ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ, υπό την ιδιότητά του ως Παραλήπτης ή/και Διαχειριστής της εταιρείας GREEN VALLEY SUPERMARKETS LIMITED ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤ

(3)ημερών από την έκδοση τoυ εν λόγω διατάγματος ή/και άλλος χρόνος ως το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο υπό τις περιστάσεις. Γ. Διάταγμα ή/και οδηγίες τoυ Δικαστηρίου με το οποίο να καθορίζεται ο χρόνος εντός του oπoίoυ θα καταχωριστούν τα παρεπόμενα δικόγραφα». Τα γεγovότα επί τωv oπoίωv στηρίζεται η αίτηση υποστηρίζονται με έvoρκη δήλωση του κ. Μάριου Παπαδόπουλου. Ο κ. Παπαδόπουλος στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης δηλώνει επί της ουσίας τα ακόλουθα: «

1. Εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας διαφάνηκε ότι η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ (η «ΤΚ») υποκαταστάθηκε και αντικαταστάθηκε από την εταιρεία Gordian Holdings LTD (η «Gordian») αναφορικά με το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης (το «ΟΚΕ») και σ' ορισμένες πιστωτικές διευκολύνσεις και άλλες εγγυήσεις και εξασφαλίσεις που είχαν δοθεί από την Εταιρεία Green Valley Supermarkets Ltd προς όφελος της TK.
2. Προς αποφυγή οποιωνδήποτε δικονομικών προβλημάτων και ενστάσεων κατά την συνέχιση της ακρόασης, κρίθηκε σκόπιμο να υποβληθεί αίτημα τροποποίησης, με σκοπό να δικογραφηθεί ρητά το γεγονός της υποκατάστασης της ΤΚ από την Gordian σε ότι αφορά το ΟΚΕ και τις πιστωτικές διευκολύνσεις και άλλες υποχρεώσεις που το ΟΚΕ εξασφάλιζε και εγγυάται και να συμπεριληφθεί στα δικόγραφα, προκειμένου να αρθεί οποιαδήποτε αμφιβολία κάλυψης της επιπρόσθετης μαρτυρίας που θα προσφερθεί στη συνέχεια επί των συγκεκριμένων θεμάτων.
3. Εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι του Ενάγοντα χωρίς την αιτούμενη τροποποίηση είναι πιθανό να υπάρξουν δικονομικά προβλήματα, καθυστέρηση στη διαδικασία και περιπλοκές, και θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη αφού τα συγκεκριμένα γεγονότα είναι απόλυτα συνυφασμένα με τα επίδικα θέματα και εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και ως πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους του Ενάγοντα αλλά και ως φαίνεται και προκύπτει από τη δικογραφία, η εν λόγω τροποποίηση είναι αναγκαία για την πλήρη και δίκαιη εκδίκαση και αποπεράτωση όλων των ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα ή εγείρονται μεταξύ των διαδίκων.
4. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και ως πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους του Ενάγοντα, η αιτούμενη τροποποίηση ουδεμία ουσιαστική ζημιά ή αδικία θα προκαλέσει στους Εναγόμενους που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με την κατάλληλη διαταγή εξόδων και στην ουσία κανένα δικαίωμα τους δεν θα επηρεαστεί αφού το γεγονός της υποκατάστασης έχει ήδη τεθεί εις γνώση τους μέσω της μαρτυρίας που έχει ήδη προσφερθεί χωρίς να εγερθεί οποιαδήποτε ένσταση περί μη δικόγραφησης αυτού.
5. Η αιτούμενη τροποποίηση γίνεται καλόπιστα και δεν έχει σκοπό να επιφέρει οποιαδήποτε καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης ή βλάβη στα δικαιώματα των Εναγόμενων. Αντίθετα είναι απόλυτα αναγκαία ώστε να αποφευχθούν καθυστερήσεις και να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη.
6. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και ως πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους του Ενάγοντα, είναι δίκαιο και εύλογο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και της πληρέστερης και ορθότερης διεκπεραίωσης των επίδικων θεμάτων, όπως επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση». Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της εναγόμενης 1 η οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους: « (Α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη και/ή κατά παράβαση των Διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (Β) Η καταχώρηση της παρούσης αίτησης προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και αποτελεί έκδηλα κατάχρηση της διαδικασίας. (Γ) Η Αίτηση υπεβλήθη με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και αφού προηγουμένως εδόθη μαρτυρία. (Δ) Η Αίτηση δεν έγινε καλή τη πίστη. (Ε) Δεν αποκαλύπτονται επαρκώς λόγοι και στοιχεία που να καταδεικνύουν το αναγκαίο της αιτούμενης τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης της Ενάγουσας. (ΣΤ) Η παρούσα αίτηση έχει ως σκοπό την καθυστέρηση και εκτροχιασμό της όλης διαδικασίας της Ακρόασης, σε μια αγωγή τόσο παλιά. (Ζ) Ο Αιτητής δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης στο παρόν στάδιο της διαδικασίας που ήδη άρχισε η εκδίκαση της Αγωγής . (Η) Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής εισάγει νέες θέσεις. (Θ) Η αιτούμενη τροποποίηση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις. ( Ι) Δεν θα ήτο ορθό και δίκαιο για τους Εναγόμενους να επιτραπεί σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας η εισαγωγή νέας μαρτυρίας για να είναι σύμφωνη με την μαρτυρία που ήδη δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και η οποία δεν ήτο δικογραφημένη». Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης τίθεται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί στην παρούσα την Καθ'ης η αίτηση κα Ονόφρη Οικονόμου. Ουσιαστικά υποστηρίζει επί της ουσίας τα ακόλουθα: «
7. Πιστεύω ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος του Αιτητή.
8. Ο Ενάγοντας επέδειξε μακρά και/ή αδικαιολόγητη και/ή υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή της εν λόγω Αίτησης αναφορικά με μάρτυρες, γεγονότα και ισχυρισμούς που ήτο γνωστοί σ' αυτόν σε ημερομηνίες και χρόνο που ήτο ορισμένη η Αγωγή για Οδηγίες, Ακρόαση ή Συνέχιση της Ακρόασης. Ουδεμία εξήγηση δεν δόθηκε για τον λόγο καθυστέρησης υποβολής της Αίτησης. Από τις 30/05/2019 ως αναφέρεται στην Αίτηση «η Τράπεζα Κύπρου μετέφερε στην Gordian, η οποία είναι Εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων τις πιστωτικές διευκολύνσεις που είχε παραχωρήσει στην Εταιρεία με αριθμούς λογαριασμού [ ] και [ ] και τις αντίστοιχες εξασφαλίσεις που είχαν δοθεί επ' αυτών». Και πάλιν δεν καταχωρήθη Αίτηση για Τροποποίηση. Θεωρούμαι ότι προστίθεται και ως επιβαρυντικός παράγοντας το ότι κατεχωρήθη η Αίτηση Τροποποίησης όταν η Ακρόαση της Αγωγής είχε ήδη ξεκινήσει, και όταν ήδη είχε μαρτυρήσει ο μάρτυρας εκ μέρους της Τράπεζας Κύπρου.
