Α. Κ. ν. U. K. S. κ.α., Αρ. Αγωγής: 26/2021, 22/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A123 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 26/2021 ΜΕΤΑΞΥ: Α. Κ. Ενάγοντα -και-
- U. K. S.
- CNP ASFALISTIKI LIMITED Εναγόμενων Αίτηση ημ. 28/2/22 για απόφαση εναντίον των Εναγομένων 2 λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης Ημερομηνία: 22/8/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα. Ευσταθίου Για Εναγόμενους 2 καμία εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων με την αγωγή του υποστηρίζει ότι υπέστη ζημία λόγω αμελούς συμπεριφοράς του Ενάγοντα 1, ο οποίος καλύπτεται με συμβόλαιο ασφάλισης από την Εναγόμενη
- Αν και επιδόθηκε δεόντως η αγωγή στην Εναγόμενη 2, δεν καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί από τον Ενάγοντα αίτηση για απόφαση εναντίον της. Ακολούθησε ένορκη δήλωση απόδειξης του Ενάγοντα και σχετική αγόρευση των δικηγόρων του. Ο Ενάγων υποστηρίζει στα όσα καταχώρησε ότι ενώ βρισκόταν σε βενζινάδικο τον χτύπησε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ενάγων, στην προσπάθεια του τελευταίου να σταθμεύσει. Για το ατύχημα φέρει αποκλειστική ευθύνη ο Εναγόμενος, αφού όπως περιγράφεται μεταξύ άλλων στις λεπτομέρειες αμέλειας επί του Κλητηρίου Εντάλματος, αυτός δεν επέδειξε την κατάλληλη παρατηρητικότητα υπό τις περιστάσεις. Συνεπεία του ατυχήματος συνεθλίβη το γόνατο του Ενάγοντα. Συγκεκριμένα υπέστη κάκωση του έσω πλάγιου συνδέσμου και κάκωση στο αριστερό περωνιαίο νεύρο. Υποβλήθηκε σε φυσιοθεραπείες, παρέμεινε εκτός εργασίας και έλαβε μακρά φαρμακευτική αγωγή. Εξαιτίας των πόνων που συνεχίζουν να του προκαλούνται περιορίζεται η ποιότητα της ζωής του, ενώ αδυνατεί να ασχοληθεί με δραστηριότητες που απολάμβανε πριν τα επίδικα γεγονότα. Καταγράφει επίσης ειδικές ζημιές, οι οποίες θα αναλυθούν κατωτέρω. Στην ένορκη δήλωση απόδειξης του ο Ενάγων επισυνάπτει ως Παράρτημα 1 αλληλογραφία με την Εναγόμενη 2, η οποία ζητεί από τους δικηγόρους του να τον εξετάσει δικός της ιατρός, ουσιαστικά παραδεχόμενη την κάλυψη του Εναγόμενου
- Στο Παράρτημα 2 περιλαμβάνεται ιατρική έκθεση που καταλήγει ότι ο Ενάγοντας από το ατύχημα υπέστη κάκωση του έσω πλαγίου συνδέσμου και κάκωση στο αριστερό περονιαίο νεύρο. Τέλος κατέθεσε αποδείξεις (Παράρτημα 8) που δικαιολογούν ποσά που κατέβαλε για ορθοπεδική εξέταση, φυσιοθεραπείες, υπερηχογράφημα, ακτινογραφίες, ηλεκτρονευρογράφημα, MRI και φάρμακα, τα οποία συμποσούνται σε €772,
- Ως προς την έκδοση απόφασης ερήμην του Εναγόμενου η Ανώτερη Επαρχιακή Δικαστής κα Εύη Γεωργίου-Αντωνίου, στα πλαίσια της αγωγής Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου Ραφαήλ Μαυρή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 1012/14, 27/1/2015 περιέγραψε τις αρχές στην βάση των οποίων δρουν τα Δικαστήρια ως ακολούθως: «Το γεγονός ότι η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε, δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα, να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και κατά πόσο ο τελευταίος έχει, με τη προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση (βλ. Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ν. Νέστορα Χ"Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41). Η υποχρέωση αυτή πηγάζει και από τη Δ.17 θ.13, η οποία προβλέπει ότι, ανεξάρτητα αν η απαίτηση του Ενάγοντα είναι εκκαθαρισμένη και ο Ενάγων ζητά απόφαση ερήμην του Εναγόμενου, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να καλέσει τον Ενάγοντα να αποδείξει την απαίτησή του για να διαπιστώσει κατά πόσον, με τα στοιχεία που έχει προσκομίσει, έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης στο βαθμό που απαιτείται. Η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (βλ. επίσης Barry Wynne v. David Costakis Mavronicolas ως διαχειριστής της περιουσίας του Κωστάκη Δαυίδ Μαυρονικόλα, ανίκανου προσώπου
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1138, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Βασίλη Χαραλάμπους κ.ά.,
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 829 και Κυριάκος Σοφοκλέους v. Γιώτας Κυριάκου,
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 665).» Η παρούσα αγωγή νομική βάση έχει την αμέλεια. Η αμέλεια συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής, κάτω από τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Η επιμέλεια κρίνεται απρόσωπα και αντικειμενικά (Ευθυμιος Κλημηδης ν. Valentina Nani δια των Διαχειριστων της Περιουσιας της Claudia Cusa Eygen Serbu, Πολιτική Έφεση Αρ. 375/2010, 3/12/2015, ECLI:CY:AD:2015:A810, Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ, 475). Σχετικά με τροχαία έχει νομολογηθεί ότι το καθήκον για επιμελή οδήγηση δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων οδηγών. Ο νουνεχής οδηγός μπορεί εύλογα να υποθέσει ότι όπως ο ίδιος έτσι και άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον επιμέλειας έναντι του ιδίου και άλλων οδηγών (Κυριάκου Παύλου ν. Ανδρέα Παπακυπριανού
(2000)1 ΑΑΔ 974). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R 188). H αμέλεια είναι συνυφασμένη με τον χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαΐδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R.78). Αναλόγως και στην προκείμενη περίπτωση. Ο Εναγόμενος 1 φαίνεται να μην είδε τον Ενάγοντα με αποτέλεσμα να τον κτυπήσει με το όχημα που οδηγούσε προκαλώντας του ζημιά. Η αναντίλεκτη λοιπόν μαρτυρία, καταδεικνύει παράβαση του καθήκοντος του Εναγομένου για τήρηση της δέουσας παρατηρητικότητας. Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, μέσω του Παραρτήματος 1 φαίνεται ότι οι Εναγόμενοι 2 παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη στον Εναγόμενο 1, εξέτασαν του Ενάγοντα, ενώ όπως ο ίδιος αναφέρει στην ένορκη του δήλωση του προσέφεραν και συγκεκριμένο ποσό που δεν αποδέχθηκε. Προκύπτει δηλαδή ότι οι Εναγόμενοι 2 μέσω της ασφαλιστικής κάλυψης που παρείχαν στον Εναγόμενο 1 είναι επίσης υπεύθυνοι για την αποζημίωση του Ενάγοντα, ως άλλωστε φαίνεται να παραδέχτηκαν προσφέροντας ποσό ως αποζημίωση σε αυτόν. Σε ότι αφορά τις γενικές αποζημιώσεις, προκύπτει από τη νομολογία ότι προηγούμενες αποφάσεις επί του θέματος των αποζημιώσεων δεν αποτελούν κατ' ανάγκη δεσμευτικό προηγούμενο ενόψει των διαφορετικών γεγονότων της κάθε υπόθεσης σε σχέση με τους τραυματισμούς. Παρέχουν μόνο απλή καθοδήγηση (Λαγοποδίδης ν. Αναστασιάδη κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. 250/2011, 18/5/2017), ECLI:CY:AD:2017:A180. Λαμβάνοντας καθοδήγηση λοιπόν από προηγούμενες αποφάσεις παραπέμπω στην Τιτώνη v. Χαρ. Πηλακούτας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 479 όπου ο ενάγων, 34 ετών, υπέστη πολλαπλή ρήξη έσω πλαγίου συνδέσμου, ρήξη αρθρικού υμένα μέχρι την πίσω επιφάνεια του γόνατος, ρήξη γόνατος και ρήξη αμφότερων των χιαστών συνδέσμων του γόνατος. Υποβλήθηκε σε εγχείρηση αφαίρεσης μηνίσκου, έγινε συρραφή του αρθρικού υμένα και πολλαπλή συρραφή του έσω πλαγίου συνδέσμου. Είχε μόνιμα κατάλοιπα, μόνιμη μυϊκή ατροφία, αστάθεια και μειωμένη κάμψη, αδυναμία, πόνο σε κάποιες κινήσεις και μεγάλη μετεγχειρητική ουλή στο γόνατο. Μελλοντικά θα χρειαζόταν εγχείρηση για αποκατάσταση του προσθίου χιαστού. Αναπτύχθηκαν αρχόμενη οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο και ασβεστώσεις στον πλάγιο σύνδεσμο. ΛΚ10.000 (€17.000) επικυρώθηκαν. Στην υπόθεση Αγγελίδης ν. Λούτσιου,
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 200 ο εφεσείων υπέστη κάταγμα του έξω σφυρού αριστερά και ρήξη έσω πλαγίου συνδέσμου αριστερά, υποβλήθηκε σε εγχείρηση κατά την οποία έγινε ανάταξη του έξω σφυρού, τοποθέτηση πλάκας και συρραφή του έσω συνδέσμου. Το πόδι του ακινητοποιήθηκε σε γύψο για περίοδο 7 εβδομάδων, ο εφεσείων παρέμεινε στο νοσοκομείο για μια εβδομάδα και εκτός εργασίας μέχρι την 28.2.2001. Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι εύλογη και δίκαιη αποζημίωση, υπό τις περιστάσεις, θα ήταν το ποσό των Λ.Κ.3.500.(περίπου €6.000). Οι τραυματισμοί στις ως άνω υποθέσεις ήταν σαφώς σοβαρότεροι από την παρούσα. Εκεί οι Ενάγοντες είχαν υποβληθεί ή χρειαζόντουσαν εγχειρήσεις, κάτι που δεν προκύπτει από τα ενώπιον μου στοιχεία. Επίσης αν και εν προκειμένω φαίνεται η πάθηση του Ενάγοντα να οδηγείται προς Μόνιμη Χρόνια Μετατραυματική Πάθηση, στην Τιτώνη, πιο πάνω, τα μόνιμα κατάλοιπα ήταν συγκεκριμένα και πολλαπλά. Παρά ταύτα προκύπτει μια ταύτιση των τραυματισμών και της ταλαιπωρίας που προκλήθηκε στον Ενάγοντα, κυρίως με την Αγγελίδης, πιο πάνω. Λαμβάνοντας υπόψη τα ως άνω και έχοντας κατά νου την αυξητική τάση των αποζημιώσεων επιδικάζεται υπέρ του Ενάγοντα ποσό €12.000, ως γενικές αποζημιώσεις. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω έχουν αποδειχθεί οι ειδικές ζημιές με σχετική μαρτυρία, ως η νομολογία επιτάσσει (βλ. Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239). Επομένως επιδικάζεται υπέρ του Ενάγοντα ποσό €772,30, ως ειδικές αποζημιώσεις. Καταληκτικά επιδικάζεται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων 2 ποσό €12.000, ως γενικές αποζημιώσεις και ποσό €772,30, ως ειδικές αποζημιώσεις. Επιπλέον επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγόμενων 2 δικηγορικά έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο