← Κύπρος

KOKITA (Εργοστασιο Ζωοτροφών) Λτδ ν. PETRIDES SAVVAS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 1988/14, 1/7/2022

KOKITA (Εργοστασιο Ζωοτροφών) Λτδ ν. PETRIDES SAVVAS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 1988/14, 1/7/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A111 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1988/14 ΜΕΤΑΞΥ: KOKITA (Εργοστασιο Ζωοτροφών) Λτδ και

  1. PETRIDES SAVVAS LTD
  2. ΠΕΤΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ ________________________________ Ημερομηνία: 1 Ιουλίου 2022 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κα Χαρίκλεια Θεοδούλου για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους εναγόμενους 1 και 2: κ. Α. Βρυωνίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν από την εναγόμενη 1 και τον εναγόμενο 2 ως εγγυητή της εναγόμενης 1, ποσό €250.947,67, το οποίο αποτελεί το αντάλλαγμα για πώληση προϊόντων ή και ως υπόλοιπο τιμολογίων ή και λογαριασμού, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Τα Δικόγραφα Με την έκθεση απαίτησης τους οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι ίδιοι αποτελούν νομίμως εγγεγραμμένη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης που ασχολείται μεταξύ άλλων με τις πωλήσεις κτηνιατρικών φαρμάκων, εξοπλισμών κτηνοτροφικής παραγωγής, τροφών για τα διάφορα ζωϊκά είδη και συναφή προϊόντα. Οι εναγόμενοι ήταν επίσης εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται με εμπορικές δραστηριότητες συναφείς με τις δραστηριότητες των εναγόντων και είχαν ως διευθυντή τον εναγόμενο
  3. Όπως περαιτέρω οι ενάγοντες ισχυρίζονται κατά ή περί το έτος 2012 οι ίδιοι συμφώνησαν με τους εναγόμενους 1, όπως πωλούν στους τελευταίους προϊόντα της ειδικότητας τους. Για την πώληση των εν λόγω προϊόντων οι ενάγοντες θα δικαιούντο εύλογη και/ή δίκαια ή και συμφωνηθείσα αμοιβή με βάση τους συνήθεις όρους πώλησης των προϊόντων τους, και τους οποίους εφάρμοζαν κατά τον ουσιώδη χρόνο και προς τούτο θα εξέδιδαν σχετικά τιμολόγια και θα τηρούσαν σχετικό λογαριασμό στον οποίο θα τηρούντο οι χρεώσεις ή/και πιστώσεις. Όπως περαιτέρω οι ενάγοντες ισχυρίζονται πώλησαν και παρέδωσαν τα συμφωνηθέντα προϊόντα τους στους εναγόμενους 1 και οι τελευταίοι αποδέχθηκαν την πώληση τους ανεπιφύλακτα ή/και χωρίς διαμαρτυρία. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός των εναγόντων ότι για τις πιο πάνω περιγραφόμενες πωλήσεις των προϊόντων, εξέδωσαν τιμολόγια τα οποία δεόντως απεστάλησαν στους εναγόμενους 1 κατά ή περί την ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκαν, τηρούσαν δε σχετικούς λογαριασμούς στους οποίους καταχωρούνταν τα διάφορα τιμολόγια, πιστώσεις ή/και πληρωμές. Ο εναγόμενος 2 κατά ή περί την 19/10/11 εγγυήθηκε τους εναγόμενους 1 υπογράφοντας σχετική εγγύηση οφειλής προς τους ενάγοντες, με την οποία εγγυήθηκε πλήρη και πιστή συμμόρφωση των εναγομένων 1 προς όλες τις υποχρεώσεις τους έναντι των εναγόντων καθώς και την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού ήθελε καταστεί οφειλόμενο και πληρωτέο σε οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Όπως περαιτέρω ισχυρίζονται οι ενάγοντες κατά ή περί τις 20.2.2014 το υπόλοιπο του σχετικού λογαριασμού υπ' αρ. 86 ημερομηνίας 24.7.14 στον οποίο καταχωρούνταν τα διάφορα τιμολόγια, πιστώσεις ή/και πληρωμές ανέρχονταν για το ποσό των €250.947,67 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Παρά δε τις οχλήσεις των εναγόντων προφορικά και γραπτώς προς τους εναγόμενους 1 και 2, οι τελευταίοι δεν έχουν καταβάλει κανένα ποσό προς εξόφληση του ως άνω χρέους και εξακολουθούν να οφείλουν στους ενάγοντες το πιο πάνω ποσό, πλέον νόμιμο τόκο. Η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση, την οποία ανταπαίτηση όμως ζήτησαν κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων όπως αποσύρουν και η οποία απεσύρθη και απερρίφθη στις 10/12/
  4. Με την υπεράσπιση τους ισχυρίζονται κατ' αρχάς ότι ο εναγόμενος 2 καμία σχέση έχει υπό την προσωπική του ιδιότητα με την παρούσα υπόθεση και ότι οποιαδήποτε συνεργασία υπήρξε αυτή ήταν μεταξύ εναγόντων και εναγομένων
  5. Ανεξαρτήτως τούτου οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η συνεργασία των διαδίκων άρχισε από το Μάιο 2008 και συνίστατο στην αγορά εκ μέρους των εναγομένων 1 διαφόρων σιτηρεσίων σε σχέση με τη πτηνοπαραγωγή με σκοπό την παραγωγή αυγών. Ειδικότερα ως ισχυρίζονται η συνεργασία εδραζόταν στην ετοιμασία από πλευράς των εναγόντων 7 συγκεκριμένων σιτηρεσίων που αφορούσαν την παραγωγή πτηνών, με σκοπό την παραγωγή και εμπορία αυγών. Με βάση δε τη συμφωνία των μερών οι ενάγοντες θα προσέφεραν τα πιο πάνω σιτηρέσια και αφού καθοριζόταν το κόστος αυτών, θα υπήρχε υπό μορφή αμοιβής των εναγόντων επιπλέον χρέωση 10%. Συγκεκριμένα ως ισχυρίζονται το κάθε σιτηρέσιο θα έπρεπε να κοστολογηθεί το κόστος των πρώτων υλών πλέον τα συμπληρώματα ζωοτροφών και αφού καθοριζόταν το κόστος όλων των πιο πάνω οι ενάγοντες θα προσέθεταν 10% κέρδος και με βάση το ποσό το οποίο θα προέκυπτε θα γινόταν σχετική τιμολόγηση. Αναφέρονται δε στις πρώτες ύλες για τα εν λόγω σιτηρέσια καθώς και τα συμπληρώματα και ισχυρίζονται ότι με βάση το κόστος όλων των ανωτέρω και του κέρδους 10%, είχε συμφωνηθεί ότι το πρώτο σιτηρέσιο θα τιμολογείτο €426/τόνο, το δεύτερο 403/τόνο, το τρίτο €353/τόνο, το τέταρτο 366/τόνο, το πέμπτο €356, το έκτο €347 και το έβδομο €
  6. Όπως δε περαιτέρω ισχυρίζονται οι εναγόμενοι 1 διαπίστωσαν πολύ αργότερα ότι οι Ενάγοντες κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας προέβαιναν σε αυθαίρετες τιμολογήσεις με πολύ αυξημένα ποσά, με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι 2 να έχουν καταβάλει επιπλέον ποσά τα οποία ανταπαιτούσαν με ανταπαίτηση την οποία ως ήδη λέχθηκε απέσυραν κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Με βάση δε τα στοιχεία που κατέχουν ισχυρίζονται ότι ο μέσος όρος υπερχρεώσεων ήταν σε €55,60 /τόνο. Περαιτέρω και με βάση πάντα τους ισχυρισμούς των εναγομένων από το 2008 μέχρι το 2013 που διήρκεσε η συνεργασία των δύο πλευρών και η εναγόμενη 1 εταιρεία διαπίστωσε τις πιο πάνω υπερχρεώσεις, οι ενάγοντες είχαν παραδώσει στην εναγόμενη 1 εταιρεία 3.393 τόνους των πιο πάνω σιτηρεσίων, με αποτέλεσμα οι συνολικές υπερχρεώσεις να ανέρχονται στο ποσό των €188.650,
  7. Ως προς το έγγραφο εγγυήσεως που επικαλούνται οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατά ή περί το 2011 είχε ζητηθεί από τους Ενάγοντες όπως ο εναγόμενος 2 προβεί στην υπογραφή σχετικού εγγράφου το οποίο θα χρησιμοποιούσαν οι ενάγοντες σε τραπεζικό ίδρυμα. Ουδέποτε, όπως ισχυρίζονται, είχε τεθεί θέμα παροχής οιασδήποτε εγγύησης σε σχέση με τη συνεργασία των εναγόντων με τους εναγόμενους
  8. Η Απάντηση στην Υπεράσπιση Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση οι ενάγοντες εμμένουν στους ισχυρισμούς τους και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι η συμφωνία που είχαν με τους εναγόμενους αφορούσε την πώληση εκ μέρους των εναγόντων και την αγορά εκ μέρους των εναγομένων έτοιμων ζωοτροφών για πτηνά ή και ζωοτροφών έτοιμων προς κατανάλωση και όχι διαφόρων σιτηρεσίων σε σχέση με την πτηνοπαραγωγή με σκοπό την παραγωγή αυγών ως οι εναγόμενοι ισχυρίζονται. Επίσης ισχυρίζονται ότι ουδέποτε συνήψαν συμφωνία με τους εναγόμενους για ετοιμασία ή και προσφορά σιτηρεσίων ή και συμπληρώματα ζωοτροφών ή και για αμοιβή των εναγόντων βάσει ποσοστού 10% ή και επί οποιουδήποτε άλλου ποσοστού. Η Διαδικασία Προς απόδειξη της υπόθεσης τους οι ενάγοντες κάλεσαν δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα τον οικονομικό διευθυντή των εναγόντων (ΜΕ1) και τον ιδιοκτήτη και διευθυντή των εναγόντων (ΜΕ2), ενώ η πλευρά των εναγομένων δεν προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία. Ακολούθησαν οι αγορεύσεις των μερών με τις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Σύνοψη και αξιολόγηση της μαρτυρίας ακολουθεί. Σύνοψη Μαρτυρίας ΜΕ1 Ο ΜΕ1 καταθέτοντας ενόρκως υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση με την οποία αναφέρει ότι εργάζεται στους ενάγοντες από το 2012 ως οικονομικός διευθυντής και υπεύθυνος λογιστηρίου. Σύμφωνα πάντα με τον ΜΕ1, στα πλαίσια των καθηκόντων του είναι υπεύθυνος για την παρακολούθηση των λογαριασμών που διατηρούν οι ενάγοντες με τους πελάτες τους καθώς και για να επικοινωνεί με τους πελάτες των εναγόντων που διατηρούν λογαριασμούς στους ενάγοντες οι οποίοι παρουσιάζουν καθυστερήσεις. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε επίσης στην προφορική συμφωνία των εναγόντων με τους εναγόμενους 1, όπου από το 2008 συμφώνησαν να πωλούν και να παραδίδουν προς τους εναγόμενους 1 προϊόντα της ειδικότητας τους και συγκεκριμένα την πώληση έτοιμων ζωοτροφών για πτηνά και ζωοτροφών έτοιμων προς κατανάλωση. Ο εναγόμενος 2 σύμφωνα με το μάρτυρα ήταν το πρόσωπο που πάντοτε εκπροσωπούσε τους εναγόμενους 1 με τους ενάγοντες. Ήταν όροι της συμφωνίας σύμφωνα με το μάρτυρα ότι οι εναγόμενοι 1 θα κατέβαλλαν εύλογη αμοιβή προς τους ενάγοντες για τα προαναφερθέντα προϊόντα η οποία θα υπολογιζόταν με βάση τους συνήθεις όρους πώλησης των προϊόντων τους και τους οποίους οι ενάγοντες εφάρμοζαν κατά τον ουσιώδη χρόνο, οι δε εναγόμενοι θα προέβαιναν στην πληρωμή και πλήρη εξόφληση των τιμολογίων που θα εκδίδονταν στο πλαίσιο της συμφωνίας εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στο κάθε τιμολόγιο. Στη βάση δε της πιο πάνω συμφωνίας οι ενάγοντες προχώρησαν στην πώληση και παράδοση των συμφωνηθέντων προϊόντων προς τους εναγόμενους 1, οι οποίοι τα αποδέχτηκαν χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία και επιφύλαξη. Οι ενάγοντες διατηρούσαν καθ' όλη τη περίοδο λειτουργίας του επίδικου λογαριασμού βιβλίο στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και στον κάθε λογαριασμό γινόταν και γίνεται συνεχής ενημέρωση και καταχώρηση κάθε χρέωσης ή πίστωσης που γίνεται και τον αφορά. Το ηλεκτρονικό βιβλίο ήταν από το άνοιγμα του ένα από τα συνήθη τραπεζικά βιβλία των εναγόντων στο οποίο οι καταχωρήσεις γίνονταν κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών των εναγόντων και το οποίο φυλασσόταν και συνεχίζει να φυλάσσεται στις εγκαταστάσεις των εναγόντων και υπό τον έλεγχο τους. Πρόσβαση δε σε αυτό έχουν οι λειτουργοί του λογιστηρίου μεταξύ των οποίων και ο ίδιος. Σύμφωνα με το μάρτυρα ο εν λόγω λογαριασμός κατά την 20/2/14 παρουσίαζε υπόλοιπο €250.947,
  9. Παρουσίασε δε τις σχετικές καταστάσεις λογαριασμού ως Τεκμήριο 2 τις οποίες ως ανέφερε έχει συγκρίνει με τις καταχωρήσεις των στο ηλεκτρονικό βιβλίο και διαπίστωσε ότι αποτελούν ορθή αναπαραγωγή του ηλεκτρονικού βιβλίου. Ανέφερε επίσης ότι οι ενάγοντες εξέδιδαν κάθε μήνα μηνιαία κατάσταση λογαριασμού την οποία παρέδιδαν στους εναγόμενους 1, ενόψει του ότι οι ίδιοι ζητούσαν να τους αποστέλλεται μηνιαία κατανάλωση σε αξία των προϊόντων που οι ενάγοντες παρέδιδαν στο κτηνοτροφικό τους υποστατικό. Επίσης αναφέρθηκε στην έκδοση και παράδοση προς τους εναγόμενους τιμολογίων τα οποία υπογράφονταν δεόντως και αδιαμαρτύρητα από τους εναγόμενους 1 κατά την παραλαβή τους. Κατέθεσε δε τα τιμολόγια ως Τεκμήριο 3 και τόνισε πως αυτά θα έπρεπε να εξοφλούνται εντός της προθεσμίας που καταγραφόταν σε αυτά. Έκαστο δε εξ αυτών συνοδεύεται από δελτίο παράδοσης (βλ. Τεκμήριο 4) και σε καθένα εξ αυτών αναγράφεται ο αριθμός τιμολογίου στο οποίο αντιστοιχεί. Επίσης αναφέρθηκε στη συμφωνία εγγύησης που υπέγραψε ο εναγόμενος 2 στις 19/10/11 με την οποία ανέλαβε και εγγυήθηκε την πλήρη και πιστή συμμόρφωση των εναγομένων 1 προς όλες τις υποχρεώσεις τους έναντι των εναγόντων, καθώς και την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού ήθελε καταστεί οφειλόμενο και πληρωτέο σε οποιοδήποτε χρονικό διάστημα (βλ. Τεκμήριο 5). Οι εναγόμενοι κατέβαλαν περιοδικά και μόνο κάποια ποσά έναντι του συνολικού οφειλόμενου ποσού με αποτέλεσμα στις 20/2/2014 να οφείλουν το ποσό των €250.947,
  10. Εξ αιτίας δε της παράλειψης των εναγομένων να συμμορφωθούν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις οι ενάγοντες διέκοψαν τη συνεργασία τους με τους εναγόμενους 1 τερματίζοντας μονομερώς τη μεταξύ τους συμφωνία. Παρά δε τις οχλήσεις τους για εξόφληση του οφειλόμενου ποσού αυτοί δεν έχουν προβεί στην εξόφληση του. Επίσης ο μάρτυρας με τη μαρτυρία του εξήγησε τη διαδικασία έκδοσης και παράδοσης των προϊόντων, καθώς και της έκδοσης των τιμολογίων όπου εξήγησε ότι παίρνουν την παραγγελία, την εκτελούν με το way bill και όταν επιστρέψει το way bill εκδίδεται το τιμολόγιο και αν υπάρχει κάποια διαφοροποίηση γίνεται η αλλαγή πριν την έκδοση τιμολογίου το οποίο έπρεπε να εξοφλείται ως αναφέρεται επί αυτού στους 3 μήνες. Η έκδοση του τιμολογίου γινόταν από τον εκάστοτε λειτουργό του λογιστηρίου και παραλαβή του τιμολογίου γινόταν από εξουσιοδοτημένο άτομο από την εταιρεία των εναγόντων ο οποίος το παρέδιδε υπογραφόταν και έφερνε πίσω το υπογεγραμμένο αντίγραφο, το οποίο υπογραφόταν από εξουσιοδοτημένο άτομο του πελάτη (π.χ διευθυντή ή οποιοδήποτε άλλο άτομο τους υποδεικνύετο). Το Τεκμήριο 3 αποτελείται από τιμολόγια που εκδόθηκαν στο πλαίσιο της συνεργασίας με την εναγόμενη
  11. Ως προς τον τρόπο χρέωσης της κατάστασης λογαριασμού, ανέφερε ότι το σύστημα τους είναι πλήρως αυτοματοποιημένο και επομένως με την έκδοση του τιμολογίου γινόταν και η χρέωση η οποία φαινόταν ως θετικός αριθμός στη στήλη "original amount - αρχικό ποσό", αφού όπως εξήγησε οι θετικοί αριθμοί σημαίνουν χρέωση και οι αρνητικοί πίστωση. Ανέφερε επίσης ότι η εναγόμενη 1 σίγουρα λάμβανε μηνιαία κατάσταση λογαριασμού, αφού αυτό γινόταν για όλους τους πελάτες, συμπεριλαμβανομένης της εναγόμενης
  12. Η εν λόγω κατάσταση παραδιδόταν στα υποστατικά τους και παραλαμβανόταν από τον εκάστοτε υπεύθυνο. Κλήθηκε να εξηγήσει τη σελ. 4 της κατάστασης λογαριασμού όπου μετά τις 16/1/13 αναγράφεται settlement, όπου εξήγησε ότι από την αρχή του 2013 έγινε συμφωνία για να εξοφλούνται τα τιμολόγια, εξου και στην κατάσταση λογαριασμού στη στήλη remaining amount δεν υπάρχει ποσό, επειδή τα τιμολόγια αυτά έχουν εξοφληθεί, για να καταλήξει ότι τα τιμολόγια που δεν έχουν εξοφληθεί είναι προγενέστερα και αφορούν περίοδο 24/5/2012 μέχρι 31/12/
  13. Ερωτηθείς αν η εναγόμενη 1 διαμαρτυρήθηκε για τα τιμολόγια ανέφερε ότι δεν περιήλθε κάτι τέτοιο στην αντίληψη του, ούτε τέθηκε τέτοιο θέμα στις κατ' ιδίαν συναντήσεις που είχαν για την πληρωμή των τιμολογίων, οι οποίες έγιναν στα πλαίσια διευθέτησης του υπολοίπου της εταιρείας αυτής καθώς και άλλης εταιρείας που συνδέεται με τους εναγόμενους και συγκεκριμένα την εξεύρεση τρόπου αποπληρωμής των χρεών που υπήρχαν. Ανέφερε δε ότι γνωρίζει και προσωπικά τον εναγόμενο
  14. Επίσης τοποθετήθηκε σε σχέση με τον ισχυρισμό των εναγομένων ότι θα τους ετοίμαζαν συγκεκριμένα σιτηρέσια τα οποία θα τους πωλούσαν με 10% κέρδος. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι ενάγοντες παρασκευάζουν έτοιμες ζωοτροφές δηλαδή χρησιμοποιούν δημητριακά μαζί με πρόμειγμα τα οποία αναμειγνύουν και μετά τα επεξεργάζονται αναλόγως του τί τύπο ζωοτροφής θέλουν να βγάλουν. Ανέφερε δε ότι ο ισχυρισμός αυτός που προβάλλεται στην υπεράσπιση δεν τέθηκε ποτέ σε οποιαδήποτε κατ' ιδίαν συνάντηση και τόνισε ότι η τιμολόγηση γίνεται περιοδικά ανά 1-2 μήνες και πάντα λαμβάνει υπόψη την τιμή των πρώτων υλών. Ανέφερε ότι δεν υπάρχει ποτέ ποσοστό κέρδους, αλλά ένα margin ποσό πέραν του κόστους το οποίο υπολογίζεται κάθε φορά βάση του προϊόντος που θα παραχθεί και που θα παραδοθεί και εξήγησε παράλληλα γιατί δεν μπορεί να δουλέψει ο τρόπος κοστολόγησης με ποσοστό. Όπως ουσιαστικά εξήγησε αν υπολογίζεται το κέρδος με ποσοστό σημαίνει ότι όταν για παράδειγμα αυξάνεται το κόστος, θα αυξάνεται και το κέρδος, ενώ δεν είναι αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα. Αντίθετα, όταν αυξάνεται το κόστος οι πωλητές κερδίζουν λιγότερα για να προσφέρουν προϊόντα σε καλές τιμές όπως γίνεται και στην παρούσα φάση. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε όποιος μιλά για ποσοστό δεν ήταν παρών σε διαπραγμάτευση τιμής για έτοιμη ζωοτροφή και απέρριψε τις θέσεις των εναγομένων στην υπεράσπιση, τονίζοντας ότι δεν έγινε τέτοια συμφωνία για κοστολόγηση του σιτηρεσίου και προσθήκη κέρδους 10% και εν πάση περιπτώσει επέμεινε ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν για τα εκδοθέντα τιμολόγια ή για την κατάσταση λογαριασμού. Το Τεκμήριο 4 ως υποστήριξε αναφέρει και το είδος και τον κωδικό του προϊόντος, περιγραφή και ποσότητα καθώς και τον τρόπο που είναι φυλαγμένο το προϊόν και το υπέγραφε εκπρόσωπος της εναγόμενης κατά την παράδοση. Κληθείς να τοποθετηθεί στη θέση του διευθυντή των εναγομένων 1 αναφορικά με την εγγύηση που υπέγραψε (βλ. Τεκμήριο 5) ότι δηλαδή ουδέποτε του επεξηγήθηκε ο σκοπός του εν λόγω εγγράφου αλλά του είπαν ότι θα το υπέγραφε για να χρησιμοποιηθεί σε πιστωτικό ίδρυμα, ανέφερε ότι το άτομο που επικοινώνησε με τον εναγόμενο 2, που ήταν ο κ. Μαρκίδης - ο τότε ιδιοκτήτης και διευθυντής των εναγόντων ο οποίος το 2019 απεβίωσε- του εξήγησε ότι το συγκεκριμένο έγγραφο με το οποίο δεσμευόταν ο ίδιος προσωπικά για το χρέος της εταιρείας ήταν απαραίτητο για να μπορούν να προσφέρουν μεγάλες πιστώσεις. Ο Γ. Μαρκίδης ήταν μάλιστα ο δεύτερος μάρτυρας που υπέγραψε επί της εγγύησης οφειλής. Ερωτηθείς με ποιο τρόπο γνωρίζει ο ίδιος τι αναφέρθηκε στον εναγόμενο 2 κατά την υπογραφή της εγγύησης ανέφερε ότι ήταν ο συνήθης τρόπος που γινόταν η ενημέρωση στους πελάτες και ισχύει μέχρι σήμερα. Το 2011 έγινε η αρχή για την υπογραφή εγγύησης οφειλής από φυσικά πρόσωπα, ως μέτρο για να μην συνεχίσει το φαινόμενο εταιρειών που έκλειναν και άφηναν ανεξόφλητα χρέη. Η αντεξέταση του περιστράφηκε μεταξύ άλλων γύρω από το γεγονός ότι η συμφωνία άρχισε από το 2008-2009 και ο ίδιος ήρθε στην εταιρεία το 2012 για να του υποβληθεί ότι δεν γνωρίζει από πρώτο χέρι τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται. Επίσης αμφισβητήθηκαν οι όροι της συμφωνίας, αν δηλαδή είχε συμφωνηθεί τιμή αγοράς για κάθε σιτηρέσιο πλέον ποσοστό κέρδους 10% ή αν η τιμή θα καθοριζόταν με βάση το κόστος του σιτηρεσίου πλέον το πρόμειγμα πλέον ένα ποσοστό για το κέρδος, η κοινοποίηση των αλλαγών των τιμών των σιτηρεσίων στους εναγόμενους κατά τη διάρκεια της συμφωνίας, ενώ επίσης επισημάνθηκε μέσα από την αντεξέταση του το γεγονός ότι ο μάρτυρας δεν ήταν το πρόσωπο που εξέδιδε και παρέδιδε τα τιμολόγια στους εναγόμενους. Επίσης αντεξετάστηκε σε σχέση με το γεγονός ότι η κατάσταση λογαριασμού ξεκινά με υπόλοιπο €127,832,09, χωρίς ωστόσο τα τιμολόγια που αφορούν το εν λόγω ποσό να παρουσιαστούν, όπως επίσης δεν παρουσιάστηκαν και άλλα τιμολόγια που αφορούν την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 2 ως και αποδείξεις. Περαιτέρω αναφορά στη μαρτυρία του θα γίνει πιο κάτω στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας προς αποφυγή επαναλήψεων. Ο ΜΕ2 καταθέτοντας ενόρκως ανέφερε ότι είναι ιδιοκτήτης και διευθυντής των εναγόντων και στα πλαίσια των καθηκόντων του εντάσσεται μεταξύ άλλων και η εμπορική και πιστωτική πολιτική, οι εισπράξεις και η διαχείριση του προσωπικού. Ως ανέφερε από το 2006 που ευρίσκεται στην εταιρεία ήταν μαζί με τον Γ. Μακρίδη και συζητούσαν τα πάντα συμπεριλαμβανομένου και ότι είχε να κάνει με τις πιστώσεις, με νέους πελάτες και ενημέρωναν ο ένας τον άλλο για τα πάντα. Αναφέρθηκε στις συναντήσεις με τον εναγόμενο 2, λέγοντας ότι σε καμία συνάντηση δεν προβλήθηκε ισχυρισμός από τον εναγόμενο 2 για υπερχρεώσεις ούτε και διαμαρτυρήθηκε ποτέ για τα τιμολόγια που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
  15. Ανέφερε δε ότι επί των τιμολογίων αναγράφονται ουσιώδεις πληροφορίες όπως το όνομα του πελάτη, το προϊόν, η ποσότητα, η τιμή και οι όροι πληρωμής και το κάθε ένα ελέγχεται αφού υπογράφεται από τόσο από τους ενάγοντες όσο και από τους πελάτες και στην προκειμένη περίπτωση τα τιμολόγια είχαν υπογραφεί αδιαμαρτύρητα. Όσον αφορά τη συμφωνία που συνήφθη με την εναγόμενη 1 ανέφερε ότι επειδή τότε ήταν ήδη εμπλεκόμενος με την εταιρεία είχε συνάντηση με τον πατέρα του και είχαν καταλήξει ότι θα πωλούσαν με πίστωση και επέμεινε ότι γνώριζε τη συμφωνία αφού είχε μιλήσει αμέσως πριν με τον πατέρα του. Επεξήγησε το προϊόν που πωλούσαν λέγοντας ότι οι ίδιοι αγοράζουν τις πρώτες ύλες για το σιτηρέσιο (που μπορεί να περιέχει κριθάρι, σιταροπούλα κλπ) προσθέτουν ένα συμπλήρωμα για να έχει ολοκληρωμένη διατροφή το ζώο και αφού βγει το κόστος, προσθέτουν ένα ποσό που αφορά το κατασκευαστικό κόστος, το κόστος μεταφοράς και το κέρδος τους. Τόνισε ότι υπάρχουν 3 μορφές προϊόντων με τα δύο εξ αυτών να είναι ακριβότερα από το τρίτο που είναι σκόνη και ότι οι εναγόμενοι αγόραζαν από τα ακριβότερα είδη. Απέρριψε τη θέση ότι η συμφωνία αφορούσε την τιμή του σιτηρεσίου πλέον 10% κέρδος, λέγοντας ότι ήταν από τα άτομα που καθόριζαν την τιμολογιακή πολιτική η οποία δεν ήταν αυτή. Ανέφερε μάλιστα ότι με το συγκεκριμένο πελάτη υπήρχαν πολλά σιτηρέσια με πολλές αλλαγές στις πρώτες ύλες και ότι ως μεγάλος πελάτης που ήταν προσπάθησαν για να έχει την καλύτερη δυνατή τιμή και πρόσθεσε ότι παρά το ότι είχε τη δυνατότητα να συγκρίνει τιμές από ανταγωνιστικές εταιρείες εντούτοις επέλεξε να συνεργάζεται με τους ενάγοντες για 5 χρόνια. Απέρριψε τη θέση ότι θα προσκόμιζε τις προδιαγραφές ο εναγόμενος 2 μέσω κτηνιάτρου και θα ετοίμαζαν οι ενάγοντες σιτηρέσια με συγκεκριμένες προδιαγραφές και τα οποία θα δεσμεύετο η εναγόμενη εταιρεία να αγοράζει και ανέφερε ότι μέχρι κάποιο σημείο οι ενάγοντες έκαναν τον σχεδιασμό, παρόλο που δέχθηκε ότι προς τα τέλη της συνεργασίας δόθηκαν προδιαγραφές και οι ενάγοντες παρήγαγαν αλλά πάντως τιμολογούσαν σε κάθε περίπτωση με βάση την τιμολογιακή τους πολιτική. Αρνήθηκε επανειλημμένα ότι τιμολογούν με ποσοστό κέρδους αφού κάτι τέτοιο ως υποστήριξε δεν είναι ούτε προς το συμφέρον του ίδιου αλλά ούτε και του πελάτη, αφού οι τιμές των σιτηρεσίων αλλάζουν και μια τέτοια συμφωνία θα οδηγούσε σε περισσότερο κέρδος όταν αυξάνονταν οι τιμές και τόνισε πως δεν υπάρχει οτιδήποτε που να υποστηρίζει αυτή τη συμφωνία. Ανέφερε δε ότι ούτε ο ίδιος έχει γραπτή συμφωνία όμως υπάρχουν τα τιμολόγια 5 ετών τα οποία οι εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν. Ανέφερε επίσης ότι δεν περιήλθε στην αντίληψη του να διαμαρτυρήθηκαν οι ενάγοντες για την τιμολόγηση, αλλά αυτό που ήταν ξεκάθαρο ήταν ότι υπήρχε καθυστέρηση πληρωμής και γι' αυτό άλλαξαν τους όρους πίστωσης σε μετρητά πράγμα που φαίνεται από τα τιμολόγια του
  16. Αντεξετάστηκε επίσης ως προς το υπόλοιπο πριν την 1/1/12 όπου ανέφερε ότι ήταν 127,832.09 το οποίο προκύπτει από τιμολόγια που δεν είχαν εξοφληθεί και τα οποία όμως εξοφλήθηκαν με πιστώσεις που φαίνονται μέσα στο Τεκμήριο 2, με αποτέλεσμα να αξιώνονται μόνο τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 3 που αφορούν την περίοδο 24/5/2012 μέχρι 31/12/2012, δεδομένου του ότι τα τιμολόγια του 2013 εξοφλούντο εντός του χρόνου που αναγραφόταν σε αυτά. Δέχθηκε επίσης ότι χρέωσαν και κάποιους τόκους οι οποίοι ήταν μόνο πάνω στις καθυστερήσεις και σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στα τιμολόγια. Επίσης αναφέρθηκε στην υπογραφή του Τεκμηρίου 5 λέγοντας ότι υπογράφηκε όταν οι εναγόμενοι καθυστερούσαν τις πληρωμές και με σκοπό να εξασφαλιστεί η εταιρεία και να μπορεί να δίδει επιπλέον πίστωση και ο ίδιος ήταν ενήμερος και το υπέγραψε αποδεχόμενος όμως ότι ο ίδιος ο ΜΕ2 δεν ήταν παρών. Του τέθηκε ότι ο πατέρας του, ανέφερε στον εναγόμενο 2 ότι τα ήθελε για σκοπούς της τράπεζας όπου ο μάρτυρας ανέφερε ότι η θέση αυτή αποτελεί εικασία και δικό τους ισχυρισμός, αφού το έγγραφο είναι γραμμένο με τέτοιο τρόπο που ο καθένας μπορεί να καταλάβει τι υπέγραψε. Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεταν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Στην αξιολόγηση προβαίνω έχοντας υπόψη τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, σε σχέση με τον ορθό τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας και δη ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Σημειώνω επίσης πως κατά την αξιολόγηση έλαβα υπόψη σειρά από παράγοντες οι οποίοι δεν είναι δυνατόν να παρατεθούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η αμεσότητα και η συνοχή των απαντήσεων των μαρτύρων, η ύπαρξη αντιφάσεων ή υπερβολών σε αυτές, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος των μαρτύρων στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν τα γεγονότα, η ειλικρίνεια τους, η μνήμη τους και εν γένει η συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά νου είχα και την πολλάκις νομολογημένη αρχή πως ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, (Χ. Χρίστου ν. Ευγενίας Khoreva
(2002)1Α Α.Α.Δ 454, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207, και Kadis v. Nicolaou and another
(1988)1 CLR 212 [1]) νοουμένου βέβαια ότι αυτή η επιλογή εξηγείται (Χ. Τσιντίδης Λτδ ν. Α. Χαριδήμου, Πολ. Έφεση 224/07 ημερ. 18.10.2012). Σημειώνω επίσης ότι λαμβάνω υπόψη και την αρχή ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρα δεν εξετάζεται μικροσκοπικά, αλλά όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, εξετάζεται συνολικά υπό το φως όλης της δοθείσας μαρτυρίας. Αντιφάσεις στη μαρτυρία, για να οδηγούν σε απόρριψη της, θα πρέπει να είναι ουσιώδεις, δηλαδή να είναι τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνουν τη μαρτυρία στο βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη ή άδικη η αποδοχή της από το Δικαστήριο. Aντιφάσεις σε λεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία η οποία, είναι γενικά πειστική. Τέλος κατά την αξιολόγηση, σημειώνω ότι έλαβα υπόψη και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Ο ΜΕ1 πρέπει να πω ότι άφησε στο Δικαστήριο καλή εντύπωση και παρέμεινε σταθερός στις θέσεις που προώθησε οι οποίες συνάδουν με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και τη μαρτυρία του ΜΕ
  1. Σημειώνεται βέβαια ότι κάποιες θέσεις του οι οποίες αφορούν την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 2) την οποία προσήγαγε, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές, για τους λόγους που πιο κάτω επεξηγούνται, όμως αυτές δεν είναι τέτοιες που να μπορούν να επηρεάσουν το σύνολο της μαρτυρίας του και εν γένει τον αξιόπιστο τρόπο με τον οποίο κατέθετε. Κατά την αντεξέταση του, του τέθηκε ότι κατά το χρόνο που ξεκίνησε η συνεργασία (2008-2009) ο ίδιος δεν ήταν παρών (αφού προσελήφθη το 2012) και ότι για αρκετά πράγματα που κατέθεσε σε σχέση με τη συνεργασία των μερών, δεν ήταν προσωπικός γνώστης επειδή τα έμαθε από τρίτους. Επί τούτου ανέφερε ότι πληροφορήθηκε κάποια γεγονότα από άτομα τα οποία ήταν στην εταιρεία και δη τον κ. Μαρκίδη, αλλά όπως υποστήριξε είχε και κατ΄ ιδίαν συνάντηση μεταξύ 2012-2014 με τον εναγόμενο
  2. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι έγινε συνάντηση πριν την καταχώρηση της αγωγής όπου τόσο ο ΜΕ1 όσο και ο εναγόμενος 2 ήταν παρόντες, αλλά έγιναν και κατ΄ ιδίαν συναντήσεις μετά που καταχωρήθηκε η αγωγή και ο εναγόμενος 2 δεν είχε προβάλει οποιαδήποτε από τις θέσεις που προβάλλει τώρα ούτε και αναφέρθηκε ή διαμαρτυρήθηκε για οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμόν υπερχρέωση ή λανθασμένη χρέωση, αλλά μοναδικό αντικείμενο των συναντήσεων ήταν η εξεύρεση τρόπου αποπληρωμής του χρέους. Όσον δε αφορά τη θέση ότι οι εναγόμενοι είχαν συμφωνήσει μια συγκεκριμένη τιμή για κάθε σιτηρέσιο που θα αγόραζαν πλέον 10% ποσοστό κέρδους, ο μάρτυρας πέραν του ότι κατέρριψε τη θέση αυτή ως πρακτική που δεν ακολουθείται και δεν ακολουθείτο για κανέναν πελάτη από την εταιρεία τους, ούτε και εν γένει στην συγκεκριμένη αγορά, επεξήγησε πέραν της μιας φοράς και με τον πλέον επεξηγηματικό τρόπο, δίδοντας μάλιστα και παραδείγματα, ως προς το λόγο για τον οποίο μια τέτοια πρακτική δεν ακολουθείται. Εν ολίγοις εξήγησε πως δεν μπορεί να γνωρίζει ο πωλητής την αυξομείωση της τιμής του σιτηρεσίου για να δεσμευθεί με συγκεκριμένη τιμή σε βάθος χρόνου πλέον 10% κέρδος, ούτε και είναι όπως υποστήριξε λογικό να ανεβαίνει το κέρδος με την αύξηση της τιμής του σιτηρεσίου, πράγμα το οποίο θα συμβεί με βάση το σκεπτικό των εναγομένων αφού το κέρδος θα ήταν 10% επί του κόστους του προϊόντος. Ως προς τη θέση των εναγομένων ότι είχε γίνει η συγκεκριμένη συμφωνία με την πρόνοια για 10% κέρδος, επειδή οι ίδιοι αποτελούσαν «μεγάλη εταιρεία», ο μάρτυρας με φυσικότητα και χωρίς δισταγμό δέχθηκε ότι πράγματι η εναγόμενη 1 ήταν εταιρεία με μεγάλο κύκλο εργασιών, αλλά η ίδια διαδικασία ακολουθείται για όλες τις εταιρείες που έχουν μεγάλο κύκλο εργασιών και δεν «κλειδώνει» καμία εξ αυτών συμφωνία με 10% κέρδος, για τους λόγους που ανέφερε. Δεν μου διαφεύγει βεβαίως ότι ο μάρτυρας αναφορικά με τους όρους της συμφωνίας άντλησε τουλάχιστον μέρος της γνώσης του από τον αποβιώσαντα Μαρκίδη, (πατέρα του ΜΕ2) που ήταν ο τότε ιδιοκτήτης και διευθυντής. To Δικαστήριο με βάση στην Αγρότου κ.α. v. Αγρότου Πολ. Εφ. 288/2010 ημερ. 31/5/2016, ECLI:CY:AD:2016:A263 οφείλει να αξιολογήσει εξ ακοής δηλώσεις όπου το πρόσωπο που προέβη στην αρχική δήλωση απεβίωσε όταν αυτές εισάγονται στο πλαίσιο μιας ακροαματικής διαδικασίας, σύμφωνα με τα άρθρα 26 και 27[2] του Κεφ.
  3. Πράττοντας τούτο σημειώνω ότι πρόκειται για εξ ακοής μαρτυρία πρώτου βαθμού και ότι η πλευρά των εναγόντων δεν μπορούσε να καλέσει τον πατέρα του ΜΕ1 να καταθέσει εφόσον έχει αποβιώσει, όμως υπό τις περιστάσεις και παρά το γεγονός ότι δεν είχε το δικαίωμα αντεξέτασης του εν λόγω μάρτυρα η υπεράσπιση θεωρώ ότι μπορώ να προσδώσω βαρύτητα στη θέση του ΜΕ2 ως προς τους όρους της συμφωνίας και δη τον τρόπο χρέωσης, δεδομένου του ότι οι συμφωνίες των μερών ως προς τα ποσά που αφορούν τα εμπορεύματα τα οποία δεν πληρώθηκαν και αποτελούν το αντικείμενο διεκδίκησης από τους ενάγοντες, αντικατοπτρίζονται στο Τεκμήριο 3 καθώς και στα δελτία παραλαβής Τεκμήριο 4 τα οποία παραλαμβάνονταν και υπογράφονταν και τα οποία συνάδουν μεταξύ τους. Μάλιστα όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο μάρτυρας τα δελτία παράδοσης Τεκμήριο 4 αναφέρουν το είδος και τον κωδικό του προϊόντος, περιγραφή και ποσότητα καθώς και τον τρόπο που είναι φυλαγμένο το προϊόν και το υπέγραφε εκπρόσωπος της εναγόμενης κατά την παράδοση. Περαιτέρω ως επίσης τόνισε ο ΜΕ1 αλλά και ο ΜΕ2 στα τόσα χρόνια συνεργασίας των διαδίκων δεν φαίνεται να υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να υποδηλώνει οποιαδήποτε διαμαρτυρία από πλευράς των εναγομένων για τον τρόπο χρέωσης ή για αλλαγή στην τιμή ή για υπερχρέωση ή για λανθασμένη χρέωση, ούτε και προσφέρθηκε από την πλευρά τους οποιαδήποτε μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση. Ο δε ΜΕ1 ανέφερε περαιτέρω ότι τέτοια θέση για λανθασμένη χρέωση ή υπερχρέωση, δεν προβλήθηκε ούτε στις συζητήσεις που προηγήθηκαν της καταχώρησης της αγωγής αλλά ούτε και διαρκούσης αυτής, τονίζοντας μάλιστα ότι στις συναντήσεις αυτές, έλαβε μέρος ο ίδιος προσωπικά και έγιναν στην παρουσία του εναγόμενου
  4. Μάλιστα ανέφερε ότι το θέμα συζήτησης αφορούσε πάντα τους τρόπους αποπληρωμής του χρέους τόσο της εναγόμενης 1 όσο και άλλης συνδεδεμένης με τον εναγόμενο 2 εταιρείας και όχι αμφισβήτηση των όρων της συμφωνίας ή των χρεώσεων, κάτι το οποίο λογικά θα ανέμενε κάποιος ότι οι εναγόμενοι θα έθιγαν σίγουρα έκτοτε, εάν πράγματι έτσι είχαν τα πράγματα. Ο δε εναγόμενος 2 δεν προσήλθε για να καταθέσει και να προωθήσει τις θέσεις που τέθηκαν στους μάρτυρες των εναγόντων και οι οποίες παρέμειναν μόνο σε επίπεδο υποβολών, οι οποίες υποβολές δεν έγιναν αποδεκτές και στις οποίες δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Των πιο πάνω δεδομένων δεν μπορώ παρά να καταλήξω ότι οι θέσεις που προβλήθηκαν και προωθήθηκαν από τους εναγόμενους κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 και ΜΕ2, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις που προωθήθηκαν με σκοπό την αποφυγή του χρέους των εναγομένων και συνεπώς δεν κρίνονται αποδεκτές. Το κατά πόσον βέβαια αποδεικνύεται το συγκεκριμένο αξιούμενο υπόλοιπο καθώς και η ορθότητα της κατάστασης λογαριασμού Τεκμήριο 2, αποτελεί ξεχωριστό ζήτημα, το οποίο επίσης αποτέλεσε αντικείμενο αντεξέτασης του ΜΕ1 και το οποίο θα εξεταστεί αμέσως πιο κάτω. Ουσία της μαρτυρίας του ΜΕ1 επί αυτού του ζητήματος ήταν ότι: Το Τεκμήριο 2 αρχίζει με υπόλοιπο ύψους €127.832.09 κατά την 5/1/2012, το οποίο αφορούσε ανεξόφλητα τιμολόγια και ήταν ουσιαστικά υπόλοιπο που προέκυπτε από τη συνεργασία τους, όμως δεν αξιώνεται από τους ενάγοντες αφού έχει πλέον εξοφληθεί μέσω πληρωμών που έγιναν από 5/1/2012 μέχρι 31/12/2012.. Από την αρχή του 2013 οι ενάγοντες άλλαξαν τους όρους πίστωσης και έγινε συμφωνία για να εξοφλούνται τα τιμολόγια με μετρητά (βλ. και μαρτυρία ΜΕ2), εξου και στην κατάσταση λογαριασμού στη στήλη remaining amount του Τεκμηρίου 2, δεν υπάρχει ποσό, επειδή τα τιμολόγια του 2013 έχουν ένα προς ένα εξοφληθεί. Παρέμειναν ανεξόφλητα τα τιμολόγια που επεσύναψε ως Τεκμήριο 3 και τα οποία, ως υποστήριξε, συμποσούνται στο αξιούμενο με την αγωγή ποσό ως αυτό εμφαίνεται στην κατάσταση Τεκμήριο 2 και αφορούν την περίοδο 24/5/2012 -31/12/
  5. Σημειώνεται δε ότι ως προέκυψε από την αντεξέταση του ΜΕ1, ο τελευταίος δεν έχει προσκομίσει τα τιμολόγια που αφορούν το ποσό των €127.832,09 εφόσον αυτά καθώς και τα τιμολόγια του 2013, τα οποία επίσης δεν παρουσίασε, δεν αξιώνονται. Πρέπει εκ προοιμίου να λεχθεί πως οι καταστάσεις λογαριασμού δεν αποτελούν αφ' εαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν και τα γεγονότα αυτά πρέπει να αποδειχθούν (βλ. L. Mantovani & Sons v. Christis Travel Tourism Ltd
(1999)1 A.A.Δ 156. Επίσης τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία ούτε και προβάλλονται ως τέτοια αλλά υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας (βλ. Palatino Developments Ltd v. Telectronics Communicaiton Ltd
(2002)1 AAΔ962 και Demil Imports Exports Ltd v. Ζήνων Κωνσταντινίδης Λτδ Πολ. Εφ. 26/08, ημερ. 14/3/2011) Των πιο πάνω δεδομένων και εξετάζοντας τις θέσεις του μάρτυρα αναφορικά με την κατάσταση λογαριασμού που παρουσιάστηκε σημειώνω ότι η θέση του μάρτυρα ότι δεν παρίστατο ανάγκη παρουσίασης των τιμολογίων που συνθέτουν το υπόλοιπο εκ μεταφοράς με το οποίο αρχίζει το Τεκμήριο 2 (κατά την 5/1/2012) ως και τις λεπτομέρειες της κίνησης του λογαριασμού προγενέστερα της 5/1/2012 δεν με βρίσκει σύμφωνη, αφού οι ενάγοντες όφειλαν να αποδείξουν τα στοιχεία που συνθέτουν το ποσό των €127,832,09, το οποίο δεν μπορεί σύμφωνα και με την ανωτέρω νομολογία στην οποία παρέπεμψα να θεωρηθεί ως ορθό απλά και μόνο επειδή καταγράφεται στην κατάσταση λογαριασμού. Ιδιαίτερα αφ' ης στιγμής στη συνέχεια ο μάρτυρας αποδέχεται ότι τα χρήματα που καταβλήθηκαν μετά τις 5/1/2012 και μέχρι 31/12/2012 πιστώθηκαν για εξόφληση του εν λόγω υπολοίπου των €127,832.09 που υπήρχε κατά την 5/1/2012. Έτι δε περαιτέρω εφόσον κατά το εν λόγω έτος
(2012)που έγιναν οι πιο πάνω πληρωμές, οι εναγόμενοι είχαν προβεί σε νέες αγορές και εκδόθηκαν νέα τιμολόγια που είναι ουσιαστικά αυτά που οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι παρέμειναν ανεξόφλητα και τα οποία διεκδικούν (βλ. Τεκμήριο 3 ημερ. 24/5/2012 - 31/12/2012). Υπό το φως των ανωτέρω λοιπόν, δεν μπορώ να αποδεχθώ ως ορθό το υπόλοιπο που παρουσιάζεται ως οφειλή κατά την 5/1/2012 ούτε και κατ' επέκταση να αποδεχθώ ότι οι πιστώσεις που ακολούθησαν ορθά πιστώθηκαν έναντι του εν λόγω ποσού που συνίσταται από τιμολόγια και αφορά παραδόσεις προϊόντων για τις οποίες δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καμία συγκεκριμένη μαρτυρία. Όμως αποδέχομαι στη βάση της κατάστασης λογαριασμού ότι υπήρχαν καταθέσεις/πιστώσεις από τους εναγόμενους για το συνολικό ποσό των €146.000 που εμφαίνεται και προκύπτει από το Τεκμήριο 2 κατά την περίοδο 5/1/2012-31/12/2012, αφού ουδέποτε προβλήθηκε ισχυρισμός ότι υπήρξαν περισσότερες πληρωμές και αν ναι ποιες και πόσες. Επίσης ως ήδη αναφέρθηκε αποδέχομαι ότι κατόπιν παραγγελίας των εναγομένων οι ενάγοντες ετοίμασαν και παρέδωσαν τα προϊόντα σε σχέση με τα οποία εκδόθηκαν τα τιμολόγια Τεκμήριο 3 και τα οποία δεν εξοφλήθηκαν και αφορούν την περίοδο από 24/5/2012 μέχρι 31/5/
  1. Δέχομαι επίσης τη θέση ότι τα τιμολόγια που εκδόθηκαν από το 2013 και εντεύθεν έχουν εξοφληθεί, αφού όπως ο μάρτυρας ανέφερε χωρίς επί τούτου να αμφισβητηθεί συγκεκριμένα, από το 2013 ακολουθείτο διαφορετική πολιτική όπου ουσιαστικά τα εκδοθέντα τιμολόγια εξοφλούντο, γεγονός το οποίο εν πάση περιπτώσει επιβεβαιώνεται και από το Τεκμήριο 2 όπου φαίνονται οι χρεώσεις και ταυτόσημες πιστώσεις από το 2013 και εντεύθεν. Συνεπώς και παρόλο που από την κατάσταση λογαριασμού σε συνάρτηση με την προσκομισθείσα από τους ενάγοντες μαρτυρία δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί το αξιούμενο με την αγωγή από τους ενάγοντες ποσό ως αυτό καταγράφεται στο Τεκμήριο 2, εν τούτοις αποδεικνύεται οφειλή των εναγομένων προς τους ενάγοντες από τα τιμολόγια, τα όποια έχουν κατατεθεί ως Τεκμήριο
  2. Τονίζω πως δεν μου διαφεύγει βεβαίως ότι τα τιμολόγια από μόνα τους δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία (βλ. Palatino Development Ltd (ανωτέρω)). Συνεκτιμημένα, όμως, με το σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα με την περίπτωση, τα τιμολόγια δύνανται να θεωρηθούν ως ο έγγραφος λογαριασμός μεταξύ των διαδίκων. Σχετική, επί του προκειμένου, είναι η απόφαση Γεώργιος Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339 και HALEKO HANSEATISCHES LEBENSMITTELKONTOR GMBH & CO OHG ν. L.S.E. LIFE STYLE ENTERPRISES LTD
(2011)1 Α.Α.Δ.
  1. Στην προκειμένη περίπτωση έχω αποδεχθεί για τους λόγους που πιο πάνω επεξηγήθηκαν ότι οι Ενάγοντες εξέδωσαν τα τιμολόγια Τεκμήριο 3 και ότι τα εμπορεύματα που αναφέρονται σε αυτά έχουν παραδοθεί στους Εναγόμενους, δεδομένης της πιο πάνω μαρτυρίας του ΜΕ
  2. Σημειώνεται ότι τα τιμολόγια ως προκύπτει από το περιεχόμενο τους καταγράφουν το οφειλόμενο ποσό για το οποίο οι Εναγόμενοι ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν και συνάδουν με τα δελτία παράδοσης Τεκμήριο 4 και είναι όλα υπογραμμένα από αντιπροσώπους των εναγομένων. Η υπογραφή των επιδίκων τιμολογίων από τους Εναγόμενους αποδεικνύει, επίσης ότι οι Εναγόμενοι προέβηκαν σε αντίστοιχες συμφωνίες με τους Ενάγοντες με περιεχόμενο των συμφωνιών τους να είναι αυτό που καταγράφεται στα εν λόγω υπογραμμένα τιμολόγια και επιβεβαιώνονται περαιτέρω και από τα δελτία παράδοσης Τεκμήριο
  3. Η συμφωνία προνοούσε την παράδοση του είδους και της ποσότητας των εμπορευμάτων που σημειώνεται στα εν λόγω τιμολόγια σε καθορισμένες τιμές στη βάση όρων που καταγράφονται ρητά και αποτελούν μέρος του περιεχομένου τους. Συνεπώς το σύνολο της πιο πάνω μαρτυρίας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα επίδικα τιμολόγια δύνανται να θεωρηθούν ως ο έγγραφος λογαριασμός μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή, με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση. Στο σύνολο τους τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 3 ανέρχονται στο ποσό των €228,672.83 από το οποίο θα πρέπει να αφαιρεθούν οι πληρωμές οι οποίες έγιναν κατά το 2012 και οι οποίες πιστώθηκαν έναντι τιμολογίων/οφειλών που δεν παρουσιάστηκαν και συγκεκριμένα έναντι του ποσού των €127,832.09 καθώς και έναντι τιμολογίων που αφορούν την περίοδο πριν την 24/5/2012 που αρχίζουν τα τιμολόγια του Τεκμηρίου
  4. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς που προώθησαν οι εναγόμενοι και αφορούν το Τεκμήριο 5, ήτοι την εγγύηση που υπέγραψε ο εναγόμενος 2, την οποία ως η θέση τους υπέγραψε επειδή δήθεν του ανέφερε ο πατέρας του ΜΕ2, ότι προορίζετο για να παρουσιαστεί σε κάποια τράπεζα, σημειώνω τα εξής. Ο ΜΕ1 δεν αποδέχθηκε τη θέση αυτή ανέφερε ότι το άτομο που επικοινώνησε με τον εναγόμενο 2, που ήταν ο κ. Μαρκίδης - ο τότε ιδιοκτήτης και διευθυντής των εναγόντων ο οποίος το 2019 απεβίωσε- του εξήγησε ότι το συγκεκριμένο έγγραφο με το οποίο δεσμευόταν ο ίδιος προσωπικά για το χρέος της εταιρείας ήταν απαραίτητο για να μπορούν να προσφέρουν μεγάλες πιστώσεις. Ο Γ. Μαρκίδης ήταν μάλιστα σύμφωνα με τον ΜΕ1 ο δεύτερος μάρτυρας που υπέγραψε επί της εγγύησης οφειλής. Τα πιο πάνω αποτελούν βέβαια εξ ακοής μαρτυρία με το πρόσωπο που έχει προβεί στην αρχική δήλωση να έχει αποβιώσει. Ως ήδη λέχθηκε, με βάση τα νομολογηθέντα στην υπόθεση Αγρότου (ανωτέρω) το Δικαστήριο οφείλει να αξιολογήσει τη μαρτυρία αυτή συμφώνως των άρθρων 26 και 27 του Κεφ.
  5. Πράττοντας τούτο σημειώνω κατ' αρχάς ότι πρόκειται για πρώτου βαθμού εξ ακοής μαρτυρία και ότι η πλευρά των εναγόντων δεν είχε την επιλογή να καλέσει ως μάρτυρα το εν λόγω πρόσωπο να καταθέσει εφόσον έχει αποβιώσει. Ούτε βέβαια και η υπεράσπιση την ευχέρεια να εξασκήσει το δικαίωμα της για να αντεξετάσει το εν λόγω πρόσωπο. Όμως θεωρώ ότι η θέση του ΜΕ1 συνάδει αφενός με τη θέση ότι υπήρχαν από το 2011 σύμφωνα με το μάρτυρα καθυστερήσεις στις πληρωμές εξ ου και ζητήθηκε η υπογραφή του εν λόγω εγγράφου. Κυρίως όμως η θέση που προώθησε επί του προκειμένου ο ΜΕ1, συνάδει με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 το οποίο είναι σαφέστατο και δεν απευθύνεται ούτε κάνει αναφορά σε οποιαδήποτε τράπεζα, ο δε εναγόμενος 2 δεν προσήλθε για να προωθήσει τις θέσεις του όσον αφορά τη δήθεν υπογραφή του για σκοπούς προώθησης του σε κάποια τράπεζα, οι οποίες έμειναν μετέωρες αφού παρέμειναν σε επίπεδο υποβολής, η οποία δεν έγινε αποδεκτή από τους ΜΕ1 και ΜΕ
  6. Υπό αυτές τις περιστάσεις κρίνω ότι μπορώ να αποδεχθώ τη θέση ότι η εγγύηση υπογράφηκε ως το Τεκμήριο 5 και ζητήθηκε για να μπορούν να παραχωρούνται πιστώσεις και όχι για να παρουσιαστεί σε κάποια τράπεζα ως η θέση που προώθησαν οι εναγόμενοι. Ερχόμενη τώρα στον ΜΕ2 πρέπει να πω ότι επίσης άφησε σε γενικές γραμμές καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και θεωρώ ότι επρόκειτο για μάρτυρα που προσήλθε με σκοπό να καταθέσει τα όσα γνώριζε για την επίδικη διαφορά, χωρίς να παραβλέπω το άμεσο και προσωπικό του συμφέρον από την έκβαση της παρούσας, αφού ως ο ίδιος παραδέχθηκε είναι ιδιοκτήτης και διευθυντής των εναγόντων. Η μαρτυρία του συνήδε με τη μαρτυρία του ΜΕ1 τόσο ως προς τη φύση της συμφωνίας όσο και προς τους όρους της καθώς και σε σχέση με τα κατατεθέντα τεκμήρια. Επέμεινε όπως και ο ΜΕ1 ότι δεν τέθηκε ποτέ θέμα ούτε με τους εναγόμενους ούτε οποιοδήποτε άλλο πελάτη για χρέωση ποσοστού κέρδους επί του κόστους των σιτηρεσίων, επεξηγώντας και αυτός όπως και ο ΜΕ1 με ευκρίνεια τους λόγους προς τούτο. Όσον αφορά το γεγονός ότι με την μαρτυρία του εισήγαγε εξ ακοής δηλώσεις προερχόμενες από τον αποβιώσαντα πατέρα του οι οποίες αφορούσαν τους όρους της συνεργασίας με τους εναγόμενους καθώς και την κατάρτιση του Τεκμηρίου 5, σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ1 όπου αφού επισημάνθηκε το καθήκον του Δικαστηρίου να αξιολογήσει την εν λόγω μαρτυρία (βλ. Αγρότου ανωτέρω) λέχθηκε ότι μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα στις θέσεις του ΜΕ2 ως προς τους όρους της συμφωνίας αφού όπως και ο ίδιος ο ΜΕ 2 επεσήμανε αυτά αντικατοπτρίζονται στα τιμολόγια που εκδίδοντο και παραλαμβάνονταν και υπογράφονταν και σε σχέση με τα οποία ουδέποτε ηγέρθη οποιαδήποτε διαμαρτυρία ή ένσταση, ο δε εναγόμενος ουδόλως προσήλθε για να καταθέσει και να δώσει έρεισμα στις υποβολές που τέθηκαν στους μάρτυρες των εναγόντων και οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές. Ούτε και τίθεται θέμα αποδοχής της θέσης της υπεράσπισης ότι το Τεκμήριο 5 λέχθηκε στον εναγόμενο 2 ότι καταρτίστηκε για σκοπούς παρουσίασης του σε τράπεζα, για όλους τους λόγους που επεξηγήθηκαν ανωτέρω στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ1 και ιδίως δεδομένου του λεκτικού του ίδιου του εγγράφου (Τεκμήριο 5) καθώς και της αναντίλεκτης θέσης ότι υπήρχαν και τότε απλήρωτα υπόλοιπα γεγονός που καθιστά και εύλογη τη θέση ότι με την υπογραφή του εν λόγω εγγράφου οι ενάγοντες προσέβλεπαν να εξασφαλίσουν προφανώς τις προς αυτούς οφειλές, εφόσον θα συνέχιζαν να συναλλάσσονται με τους εναγόμενους
  7. Όσον αφορά την ορθότητα της κατάστασης λογαριασμού και του αξιούμενου υπολοίπου ισχύουν τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω στο πλαίσιο αξιολόγησης του ΜΕ1 σε σχέση με το ίδιο θέμα. Αξίζει να αναφερθεί ότι στο πλαίσιο της μαρτυρίας του ΜΕ2 διαφάνηκε ότι η κατάσταση περιλάμβανε και χρεώσεις τόκων, χωρίς να έχουν δοθεί οι απαραίτητες προς τούτο επεξηγήσεις με αποτέλεσμα να μην έχω ικανοποιηθεί ως προς αυτή τη πτυχή της κατάστασης λογαριασμού, γεγονός το οποίο βέβαια δεν έχει ιδιαίτερα μεγάλη σημασία αφ' ης στιγμής και για τους λόγους που εξήγησα δεν μπορώ να αποδεχθώ ως ορθό το υπόλοιπο της κατάστασης λογαριασμού Τεκμήριο
  8. Ευρήματα Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στα πλαίσια της συνεργασίας που υπήρχε μεταξύ των εναγόντων και της εναγόμενης 1 από το 2008 μέχρι το 2014 οι Ενάγοντες πώλησαν και παρέδωσαν στους Εναγόμενους και οι Εναγόμενοι αγόρασαν και παρέλαβαν από τους Ενάγοντες διάφορες ζωοτροφές που καθοριζόταν βάσει του κόστους του σιτηρεσίου και του προμείγματος πλέον περιθωρίου κέρδους. Ουδέποτε συμφωνήθηκε συγκεκριμένη τιμή για συγκεκριμένα σιτηρέσια πλέον 10% ποσοστό κέρδους. Οι Ενάγοντες παρέδιδαν τα προϊόντα τους στους Εναγόμενους εκδίδοντας δελτία αποστολής τα οποία υπογράφονταν από υπάλληλο της εναγόμενης 1 και ακολούθως εξέδιδαν τα σχετικά τιμολόγια στο όνομα της εναγομένης
  9. Τα εν λόγω τιμολόγια υπογράφονταν από εκπροσώπους της εναγόμενης 1 και οι ενάγοντες τηρούσαν σχετικό λογαριασμό ως το Τεκμήριο 2 στο όνομα της εναγόμενης
  10. Οι Ενάγοντες στα πλαίσια της προαναφερόμενης συνεργασίας που υπήρχε με τους Εναγόμενους, κατά την περίοδο 24/5/2012 και 31/12/2012 πώλησαν και παρέδωσαν και οι Εναγόμενοι αγόρασαν και παρέλαβαν με πίστωση τα προϊόντα ζωοτροφών. Οι Ενάγοντες για τις παραδόσεις των εν λόγω εμπορευμάτων εξέδωσαν ταυτόχρονα και τα ανάλογα σχετικά τιμολόγια, ήτοι τα τιμολόγια που συγκροτούν το Τεκμήριο 3 καθώς και τα δελτία παράδοσης way bill - Τεκμήριο
  11. Τα εν λόγω τιμολόγια και δελτία παράδοσης, παραδόθηκαν στους Εναγόμενους και υπογράφηκαν από εκπροσώπους τους. Οι Ενάγοντες παρέδωσαν στους Εναγόμενους όλα τα είδη και την ποσότητα εμπορευμάτων που σημειώνονται στα υπογραμμένα επίδικα τιμολόγια έναντι των συμφωνημένων τιμών που σημειώνονται σ' αυτά, οι οποίοι τα παρέλαβαν και τα αποδέχτηκαν χωρίς επιφύλαξη ή οποιοδήποτε παράπονο. Η συνολική αξία των επίδικων τιμολογίων Τεκμήριο 3 ανέρχεται στο ποσό των €228,672.83 -. Κατά την περίοδο από 5/1/2012 μέχρι 31/12/2012 η εναγόμενη 1 προέβη σε πληρωμές ύψους €146.
  12. Τα τιμολόγια που εκδόθηκαν από 1/1/2013 και μέχρι το τέλος της συνεργασίας των μερών έχουν εξοφληθεί, ενώ το υπόλοιπο εκ μεταφοράς €127.832,09 δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ορθό για τους λόγους που αναφέρονται στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ
  13. Ο εναγόμενος 2 στις 19/10/2011 υπέγραψε συμφωνία εγγύησης με την οποία εγγυήθηκε την εναγόμενη 1 αναφορικά με υποχρεώσεις που υπήρχαν ή θα δημιουργούντο στο πλαίσιο συνεργασίας με τους ενάγοντες, ως το Τεκμήριο
  14. Ουδέποτε υπήρξε οποιοδήποτε παράπονο από τους Εναγόμενους σε σχέση με την ποιότητα των εμπορευμάτων που παρέλαβαν από τους Ενάγοντες ή για υπερχρέωση ή για λανθασμένη χρέωση. Σε συναντήσεις που έλαβαν χώρα πριν και μετά την καταχώρηση της αγωγής στην παρουσία του ΜΕ1 οι εναγόμενοι 1 δια του διευθυντή τους προσπαθούσαν να εξεύρουν τρόπους αποπληρωμής του χρέους. Οι Ενάγοντες απαίτησαν την πληρωμή του ποσού που αναφέρουν στην αγωγή τους προς τους ενάγοντες όμως οι Εναγόμενοι δεν έχουν καταβάλει κανένα ποσό. Νομική Πτυχή Έχει πολλάκις νομολογηθεί ότι στις πολιτικές υποθέσεις, ο ενάγων έχει το βάρος να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία τους ισχυρισμούς του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι η πιο πιθανή από εκείνη του αντιδίκου του αλλά κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι. Αν ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης αποτύχει να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο, τότε θεωρείται ότι δεν το απέσεισε έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή από εκείνη του αντίδικου του[3]. Στην προκειμένη περίπτωση η απαίτηση των εναγόντων δεν βασίζεται σε παραδεδεγμένο ή εκκαθαρισμένο λογαριασμό σύμφωνα με την ανάλυση που έγινε στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης V. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Νταϊγκ Κο. Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ.
  1. Η απαίτηση σαφέστατα αφορά υπόλοιπο λογαριασμού στη βάση κατάστασης που τηρούσαν οι Ενάγοντες και προκύπτει από τιμολόγια που εκδόθηκαν για εμπορεύματα που παραδόθηκαν σύμφωνα με τη μαρτυρία των εναγόντων. Όπως ήδη λέχθηκε οι καταστάσεις λογαριασμού δεν αποτελούν αφ' εαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν και τα γεγονότα αυτά πρέπει να αποδειχθούν (βλ. A. L. Mantovani). Για τους λόγους δε που πιο πάνω επεξηγήθηκαν στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ1 η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 2 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως αποδεικνύουσα το οφειλόμενο υπόλοιπο. Όμως ως ήδη λέχθηκε και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου δυνάμει της συμφωνίας των διαδίκων, μεταξύ 24/5/2012 και 31/12/2012 οι εναγόμενοι 1 ζήτησαν και οι ενάγοντες τους προμήθευσαν / παρέδωσαν ζωοτροφές και προς τούτο εξέδωσαν τα δελτία αποστολής Τεκμήριο 4 και τα τιμολόγια Τεκμήριο 3, για τα εμπορεύματα που αναφέρονται σε αυτά και για την αξία και λοιπούς όρους που περιγράφονται σε αυτά και τα οποία δεν εξοφλήθηκαν και τα οποία ανέρχονται συνολικά στο ποσό των €228,672.83 ενώ παράλληλα από 5/1/2012 μέχρι 31/12/2012 κατέβαλαν το συνολικό ποσό των €146.000 το οποίο για τους λόγους που επίσης επεξηγήθηκαν στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ορθώς πιστώθηκε έναντι του υπολοίπου €127,832.09 με το οποίο αρχίζει το Τεκμήριο 2 καθώς και των τιμολογίων που προηγούνται της 24/5/2012, οπόταν αρχίζει το Τεκμήριο
  2. Έχει βέβαια ήδη λεχθεί πως τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία ούτε και προβάλλονται ως τέτοια, αλλά υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας (βλ. Palatino και Demil Imports ανωτέρω). Στην υπό κρίση όμως υπόθεση, μέσα από την κατάθεση των τιμολογίων Τεκμήριο 3, και του ευρήματος του Δικαστηρίου περί της παράδοσης των προϊόντων που αυτά αφορούν και εν γένει του συνόλου της μαρτυρίας ως αυτή καταγράφηκε ανωτέρω στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ1 καταλήγω ότι τα επίδικα τιμολόγια Τεκμήριο 3 δύνανται να θεωρηθούν ως ο έγγραφος λογαριασμός μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή, με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση. Δεδομένης δε της μη αμφισβήτησης της ορθότητας των εμφανιζόμενων πληρωμών που έλαβαν χώρα από 5/1/2012 και 31/12/2012 συνολικού ύψους €146,000, έχω ικανοποιηθεί ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι δικαιούνται απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 καθώς και του εναγόμενου 2 ως εγγυητή, για το ποσό των €228,672.83 που είναι το συνολικό ποσό του Τεκμηρίου 3, αφαιρουμένων των πληρωμών (€146.000) που έγιναν από 5/1/2012 μέχρι 31/12/2012, ήτοι για το ποσό των €82.672,
  3. (βλ. κατ' αναλογίαν και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως Προσωρινού Εκκαθαριστή της Περιουσίας της Deme Diary Ltd κ.α. Πολ. Έφ. 246/13 ημερ. 11/12/2019). Κατάληξη Υπό το φως των ανωτέρω η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €82,672.83 με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα δεν βλέπω λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής και συνεπώς επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €50.000-€100.
  4. .............. Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Στη σελίδα 216 αναφέρονται τα εξής:"A witness may either be believed or disbelieved wholly or in part according to the view taken of his credibility". [2] 27.—
(1)Κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ ακοής µαρτυρία, το ∆ικαστήριο λαµβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, από τις οποίες µπορεί εύλογα να συναχθεί συµπέρασµα αναφορικά µε την αποδεικτική αξία της εν λόγω µαρτυρίας.
(2)Ειδικότερα, και χωρίς επηρεασµό της γενικότητας του εδαφίου
(1), το ∆ικαστήριο θα λαµβάνει υπόψη τα πιο κάτω: (α) Κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος, που έχει προσαγάγει τη µαρτυρία, να είχε κλητεύσει ως µάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαµε την αρχική δ,ήλωση· (β) το χρονικό διάστηµα µεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στο οποίο αυτή αναφέρεται· (γ) το βαθµό της εξ ακοής µαρτυρίας, δηλαδή κατά πόσο η µαρτυρία περιλαµβάνει εξ ακοής µαρτυρία πέραν του πρώτου βαθµού· (δ) κατά πόσο οποιοδήποτε εµπλεκόµενο πρόσωπο είχε οποιοδήποτε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα· (ε) κατά πόσο η αρχική δήλωση µεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι· (στ) το πλαίσιο µέσα στο οποίο, ή οποιοσδήποτε σκοπός για τον οποίο έγινε η αρχική δήλωση· (ζ) κατά πόσο η εξ ακοής µαρτυρία είναι ουσιωδώς διαφορετική από την αρχική δήλωση· (η) κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες προσάγεται η εξ ακοής µαρτυρία, φαίνεται ότι δε διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της µαρτυρίας ή γίνεται προσπάθεια παρεµπόδισης της ορθής αξιολόγησης της βαρύτητας της µαρτυρίας.
(3)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται από το ∆ικαστήριο σε εξ ακοής µαρτυρία, λαµβάνεται ιδιαίτερα υπόψη το κατά πόσο ο διάδικος θα µπορούσε να προσκοµίσει την καλύτερη δυνατή µαρτυρία και δεν το έπραξε. [3] (βλ. Σοφοκλέους ν Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665 και Μαρσέλ και Άλλων ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Παναγιώτου, Πολιτική Έφεση 398/2011, ημερ. 12/2/2018), ECLI:CY:AD:2018:A71 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.