9. Πέρα των ως άνω, με την συμπεριφορά της Ενάγουσας λόγω καθυστέρησης καταχώρησης της παρούσης Αίτησης, η Εναγόμενη υποχρεούται να υποβάλει δια της παρούσης την Ένσταση της ότι η Αίτηση δεν γίνεται καλόπιστα. Αν πραγματικά ετίθεντο όλα τα γεγονότα και ισχυρισμοί και η παρούσα Αίτηση υποβαλλόταν καλόπιστα, τότε έπρεπε τούτη να είχε καταχωρηθεί προτού αρχίσει η Ακροαματική διαδικασία και/ή εν πάση περιπτώσει προτού αρχίσει η μαρτυρία του Μιχάλη Στυλιανού και όχι όταν τελείωσεν η αντεξέταση αυτού. Η εν λόγω Αίτηση υποβάλλεται κακόπιστα και ο μοναδικός λόγος υποβολής της, τώρα μετά από την ολοκλήρωση και της μαρτυρίας του δεύτερου μάρτυρα του Ενάγοντα, είναι για να ενισχυθεί η μαρτυρία του Ενάγοντα και ως αναφέρετε ευθαρσώς στην παράγραφο 5 της Ενόρκου Δηλώσεως «με σκοπό να δικογραφηθεί ρητά το γεγονός της, υποκατάστασης της Τράπεζας Κύπρου από την Gordian σε ότι αφορά το ΟΚΕ και τις πιστωτικές διευκολύνσεις και άλλες υποχρεώσεις που το ΟΚΕ εξασφάλιζε και εγγυάται και να συμπεριληφθεί στα δικόγραφα, προκειμένου να αρθεί οιαδήποτε αμφιβολία κάλυψης της επιπρόσθετης μαρτυρίας που θα προσφερθεί στη συνέχεια επί των συγκεκριμένων θεμάτων».
10. Η παρούσα Αίτηση Τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης καταχωρήθηκε καθυστερημένα με απώτερο σκοπό να εισαχθούν ισχυρισμοί σύμφωνοι με την ήδη δοθείσα μαρτυρία εκ μέρους του Ενάγοντα από τον μάρτυρα Ενάγοντα κον Μιχάλη Στυλιανού. Ουσιώδης ισχυρισμοί και γεγονότα οι οποίοι ήτο εις γνώση του Ενάγοντα δεν προωθήθηκαν όμως παρά μόνο μετά την μαρτυρία του κου Μιχάλη Στυλιανού. Συνεπώς αυτές οι ενέργειες της Εναγούσης παραβιάζουν το Συνταγματικό Δικαίωμα της Εναγομένης για μια δίκαιη διεξαγωγή δίκης.
11. Η βλάβη που θα υποστεί η Εναγόμενη αρ. 1 συνέπεια της αιτούμενης τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ τους σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας.
12. Επίσης η αιτούμενη τροποποίηση της υφιστάμενης Έκθεσης Απαίτησης δεν θα πρέπει να δοθεί και να θεωρηθεί αναγκαία για σκοπούς δίκαιης περάτωσης της παρούσης υπόθεσης και ορθής απονομής της δικαιοσύνης και δεν θα ήτο ορθό και δίκαιο να επιτραπεί υπό τις περιστάσεις.
13. Επίσης είναι η εισήγηση μας ότι η παρούσα Αίτηση εκτροχιάζει την όλη διαδικασία της Ακρόασης της Αγωγής, δη μιας τόσο παλιάς Αγωγής και δη το ότι η Ακρόαση αυτής έχει ήδη ξεκινήσει. Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα εκτροχιάσει την όλη διαδικασία της δίκης.
14. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αιτούμαι όπως η Αίτηση του Ενάγοντα απορριφθεί με έξοδα υπέρ της Εναγομένης αρ. 1 Καθ' ης η Αίτηση». Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19, Δ.25, Δ.48, Θ.1 - 9, Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική τoυ Δικαστηρίου ενώ η ένσταση στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.25 Θ.1 - 6, Δ.48, Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, Δ.64 επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακρόαση της αίτησης έγινε στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αντίστοιχα την αίτηση και την ένσταση. Στις ικανές αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παρέπεμψαν εκτός από τα γεγονότα της υπόθεσης και σε νομική πτυχή που διέπει, κατά την άποψη τους, αυτής της φύσης αιτήματα, με αναφορά στα συγκεκριμένα γεγονότα της υπόθεσης και τις ιδιαίτερες περιστάσεις αυτής. Τις έχω μελετήσει και τις λαμβάνω υπόψη μου, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται να ενδιατρίψω σε κάθε επί μέρους εισήγηση ή επιχείρημα όταν κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων ή το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό. Βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490, Ανδρονίκου κ.α. v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486, την Έφεση Αρ.22/2018 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Μ.Φ.Χ. v. M.X. με ημερ. 28.09.2021 και την εντελώς πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση του Δευτεροβάθμιου και πάλι Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Έφεση Αρ. 20/2020 Γ.Λ. v. X.I. ημερ. 15.12.2021 όπου επαναλήφθηκαν τα ίδια ως άνω με την ακόλουθη διατύπωση: «.Όπως επανειλημμένα έχει λεχθεί δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να σχολιάζει κάθε επιχείρημα ή δήλωση των διαδίκων ή των συνηγόρων τους. Καθήκον του είναι η διατύπωση καθαρής δικαστικής κρίσης η οποία να είναι αιτιολογημένη». Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Θεωρώ ως αναγκαία μια σύντομη αναφορά στο εφαρμοστέο κανονιστικό πλαίσιο που διέπει την εκδίκαση αιτήσεων όπως η υπό κρίση, όπως και τη νομολογιακή θεώρηση του και τις αρχές που προέκυψαν από αυτή. Το ζήτημα εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία όμως θα πρέπει να ασκείται σύμφωνα με τις καλά καθιερωμένες αρχές που έχει θέσει διαχρονικά η νομολογία μας. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι παρόμοια με την παλαιά Αγγλική Δ.28 Θ.1. Σύμφωνα με τη Δ.25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Δικαστήριο έχει εξουσία, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων κατά τέτοιο τρόπο και υπό τέτοιους όρους, με σκοπό τον καθορισμό των πραγματικών επιδίκων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων. Στην αντίστοιχη αγγλική διάταξη Δ.28 Θ.1 στο Annual Practice του 1957, στη σελ. 453 αναφέρεται ότι: «As a general rule either party is allowed to make any such amendment as is reasonably necessary for the due presentation of his case, on payment of the costs of and occasioned by the amendment, provided there has been no undue delay on his part and provided there has been no undue delay on his part, and provided also the amendment will not injure or affect any vested rights of his opponent.. But if the application be made mala fide, or if the proposed amendment will cause undue delay, or will in any other way unfairly prejudice the other party, or is irrelevant or useless or would raise merely a technical point, leave to amend will be refused». Στη σελ. 456 αναφέρεται ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας «the Court will not readily allow at the trial an amendment the necessity of which was abundantly apparent months ago, and then not asked for». Στους Halsbury's Laws of England, 3rd edition, Vol. 30, σελ. 34, αναφέρονται και τα ακόλουθα: «If owing to the way in which the pleading has been framed, the other party has been put into such a position that an injury would be done to him by an amendment, the Court will not give leave». Συνοψίζοντας θα έλεγα ότι προκύπτουν οι ακόλουθες αρχές σε σχέση με την τροποποίηση των δικογράφων: (α) H τροποποίηση των δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε στάδιο όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών εκτός στις περιπτώσεις που είτε επέρχεται βλάβη στην αντίδικη πλευρά ή όπου η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής ( βλ. ενδεικτικά Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P Agents

(1994)1 A.A.Δ 426, Χρίστου v. Στυλιανού

(1992)1(Α) Α.Α.Δ.704, Φοινιώτης v. Greenmar Navigation

(1989)1(E) A.A.Δ. 33 και την Agini v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 11). (β) Περαιτέρω, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Παπόρη v. MASKINFABRIKEN "SIO" A/S

(1996)1(B) A.A.Δ. 1037: «Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών του είναι βαθιά ριζωμένη στους θεσμούς της δικαιοσύνης που είχαμε δεχθεί και αναπτύξει. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα, θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Η εξουσία του Δικαστηρίου, όπως τόνισε ο Λόρδος Diplock στο ψηλότερο δυνατό επίπεδο της δικαστικής κρίσης, στην Hunter v. Chief Constable of West Midlands & Another

(1981)3 All E.R. 727,729 έχει σύμφυτο χαρακτήρα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε πρόσφορη περίπτωση για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών». (γ) Τα δικαστήρια σύμφωνα με την σύγχρονη τάση επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, με τον όρο πληρωμής των εξόδων που θα προκληθούν στον καθ' ου η αίτηση, εκτός αν από την τροποποίηση ο καθ' ου η αίτηση θα τεθεί σε χειρότερη θέση απ' αυτή που θα βρισκόταν αν το τροποποιημένο δικόγραφο είχε παραδοθεί από την αρχή (βλέπε Steward v. North Metropolitan Tramways Co. 16 Q.B.D. 556) ή αν θα υποστεί κάποια βλάβη για την οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. (δ) Στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην ίδια απόφαση γίνεται αναφορά στην αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd v. Associated Newspapers Ltd

(1970)2 All E.R. 754 στην οποία αναφέρονται τα εξής: «I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed, even if comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as may hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here». (ε) Στο στάδιο όπου η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία της και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του καθ' ου η αίτηση. Θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη ο παράγοντας της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση σε συνάρτηση με το ιστορικό της διαδικασίας και αυτό ως λογική απόρροια των προνοιών του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει την μέσα σε εύλογο χρόνο διεξαγωγή και περάτωση της δίκης. (στ) Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, κρίθηκε ότι η χρονική διάσταση αποτελούσε παράγοντα που δεν επέτρεπε αποδοχή του αιτήματος για τροποποίηση, κατ' ουσία τη συνάρτησε, όπως προκύπτει από το ιστορικό, με έλλειψη καλής πίστης που εκ προοιμίου καθιστούσε αδικαιολόγητη την καθυστέρηση (βλ. Χρίστου v. Αντρέα Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704). (ζ) Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος τροποποίησης και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο Αιτητής για την έκδοση διατάγματος τροποποίησης (βλ. Φοινιώτης v. Greenmar Navigation

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 33), Skepi Ltd v. Kaiti

(1983)1 A.A.Δ. 231, Ευριπίδου v. Καννάουρου

(1985)1 Α.Α.Δ. 24 και Mahatou v. Viceroy Shipping Ltd

(1979)1 A.A.Δ. 542). (η) Στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημου Παραλήπτη

(1995)1 Α.Α.Δ. 607, αίτημα για τροποποίηση υπεράσπισης που προέκυψε εξαιτίας της αλλαγής του δικηγόρου των εναγομένων και της επαναθεώρησης των γεγονότων που άπτονταν της υπεράσπισης, το οποίο υποβλήθηκε σε προχωρημένο στάδιο της δίκης (μετά το κλείσιμο της υπόθεσης των εναγόντων και της προσαγωγής μαρτυρίας αριθμού μαρτύρων για την υπεράσπιση), ενώ παράλληλα απουσίαζε οποιαδήποτε ικανοποιητική αιτιολόγηση της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος, απορρίφθηκε, αφού κρίθηκε πως όχι μόνο δεν αιτιολογήθηκε η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος αλλά και ότι τα γεγονότα ήταν γνωστά στους αιτητές ή εύλογα μπορούσαν να εντοπιστούν από αυτούς κατά τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Όπως δε χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην σελ. 611: «Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν τροποποίηση ήταν γνωστά ή, εύλογα μπορούσαν να εντοπιστούν από τους εναγόμενους από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν παρέχει αφ' εαυτής λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας ούτε δικαιολογία για την καθυστέρηση στη υποβολή του αιτήματος....». (θ) Στην υπόθεση Kayat Trading Ltd ν. GENZYME CORPORATION

(2013)1 A.A.Δ. 438 λέχθηκαν τα εξής: «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι, όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Clive Preece: "Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου( βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα

(2002)1(A) ΑΑΔ 237"». ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Προχωρώ με την εξέταση των λόγων ένστασης. Η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης αποσκοπεί στο να δικογραφηθεί ρητά το γεγονός της υποκατάστασης και αντικατάστασης της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (η Τράπεζα Κύπρου) από την εταιρεία Gordian Holdings LTD (η Gordian) σε ότι αφορά ορισμένες πιστωτικές διευκολύνσεις και εξασφαλίσεις. Μεταξύ των εξασφαλίσεων που έχουν μεταβιβαστεί από την Τράπεζα Κύπρου στην Gordian, περιλαμβάνεται το Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης (το Ομόλογο) που είχε δοθεί από την εταιρεία Green Valley Supermarkets Limited (που τελεί υπό διαχείριση από τον Αιτητή) ως ασφάλεια (η Green Valley). Από την έκθεση απαιτήσεως η οποία καταχωρίστηκε στις 30.01.2015 και ως αυτή τροποποιήθηκε στις 11.08.2021, προκύπτουν τα ακόλουθα: (α) Στις 21.02.2011 η Green Valley προχώρησε στην έκδοση Ομολόγου προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου με σκοπό την εξασφάλιση της πληρωμής και εξόφλησης όλων των υποχρεώσεων της και των πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχώρησε η Τράπεζα Κύπρου προς την Εταιρεία. (β) Ήταν ρητός όρος του Ομολόγου ότι η Green Valley δεν θα είχε το δικαίωμα ή εξουσία, άνευ της προηγούμενης εγγράφου συγκατάθεσης της Τράπεζας Κύπρου να συνάψει οποιοδήποτε δάνειο ή να δώσει οποιαδήποτε εγγύηση πλην προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου. Η Green Valley δυνάμει του Ομολόγου ανέλαβε την υποχρέωση να μην αποξενώσει ή άλλως πως διαθέσει οποιοδήποτε μέρος του ρηθέντος ενεργητικού χωρίς την συγκατάθεση της Τράπεζας Κύπρου παρά μόνο κατά τη συνήθη πορεία των εργασιών της (ordinary course of business). (γ) Το Ομόλογο είχε καταχωριστεί δυνάμει των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη και αποτελούσε μέρους δημόσιου αρχείου ή και αρχείου στο οποίο οποιοδήποτε πρόσωπο μπορούσε να έχει πρόσβαση και να λάβει γνώση του περιεχομένου του. (δ) Κατά παράβαση του Ομολόγου, ο Αποβιώσας προχώρησε στις 19.09.2011 στην πώληση μιας εκ των υπεραγορών, ιδιοκτησίας της Green Valley, στην αλυσίδα υπεραγορών Χ.Α. Παπαέλληνας Εμπορική Λτδ έναντι του ποσού των €1.345.000,00 («Προϊόν Πώλησης») χωρίς προηγουμένως να ζητήσει την έγγραφη συγκατάθεση της Τράπεζας Κύπρου κατά παράβαση των όρων του Ομολόγου. (ε) Ο Αποβιώσας χωρίς καμία απολύτως έγκριση από την Τράπεζα Κύπρου και κατά παράβαση των όρων του Ομολόγου κατέθεσε το Προϊόν Πώλησης σε λογαριασμό που διατηρούσε η Green Valley στην εναγόμενη 1 και ταυτόχρονα έδωσε οδηγίες στην Εναγόμενη 1 να ετοιμάσει ισόποσο Γραμμάτιο Προθεσμίας («ΓΠ») διάρκειας ενός έτους προς όφελος της Green Valley. Εν συνεχεία, η Εναγόμενη 1 με οδηγίες του Αποβιώσαντος ενεχυρίασε το ΓΠ προς εξασφάλιση δανειοδότησης που έλαβε από την εναγόμενη 1 η εταιρεία GR.V North Fruit Ltd ("GRV") συνδεόμενη με την Green Valley. (στ) Η Τράπεζα Κύπρου στις 18.10.2011 και 31.10.2011 ζήτησε εγγράφως την άμεση πληρωμή από την Green Valley του οφειλόμενου εκ μέρους της ποσού χωρίς ωστόσο καμία ανταπόκριση. (ζ) Η Τράπεζα Κύπρου στις 31.11.2011 προχώρησε στο διορισμό του Αιτητή ως Παραλήπτη Διαχειριστή της περιουσίας της Green Valley σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ομολόγου. (η) Περί τις αρχές Νοεμβρίου 2011, ο Αποβιώσας έδωσε σχετικές οδηγίες στην εναγόμενη 1 να προβεί σε πρόωρη διακοπή του ενεχυριασμένου ΓΠ καθώς επίσης και οδηγίες προς άμεση εξόφληση του δανείου της GRV στην εναγόμενη 1, πράγμα που έγινε, καθώς επίσης και μεταφοράς του εναπομείναντος ποσού σε λογαριασμό της GRV στην εναγόμενη 1 προς εξόφληση υπέρβασης που είχε επιτρέψει η εναγόμενη 1 βάσει της εξασφάλισης που απολάμβανε. (θ) Οι ενέργειες του αποβιώσαντος είχαν γίνει μετά από παρότρυνση αξιωματούχου της εναγόμενης 1, παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστό σ' αυτούς το γεγονός της σύναψης του Ομολόγου και του μετέπειτα διορισμού του Αιτητή ως Διαχειριστή/Παραλήπτη με σκοπό τον πλουτισμό της εναγόμενης 1 και την παράβαση των όρων του Ομολόγου. (ι) Η εναγόμενη 1 ενήργησε κατά παράβαση του εμπιστεύματος (trust) που δημιουργήθηκε κατά ή περί τον Σεπτέμβριο του 2011 μετά που το Προϊόν Πώλησης περιήλθε στην εναγόμενη 1 και ενώ η εναγόμενη 1 έκτοτε κατείχε και όφειλε να κατέχει προς όφελος και δια λογαριασμό και υπό μορφή εμπιστεύματος (trust) προς όφελος του Αιτητή, εντούτοις διέθεσε και αποξένωσε το εν λόγω ποσό, σε συνεννόηση με τον Αποβιώσαντα, προς όφελος τρίτων προσώπων. (ια) Το Προϊόν Πώλησης δεν διατέθηκε προς εξόφληση των υποχρεώσεων και οφειλών της Green Valley προς την Τράπεζα Κύπρου κατά παράβαση των όρων του Ομολόγου καθώς επίσης και των υποχρεώσεων της εναγόμενης 1 ως εμπιστευματοδόχου στη βάση εμπιστεύματος (trust) που δημιουργήθηκε κατά τον Σεπτέμβριο του 2011 μετά που το Προϊόν Πώλησης περιήλθε στην εναγόμενη 1 και το οποίο η εναγόμενη 1 έκτοτε κατείχε υπό μορφή εμπιστεύματος (trust) προς όφελος του Αιτητή. Στη βάση των γεγονότων που προβάλλονται στην έκθεση απαίτησης, ο Αιτητής καταχώρισε την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή και αξιώνει εναντίον των εναγόμενων, μεταξύ άλλων, δηλωτικές αποφάσεις και ειδικές αποζημιώσεις ως η παράγραφος Δ της έκθεσης απαίτησης. Η Καθ' ης η αίτηση με τον πρώτο λόγο ένστασης της ισχυρίζεται ότι η αίτηση είναι παράτυπη. Εντούτοις, στην Ε/Δ Σολουκίδου δεν εξειδικεύεται ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης. Είναι γνωστό, ότι οι λόγοι ένστασης πρέπει να υποστηρίζονται από συγκεκριμένη μαρτυρία και ως εκ τούτου, ο πρώτος λόγος ένστασης απορρίπτεται καθώς δεν εξειδικεύεται ούτε και υποστηρίζεται. Εν πάση δε περιπτώσει, η αίτηση εδράζεται στη Διαταγή 25, που παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να επιτρέψει, σ' οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, σε οποιονδήποτε από τους διαδίκους, να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι προκειμένου να γίνουν οι αναγκαίες αλλαγές για σκοπούς αποπεράτωσης των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση και ως εμφαίνεται από το περιεχόμενο της ο σκοπός της καταχώρισής της έγκειται ακριβώς στο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου γεγονός το οποίο δεν είχε τεθεί με την αρχική δικογράφηση (αφού ήτο μεταγενέστερο), ούτως ώστε να περατωθούν όλα τα πραγματικά ζητήματα. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι έχουν τηρηθεί όλες οι πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας σε ό,τι αφορά το έγκυρο της καταχώρισης της αίτησης και προώθηση αυτής, με συνέπεια ο πρώτος λόγος ένστασης, εκτός από το ότι δεν υποστηρίζεται, δεν έχει έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης. Η Καθ' ης η αίτηση προβάλλει ως λόγο ένστασης ότι η τροποποίηση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και εισηγείται μέσω της Ε/Δ Σολουκίδου ότι δεν θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαία για τους σκοπούς της δίκαιης περάτωσης της παρούσης υπόθεσης και ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η αναγκαιότητα όμως της αιτούμενης τροποποίησης θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο των επίδικων θεμάτων της αγωγής, ως αυτά προδιαγράφονται στα δικόγραφα. Με την αιτούμενη τροποποίηση ο Αιτητής επιδιώκει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το γεγονός της μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων της Green Valley και των εξασφαλίσεων αυτών από την Τράπεζα Κύπρου στην Gordian. Μεταξύ των εξασφαλίσεων εμπίπτει το Ομόλογο, το οποίο είχε δοθεί από την Green Valley. Με την αίτηση, το Δικαστήριο δεν καλείται να εξετάσει την ουσία της αιτούμενης τροποποίησης παρά μόνο να εξετάσει την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης. Κρίνω, έχοντας υπόψη τους δικογραφημένους ισχυρισμούς ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι απόλυτα αναγκαία αφού η παρούσα αγωγή εδράζεται στην παράβαση του Ομολόγου ένεκα των ισχυριζόμενων ενεργειών των εναγόμενων. Σε ό,τι δε αφορά το ζήτημα της ζημιάς, αυτή συνδέεται με τη μη διάθεση του Προϊόντος Πώλησης προς εξόφληση των υποχρεώσεων που υπείχε η Green Valley προς την Τράπεζα Κύπρου και την παράβαση των υποχρεώσεων της Καθ' ης η αίτηση ως εμπιστευματοδόχου στη βάση εμπιστεύματος (trust) που δημιουργήθηκε μετά την κατάθεση του Προϊόντος Πώλησης στην Καθ' ης η αίτηση. Το ζήτημα της μεταβίβασης των υποχρεώσεων και των εξασφαλίσεων από την Τράπεζα Κύπρου προς την Gordian, κρίνω ότι αποτελεί ζήτημα απόλυτα σχετικό με τα επίδικα θέματα. Σε ό,τι δε αφορά την εξειδίκευση των πιστωτικών διευκολύνσεων που έχουν μεταβιβαστεί από την Τράπεζα Κύπρου προς την Gordian, αρκεί ο ισχυρισμός στην υφιστάμενη έκθεση απαίτησης ότι το Ομόλογο εξασφάλιζε τις υποχρεώσεις της Green Valley προς την Τράπεζα Κύπρου. Για οποιαδήποτε άλλη λεπτομέρεια έκριναν ότι απαιτείτο ενδεδειγμένη δικονομική διαδικασία, είναι η αίτηση παροχής λεπτομερειών. Συνεπώς, η αιτούμενη τροποποίηση σε αυτή την έκταση, θα πρέπει να εκληφθεί ως διαδικαστικής φύσεως και μόνο. Από την άλλη, η αιτούμενη τροποποίηση έχει περιορισμένη έκταση και δεν μεταβάλλει τη φύση της επίδικης διαφοράς με οποιοδήποτε τρόπο. Κρίνω ότι η τροποποίηση, προκειμένου ο Αιτητής να είναι σε θέση να παρουσιάσει σχετική μαρτυρία προς απόδειξη της απαίτησής του την οποία προωθεί ένεκα της ιδιότητας του ως Παραλήπτης/Διαχειριστής της Green Valley, είναι αναγκαία. Είναι η θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι η αίτηση προωθείται καταχρηστικά και κακόπιστα. Η κα Σολουκίδου στην ένορκη δήλωσή της φαίνεται να εισηγείται ότι το κακόπιστο καταδεικνύεται από την καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος για τροποποίηση αφού το αίτημα υποβλήθηκε ενώ εκκρεμεί η συνέχιση της ακρόασης της αγωγής μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και του ΜΕ2. Σύμφωνα με τη νομολογία μας το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού περί ύπαρξης κακοπιστίας βαρύνει τον διάδικο που τον επικαλείται. Όπως επισημάνθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2012)1 Α.Α.Δ. 745, «για να αποδειχθεί κακοπιστία, χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα». Από μια απλή ανάγνωση της Ε/Δ Σολουκίδου προκύπτει ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν παρέθεσε οποιανδήποτε ικανοποιητική μαρτυρία από την οποία να μπορεί να εξαχθεί αβίαστα η ύπαρξη κακοπιστίας από μέρους του Αιτητή. Η ομνύουσα περιορίζεται στο να προβάλλει ως ένδειξη κακοπιστίας την ισχυριζόμενη καθυστέρηση στην προώθηση της αίτησης και γενικόλογη αναφορά περί προσπάθειας του Αιτητή να ενισχύσει την υπόθεση του. Από την άλλη είναι η θέση του Αιτητή στην αγόρευση των συνηγόρων του ότι το αίτημα υποβάλλεται καλόπιστα και είναι γνήσιο ως προκύπτει τόσο με όσα δηλώνει ο κ. Παπαδόπουλος στην ένορκη δήλωσή του όσο και από τα γεγονότα που απορρέουν από τον φάκελο της δικογραφίας. Προς τούτο παρατηρώ ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν παρέθεσε οποιαδήποτε επαρκή μαρτυρία προς υποστήριξη της θέσης της περί κακοπιστίας, και σε ό,τι αφορά την μαρτυρία του ΜΕ2, ως προκύπτει από τα πρακτικά του Δικαστηρίου που αποτελούν τον μόνο αυθεντικό οδηγό σε ότι αφορά τα διαμειφθέντα κατά τη δίκη, η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρος ο οποίος εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου περιορίστηκε στις συνθήκες του διορισμού του Αιτητή ως Παραλήπτη/Διαχειριστή της Green Valley και στην παράβαση του Ομολόγου. Με τη μαρτυρία του δεν επεκτάθηκε στην εκχώρηση και μεταβίβαση των πιστωτικών διευκολύνσεων και εξασφαλίσεων από την Τράπεζα Κύπρου στην Gordian. Απλά αναφέρθηκε από τον ΜΕ2 ως γεγονός ότι έγινε μεταβίβαση χωρίς να αναφερθεί σε λεπτομέρειες. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός ότι γίνεται προσπάθεια να ενισχυθεί η μαρτυρία του Αιτητή και ότι η αίτηση θα έπρεπε να προηγηθεί της μαρτυρίας του ΜΕ2 δεν έχει έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως παραπλανητική. Εν πάση δε περιπτώσει, το ζήτημα της μεταβίβασης δεν είναι επίδικο, ήτοι δεν θα κληθεί στο πλαίσιο της παρούσης αγωγής το Δικαστήριο να εξετάσει τη νομιμότητα της μεταβίβασης από την Τράπεζα Κύπρου προς την Gordian (η οποία έγινε κατόπιν διατάγματος). Συνεπώς, η απλή αναφορά του μάρτυρα στη μεταβίβαση δεν έθιξε κανένα δικαίωμα της Καθ' ης η αίτηση κατά την αντεξέταση του μάρτυρα. Ας μη διαφεύγει την προσοχή ότι η εκχώρηση και μεταβίβαση συνδέεται και σχετίζεται με την κατ' ισχυρισμό παράβαση του Ομολόγου το οποίο μεταβιβάστηκε από την Τράπεζα Κύπρου στην Gordian και κυρίως με το ζήτημα της ζημιάς για την οποία δεν έχει προσφερθεί ουδεμία μαρτυρία μέχρι στιγμής κατ' αντίθεση με τα όσα προβάλλει η κ. Σολουκίδου στην ένορκη δήλωσή της. Τώρα ως προς τον λόγο ένστασης περί ύπαρξης υπέρμετρης καθυστέρησης, η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η αίτηση της προωθείται καθυστερημένα διότι πρόκειται για γεγονότα που έλαβαν χώρα περί το έτος 2019 και ότι το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η ακροαματική διαδικασία θα πρέπει να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη της αίτησης. Προς δικαιολόγηση του χρόνου του αιτήματος, ο κ. Παπαδόπουλος στη δική του ένορκη δήλωση αναφέρει ότι το γεγονός της μεταβίβασης διαφάνηκε εκκρεμούσης της ακρόασης της αγωγής και ως εκ τούτου, η αίτηση υποβλήθηκε σε κατάλληλο στάδιο. Επίσης, ως διαφαίνεται από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας από τα οποία το Δικαστήριο έχει εξουσία να αντλεί πληροφόρηση, στο πλαίσιο της παρούσης αγωγής έλαβαν χώρα διάφορα διαβήματα ένεκα του θανάτου του εναγόμενου 2. Συνεπώς, η καθυστέρηση στην προώθηση της αίτησης θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με τα όσα είχαν προηγηθεί και τα οποία εξηγούνται στην Ε/Δ Παπαδόπουλου. Στο πλαίσιο της αγωγής εκκρεμούσε η παραπομπή της αίτησης για έκδοση διατάγματος περιορισμένης διαχείρισης, στη συνέχεια μετά την έκδοση του σχετικού διατάγματος καταχωρίστηκε αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής. Εν συνεχεία, και μετά την έκδοση του διατάγματος διαφάνηκε ότι είχε εκδοθεί παραχωρητήριο στον υιό του αποβιώσαντος με συνέπεια να οδηγηθεί ο Αιτητής στην καταχώριση και άλλης αίτησης τροποποίησης με σκοπό την προσθήκη του διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος. Πέραν όμως των πιο πάνω, σε σχέση με την ανάγκη για τροποποίηση η οποία διαφάνηκε εκκρεμούσης της αγωγής, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του κατά την εξέταση της αίτησης και τα διαδικαστικά διαβήματα τα οποία είχαν προηγηθεί της υπό κρίση αίτησης. Σύμφωνα δε με τη νομολογία ο παράγοντας χρόνος στην υποβολή αίτησης τροποποίησης είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας. Επίσης, από τη νομολογία απορρέει ότι η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως με τη γνησιότητα των προθέσεων του Αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 όπου η έγκριση αίτησης τροποποίησης έγινε μετά την έναρξη της ακρόασης και αφού είχαν καταθέσει αρκετοί μάρτυρες, έχουν ειπωθεί τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Kayat (ανωτέρω), στην οποία είχαν καταθέσει αρκετοί μάρτυρες, αναφέρθηκαν επίσης τα ακόλουθα: «Στην κρινόμενη περίπτωση, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων και ειδικότερα την απουσία κακοπιστίας από πλευράς εφεσειόντων, καταλήγουμε ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει την άσκηση της επί του προκειμένου διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της αίτησης για τροποποίηση. Είναι πιστεύουμε αρκετό να επισημάνουμε πως αντίθετη προσέγγιση θα αποστερούσε από τους εφεσείοντες τη δυνατότητα να αποδείξουν το είδος της ζημιάς για το οποίο καλόπιστα πίστευαν ότι ενέπιπτε στην κατηγορία των γενικών αποζημιώσεων και συνεπώς δεν παρίστατο ανάγκη ειδικής δικογράφησης του, με καταστροφικές για την υπόθεση τους συνέπειες. Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μας ότι η θέση των εφεσιβλήτων είναι πως έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει στους ίδιους ανεπανόρθωτη ζημιά, καθότι θα απαιτηθεί για σκοπούς περαιτέρω αντεξέτασης, η επανακλήτευση μεγάλου αριθμού μαρτύρων των εφεσειόντων. Κατανοούμε τις οποιεσδήποτε δυσκολίες ενδεχομένως θα προκληθούν στους εφεσιβλήτους σε περίπτωση επανακλήτευσης οποιουδήποτε αριθμού μαρτύρων. Όμως, έχουμε την άποψη ότι η όποια ταλαιπωρία ήθελε προκληθεί από την επανακλήτευση μαρτύρων, δεν μπορεί να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ των εφεσιβλήτων. Προέχει το συμφέρον της δικαιοσύνης. Μια τέτοια ζημιά μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα». Στο πλαίσιο της παλαιάς Δ.25, ακόμη και εκεί όπου η αιτούμενη τροποποίηση καθίσταται αναγκαία λόγω αμέλειας ή υποβάλλεται καθυστερημένα, η αίτηση τροποποίησης είναι δυνατό να εγκριθεί, νοουμένου ότι δεν θα προκαλέσει αδικία στην άλλη πλευρά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Παπαχρυσοστόμου ν. Γρηγοριάδη

(2012)1 Α.Α.Δ. 817). Η υπό κρίση αίτηση κρίνω ότι δεν προωθείται καθυστερημένα ούτε και διαπιστώνεται κακοπιστία στην προώθηση της από τον Αιτητή σε αυτό το στάδιο. Η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι τυχόν έγκριση της αιτούμενης θεραπείας θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στα συμφέροντα της, χωρίς ωστόσο να εξειδικεύει την εν λόγω αναφορά της με συγκεκριμένη μαρτυρία στην Ε/Δ Σολουκίδου. Η Καθ' ης η αίτηση δεν αναφέρει ποια είναι η ζημιά που θα υποστεί, ούτε την έκταση και το είδος αυτής. Επομένως, χωρίς εξειδίκευση του λόγου αυτού, δεν μου απομένει παρά να απορρίψω τον λόγο αυτό ένστασης καθώς και στο τέλος της ημέρας δεν διακρίνω ποια είναι η ζημιά που προκαλείται στην Καθ' ης η αίτηση η οποία να μην μπορεί να αποδοθεί με την κατάλληλη διαταγή εξόδων. Η Καθ' ης η αίτηση προβάλει και λόγο ένστασης ότι με την αιτούμενη τροποποίηση γίνεται προσπάθεια εισαγωγής νέων θέσεων από πλευράς του Αιτητή. Η αιτούμενη τροποποίηση όμως σχετίζεται και συνδέεται με την ταυτότητα του δικαιούχου του Ομολόγου και το ζήτημα της ζημιάς. Δεν επιδιώκεται να εισαχθεί νέα θέση. Σύμφωνα όμως με τη νομολογία μας, ακόμα και η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης εάν δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά. Εν προκειμένω, κρίνω ότι, ουδεμία βλάβη δεν θα υποστεί η Καθ' ης η αίτηση στα συμφέροντα της από την έγκριση του αιτούμενου διατάγματος. Σε άλλο λόγο ένστασης της η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι θα εκτροχιαστεί η δίκη σε περίπτωση επιτυχίας της υπό κρίση αίτησης και θα πληγεί το δικαίωμα της για ολοκλήρωση της δίκης εντός εύλογου χρόνου. Ανατρέχοντας στο φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνω ότι η ακρόαση της αγωγής έχει αναβληθεί αρκετές φορές και κατόπιν αιτημάτων που η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση υπέβαλε και συνεπώς, ο ισχυρισμός περί καθυστέρησης της ακρόασης ένεκα της αιτούμενης τροποποίησης εκ μέρους της δεν μπορεί να προβάλλεται καθώς δεν έχει έρεισμα και στην μέχρι τούδε πορεία της υπόθεσης. Σε κάθε δε περίπτωση, το αίτημα της τροποποίησης υποβλήθηκε κατά την αντίληψη μου χωρίς καθυστέρηση, ο χρόνος που ζητείται από τον Αιτητή για την καταχώριση της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης μετά την έκδοση τυχόν διατάγματος είναι σύντομος (ζητούνται μόλις 3 ημέρες) και συνεπώς, ο ισχυρισμός περί δήθεν εκτροχιασμού της πορείας της δίκης από την έκδοση τυχόν διατάγματος απορρίπτεται ως ανεδαφικός. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Εξετάζοντας όλο των φάσμα των λόγων ένστασης για τους οποίους αποφάνθηκα ήδη πιο πάνω και έχοντας υπόψη τους ισχυρισμούς όπως αυτοί προβάλλονται στα δικόγραφα, κρίνω ότι η ανάγκη που οδήγησε τον Αιτητή σε αυτό το διάβημα του είναι γνήσια και σχετίζεται με την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, που υπερέχει έναντι οποιουδήποτε τυχόν επηρεασμού δικαιωμάτων, τα οποία όμως μπορούν να τύχουν αποκατάστασης με την κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα. Επομένως, θα εγκρίνω την αίτηση και θα εκδώσω τα αιτούμενα διατάγματα Α και Β (ο χρόνος καθορίζεται στις 3 ημέρες από σήμερα). Δίδονται περαιτέρω οδηγίες όπως καταχωριστούν τροποποιημένη Υπεράσπιση από την εναγόμενη 1 εντός 5 εργάσιμων ημερών από της επίδοσης της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης και εντός 2 εργάσιμων ημερών από της επίδοσης της Τροποποιημένης Υπεράσπισης της εναγόμενης 1 να καταχωριστεί η Τροποποιημένη Απάντηση στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση της εναγόμενης 1. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Τα έξοδα της αίτησης, παρά το αποτέλεσμα, όπως και όσα προκαλούνται συνεπεία αυτής, επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης 1/ καθ' ης η αίτηση και εναντίον του ενάγοντος/ Αιτητή ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο