ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΗΛΟΥ ν. DE.ZO. CONSTRUCTIONS & DEVELOPERS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1639/2015, 6/7/2022

(1)και 15, Μέρος VII Άρθρα 73-81, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.1, Δ.3, Δ.9 Θ.Θ.1-11, Δ.30, Δ.39, Δ.43 Θ.Θ.1, 2 και 3, Δ.48, Θ.Θ.1-9,10,11,12 και 13 και Δ.64, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και επί των συμφυών εξουσιών ή και πρακτικής του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο κ. Ξενοφών Σολομωνίδης, διευθυντής της Αιτήτριας, ο οποίος πέραν από την ιδιότητα του και την γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και τη νομική συμβουλή που λαμβάνει σε σχέση με τα νομικά θέματα στα οποία αναφέρεται επί της ουσίας δηλώνει τα ακόλουθα σε σχέση με την ανάγκη που τον οδήγησε να προχωρήσει με την παρούσα αίτηση. Συγκεκριμένα αναφέρει τα ακόλουθα: «Για όσα συμπληρωματικά επιθυμώ να παρουσιάσω στο Δικαστήριο προέκυψαν μετά από έρευνα που έγινε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συγκεκριμένα στο Facebook από την δικηγόρο κα Νικολέττα Αντωνιάδου, η οποία εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο Αντωνάκη Σωτηρίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, εντόπισε ότι οι φωτογραφίες που κατ' ισχυρισμό του ομνύοντα τραβήχτηκαν από τον ίδιο το Δεκέμβριο του 2021 να βρίσκονται από το τέλος του 2017 με αρχές του 2018 δημοσιευμένες στο Facebook». Η δε κα Αντωνιάδου στη δική της ένορκη δήλωση (δείγμα της οποίας επισυνάπτεται), η οποία επίσης επιδιώκεται όπως καταχωριστεί προς υποστήριξη της ένστασης, επαναλαμβάνει τα όσα με δικές της ενέργειες ανακάλυψε στο Facebook ως ανωτέρω και συγκεκριμένα ότι εντόπισε τις 3 από τις 4 φωτογραφίες αναρτημένες στο Facebook κατά την ως άνω χρονική περίοδο, κάτι που διαψεύδει τον ισχυρισμό του Αιτητή στην συμπληρωματική ένορκη δήλωσή του ότι ήταν ο ίδιος που έβγαλε τον Δεκέμβριο του 2021 τις φωτογραφίες που επισύναψε ως Τεκμ. 1 στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωσή του. Οι ως άνω δημοσιευμένες φωτογραφίες στο Facebook κατά την κα Αντωνιάδου φαίνεται ότι αναρτήθηκαν στις 29.12.2017, 05.01.2018 και 16.01.2018, δηλαδή 3 και πλέον χρόνια πριν την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης στις 11.06.2021. Σύμφωνα δε με την ενόρκως δηλούσα, φαίνεται να έχει γίνει επεξεργασία των επίδικων φωτογραφιών εφόσον αποκόπηκαν οι ημερομηνίες που είχαν δημοσιευτεί όπως φαίνονται στο Τεκμ. 1 που επισυνάπτει η ίδια. Όπως προαναφέρθηκε, ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρισε ένσταση όπου προβάλλει ως λόγους ένστασης το αβάσιμο και ανυπόστατο της αίτησης και ότι συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, ότι συνιστά ψευδορκία, ότι δεν υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώριση της, ότι διαφοροποιείται από τη θέση ότι ουδέποτε είχαν σχέση με τα επίμαχα οχήματα και συνεπώς επιχειρείται αλλαγή του όλου υποβάθρου της διαδικασίας, πράγμα ανεπίτρεπτο, ότι επειδή γνωρίζουν ότι ψεύδονται δεν υπογράφει ο αξιωματούχος τους την ένορκη δήλωση και για να αποφύγουν τις συνέπειες της ψευδορκίας τους βάζουν την δικηγόρο να ορκισθεί ψευδώς και τέλος ότι η αίτηση δεν εγείρεται μέσα στα νομικά πλαίσια και/ή το πνεύμα του νόμου. Η ένσταση υποστηρίζεται από τον ίδιο τον ενάγοντα με ένορκη δήλωση του, στην οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης ως άνω και σχολιάζει την μη αναφορά των Αιτητών σε σχέση με το τέταρτο όχημα τύπου Van μάρκας Renault Master, του οποίου παραθέτει τον αριθμό εγγραφής και φωτογραφία του οποίου είχε συμπεριλάβει στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση. Τέλος παραθέτει σειρά φωτογραφιών άλλων οχημάτων τα οποία, ενώ ανήκουν στην εναγόμενη 1, χρησιμοποιούνται από την Αιτήτρια. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακρόαση της αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αντίστοιχα την αίτηση και την ένσταση, εφόσον κανείς από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί οποιασδήποτε πτυχής της ένορκης δήλωσης του. Στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών, τις οποίες είχαν την καλοσύνη να ετοιμάσουν γραπτώς και να μου αποστείλουν ηλεκτρονικά, παραπέμπουν εκτός από τα γεγονότα της υπόθεσης και σε νομική πτυχή που διέπει κατά την άποψη τους αυτής της φύσης αιτήματα, με αναφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα και τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης, υποστηρίζοντας η κάθε πλευρά τις δικές της θέσεις. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπόψη μου τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει, χωρίς να απαιτείται να ενδιατρίψω σε κάθε επί μέρους εισήγηση ή επιχείρημα όταν κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων ή το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490, Ανδρονίκου κ.α. v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486, την Έφεση Αρ.22/2018 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Μ.Φ.Χ. v. M.X. με ημερ. 28.09.2021 και την εντελώς πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση του Δευτεροβάθμιου και πάλι Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Έφεση Αρ. 20/2020 Γ.Λ. v. X.I. ημερ. 15.12.2021 όπου επαναλήφθηκαν τα ίδια ως άνω με την ακόλουθη διατύπωση: «.Όπως επανειλημμένα έχει λεχθεί δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να σχολιάζει κάθε επιχείρημα ή δήλωση των διαδίκων ή των συνηγόρων τους. Καθήκον του είναι η διατύπωση καθαρής δικαστικής κρίσης η οποία να είναι αιτιολογημένη». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΑΥΤΗ: Σύντομη αναφορά στο κανονιστικό πλαίσιο και στη νομολογία που διέπει αυτής της φύσης τις αιτήσεις, κρίνεται αναγκαία με σκοπό την καλύτερη κατανόηση της ανάλυσης που θα ακολουθήσει. H Δ.48 Κ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αποτελεί τη νομική βάση στην οποία στηρίζεται η αίτηση. Προνοεί ότι το Δικαστήριο, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση τέτοιας αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από την Διαταγή 39. Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1 Α.Α.Δ. 510, αποφασίστηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε έναν διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επίσης τέτοια άδεια δίδεται εάν υπάρχει καλός λόγος. Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd v. Λεωνίδα (αρ.1)

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. σελ.195, δόθηκε άδεια στους εφεσείοντες - αιτητές για καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων γιατί τα στοιχεία που επιθυμούσαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν στοιχεία που σχετίζονταν με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Κρίθηκε ότι δεν επρόκειτο για ανεπίτρεπτη μαρτυρία, ούτε για επανάληψη αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινήσεις και ισχυρισμούς που ήταν επιθυμητό να τους επιτραπεί να προβάλουν, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 788), αλλά ασκεί την διακριτική του ευχέρεια με βάση τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και κατάληξη σε ευρήματα ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Η πρόβλεψη της Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις έγινε για να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, όπου όμως αμφισβητούνται γεγονότα, αυτό δεν τεκμηριώνει άνευ ετέρου και «καλό λόγο» για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε μέσω της εν λόγω δήλωσης να απαντώνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσεως δεν είναι επιθυμητή (Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο "No fresh evidence after motion opened"). Σύμφωνα με τη νομολογία, δεν παρέχεται άδεια, όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας η οποία αποσκοπεί στο να απαντήσει με το να απορρίψει απλά την εκδοχή του αντιδίκου που κρίνεται ως ανυπόστατη, δεν είναι αποδεκτή, αφού δεν είναι επιτρεπτό να εξεταστεί και διαπιστωθεί η αποδεικτική της αξία σ' αυτό το στάδιο. Το τι συνιστά «καλό λόγο» εξετάζεται υπό το πρίσμα του τι προτίθεται ο αιτών διάδικος να παρουσιάσει, απαντητικά/ αντικρουστικά ή/και συμπληρωματικά, ως μαρτυρία και εάν η εν λόγω μαρτυρία ήταν εφικτό ή/ και εάν θα ήταν πιο δίκαιο για τον ενιστάμενο, να παρουσιαζόταν με την αρχική ένορκη δήλωση του αιτητή. Καθοδηγητικά, όσον αφορά το θέμα αυτό, είναι και τα όσα λέχθηκαν επί του θέματος από τον κ. Ναθαναήλ Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην Πολιτική Αγωγή Αρ. 8869/2005 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Mathew Shaw κ.ά. v. Depfa Investment Bank Ltd, ημερ. 28.02.2007: «Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ... Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ.1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ.». Από τις πιο πάνω διατάξεις και νομολογία προκύπτουν οι ακόλουθες αρχές: (α) Σε αιτήσεις όπως την παρούσα, απαιτείται να υπάρχει καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρισης της προτεινόμενης ενόρκου δηλώσεως. Υπάρχει δε υποχρέωση να αναφέρεται επακριβώς τι επιθυμούν να εισαγάγουν συμπληρωματικά ως μαρτυρία οι εκάστοτε αιτητές, ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να αντιληφθεί αλλά και διαπιστώσει τον καλό λόγο δια τον οποίο υποβάλλουν το αίτημα τους. Αυτό διασφαλίζεται με την επισύναψη στην αίτηση, της εν λόγω προτεινόμενης συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. (β) Η εξουσία, που προβλέπεται από τη Δ.48, θ.4

(2), είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τας περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. (γ) Ασκείται δε με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. (δ) Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία και να τη θέτει πάνω στις σωστές της βάσεις, προς αποφυγή αχρείαστης δαπάνης και διάσωσης δικαστικού χρόνου, αποτρέποντας την παράθεση αχρείαστων για τη διαδικασία θέσεων. (ε) Το τι συνιστά «καλό λόγο» ούτως ώστε να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, όπως φαίνεται από τη νομολογία θα εξαρτηθεί από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Από τον σχετικό διαδικαστικό θεσμό όπως και από τη νομολογία, προκύπτει ότι θα πρέπει να υπάρχει «καλός λόγος» για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτή όμως θα πρέπει να αποσκοπεί στο να απαντηθούν αμφισβητούμενα γεγονότα τα οποία τέθηκαν μέσω ενόρκων δηλώσεων ή να απαντηθεί θέση του αντιδίκου η οποία δεν ήταν πιθανό να προβλεφθεί. (στ) Εφόσον μια αίτηση για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν είναι δικαιολογημένη διότι πάσχει από ουσιώδη παρατυπία και ή αντικανονικότητα, τότε θεωρείται ότι η πλευρά των αιτητών δεν έχει αποσείσει το βάρος που είχε να αποδείξει την ύπαρξη καλού λόγου και επομένως, τυχόν έγκριση τέτοιας αίτησης δεν εξυπηρετεί τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης. (ζ) Το δικαίωμα ενός διαδίκου να καταχωρεί συμπληρωματική ένορκο δήλωση απορρέει από την υποχρέωση του να αποδείξει το αίτημα του. Σε περίπτωση δε που οι αντίδικοι του παραθέτουν θέσεις ουσιαστικές που αμφισβητούν το αίτημα του, έχει τόσο δικαίωμα όσο και υποχρέωση να καταρρίψει αυτές τις θέσεις ή και να αποδείξει τις δικές του θέσεις με ουσιαστική και θετική μαρτυρία. Είναι δε επιθυμητό να επιτρέπεται η καταχώριση τέτοιων συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ούτως ώστε να τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων που καλείται να αποφασίσει. (η) Ουσιαστικά αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο οι ισχυρισμοί στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκο δήλωση είναι τέτοιας σημασίας που πρέπει να επιτραπεί η παράθεση τους, ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλη τη σχετική μαρτυρία για να αποφασίσει το κάθε ζήτημα το οποίο καλείται να κρίνει. Προχωρώ με την εξέταση των λόγων ένστασης. Ο πρώτος λόγος ένστασης ότι η αίτηση είναι αβάσιμη και ανυπόστατη εξετάζεται σε συνδυασμό και με τον έκτο λόγο ένστασης όπου ο Καθ' ου η αίτηση διατείνεται ότι η αίτηση δεν εγείρεται μέσα στα νομικά πλαίσια και/ή πνεύμα της νομοθεσίας. Οι λόγοι αυτοί παρέμειναν χωρίς υποστήριξη και πάσχουν από αοριστία. Εξετάζοντας τη νομική βάση της αίτησης, όπως παρατίθεται πιο πάνω, βρίσκω ότι αυτή βασίζεται στο ορθό νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο. Επομένως οι λόγοι αυτοί ένστασης δεν έχουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης και απορρίπτονται. Προβάλλεται επίσης στον πρώτο λόγο και τέταρτο λόγο ένστασης ότι η αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Ο λόγος που ώθησε όμως την πλευρά της Αιτήτριας/Μεσεγγυούχου να υποβάλει την αίτηση της εξηγείται αρκούντως ικανοποιητικά και αφορά την απάντηση της σε σχέση με τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της πλευράς του Καθ' ου η αίτηση και τεκμηριωμένα επιθυμεί να διαψεύσει τον ισχυρισμό ότι ήταν αυτός που έβγαλε τις τρεις από τις τέσσερις φωτογραφίες που επεσύναψε στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση και κυρίως τον χρόνο που επικαλείται ότι έβγαλε αυτές τις φωτογραφίες. Το γεγονός ότι δεν γίνεται αναφορά στην τέταρτη φωτογραφία, δεν ενέχει κατά την αντίληψη μου οποιανδήποτε σημασία ως προς το ζητούμενο και αφορά ζήτημα που ενδεχομένως να απασχολήσει στη συνέχεια κατά την εξέταση της ίδιας της αίτησης. Η φωτογραφία αυτή και η σημασία της θα εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Εξηγείται επίσης το δυσδιάκριτο στις μαυρόασπρες φωτογραφίες που δεν τους επέτρεψε να διακρίνουν το λογότυπο της Αιτήτριας έτσι που να το είχαν επικαλεστεί στην ένσταση τους στην αίτηση για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τους Καθ' ων η αίτηση, κάτι που διαπίστωσαν στις έγχρωμες φωτογραφίες που επισυνάφθηκαν στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση της 16.05.2022. Σε σχέση επίσης με τον τέταρτο λόγο ένστασης, διεξήλθα την ένσταση της Αιτήτριας ημερ.13.12.2021 και την ένορκη δήλωση του κ. Σολομωνίδη που την υποστηρίζει και δεν διαπίστωσα αναφορά κατά απόλυτο τρόπο ότι «ουδέποτε είχαν σχέση με τα επίμαχα οχήματα», όπως διατείνεται ο Καθ' ου η αίτηση. Εκείνο που σαφώς υποστηρίζουν είναι ότι κατά τον ενεστώτα χρόνο δεν έχουν στην κατοχή τους τα οχήματα ή μηχανήματα που υποστηρίζει ο Αιτητής ότι βρίσκονται στην κατοχή τους, για τούτο και απορρίπτουν το περιεχόμενο της παρ. 6 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση. Και στη συνέχεια, στην παρ. 7 της ένορκης δήλωσης του, ο κ. Σολομωνίδης δηλώνει ότι: «Επαναλαμβάνω και ταυτόχρονα αρνούμαι κατηγορηματικά ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία (μεσεγγυούχος) έχει υπό την κατοχή και φύλαξη της τα επίδικα οχήματα». Πάντοτε μιλώντας σε ενεστώτα χρόνο ο ενόρκως δηλών αρνείται κατηγορηματικά ότι κατέχει τα οχήματα. Τα όσα προβάλλονται επομένως στον τέταρτο λόγο ένστασης περί προσπάθειας αλλαγής του όλου υποβάθρου της διαδικασίας, δεν έχουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης και απορρίπτονται. Ο λόγος ένστασης περί ψευδορκίας του ενόρκως δηλούντος Ξενοφώντα Σολομωνίδη και της προτιθέμενης να καταχωριστεί ένορκης δήλωσης της κας Νικολέττας Αντωνιάδου, σε συνδυασμό με τον λόγο ένστασης που αφορά την επιλογή του προσώπου που θα προβεί σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση και τη σκοπιμότητα αυτής της επιλογής, δεν χρίζει σχολιασμού στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας και δεν βρίσκω οτιδήποτε το μεμπτό να επιθυμεί να καταθέσει τις διαπιστώσεις της η ίδια η κα Αντωνιάδου σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Για το κατά πόσο συντρέχει "καλός λόγος" για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κατά την ερμηνεία που δόθηκε από τη νομολογία μας του όρου αυτού, έχοντας υπόψη τα γεγονότα ή στοιχεία των οποίων επιδιώκεται η εισαγωγή τους και η εξήγηση που δίδεται γιατί αυτά δεν συμπεριλήφθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση, με οδηγούν στη διαπίστωση της αναγκαιότητας εισαγωγής τους, καθώς άπτονται της ουσίας της αίτησης και επομένως κρίνω ότι συνιστούν καλό λόγο για να επιτραπεί η καταχώριση της ένορκης δήλωσης της κας Αντωνιάδου με τα επισυνημμένα σε αυτήν τεκμήρια. ΚΑΤΑΛΗΞΗ/ ΕΞΟΔΑ: Στη βάση όσων προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω και ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια, καταλήγω να εγκρίνω την αίτηση και προς τούτο εκδίδεται διάταγμα και παρέχεται άδεια για καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σύμφωνα με το Τεκμ. Α της αίτησης και τα επισυνημμένα σε αυτήν τεκμήρια. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Αιτήτριας/ Μεσεγγυούχου και σε βάρος του Ενάγοντος/Καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπογρ.)........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο