος κατάλογος δεν δόθηκε ποτέ μέχρι σήμερα, όπως ούτε τέτοιος αντίστοιχος κατάλογος εκδόθηκε δυνάμει των προνοιών του άρθρου 26 του Συμβολαίου ως αυτός έχει ανωτέρω παρατεθεί. Μπορεί να γίνει επιχειρηματολογία ότι, από την στιγμή που υπήρχε απόλυση των εναγόντων, η περίοδος εντός της οποίας θα ήταν ενδεχομένως υπεύθυνοι οι εργολάβοι για οποιεσδήποτε κακοτεχνίες θα ήταν αυτή των 12 μηνών, από την ημερομηνία απόλυσης των. Ούτε μέχρι την 12.12.14 δεν εκδόθηκε τέτοιος κατάλογος εκ μέρους του αρχιτέκτονα, ούτε μετά την ολοκλήρωση της οικίας, ούτε κατά το ξεκίνημα των εργασιών του νέου εργολάβου στην οικοδομή. Δεν μπορεί παρά να τονισθεί εδώ ότι, οι κατ΄ισχυρισμόν κακοτεχνίες εντοπίστηκαν, ως δήλωσαν οι ΜΥ2 και ΜΥ3 τον Απρίλιο του 2014, ήτοι όταν εκπόνησε την έκθεση του ο ΜΥ3, και συνεπώς γνωστές τόσο στον αρχιτέκτονα, καθώς και στους εναγόμενους. Καμία όμως ενέργεια δεν έγινε εκ μέρους των προς αυτή την κατεύθυνση, ενώ ακόμη και οι υπολογισμοί του ΜΥ3 επί των πιο πάνω, δεν αντανακλώνται στο δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, ενώ σημειώνεται ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε κίνησαν πρώτοι τον μηχανισμό του Δικαστηρίου για ανάκτηση και απόδειξη των εν λόγω ποσών, αλλά αρκέστηκαν στην καταγραφή των δικών τους υπολογισμών 14 μήνες μετά την εκδίωξη των εναγόντων από το εργοτάξιο. Αναλύοντας δε έκαστο εκ των κονδυλίων θεωρώ ορθό να αναφερθούν τα ακόλουθα. Σε ότι αφορά τα κεραμίδια, το Δικαστήριο αποδέχεται ότι τον χειμώνα του 2014 παρουσιάστηκε πρόβλημα με την οροφή. Πλην όμως, δεν έχει πεισθεί ότι, το παρουσιασθέν πρόβλημα δημιουργήθηκε ή ήταν λόγω πλημμελούς εκτέλεσης των εργασιών των εναγόντων. Παραπέμπω μόνο στις αναφορές των ΜΥ2 και ΜΥ3 ότι, υπήρξε ή αναμένετο να υπήρχε φυσική φθορά στα κεραμίδια, ενώ «από τον καιρό έφυγε το χόλιασμα» ως είπε χαρακτηριστικά ο ΜΥ
  3. Η δε θέση ότι δεν είχε από μέρους των εναγόντων τοποθετηθεί υγρομόνωση και θερμομόνωση καταρρίφθηκε από την αξιόπιστη μαρτυρία των ΜΕ2 και ΜΕ3 και το Τεκμήριο
  4. Επιπλέον, η ίδια η μαρτυρία της ΜΥ3 ως αναφέρθηκε ανωτέρω, φανέρωσε ότι για επιδιόρθωση του προβλήματος με τα κεραμίδια, εργασία η οποία παραδόξως δεν δόθηκε στον νέο εργολάβο για αποκατάσταση, παρά την φανέρωση των σπασμένων κεραμιδιών μέσω της έκθεσης του ΜΥ3 τον Απρίλιο του 2014, αντιμετωπίστηκε με το να δοθεί επιπλέον κλίση και στις 4 ανεξάρτητες στέγες τις οικίας, κάτι εντελώς αντίθετο με την ρητή απαγόρευση που εντοπίζεται στις πρόνοιες του Τεκμηρίου
  5. Δυνάμει των πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν έχει πεισθεί ότι, τα όποια προβλήματα με την στέγη ή τα κεραμίδια ήταν απότοκο κακοτεχνίας εκ μέρους του εργολάβου. Αν πράγματι υπήρχε τόσο τρομερό πρόβλημα με το εν λόγω θέμα, θα ανέμενε κανείς όπως ενημερωθούν το συντομότερο δυνατό οι ενάγοντες, και δη εντός της περιόδου ελαττωμάτων, έστω και μετά την απόλυση τους, ή όπως οι ενάγοντες προβούν σε διορθωτικές προς τούτο πράξεις έγκαιρα, αντικαθιστώντας τον αναγκαίο αριθμό κεραμιδιών στις στέγες, ενημερώνοντας φυσικά παράλληλα τους ενάγοντες ότι το ζήτημα προκλήθηκε εξ' υπαιτιότητας τους. Οξύμωρο δε είναι το γεγονός ότι τα νέα κεραμίδια και/ή υλικά αγοράστηκαν την 25.6.15, ήτοι ένα χρόνο μετά την κατ΄ισχυρισμόν εμφάνιση του προβλήματος, το δε εκεί επί του τιμολογίου καταγεγραμμένο ποσό, δεν αντιστοιχεί και πάλι με το δικογραφημένο ποσό στην ανταπαίτηση, όντας μικρότερο κατά €408 (βλ Τεκμήριο 44). Από όλη την ενώπιον προσκομισθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία εκ μέρους των εναγομένων, ως αυτή έχει ανωτέρω παρατεθεί, δεν μπορεί να προκύψει το στέρεο συμπέρασμα ότι υπήρξε λανθασμένη τοποθέτηση ή πλημμελής τοποθέτηση των κεραμιδιών και στις 4 ανεξάρτητες, μεταξύ τους οροφές, εκ μέρους των εναγόντων, με τους μάρτυρες να αφήνουν ανοικτό και το ενδεχόμενο όπως οι όποιες διαρροές ήταν απότοκο μίας φυσικής φθοράς. Το ίδιο σκεπτικό σε ότι αφορά την έκδοση των όποιων προειδοποιήσεων ή καταλόγου ελαττωμάτων ακολουθεί το Δικαστήριο και σε ότι αφορά την απόρριψη των επιμέρους κονδυλίων, σε σχέση με το σουβά, την τοποθέτηση των σκαλοπατιών και της μόνωσης του υπόγειου φρεατίου. Παραδόξως, ούτε αυτές οι εργασίες / κακοτεχνίες αποτέλεσαν μέρος του συμβολαίου του νέου εργολάβου ( Τεκμήριο 29) για επιδιόρθωση των. Επιπλέον, η όποια ενδεχόμενη πλημμελής κατασκευή του φρεατίου, όφειλε όπως ελεγχθεί από τους αρχιτέκτονες, δηλαδή είτε από την ΜΕ2 ή τον ΜΥ3 και να γίνουν προς τούτο σχετικές υποδείξεις για επιδιόρθωση. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω ότι τίποτα από τα πιο πάνω δεν έγινε, ποτέ, μέχρι σήμερα. Το ίδιο ισχύει και για τα ξυλουργικά. Η μαρτυρία της ΜΥ3 επί του προκείμενου δεν ήταν ότι δεν τοποθετήθηκαν, αλλά ότι έλειπαν σχετικά αξεσουάρ για εγκατάσταση των εξωτερικών πορτόφυλλων για προστασία του σπιτιού, τα οποία δεν ολοκληρώθηκαν λόγω της απόλυσης των εναγόντων, και όχι για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Όλοι πιο πάνω λόγοι, οδηγούν στην απόρριψη της ανταπαίτησης. . Επομένως, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €56.442 πλέον νόμιμο τόκο από την 27.8.14, ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, πλέον Φ.Π.Α. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων στην αντίστοιχη κλίμακα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι ένα σετ εξόδων θα επιδικαστούν καθότι η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκε με την αγωγή και δεν δημιουργήθηκαν οποιαδήποτε επιπλέον έξοδα γι' αυτήν. (Υπ.)............... Μ. Ναθαναήλ , Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.