Αίτηση τoυ Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Σε ότι αφορά την Εταιρεία FG Lancashire Accommodation Limited, Αρ. Αιτ. 107/2021, 23/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A131 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αιτ. 107/2021 Σε ότι αφορά την Εταιρεία FG Lancashire Accommodation Limited -και- ANAΦΟΡΙΚΑ με τον Περί Εταιρειών Νόμο, ΚΕΦ.113 Αίτηση τoυ Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Ημερομηνία: 23/6/2022 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Μιχαήλ Για Kαθ' ης η αίτηση: κα. Ζαχαρίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με αίτηση, ημερομηνίας 12/8/21, οι Αιτητές εξαιτούνται όπως η Καθ' ης η αίτηση εταιρεία διαλυθεί από το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα οι Αιτητές υποστηρίζουν ότι η Καθ' ης η αίτηση τους οφείλει ποσό €46.055.931,46, δυνάμει συμφωνίας χρηματοδότησης, η οφειλή αυτή έχει γίνει παραδεκτή, επιδόθηκε απαίτηση βάσει του Νόμου και η οφειλή δεν διευθετήθηκε. Η Καθ' ης η αίτηση εγείρει μια σειρά ενστάσεων. Τελικώς κατά τις αγορεύσεις αναπτύχθηκαν συγκεκριμένοι λόγοι ένσταση όπως η έλλειψη δημοσιεύσεων, η ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης στο χρέος, η μη απόδειξη της αφερεγγυότητας τους, την κατάχρηση διαδικασίας και έλλειψη locus standi από τους Αιτητές. Αυτά τα προδιαγραφόμενα επίδικα θα αναλυθούν κατωτέρω αφού καταγραφεί η μαρτυρία που παρέθεσε κάθε πλευρά μέσω ενόρκων δηλώσεων. Οι Αιτητές, καταγράφουν επί της αιτήσεως τους το εγγεγραμμένο γραφείο, το ονομαστικό, το πληρωμένο και το εκδοθέν κεφάλαιο της Καθ' ης η αίτηση. Περιγράφουν ακόμα τους σκοπούς της και τους διευθυντές της. Η αίτηση τους υποστηρίχθηκε με ένορκη δήλωση του κ. Νεοκλή Θεοδοτίδη, Γενικού Διευθυντή τους. Ως προς το χρέος που κατ' ισχυρισμό τους οφείλεται επισύναψαν σύμβαση χρηματοδότησης ημερομηνίας 1/6/2012 (Τεκμήριο 1). Δυνάμει αυτής χρηματοδοτήθηκε άλλη εταιρεία με συνολικό ποσό ύψους €24.909.647,
- Με αυτό το ποσό θα αγοραζόταν γη επί της οποίας θα ανεγείρονταν πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις και φοιτητικές και άλλες εστίες. Ως αντάλλαγμα οι Αιτητές θα λάμβαναν ποσό ύψους €44.969.
- Ένα μέρος αυτού του ποσού θα καταβαλλόταν δυνάμει εκχώρησης των ενοικίων, με αποτέλεσμα αυτά να καταβάλλονται από την ενοικιάστρια εταιρεία απευθείας στους Αιτητές, για δέκα έτη. Αν δεν καταβάλλονταν τα ενοίκια στους Αιτητές από την ενοικιάστρια εταιρεία είχε συμφωνηθεί όπως το συνολικό ποσό αυτών καταβληθεί από την Καθ' ης η αίτηση και τρίτη εταιρεία, ήτοι την F.G. Lancashire Premises Limited. Άλλο μέρος του ποσού θα καταβαλλόταν από την Καθ' ης η αίτηση και την ως άνω αναφερόμενη τρίτη εταιρεία με ετήσιες δόσεις. Η υποχρέωση καταβολής των δόσεων ήτο κοινή και/ή κεχωρισμένη μεταξύ των δύο Εταιρειών. Συμφωνήθηκε περαιτέρω ότι όποιο ποσό έμενε απλήρωτο μετά το πέρας του Νοεμβρίου εκάστου έτους θα έφερε τόκο. Οι Αιτητές σε περίπτωση παράλειψης καταβολής των δόσεων μπορούσαν δυνάμει της συμφωνίας να τις διεκδικήσουν δικαστικώς χωρίς προηγουμένως να τερματίσουν την συμφωνία χρηματοδότησης. Αντί του ανταλλάγματος της συμφωνίας καταβλήθηκε σε διάφορες ημερομηνίες το συνολικό ποσό των €1.750.
