← Κύπρος

Κωνσταντίνου Χρίστου κ.α. ν. Αριάδνης Κωνσταντίνου Μαγείρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 726/2019, 1/7/2022

Κωνσταντίνου Χρίστου κ.α. ν. Αριάδνης Κωνσταντίνου Μαγείρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 726/2019, 1/7/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A148 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 726/2019 Μεταξύ:

  1. Κωνσταντίνου Χρίστου,
  2. Μιχάλη Χρίστου Εναγόντων / Καθ' ων η Αίτηση -και-
  3. Αριάδνης Κωνσταντίνου Μαγείρου
  4. Ευανθίας Κωνσταντίνου Μαγείρου
  5. Σταυρούλας Κώστα Νικολάου Εναγόμενων / Αιτητών Ημερομηνία: 1 Ιουλίου 2022 Εμφανίσεις: Για Αιτήτριες / Εναγόμενες: κ. Μ. Ι. Κυριακίδης για Μάριος Ι. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η Αίτηση / Ενάγοντες: κ. Μ. Παρασκευάς ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση για επιτόπια εξέταση) Εισαγωγή
  6. Με την παρούσα αίτηση τους οι Εναγόμενες - Αιτήτριες («οι Αιτήτριες») αξιώνουν διάταγμα με το οποίο να καλείται ο Διευθυντής του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας όπως διεξαγάγει επιτόπια εξέταση δύο ακινήτων τα οποία βρίσκονται στον Κόρνο στην Επαρχία Λάρνακας και γειτνιάζουν («τα Ακίνητα») και να ετοιμάσει έκθεση βάσει των δικογράφων της υπόθεσης. Ιδιοκτήτες του ενός εκ των ως άνω δύο ακινήτων είναι οι Αιτήτριες («το Πρώτο Ακίνητο») και του άλλου οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση («οι Καθ' ων η Αίτηση») («το Δεύτερο Ακίνητο»). Τα Ακίνητα αποτελούν αντικείμενο της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο την οποία ήγειραν οι Καθ' ων η Αίτηση εναντίον των Αιτητριών («η Αγωγή»). Τα δικόγραφα
  7. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την Έκθεση Απαίτηση τους προβάλλουν ότι στις 19.11.2011 ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας εξέδωσε την απόφαση του για επίλυση συνοριακής διαφοράς σε σχέση με τα Ακίνητα μεταξύ του τότε ιδιοκτήτη του Δεύτερου Ακινήτου (και πατέρα των Εναγόντων) και των Αιτητριών («η Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου»). Οι Αιτήτριες δεν καταχώρησαν αίτηση / έφεση στο Επαρχιακό Διακστήριο Λάρνακας δυνάμει το άρθρου 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 ούτε και εξασφάλισαν οποιαδήποτε παράταση χρόνου για τον σκοπό αυτό. Συνεπώς η Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου κατέστη τελεσίδικη.
  8. Οι Αιτήτριες επεμβαίνουν παράνομα στο Δεύτερο Ακίνητο κατά 295 τετραγωνικά μέτρα, ήτοι 58 τετραγωνικά μέτρα μέσω επέμβασης κτιρίου και 237 τ.μ. μέσω επέμβασης χώρου. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας η εκτιμημένη αξία του Δεύτερου Ακινήτου ανέρχεται σε €336,900 και ως εκ τούτου η παράνομη επέμβαση των Εναγόμενων στα 295 τ.μ. επί του Δεύτερου Ακινήτου είναι αξίας €63,
  9. Οι Αιτήτριες παρά την έκδοση της Απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου και παρά τις οχλήσεις των Καθ' ων η Αίτηση δεν συμμορφώνονται με το περιεχόμενο της και ως εκ τούτου οι Καθ' ων η Αίτηση αξιώνουν άρση της παράνομης επέμβασης και γενικές αποζημιώσεις.
  10. Με την Υπεράσπιση τους οι Αιτήτριες αποδέχονται τις θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση στην παρ. 2 πιο πάνω με την επιφύλαξη ότι «στην περιοχή η διεξαχθείσα χωρομετρία είναι λανθασμένη, ώστε τα κτηματολογικά σχέδια να μη συμφωνούν με την πραγματική κατάσταση επιτόπου, τη χωρομέτρηση των κτιρίων και τα όρια» των Ακινήτων (παρ. 2 της Υπεράσπισης). Προβάλλουν συγκεκριμένα ότι τα 295 τ.μ. στα οποία αναφέρονται οι Καθ' ων η Αίτηση αποτελούν ιδιοκτησία τους. Επίσης προβάλλουν ότι οι αξία του ακινήτου στην οποία αναφέρονται οι Καθ' ων η Αίτηση είναι πέραν της αγοραίας. Επιπλέον, οι Αιτήτριες εγείρουν ανταπαίτηση αξιώνοντας εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση δήλωση ότι τα ως άνω αναφερόμενα 295 τ.μ. αποτελούν μέρος του Πρώτου Ακινήτου και διάταγμα διατάττον τον Διευθυντή του Κτηματολογίου να διορθώσει τα κτηματολογικά σχέδια και αρχεία ώστε να εμπίπτουν «σύμφωνα με το σχέδιο [ ] της ταυτάριθμης Έγγραφης Συγκατάθεσης ημ. 4.5.1997 που κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας». Στα πλαίσια της ανταπαίτησης τους προβάλλουν, μεταξύ άλλων, ότι λόγω λανθασμένων χωρομετρικών σχεδίων στην περιοχή η οποία επηρεάζει και τα Ακίνητα, στα κτηματολογικά σχέδιά φαίνεται να εμπίπτει η ως άνω έκταση των 295 τ.μ. εντός του Δεύτερου Ακινήτου και όχι εντός του Πρώτου Ακινήτου ως η σχετική συμφωνία που συνήφθη στις 4.5.1977 μεταξύ των τότε ιδιοκτητών των Ακινήτων η οποία αντικατοπτρίζεται με σχετική Έγγραφη Συγκατάθεση που είχε κατατεθεί τότε στο Κτηματολογικό και Χωρομετρικό Τμήμα από τους τότε ιδιοκτήτες των Ακινήτων. Η υπό κρίση αίτηση
  11. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στη Διαταγή 48 θ.θ.1-3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60, στα άρθρα 48, 56, 50Α, 51Α

(1)και
(2)και 61 του περί της Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου του Κεφαλαίου 224 («ο Νόμος») και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 3 («η ΕΔ Νικολάου») η οποία αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη να προβαίνει στην ΕΔ Νικολάου από τις Εναγόμενες 1 και
  1. Εκεί αναφέρει ότι για τα όσα καταθέτει αντλεί γνώση υπό την ιδιότητα της ως συνιδιοκτήτριας του Πρώτου Ακινήτου. Περαιτέρω, αναφέρει, όπως μπορώ να συνοψίσω ότι: (α) οι Αιτήτριες αμφισβητούν ότι η έκταση των 295 τ.μ. που διεκδικούν οι Καθ' ων η Αίτηση, εμπίπτει στην εγγραφή του Δεύτερου Ακινήτου και ισχυρίζονται ότι εμπίπτει στην εγγραφή του Πρώτου Ακινήτου καθότι «η διεξαχθείσα χωρομετρία βάσει της οποίας ετοιμάστηκαν τα εν χρήσει κτηματολογικά σχέδια, είναι λανθασμένη, έτσι ώστε να μη συμφωνούν με την πραγματική κατάσταση επιτόπου, τη χωροθέτηση των κτιρίων και τα όρια της κάθε ιδιοκτησίας» συμπεριλαμβανομένων και των Ακινήτων (παρ. 6 της ΕΔ Νικολάου). (β) στις 4.5.77 ο πατέρας των Καθ' ων η Αίτηση και ο πατέρας των Αιτητριών, οι οποίοι ήσαν προηγούμενοι ιδιοκτήτες του Δεύτερου και του Πρώτου Ακινήτου, αντίστοιχα, έδωσαν την έγγραφη συγκατάθεση τους, ώστε με βάση την υφιστάμενη επιτόπου κατάσταση και τις μεταξύ τους διευθετήσεις να γίνει διόρθωση των σχεδίων, έτσι ώστε να εμπίπτουν στην εγγραφή των Αιτητριών ολόκληρο το κτίριο και επιπλέον έκταση γης όπως προσδιορίζεται στο πιστό αντίγραφο του σχεδιαγράμματος του Κτηματολογίου το οποίο μαζί με την Έγγραφη Συγκατάθεση τους, επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α. (γ) Από το Τεκμήριο Α, φαίνεται ότι και οι δύο προηγούμενοι ιδιοκτήτες δέχθηκαν ότι υπήρχε χωρομετρικό λάθος στα σχέδια και συγκατατέθηκαν σε διόρθωση βάσει της οποίας εκδόθηκε ο τίτλος ιδιοκτησίας σε σχέση με το Πρώτο Ακίνητο. Προς τούτο επισύναψε ως Τεκμήριο Β τον τίτλο ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 1, ιδιοκτήτριας του 1/3 μεριδίου του Πρώτου Ακινήτου, επί του οποίου προκύπτει ότι εμπίπτει στην εγγραφή των Αιτητριών ολόκληρο το κτίριο, ήτοι «σπίτι αποτελούμενο από μια βεράντα, ένα χωλ, τρία δωμάτια, μια κουζίνα, ένα αποχωρητήριο και χωράφι με 13 ελιές.» (παρ. 8 της ΕΔ Νικολάου). (δ) οι Αιτήτριες συγκατατέθηκαν στην εγγραφή δρόμου ως συνιδιοκτήτριες του Πρώτου Ακινήτου, την οποία επισυνάπτουν ως Τεκμήριο Γ. Στις 8.4.21 ο συνήγορος των Αιτητριών απέστειλε επιστολή προς το Κοινοτικό Συμβούλιο του Κόρνου με το οποίο ζήτησε να πληροφορηθεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η εγγραφή δρόμου στην περιοχή όπου βρίσκεται και το Πρώτο Ακίνητο. Σχετικό είναι το Τεκμήριο Δ στην ΕΔ Νικολάου. Σε απάντηση, ο Κοινοτάρχης επισύμανε ότι η εγγραφή του εν λόγω δεν μπορεί να προχωρήσει «λόγω λανθασμένης χωρομετρίας της περιοχής» και ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο αναμένει τη διόρθωση της χωρομετρίας και τη συμπλήρωση του φακέλου για να μπορέσουν να αιτηθούν από την αρχή την εγγραφή του εν λόγω δρόμου. Η εν λόγω επιστολή του Κοινοτάρχη επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο Ε. Επίσης, εξ όσων πληροφορείται από δικηγόρο που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που ακρπσωπεί της ΑΙτήτριες, σε τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου Κόρνου, του ανέφερε ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου εντόπισε λάθη στη χωρομέτρηση της συγκεκριμένης περιοχής και άνοιξε το φάκελο Α.Δ.Λ. 43/03 ο οποίος βρίσκεται σε εξέλιξη για τη διόρθωση. (ε) Ακολούθως, περιγράφει τον σκοπό για τον οποίο προωθείται η Αίτηση, ως ακολούθως: «
  2. [...] έτσι ώστε να προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία αναφορικά με λάθη στη χωρομετρία της περιοχής και τη χωρομέτρηση των [Α]κινήτων [.] που να δείχνει ότι τα εν χρήσει κτηματολογικά σχέδια δεν συμφωνούν με την πραγματική κατάσταση επιτόπου με αποτέλεσμα η έκταση των 295 τ.μ. που οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι με βάση τα εν χρήσει κτηματολογικά σχέδια εμπίπτουν στην ιδιοκτησία τους [.], στην πραγματικότητα επιτόπου και με ορθή χωρομέτρηση εμπίπτουν στη δική μας ιδιοκτησία [.].» Η Ένσταση
  3. Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας 8 χωριστούς λόγους ένστασης («η Ένσταση») οι οποίοι μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως ακολούθως: (α) ότι η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη, καταχρηστική και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έγκριση της και (β) ότι η αίτηση υποβλήθηκε αδικαιολόγητα καθυστερημένα χωρίς οποιαδήποτε βάσιμη αιτιολογία. Η Ένσταση βασίζεται στη Διαταγή 48 θ.θ. 1-9, Διαταγή 39 θ.1-21, Δ.64 θ. 1-4, στο άρθρο 80 του Κεφ. 224, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στα άρθρα 30
(2)και 30
(3)του Συντάγματος και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1 («η ΕΔ Χρίστου»). Εκεί αναφέρει ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από τον αδελφό του, Ενάγοντα 2 να προβεί στην ΕΔ Χρίστου. Επίσης, προβάλλει ότι η Αιτήτρια 3 δεν δύναται να χαρακτηρίζει την διεξαχθείσα χωρομετρία ως «λανθασμένη» εφόσον η Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι μεταγενέστερη χρονικά των τεκμηρίων που η Αιτήτρια 3 επισυνάπτει και αφορά συγκεκριμένα την επίλυση της συνοριακής διαφοράς που προέκυπτε μεταξύ των Ακινήτων. Ο Διευθυντής του Κτηματολογίου αποφάσισε τελεσίδικα επί τούτου. Ακολούθως προβαίνει σε νομική επιχειρηματολογία η οποία δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο (βλ. Andreas P. Loizou v. Panayiotis Ch. Konteatis
(1968)1 CLR 291). Διαδικασία
  1. Οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Τα όσα οι συνήγοροι των διαδίκων ανέφεραν έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, αναφορά δε σε αυτά θα γίνει πιο κάτω, στα πλαίσια ανάπτυξης της νομικής πτυχής της αίτησης στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο. Νομική πτυχή και συμπεράσματα
  2. Αφετηρία του σκεπτικού του Δικαστηρίου αποτελεί η διαπίστωση ότι αυτό το οποίο οι Αιτήτριες επικαλούνται είναι λάθος στα χωρομετρικά σχέδια που χρησιμοποιήθηκαν για σκοπούς έκδοσης της Απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από την παρ.6 της ΕΔ Νικολάου όπου αναφέρεται ότι: «εμείς οι Εναγόμενες αμφισβητούμε ότι η έκταση των 295 τ.μ. που διεκδικούν οι Ενάγοντες εμπίπτει στην εγγραφή του ακινήτου τους [.] και ισχυριζόμαστε ότι εμπίπτει στην εγγραφή [του Πρώτου Ακινήτου] και μας ανήκει, διότι η διεξαχθείσα χωρομετρία βάσει της οποίας ετοιμάστηκαν τα εν χρήσει κτηματολογικά σχέδια, είναι λανθασμένη, έτσι ώστε να μην συμφωνούν με την πραγματική κατάσταση επιτόπου, τη χωροθέτηση των κτιρίων και τα όρια της κάθε ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων και των [Ακινήτων]». Στην παρ. 13 της ΕΔ Νικολάου αναφέρουν ότι ο σκοπός της υπό κρίση αίτησης είναι να παρουσιαστεί μαρτυρία αναφορικά με λάθη στη χωρομετρία της περιοχής «που να δείχνει ότι τα εν χρήσει κτηματολογικά σχέδια δεν συμφωνούν με την πραγματική κατάσταση επιτόπου» και τελικώς να διαφανεί ότι «στην πραγματικότητα επιτόπου και με ορθή χωρομέτρηση» τα επίδικα 295 τ.μ. «εμπίπτουν» στην ιδιοκτησία των Αιτητριών επί του Πρώτου Ακινήτου.
  3. Σύμφωνα με το άρθρο 58
(1)του Νόμου, όταν αναφύεται οποιαδήποτε διαφορά ως προς τα σύνορα οποιασδήποτε εγγεγραμμένης γης, ο Διευθυντής επιλύει τη διαφορά αυτή, σε πρώτο στάδιο, κατόπιν ειδοποίησης που δίνεται στα μέρη τουλάχιστον δεκατέσσερις ημέρες προηγουμένως, η οποία πληροφορεί αυτά για το χρόνο κατά τον οποίο θα επιθεωρηθούν τα υπό αμφισβήτηση σύνορα. Σύμφωνα με το άρθρο 58
(3)του Νόμου μόλις ο Διευθυντής αποφασίσει επί διαφοράς συνόρων, δίδει ειδοποίηση προς τα εμπλεκόμενα στη διαφορά μέρη για την απόφαση του και τοποθετεί τέτοια ορόσημα ως ήθελε θεωρήσει σκόπιμο για κατάδειξη της γραμμής των συνόρων όπως αυτή αποφασίστηκε από αυτόν και προβαίνει σε τέτοιες καταμετρήσεις και σημειώσεις όπως δυνατό να απαιτούνται προς διακρίβωση της θέσης των οροσήμων. 10. Η Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου έλαβε χώρα, όπως αναφέρεται επί του περιεχομένου της, αφού δόθηκαν «οι υπό του άρθρου 58 προβλεπόμενες ειδοποιήσεις». Ο τίτλος της αναφέρεται σε «επίλυση συνοριακής διαφοράς - Ειδοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 58
(3)». Συνεπώς, εξόφθαλμα προκύπτει από το περιεχόμενο της ότι η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου λήφθηκε δυνάμει του άρθρου 58 του Νόμου. 11. Ο δικαστικός έλεγχος κατά αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου διέπεται από το άρθρο 80 του Νόμου το οποίο παρέχει το δικαίωμα σε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου εντός 30 ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν, να προσφύγει στο Δικαστήριο υποβάλλοντας έφεση στο Δικαστήριο. H Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου δεν εφεσιβλήθηκε από τις Αιτήτριες με αποτέλεσμα αυτή να καταστεί τελεσίδικη. Οι δε Αιτήτριες κατά τον ουσιώδη χρόνο έκδοσής της ήταν οι ιδιοκτήτριες του Πρώτου Ακινήτου και δεν προβλήθηκε οποιοσδήποτε ισχυρισμός εκ μέρους τους ότι η ως άνω απόφαση δεν τους κοινοποιήθηκε. Με τα πιο πάνω ως δεδομένα, η Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου δεν δύναται να τύχει αναθεώρησης από το παρόν Δικαστήριο καθ' οιονδήποτε τρόπο εκτός της εμβέλειας της άρθρου 80 του Νόμου (βλ. Χριστοφόρου Χ΄΄Ιωάννου ν. Ανδρέα Σοφοκλέους Κωνσταντίνου κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 844 και Διευθυντής Κτηματολογίου ν. Χριστοδούλου Καρακώτου
(2005)1 ΑΑΔ
  2. Τα όσα οι Αιτήτριες προβάλλουν σχετικά με το κατ' ισχυρισμό «λανθασμένο» Κυβερνητικό Χωρομετρικό Σχέδιο σε σχέση με την ευρύτερη περιοχή, ενδεχομένως να ήταν δυνατό να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου στα πλαίσια του άρθρου 61 του Νόμου. Και τούτο με δεδομένο το ότι από το περιεχόμενο της Απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου αναφέρεται ρητά ότι οι εγγραφές που καλύπτον τα Ακίνητα βασίζονται επί του εν χρήσει Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου με τα οποία συσχετίζονται δυνάμει του άρθρου 50 του Νόμου και όχι αυτή που τυχόν κατέχεται επιτόπου.
  3. Το ζήτημα του κατά πόσο το εν χρήσει Κυβερνητικό Χωρομετρικό Σχέδιο είναι ή όχι «λανθασμένο» ως διατείνονται οι Αιτήτριες δεν μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο εκτός της εμβέλειας του άρθρου 80 του Νόμου. Με βάση το ίδιο το άρθρο 61 του Νόμου, επί του οποίου οι Αιτήτριες βασίζουν την υπό κρίση αίτηση τους, «ο Διευθυντής» δύναται να διορθώσει οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στο Κτηματικό Μητρώο ή σε οποιοδήποτε βιβλίο ή σχέδιο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν δύναται να αντλεί εξουσία για αναθεωρητικό έλεγχο από το άρθρο 61 παρακάμπτοντας τον μηχανισμό για δικαστικό έλεγχο που προβλέπει το άρθρο 80 του Νόμου. Σχετική είναι η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κατερίνα Στυλιανού ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας
(2010)1 ΑΑΔ 1869 όπου λέχθηκε ότι «η διόρθωση την οποία ο Διευθυντής έχει δυνάμει του Άρθρου 61 του Κεφ. 224, εξουσία να προβαίνει, συνιστά κατ' εξοχή διοικητική λειτουργία στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου, η οποία αποσκοπεί αποκλειστικά στην αποκατάσταση της αυθεντικότητας των κτηματολογικών σχεδίων, βιβλίων και εγγράφων.» Σχετική είναι και η Χριστοφόρου Χ΄΄Ιωάννου ν. Ανδρέα Σοφοκλέους Κωνσταντίνου κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 844 όπου λέχθηκε ότι η πρωτογενής διαπίστωση λάθους επί χωρομετρικού σχεδίου εκφεύγει της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και η Φιλίππου ν. Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 448 όπου λέχθηκε ότι: «Η διόρθωση λάθους συνιστά κατ' εξοχή διοικητική λειτουργία η οποία ανάγεται στην αρμοδιότητα του τμήματος το οποίο είναι υπεύθυνο για το λάθος. Άλλωστε, το Κτηματολόγιο είναι εξόχως σε θέση να διαπιστώσει λάθη σε κτηματολογικές εγγραφές και μητρώα. Πρόκειται για διοικητική λειτουργία στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου. Ο δικαστικός έλεγχος που προβλέπεται από το άρθρο 80 διασφαλίζει στο ακέραιο το δικαίωμα του πολίτη για προσφυγή στο δικαστήριο για την προστασία των δικαιωμάτων του που θίγονται από σφάλματα των διοικητικών Αρχών. Εφόσον το θέμα αφορά κατ' εξοχή ιδιωτικά δικαιώματα, δικαιοδοσία για την αναθεώρηση διοικητικής απόφασης παρέχεται στα πολιτικά δικαστήρια της χώρας.» 14. Διευκρινίζω ότι με τις ως άνω παρατηρήσεις μου δεν αποφαίνομαι ότι ουδεμία βάση υπεράσπισης ή ανταπαίτησης κέκτηνται οι Αιτήτριες στην Αγωγή, ζήτημα το οποίο θα αποφασισθεί στα πλαίσια της πλήρους εκδίκασης της αγωγής. Το ζήτημα όμως του κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάτττεται ο Διευθυντής του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας να διεξαγάγει επιτόπια εξέταση επί των Ακινήτων, αξιολογείται από το Δικαστήριο με βάση τον δεδηλωμένο από τις Αιτήτριες σκοπό για τον οποίο προωθείται η υπό κρίση αίτηση. Και τούτο με βάση τη ευρύτερη αρχή ότι τα Δικαστήρια δεν επενεργούν επί ματαίω και δεν επιλύουν ακαδημαϊκά ζητήματα εφόσον η επίλυση τους δεν θα καταλήξει σε οποιοδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα (Mohammed v. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Εσωτερικών κ.ά.
(2013)3 ΑΑΔ 753 και Αναφορικά με την αίτηση της Sittika Abbas, Πολιτική Έφεση Αρ. 19/2019, απόφαση ημρ. 4.2.2021, ECLI:CY:AD:2021:A
  1. Επομένως, διατάγματα που εκδίδονται από το Δικαστήριο θα πρέπει να στοχεύουν και να εξυπηρετούν κάποιον συγκεκριμένο σκοπό ο οποίος θα πρέπει να επεξηγείται. Ο σκοπός αυτός λοιπόν, όπως η ίδια η κα Νικολάου αναφέρει,[1] είναι να προσαχθεί μαρτυρία σε σχέση με τα λάθη στη χωρομετρία της περιοχής εντός της οποίας εμπίπτουν και τα Ακίνητα που να δεικνύει ότι τα κτηματολογικά σχέδια δεν συμφωνούν με την πραγματική κατάσταση επιτόπου. Από το περιεχόμενο της Απόφασης του Διευθυντή προκύπτει ότι ήδη ο Διευθυντής έλαβε υπόψη του τυχόν διαφορές της επιτόπιας κατάστασης των Ακινήτων σε σχέση με τα εν χρήσει χωρομετρικά σχέδια (βλ. παρ. 12 πιο πάνω) για σκοπούς έκδοσης της απόφασης του. Παράλληλα το Δικαστήριο δεν κέκτηται εξουσίας να εξετάσει ή να αντικαταστήσει ή να προκαταβάλει απόφαση του Διευθυντή εκτός της εμβέλειας του άρθρου 80 είτε δυνάμει του άρθρου 58 είτε δυνάμει του άρθρου 61 του Νόμου. Επομένως, υπό το φως των πιο πάνω επεξηγήσεων των Αιτητριών, δεν προκύπτει οποιαδήποτε χρησιμότητα ή αναγκαιότητα για να διαταχθεί ο Διευθυντής του Κτηματολογίου Λάρνακας να διεξαγάγει εκ νέου επιτόπια εξέταση των Ακινήτων.
  2. Κρίνω σκόπιμο να τονίσω ξανά ότι η πιο πάνω διαπίστωση μου δεν επηρεάζει και είναι ανεξάρτητη από το μηχανισμό που βρίσκεται στη διάθεση κάθε πολίτη για να αποταθεί απευθείας στον Διευθυντή δυνάμει του άρθρου 61 του Νόμου το οποίο αφορά «τη διόρθωση του σχεδίου που αντανακλά στην έκταση της γης που οι ιδιοκτήτες δικαιούνται» (Αναφορικά με την Έφεση του Σωφρονίου Χρίστου κ.ά. ν. Βάσου Βασιλείου
(2012)1 ΑΑΔ 1534). Δεν επηρεάζει ούτε τα δικαιώματα των Αιτητριών δυνάμει του άρθρου 51Α
(1)του Νόμου να ζητά πληροφορίες από τον Διευθυντή. Ούτε και αναιρείται το δικαίωμα των Αιτητριών να προσκομίσουν μαρτυρία σε σχέση με τα όσα προβάλλουν στο δικόγραφο τους ούτε και το δικαίωμα τους να κλητεύσουν τον Διευθυντή του Κτηματολογίου η οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο στα πλαίσια εκδίκασης της αγωγής για να καταθέσει κτηματολογικά αρχεία ή άλλα έγγραφα που αφορούν τα Ακίνητα ή οτιδήποτε άλλο σχετικό με τα επίδικα θέματα. Ούτε βεβαίως και επηρεάζεται η εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 48 του περί Δικαστηρίου Νόμου Ν. 14/60 να το πράξει. 16. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων και δεδομένης της διαπίστωσης, μου με βάση τα όσα παρέθεσα πιο πάνω, ότι δεν καταδεικνύεται η χρησιμότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, δεν προκύπτει λόγος για την άσκηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της υπό κρίση αίτησης, είτε ως ζήτημα αναγκαιότητας της αποτελεσματικής άσκησης των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, είτε ως ζήτημα διόρθωσης κάποιας έκδηλης αδικίας (Ιερόθεος Χριστοδούλου Ρόκας ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 226), είτε αποτροπής οποιασδήποτε κατάχρησης στην ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας (Χαραλαμπίδης ν. Μελωδία (Χαραλαμπίδου) 1997 1 ΑΑΔ 724.)
  1. Τα πιο πάνω επισφραγίζουν την τύχη της αίτησης και παρέλκει η εξέταση οιωνδήποτε άλλων λόγων ένστασης. Κατάληξη
  2. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητριών, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Ν. Παπανδρέου Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. παρ. 13 της ΕΔ Νικολάου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.