ΜΑΙΡΗ ΠΟΥΡΟΥ ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ κ.α., Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 17/21, 11/7/2022

(1)-

(3), 6

(2), 16 και 17 ως τροποποιήθηκαν, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την Ε/Δ της ίδιας της αιτήτριας η οποία αναφέρει στη βάση νομικής συμβουλής που έλαβε, ότι εκ παραδρομής συνενώθηκε στην παρούσα ως διάδικος ο καθ' ου η αίτηση 1, αφού σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν πρέπει να συνενώνεται ως διάδικος. Περαιτέρω ως αναφέρει μετά την καταχώρηση της κυρίως αίτησης/έφεσης ενημερώθηκαν ότι η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, έχει καταθέσει υποθήκη στο ενυπόθηκο ακίνητο, το οποίο έχει μετεγγραφεί στο όνομα του Εφεσίβλητου 2 βάσει του πλειστηριασμού. Συνεπώς, υποστηρίζει στη βάση νομικής συμβουλής του δικηγόρου της, ότι ενδεχομένως η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ να αποτελεί ενδιαφερόμενο πρόσωπο σε σχέση με την Έφεση, εξ ου και ζητείται η συνένωση της ως διαδίκου για να μπορεί να λάβει γνώση της διαδικασίας και να θέσει τις θέσεις της. Η θέση του Καθ' ου η Αίτηση/εφεσίβλητου 1 Ο καθ' ου η αίτηση/εφεσίβλητος 1, δήλωσε πως δεν έχει ένσταση στο αίτημα και πως αιτείται όπως επιδικαστούν υπέρ του και εναντίον της αιτήτριας τα έξοδα της διαδικασίας μέχρι την ημερομηνία της τυχόν διαγραφής του από τον τίτλο της παρούσας υπόθεσης. Η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου 2 Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους ένστασης:

1. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική ή/και περιττή ή/και άνευ ουσιαστικού αντικειμένου γιατί σε σχέση με τον Καθ' ού η αίτηση 1 θα μπορούσε απλούστατα η πιο πάνω αίτηση - έφεση να αποσυρθεί.
2. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με πολύ καθυστέρηση η οποία είναι αδικαιολόγητη.
3. Η ύπαρξη της υποθήκης του Καθ' ου η Αίτηση 2 - Εφεσίβλητου 2 βρισκόταν ανέκαθεν ή από τα πρώτα στάδια της παρούσας διαδικασίας εις γνώση της Αιτήτριας επομένως δεν δικαιολογείται η καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης.
4. Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την παρούσα αίτηση, ήταν γνωστά ή εύλογα μπορούσαν να εντοπιστούν από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας ή/και ακροαματικής διαδικασίας και συνεπώς δεν δικαιολογείται η καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης.
5. Η αίτηση είναι καταχρηστική ή/και έχει σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας.
6. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση δεν αποκαλύπτει επαρκή γεγονότα ή/και ειδικές περιστάσεις που δύνανται να στηρίξουν ή/και να δικαιολογήσουν την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης σε αυτό το στάδιο.
7. Η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στα δικαιώματα του Καθ΄ου η Αίτηση 2 - Εφεσίβλητου 2 η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα.
8. Εάν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση, τότε η δίκη θα εκτροχιαστεί από την προσδιορισθείσα πορεία της με αποτέλεσμα να επηρεαστούν αρνητικά τα δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση 2 - Εφεσίβλητου
10. Με την παρούσα αίτηση τους, η Αιτήτρια - Εφεσείουσα παραβιάζει το συνταγματικώς κατοχυρωμένο δικαίωμα του Καθ΄ου η Αίτηση 2 - Εφεσίβλητου 2 για διεξαγωγή της δίκης σε εύλογο χρόνο.
11. Έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης θα έπληττε ανεπανόρθωτα όχι μόνο τα συμφέροντα του Καθ΄ ου η Αίτηση 2 - Εφεσίβλητου 2 , αλλά και της δικαιοσύνης, που είναι συνυφασμένα με τη βεβαιότητα των διαδίκων για το αντικείμενο της δίκης και λογική προσδοκία για το χρόνο αποπεράτωσης της (Άρθρο 30.2 του Συντάγματος) Η ένσταση υποστηρίζεται από την Ε/Δ του ίδιου του καθ' ου η αίτηση/εφεσίβλητου 2 ο οποίος αρνείται ουσιαστικά τους ισχυρισμούς της αιτήτριας και υποστηρίζει ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική, περιττή και άνευ ουσιαστικού αντικειμένου. Και τούτο γιατί ακόμη και σε περίπτωση που όντως ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 - Εφεσίβλητος 1 λανθασμένα περιλήφθηκε ως διάδικος στην παρούσα Αίτηση - Έφεση, η αιτήτρια θα μπορούσε απλούστατα να αποσύρει τη διαδικασία εναντίον του συγκεκριμένου διάδικου. Αντ' αυτού η Αιτήτρια - Εφεσείουσα επέλεξε καταχρηστικώς, σύμφωνα με τον καθ' ου η αίτηση 2, να καταχωρήσει την παρούσα ενδιάμεση αίτηση για διαγραφή του Καθ΄ου η Αίτηση 1 από διάδικο, με ξεκάθαρα απώτερο σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας σε βάρος του. Όσον αφορά την προσθήκη ως διαδίκου της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ο καθ' ου η αίτηση 2 παραδέχεται την ύπαρξη υποθήκης προς όφελος της και ισχυρίζεται τα ακόλουθα: α) Η πιο πάνω αίτηση-έφεση καταχωρήθηκε την 26/04/2021.Την 18/01/2022 η αίτηση-έφεση ήταν ορισμένη για ακρόαση ενώπιον του Δικαστηρίου και οι συνήγοροι των Καθ΄ων η Αίτηση 1, 2 και 3 την 13/01/2022 είχαν ενημερώσει τόσο τον συνήγορο της Αιτήτριας - Εφεσείουσας όσο και το Δικαστήριο ότι ήταν έτοιμοι να προχωρήσουν στην ακροαματική διαδικασία με την κατάθεση γραπτών αγορεύσεων. Η παρούσα ενδιάμεση αίτηση καταχωρήθηκε στις 14/01/2022 ήτοι εννέα μήνες μετά την καταχώρηση της πιο πάνω αίτησης - έφεσης και αφού οι συνήγοροι της Αιτήτριας - Εφεσείουσας είχαν ενημερωθεί για την ετοιμότητα των συνηγόρων όλων των Καθ΄ων η Αίτηση για την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. β) Η Αιτήτρια - Εφεσείουσα στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης της που συνοδεύει την αίτηση - έφεση εσκεμμένως και τεχνηέντως δεν αναφέρει πότε ακριβώς έμαθε είτε εκείνη είτε οι δικηγόροι της την ύπαρξη της υποθήκης του επίδικου ακινήτου στην Τράπεζα Κύπρου. Η Αιτήτρια - Εφεσείουσα είχε υποχρέωση να αναφέρει συγκεκριμένα πότε ακριβώς ήρθε εις γνώση της η ύπαρξη της εν λόγω υποθήκης έτσι ώστε να δικαιολογήσει το αίτημα τροποποίησης της, αλλά και την καθυστέρηση στην υποβολή αυτού. γ) Στα πλαίσια της Αγωγής υπ ΄αριθμόν 383/2021 Ε.Δ. Λάρνακας την οποία ήγειρε εναντίον της Αιτήτριας - Εφεσείουσας καταχωρήθηκε την 05/04/2021 ενδιάμεση αίτηση για προσωρινό διάταγμα η οποία επιδόθηκε στην Αιτήτρια - Εφεσείουσα προσωπικώς την 14/04/
12. Μάλιστα την 10/05/2021 σχετική ένσταση καταχωρήθηκε από τους συνηγόρους της αιτήτριας, οι οποίοι είναι ίδιοι με αυτούς της παρούσας διαδικασίας. Όπως δε υποστηρίζει, στην προαναφερθείσα ενδιάμεση αίτηση του για προσωρινό διάταγμα και συγκεκριμένα στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει αναφέρεται ρητώς και ξεκάθαρα από τον ίδιο η ύπαρξη της υποθήκης του επίδικου ακινήτου στην Τράπεζα Κύπρου (βλ. Τεκμήριο «Α» και «Β»). δ) Συνεπώς, η ύπαρξη της υποθήκης του επίδικου ακινήτου στην Τράπεζα Κύπρου ήταν εις γνώση τόσο της Αιτήτριας - Εφεσείουσας όσο και των συνηγόρων της τουλάχιστον από την 14/04/
13. Άρα κατά την καταχώρηση της πιο πάνω αίτησης - έφεσης την 26/04/2021 ήταν αδιαμφισβήτητα γνωστό γεγονός σε αυτούς η ύπαρξη της προαναφερόμενης υποθήκης στην Τράπεζα Κύπρου και είχαν επιλέξει πρώτον να μην το αναφέρουν στα επίδικα θέματα τους και δεύτερον να μην προσθέσουν εξ αρχής την Τράπεζα Κύπρου ως διάδικο. Επομένως, η καθυστέρηση εννέα ολόκληρων μηνών για την καταχώρηση της παρούσας επίδικης αίτησης για τροποποίηση δια την προσθήκη της Τράπεζας Κύπρου ως διάδικο λόγω της ρηθείσας υποθήκης ενώ ήξεραν εξ αρχής την ύπαρξη της δεν δικαιολογείται. Ισχυρίζεται δε ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις επηρεάζουν δυσμενώς τα δικαιώματα του και θα του προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά, η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με την επιδίκαση εξόδων. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση δεν εξυπηρετεί την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, αφού εάν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση, τότε η δίκη θα εκτροχιαστεί από την προσδιορισθείσα πορεία της με αποτέλεσμα να επηρεαστούν αρνητικά τα δικαιώματα του και δη το συνταγματικώς κατοχυρωμένο δικαίωμα του για διεξαγωγή δίκης σε εύλογο χρόνο. Συνεπώς υποστηρίζει ότι τυχόν έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης θα έπληττε ανεπανόρθωτα όχι μόνο τα συμφέροντα του, αλλά και της δικαιοσύνης, που είναι συνυφασμένα με τη βεβαιότητα των διαδίκων για το αντικείμενο της δίκης και λογική προσδοκία για το χρόνο αποπεράτωσης της. Υποστηρίζει τέλος ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και έχει σκοπό την καθυστέρηση της όλης διαδικασίας. Η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση /Εφεσίβλητου 3 Ο καθ' ου η αίτηση/εφεσίβλητος 3 καταχώρησε ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας σωρεία λόγων ένστασης (συνολικά 18) με τους οποίους εγείρει ουσιαστικά τα πιο κάτω ζητήματα: - Ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική, αχρείαστη και μάταιη (βλ. λόγους ένστασης 1, 7 και 18) - Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση της αίτησης (βλ. λόγους ένστασης 3, 11,12, 13, 16,17) - Η αίτηση υποβλήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση (βλ. λόγο ένστασης 8) - Η αίτηση είναι γενική αόριστη αστήρικτη, παράτυπη, αντικανονική και νομικά, δικονομικά και ουσιαστικά αβάσιμη (βλ. λόγους ένστασης 2, 9, 10) - Το διάβημα που χρησιμοποιείται είναι λανθασμένο, αφού η αιτούμενη θεραπεία δεν είναι αντικείμενο τροποποίησης, αλλά προσθήκης ή και αντικατάστασης διαδίκου (βλ. λόγους ένστασης 4 και 5) - Η αίτηση αποσκοπεί στην προσθήκη νέου διαδίκου εναντίον του οποίου η προθεσμία για την καταχώρηση της παρούσας διαδικασίας έχει παρέλθει (βλ. λόγο ένστασης 6) - Η αίτηση δεν έχει επιδοθεί σε όλα τα πρόσωπα (βλ. λόγο ένστασης 14) - Οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα (βλ. λόγο ένστασης 15). Η ένσταση υποστηρίζεται από την Ε/Δ λειτουργού στο Τμήμα Εκποιήσεων της APS Debt Servicing Cyprus Ltd, στην οποία μεταφέρθηκε η διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων των καθ' ων η αίτηση
14. Ο ομνύσας αρνείται τους ισχυρισμούς της αιτήτριας και υποστηρίζει ότι ακόμη και αν κακώς έχει προστεθεί ως διάδικος ο Διευθυντής του Κτηματολογίου, αυτό δεν αποτελεί λόγο τροποποίησης, αλλά μπορεί κάλλιστα η αίτηση να αποσυρθεί εναντίον του. Επίσης αναφέρει ότι δεν έχει επεξηγηθεί πότε εντοπίστηκε αυτό το λάθος, ως το περιγράφει η αιτήτρια, για να μπορεί και το Δικαστήριο να αποφασίσει αν η αίτηση έχει υποβληθεί εγκαίρως και να εξασκήσει ανάλογα τη διακριτική του ευχέρεια. Επίσης υποστηρίζει ότι η αίτηση υποβάλλεται εντελώς καθυστερημένα και ότι η νομοθεσία προβλέπει προθεσμία για την καταχώρηση τέτοιου είδους αίτησης, η οποία τουλάχιστον για την Τράπεζα Κύπρου στο στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, έχει μετά βεβαιότητας παρέλθει. Επιπλέον υποστηρίζει ότι ο χρόνος κατά τον οποίο καταχωρήθηκε η αίτηση και συγκεκριμένα 3 ημέρες πριν την ακρόαση της αίτησης, αποτελεί πάγια τακτική της αιτήτριας τόσο στην παρούσα διαδικασία όσο και στη σχετική με αυτή 7/21, η οποία ακόμη εκκρεμεί για παρόμοιους λόγους, στάση η οποία κατά τον ομνύοντα καταδεικνύει και την κατάχρηση της διαδικασίας στην οποία προβαίνει η πλευρά της αιτήτριας. Τέλος υποστηρίζει ότι η αίτηση είναι αχρείαστη αφού η κυρίως αίτηση είναι πλέον άνευ αντικειμένου καθ' ότι η διαδικασία πλειστηριασμού και μετεγγραφής του ακινήτου έχει ήδη ολοκληρωθεί πριν την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Στη βάση δε όλων των ανωτέρω αιτείται την απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος των αιτητών. Η Διαδικασία Οι συνήγοροι των διαδίκων κατά την ακρόαση της αίτησης περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες προώθησαν ο καθένας τις θέσεις του, με αναφορά στη σχετική νομοθεσία και νομολογία και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Τα όσα οι συνήγοροι ανέφεραν λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, χωρίς να χρειάζεται το Δικαστήριο να προβεί στο στάδιο αυτό σε λεπτομερή παράθεση τους. Αναφορά θα γίνει πιο κάτω στο πλαίσιο ανάλυσης της νομικής πτυχής της αίτησης και στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Νομική Πτυχή Η αίτηση στηρίζεται ουσιαστικά στη Δ.9 Θ. 10 η οποία προβλέπει τα εξής: «
15. No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice.» (η έμφαση δική μου) Επίσης η παρούσα αίτηση στηρίζεται και στη Δ.9 Θ. 11 η οποία προβλέπει: «Where a defendant is added or substituted, the writ of summons shall be amended accordingly and the plaintiff shall, unless otherwise ordered by the Court or a Judge, file a copy of the writ as amended, and serve the new defendant with such amended writ or notice in lien of service thereof in the same manner as original defendants are served, and the proceedings shall be continued as if the new defendant had originally been made a defendant». (η έμφαση δική μου) Οι πιο πάνω διατάξεις τυγχάνουν εφαρμογής στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, εφόσον ο Κανονισμός 17 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμών του 1956, στην ουσία καθιστά εφαρμόσιμους τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας στις περιπτώσεις απουσίας ειδικής πρόνοιας στους Κανονισμούς που να ρυθμίζει οποιοδήποτε διαδικαστικό θέμα. Σε σχέση με τη Δ.9 Θ. 10 , στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 1372 λέχθηκαν τα εξής, µε αναφορά στην υπόθεση Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάµπους

(1991)1 Α.Α.Δ. 906: «Η επιλογή των εναγοµένων προσώπων σε µια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει βασικά στον ενάγοντα (βλ Supreme Court Practice 1982 3 - σελ 210). Το Δικαστήριο έχει ωστόσο την εξουσία (βλ Κανόνες Πολιτικής Δικονοµίας - Διαταγή 9 θ.10) να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσµατική επίλυση όλων των θεµάτων που εγείρονται στην αγωγή. Είναι αυτόδηλο ότι το ζήτηµα εµπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και καθώς έχει ειπωθεί στην Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάµπους (ανωτέρω), η απόφαση ως προς το αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου είναι συναρτηµένη προς τα επίδικα θέµατα όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις.» (βλ και Mepa Underwriting Management Ltd κ.α. ν. Αγροτικής Ανώνυµης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών

(1997)1 Α.Α.Δ. 772) Επίσης στην υπόθεση Perihan Mustafa Korkut v. Απόστολου Γεωργίου,

(2007)1 Α.Α.Δ. 1213 λέχθηκαν τα εξής: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται. Για το εάν ένας διάδικος είναι αναγκαίος ή όχι, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια. Μελέτη της Αγγλικής νομολογίας αποκαλύπτει διάφορες σχολές σκέψης για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.9 θ.10. (Βλ. Amon v. Raphael και Tuck & Sons Ltd.

(1956)1 All E.R. 273 και Gurtner v. Circuit

(1968)1 All E.R. 328). Όμως στην Κύπρο επικράτησε η σχολή η οποία αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο. (Βλ. Mepa Underwriting Management Ltd. κ.α. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772)». Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου επαφίεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, το οποίο απαντά το ερώτημα κατά πόσον ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως προσδιορίζονται στις έγγραφες προτάσεις, εδώ με αναφορά στην αίτηση/έφεση. Πέραν των πιο πάνω, στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου λαμβάνεται υπόψη το κατά πόσον η συνένωση οποιουδήποτε προσώπου ως διάδικου είναι άμεσα εξαρτημένη και από τη θεραπεία που επιδιώκεται και κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά συμφέροντα του προτεινόμενου διαδίκου από το οποιοδήποτε αποτέλεσμα της υπόθεσης. Όπου δε η προσθήκη εναγομένου θα έχει ως αποτέλεσμα την εισαγωγή νέας αιτίας αγωγής το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να παραχωρήσει σχετική άδεια. (βλ. Hellenic Bank Ltd v. Kosma and another

(1984)1 C.L.R. 53 και Manchester Lines Ltd and another v. Viamaz Coach Industry Ltd

(1983)1 C.L.R. 178). Το πρώτο ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το βάσιμο της αίτησης σε σχέση με τη διαγραφή του ονόματος του εφεσίβλητου/καθ' ου η αίτηση 1. Η πλευρά του ίδιου του εφεσίβλητου/καθ' ου η αίτηση ως ήδη λέχθηκε δεν ενίσταται. Η πλευρά των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 προβάλλει ένσταση λέγοντας πως έπρεπε απλά η διαδικασία σε σχέση με τον εν λόγω διάδικο (καθ' ου η αίτηση 1) να αποσυρθεί και πως η έγερση αίτησης σε σχέση με το ζήτημα αυτό καθυστερεί τη διαδικασία που θεωρούν ότι αποτελεί σκοπό της αιτήτριας και καταδεικνύει και την καταχρηστικότητα των κινήτρων της. Ο συνήγορος της αιτήτριας υποστηρίζει πως δεν έχει locus standi στο θέμα αυτό, ούτε ο καθ' ου η αίτηση 2 ούτε και ο καθ' ου η αίτηση 3 και πως δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι θέσεις τους. Πρέπει εκ προοιμίου να πω ότι η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη, εφόσον θεωρώ ότι ως διάδικοι στους οποίους γνωστοποιήθηκε η αίτηση, έχουν δικαίωμα να ακουστούν. Από την άλλη όμως εξετάζοντας τα όσα προβάλλουν σε σχέση με το ζήτημα αυτό, καταλήγω ότι αυτά στερούνται ερείσματος και κρίνονται παντελώς αβάσιμα για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω. Κατ' αρχάς η Δ.9 Θ. 10 ως προκύπτει και από τα ανωτέρω νομολογηθέντα είναι ευρεία και ρητώς περιλαμβάνει ευχέρεια για τη διαγραφή προσώπου το οποίο φαίνεται ότι λανθασμένα έχει συνενωθεί ως διάδικος. Συνεπώς αίτημα στη βάση αυτής της διαταγής για διαγραφή του ονόματος του καθ' ου η αίτηση/εφεσίβλητου 1 είναι απόλυτα θεμιτή. Δεδομένης δε της θέσης της αιτήτριας η οποία υποβάλλει προς τούτο σχετικό αίτημα θεωρώντας μη αναγκαίο διάδικο τον καθ' ου η αίτηση 1 και έχοντας υπόψη μεταξύ άλλων και τις πρόνοιες του Κανονισμού 5

(2)[1] των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Κανονισμών του 1956, αλλά και της μη ένστασης της πλευράς του ίδιου του καθ' ου η αίτηση 1, κρίνω ότι το αίτημα στο βαθμό που αφορά τον καθ' ου η αίτηση/εφεσίβλητο 1 θα πρέπει να εγκριθεί. Όσον αφορά τη θέση των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ότι με το να υποβάλει η αιτήτρια το σχετικό αίτημα μέσω της παρούσας αιτήσεως, αντί να ζητήσει την απόσυρση της αίτησης σε σχέση με αυτόν, προκαλεί καθυστέρηση στη διαδικασία, σημειώνω ότι το επιχείρημα αυτό ενδεχομένως να είχε κάποιο έρεισμα αν η αίτηση γινόταν μόνο για να ζητηθεί η διαγραφή του ονόματος του καθ' ου η αίτηση 1. Όμως η αίτηση εμπεριέχει και δεύτερο αιτητικό που αφορά την προσθήκη της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ως διαδίκου, το οποίο δεν είναι αποδεκτό από τους καθ' ων η αίτηση 2 και 3 και το οποίο θα έπρεπε ούτως ή άλλως να υποβληθεί μέσω αιτήσεως και να εκδικαστεί. Υπό το φως των ανωτέρω δεδομένων, η θέση των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 επί του προκειμένου, στερείται ερείσματος. Ερχόμενη τώρα στο ζήτημα της συνένωσης ως διαδίκου της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ένεκα της ύπαρξης προς όφελος της υποθήκης επί του ακινήτου γεγονός το οποίο την καθιστά ενδιαφερόμενο μέρος ως η θέση της αιτήτριας, σημειώνω ότι η συνένωση όλων των ενδιαφερόμενων μερών σε μια διαδικασία, είναι, ως έχει νομολογηθεί, επιτακτική, και δεν δύναται να προωθηθεί αίτηση - έφεση στην απουσία ως διαδίκων οποιωνδήποτε εκ των ενδιαφερόμενων μερών (βλ. Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 1210). Με δεδομένο δε ότι δεν αμφισβητείται ότι η εν λόγω Τράπεζα κατέχει υποθήκη επί του επίδικου ακινήτου, θεωρώ ότι ορθώς η αιτήτρια αισθάνεται την ανάγκη να την προσθέσει ως διάδικο. Και ως ήδη λέχθηκε η Διαταγή 9 θ. 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία περιλαμβάνεται στην αίτηση παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου, την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην υπόθεση. Το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια με βάση τη Δ.9 θ. 10, η οποία του παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής, προσθήκης ή αντικατάστασης διαδίκου σε μια εκκρεμή διαδικασία (βλ. Οδυσσέως ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 1372). Επιπλέον, δεν έχει καταδειχθεί ενώπιον μου ότι μη συνένωσή της από την αρχή οφειλόταν σε κακοπιστία ή άλλη αιτία που θα δικαιολογούσε την απόρριψη του αιτήματος. Συγκεκριμένα είναι η θέση της αιτήτριας ότι η ανάγκη για την προσθήκη διαπιστώθηκε μετά την καταχώρηση της αίτησης/έφεσης. Βέβαια ο καθ' ου η αίτηση 2 διατείνεται ότι γνωστοποίησε μέσω της αίτησης του για προσωρινό διάταγμα σε άλλη υπόθεση (βλ. Τεκμήρια Α και Β στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση του καθ' ου η αίτηση 2) την ύπαρξη της εν λόγω υποθήκης και επομένως, υποστηρίζει ότι το ζήτημα ήταν γνωστό στην αιτήτρια ακόμα και πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης/έφεσης. Η πλευρά της αιτήτριας από την άλλη δεν διευκρινίζει πότε ακριβώς περιήλθε στην αντίληψη της πλευράς της το γεγονός της ύπαρξης υποθήκης προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου. Ακόμα όμως και να πρέπει να της αποδοθεί γνώση για το ζήτημα αυτό στη βάση των όσων η πλευρά του καθ' ου η αίτηση 2 διατείνεται και η μη συνένωση της Τράπεζας Κύπρου να οφείλεται σε καλόπιστο λάθος του συνηγόρου της αιτήτριας, τούτο δεν δικαιολογεί κατά την κρίση μου την μη έγκριση της αίτησης. Και τούτο διότι θεωρώ πως η μη συνένωση/προσθήκη της εν λόγω Τράπεζας ως διαδίκου θα είχε αρνητικά αποτελέσματα στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης, καθότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε απόρριψη την αίτηση, χωρίς καν να εξεταστεί η ουσία της, στη βάση του ότι δεν έχουν συνενωθεί όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Συνεπώς θα πρέπει να εκδοθεί κατάλληλη διαταγή του Δικαστηρίου για τροποποίηση του τίτλου δια της προσθήκης της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ως διαδίκου. Εγείρουν βέβαια οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 το ζήτημα ότι η προθεσμία των 30 ημερών που θέτει το άρθρο 80 του Κεφ. 224 έχει παρέλθει με αποτέλεσμα εάν η αίτηση εγκριθεί να επιτραπεί η προσθήκη διαδίκου σε σχέση με τον οποίο η προθεσμία για καταχώρηση τέτοιας φύσεως αίτησης έχει παρέλθει. Το ζήτημα αυτό έχει αντιμετωπιστεί πολύ αποτελεσματικά από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της Αίτησης/Εφεσης 639/08 Ε.Δ. Λευκωσίας Τοππούζη v. Κορίνου κ.α. (Σ. Χατζήκυριακου Ε.Δ ως ήταν τότε) με την απόφαση ημερ. 16/4/2010 όπου λέχθηκαν τα εξής με τα οποία συμφωνώ και τα οποία υιοθετώ εξου και παραθέτω πιο κάτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Όσον αφορά τη χρονική προθεσμία των 30 ημερών που θέτει το άρθρο 80 του Κεφ. 224 για την έγερση έφεσης κατά απόφασης του Διευθυντή, σημειώνω ότι η έφεση κατά της απόφασης καταχωρίστηκε εμπρόθεσμα - απλώς εκ λάθους του συνηγόρου δεν συνενώθηκε η κα Χατζηπροκόπη, ως θα έπρεπε ευθύς εξ αρχής, εφόσον πρόκειται για απαραίτητο διάδικο. Άλλωστε, αυτό που εφεσιβάλλεται είναι η απόφαση του Διευθυντή αυτή καθ' εαυτή και όχι κάποια πράξη ή παράλειψη των συνιδιοκτητών των ακινήτων προσωπικά. Η τροποποίηση του τίτλου της αίτησης-έφεσης με την προσθήκη αναγκαίου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι καθιστά εκπρόθεσμη την έφεση όσον αφορά τον νέο διάδικο. Όπως προνοείται από τη Διαταγή 9 θ. 11 των Θεσμών [2] (που, ως έχω προαναφέρει, είναι εφαρμόσιμοι στην απουσία ειδικών διατάξεων για διαδικαστικά θέματα στους Κανονισμούς του 1956), κάθε πρόσωπο που το όνομά του προστίθεται με διαταγή του Δικαστηρίου βάσει της Δ.9 θ. 10 θα λαμβάνει γνώση με την επίδοση του τροποποιημένου εγγράφου και η διαδικασία θα συνεχίζεται ως εάν ο νέος διάδικος να ήταν διάδικος από την αρχή.» Τα ίδια ισχύουν και εδώ και τονίζω ότι στην προκειμένη περίπτωση η Δ.9 Θ. 11 αποτελεί μέρος της νομικής βάσης της αίτησης. Ως προς το θέμα της καθυστέρησης στην υποβολή της παρούσας αίτησης, διαπιστώνω ότι πράγματι στην αίτηση δεν αναφέρεται πότε έλαβε γνώση της ύπαρξης της υποθήκης η αίτητρια, για να μπορεί να εκτιμηθεί αν υπήρξε καθυστέρηση και πόσο μεγάλη. Αν δε γίνει αποδεκτή η εισήγηση της καθ' ης η αίτηση 2 και θεωρηθεί ότι η αιτήτρια έλαβε γνώση μέσω της επίδοσης της αίτησης στην αγωγή 383/21 (βλ. Τεκμήριο Α και Β στην ένσταση του καθ' ου η αίτηση 2) θα πρέπει να γίνει αποδεκτό ότι υπήρξε κάποια καθυστέρηση. Παρά ταύτα, όμως δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι η αίτηση καταχωρίστηκε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσης, ότι η προσθήκη του εν λόγω διαδίκου είναι αναγκαία και ότι η αδικία που θα προκληθεί στην αιτήτρια στην περίπτωση απόρριψης της αίτησης ενδεχομένως να είναι ανεπανόρθωτη, εφόσον στην ουσία κινδυνεύει να δει την υπόθεση της να απορρίπτεται για λόγους τάξης, χωρίς να εξεταστεί η ουσία της. Αντίθετα, η προσθήκη της εν λόγω Τράπεζας δεν θα επιφέρει μεγάλη αδικία στην άλλη πλευρά, εφόσον είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης το Δικαστήριο να μπορεί να προχωρήσει στην αποτελεσματική εξέταση και της ουσίας της αίτησης - έφεσης, έχοντας ενώπιόν του όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Εν πάση περιπτώσει έχουν επιδικαστεί υπέρ των καθ' ων η αίτηση τα έξοδα της δικασίμου που απωλέσθηκε ένεκα της καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης και περαιτέρω θα επιδικαστεί υπέρ τους το μέρος των εξόδων που κρίνεται πρόσφορο λαμβανομένου υπόψη και του ότι οι ενστάσεις που καταχωρήθηκαν ήταν αβάσιμες και το μόνο που κατάφεραν ήταν στην ουσία να προκαλέσουν περαιτέρω καθυστέρηση στη διαδικασία. Τούτο απαντά σε μεγάλο βαθμό και στο επιχείρημα του καθ' ου η αίτηση 2 ο οποίος παραπονείται για την πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης του, η οποία ως ήδη ανέφερα καθυστερεί περαιτέρω ένεκα της προώθησης ενστάσεων χωρίς ουσιαστική βάση. Ως προς το ζήτημα της κατ' ισχυρισμόν κακοπιστίας που αποδίδεται με ένταση στην αιτήτρια και που διασυνδέεται μεταξύ άλλων και με το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης, η οποία καταχωρήθηκε πράγματι λίγες μόνο μέρες πριν την ακρόαση της ουσίας της κυρίως αίτησης, σημειώνω τα εξής. Το ζήτημα του χρόνου καταχώρησης της αίτησης σίγουρα δεν μπορεί από μόνο του να οδηγήσει σε εύρημα κακοπιστίας, πόσω δε μάλλον στην προκειμένη περίπτωση όπου, για τους λόγους που πιο πάνω αναφέρθηκαν, το αίτημα για συνένωση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, στην παρούσα διαδικασία ως διάδικο μέρος κρίθηκε βάσιμο και δικαιολογημένο. Κατάληξη Υπό το φως των ανωτέρω κρίνω ότι ουδείς εκ των λόγων ένστασης ευσταθεί και ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις και είναι ορθό και δίκαιο όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Συνεπώς εκδίδονται διατάγματα ως η παρ. Α-Δ της αίτησης. Τροποποιημένη Αίτηση/Έφεση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του Διατάγματος. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι θεσμοί και η τροποποιημένη Αίτηση/Έφεση να επιδοθεί στο νέο διάδικο με νέα ημερομηνία ορισμού την 6/10/22. Η σύνταξη του διατάγματος να ζητηθεί εντός 2 ημερών από σήμερα και να συνταχθεί το αργότερο εντός 10 ημερών από σήμερα. Η Αίτηση/Έφεση ορίζεται κατά την ίδια ημερομηνία για οδηγίες σε σχέση με τους καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Τα έξοδα της μέχρι τώρα διαδικασίας συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων μέχρι και τις 2/3/22 στην παρούσα αίτηση, σε σχέση με τον καθ' ου η αίτηση 1 επιδικάζονται υπέρ του τελευταίου και εναντίον της αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εφόσον δε ο καθ' ου η αίτηση 1 δεν θα αποτελεί πλέον μέρος της παρούσας διαδικασίας, αναμένεται ότι θα γίνουν οι ανάλογες διευθετήσεις ώστε εντός 45 ημερών από σήμερα να ευρίσκεται εντός του φακέλου του Δικαστηρίου η αιτιολογημένη απόφαση του καθ΄ου η αίτηση/Εφεσίβλητου 1. Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης σε σχέση με τους καθ' ων η αίτηση 2 και 3 επιδικάζονται υπέρ τους και εναντίον της αιτήτριας έξοδα μόνο για τις εμφανίσεις στην αίτηση κατά την 18/1/22 και 2/3/22, εξαιρουμένων των εξόδων για ετοιμασία και καταχώρηση ένστασης, καθώς και της ακρόασης της υπό κρίσης αίτησης δεδομένου του ότι οι λόγοι ένστασης που προβλήθηκαν κρίθηκαν αβάσιμοι. ................. Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1]«5

(2)All interested parties shall be joined as parties to the proceedings: Provided that, unless otherwise directed by the Court, the Director shall not be joined as a party except in proceedings under sections 42,44,60,61,70,71 and 78 of the Law.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο