← Κύπρος

Π. Ο. κ.α. ν. B. B., Αρ. Αγωγής: 1049/19, 16/5/2022

Π. Ο. κ.α. ν. B. B., Αρ. Αγωγής: 1049/19, 16/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A127 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1049/19 ΜΕΤΑΞΥ:

  1. Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧΧ
  2. Π. Ο.
  3. Ε. W.
  4. J. C.
  5. T. W. Εναγόντων -και- B. B. Εναγόμενου Ημερομηνία: 16/5/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα. Σαβοπούλου Για Εναγόμενο: κ. Κουκούνης ΑΠΟΦΑΣΗ
  6. Εισαγωγή Η παρούσα υπόθεση αφορά ποσό για κοινόχρηστα που κατ' ισχυρισμό οφείλει ο Εναγόμενος στους Ενάγοντες. Ο Εναγόμενος αντιτείνει ότι η Ενάγουσα 1 δεν συστάθηκε ορθά και ότι δεν γίνεται σύννομα η χρέωση των κοινοχρήστων.
  7. Τα δικόγραφα Στο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο των Εναγόντων, η Ενάγουσα 1 εμφαίνεται ως η νόμιμα συγκληθείσα διαχειριστική επιτροπή των ακινήτων με την ονομασία ΧΧΧ (στο εξής «το Συγκρότημα»). Οι υπόλοιποι Ενάγοντες είναι τα μέλη της. Ο Εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος υπ' αριθμό 305 (στο εξής «το Διαμέρισμα») του Συγκροτήματος. Υφίστανται Κανονισμοί που δεσμεύουν τους κύριους των διαμερισμάτων του Συγκροτήματος, νόμιμα ψηφισμένοι από την Ενάγουσα
  8. Ο Εναγόμενος είχε αποδεχθεί κατά την αγορά του Διαμερίσματος ότι τα κοινόχρηστα για το Συγκρότημα θα διανέμονται μεταξύ των ιδιοκτητών, κατ' αναλογία και κατά δίκαιο τρόπο, όπως θα αποφασίζει η Ενάγουσα
  9. Ο Εναγόμενος αρνήθηκε να καταβάλει το ποσό κοινοχρήστων για τους μήνες Ιανουάριο μέχρι Ιούλιο του
  10. Αυτό αναλογεί σε €420, €60 κάθε μήνα, ποσό που αξιώνεται με την υπό εξέταση αγωγή. Με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του ο Εναγόμενος αναφέρει ότι η Ενάγουσα 1, δεν αποτελεί νόμιμα συγκροτημένη διαχειριστική επιτροπή. Οι υπόλοιποι Εναγόμενοι, δε, δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του. Περαιτέρω αναφέρει ότι καταχρηστικά αποφασίστηκε η χρέωση των ιδιόκτητων μονάδων του Συγκροτήματος, ο τραπεζικός λογαριασμός είναι στο όνομα φυσικού προσώπου και όχι της Ενάγουσας 1, παρανόμως χρεώνεται υπέρογκο ποσό για κατανάλωση νερού γιατί η κολυμβητική δεξαμενή του Συγκροτήματος είναι ενωμένη με το Διαμέρισμα του, υπάρχει διαρροή νερού στην οροφή του κτιρίου που επηρεάζει το Διαμέρισμα και δεν επιδιορθώθηκε. Επίσης αναφέρεται σε υπερχείλιση λάκκων, μη ασφάλιση του Συγκροτήματος και σε αδέσποτο σκύλο που αποτελεί κίνδυνο για τους κατοίκους στο Συγκρότημα. Για τα ως άνω ανταπαιτητικώς ζητεί αποζημιώσεις, με νομική βάση την παράβαση του Κεφαλαίου
  11. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση κυρίως γίνεται κυρίως απόρριψη των ισχυρισμών του Εναγόμενου από τους Ενάγοντες και επανάληψη των όσων εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Περαιτέρω τονίζεται ότι οι χρεώσεις κοινοχρήστων γίνονται κατ' αναλογία και κατά δίκαιο τρόπο, η κατανάλωση στους κοινόχρηστους χώρους κατανέμεται μεταξύ των ιδιοκτητών και γίνονται όλες οι απαιτούμενες επιδιορθώσεις για την ομαλή λειτουργία του Συγκροτήματος. Υποστηρίζουν ότι η αναφορά σε αδέσπωτο σκύλο δεν σχετίζεται με την διαδικασία. Τέλος ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος κωλύεται από το να ανταπαιτεί και να αξιώνει αποζημιώσεις και έξοδα, καθότι δεν στοιχειοθετεί αγώγιμο δικαίωμα προς τούτο.
  12. Η μαρτυρία Η ακρόαση της υπόθεσης, λόγω του ύψους των ποσών που αξιούνται, έχει διεξαχθεί ως ταχείας εκδίκασης, ως η Διάταξη 30 Θεσμός 5 επόμενοι ορίζει, με την κατάθεση γραπτών δηλώσεων και αγορεύσεων. Οι Ενάγοντες στήριξαν την υπόθεση της σε γραπτή μαρτυρία της Ενάγουσας
  13. Η τελευταία επεσύναψε αντίγραφο της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του Συγκροτήματος για σύγκληση της Ενάγουσας 1 (Τεκμήριο 1) και σχετικό πρακτικό για τον διορισμό των Εναγόντων 2 μέχρι 5 στην Ενάγουσα 1 (Τεκμήριο 2). Αναφέρει ότι η σύσταση της Ενάγουσας 1 είναι νόμιμη και ως εκ τούτου διατηρεί αγώγιμο δικαίωμα, εναντίον όποιου παραβιάζει τις αποφάσεις της. Δεσμεύονται δε οι ιδιοκτήτες, κάτοχοι και δικαιούχοι των μονάδων του Συγκροτήματος από τις νόμιμα παρθείσες αποφάσεις της Ενάγουσας
  14. Υποστηρίζει ότι ο Εναγόμενος αποδέχτηκε κατά την αγορά του Διαμερίσματος ότι όλες οι μονάδες θα αποτελούσαν ενιαίο κτηριακό συγκρότημα με κοινά μεταξύ τους έξοδα δαπάνες, υποχρεώσεις και δικαιώματα και τον σχετικό διαμοιρασμό των κοινόχρηστων εξόδων. Επισύναψε ως Τεκμήριο 3 Έντυπο Κανονισμού ημερομηνίας 23/3/2008, το οποίο είχε υιοθετηθεί στη Γενική Συνέλευση. Επαναλαμβάνει την θέση ότι ο τρόπος χρέωσης των μονάδων του Συγκροτήματος γίνεται κατ' αναλογία και με δίκαιο τρόπο, μετά από απόφαση των Γενικών Συνελεύσεων στις οποίες καλούνται όλοι οι ένοικοι. Επισυνάφθηκαν επίσης πρακτικά των Γενικών Συνελεύσεων και σχετικές ειδοποιήσεις (Τεκμήρια 4 μέχρι 8). Τα χρήματα που μαζεύονται κατατίθενται σε ξεχωριστό τραπεζικό λογαριασμό της Ενάγουσας 1, ο οποίος επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  15. Τα έξοδα κατανάλωσης νερού για την κολυμβητική δεξαμενή διαμοιράζονται σε έκαστη μονάδα και δεν τα επωμίζεται ο Εναγόμενος. Υπάρχει ασφάλιση, τόσο για τους κοινόχρηστους χώρους όσο και για αστική ευθύνη (Τεκμήριο 10), ενώ ουδεμία διαρροή δεν υπάρχει στο κτίριο που να επηρεάζει τον Εναγόμενο. Το Συγκρότημα βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση λόγω της δράσης της Ενάγουσας 1, αλλά συμπεριφορές όπως του Εναγόμενοι, δημιουργούν προβλήματα και έλλειψη ρευστότητας. Ο Εναγόμενος αποδέχτηκε τους Κανονισμούς Τεκμήριο 3 και άρα δεσμεύτηκε να συνεισφέρει. Επαναλαμβάνει τον υπολογισμό των οφειλόμενων κοινοχρήστων όπως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης και επισυνάπτει σχετική κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 12). Σε ότι αφορά την ανταπαίτηση η ομνύουσα αναφέρει ότι δεν αναφέρονται οι απαραίτητες λεπτομέρειες για να στοιχειοθετηθούν οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου. Αυτός προσπαθεί να εκφύγει των υποχρεώσεων του, ήτοι του ποσού των κοινοχρήστων που οφείλει. O Εναγόμενος σε γραπτή του δήλωση, πέραν των όσων αναφέρει στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του, παραδέχεται ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του Διαμερίσματος. Αυτό είναι εντός του Συγκροτήματος και αγοράστηκε από τους Ενάγοντες 2 και
  16. Αυτοί παρέλειψαν αναφέρει να του παραδώσουν τους έντυπους Κανονισμούς τους οποίους έλαβε αργότερα. Επισημαίνει ότι είναι με απροσδιόριστα κριτήρια και αυθαίρετα που καθορίζεται το μηνιαίο ποσό των κοινοχρήστων και όχι ως οι Κανονισμοί ορίζουν. Απουσιάζει και από την μαρτυρία των Εναγόντων πειστική εξήγηση του τρόπου προσδιορισμού της σχετικής χρέωσης. Επισυνάπτει φωτογραφίες, στις οποίες κατά την άποψη του φαίνονται διαρροές νερού και ομβρίων υδάτων από την οροφή του Συγκροτήματος στο Διαμέρισμα του. Αν και όχλησε προς τούτο τους Ενάγοντες, οι τελευταίοι ουδέν έπραξαν. Ούτε αντιμετωπίζουν επαρκώς την υπερχείλιση λάκκων. Υποστηρίζοντας το επιχείρημα του για την μη νόμιμη σύσταση της Ενάγουσας 1, αναφέρει ότι στις Γενικές Συνελεύσεις δεν εμφαίνεται εκλογή Προέδρου της Ενάγουσας 1, δεν φαίνεται η διαδικασία ψήφισης και ότι δεν υπήρχε η απαρτία που απαιτείται κατά την σύσταση της. Τέλος αμφισβητεί ως αυθαίρετες τις οφειλές της Διαχειριστικής Επιτροπής προς μέλη της. Συγκεκριμένα οφειλές που εμφαίνονται στο Τεκμήριο 9 προς τον Ενάγοντα 2, υποστηρίζει ο Εναγόμενος ότι είναι αυθαίρετες, αφού δεν παρουσιάζονται τα σχετικά αποδειχτικά στοιχεία.
  17. Ανάλυση της μαρτυρίας Όπως αναφέρεται σαφώς και στην πρώτη σελίδα της αγόρευσης του Εναγόμενου, εκείνα που τίθενται εν αμφιβόλω και αποτελούν και την βάση της ανταπαίτησης του είναι τα εξής δύο: Α. Η σύσταση της Ενάγουσας 1 και Β. Ο τρόπος, η μέθοδος χρέωσης των κοινοχρήστων σε κάθε μονάδα. Περαιτέρω μια σειρά άλλων πραγματικών αμφισβητούμενων γεγονότων, όπως των ενεργειών που θα έπρεπε να λάβει και δεν έλαβε η Ενάγουσα 1, θα ξεκαθαριστούν κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, απολήγοντας σε σχετικά ευρήματα. Αυτά αποτελούν τα κύρια επίδικα και για αυτά αγόρευσαν, μέσω γραπτών αγορεύσεων που στάλθηκαν με ηλεκτρονικό μήνυμα, τα μέρη. Αναφορά στις αγορεύσεις τους θα γίνεται κατωτέρω όπου κρίνεται χρήσιμο.
  18. Αξιολόγηση μαρτυρίας/ ευρήματα Ελέω της εκδίκασης της υπόθεσης ως ταχείας εκδίκασης, η αξιολόγηση της μαρτυρίας θα λάβει χώρα αντιπαραθέτοντας τους ισχυρισμούς των ομνυόντων με τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν. Η Ενάγουσα 3 τεκμηρίωσε σχεδόν όλους της τους ισχυρισμούς. Συγκεκριμένα κατέθεσε απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και σχετικά πρακτικά για να αποδείξει την σύγκληση της Ενάγουσας 1 (Τεκμήρια 1 και 2). Το νομότυπο ή όχι αυτής της σύγκλησης θα αποφασιστεί πιο κάτω μετά από παράθεση των σχετικών νομικών αρχών. Κατέθεσε τους Κανονισμούς που οφείλουν οι ένοικοι του Συγκροτήματος να ακολουθούν (Τεκμήριο 3), αλλά και μια σειρά από πρακτικά Γενικών Συνελεύσεων (Τεκμήρια 5 και 7). Σε αυτά τα πρακτικά και τις σχετικές ειδοποιήσεις για την Γενική Συνέλευση (Τεκμήρια 4, 6 και 8), εμφαίνεται ξεκάθαρα ότι έγνοια της Ενάγουσας 1 ήταν να αφουγκραστεί τους προβληματισμούς των ενοίκων για το Συγκρότημα. Διατηρούνταν εκτενή πρακτικά και καταγράφονταν προβληματισμοί και σχετικές λύσεις. Η προσέλευση στις Γενικές Συνελεύσεις, άλλοτε αθρόα και άλλοτε φτωχότερη, πάντως μέσω των πρακτικών φαίνεται να δημιουργούσε ζυμώσεις μεταξύ των ενοίκων και να επίλυε τόσο τρέχοντα όσο και χρόνια προβλήματα, όπως την μη συνεισφορά από όλους τους ενοίκους. Εξάλλου, ως Τεκμήριο 9 στην Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας 3, κατατέθηκε και κατάσταση εσόδων και εξόδων. Αυτά φαίνεται να ήταν στην διάθεση του Εναγόμενου, αφού ο ίδιος επισύναψε σχετική επιστολή από τον Ενάγοντα 2, μέρος της οποίας ήταν η κατάσταση εσόδων και εξόδων. Ουδέν επισύναψε όμως που να καταδεικνύει ότι εξέφρασε την όποια ανησυχία για την διαχείριση των οικονομικών του Συγκροτήματος, όπως σθεναρά υποστηρίζει στην ένορκη του δήλωση. Δεν παρέστη, άλλωστε και σε καμιά γενική συνέλευση για να εκφράσει την όποια ανησυχία του, όπως έπραξαν άλλοι ένοικοι του Συγκροτήματος. Οι ανησυχίες του, δε, ως προς την ασφάλιση του Συγκροτήματος, αίρονται μέσω του Τεκμηρίου 10 της μαρτυρίας των Εναγόντων. Εκεί φαίνεται ότι το Συγκρότημα ήταν ασφαλισμένο κατά τον επίδικο χρόνο. Ακόμα και τα όσα εγείρει ως προς τον καθαρισμό των λάκκων αίρονται από το Τεκμήριο 11, το οποίο δεικνύει σχετικό καθαρισμό. Και πάλι όμως, πρώτη φορά εγείρει τούτα τα ζητήματα κατά την εκδίκαση της παρούσας, ενώ από τα Τεκμήρια που επισύναψε, φαίνεται να είχε τη δυνατότητα έστω να διαμαρτυρηθεί στους Ενάγοντες τον επίδικο χρόνο. Από την άλλη προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του, ως προς τη διαρροή νερού και ομβρίων υδάτων στο Διαμέρισμα, παρουσίασε σωρεία φωτογραφιών (Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου). Αυτές δεν μπορούν να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε αποδοχή των ισχυρισμών του Εναγόμενου γιατί: καμιά μαρτυρία ειδικού δεν παρουσιάστηκε που να δεικνύει ότι υπάρχει διαρροή νερού και ομβρίων υδάτων στο Διαμέρισμα. Αφενός τούτο δεν είναι πασιφανές ή έστω προφανές από τις φωτογραφίες Τεκμήριο 3 και αφετέρου το Δικαστήριο δεν μπορεί να διαγνώσει, ως μέρος της δικαστικής του γνώσης ότι υπάρχει διαρροή νερού και ομβρίων υδάτων. Πόσω μάλλον να διαγνώσει ευθύνη των Εναγόντων προς τούτο. Όπως αποφασίστηκε στην Ρίτσας Δημοσθένους v. Μάριου Γεωργίου κ.α.

(2001)1 ΑΑΔ 1298: «(
  1. i)η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την προέλευση της διαρροής ή την αιτία της, (
  2. ii)δεν απέδειξε κανένα στοιχείο υπαιτιότητας για τους εναγόμενους ούτε ότι έγινε καμιά μη συνηθισμένη χρήση των πραγμάτων από τους εναγόμενους ώστε αυτοί να υπέχουν αυστηρή ευθύνη ούτε ότι η πρόκληση της ζημιάς της ήταν προβλεπτή, (iii) η διαφυγή υγρασίας έγινε χωρίς οι εναγόμενοι να γνωρίζουν για αυτή και η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε αμέλεια εκ μέρους των εναγομένων στο να επιτρέπουν τη συνέχιση της». Αναλόγως και ο Εναγόμενος, δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που ενείχε ως προς την διαρροή νερού και ομβρίων υδάτων και την σχετική ευθύνη των Εναγόντων. Το μόνο που παρουσίασε ήταν κάποιες φωτογραφίες οι οποίες δεν αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς του, ενώ ελλείπει η όποια τεκμηρίωση ως προς την ευθύνη, ολιγωρία ή παράλειψη των Εναγόντων. Στην βάση των ως άνω γίνονται τα κάτωθι ευρήματα: Α. Ο Εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης Διαμερίσματος στο Συγκρότημα. Β. Η Ενάγουσα 1 συστάθηκε ως Διαχειριστική Επιτροπή του Συγκροτήματος. Σχετικό Έντυπο Κανονισμών που ορίζει την λειτουργία της Ενάγουσας 1 και άλλα διαδικαστικά ζητήματα υπό την ευθύνη της κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 3. Γ. Ο Εναγόμενος δεν κατέβαλε κανένα ποσό ως κοινόχρηστα για τον επίδικο χρόνο από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούλιο του 2019. Δ. Οι Ενάγοντες συγκαλούσαν τακτικά Γενικές Συνελεύσεις και ειδοποιούσαν τους ενοίκους των μονάδων. Ε. Δεν αποδείχτηκε κακοδιαχείριση των οικονομικών του Συγκροτήματος, ούτε η όποια ευθύνη τους σε σχέση με όμβρια ύδατα ή διαρροή νερού στο Διαμέρισμα, την ασφάλιση του Συγκροτήματος ή την μη εκκένωση των λάκκων αυτού ή ακόμα το ότι επωμίζεται την κατανάλωση νερού της κολυμβητικής δεξαμενής. Για το ζήτημα του αδέσποτου σκύλου στο Συγκρότημα καμία μαρτυρία ή τεκμηρίωση δεν έλαβε χώρα. Στ. Το νομότυπο της σύστασης της και της σχετικής χρέωσης των μονάδων, παραμένουν επίδικα και θα εξεταστούν κατωτέρω. 6. Νομικές Αρχές Το Μέρος ΙΙΑ του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (ΚΕΦ.224) (στο εξής «ο Νόμος»), αναλύει το ζήτημα των κοινόκτητων οικοδομών, βάση της επίδικης διαφοράς. Η κοινόκτητη οικοδομή, αποτελείται από πέντε τουλάχιστο μονάδες, ως το άρθρο 38Β ορίζει και "κοινόκτητη ιδιοκτησία" ορίζεται στο άρθρο 38 Α ως το κάθε τμήμα κοινόκτητης οικοδομής που δεν έχει εγγραφεί ως μονάδα. Εκ των ως άνω προκύπτει ότι το Συγκρότημα αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή, αφού παραδεκτά αποτελείται από περισσότερες των 5 μονάδων και ο Εναγόμενος είναι κύριος τέτοιας μονάδας, ως ιδιοκτήτης του Διαμερίσματος. Κάθε κοινόκτητη οικοδομή πρέπει να έχει Διαχειριστική Επιτροπή, ως το άρθρο 38 ΚΒ του Νόμου ορίζει. Η αμφισβήτηση της ύπαρξης της Ενάγουσας 1, δεν μπορεί να εξεταστεί στο παρόν στάδιο. Όπως τέθηκε στην Lioufis & Co Ltd v. Ανδρονίκου κ.ά.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 773: «Αν ο ενάγων δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, δεν τίθεται, ούτε θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα αντιδικίας με τον εναγόμενο. Αγωγή εκ μέρους ανύπαρκτου προσώπου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι αίτηση για τη διαγραφή της αγωγής. Η θέση αυτή ευρίσκει έρεισμα στην απόφαση Russian Commercial and Industrial Bank v. Comptoir D' Escompte de Mulhouse [1925] A.C. 112 (HL).» Η Lioufis, σφραγίζει την τύχη της εισήγησης του Εναγομένου περί ανυπαρξίας της Ενάγουσας
  1. Δεν μπορεί τούτη η εισήγηση να αποτελέσει αντικείμενο αντιδικίας σε αυτό το στάδιο. Το μέσο που προβλέπεται προς τούτο είναι διαφορετικό και δεν χρησιμοποιήθηκε στην παρούσα. Όπως κρίθηκε, δε, στην οι Διαχειριστικές αυτές Επιτροπές έχουν δικαίωμα να εμφανίζονται στο Δικαστήριο ως διάδικοι, να ενάγουν και να ενάγονται, επομένως σύννομα η Ενάγουσα 1 εγείρει στην υπό εξέταση αγωγή. Σε σχέση με το ζήτημα της χρέωσης των μονάδων από την Διαχειριστική Επιτροπή, υπάρχει προφανής σύγχυση και αναντιστοιχία στα όσα οι Ενάγοντες αναφέρουν. Η Ενάγουσα 3 στην ενορκη της δήλωση παράγραφος 9 περιγράφει τον τρόπο χρέωσης ως κατ' αναλογία και με δίκαιο τρόπο μεταξύ των μονάδων. Οι Κανονισμοί Τεκμήριο 3 στην ένορκη της δήλωση, αναφέρονται σε χρέωση γίνεται βασισμένη στην έκταση κάθε μονάδας (area of each unit). Aναλόγως προβλέπει και ο Νόμος στο άρθρο 38 ΙΑ, ότι δηλαδή «η αναλογία του μεριδίου κάθε κυρίου στις δαπάνες θα καθορίζεται από τους Κανονισμούς με βάση το εμβαδό κάθε μονάδας». Ο τρόπος καταμερισμού μάλιστα του μεριδίου που πρέπει να καταβάλλει ο κύριος κάθε μονάδας αναπτύσσεται λεπτομερώς στον Πίνακα Β του Νόμου. Παρά ταύτα δεν καταδείχθηκε από τους Ενάγοντες ότι η χρέωση γίνεται με αυτό τον τρόπο. Δεν δόθηκε καμία μαρτυρία ως προς το εμβαδόν του Συγκροτήματος και του Διαμερίσματος. Τουναντίον όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 5, πρακτικά Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 24/4/18 ένοικος του συγκροτήματος ρώτησε αν θα παραμείνουν τα κοινόχρηστα σε ποσό ύψους 60 Ευρώ, για να λάβει θετική απάντηση από τον Ενάγοντα
  2. Τούτο δεικνύει κάθετη χρέωση κοινοχρήστων, ίδια δηλαδή σε όλες τις μονάδες, κατά παράβαση των Κανονισμών Τεκμήριο 3 και του Νόμου. Οι Ενάγοντες παρά την σαφή θέση της Υπεράσπισης, περί παράνομων χρεώσεων, ουδέν παρουσίασαν για να αποδείξουν το ορθό των χρεώσεων τους. Τουναντίον όπως προκύπτει από την μαρτυρία φαίνεται να χρέωναν ίδιο ποσό σε όλες τις μονάδες, ανεξαρτήτως εμβαδού. Ίδιο ποσό χρέωναν στον Εναγόμενο με άλλη ένοικο του Συγκροτήματος (βλ. Τεκμήριο 5 της Ενόρκου Δηλώσεως της Ενάγουσας 3), ενώ δεν παρουσιάστηκε η διεργασία που ακολουθήθηκε για να καταλήξουν στο όποιο ποσό χρέωσης εκάστης μονάδας οι Ενάγοντες. Ελλείψει μαρτυρίας ως προς το εμβαδόν Συγκροτήματος και Διαμερίσματος, το Δικαστήριο δεν έχει, άλλωστε, την ευχέρεια να υπολογίσει το ποσό που θα έπρεπε να χρεώνεται στον Εναγόμενο. Όπως έχει νομολογηθεί το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους και το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not) (Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1Α Α.Α.Δ 462). Οι Ενάγοντες δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης ως προς την ορθή χρέωση των μονάδων, συνακόλουθα η αγωγή τους απορρίπτεται Όπως καταδεικνύεται στα ανωτέρω ευρήματα, οι σχετικοί ισχυρισμοί του Εναγόμενου δεν αποδείχθηκαν και η Ανταπαίτηση μοιραία απορρίπτεται. 7. Κατάληξη Εν όψει των ως άνω η αγωγή και η ανταπαίτηση απορρίπτονται. Δεδομένου ότι εξετάστηκαν από κοινού αγωγή και ανταπαίτηση και αμφότερες απορρίφθηκαν κρίνεται δικαιότερο κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδα της. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.