- Δεν τηρήθηκε το χρονοδιάγραμμα πληρωμής των όσων είχαν συμφωνηθεί και με διάφορες επιστολές (Τεκμήρια 2 έως 4) οι Αιτητές είχαν οχλήσει την Καθ' ης η αίτηση. Στην συνέχεια και αφού η Καθ' ης η αίτηση δεν ανταποκρινόταν τερμάτισαν τη συμφωνία αναφέροντας ότι το αντάλλαγμα της συμφωνίας καθίστατο ληξιπρόθεσμο και απαιτητό. Επισυνάφθηκε επίσης επιστολή των ελεγκτών της Καθ' ης η αίτηση (Τεκμήριο 7) με την οποία ζητείτο από τους Αιτητές να επιβεβαιωθούν οι δανεισμοί από αυτούς προς την Καθ' ης η αίτηση. Μάλιστα σε αυτή την επιστολή Τεκμήριο 7, την οποία υπογράφουν οι διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση, αυτή αναφέρεται ως χρεώστης των Αιτητών. Οι Αιτητές απάντησαν με την επιστολής τους Τεκμήριο
- Επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση Θεοδοτίδη η Ειδοποίηση Απαίτησης (Τεκμήριο 9). Με αυτήν πληροφορείτο η Καθ' ης η αίτηση ότι οφείλει ποσό €46.055.931,46 ως ληξιπρόθεσμο χρέος προς τους Αιτητές δυνάμει της συμφωνίας χρηματοδότησης πλέον τόκο. Ειδοποιούσαν επίσης ότι αν δεν αποπληρωθεί το οφειλόμενο ποσό θα προχωρούσαν με αίτηση εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση. Με απαντητική της επιστολή (Τεκμήριο 10) μέσω των δικηγόρων της η Καθ' ης η αίτηση αναφέρει ότι έχει βάσιμη υπεράσπιση, η επίδοση και απάντηση είναι παράτυπες και καταχρηστικές και γίνεται αναφορά σε αγωγή που διακόπηκε. Τελικά δεν υπήρξε συμμόρφωση με την ειδοποίηση πληρωμής και καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση. Μετά από άδεια καταχωρήθηκαν τρεις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις από τους Αιτητές. Με την πρώτη προστίθεται η νομική βάση της αίτησης. Με την δεύτερη ξεκαθαρίζεται ότι οι Αιτητές αποτελούν τη μετονομασία του Ταμείου του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της ΑΤΗΚ. Συγκεκριμένα σε εκείνη την ένορκη δήλωση ο κ. Θεοδοτίδης αναφέρει ουσιαστικά το ιστορικό και τις νομοθεσίες δυνάμει των οποίων είχε ιδρυθεί το Σχέδιο Συντάξεων και Χορηγημάτων εις Υπαλλήλους της ΑΤΗΚ και το Ταμείο για τους σκοπούς του Σχεδίου. Αναφέρεται στη συνέχεια στους Κανονισμούς που τροποποιήθηκαν για να δοθεί η σημερινή ονομασία του Ταμείου, η ονομασία των Αιτητών. Συγκεκριμένα παραπέμπει στην ΚΔΠ 360/14, όπου ιδρύονται οι Αιτητές και αναλαμβάνουν κάθε αναγκαία ενέργεια για τους σκοπούς του σχεδίου (βλ. Κανονισμό 9). Με αυτή την ανάλυση επιχειρεί να καταδείξει ότι η σημερινή ονομασία του Ταμείου αποτελεί την επίσημη ονομασία αυτού, όπως καθιερώθηκε το 2014, αφού πριν το Ταμείο που εξυπηρετούσε τους σκοπούς του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων εις Υπαλλήλους της ΑΤΗΚ, δεν είχε επίσημη ονομασία. Τέλος με την τρίτη και τελευταία συμπληρωματική ένορκη τους δήλωση οι Αιτητές ξεκαθαρίζουν ότι: επέδωσαν μέσω ιδιώτη επιδότη, ο οποίος προβαίνει στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση, την επιστολή απαίτησης στην διεύθυνση [ ] 12-14, Πύλα, [ ] Λάρνακα, αφήνοντας την στον Φλώρο Βωνιάτη διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση. Όπως προαναφέρθηκε οι λόγοι ένσταση που προωθήθηκαν από την Καθ' ης η αίτηση ήταν οι ακόλουθοι: η έλλειψη δημοσιεύσεων, η ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης στο χρέος, η μη απόδειξη της αφερεγγυότητας τους, κατάχρηση διαδικασίας και έλλειψη locus standi από τους Αιτητές. Γίνεται, επιπροσθέτως, αναφορά από την Καθ' ης η αίτηση στην αγόρευση της, σε μη αμφισβήτηση των ισχυρισμών της, διαζεύξεις στις ενόρκους δηλώσεις των Αιτητών και παρουσίαση άνευ βλάβης αλληλογραφίας. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση ο κ. Γεώργιος Χασάπης, εκ των διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση αναφέρει τα εξής: Οι Αιτητές δεν είναι το ίδιο πρόσωπο με τον αντισυμβαλλόμενο της Καθ' ης η αίτηση στην συμφωνία χρηματοδότησης. Δεν αποδείχθηκε επίσης ότι αποτελούν την μετονομασία των αναφερόμενων στο Τεκμήριο 1 της ενόρκου δηλώσεως Θεοδοτίδη. Καταχωρείται λοιπόν η αίτηση από λανθασμένο πρόσωπο. Υποστηρίζει ότι οι Αιτητές δεν έχουν δικαίωμα να αξιώνουν οποιοδήποτε ποσό αφού οποιοδήποτε επιπρόσθετο ποσό αποτελεί υπολογισμό τόκων, όπως αυτολεξεί καταγράφεται στην ένορκη δήλωση. Το ποσό των €14.969.322 αποτελεί ποσό συγκαλυμμένων παράνομων τόκων και στην ουσία η συμφωνία αποτελεί δάνειο το οποίο οι Αιτητές προσπαθούν να εισπράξουν παρανόμως. Το ως άνω ποσό αποτελεί τόκο της τάξεως του 32% επί του ποσού δανείου και προνοείται παράνομη ποινική ρήτρα. Τα ως άνω εξάγονται από το Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης Θεοδοτίδη και τα λοιπά τεκμήρια και θα έπρεπε να αξιωνόταν με αγωγή το ποσό από τους Αιτητές και όχι με την εν προκειμένω διαδικασία. Ως προς την επιστολή Τεκμήριο 7 επί της ενόρκου δηλώσεως Θεοδοτίδη ο κ. Χασάπης αναφέρει ότι αυτή η επιστολή δεν αποτελεί παραδοχή της Καθ' ης η αίτηση. Η ειδοποίηση απαίτησης δεν επιδόθηκε δεόντως όπως προσθέτει. Τέλος αναφέρεται σε καταχρηστική και καταπιεστική έγερση της διαδικασίας, αφού είχε εγερθεί αγωγή (Τεκμήριο 1) για την διεκδίκηση του κατ' ισχυρισμό χρέους και διακόπηκε με επιστολή ημερομηνίας 28/5/21 (Τεκμήριο 2). Ως εκ τούτου αποδεικνύεται η κακόπιστη και καταχρηστική συμπεριφορά των Αιτητών. Οι συνήγοροι των μερών με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τα εκατέρωθεν επιχειρήματα τους. Αναφορά σε αυτές θα γίνεται κατωτέρω όπου κρίνεται απαραίτητο. Η διαδικασία της υπό εξέταση αιτησης, ρυθμίζεται από τα άρθρα άρθρα 211 και 212 του Κεφ.
- Σύμφωνα με το άρθρο 211 του Κεφ. 113: «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν: (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.» Για να τύχει εφαρμογής το ως άνω άρθρο η ΑΙτήτρια οφείλει να ικανοποιήσει σωρευτικά δύο προϋποθέσεις: ότι είναι πιστώτρια της Καθ' ης η Αίτηση και ότι η Καθ' ης η Αίτηση αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Macplant Services Ltd v Contract Lifting Services (Scotland) Ltd [2008] CSOH 158 (Court of Session)). Σύμφωνα με το άρθρο 212 του περί Εταιρειών Κεφάλαιο 113 (στο εξής «ο Νόμος»): «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» Εν πρώτοις θα μας απασχολήσει το ζήτημα της απουσίας δημοσιεύσεων. Αν και δεν υπήρξε σχετική δικογράφηση, αναφορά του θέματος των δημοσιεύσεων στους λόγους ένστασης της Καθ' ης η αίτηση ακολουθεί η σχετική εξέταση του. Έχει ξεκαθαριστεί νομολογιακώς ότι η δημοσίευση είναι θέμα πρακτικής και το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να δώσει οδηγίες ή όχι για τέτοια δημοσίευση ( Hagop Karaoglanian & Another
(1976)12 J.S.C 1875, και στην K.M.C. Motors v Jorephanco Ltd
(1984)1 C.L.R.390). Όπως αναφέρθηκε μάλιστα στην Christofi Bros Trading Ltd
(2013)1 AAΔ 1710, «Η αναγκαιότητα ειδοποίησης των πιστωτών υπάρχει στην περίπτωση αίτησης για αλλαγή των σκοπών της εταιρείας ή για μείωση κεφαλαίου ή για διακανονισμό οφειλετών και μετόχων οπότε το Δικαστήριο διατάσσει τη δημοσίευση της αίτησης και προβαίνει σε καθορισμό καταλόγου πιστωτών, κλπ.. Εδώ δεν ήταν ούτε αναγκαίο, ούτε επιβαλλόμενη από τη νομολογία, η προηγούμενη ειδοποίηση ή επίδοση της εταιρικής αίτησης προς διάλυση της εταιρείας, στους οποιουσδήποτε πιστωτές.» Πέραν λοιπόν της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την διαταγή προς δημοσιεύσεις, προκύπτει και η μη αναγκαιότητα τούτων. Σε αντίθεση λοιπόν με την εισήγηση της κας. Ζαχαρίου, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι τέτοια, ευρεία όπως νομολογείται, που δεν γεννάται υποχρέωση δημοσιεύσεων σε κάθε τέτοια αίτηση. Δεν είναι η απουσία δημοσιεύσεων δηλαδή κάτι που να καθίσταται μοιραίο δηλαδή για την αίτηση. Με δεδομένο, επιπροσθέτως, ότι δεν έχει τεθεί και σχετικός λόγος ένστασης δεν κρίνεται ότι η μη δημοσίευση της αιτήσεως μπορεί να οδηγήσει και σε απόρριψη της αίτησης. Στην Χατζηγιάννης ν C. & J. Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1Β ΑΑΔ 991, ως προς την κατάδειξη καλόπιστης αμφισβήτησης του χρέους παρατέθηκε το εξής, μεταξύ άλλων, απόσπασμα από το από το σύγγραμμα Palmer' s Company Law, 24th Edn. pp. 1364-1367: «The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding". In considering the matter the court will take into account the following factors:
(1)the fact that the company has been given leave to defend an action begun by specially indorsed writ;
(2)whether there is a set-off or counter-claim based on a substantial ground;
(3)whether the company has lodged an appeal against the judgment debt on which the petition is based;
(4)an allegation by the company that the judgment was obtained be fraud. However, none of these factors is conclusive.» Βαρύνει δηλαδή την Καθ' ης η αίτηση να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση που ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι υπάρχει κάτι που θα ήταν ορθό να εκδικαστεί. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη την ενώπιον του μαρτυρία, χωρίς να επιδοθεί σε μια χρονοβόρα και εκτενή διαδικασία, για να καταδειχθεί αν υπάρχει γνήσια και καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους (Tallington Lakes Ltd v Ancasta International Boat Sales Ltd, 2012 WL 6151902). Οφείλει όμως να αποτρέψει έγερση «νέφους» διαδικασιών ή ενστάσεων απρόθυμων οφειλετών που σκοπό έχουν την περιπλοκή της διαδικασίας (βλ. Re Claybridge Shipping Company SA [1981] Com LR 107 (CA), 109, [1997] 1 BCLC 572, 579 και Company (No.006685 of 1996), Re, [1997] B.C.C. 830). Παρατηρούνται μέσω της ενώπιον μου μαρτυρίας σε ότι αφορά το επίδικο χρέος τα εξής: Η Καθ' ης η αίτηση παραδέχεται τη συνομολόγηση της σύμβασης χρηματοδότησης. Μάλιστα κατέβαλε και συγκεκριμένα ποσά σε αντάλλαγμα για αυτή, όπως παρέμεινε αναντίλεκτο. Εκείνο που αμφισβητεί δεν είναι την ύπαρξη αυτού κάθε αυτού του χρέους, αλλά κάποιους παράνομους τόκους και ποινικές ρήτρες. Δηλαδή τίποτα δεν αναφέρει ως προς την ουσία της παροχής ενός ποσού δυνάμει σύμβασης και της μη ανταπόδοσης του. Παρά μόνο αναφέρεται σε μέρος του ποσού που υπολογίζεται παράνομα. Συγκεκριμένα αν και η επίδικη οφειλή φτάνει τα €46.055.931,46, η Καθ' ης η αίτηση αμφισβητεί μόνο το ποσό των €14.969.322 κα υποστηρίζει ότι αποτελεί ποσό συγκαλυμμένων παράνομων τόκων. Συνεπώς δεν προκύπτει αμφισβήτηση ολόκληρου του χρέους αλλά ενός μέρους του. Σαφής είναι η νομολογία στην Aντρέας Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 991 όπου τονίζεται πως θα πρέπει υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους και όχι απλά του ύψους του, για να μην μπορεί να θεωρηθεί ο αιτητής ως πιστωτής, δυνάμει του Νόμου. Ειδικότερα ως προς την αμφισβήτηση του ύψους του ποσού και όχι της οφειλής αυτής κάθε αυτής, διαφωτιστική είναι η Tweeds Garages, Re, [1962] Ch. 406 στην οποία αναφέρθηκε ότι: «In my judgment, where there is no doubt (and there is none here) that the petitioner is a creditor for a sum which would otherwise entitle him to a winding-up order, a dispute as to the precise sum which is owed to him is not of itself a sufficient answer to his petition.» Η ως άνω αρχή εφαρμόζεται και στην υπό εξέταση περίπτωση. Η Καθ' ης η αίτηση αμφισβητεί συγκεκριμένες χρεώσεις και όχι την ίδια την απαίτηση, η οποία παραμένει αδιαμφισβήτητη (Αναφορικά με την εταιρεία Loukos Manufacturers Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ 2226). Η απαίτηση υπερβαίνει το όριο που ο Νόμος ορίζει (βλ. άρθρο 212 (α)). Συνεπώς δεν προκύπτει καλόπιστη υπεράσπιση του χρέους που να αποστερεί το δικαίωμα έγερσης αίτησης από τους Αιτητές. Σε ότι αφορά το ζήτημα της αφερεγγυότητας, αρκεί απλώς να γίνει αναφορά στην πολύ πρόσφατη BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/2022, ECLI:CY:AD:2022:A113, όπου υιοθετήθηκαν οι αρχές της Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ ν. Hellenic Bank Public Company Ltd
(2014)1(Γ) 2534, ως εξής: «Η ανικανότητα πληρωμής χρεών που αναφέρεται στο Άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, είναι η γενική ρύθμιση του θέματος. Το τι συνιστά ανικανότητα πληρωμής χρεών εξειδικεύεται στο Άρθρο 212 και οποιαδήποτε των τριών διατάξεων του εν λόγω άρθρου τεκμαίρεται να σημαίνει ότι η εταιρεία αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της. Η απόδειξη της προϋπόθεσης της παραγράφου (α) του Άρθρου 212 είναι αρκετή να επιφέρει την εκκαθάριση της εταιρείας θεωρούμενης ανίκανης να πληρώσει τα χρέη της, χωρίς να αποκλείεται η προσκόμιση και άλλης μαρτυρίας που να αποδεικνύει την ανικανότητα αυτή.» Στην βάση των πιο πάνω δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η εισήγηση της Καθ' ης η αίτηση ότι απαιτείται η απόδειξη αφερεγγυότητας της για να επιτύχει η Αίτηση. Η επίδοση της Ειδοποίησης Απαίτησης, Τεκμήριο 9, ως ο Νόμος ορίζει, έχει αποδειχθεί μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ιδιώτη επιδότη. Δεν υπάρχει καν ισχυρισμός για πληρωμή του οφειλόμενου ποσού, έστω του όποιου οφειλόμενου θεωρεί η Καθ' ης η αίτηση ότι οφείλει. Αυτά τα στοιχεία επαρκούν για την απόδειξη αδυναμίας αποπληρωμής του χρέους, ως η νομολογία ορίζει. Αναφορικά με το νομικό πρόσωπο που προβαίνει στην αίτηση και το αν αυτό έχει έννομο συμφέρον, δικαίωμα, locus standi για να εγείρει την υπό εξέταση αίτηση, θα πρέπει να ανατρέξουμε στην ΚΔΠ 360/
- Σε αυτήν αναφέρεται ο κ. Θεοδοτίδης στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση και στον κανονισμό 9 της εν λόγω Κανονιστικής Διοικητικής Πράξης αναφέρεται ότι: «Ιδρύεται Ταμείο, προς συμμόρφωση με το Νόμο με την επωνυμία Ταμείο Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της Αρχής, το οποίο έχει νομική προσωπικότητηα και σφραγίδα, με εξουσίες απόκτησης, διατήρησης ή αποξένωσης κινητής ή ακίνητης ιδιοκτησίας, συνομολόγηση συμφωνιών, έγερση αγωγών ή άλλων ένδικων μέσων και υπερασπίσεων στο όνομα του και να προβαίνει σε κάθε αναγκαία ενέργεια για τους σκοπούς του Σχεδίου και των παρόντων Κανονισμών» Δυνάμει της ίδιας ΚΔΠ και του Κανονισμού 3, θεσπίζεται το Σχέδιο, βάσει του οποίου το Ταμείο χορηγεί συντάξεις και χορηγήματα στους υπαλλήλους της αρχής. Η ισχύς του σχεδίου, ως η δεύτερη παράγραφος του Κανονισμού 3 αναφέρει, είχε αρχή την 1/1/
- Σχετικές είναι και οι αναφορές του κ. Θεοδοτίδη, παρόλα αλλά και η ίδια η ΚΔΠ, ιδρύει και ορίζει τους Αιτητές ως τους αρμόδιους, τους εξουσιοδοτημένους για να προβαίνουν σε δικαστικές διαδικασίες για τους σκοπούς του Σχεδίου. Οι Καθ' ης η αίτηση παραδεκτά είναι με το Ταμείο του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων Υπαλλήλων της ΑΤΗΚ που συμβλήθηκε. Επομένως είναι οι Αιτητές το ορθό πρόσωπο για να ασκήσουν νομικά μέτρα υπέρ του Σχεδίου μετά την ΚΔΠ 360/14 και άρα το ορθό πρόσωπο για να εγείρουν την εν προκειμένω διαδικασία. Αξίζει να υπομνησθεί ότι πιστωτής λογίζεται ακόμα και εκδοχέας οποιουδήποτε δικαιώματος από αρχικό πιστωτή (σύγγραμμα Δρ. Α. Ποιητή, Η Εκκαθάριση Εταιρειών, Β Έκδοση, 2015). Πόσω μάλλον το αρμόδιο νομικό πρόσωπο, δυνάμει κανονισμών, για να προωθεί τις δικαστικές διαδικασίες του αρχικού πιστωτή, όπως είναι η εδώ περίπτωση. Τέλος και σε σχέση με τον ισχυρισμό της Καθ' ης η αίτηση για καταχρηστικές διαδικασίες, αφού είχε εγερθεί αγωγή που αποσύρθηκε, για το επίδικο χρέος, στην ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ IMPERIAL TRADING COMPANY LTD, Αριθμός Αίτησης: 664 /2016, 23/12/2016, απόφαση της κας. Δημητριάδου Ανδρέου (ΠΕΔ, ως ήταν τότε) διαβάζουμε ότι: «Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Πετράκη ν. Κίμωνος
(2006)1 Α.Α.Δ. 1311, 1317 η οποία παρόλο ότι αφορά διαδικασία πτώχευσης κρίνεται ότι έχει εφαρμογή και στην παρούσα διαδικασία αφού, όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση στην υπόθεση Μ. Χαραλαμπίδης v. Ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522 το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας δεν συνιστά ιδιαιτερότητα της διαδικασίας πτώχευσης αλλά κανόνα καθολικής εφαρμογής προς περιφρούρηση των διαδικαστικών διαδικασιών: «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί που δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή - πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή». Στην υπόθεση In Re Sunderland [1911] 2 K.B. 658 στην οποία δεν έγινε δεκτή η εισήγηση για κατάχρηση, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Again in the absence of fraud or extortion, the mere fact that the petitioning creditor desires to obtain not only a distribution of the debtor's assets among his creditors, but also a consequential advantage (e.g., to terminate a partnership with a debtor) will not constitute an abuse of process or "sufficient cause" for dismissing the petition: "such a desire and intention on the part of the petitioning creditor is simply a by-motive, which would not taint his procedure unless there were proof of positive fraud." Η επιλογή των Αιτητών να επιδιώξουν στο συγκεκριμένο χρόνο την εκκαθάριση των Καθ' ων η Αίτηση δεν συνιστά αφ' εαυτής μεμπτή συμπεριφορά. Ο πιστωτής είναι ελεύθερος να κινήσει εναντίον οιουδήποτε οφειλέτη οιανδήποτε νόμιμη διαδικασία[8]. Εν πάση περιπτώσει η επιλογή του πιστωτή να επιδιώξει την εκκαθάριση του οφειλέτη του άπτεται των εσωτερικών ελατηρίων του. Και για το λόγο αυτό η επιλογή αυτή εκφεύγει του δικαστικού ελέγχου.» Αναλόγως και στην υπό εξέταση περίπτωση. Η επιλογή να αποσυρθεί η αγωγή και να προωθηθεί η παρούσα διαδικασία δεν μπορεί να κριθεί μεμπτή ή καταχρηστική. Είναι άλλωστε δικαίωμα που διατηρεί ο πιστωτής και δεν μπορεί να του αποστερηθεί, ειδικά από την στιγμή που σήμερα δεν εκκρεμεί άλλη διαδικασία αναφορικά με το επίδικο χρέος. Απόρριψη της αίτησης για αυτό τον λόγο θα αποστερούσε από τους Αιτητές δικαίωμα που ο Νόμος τους παρέχει, ενώ δεν έχει καταδειχθεί η όποια δόλια ή καταχρηστική του συμπεριφορά. Έχοντας εξετάσει τα όσα εγέρθηκαν ως λόγοι ένστασης και την μαρτυρία που παρουσιάστηκε καταλήγω ότι: · Υπάρχει χρέος το οποίο υπερβαίνει τις €5000, · Έχει επιδοθεί εκ μέρους του πιστωτή ειδοποίηση απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση και · Πέρασε άπρακτη η ταχθείσα βάσει του Νόμου προθεσμία. Έχει βάσει των ως άνω αποδειχθεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της συμφώνως του Άρθρου 211 (ε) για τους λόγους που αναφέρονται στο Άρθρο 212(α). Συνακόλουθα και λαμβάνοντας υπόψη ότι υπό τις περιστάσεις δημιουργείται νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης αδυναμίας πληρωμής χρεών το Δικαστήριο οφείλει να διατάξει την εκκαθάριση της Καθ' ης η αίτηση. Εκδίδεται Διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται Εκκαθαριστής της περιουσίας της Καθ΄ ης η Αίτηση. Αντίγραφο του Διατάγματος να παραδοθεί από τους Αιτητές στον Εκκαθαριστή. Τα έξοδα Αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και σε βάρος της Καθ΄ ης η Αίτηση. Να καταβληθούν από την περιουσία της Καθ΄ ης η Αίτηση. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο