← Κύπρος

PANOS STEAK HOUSE COMPANY LTD ν. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Η «ΚΕΝΤΡΙΚΗ» ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 687/2018, 29/4/2022

PANOS STEAK HOUSE COMPANY LTD ν. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Η «ΚΕΝΤΡΙΚΗ» ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 687/2018, 29/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A146 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 687/2018 Μεταξύ: PANOS STEAK HOUSE COMPANY LTD Ενάγουσας -και- ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Η «ΚΕΝΤΡΙΚΗ» ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενης -και-

  1. CUCU VASILE CLAUDIU
  2. ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε. Τριτοδιάδικων Ημερομηνία: 29 Απριλίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Χ. Ζίκκου για Βαρνάβα Λ. Σωφρονίου Για Εναγόμενη: κος Κ. Κουκούνης για Γεώργιος Κουκούνης Δ.Ε.Π.Ε. Για Τριτοδιάδικο 1: κα Κινοσίδου για Κ. Ανδρέου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Τριτοδιάδικο 2: κα Χ. Ζίκκου για Βαρνάβα Λ. Σωφρονίου ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
  3. Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει αποζημιώσεις έναντι της Εναγόμενης για ειδικές ζημιές, ύψους €817,39 τις οποίες, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, υπέστη συνεπεία της αμέλειας του κου Χρίστου Παπαχρήστου («ο Παπαχρήστου»), οδηγού του υπ΄ αριθμό εγγραφής [ ] οχήματος («το Όχημα Παπαχρήστου»). Το Όχημα Παπαχρήστου υπόκειτο σε ασφαλιστική κάλυψη από την Εναγόμενη δυνάμει του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου του 2000 (Ν.96(Ι)/2000) και του περί Ασκήσεως Ασφαλιστικών Εργασιών Νόμου του 2002 (Ν.35(Ι)/2002). Η Εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία ενάγεται υπό αυτή της την ιδιότητα.
  4. Σε μεταγενέστερο στάδιο η Εναγόμενη αιτήθηκε άδεια του Δικαστηρίου για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου προς (α) τον κο Cucu Vasile Claudiu («ο κος Claudiu» και στην διαδικασία τριτοδιαδίκου, «ο Πρώτος Τριτοδιάδικος»), οδηγό του υπ΄ αριθμό MYZ605 εγγραφής οχήματος ιδιοκτησίας της Ενάγουσας (το «Όχημα Claudiu») και (β) την ασφαλιστική εταιρεία ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ («η Δεύτερη Τριτοδιάδικος» (σωρευτικά στην διαδικασία τριτοδιαδίκου, «οι Τριτοδιάδικοι»). Άδεια δόθηκε και ακολούθησαν η καταχώρηση και επίδοση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου καθώς και η έκδοση κλήσεως για οδηγίες και η ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ της Εναγόμενης και των τριτοδιάδικων. ΙI. ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ i. Η απαίτηση της Ενάγουσας έναντι της Εναγόμενης
  5. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι κατά ή περί τις 6.1.2018 και ώρα 7:40 π.μ. περίπου, ο κος Claudiu, οδηγούσε το Όχημα Claudiu και εισερχόταν νομίμως στην οδό Παύλου Βαλσαμάκη, στη Λάρνακα, («ο Κυρίως Δρόμος») από την οδό Εσκί Τριαρσί («η Πάροδος»). Αναφέρει ότι ο κος Παπαχρήστου οδηγούσε το Όχημα Παπαχρήστου επί του Κυρίως Δρόμου και οδηγώντας αμελώς και/ή κατά παράβαση των θέσμιων καθηκόντων του, εντελώς απροειδοποίητα ή και απρόοπτα κινήθηκε με την όπισθεν, με αποτέλεσμα να ανακόψει την νόμιμη πορεία του κου Claudiu και να συγκρουστεί με το Όχημα Claudiu. Οι αποζημιώσεις που αξιώνει η Ενάγουσα αποτελούν, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, έξοδα επιδιόρθωσης του Οχήματος Claudiu.
  6. Η Εναγόμενη αρνείται όλους τους πιο πάνω ισχυρισμούς της Ενάγουσας και ισχυρίζεται ότι (α) το Όχημα Παπαχρήστου είναι τύπου διπλοκάμπινο και ανήκε κατά τον ουσιώδη χρόνο στον Δήμο Λάρνακας, (β) οδηγός του ήταν ο κος Παπαχρήστου και επιβάτες ο κος Ανδρέας Χαραλάμπους και κος Γιώργος Μαρτής οι οποίοι, μαζί με τον Παπαχρήστου, βρίσκονταν σε υπηρεσία και περισυνέλεγαν σκύβαλα που βρίσκονταν εκτεθειμένα στο δρόμο και (γ) το Όχημα Claudiu ήταν υπό την ασφαλιστική κάλυψη της ασφαλιστικής εταιρείας «ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε.».
  7. Ως προς τις περιστάσεις του ατυχήματος αναφέρει ότι αυτό οφείλεται στην αποκλειστική ή στην συντρέχουσα αμέλεια και παράβαση των εκ του Νόμου και κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του Claudiu. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι ο κος Παπαχρήστου ακινητοποίησε το Όχημα Claudiu στην αριστερή πλευρά του Κυρίως Δρόμου, ήλεγξε επαρκώς και δεόντως πίσω του ότι δεν βρισκόταν ή δεν πλησίαζε οποιαδήποτε όχημα, ενεργοποίησε τα φώτα κινδύνου και άρχισε να οδηγεί το Όχημα Παπαχρήστου με την όπισθεν και με πολύ χαμηλή ταχύτητα, διανύοντας απόσταση 10 περίπου μέτρων και ελέγχοντας παράλληλα συνεχώς τον δρόμο και τροχαία κίνηση πίσω του. Ξαφνικά, απότομα και εντελώς απροειδοποίητα, ο κος Claudiu εξήλθε με το Όχημα Claudiu από την Παρόδο χωρίς να ελαττώσει και χωρίς να ακινητοποιήσει προηγουμένως το Όχημα Claudiu στο αλτ και χωρίς να ελέγξει την τροχαία κίνηση επί του Κυρίως Δρόμου. Ακολούθως προσέκρουσε με την μπροστινή δεξιά πλευρά του, στο αριστερό μέρος στον πισινό τροχό του Οχήματος Παπαχρήστου. Καταλήγει ότι ο κος Παπαχρήστου έλαβε όλα τα απαραίτητα υπό τις περιστάσεις μέτρα όμως δεν μπορούσε να αποτρέψει το επίδικο τροχαίο ατύχημα. ii. Η απαίτηση της Εναγόμενης έναντι των Τριτοδιαδίκων
  8. Με τις σχετικές Εκθέσεις Απαίτησης της, η Εναγόμενη επανέλαβε τους ισχυρισμούς της στην Υπεράσπιση της και αξιώνει εναντίον των Τριτοδιαδίκων δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι σε περίπτωση που η Εναγόμενη βρεθεί υπεύθυνη έναντι της Ενάγουσας καθ' οιονδήποτε τρόπο ή βαθμό και για οποιοδήποτε ποσό ή ποσοστό, δικαιούται να αποζημιωθεί αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα από τους Τριτοδιάδικους - από τον μεν Πρώτο Τριτοδιάδικο υπό την προσωπική του ιδιότητα ως οδηγού του Οχήματος Claudiu και από την Δεύτερη Τριτοδιάδικο υπό την ιδιότητα της ως ασφαλιστική εταιρεία η οποία κατά το χρόνο του επίδικου ατυχήματος είχε ασφαλιστήριο έγγραφο σε ισχύ σε σχέση με το Όχημα Claudiu.
  9. Με τις εκατέρωθεν υπερασπίσεις τους, οι Τριτοδιάδικοι ισχυρίστηκαν ότι το επίδικο ατύχημα έλαβε χώρα συνεπεία της αποκλειστικής ευθύνης ή αμέλειας ή και παράβασης των εκ του νόμου και κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του κου Παπαχρήστου. Τα όσα προβάλλουν σε σχέση με το επίδικο ατύχημα αντικατοπτρίζουν τις θέσεις της ίδιας της Ενάγουσας οι οποίες προβλήθηκαν στα πλαίσια της Έκθεσης Απαίτησης της και δεν χρήζουν επανάληψης. III. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  10. Η Αγωγή καταχωρήθηκε σε χρόνο που ίσχυαν οι πρόνοιες της Νέας Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ενώ το αντικείμενο της διαφοράς κατατάσσει αυτή στην κατηγορία «ταχείας εκδίκασης» δυνάμει της Διαταγής 30 θεσμός
  11. Ως εκ τούτου το σύνολο της μαρτυρίας προσκομίστηκε υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων. Καμία πλευρά αιτήθηκε άδειας για αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. IV. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ i. Η μαρτυρία σε σχέση με την απαίτηση της Ενάγουσας έναντι της Εναγόμενης (α) Μαρτυρία Ενάγουσας
  12. Η πλευρά της Ενάγουσας για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της, κατέθεσε γραπτή μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης του Διευθυντή της, κου Ανδρέα Γεωργίου («η ΕΔ Γεωργίου»). Εκεί αναφέρει ότι η Ενάγουσα ήταν και είναι εταιρεία νομίμως εγγεγραμμένη συμφώνως των προνοιών του Νόμου, με έδρα στην Λάρνακα και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με τη διαχείριση εστιατορίων και κέντρων αναψυχής και ιδιοκτήτρια του Οχήματος Claudiu. Το εν λόγω όχημα οδηγείτο από διάφορους οδηγούς, υπαλλήλους και μη της Ενάγουσας, οι οποίοι ήταν εξουσιοδοτημένοι από την Ενάγουσα για να το οδηγούν και ως εκ τούτου καλύπτονταν από το εκάστοτε ασφαλιστήριο που διατηρούσε η Ενάγουσα για αυτό. Ως προς τις περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος αναφέρει ότι: «
  13. Στις 06/01/2018 και ώρα 07.40π.μ. περίπου, το συγκεκριμένο 'Όχημα', οδηγείτο νομίμως ως αναφέρω ανωτέρω από τον κ. Cucu Vasile Claudiu, οποίος εμφαίνεται στην παρούσα αγωγή ως ο Τριτοδιάδικος
  14. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο Cucu Vasile Claudiu εισήλθε νομίμως στην οδό Παύλου Βαλσαμάκη στην Λάρνακα από την οδό Εσκί Τσιαρσί. Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ο 'Ασφαλισμένος' οδηγούσε το ως άνω όχημα με αρ. εγγραφής [ ] επί της οδού Παύλου Βαλσαμάκη στην Λάρνακα με κατεύθυνση προς την Εκκλησία του Αγίου Λαζάρου.
  15. Ο 'Ασφαλισμένος' οδηγώντας εντελώς αμελώς και κατά παράβαση των θέσμιων καθηκόντων του, εντελώς απροειδοποίητα, απρόοπτα και απρόβλεπτα κινήθηκε με την όπισθεν, με αποτέλεσμα να ανακόψει την νόμιμη πορεία του οδηγού του Οχήματος των Εναγόντων και να συγκρουστεί με το εν λόγω 'Όχημα' των Εναγόντων. Ως εκ της ως άνω σύγκρουσης προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές στο 'Όχημα' των εναγόντων.
  16. Πιο συγκεκριμένα, ο 'Ασφαλισμένος', προφανώς, οδηγούσε με πλήρη αδιαφορία έναντι των άλλων που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο, αφού οδηγούσε με την αντίθετη φορά από την επιτρεπόμενη για χρήση φορά του δρόμου χωρίς να δικαιούται και χωρίς αυτό να είναι ασφαλές, κατά παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και όλων των κανόνων οδικής συμπεριφοράς.
  17. Είναι φανερό ότι ο 'Ασφαλισμένος' οδηγούσε χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα, αδιαφορώντας για την εν γένει Κίνηση στον δρόμο και για την ασφάλεια του οδηγού της Ενάγουσας ή και όλων των άλλων οδηγών που χρησιμοποιούσαν κατά τον ουσιώδη χρόνο τον δρόμο, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το ως άνω Όχημα των Εναγόντων. [.] 11(β) Οι ισχυρισμοί των εναγόμενων ότι κ. Cucu Vasile Claudiu, οδηγός του Οχήματος των Εναγόντων εξήλθε από την οδό Εσκι Τσιαρσί και εισήλθε στην Παύλου Βαλσαμάκη χωρίς να ελαττώσει ταχύτητα και χωρίς να ακινητοποιήσει το όχημα στο σήμα 'ΑΛΤ' και χωρίς να ελέγξει την τροχαία κίνηση στην οδό Παύλου Βαλσαμάκη, είναι εντελώς ψευδείς και εν πάση περιπτώσει άνευ σημασίας και αβάσιμοι, αφού η οδός Παύλου Βαλσαμάκη, είναι δρόμος μονής κατεύθυνσης (μονόδρομος) με επιτρεπόμενη πορεία οχημάτων μόνο από την Λεωφόρο Αθηνών (Φοινικούδες) προς την εκκλησία του Αγίου Λαζάρου. Συνεπώς, δεν αναμένεται οποιοδήποτε όχημα να κινηθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο, νόμιμα, με αντίθετη φορά, ήτοι από την εκκλησία Αγίου Λαζάρου προς τη Λεωφόρο Αθηνών, όπως έπραξε ο Ασφαλισμένος, έστω και με την όπισθεν. Είναι αυτονόητο ότι η μονοδρόμηση οδών, δεν επιτρέπει την παραβίαση της επιτρεπόμενης πορείας έστω και με την όπισθεν! [.]»
  18. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης στην Υπεράσπιση της για αποκλειστική ευθύνη ή συντρέχουσα αμέλεια του κου Claudiu προβάλλει ότι: «(α) Η ενέργεια κάποιου οδηγού να κινηθεί με την όπισθεν για δέκα

(10)και πλέον μέτρα, δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να θεωρείται αναμενόμενη ενέργεια από έναν οδηγό. Ειδικά, σε ένα δρόμο που έχει καθ' όλη την διάρκεια της ημέρας αυξημένη κίνηση. (β) Οι ισχυρισμοί των εναγόμενων ότι κ. Cucu Vasile Claudiu, οδηγός του Οχήματος των Εναγόντων εξήλθε από την οδό Εσκι Τσαρσί και εισήλθε στην Παύλου Βαλσαμάκη χωρίς να ελαττώσει ταχύτητα και χωρίς να ακινητοποιήσει το όχημα στο σήμα 'ΑΛΤ' και χωρίς να ελέγξει την τροχαία κίνηση στην οδό Παύλου Βαλσαμάκη, είναι εντελώς ψευδείς και εν πάσει περιτπώση άνευ σημασίας και αβάσιμοι, αφού η οδός Παύλου Βαλσαμάκη, είναι δρόμος μονής κατεύθυνσης (μονόδρομος) με επιτρεπόμενη πορεία οχημάτων μόνο από την Λεωφόρο Αθηνών (Φοινικούδες) προς την εκκλησία του Αγίου Λαζάρου. Συνεπώς, δεν αναμένεται οποιοδήποτε όχημα να κινηθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο, νόμιμα, με αντίθετη φορά, ήτοι από την εκκλησία Αγίου Λαζάρου προς τη Λεωφόρο Αθηνών, όπως έπραξε ο Ασφαλισμένος, έστω και με την όπισθεν. Είναι αυτονόητο ότι η μονοδρόμηση οδών, δεν επιτρέπει την παραβίαση της επιτρεπόμενης πορείας έστω και με την όπισθεν. (γ) Οι συγκεκριμένες θέσεις είναι προφάσεις εν αμαρτίαις και αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του Ασφαλισμένου ή/και των Εναγομένων για να αποφύγουν τις ευθύνες τους ως Ασφαλιστική εταιρεία.»
  1. Προς υποστήριξη των πιο πάνω κατέθεσε ως τεκμήρια δέσμη φωτογραφιών οι οποίες, ως αναφέρει, απεικονίζουν τους δρόμους επί της Παρόδου και επί του Κυρίως Δρόμου, καθώς και την κατάσταση των Οχημάτων Claudiu και Παπαχρήστου μετά το επίδικο ατύχημα.
  2. Μετά το επίδικο ατύχημα ο κος Claudiu ή/και η Ενάγουσα προχώρησαν σε όλες τις δέουσες ενέργειες σε σχέση με την ασφαλιστική τους εταιρεία, ήτοι την εταιρεία ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ. Καταθέτει αντίγραφο Υπεύθυνης Δήλωσης Ατυχήματος από τον κο Claudiu το οποίο υποβλήθηκε προς την ως άνω ασφαλιστική εταιρεία. Η Ενάγουσα για την επιδιόρθωση του Οχήματος Claudiu, πλήρωσε όλα τα απαιτούμενα ποσά τα οποία διεκδικεί από την Εναγόμενη και προς τούτο επισυνάπτει σχετικά τιμολόγια ως ακολούθως («τα Τιμολόγια»): (α) το υπ' αριθμό 10003254 τιμολόγιο της Εταιρείας Κ.Ε.Α lnsurance Services Autoparts LTD ημερομηνίας 28/02/2018 για αγορά εξαρτημάτων για το Όχημα Claudiu, για το συνολικό ποσό των €757,99, και (β) το υπ΄ αριθμό 7089 τιμολόγιο του συνεργείου Pavlos Pavlou & Son Ltd, ημερομηνίας 28/02/2018 για το συνολικό ποσό των €309,
  3. Η ασφαλιστική εταιρεία ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε προχώρησε σε υποβολή απαίτησης εναντίον της Εναγόμενης, μέσω των εξουσιοδοτημένων διαχειριστών απαιτήσεων της και επισυνάπτει ως τεκμήριο αντίγραφο της εν λόγω απαιτήσεως με ημερομηνία 8/1/
  4. (β) Μαρτυρία Εναγόμενης Μαρτυρία κου Θωμά Θωμά
  5. Από την πλευρά της Εναγόμενης κατέθεσε ο κος ο Θωμά Θωμά, εργοδοτούμενος της Εναγόμενης ο οποίος καταχώρησε έγγραφη μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης («η ΕΔ Θωμά»). Εκεί αναφέρει ότι (α) από το Τεκμήριο Α της ΕΔ Γεωργίου προκύπτει ότι «οι ιδιοκτήτες του οχήματος MYZ605 είναι δύο, ήτοι η εταιρεία Panos Steak House και η Beata Joanna Adamczyk, χωρίς όμως να επεξηγείται ποια είναι η Beata Joanna Adamczyk και ποια η ιδιότητα της»,(β) οι αξιούμενες ζημιές δεν αποδεικνύονται από τα Τιμολόγια καθότι αυτά αποτελούν τιμολόγια και όχι αποδείξεις πληρωμής ή είσπραξης, και (γ) ευθύνη για το ατύχημα φέρει ο Πρώτος Τριτοδιάδικος ως οδηγός του Οχήματος Claudiu και η Δεύτερη Τριτοδιάδικος που είχε υπό την ασφαλιστική της κάλυψη το εν λόγω όχημα. Προς επίρρωση της θέσης του επισυνάπτει, ως τεκμήριο, φωτογραφίες τις οποίες «έχει στην κατοχή» του οι οποίες, σύμφωνα με τη θέση του «δείχνουν τον επίδικο δρόμο και την ορατότητα που είχε ο 1ος τριτοδιάδικος από το αλτ από το οποίο εξήλθε απότομα χωρίς να σταματήσει, όπως έχει πληροφορηθεί από τον κο Παπαχρήστου.» Μαρτυρία κου Παπαχρήστου
  6. Επίσης, κατέθεσε γραπτή μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης και ο κος Παπαχρήστου («η ΕΔ Παπαχρήστου») στα πλαίσια της οποίας επαναλαμβάνει τις θέσεις της Εναγόμενης στην Υπεράσπιση της σημειώνοντας επιπλέον ότι επί το Οχήματος Παπαχρήστου επέβαιναν και οι συνάδελφοι του Ανδρέας Χαραλάμπους και Γιώργος Μαρτή οι οποίοι εκτελούσαν πεζοί εργασίες περισυλλογής σκυβάλων που ήταν εκτεθειμένα. Αναφέρει επίσης ότι: «
  7. Σε κάποιο σημείο πλησίον του εν λόγω δρόμου και συγκεκριμένα στα αριστερά αυτού σύμφωνα με την πορεία μας, αφού το περάσαμε μερικά μέτρα, εντοπίσαμε όγκο από σκύβαλα τα οποία δεν ήταν ορατά αρχικά όταν το προσεγγίζαμε και τα οποία έπρεπε να μαζέψουμε και απομακρύνουμε καθότι το εν λόγω σημείο δεν ήταν προσεγγίσιμο από μεγάλο σκυβαλοφόρο όχημα, ενώ οι δρόμοι θα έκλειναν πολύ σύντομα λόγω του ότι αναμενόταν πλήθος κόσμου να συρρεύσει στο κέντρο της πόλης και παραλιακό μέτωπο για τον καθαγιασμό των υδάτων και τον εορτασμό των Θεοφανίων.
  8. Ως εκ τούτου, ακινητοποίησα το διπλοκάμπινο στην αριστερή πλευρά του δρόμου της Παύλου Βαλσαμάκη, έλεγξα επαρκώς και δεόντως πίσω μου ότι δεν βρισκόταν ή δεν πλησίαζε οποιοδήποτε όχημα, ενεργοποίησα τα φώτα κινδύνου του διπλοκάμπινου (hazard lights) και άρχισα να οδηγώ το ρηθέν διπλοκάμπινο με την όπισθεν ταχύτητα και με πολύ πολύ χαμηλή ταχύτητα, διανύοντας απόσταση 10 περίπου μέτρων και ελέγχοντας παράλληλα και συνεχώς τον δρόμο και τροχαία κίνηση πίσω μου με τη βοήθεια των εν λόγω συναδέλφων μου.
  9. Σημειώνω ότι εξαιτίας του ότι ήταν ανήμερα των Θεοφανίων και νωρίς το πρωί, o εν λόγω δρόμος δεν είχε καθόλου κίνηση και επαναλαμβάνω ότι ήδη οι δρόμοι στο εν λόγω σημείο άρχισαν να κλείνουν λόγω της εορτής των Θεοφανείων και της συγκέντρωσης κόσμου στην παραλία των Φοινικούδων για τον καθαγιασμό των υδάτων. Οι εργασίες συλλογής σκυβάλλων ήταν αναγκαίο να γίνουν και χρειαζόταν το διπλοκάμπινο να πλησιάσει με την όπισθεν επαρκώς το σημείο όπου βρισκόταν ο όγκος σκυβάλλων, ούτως ώστε να μπορέσουμε να τα τοποθετήσουμε στο πίσω μέρος - κάσια του διπλοκάμπινου. Αφού έλεγξα την τροχαία κίνηση στο δρόμο πίσω μου οδήγησα το όχημα πολύ προσεκτικά και με πολύ πολύ χαμηλή ταχύτητα προς τα πίσω παρατηρώντας συνεχώς τον δρόμο πίσω μου με τη βοήθεια και καθοδήγηση των συναδέλφων μου.
  10. Αφού διένυσα με την όπισθεν ταχύτητα την απόσταση των 10 μέτρων περίπου που χρειαζόμουν για να προσεγγίσω το σημείο όπου βρίσκονταν συγκεντρωμένα τα σκύβαλα πλησίον του δρόμου, ελέγχοντας παράλληλα συνεχώς και την τροχαία κίνηση πίσω μου, ξαφνικά, απότομα και εντελώς απροειδοποίητα, είδα το όχημα ΜΥΖ 605 με οδηγό τον 1ο τριτοδιάδικο να εξέρχεται της οδού Εσκί Τσιαρσί - δευτερευόντος δρόμου και παρόδου της οδού Παύλου Βαλσαμάκη - κύριου δρόμου και να κατευθύνεται χωρίς να σταματά προς το διπλοκάμπινο. Αμέσως μετά ο τριτοδιάδικος προσέκρουσε και συγκρούστηκε με την μπροστινή δεξιά πλευρά του οχήματος [ ] στο αριστερό μέρος - πλευρά του διπλοκάμπινου - παρά τον πισινό αριστερό τροχό του.
  11. Σημειώνω ότι ο 1 τριτοδιάδικος εξήλθε απότομα της παρόδου με το όχημα [ ] χωρίς να ελαττώσει και χωρίς να το ακινητοποιήσει προηγουμένως στο αλτ. Αμέσως μετά προσέκρουσε και συγκρούστηκε με την μπροστινή δεξιά πλευρά του οχήματος ΜΥΖ 605 στο αριστερό μέρος - πλευρά - παρά τον πισινό τροχό του διπλοκάμπινου.
  12. Ο 1ος τριτοδιάδικος δεν έλεγξε καθόλου την τροχαία κίνηση στην οδό Παύλου Βαλσαμάκη και εξήλθε από σε αυτήν απότομα, χωρίς να μου αφήσει κανένα περιθώριο να αντιδράσω όντας πλησίον του αλτ. Εάν 1ος τριτοδιάδικος σταματούσε στο αλτ και έλεγχε την τροχαία κίνηση και από τις δύο κατευθύνσεις, τότε θα έβλεπε έγκαιρα το διπλοκάμπινο αφού αυτό βρισκόταν στο δρόμο, ήταν ευκόλως εντοπίσιμο και ορατό από το εν λόγω αλτ και ο 1ος τριτοδιάδικος όφειλε να το προσέξει και να του δώσει προτεραιότητα.»
  13. Αναφέρει επίσης ότι μετά το ατύχημα κατέβηκε από το όχημα του, πλησίασε τον κο Claudiu ο οποίος ήταν εμφανέστατα κουρασμένος και νυσταγμένος και του ανέφερε ότι ήταν ξενυχτισμένος, καθότι είχε μόλις σχολάσει από την εργασία του και βιαζόταν να πάει σπίτι του να ξεκουραστεί. ii. Η μαρτυρία σε σχέση με την απαίτηση της Εναγόμενης έναντι των Τριτοδιαδίκων (α) Η μαρτυρία της Εναγόμενης
  14. Από την πλευρά της Εναγόμενης κατέθεσε γραπτή μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης ο κος Παπαχρήστου, επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς του στα πλαίσια της ΕΔ Παπαχρήστου και επομένως δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω εκ νέου της θέση του στο σημείο αυτό. (β) Η μαρτυρία του Πρώτου Τριτοδιάδικου
  15. Για τον Πρώτο Τριτοδιάδικο κατέθεσε γραπτή μαρτυρία ο ίδιος δια μέσου ένορκης δήλωσης («η ΕΔ Claudiu») όπου ανέφερε ότι το επίδικο ατύχημα επισυνέβη συνεπεία της αμελούς οδήγησης του Οχήματος Παπαχρήστου. Ειδικότερα, αναφέρει ότι ενώ ο Χρήστος Παπαχρήστου οδηγούσε το πιο πάνω όχημα επί της οδού Παύλου Βαλσαμάκη στην Λάρνακα εκτελώντας εργασίες συλλογής σκυβάλων και/ή αντικειμένων και οδηγώντας αμελώς και κατά παράβαση των καθηκόντων του εντελώς απροειδοποίητα, απρόοπτα και απρόβλεπτα οδήγησε το όχημα του με την όπισθεν, με αποτέλεσμα να του ανακόψει την κανονική του πορεία και το όχημα του να προκαλέσει την σύγκρουση με το Όχημα Claudiu. Ο κος Παπαχρήστου οδηγούσε το όχημα του με την όπισθεν χωρίς τις ανάλογες προφυλάξεις και αδιαφορώντας για τα οχήματα που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο αλλά και το όχημα μου. (β) Η μαρτυρία της Δεύτερης Τριτοδιάδικου
  16. Για την Δεύτερη Τριτοδιάδικο κατέθεσε γραπτή μαρτυρία η κα Χριστιάνα Μέρικου εκ Λευκωσίας, υπαλλήλου - συνεργάτης της Τριτοδιάδικου 2 («η ΕΔ Μέρικου»). Αναφέρει ότι «από την προβλεπόμενη εξέταση - διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος» από την Δεύτερη Τριτοδιάδικο «προέκυψαν τα ακόλουθα» και ακολούθως αναφέρεται στις περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος, ουσιαστικά, επαναλαμβάνοντας τα όσα προβλήθηκαν εκ μέρους της Ενάγουσας και από τον Πρώτο Τριτοδιάδικο. V. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ
  17. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων οι συνήγοροι παρουσίασαν τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους προωθώντας τις θέσεις τους. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων ήταν βοηθητικές προς το Δικαστήριο το οποίο τις έχει μελετήσει. Δεν κρίνω πρόσφορο να προχωρήσω σε σύνοψη των θέσεων που προώθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι και αναφορά στα ζητήματα τα οποία εγέρθηκαν θα γίνει στη συνέχεια εκεί όπου κρίνεται σκόπιμο. VI. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙ ΠΑΡΑΔΕΚΤΩΝ Η ΜΗ ΑΜΦΗΣΒΗΤΟΥΜΕΝΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
  18. Από τις έγγραφες προτάσεις και από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, προκύπτουν τα πιο κάτω ως παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα: (α) Στις 6.1.2018, ημέρα των Θεοφανίων νωρίς το πρωί και συγκεκριμένα στις 7:40, ο Παπαχρήστου κατά την εκτέλεση των επαγγελματικών του καθηκόντων οδηγούσε το Όχημα Παπαχρήστου, ιδιοκτησίας του Δήμου Λάρνακας, τύπου διπλοκάμπινου, επί του Κυρίως Δρόμου στην Λάρνακα που είναι κάθετος της Λεωφόρου Αθηνών (λεωφόρος της παραλίας των Φοινικούδων) και εκτελούσε εργασίες καθαρισμού των δρόμων του κέντρου της πόλης, (β) Το πιο πάνω σημείο βρίσκεται κοντά στην γνωστή περιοχή «Φοινικδούδες» και οι δρόμοι θα έκλειναν πολύ σύντομα λόγω του ότι αναμενόταν πλήθος κόσμου να συρρεύσει στο κέντρο της πόλης και παραλιακό μέτωπο για τον καθαγιασμό των υδάτων και τον εορτασμό των Θεοφανίων, (γ) Ο Κύριος Δρόμος είναι μονόδρομος, (δ) Σε κάποιο σημείο επί του Κυρίως Δρόμου, ο κος Παπαχρήστου κινήθηκε με την όπισθεν, σε αντίθετη φορά με τον μονόδρομο για απόσταση περίπου 10 μέτρων, (ε) Ο κος Claudiu εξήλθε από την Πάροδο στον Κυρίως Δρόμου σύμφωνα με την ορθή φορά του μονόδρομου και ακολούθως προσέκρουσε στο πίσω μέρος του Οχήματος Παπαχρήστου, (στ) Το Όχημα Claudiu προσέκρουσε στην αριστερή πίσω πλευρά του Οχήματος Παπαχρήστου, με την μπροστινή δεξιά του πλευρά.
  19. Για όλα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προβαίνει σε ανάλογα ευρήματα. VII. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
  20. Το καθήκον του Δικαστηρίου να αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία δεν αλλοιώνεται ούτε ως θέμα αρχής ούτε ως θέμα πρακτικής στα πλαίσια εκδίκασης υποθέσεων που κατατάσσονται ως «ταχείας εκδίκασης» όπως είναι η παρούσα. Παρά το ότι το Δικαστήριο δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει την συμπεριφορά των μαρτύρων από το εδώλιο του μάρτυρα, εφόσον ουδείς αντεξετάσθηκε, εντούτοις, τούτο δεν είναι καθοριστικό για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας τους.
  21. Η απόφαση του Δικαστηρίου ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον μου θα ληφθεί λαμβάνοντας υπόψη σωρεία άλλων παραγόντων που έχουν καθιερωθεί από την πάγια νομολογία όπως είναι για παράδειγμα η λογικοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη ή έλλειψη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων, η ποιότητα της μαρτυρίας τους, η ύπαρξη ή η απουσία οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος, η υποστήριξη της μαρτυρίας τους από την ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη μαρτυρία ή άλλη μαρτυρία (π.χ. πραγματική μαρτυρία) και η αντικειμενική υφή, υπόσταση και αντιπαραβολή των εκατέρωθεν θέσεων των μαρτύρων (βλ. Ζερβού ν. Ζερβού
(2011)1 ΑΑΔ 2192), Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική Έφεση185/2012, απόφαση ημερ. 19.4.2018), έχοντας κατά νου και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (Φάρμα Ρένος Χ''Ιωάννου Δημοσια Εταιρεία Λτδ ν. Χίννη
(2012)1(Β) ΑΑΔ 1331, Αυξεντίου ν. Δίγκλη
(2007)1(Β) ΑΑΔ 1367). i. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ανδρέα Γεωργίου, μάρτυρος για την Ενάγουσα
  1. Ο κος Γεωργίου είναι, όπως ανέφερα πιο πάνω, διευθυντής της Ενάγουσας. Στα πλαίσια της ΕΔ Γεωργίου αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και όπου δεν γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης του. Παρά τις σχετικές αναφορές του ως προς τις περιστάσεις που έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα (βλ. παρ. 9 πιο πάνω) δεν προβάλλει οποιονδήποτε ισχυρισμό ότι ο ίδιος ήταν αυτόπτης μάρτυρας του επίδικου ατυχήματος. Ούτε και δίδει οποιαδήποτε περαιτέρω επεξήγηση ως προς την πηγή της γνώσης του σε σχέση με τα πιο πάνω ζητήματα. Ο δε κος Παπαχρήστου, μέσω της ΕΔ Παπαχρήστου προώθησε ρητώς τη θέση ότι ο κος Γεωργίου δεν ήταν παρών στο χώρο και χρόνο που έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα, θέση σε σχέση με την οποία ο κος Παπαχρήστου δεν αντεξετάσθηκε ούτε αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας.
  2. Από τα πιο πάνω εύλογα προκύπτει και συνεπώς αποδέχομαι ότι ο κος Γεωργίου δεν ήταν παρών στο χώρο του επίδικου ατυχήματος κατά το χρόνο που αυτό έλαβε χώρα. Συνεπώς, κατά λογική προέκταση προκύπτει ότι τα όσα προβάλλει σχετικά με τις περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος αποτελούν επαναλήψεις δηλώσεων από τρίτο ή τρίτα πρόσωπα, εν τη εννοία του Άρθρου 23 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, δηλαδή, αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία. Συνεπεία της πιο πάνω διαπίστωσης μου ενεργοποιείται και η αντίστοιχη υποχρέωση του Δικαστηρίου αξιολόγησης της βαρύτητας που θα προσδοθεί στην πιο πάνω εξ ακοής μαρτυρία που προσκόμισε ο κος Γεωργίου, ως προς τις περιστάσεις που έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 27
(2)και 27
(3)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 (Ηρακλής Γεωργίου ν. Ερμιόνης Σταύρου Στυλιανού
(2009)1 ΑΑΔ 70 και Αντώνης Ν. Μονος κ.ά. ν. S. Xenides Trading Co Ltd κ.ά.
(2010)1 ΑΑΔ 1002). 26. Στρεφόμενη τώρα στα κριτήρια του άρθρου 27
(2)του περί Αποδείξεως Νόμου, αυτό το οποίο προκύπτει είναι ότι ο κος Γεωργίου παραλείπει να αναφέρει στα πλαίσια της ένορκης μαρτυρίας του από ποιο πρόσωπο λαμβάνει γνώση σχετικά τα όσα ισχυρίστηκε αναφορικά με τις περιστάσεις που έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα και τί του έχει ειπωθεί επακριβώς από το εν λόγω πρόσωπο. Ούτε το Δικαστήριο έχει εξουσία να προβεί σε εικασίες περί τούτου. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει την πιο πάνω εξ ακοής μαρτυρία με αναφορά στα κριτήρια του Άρθρου 27 του Κεφ. 9. Για παράδειγμα, δεν είναι σε θέση να εξακριβώσει το βαθμό εξ ακοής, το κατά πόσο η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι και κατά πόσο η εξ ακοής μαρτυρία είναι ουσιωδώς διαφορετική από την αρχική δήλωση ώστε να δύναται να αποδοθεί η δέουσα βαρύτητα σε αυτήν. Ούτε και ο κος Γεωργίου παραχώρησε οποιαδήποτε επεξήγηση αναφορικά με την δυνατότητα να προσκομίσει την καλύτερη μαρτυρία δυνάμει του άρθρου 27
(3)του Κεφ.9 αλλά και ούτε οποιαδήποτε επεξήγηση για ποιο λόγο δεν ήταν εύλογο και εφικτό να κλητευθεί ως μάρτυρας το πρόσωπο που προέβη στην αρχική δήλωση δυνάμει του άρθρου 27
(2)(α).
  1. Ούτε το Δικαστήριο δύναται για σκοπούς αξιολόγησης της βαρύτητας της μαρτυρίας του κου Γεωργίου να λάβει υπόψη το περιεχόμενο της μαρτυρίας του Πρώτου Τριτοδιαδίκου (βλ. κατ' αναλογίαν, Hermes Ltd v. Τασουρής ν. Γεωργιάδης, Πολιτική Έφεση 299/2013, απόφαση ημερ. 16/22/2020 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Κιτρομιλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση 126/2013, απόφαση ημερ. 1/7/2020.)
  2. Ούτε βεβαίως η επισύναψη των φωτογραφιών, τεκμήριο Β, τα οποία επισυνάφθηκαν ως Τεκμήρια δύναται εύλογα να «διορθώσουν» τα πιο πάνω κενά στην μαρτυρία του κου Γεωργίου κατά τρόπο που το Δικαστήριο να είναι σε θέση να προβεί σε αξιολόγηση της δυνάμει του άρθρου 27
(2)του Κεφ.9, καθότι το μόνο το οποίο απεικονίζουν είναι τη συμβολή των δρόμων όπου έλαβε το επίδικο ατύχημα και το σημείο της ζημιάς επί του Οχήματος Claudiu θέματα τα οποία σε κάθε περίπτωση είναι κοινώς αποδεκτά. 29. Ως εκ των πιο πάνω, αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι οι περιστάσεις υπό τις οποίες προσήχθη η πιο πάνω εξ ακοής μαρτυρία του κου Γεωργίου, δεν διευκολύνουν την ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα της υποπαραγράφου (η) του άρθρου 27
(2)του Κεφ.
  2. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν δύναται ευλόγως να αποδοθεί οιαδήποτε αποδεικτική αξία στα όσα ο κος Γεωργίου πρόβαλε ως προς τις περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος μέσω των πιο πάνω αποσπασμάτων από την ένορκη μαρτυρία του και συνεπώς οι εκεί θέσεις του δεν δύναται ευλόγως να γίνουν αποδεκτές από το Δικαστήριο.
  3. Τα όσα ο κος Γεωργίου κατά τα λοιπά προβάλλει μέσω τις γραπτής του μαρτυρίας (και έχουν παρατεθεί στην παρ. 10 πιο πάνω), αποτελούν ζητήματα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει και επομένως δεν λαμβάνονται υπόψη ούτε για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας του κου Γεωργίου ο οποίος υπενθυμίζεται ότι κατέθεσε ως μάρτυρας γεγονότων και όχι ως εμπειρογνώμονας.
  4. Σχετικά με τα Τιμολόγια που επισυνάπτει προς απόδειξη της ισχυριζόμενης ζημιάς της Ενάγουσας, σημειώνεται ότι, ως είναι νομολογημένο τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία αλλά συνεκτιμώνται με το σύνολο του μαρτυρικού υλικού (Palatino Developments Ltd v. Telectronics Communication Ltd
(2002)1B ΑΑΔ 962, Demil Imports Exports Ltd v. Ζήνων Η. Κωνσταντινίδης Λτδ
(2001)1 ΑΑΔ 462, Εμπορικά Ψυγεία Βόρειος Πόλος Λτδ ν. Φάρμα Σ. Ρένου Χ''Ιωάννου
(2012)1 ΑΑΔ 1348, Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου
(2009)1 ΑΑΔ 339, HALEKO HANSEATISCHES LEBENSMITTELKONTOR GMBH & CO OHG v. S.E. LIFE STYLE ENTERPRISES LTD
(2011)1 AAΔ 1055). 33. Αφετηρία της αξιολόγησης της βαρύτητας των Τιμολογίων θεωρώ πως θα πρέπει να είναι τα όσα λέχθησαν στην Θεόδωρος Θεοδώρου ν. Χριστάκη Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ 1392: «Το τιμολόγιο δε συνιστά μαρτυρία για την εργασία η οποία έγινε, αλλά σημείωση γι' αυτή, η οποία συναρτάται με τη γνώση του γράφοντος γι' αυτά που κατέγραψε. Ως φαίνεται, το Δικαστήριο εξίσωσε το τιμολόγιο με συμφωνία, από την οποία απορρέει η υποχρέωση για την οφειλή. Άλλωστε, τα γραφόμενα στο τιμολόγιο αποτελούν αναπαραγωγή των όσων γνώριζε ο διευθυντής των εφεσιβλήτων για την εκτελεσθείσα εργασία.»
  1. Αυτό το οποίο προκύπτει είναι ότι οι δηλώσεις που καταγράφονται επί των Τιμολογίων αποτελούν δηλώσεις των νομικών προσώπων που τα έχουν εκδώσει, των εταιρειών Κ.Ε.Α Insurance Services Autoparts LTD και Pavlos Pavlou & Son Ltd αντίστοιχα. Συνεπώς προκύπτει ότι αποτελούν δηλώσεις τρίτων και αποτελούν επίσης εξ ακοής μαρτυρία εν τη εννοία του Άρθρου 23 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
  2. Κατ' επέκταση ενεργοποιείται η υποχρέωση αξιολόγησης του περιεχομένου τους με βάση τα κριτήρια του Άρθρου 27 του Κεφ.
  4. Η Ενάγουσα δεν αναφέρει για ποιον λόγο δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία από τους ίδιους τους εκδότες των Τιμολογίων ώστε να δύναται να κριθεί κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό να προσέλθουν και να τα καταθέσουν στο Δικαστήριο. Λαμβάνω όμως υπόψη το γεγονός ότι ενόψει της ρητής αναφοράς των ονομάτων των εκδοτών, η ίδια η πλευρά της Εναγόμενης δύνατο να τους κλητεύσει για σκοπούς αντεξέτασης δυνάμει του Άρθρου 26 του Κεφ.9, κάτι που δεν έπραξε. Λαμβάνω επίσης υπόψη ότι η παρουσίαση τους γίνεται από πρόσωπο που έχει ιδίαν γνώση των γεγονότων που αφορούν στην πληρωμή για το κόστος επιδιόρθωσης του Οχήματος Claudiu, δηλαδή της Ενάγουσας και ότι Τιμολόγια παρουσιάζονται αυτούσια και επομένως η αρχική δήλωση επίσης παρουσιάζεται αυτούσια. Συνεπεία των πιο πάνω αποτελεί την κρίση μου ότι δύναται να αποδοθεί επαρκής βαρύτητα στα Τιμολόγια σε σχέση με αυτά που παρουσιάζουν.
  5. Επί των Τιμολογίων όμως αναγράφεται σωρευτικά μεγαλύτερο ποσό από το αξιούμενο, χωρίς να παραχωρείται προς τούτο οποιαδήποτε αιτιολογία από την Ενάγουσα. Το δικαστήριο δεν είναι σε θέση να γνωρίζει, στην απουσία ικανοποιητικών επεξηγήσεων, ποια ποσά από αυτά που αναγράφονται επί των Τιμολογίων η Ενάγουσα προωθεί με την απαίτηση της. Συνεπεία της διάστασης μεταξύ της Έκθεσης Απαίτησης και της μαρτυρίας που επιχείρησε η πλευρά της Ενάγουσας να καταθέσει σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη επεξήγησης από πλευράς της Ενάγουσας, οποιαδήποτε εξαγωγή ευρήματος σε σχέση με το ύψος της ζημιάς της Ενάγουσας θα ανάγετο σε απλή εικασία κατά τόπο ανεπίτρεπτο. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν δύναται να εξαγάγει οιοδήποτε εύρημα αναφορικά με το ύψος της ζημιάς της Ενάγουσας. ii. Αξιολόγηση μαρτυρίας κου Θωμά Θωμά, πρώτου μάρτυρα για την Εναγόμενη
  6. Ο κος Θωμά είναι εργοδοτούμενος της Εναγόμενης, η οποία θα κληθεί να καταβάλει αποζημίωση στην Ενάγουσα σε περίπτωση που η απαίτηση της Ενάγουσας επιτύχει. Λαμβάνω δε τούτο υπόψη στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας του ίδιου.
  7. Το ουσιώδες σημείο από τη μαρτυρία του ήταν η παρουσίαση φωτογραφιών που, σύμφωνα με τη θέση του, απεικονίζουν τη συμβολή των δρόμων που έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα. Αποδέχομαι την πιο πάνω θέση του ενόψει της μη αμφισβήτησης της γνησιότητας των εν λόγω φωτογραφιών από την άλλη πλευρά. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του κου Θωμά ότι από τις εν λόγω φωτογραφείς προκύπτει κάποια ορατότητα από το σημείο της συμβολής της Παρόδου με τον Κυρίως Δρόμο, γεγονός που προκύπτει από τις ίδιες τις φωτογραφίες που επισύναψε.
  8. Η αναφορά του ότι ο κος Claudiu εξήλθε απότομα από την Πάροδο χωρίς να σταματήσει αποτελεί, κατά την θέση του ιδίου, επανάληψη δήλωσης του κου Παπαχρήστου. Προκύπτει ότι λέχθηκε εκ του περισσού εφόσον ο ίδιος ο Παπαχρήστου κατέθεσε μέσω της ΕΔ Παπαχρήστου η μαρτυρία του οποίου θα τύχει αξιολόγησης από το Δικαστήριο. Επομένως, υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καλύτερη μαρτυρία και η σχετική αναφορά του κου Θωμά δεν προφέρει οτιδήποτε περαιτέρω. Υπό το φως της διαπίστωσης μου αυτής σε συνδυασμό με το ότι ο ίδιος καταθέτει ως εργοδοτούμενος του προσώπου που θα κληθεί να καταβάλει αποζημίωση σε περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής, μόνο πολύ μειωμένη βαρύτητα δύναται να αποδοθεί στην πιο πάνω δήλωση του κου Θωμά. iii. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παπαχρήστου, δεύτερου μάρτυρος για την Εναγόμενη
  9. Ο κος Παπαχρήστου, εμπλεκόμενος οδηγός στο επίδικο ατύχημα, είναι εργοδοτούμενος του Δήμου Λάρνακας και αναφέρει ότι ουδέν συμφέρον έχει στην έκβαση της υπόθεσης καθότι σε περίπτωση επιτυχίας της απαίτησης το πρόσωπο που θα κληθεί να καταβάλει αποζημίωση είναι η ασφαλιστική εταιρεία των εργοδοτών του, ήτοι η Εναγόμενη και όχι ο ίδιος. Λαμβάνω δε τούτο το στοιχείο υπόψη στα πλαίσια αξιολόγησης των όσων έχει αναφέρει.
  10. Ενώ ο κος Παπαχρήστου αποδέχεται ότι κατηύθυνε το Όχημα Παπαχρήστου επί δρόμου μονής κατεύθυνσης, προς υποστήριξη του εύλογου της πιο πάνω ενέργειας του, προβάλλει ότι ο λόγος για τον οποίο ενήργησε κατ' αυτόν τον τρόπο είναι διότι στα αριστερά του δρόμου αυτού, αφού το πέρασε για μερικά μέτρα, εντόπισε με τους συναδέλφους του έναν όγκο από σκύβαλα τα οποία δεν ήταν ορατά αρχικά όταν το προσέγγιζαν. Τα σκύβαλα αυτά, συνεχίζει, «έπρεπε να (τα) μαζέψουν» ενώ οι δρόμοι «θα έκλειναν πολύ σύντομα» λόγω του ότι αναμενόταν πλήθος κόσμου να συρρεύσει στο κέντρο της πόλης και οι δρόμοι ήδη άρχισαν να κλείνουν. Οι δε εργασίες συλλογής σκυβάλων «ήταν αναγκαίο να γίνουν» και χρειαζόταν «το δικολάμπινο να πλησιάσει με την όπισθεν επαρκώς στο σημείο όπου βρισκόταν ο όγκος σκυβάλων, ούτως ώστε να μπορέσουμε να τα τοποθετήσουμε στο πίσω μέρος - κάσια του διπλοκάμπινου.»[1] Προβάλλει δε ότι οι συνάδελφοι του ήταν παρόντες, ήταν πεζοί και περισυνέλλεγαν σκύβαλα.
  11. Οι πιο πάνω θέσεις του κου Παπαχρήστου δεν αποτελούν αντικείμενο αμφισβήτησης μεταξύ των μερών ούτε και ο κος Παπαχρήστου αντεξετάστθηκε επί των πιο πάνω. Επομένως αποδέχομαι το σύνολο των πιο πάνω θέσεων του.
  12. Όσον αφορά τη θέση του ότι έλεγξε επαρκώς το δρόμο πίσω του προτού κινηθεί με την όπισθεν, ο ίδιος αναφέρει σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ότι βασιζόταν, τουλάχιστον εν μέρει, στις οδηγίες των συναδέλφων του, οι οποίοι κινούντο πεζοί κατά τον ουσιώδη χρόνο. Επομένως, εύλογα προκύπτει ότι ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να ελέγξει από μόνος του επαρκώς την κίνηση του δρόμου με τον τρόπο που επέλεξε να κινηθεί επί του μονόδρομου και συναφώς δεν αποδέχομαι την πιο πάνω θέση του. Αποδέχομαι όμως τη θέση του ότι ο ίδιος έλαβε βοήθεια από τους συναδέλφους του, οι οποίοι ήσαν παρόντες, για σκοπούς ελέγχου του δρόμου στο πίσω μέρος του Οχήματος Παπαχρήστου.
  13. Περαιτέρω, δεδομένης της διαπίστωσης μου ότι ο ίδιος ο κος Παπαχρήστου δεν ήταν από μόνος του σε θέση να ελέγξει επαρκώς την τροχαία κίνηση πίσω του όπως επέλεξε να κινηθεί, η θέση του ότι ο κος Claudiu «εξήλθε απότομα» από την πάροδο, «χωρίς να ελέγξει την τροχαία κίνηση» δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Τούτο διότι ο κος Παπαχρήστου δεν επεξηγεί με ποιον τρόπο ο ίδιος ήταν σε θέση να γνωρίζει ή να αντιληφθεί τις επακριβείς ενέργειες ή παραλείψεις ή κινήσεις του κου Claudiu ενώ αυτός βρισκόταν επί της Παρόδου δεδομένου του ότι ίδιος κατά τον ουσιώδη χρόνο, βρισκόταν εντός του Οχήματος Παπαχρήστου επί του Κυρίως Δρόμου και όπως ο ίδιος ανέφερε, κατηύθυνε το Όχημα Παπαχρήστου αντίθετα με την ορθή κατεύθυνση του μονόδρομου, με την όπισθεν «με την βοήθεια των συναδέλφων του». Ούτε και προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία ότι οι εν λόγω συνάδελφοι του ήταν σε θέση να διαπιστώσουν τις ακριβείς ενέργειες ή παραλείψεις των οδηγών από τις παρόδους επί του Κυρίως Δρόμου. Επομένως, δεν αποδέχομαι την πιο πάνω θέση του.
  14. Δεδομένης της αποδοχής της θέσης του ως προς τους λόγους για τους οποίους επέλεξε να κινηθεί κατά τον τρόπο που κινήθηκε (περισυλλογή σκυβάλων) και με δεδομένο ότι οι συνάδελφοι του βρίσκονταν παραπλήσια του Οχήματος Παπαχρήστου προκύπτει ως ζήτημα κοινής λογικής ότι πράγματι κατεύθυνε το Όχημα Παπαχρήστου «με πολύ χαμηλή ταχύτητα».
  15. Δεν με βρίσκει σύμφωνη η θέση του κου Κουκούνη ότι οι περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος ως εκτέθηκαν από τος κο Παπαχρήστου υποστηρίζεται επαρκώς από την ενώπιον μου πραγματική μαρτυρία που προσκομίστηκε από την πλευρά της Εναγόμενης και δη από τις φωτογραφείς που επισυνάφθηκαν ως τεκμήρια. Το μόνο που απεικονίζουν οι εν λόγω φωτογραφίες είναι τον δρόμο ή μέρος του δρόμου σε κάποιο σημείο του οποίου, ως είναι παραδεκτό, έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα. Δεν σχετίζονται ούτε τείνουν να υποστηρίξουν τα κατά πόσο ο κος Claudiu εξήλθε απότομα της παρόδου χωρίς τη δέουσα παρατηρητικότητα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης.
  16. Ούτε οι εν λόγω φωτογραφείς τείνουν να καταδείξουν την ορατότητα που είχε ο κος Claudiu προτού εξέλθει από την πάροδο. Ναι μεν προκύπτει κάποια ορατότητα από τις πιο πάνω φωτογραφείς αλλά στην απουσία μαρτυρίας ως προς το ακριβές σημείο σύγκρουσης, το Δικαστήριο δεν δύναται να εξαγάγει οιοδήποτε εύρημα ως προς την ορατότητα που πράγματι είχε ο κος Claudiu επί του σημείου που κινείτο ο κος Παπαχρήστου ώστε να αξιολογήσει το εύλογο της ενέργειας του αυτής κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κοντολογίς, οι εν λόγω φωνογραφίες θα είχαν αξία σε περίπτωση που καθορίζετο το σημείο σύγκρουσης.
  17. Ούτε το γεγονός ότι ο κος Claudiu ήταν κουρασμένος ή ξενυχτισμένος δύναται να αποτελέσει ικανή περιστατική μαρτυρία προς υποστήριξη των δικογραφημένεων θέσεων του στην απουσία άλλων αξιόπιστων στοιχείων από τη μαρτυρία του ως προς τις περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος. iv. Αξιολόγηση μαρτυρίας κου Cucu Vasile Claudiu, μάρτυρος για τον Πρώτο Τριτοδιάδικο Μαρτυρία Πρώτου Τριτοδιάδικου
  18. Ο κος Claudiu, οδηγός του Οχήματος Claudiu και Πρώτος Τριτοδιάδικος διαφώνησε με τα όσα πρόβαλε ο κος Παπαχρήστου και ανέφερε ότι ο κος Παπαχρήστου εντελώς απροειδοποίητα, απρόοπτα και απρόβλεπτα οδήγησε το όχημα το με την όπισθεν, με αποτέλεσμα να του ανακόψει την κανονική του πορεία και να προκαλέσει τη σύγκρουση. Λαμβάνω υπόψη ότι ο κος Claudiu έχει άμεσο συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης καθότι συμμετέχει στη διαδικασία υπό την προσωπική του ιδιότητα.
  19. Δεν προκύπτει από τα όσα ανέφερε ότι ο ίδιος ήταν σε θέση να αντιληφθεί τις κινήσεις του Οχήματος Παπαχρήστου καθότι, εάν ο ίδιος ο κος Claudiu αντιλαμβανόταν την ύπαρξη του Οχήματος Παπαχρήστου θα έπρεπε να παραχωρήσει και κάποια εξήγηση για τα μέτρα που είχε λάβει για να αποφύγει τη σύγκρουση, πράγμα που δεν έπραξε. Τα όσα δε προβάλλει δεν στηρίζονται από οποιαδήποτε ανεξάρτητη μαρτυρία αλλά ούτε και η μαρτυρία του στηρίζεται από επαρκείς λεπτομερείς. Για παράδειγμα, ο ίδιος δεν καθορίζει το επακριβές σημείο σύγκρουσης ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αξιολογήσει τη θέση που προβάλλει ότι ο κος Παπαχρήστου ανέκοψε την πορεία του. Ούτε και αναφέρει οτιδήποτε σε σχέση με την ταχύτητα που κινείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν αποδέχομαι τα όσα έχει προβάλει σε σχέση με τις περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος. v. Αξιολόγηση μαρτυρίας της κας Χριστίνας Μέρικου, μάρτυρος για την Δεύτερη Τριτοδιάδικο
  20. Από την ενώπιον μου μαρτυρία αλλά και από τα όσα η ίδια αναφέρει (αφού τα όσα αναφέρει αποτελούν στοιχεία που προέκυψαν «από την προβλεπόμενη εξέταση - διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος») προκύπτει ότι ούτε η κα Μέρικου δεν έχει ιδίαν γνώση των περιστάσεων του επίδικου ατυχήματος. Συνεπώς, τα όσα αναφέρει στα πλαίσια της έγγραφης της μαρτυρίας αποτελούν εξίσου εξ ακοής μαρτυρία. Ισχύουν κατ' αναλογίαν τα όσα ανέφερα σε σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κου Γεωργίου, εφόσον ούτε και η κα Μέρικου αποκαλύπτει το πρόσωπο που προέβη στην αρχική δήλωση ώστε να δύναται το Δικαστήριο να αποφασίσει ποια είναι η βαρύτητα που θα πρέπει να αποδοθεί στις δηλώσεις της ως προς τις περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος δυνάμει του άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου. Ως εκ τούτου, δεν δύναται να αποδοθεί οιαδήποτε βαρύτητα στις σχετικές της αναφορές στις παραγράφους 4 και 5 και συναφώς δεν αποδέχομαι τις εκεί θέσεις της. Τα όσα κατά τα λοιπά ανέφερε στα πλαίσια της μαρτυρίας της αποτελούν κοινώς αποδεκτά γεγονότα σε σχέση με τα οποία το Δικαστήριο εξήγαγε ήδη σχετικά ευρήματα. VIII. Ευρήματα του Δικαστηρίου επί αμφισβητούμενων γεγονότων
  21. Πέραν των ευρημάτων του Δικαστηρίου τα οποία εξάγονται από τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα (βλ. ενότητα V πιο πάνω), τα ευρήματα που κατά τα λοιπά το Δικαστήριο δύναται να εξαγάγει είναι περιορισμένα και έχουν ως εξής: (α) Ο λόγος για τον οποίο ο κος Παπαχρήστου κατεύθυνε το Όχημα Παπαχρήστου με την όπισθεν επί της οδού Παύλου Βαλσαμάκη ήταν διότι στα αριστερά του δρόμου αυτού, αφού το πέρασε για μερικά μέτρα, εντόπισε με τους συναδέλφους του, έναν όγκο από σκύβαλα τα οποία δεν ήταν ορατά αρχικά όταν το προσέγγιζαν. Τα σκύβαλα αυτά, σύμφωνα με την αντίληψη του ιδίου, «έπρεπε να (τα) μαζέψουν» ενώ οι δρόμοι «θα έκλειναν πολύ σύντομα» λόγω του ότι αναμενόταν πλήθος κόσμου να συρρεύσει στο κέντρο της πόλης και οι δρόμοι ήδη άρχισαν να κλείνουν. Κατά την αντίληψη του και πάλιν, έπρεπε το Όχημα Παπαχρήστου να πλησιάσει με την όπισθεν επαρκώς στο σημείο όπου βρισκόταν ο όγκος σκυβάλων, ούτως ώστε να μπορέσουν να τοποθετήσουν στο πίσω μέρος τον πιο πάνω όγκο σκυβάλων. Παρόντες ήταν και δύο συνάδελφοι του οι οποίοι ήταν πεζοί και περισυνέλλεγαν σκύβαλα, (β) Ο κος Παπαχρήστου έλαβε βοήθεια από τους συναδέλφους του για σκοπούς ελέγχου του δρόμου στο πίσω μέρος του Οχήματος Παπαχρήστου κατά τον ουσιώδη χρόνο της σύγκρουσης, (γ) Το Όχημα Παπαχρήστου οδηγείτο από τον κο Παπαχρήστου με πολύ χαμηλή ταχύτητα (δ) Υπήρχε κάποια ορατότητα από το αλτ της Παρόδου προς τον Κυρίως Δρόμο. IX. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
  22. Το αστικό αδίκημα της αμέλειας ορίζεται από το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, το οποίο αποτελεί κωδικοποίηση των αρχών του κοινοδικαίου (Στρατμάρκο Λτδ ν. Πέτρου Μιχαήλ
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 453). Η νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου αναφορικά με την εφαρμογή του Άρθρου 51, Κεφ.148 σε περιπτώσεις τροχαίων αδικημάτων είναι πλούσια με τις πράξεις ή παραλείψεις του οδηγού να κρίνονται με βάση το επίπεδο του «μέσου συνετού οδηγού».[2] Επομένως, η Ενάγουσα θα πρέπει να αποδείξει ότι ο κος Παπαχρήστου (α) τέλεσε πράξη την οποία υπό τις περιστάσεις ένας λογικός συνετός οδηγός δεν θα τελούσε ή παρέλειψε να τελέσει πράξη που ένας τέτοιος οδηγός θα οδηγούσε και (β) υπείχε υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις να μην επιδείξει αμέλεια. 54. Αναφορικά με το δεύτερο σκέλος στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μαρίας Αλεξάνδρου κ.ά. ν. Άντρης Σωτηρίου Λεβέντη κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 420, αναγνωρίστηκε ότι το καθήκον οδηγού «γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί το δρόμο τη λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειας τους».[3] Συνάγεται επομένως ότι οι κ.κ. Παπαχρήστου και Claudiu ως χρήστες του δρόμου υπείχαν καθήκον ο ένας απέναντι στον άλλον για την προστασία της ασφάλειας τους. 55. Αναφορικά με το πρώτο σκέλος, η έννοια της αμέλειας αποτελεί ζήτημα πραγματικών γεγονότων τα οποία θα πρέπει να εξακριβωθούν υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της κάθε περίπτωσης και συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης (Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.ά.
(1991)1 ΑΔΑ 457). Το κριτήριο για τον καθορισμό αμέλειας δεν συναρτάται με τους υποκειμενικούς παράγοντες που προσδιορίζουν τις δυνατότητες του οδηγού για επιμελή οδήγηση αλλά κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί το δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν το δρόμο ((βλ. Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας
(1996)2 ΑΑΔ 300 και εκεί αναφερόμενες αυθεντίες και Αλεξάνδρου (ανωτέρω)). Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην Αριστείδου ν. Πολυδώρου, Πολιτική Έφεση Αρ. 346/2010, απόφαση ημερ. 15.1.2016, ECLI:CY:AD:2016:A16: «Ο Εναγόμενος θα πρέπει να έχει συμπεριφερθεί και θα πρέπει να έχει επιδείξει προσοχή και φροντίδα χαμηλότερου επιπέδου, υπό τις περιστάσεις, από το επίπεδο που αναμένεται από έναν λογικό, συνετό, ικανό και έμπειρο οδηγό. Το μέτρο δεν είναι εκείνο του τέλειου οδηγού, αλλά του λογικού, συνετού και ικανού οδηγού.» 56. Αναφορικά με το θέμα ευθύνης, σημειώνεται ότι για να δικαιούται η Ενάγουσα στις αξιούμενες αποζημιώσεις θα πρέπει εκτός από την διάπραξη αμέλειας από τον κο Παπαχρήστου, να αποδείξει και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ του εν λόγω αστικού αδικήματος και της προκληθείσας ζημίας, δηλαδή να αποδείξει με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων πώς το αστικό αδίκημα προκάλεσε ή ουσιαστικά συνέδραμε στην προκληθείσα ζημιά του (βλ. Παρασκευαϊδης ν. Συμεωνίδης και Υιοι Λτδ
(1994)1 ΑΑΔ 560). 57. Εάν αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος του εναγόμενου σύμφωνα με τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, τότε το Δικαστήριο, εφόσον εγείρεται το ζήτημα, όπως στην παρούσα περίπτωση, εξετάζει με βάση του άρθρο 57 του Κεφ. 148 εάν ο ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ εναγόμενων, από τη μια, και ενάγοντα, από την άλλη, και μειώνει το ποσό των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του ενάγοντα. Εάν επιδόθηκαν ειδοποιήσεις με βάση το Άρθρο 64 και τη Δ.10 θ.1
(1)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, προχωρεί στον καταμερισμό της ευθύνης και στον καθορισμό του ποσοστού της συνεισφοράς ή αποζημίωσης μεταξύ των εναγόμενων και των τριτοδιαδίκων (βλ. κατ' αναλογίαν Μαυρίδης ν. Dharaghji
(1990)1 AAΔ 1013).
  1. Στην παρούσα υπόθεση, η Ενάγουσα δεν προσέφερε ικανοποιητική και αξιόπιστη μαρτυρία ως προς τις περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος, προς υποστήριξη της απαίτησης της. Η μοναδική μαρτυρία που προσφέρθηκε σε σχέση με τις περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος ήταν αυτή του κου Γεωργίου η μαρτυρία του οποίου για τους λόγους που έχουν ήδη εκτεθεί στις παραγράφους 24 - 30 πιο πάνω δεν δύναται να ληφθεί και δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι η μαρτυρία που δόθηκε από τον Πρώτο Τριτοδιάδικο δεν δύναται να ληφθεί υπόψη για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της Ενάγουσας (Hermes Ltd v. Τασουρής ν. Γεωργιάδης, Πολιτική Έφεση 299/2013, απόφαση ημερ. 16/22/2020 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Κιτρομιλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση 126/2013, απόφαση ημερ. 1/7/2020).
  2. Συνεπεία τούτου, η Ενάγουσα δεν απέσεισε το βάρος με το οποίο είναι επιφορτισμένη να αποδείξει τη διάπραξη αμέλειας από την Εναγόμενη καθώς και την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της αμέλειας της Εναγόμενης και του επίδικου ατυχήματος. Το γεγονός ότι ο κος Παπαχρήστου κινήθηκε με την όπισθεν επί μονόδρομου δεν δύναται από μόνο του να οδηγήσει σε συμπέρασμα για διάπραξη αμέλειας σε βάρος της Ενάγουσας ή για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος από την αμέλεια της Εναγόμενης, στην απουσία προσκόμισης αξιόπιστης μαρτυρίας ως προς τις περιστάσεις του επίδικου ατυχήματος που να φωτίζουν ικανοποιητικά την επέλευση του συμβάντος (βλ. Νεοφύτου ν. Αντωνιάδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 8798, απόφαση ημερ. 20.5.16) , όπως θα ήταν, για παράδειγμα, μαρτυρία αναφορικά με τα μέτρα που έλαβε ο κος Claudiu προτού εξέλθει στον Κυρίως Δρόμο, το σημείο σύγκρουσης, την ταχύτητα με την οποία κινούντο τα δύο οχήματα, την ακριβή ορατότητα που είχε ο κος Claudiu από τη συμβολή των επίδικων δρόμων επί της πραγματικής θέσεως του Οχήματος Παπαχρήστου αμέσως πριν τη σύγκρουση κλπ. (βλ. κατ' αναλογία Λόης κ.ά. ν. Χριστίνα Παύλου, μέσω του πατρός της Χριστάκη Παύλου ως Πλησιέστερου Συγγενούς και Φυσικού Κηδεμόνος
(1998)1 ΑΑΔ 1662, Χριστοδούλου ν. Μπίλλη
(1998)1 ΑΑΔ 164) και Μιχάλης Κυριάκου κ.ά. ν. Νίκης Κανάρη
(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1436 και Νεοφύτου (ανωτέρω). Τυχόν εξαγωγή συμπεράσματος για αμέλεια σε βάρος της Ενάγουσας από την οδήγηση του κου Παπαχρήστου με την όπισθεν, ακόμα και επί δρόμου μονής κατεύθυνσης κατά παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, χωρίς οτιδήποτε άλλο, θα ισοδυναμούσε με αντιμετώπιση του αστικού αδικήματος της αμέλειας ως αστικού αδικήματος αυστηρής ευθύνης. 60. Όπως επίσης χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Ράλλης Μακρίδης & Υιοί Λτδ ν. Λουκά
(2003)1 ΑΑΔ 447: «Ο ενάγων θα πρέπει να αποδείξει την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της αμέλειας του αντίδικού του και των ζημιών που έχει υποστεί (Metropolitan Railway Co v. Jackson 47 L.J.C.P. 303). Δεν εναπόκειται στον εναγόμενο να απαλλάξει τον εαυτό του αποδεικνύοντας ότι το δυστύχημα ήταν είτε αναπόφευκτο ή ότι δεν ήταν αποτέλεσμα της δικής του αμέλειας. Ο ζημιωθείς θα πρέπει θετικά να αποδείξει ότι η ζημιά ήταν αποτέλεσμα της αμέλειας του εναγόμενου (Wilsher v. Essex Area Health Authority [1988] 1 All E.R. 871 και Carslogie SS Co v. Royal Norwegian Government [1952] 1 All E.R. 20), άλλως η αγωγή του θα πρέπει να απορριφθεί. [...] Θα πρέπει, με άλλα λόγια, να αποδειχθεί ότι η αδικοπραξία του εναγόμενου προκάλεσε τη ζημιά του ενάγοντα. Ακόμα και στην περίπτωση παραδοχής αμέλειας από τον εναγόμενο, χωρίς άλλου τινός, ο ενάγων δεν δικαιούται αποζημίωσης, εκτός αν μπορεί να συνδέσει τη ζημιά του με την αμέλεια αυτή (Rankine v. Garton Sons & Co. Ltd. [1979] 2 All E.R. 1185). [.] Όπου η αιτιώδης συνάφεια δεν μπορεί να αποδειχθεί γιατί πιθανοί λόγοι του ατυχήματος είναι εξ ίσου η ευθύνη του εναγόμενου και η ευθύνη του ενάγοντα, το δικαστήριο αναπόφευκτα θα πρέπει να καταλήξει ότι ο ενάγων απέτυχε να αποσύσει το βάρος, όχι μόνο να αποδείξει την παράβαση του καθήκοντος, αλλά και τη συνάφεια μεταξύ της παράβασης και της ζημιάς που έχει υποστεί (βλέπε Charlesworth & Percy on Negligence, 8η έκδοση, παραγρ. 5-44). Στην παρούσα υπόθεση δεν συμφωνούμε ότι, στην απουσία οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας για συνδρομή άλλης αιτίας πρόκλησης του ατυχήματος, το δυστύχημα δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη μη κατοχή από τον εφεσίβλητο των απαραίτητων προσόντων για οδήγηση του συγκεκριμένου οχήματος. Η θεώρηση αυτή συγκρούεται με την υφιστάμενη νομολογία. Στην απουσία μαρτυρίας για το τι προκάλεσε το ατύχημα, το δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει ουσιαστικά σε υποθέσεις και να δεκτεί ότι αυτό οφείλεται στη μη κατοχή της ανάλογης άδειας. Το πρωτόδικο δικαστήριο είχε ενώπιον του μαρτυρία ότι ο εφεσίβλητος οδηγούσε, ύστερα από σχετικές οδηγίες των εργοδοτών του, φορτηγό, χωρίς να έχει την κατάλληλη άδεια. Είχε επίσης ενώπιον του ότι σε κάποιο σημείο του δρόμου και για κάποιο λόγο, ο οποίος δεν αποδείχθηκε, ο εφεσίβλητος απώλεσε τον έλεγχο του οχήματος, με αποτέλεσμα το όχημα να ανατραπεί. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να συνδέει την παράλειψη των εφεσειόντων με τη ζημιά του εφεσίβλητου. Ακόμα και αν δεκτεί κάποιος ότι οι εφεσείοντες, δίδοντάς του εντολή να οδηγήσει το συγκεκριμένο όχημα γνωρίζοντας ότι ο εφεσίβλητος δεν κατείχε τα κατάλληλα προσόντα, παρέβησαν το καθήκον επιμέλειας που είχαν απέναντί του, δεν έχει συνδεθεί η παράβαση αυτή με το ατύχημα και τον τραυματισμό του εφεσίβλητου.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου). 61. Όπως επίσης λέχθηκε Thesis Trading Co Ltd v. Δήμος Λάρνακας, Πολιτική Έφεση Αρ. 388/10, απόφαση ημερ. 23.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:A299: «αξιοπιστία ενός μάρτυρα εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (Federal Bank of Lebanon (SAL) v. N. Σιακόλα
(2011)1 Α.Α.Δ. 1422). Η μαρτυρία του ΜΕ1 απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη. Τούτων δοθέντων η υπόθεση δεν περισώζεται ούτε με τις εν μέρει, όπως θεωρεί ο συνήγορος των εφεσειόντων, 'παραδοχές' των ΜΥ2 και ΜΥ3. Ο ενάγων έχει το βάρος να θεμελιώσει, με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, αμέλεια του αντιδίκου και αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της αμέλειας και των ζημιών που έχει υποστεί συνεπεία αυτής, Μπούλος Μαρσελ κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, Χρυσάνθου κ. α. ν. Φραντζή
(2010)1 Α.Α.Δ. 1295, Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614, Baloise Insurance Co Ltd v. Κατωμονιάτη
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275 και Κυριάκος Σοφοκλέους ν. Γιώτας Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665. [.] Το κριτήριο όπως ξεκάθαρα πλέον ορίζεται στην Μαρσέλ κ.α. (ανωτέρω), σ. 1868, δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι 'πιο πιθανή παρά η αντίθετη', εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι 'πιο πιθανή παρά η αντίθετη', εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, para 4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας).» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου). 62. Σχετικές είναι επίσης και οι Χαραλάμπους ν. Στυλιανού
(1991)1(Α) ΑΑΔ 284, Κυριάκος Χριστοδούλου ν. Γρηγόρης Γρηγορίου
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 178, Κανάρη (ανωτέρω) και Rouse v. Squires
(1973)1 QB 889), στις οποίες και παραπέμπω.
  1. Υπό το φως όλων των πιο πάνω αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων.
  2. Η πιο πάνω κατάληξη μου επισφραγίζει και την τύχη της αγωγής η οποία θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται.
  3. Συνεπεία της πιο πάνω κατάληξης μου απορρίπτεται και η απαίτηση της Εναγόμενης εναντίον των Τριτοδιαδίκων για συνεισφορά ή αποζημίωση, εφόσον δεν τίθεται ζήτημα συνεισφοράς τους προς την Εναγόμενη. X. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
  4. Για σκοπούς πληρότητας προχωρώ να εξετάσω το ζήτημα των αποζημιώσεων σε περίπτωση που ήθελε επικρατήσει αντίθετη άποψη ως προς το θέμα της ευθύνης.
  5. Με την Έκθεση Απαίτησης της η Ενάγουσα αξιώνει το ποσό των €817,39 για ειδικές ζημιές ως έξοδα επιδιόρθωσης του Οχήματος Παπαχρήστου.
  6. Αυτό το οποίο προβάλλει η πλευρά της Εναγόμενης είναι ότι παρά την επισύναψη των Τιμολογίων η Ενάγουσα δεν έχει αποδείξει ότι έχει υποστεί ζημιά στην έκταση που αυτά αναφέρουν καθότι (α) δεν αποτελούν αποδείξεις πληρωμής, (β) δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία εκ μέρους της Εναγόμενης ότι τα ποσά που εκεί αναγράφονται έχουν όντως πληρωθεί από την Ενάγουσα, (γ) δεν προσκομίστηκε μαρτυρία εκτιμητή περιλαμβανομένης μαρτυρίας εκτιμητή στην οποία να περιγράφονται οι ισχυριζόμενες ζημιές επί του Οχήματος Παπαχρήστου, (δ) η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν συνδέει τις όποιες ζημιές που υπέστη η Ενάγουσα συνεπεία του επίδικου ατυχήματος εφόσον δεν εξειδικεύονται και ούτε περιγράφονται από τον κο Γεωργίου. Ως εκ τούτου, όπως αναφέρει ο κος Κουκούνης, «η ενάγουσα ισχυρίζεται το όχημα ΜΥΖ605 υπέστη ζημιές, χωρίς να λέει ποιες ζημιές υπέστη.»[4]
  7. Σημειώνω εδώ ότι ο ενάγοντας είναι επωμισμένος με την αυστηρή απόδειξη των αποζημιώσεων που ταξινομεί ως ειδικές (Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου
(2008)1 ΑΑΔ 1083 και Κολάνη ν. Ταμπούρα
(2010)1 ΑΑΔ 1108). Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό ότι το Δικαστήριο, για τους λόγους που επεξηγήθηκαν στις παραγράφους 32-35 πιο πάνω, απέδωσε μειωμένη βαρύτητα στο περιεχόμενο των Τιμολογίων ενώ για τους λόγους που εκτίθενται την παράγραφο 36 πιο πάνω το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να εξαγάγει εύρημα σχετικά με το ύψος της ζημιάς της Ενάγουσας.
  1. Πέραν των Τιμολογίων η Ενάγουσα δεν έχει προσκομίσει οποιεσδήποτε αποδείξεις πληρωμής ώστε το Δικαστήριο να δύναται να βασισθεί σε οποιοδήποτε άλλοι στοιχείο από τη μαρτυρία της. Η δε αναφορά της σε «απαιτούμενα ποσά» δεν κρίνεται επαρκής για σκοπούς απόσεισης του βάρους απόδειξης με το οποίο είναι επιφορτισμένη σε σχέση με την απόδειξη ειδικών αποζημιώσεων.
  2. Συνεπώς, υπό το φως των πιο πάνω ακόμα και σε περίπτωση επιτυχίας της απαίτησης της Ενάγουσας το Δικαστήριο θα επιδίκαζε μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις (βλ. κατ' αναλογίαν Stassinos Investment and Finance Ltd v. Γενικός Εισαγγελεάς της Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση Αρ. 142/2013, απόφαση ημερ. 3.3.2020 και Ροδοσθένους ν. Φουρουκλά
(2010)1 ΑΑΔ 1154). ΧI. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  1. Δεν έχω διαπιστώσει να συντρέχει κάποιος λόγος που να δικαιολογεί απόκλιση από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα συνεπώς η Εναγόμενη δικαιούται στα έξοδα της αγωγής. Αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας του Τριτοδιαδίκου και παρά το ότι η διαδικασία Τριτοδιαδίκου θα απορριφθεί αφού δεν μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε επιμερισμός ευθύνης, κρίνω ότι δεν θα ήταν δίκαιο να επιδικασθούν έξοδα προς όφελος του Τριτοδιαδίκου και εις βάρος της Εναγόμενης καθότι όπως διαφάνηκε η ενέργεια της Εναγόμενης να συνενώσει τον Τριτοδιάδικο ήταν δικαιολογημένη.
  2. Ως εκ τούτου η Αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αξίωση της Εναγόμενης εναντίον του Τριτοδιαδίκου απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.)......... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. παρ. 5 και 7 της ΕΔ Παπαχρήστου. [2] Βλ. Στρατμάρκο (ανωτέρω), Αριστείδου ν. Πολυδώρου, Πολιτική Έφεση Αρ. 346/2010, απόφαση ημερ. 15.1.2016, ECLI:CY:AD:2016:A16, [3] Βλ. επίσης Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας
(2002)2 ΑΑΔ 378: «Η αμέλεια ενός οδηγού βασίζεται στην παράλειψη εκπλήρωσης του καθήκοντος εκδήλωσης μέριμνας και φροντίδας για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο» και Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας
(1996)2 ΑΑΔ 300. [4] Παρ. 90 της γραπτής αγόρευσης του κου Κουκούνη. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.