Π. Π. ν. Η. Γ., Αρ. Αγωγής: 1400/19, 19/4/2022

Π. Π. ν. Η. Γ., Αρ. Αγωγής: 1400/19, 19/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A125 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1400/19 ΜΕΤΑΞΥ: Π. Π. Ενάγοντα -και- Η. Γ. Εναγόμενου Ημερομηνία: 19/4/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα. Σιναπίδου Για Εναγόμενο: κα. Αντωνιάδου Φράγκου ΑΠΟΦΑΣΗ

1. Τα δικόγραφα Στο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο του ένταλμα ο Ενάγωv παρουσιάζεται ως ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος υπ' αριθμό 2 επί της οδού [ ], [ ] Court 1, [ ] Λάρνακα (στο εξής «το Διαμέρισμα). Ο Εναγόμενος ήταν ενοικιαστής του Διαμερίσματος, μετά από συμφωνία ημερομηνίας 20/10/
2. Αυτή θα ίσχυε από την 2/1/2018 μέχρι την 2/1/2019 και συμφωνημένο ενοίκιο ήταν αυτό των €
3. Υπεύθυνος για την καταβολή του ενοικίου ήταν ο Εναγόμενος, ο οποίος δεν κατέβαλλε το συμφωνημένο ποσό στον Ενάγοντα. Ο τελευταίος με επιστολή των δικηγόρων του την 18/10/2018 απαίτησε την καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων σε 10 μέρες και αν δεν το έπραττε η συμφωνία τους τερματίζετο. Κανένα ποσό δεν πληρώθηκε, ο Εναγόμενος αποχώρησε τον Οκτώβριο του 2018 από το Διαμέρισμα και με την αγωγή του ο Ενάγοντας αξιώνει Α. Καταβολή €2.500 για καθυστερημένα ενοίκια από την 2/1/2018 μέχρι την 18/10/2018 και Β. Διαφυγόντα κέρδη και/ή απωλεσθέντα ενοίκια και/ή αποζημιώσεις μετά τον τερματισμό ενοικίασης μέχρι την λήξη της. Με την Υπεράσπιση του ο Εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα και αντιπαραβάλλει ότι: Ο τελευταίος συμφώνησε να τον αφήνει να διαμένει στο Διαμέρισμα, λόγω πολυετών φιλικών τους σχέσεων, ο Εναγόμενος είναι λήπτης ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, δικαιούτο βοήθημα ενοικίου μηνιαίως το οποίο κατέβαλλε στον Ενάγοντα πλέον €50 που κατέβαλλε ο ίδιος. Κατά τα λοιπά αρνείται τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση ο Ενάγοντας χαρακτηρίζει ως υστερόβουλους τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου και τον καλεί σε αυστηρή απόδειξη τους.
4. Η μαρτυρία Η ακρόαση της υπόθεσης, λόγω του ύψους των ποσών που αξιούνται, έχει διεξαχθεί ως ταχείας εκδίκασης, ως η Διάταξη 30 Θεσμός 5 επόμενοι ορίζει, με την κατάθεση γραπτών δηλώσεων και αγορεύσεων. Στην γραπτή ένορκη μαρτυρία του ο Ενάγοντας επισυνάπτει τίτλο ιδιοκτησίας, ως Τεκμήριο 1, επί του οποίου φαίνεται να είναι ιδιοκτήτης του Διαμερίσματος. Επισυνάπτει επίσης της συμφωνία ενοικίασης των μερών ως Τεκμήριο
5. Εξ αυτής προκύπτει ότι η ισχύς της συμφωνίας είναι για ένα έτος από την 2/1/2018 μέχρι την 2/1/2019, συμφωνημένο ενοίκιο είναι αυτό των €250 μηνιαίως και καθυστέρηση πληρωμής ενοικίου για 10 μέρες μετά την επίδοση στον Εναγόμενο γραπτής ειδοποίησης γεννά δικαίωμα έξωσης του, στον Ενάγοντα. Όφειλε, δε, ο Εναγόμενος μετά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης να παραδώσει το ακίνητο στην ίδια καλή κατάσταση που το παρέλαβε. Στο τέλος του Τεκμηρίου 2 εμφαίνονται οι υπογραφές των μερών. Από τον Ιανουάριο του 2018 μέχρι τον Απρίλιο του 2018, κατά παράβαση των ως άνω συμφωνηθέντων, ο Εναγόμενος κατέβαλλε €50 αντί €250 μηνιαίως, ενώ μετά δεν κατέβαλε κανένα ποσό. Η επιστολή με την οποία ο Ενάγοντας, μέσω των δικηγόρων του, απαίτησε την καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων την 18/10/2018, επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο
6. Αυτή στάλθηκε μετά από συνεχείς τηλεφωνικές επικοινωνίες των μερών και αναφέρει ότι αν δεν καταβληθούν τα οφειλόμενα ενοίκια σε 10 μέρες η συμφωνία θα θεωρείται ότι τερματίστηκε. Ο Εναγόμενος τότε εγκατέλειψε το Διαμέρισμα. Επισυνάφθηκε και προηγούμενη συμφωνία ενοικίασης μεταξύ των μερών (Τεκμήριο 4), αλλά και κατάσταση λογαριασμού, στην οποία εμφαίνεται ότι μέρος του ποσού του μηνιαίου ενοικίου επιχορηγήτο από την Κυβέρνηση. Αναφέρει ο Ενάγοντας ότι ουδέποτε επέτρεψε στον Εναγόμενο να διαμένει στο Διαμέρισμα λόγω φιλικών δεσμών ή σχέσης εμπιστοσύνης, αντιθέτως υπήρχε σε ισχύ συμφωνία την τήρηση της οποία ανέμενε. Παραδέχεται μεν ότι μέρος του ενοικίου εμβαζόταν στον λογαριασμό του ως επιχορήγηση ενοικίου λόγω λήψη Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, αλλά αναφέρει ότι ο Εναγόμενος ήταν ο αντισυμβαλλόμενος του και υπεύθυνος για την καταβολή του ενοικίου στον Ενάγοντα και όχι ο όποιος άλλος. Αυτό, δε, συνέβαινε σε προηγούμενες συμφωνίες των μερών, αφού στην υπό εξέταση δεν πληρώθηκε ποτέ ολόκληρο το ποσό του μηνιαίου ενοικίου. Είναι εξ' υπαιτιότητας του, δε, που διακόπηκε η επιχορήγηση του ενοικίου του Εναγόμενου, αφού ο τελευταίος ξεκίνησε να εργάζεται. Στην βάση των ως άνω ο Ενάγων επιζητεί απλήρωτο υπόλοιπο ενοικίων για την περίοδο Ιανουαρίου μέχρι Απριλίου 2018 (€800), απλήρωτα δεδουλευμένα ενοικια από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2018 (€1500) και απολεσθέντα ενοίκια του Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2018 (€500), ως εάν να εκτελείτο η συμφωνία των μερών κανονικά. O Εναγόμενος με την γραπτή του μαρτυρία αναφέρει ότι ο τίτλος ιδιοκτησίας Τεκμήριο 1 αναφέρεται σε άλλο διαμέρισμα από το επίδικο, ήτοι σε διαμέρισμα με αρ. 1 και όχι
7. Αρνείται ότι υπέγραψε την συμφωνία Τεκμήριο 2 και λέει ότι ουδέποτε συμβλήθηκε με τον Ενάγοντα. Επαναλαμβάνει τα όσα ανάφερε στην Υπεράσπιση περί φιλικών δεσμών με τον τελευταίο και αποπληρωμή μέρους του ποσού μέσω των Υπηρεσιών του Κράτους. Απορρίπτει δυνάμει της θέσης του αυτής τα λοιπά τεκμήρια και ισχυρισμούς που έθεσε ο Ενάγων και προσθέτει ότι αποχώρησε από το Διαμέρισμα τον Απρίλιο του 2018 τερματίζοντας την όποια διαμονή στο διαμέρισμα και την όποια συμφωνία είχαν μεταξύ τους. Κανένας μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε και η ως άνω ήταν όλη η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Οι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα γίνεται αναφορά όπου κριθεί σκόπιμο.
8. Ανάλυση της μαρτυρίας Εκ των δικογραφημένων θέσεων των μερών, προκύπτει διαφορά στην πραγματική παρά τη νομική πτυχή των επίδικων ζητημάτων. Συγκεκριμένα μέσω της υπεράσπισης αμφισβητείται ότι συμβλήθηκαν οι διάδικοι αν και ακολουθεί παραδοχή ότι παραχωρήθηκε το Διαμέρισμα στον Εναγόμενο και αυτός κατέβαλλε έστω μέρος του ενοικίου, αφού το υπόλοιπο επιχορηγείτο από την Κυβέρνηση. Αυτή είναι η κύρια θέση του Εναγόμενου, η οποία εν μέρει γίνεται δεκτή από τον Ενάγοντα, αφού παραδέχεται ότι ενίοτε μέρος του ενοικίου καταβαλλόταν μέσω επιδότησης από την κυβέρνηση, επιμένει όμως στην ύπαρξη συμφωνίας, η οποία παραβιάστηκε από τον Εναγόμενο, με την μη πληρωμή των ενοικίων.
9. Αξιολόγηση μαρτυρίας/ ευρήματα Εν προκειμένω θα πρέπει εξ' αρχής να διευκρινιστεί ότι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί που τέθηκαν στην γραπτή μαρτυρία του Εναγόμενου δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη εφόσον δεν έχουν δικογραφηθεί. Τούτο επιτάσσουν οι Θεσμοί Πολικής Δικονομίας και η νομολογία. Συγκεκριμένα στην Γιαννάκης Παπαπέτρου ν. Λαϊκή Φάκτορς Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 180/2010, 20/2/2015, ECLI:CY:AD:2015:A121, μετά από αναφορά στην διαταγή Διαταγή 19 Θεσμοί 13 και 16 γίνεται ανασκόπηση της νομολογίας με την επανάληψη της αρχής ότι τα δικόγραφα λειτουργούν όπως οι ράγες του τραίνου που ορίζουν την πορεία της δίκης. Δεν μπορεί λοιπόν εν τη απουσία ισχυρισμών επί των δικογράφων το Δικαστήριο να αποδεχτεί ισχυρισμούς διάδικου. Όπως δηλαδή στην περίπτωση του Εναγόμενου ο οποίος αν και αρνείται γενικώς την παράγραφο 12 της Έκθεσης Απαίτησης δεν αντιπαραβάλλει το οτιδήποτε στον ισχυρισμό ότι τον Οκτώβριο του 2018 εγκατέλειψε το Διαμέρισμα. Προσπαθεί όμως να εισάγει ισχυρισμό μέσω της γραπτής του μαρτυρίας ότι είχε εγκαταλείψει το Διαμέρισμα από τον Απρίλιο του
10. Κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται ούτε ως βασικός ισχυρισμός στην Υπεράσπιση, δηλαδή, η εκπεφρασμένη στην γραπτή μαρτυρία περί παράδοσης του ακινήτου πριν καν προβούν στον κατ' ισχυρισμό τερματισμό οι Ενάγοντες, άρα τούτη η μαρτυρία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Ακόμα ο ισχυρισμός του Εναγόμενου ότι δεν συμβλήθηκε με τον Ενάγοντα καταρρίπτεται από το ίδιο το κείμενο της Υπεράσπισης του. Από την στιγμή που αναφέρεται ότι του επετράπη να διαμένει στο Διαμέρισμα με αντάλλαγμα, έστω και αν κατά κάποια περίοδο υποβοηθείτο για να το καταβάλλει αυτό, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις σύναψης μεταξύ τους σύμβασης (βλ. άρθρα 3-10 του Κεφαλαίου 149). Ο Ενάγοντας, όμως, καταχώρησε στο Δικαστήριο και την Συμφωνία μεταξύ των μερών, υπογεγραμμένη από αυτά. Ο Εναγόμενος ουδέποτε επικαλέστηκε πλαστογραφία της υπογραφής του, ούτε τον όποιο εξαναγκασμό του σε υπογραφή της συμφωνίας αυτής. Τα στοιχεία του ενοικιαστή, όπως τίθενται στη συμφωνία Τεκμήριο 2 επί της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα, συνάδουν πλήρως με αυτά του Εναγόμενου. Συνεπώς, ελλείψει μαρτυρίας περί της ακυρότητας της συμφωνίας Τεκμήριο 2, κρίνεται ότι αυτή αποτελεί την σύμβαση μεταξύ των μερών. Από το Τεκμήριο 2 δεν προκύπτει ότι ο Εναγόμενος θα ήταν υπόχρεος μόνο σε καταβολή του ποσού των €50, τουναντίον καμία αναφορά δεν γίνεται που να εξειδικεύει τον τρόπο πληρωμής του ενοικίου. Τέλος το επίδικο διαμέρισμα, φαίνεται να είναι το ίδιο με εκείνο που αναφέρεται στον τίτλο ιδιοκτησίας Τεκμήριο 1 επί της μαρτυρίας του Ενάγοντα, αφού μπορεί στο εν λόγω Τεκμήριο να αναφέρεται ως Διαμέρισμα αρ. 1 αλλά με αριθμό θύρας
11. Επομένως τόσο τα δικόγραφα όσο και η σύμβαση των μερών αποτυπώνουν το ποιο στην πράξη διαμέρισμα ενοικιάζεται, αναφερόμενα στον αριθμό της θύρας αυτού, ως τον αριθμό διαμερίσματος. Στην βάση των ως άνω εξάγονται τα κάτωθι ευρήματα: Τα μέρη σύναψαν σύμβαση την 20/10/2017 για ενοικίαση του Διαμερίσματος ιδιοκτησίας του Ενάγοντα από τον Εναγόμενο. Χρόνος ισχύος της ήταν για ένα έτος από την 2/1/2018 μέχρι την 2/1/2019 και συμφωνημένο ενοίκιο αυτό των €
12. Ο Εναγόμενος κατέβαλε ποσά ύψους €50 για τους μήνες 1-4/
13. Σε προηγούμενους μήνες και ενώ ήταν σε ισχύ άλλη σύμβαση ενοικιάσεως μεταξύ των μερών, μέρος του ενοικίου καταβαλλόταν μέσω επιχορήγησης ενοικίου από την κυβέρνηση και το υπόλοιπο από τον Εναγόμενο. Ο Εναγόμενος αποχώρησε τελικά από το Διαμέρισμα τον Οκτώβριο του 2018, ενώ του αποστάλθηκε επιστολή ημερομηνίας 18/10/2018 με την οποία αξιώνονταν τα οφειλόμενα ενοίκια εντός 10 ημερών και αν δεν τα κατέβαλλε η σύμβαση θα τερματιζόταν.
14. Νομικές Αρχές Εν πρώτοις αξίζει να αναφερθεί ότι η συμφωνία μεταξύ των μερών (Τεκμήριο 2 της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα) συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά και συνακόλουθα αποτελεί σύμβαση. Είναι γραπτή και υπογεγραμμένη από τα μέρη (άρθρο 10 Κεφάλαιο 149), δεν υπάρχει ισχυρισμός για ακύρωση της και δεν υπερβαίνει το ένα έτος ο χρόνος ισχύος της για να απαιτείται υπογραφή της από δύο μάρτυρες (άρθρο 77 Κεφάλαιο 149). Η μαρτυρία που επιχειρήθηκε να εισαχθεί εκ μέρους του Εναγόμενου, περί μη ύπαρξης συμφωνίας ή περί συμφωνίας καταβολής μόνο μέρους του ποσού από τον Εναγόμενο, πέραν του ότι δεν συνάδει με τα όσα προκύπτουν από την σύμβαση μεταξύ των μερών, αποτελεί και εξωγενή μαρτυρία. Όταν η συμφωνία είναι γραπτή όμως εξωγενής μαρτυρία δεν είναι αποδεκτή για να προσθέσει, να αφαιρέσει, να τροποποιήσει ή να αντικρούσει τους όρους του εγγράφου (Πόκουρου κ.ά. v. Κώστα