A.A κ.α. ν. A.A, Αρ. Αγωγής: 283/2022, 22/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A134 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: i283/2022 ΜΕΤΑΞΥ:
- A.A
- A.A Εναγόντων -και- A.A Εναγόμενης Αίτηση ημερομηνίας 12/4/2022 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 22/8/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα. Κουλία Για Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση: κα. Μικελίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά από την υπό εξέταση αίτηση εκδόθηκε την 13/4/2022 διάταγμα με το οποίο απαγορευόταν στην Εναγόμενη - Καθ' ης η αίτηση (στο εξής «η Καθ' ης η αίτηση») να πλησιάζει τους Ενάγοντες - Αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές») και την οικία που διαμένουν επί της οδού Γιαλούσας 64, Τσιακκιλερό, σε απόσταση 50 μέτρων. Ανάλογο διάταγμα εκδόθηκε για να μην πλησιάζει στα 50 μέτρα η Καθ' ης η αίτηση, το όχημα του Αιτητή 2 με αριθμούς εγγραφής KGM
- Ανάλογα διατάγματα επιδιώκονται και ως τελικές θεραπείες στην αγωγή των Αιτητών, αφετέρου με αξιώσεις για γενικές αποζημιώσεις. Η υπό εξέταση αίτηση υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση της Αιτήτριας
- Επ' αυτής αναφέρεται ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι ένα από τα τρία τέκνα της. Τα άλλα δύο είναι υιοί. Διαμένουν με τον Αιτητή 2 σε ιδιόκτητη κατοικία επί της οδού Γιαλούσας 64, Τσιακκιλερό, ως το Τεκμήριο 1 δεικνύει. Η Καθ' ης η αίτηση κάποτε διαμένει μαζί τους. Η τελευταία αντιμετωπίζει ψυχιατρικά προβλήματα. Συγκεκριμένα από τον Σεπτέμβριο του 2020 ξεκίνησε να επιτίθεται στους Αιτητές. Την 30/9/2020 επιτέθηκε στην Αιτήτρια 1 με σκουπόξυλα και άλλα αντικείμενα με αποτέλεσμα να καταλήξει στις πρώτες βοήθειες με μώλωπες και εκχυμώσεις. Σχετικό πιστοποιητικό προς απόδειξη των ως άνω κατατίθεται ως Τεκμήριο
- Αυτό αναφέρεται ρητώς σε επίθεση από την κόρη της, φέρουσα τα ως άνω κλινικά ευρήματα. Έγινε καταγγελία στην Αστυνομία για αυτό αλλά και για άλλα περιστατικά μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης. Την 29/3/2022 προέβη σε καταγγελία εναντίον της Καθ' ης η αίτηση γιατί επιτέθηκε λεκτικά και σωματικά εναντίον της ίδιας και της ανήλικης Ε., κόρης της Καθ΄ ης η αίτηση και εγγονής των Αιτητών. Οι Αιτητές υποστηρίζουν ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι επικίνδυνη, τραυματίζει έντονα ψυχικά και σωματικά την Αιτήτρια 1, αλλά και τα τέκνα της, εγγόνια των Αιτητών, που διαμένουν μαζί τους. Η Καθ' ης η αίτηση διαμένει σε άλλη διεύθυνση μονίμως. Οι Αιτητές βρίσκονται συνεχώς σε ένταση, φοβούμενοι την Καθ' ης η αίτηση, ενώ επηρεάζεται και η καθημερινότητα τους, μέσω της διατάραξης της γαλήνης τους και της ψυχικής τους υγείας. Η Καθ' ης η αίτηση ενίσταται και επιζητεί την ακύρωση των εναντίον της διαταγμάτων με μια σειρά λόγων ένστασης: Όσοι τελικά προωθήθηκαν έγκεινται στην μη στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων της έκδοσης των διαταγμάτων, στην μη αποκάλυψη ουσιωδών στοιχείων, την μη στοιχειοθέτηση του κατεπείγοντος και την ανεπανόρθωτη ζημιά που θα προκληθεί στα τέκνα της Καθ' ης η αίτηση αν παραμείνουν σε ισχύ τα διατάγματα. Στην ένορκη της δήλωση, η Καθ' ης η αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς των Αιτητών. Υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια 1 είχε αναφέρει σε συγκεκριμένο αστυνομικό ότι μπορεί να την επισκέπτεται η Καθ' ης η αίτηση, παρά την έκδοση του διατάγματος, με σκοπό να την παρασύρει σε παραβίαση διατάγματος. Αναφέρεται σε καταγγελίες στις οποίες προέβη και η ίδια εναντίον των Αιτητών. Αυτές υποστηρίζονται από τα Τεκμήρια 1 μέχρι
- Πέραν του πιστοποιητικού Τεκμήριο 2 δεν επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1 άλλο ιατρικό πιστοποιητικό που να αποδεικνύει τα όποια τραύματα της από τις κατ' ισχυρισμό επιθέσεις της, υποστηρίζει η Καθ' ης η αίτηση. Η ίδια λατρεύει τη θυγατέρα της και δεν θα την κτυπούσε. Άλλωστε έχει δικαίωμα φροντίδας και φύλαξης των τέκνων της, ισχυρίζεται, ως τα διατάγματα που επεσύναψε, Τεκμήρια 4 και
- Δεν αποδέχεται ότι τα τέκνα της διαμένουν με τους Αιτητές, αλλά δεν θέλει να τους τα στερήσει, γι' αυτό κυρίως προβαίνει στην ένσταση, αφού και τα ίδια τα τέκνα της διερωτώνται γιατί να μην μπορεί η μητέρα τους να επισκεφθεί τους Αιτητές, γονείς της. Τούτο προκαλεί ανυπολόγιστη ζημιά στα εν λόγω παιδιά. Οι συνήγοροι των μερών καταχώρησαν αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Πέραν της νομικής πτυχής, η οποία θα αναλυθεί κατωτέρω κύριο επιχείρημα των Αιτητών είναι ότι ζούσαν υπό τον συνεχή φόβο νέων επιθέσεων της Καθ' ης η αίτηση, με αποτέλεσμα να διαταράζεται η ψυχική τους υγεία και γαλήνη. Η Καθ' ης η αίτηση από την άλλη, αν και δεν αμφισβητεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς της κατοικίας των Αιτητών, αντιτάσσει ότι η ένσταση της βασίζεται στις συνέπειες της συνέχισης του διατάγματος, ήτοι να μην συνεχιστεί η διασάλευση των σχέσεων Αιτητών - Καθ' ης η αίτηση και των τέκνων της. Στην παρούσα τυγχάνουν εξέτασης οι πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960 (14/1960). Εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και αν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Ως προς τον τρόπο εξέτασης των προϋποθέσεων που το άρθρο 32 θέτει, απολύτως σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην πολύ πρόσφατη Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας v. Φίλιππου Α. Τρικωμίτη & Υιοί Λίμιτεδ, Πολιτική Έφεση αρ. Ε91/2015, 5/4/2021: «Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό στάδιο μιας υπόθεσης, όταν καλείται να εξετάσει κατά πόσο θα εκδώσει προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, 267). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236).» Ως προς την συζητήσιμη υπόθεση ή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, αυτό είναι αλληλένδετο με την βάση της αγωγής. Δηλαδή αν μέσω των αναφερόμενων στην Έκθεση Απαίτησης υπάρχει, γεννάται βάση αγωγής. Σχετικά είναι και τα όσα αναφέρθηκαν στην πολύ πρόσφατη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Cybarco Contracting LTD κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. E53/21, 10/2/2022, όπου τονίστηκε πως η έννοια του «σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση» δεν αφορά στη «σοβαρότητα της υπόθεσης», αλλά στο κατά πόσον το δικόγραφο του ενάγοντα αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα. Σαφώς και αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα στην υπό εξέταση περίσταση. Οι Αιτητές εγείρουν ισχυρισμούς για εναντίον τους επιθέσεις από την Καθ' ης η αίτηση. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ικανοί να στοιχειοθετήσουν το αστικό αδίκημα της επίθεσης, της επέμβασης στο άτομο, όπως την καθορίζει το άρθρο 26 του Κεφαλαίου 148. Αναφορικά με το δεύτερο κριτήριο του άρθρου 32 του Νόμου 14/1940, η έννοια της ορατής πιθανότητας έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557). Όπως ετέθη στις υποθέσεις T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D.
(1999)1 A.A.Δ. 225, δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Και αυτή η προϋπόθεση πληρείται, αφού τα όσα καταγράφονται στα Τεκμήρια που επεσύναψε στην ένορκη της δήλωση η Αιτήτρια 1, καταδεικνύουν επίθεση από την Καθ' ης η αίτηση. Συγκεκριμένα το Τεκμήριο 2 ρητώς αναφέρεται σε χτυπήματα από την κόρη της με σκουπόξυλο, και οι Αιτητές μόνο μία κόρη έχουν όπως γίνεται παραδεκτό. Η επίθεση αυτή επέφερε εκχυμώσεις και τοπική ευαισθησία στην Αιτητρια 1. Επιπλέον κατατέθηκαν μια σειρά τεκμηρίων που στοιχειοθετούν σειρά καταγγελιών εναντίον της Καθ' ης η αίτηση για επίθεση (Τεκμήρια 3 - 6). Οι ανάλογες καταγγελίες της Καθ' ης η αίτηση εναντίον των Αιτητών, ίσως να στοιχειοθετούν ανταπαίτηση της, αλλά εν προκειμένω εξετάζεται συγκεκριμένη αίτηση, και σε σχέση με αυτή ενυπάρχουν σοβαρές ενδείξεις του ουσιαστικού δικαιώματος που διεκδικούν οι Αιτητές. Τα ως άνω αναφέρονται χωρίς σε καμία περίπτωση να προβαίνω σε πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, σύμφωνα πάντα με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου μέσω των ενόρκων δηλώσεων των μερών. Άλλωστε στο πρώιμο αυτό στάδιο της διαδικασίας δεν αναμένεται ούτε και είναι ορθό να επιλύονται και να αποφασίζονται αντικρουόμενα πραγματικά ζητήματα ή δύσκολα νομικά σημεία, για τα οποία θα ακολουθήσει λεπτομερής επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση στα πλαίσια της ακρόασης της ουσίας της αγωγής (Κοζάκου κ.α. ν. Νικολάου, Πολιτική Εφεση Αρ. E127/2013, 13/6/2019). Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση της ανεπανόρθωτης βλάβης, η μορφή που πρέπει να λάβει η στοιχειοθέτηση του στοιχείου αυτού έχει ξεκαθαριστεί νομολογιακά. Συγκεκριμένα στην Demetriades Group οf Companies Limited ν. APM Italian Type Ice-Cream Limited, Πολιτική Εφεση Αρ. 372/2015, 15/2/2017, ECLI:CY:AD:2017:A47 αναφέρθηκε ότι: «Οι Αιτητές όμως απέτυχαν να θεμελιώσουν κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης, αφού στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ο υπό εξέταση ισχυρισμός προβάλλεται αόριστα και λαμβάνει τη μορφή γενικής επίκλησης. Το σχετικό βάρος για κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε Αιτητή που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο, όπως λέχθηκε, ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (Χ»Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd and Others
(1991)1 ΑΑΔ 172, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους (ανωτέρω), Ελενίτσα Κωνσταντινίδη (ανωτέρω)).» Στην παρούσα περίπτωση οι Αιτητές, όπως επανειλημμένως τονίζουν, φοβούνται ακόμα και για την ίδια τους την ζωή. Κλειδώνουν τις πόρτες ακόμα και τα δωμάτια τους, αφού από το ιστορικό των, έστω, διενέξεων με την Καθ' ης η αίτηση, προκύπτει η συνεχής ένταση στις μεταξύ τους σχέση. Αυτή η ένταση διασάλευσε την οικιακή τους γαλήνη και την απόλαυση της περιουσίας τους, της κατοικίας τους. Αυτή η διασάλευση μπορεί αν αναλογιστεί κανείς τις συχνές προστριβές μεταξύ των μερών να αποτελέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές, η οποία άπτεται αφενός της οικιακής τους γαλήνης και αφετέρου της ίδιας της σωματικής τους ακεραιότητας. Υφίσταται δε και το στοιχείο του κατεπείγοντως, αφού όπως προκύπτει από τα όσα ανέφερε η Αιτήτρια 1, το τελευταίο περιστατικό έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 2022 και αφορούσε όχι μόνο την ίδια αλλά και την εγγονή της, κόρη της Καθ' ης η αίτηση. Σχετικά είναι και τα όσα καταγράφονται στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, στην 20η έκδοση, στη σελίδα 1979 στην παράγραφο 29-01 καταγράφονται τα ακόλουθα κάτω από τον τίτλο «Principle on which injunction granted». « In addition to the remedy by action for damages in respect of torts which have actually been committed, there is, in certain cases, a remedy by way of injunction to prevent the commission of torts which are threatened or anticipated or, in cases of continuing injuries, to restrain their continuances. The principle upon which such injunction is granted is that the injury to be inflicted would be of such a character that the claimant could not practically be compensated in damages". Ακόμα και αν σταθμιστεί το ισοζύγιο της ευχέρειας, αυτό γέρνει υπέρ των Αιτητών. Αμφότερα τα μέρη καταδεικνύουν τις συγκρουσιακές μεταξύ τους σχέσεις, μέσω καταγγελιών εκατέρωθεν. Τα τελευταία δύο έτη οι διάδικοι απασχολούν τις αστυνομικές δυνάμεις για να καταγγείλουν επιθέσεις, κατάσταση τραγική αν αναλογιστεί κανείς το ότι οι γονείς καταγγέλλουν την κόρη τους και αντιστρόφως. Σε αυτά τα περιστατικά προστίθεται η παρουσία των δύο τέκνων της Καθ' ης η αίτηση, τα οποία δεν μπορούν να μείνουν ανεπηρέαστα από τα όσα τραγικά συμβαίνουν μεταξύ των πιο άμεσων συγγενών τους. Αξίζει να αναφερθεί ότι αν και το διάταγμα Τεκμήριο 5 στην Ένορκη Δήλωση της Καθ' ης η αίτηση, ορίζει ως τόπο διαμονής των ανηλίκων την κατοικία των Αιτητών, η Καθ' ης η αίτηση αναφέρει ότι είναι με την ίδια που διαμένουν τα τέκνα της. Επομένως δεν προκύπτει ζήτημα αποστέρησης των τέκνων της με τα επίδικα διατάγματα. Εν πάση περιπτώσει εκείνο που αξιώνουν οι Αιτητές, είναι την γαλήνη στο σπίτι τους, την ανενόχλητη απόλαυση της περιουσίας τους ως γίνεται παραδεκτό. Ακόμα και το ΕΔΔΑ επιβάλλει ότι τα κράτη οφείλουν να προστατεύσουν την κατοικία των πολιτών τους, ακόμα και στις σχέσεις τους με τρίτους (βλ. Surugiu v. Ρουμανία, 48995/99, 20/4/2004 παρ. 59,67,68). Αυτό το αναφαίρετο δικαίωμα των Αιτητών είναι που διαφυλάσσεται με τα εκδοθέντα διατάγματα. Είναι παραδεκτό άλλωστε ότι δεν στερούνται τα εγγόνια τους. Όπως η ίδια η Καθ' ης η αίτηση αναφέρει στην ένορκη της δήλωση δεν τα στερεί και δεν επιθυμεί να τα στερήσει από τους Αιτητές. Και αφού όπως και η ίδια η Καθ' ης η αίτηση, κατήγγειλε λεκτική και σωματική εναντίον της επίθεση στο παρελθόν, προκύπτει εκατέρωθεν ότι οι σχέσεις των μερών είναι συγκρουσιακές. Αυτές οι συγκρουσιακές σχέσεις, με τα επίδικα διατάγματα μένουν μακριά από τα ανήλικα. Δεν μπορεί να γίνει δεκτή, δηλαδή, η θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι δημιουργούνται ψυχολογικά προβλήματα στα τέκνα της γιατί δεν την βλέπουν μαζί με τους Αιτητές. Πέραν της έλλειψης τεκμηρίωσης τούτης της θέσης, προκύπτει ότι οι τεταμένες σχέσεις των μερών, δυνατόν να δημιουργήσουν μεγαλύτερα και σοβαρότερα προβλήματα στα ανήλικα. Συνεπώς το ισοζύγιο της ευχέρειας, ορθότερα των αναγκών της δικαιοσύνης ή ως πιο αρμόζουσα φράση «balance of justice»(Francome v. Mirror Group Newspapers Ltd
(1984)1 WLR 892), δεδομένου ότι το Δικαστήριο ασχολείται με τη δικαιοσύνη και όχι με την ευχέρεια των διαδίκων (ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ ΦΟΥΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Πολιτική Εφεση Αρ. Ε44/2014, 16/7/2019, ECLI:CY:AD:2019:A312), γέρνει υπέρ της διατήρησης των διαταγμάτων. Στην βάση των ως άνω τα εκδοθέντα την 13/4/22 διατάγματα καθίστανται απόλυτα. Τα έξοδα της διαδικασίας αυτής επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο