← Κύπρος

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Αρ. Αγωγής 66/2019, 30/9/2022

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Αρ. Αγωγής 66/2019, 30/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A151 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 66/2019 Μεταξύ: ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ Ενάγοντα -και- ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Εναγόμενων Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα Κατσαρού για Λ. Παπαφιλίππου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους: κος Λουκαΐδης για Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ

  1. Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγων αξιώνει αποζημιώσεις έναντι των Εναγόμενων για ειδικές ζημιές, ύψους €1,665.50, τις οποίες, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του υπέστη συνεπεία αμέλειας και/ή παράβασης των νόμιμων καθηκόντων των Εναγόμενων.
  2. Ειδικότερα, με την Έκθεση Απαίτησης του ο Ενάγων προβάλλει ότι κατά ή περί τις 13.4.2016 στάθμευσε το όχημα του («το Όχημα») σε ανοιχτό χώρο παρά την οδό Π. Βαλδασερίδη δίπλα από την κλινική Ν. Θεμιστοκλέους η οποία βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακας. Όταν επέστρεψε αντιλήφθηκε ότι το Όχημα υπέστη εκτεταμένες ζημιές, εκδορές και γδαρσίματα τις οποίες και περιγράφει. Προβάλλει ότι οι πιο πάνω ζημιές προκλήθηκαν από τις πράξεις και παραλείψεις των υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων των Εναγόμενων οι οποίοι κατά τον ουσιώδη χρόνο διεξήγαγαν εργασίες με σκοπό το κλάδεμα και καθάρισμα των δέντρων στην περιοχή.
  3. Ως προς το ύψος των ζημιών του, ο Ενάγων με την αγωγή του αξιώνει ποσό που αντιπροσωπεύει την επιδιόρθωση των ζημιών του Οχήματος, ήτοι το ποσό των €1487,50, εκτιμητικά έξοδα στο ποσό των €80 και έξοδα για απώλεια χρήσης, στο ποσό των €
  4. Ο Ενάγων δεν προώθησε το ποσό των €98 για απώλεια χρήσης και επομένως το συνολικό ποσό που σήμερα αξιώνει ανέρχεται στο ποσό των €1576,
  6. Με την Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα και προβάλλουν ότι κανένας υπάλληλος του εκτελούσε εργασίες κλαδέματος ή καθαρισμού κατά τον ουσιώδη χρόνο ώστε να επηρεαστεί το Όχημα. Επίσης, προβάλλουν ότι οποιαδήποτε ζημιά στο Όχημα προϋπήρχε. Τέλος, προβάλλουν ότι οι ζημιά του Ενάγοντα προκλήθηκε συνεπεία της αποκλειστικής ή συντρέχουσας αμέλειας του ίδιου του Ενάγοντα ο οποίος, μεταξύ άλλων, πάρκαρε σε απαγορευμένο σημείο παρά τις επισημάνσεις της αστυνομίας για μετακίνηση του οχήματος του. Προς τούτο, αποδέχθη τον οποιονδήποτε κίνδυνο. Διαζευκτικά, προβάλλουν ότι οι ισχυριζόμενες ζημιές είναι υπερβολικές. II. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  7. Η Αγωγή καταχωρήθηκε σε χρόνο που ίσχυαν οι πρόνοιες της Νέας Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ενώ το αντικείμενο της διαφοράς κατατάσσει αυτή στην κατηγορία «ταχείας εκδίκασης» δυνάμει της Διαταγής 30 θεσμός
  8. Ως εκ τούτου το σύνολο της μαρτυρίας προσκομίστηκε υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων, πλην της μαρτυρίας του Ενάγοντα ο οποίος, πέραν της καταχώρησης της ένορκης του δήλωσης, αντεξέταστηκε από το συνήγορο των Εναγόμενων. Συγκεκριμένα, ο Ενάγοντας αντεξετάστηκε κατόπιν της έκδοσης της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου δια της οποίας παραχωρείτο άδεια για αντεξέταση του με βάση τις πρόνοιες της Διαταγής 30 θεσμός 7(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα, σε σχέση με τις παραγράφους 4 και 8 της γραπτής του μαρτυρίας καθώς και το συνημμένο σε αυτήν, Τεκμήριο
  9. III. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ i. Μαρτυρία προς απόδειξη της απαίτησης του Ενάγοντα (α) Μαρτυρία Ενάγοντα
  10. Όπως έχω ήδη αναφέρει, ο Ενάγων για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης του, κατέθεσε γραπτή μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης («η ΕΔ Παπανικολάου»). Εκεί επαναλαμβάνει τις θέσεις του που προβάλει στα πλαίσια της αγωγής του. Περαιτέρω, επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του Οχήματος από το οποίο προκύπτει η ιδιοκτησία του και ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο του έντυπου απαίτησης που υπέβαλε στην ασφαλιστική του εταιρεία συνοδευόμενο από δύο φωτογραφίες τις οποίες, όπως επεξήγησε, «τράβηξα εγώ από το κινητό μου τηλέφωνο κατά την ώρα που επέστρεψα να πάρω το όχημα μου.»
  11. Συνέχισε ότι στα πλαίσια της προσπάθειας του να εξακριβώσει τί είχε συμβεί ρώτησε σχετικά κάτοικο διπλανής κατοικίας, την οποία κατονόμασε συγκεκριμένα. Το εν λόγω πρόσωπο του ανέφερε ότι στις 13.4.2016 συνεργείο των Εναγόμενων εκτελούσε εργασίες κλαδέματος στο χώρο όπου ήταν σταθμευμένο το Όχημα, ήτοι εντός ενός χωραφιού. Λόγω του ότι το πιο πάνω πρόσωπο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, προέβη σε δήλωση σχετικά με το πιο πάνω περιστατικό την οποία παρουσίασε ως Τεκμήριο
  12. Το πιο πάνω πρόσωπο υπέγραψε την πιο πάνω δήλωση του ενώπιον πιστοποιούντα υπαλλήλου.
  13. Ακολούθως, προέβη σε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία Λάρνακας. Ένα άλλο πρόσωπο το οποίο ως ανέφερε είναι υπάλληλος των Εναγόμενων, και κατονόμασε συγκεκριμένα, «επιβεβαίωσε ότι υπήρχε συνεργείο του Δήμου Λάρνακας και έκανε διάφορες καθαριότητες στον εν λόγω χώρο.»
  14. Την επόμενη ημέρα, δηλαδή στις 14.4.2016, απέστειλε σχετική επιστολή προς τους Εναγόμενους καταγράφοντας τα γεγονότα και τα περιστατικά που έλαβαν χώρα ζητώντας παράλληλα από τον Δήμαρχο να διερευνήσει το περιστατικό. Η πιο πάνω επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  16. Στις 20.7.2017, οι Εναγόμενοι με επιστολή τους ημερ. 20.7.2016 τον ενημέρωναν ότι απέρριπταν το αίτημα μου για αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν στο Όχημα. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 στην ΕΔ Παπανικολάου. Ενόψει της απόρριψης του αιτήματος του για επιδιόρθωση των ζημιών του Οχήματος από τους Εναγόμενους, η ασφαλιστική εταιρεία του Ενάγοντα επιδιόρθωσε το Όχημα δυνάμει του μεταξύ τους ασφαλιστικού συμβολαίου. Το κόστος επιδιόρθωσης του Οχήματος ανήλθε στο ποσό των €1.487,
  17. Προς τούτο κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο σχετικού τιμολογίου.
  18. Η ως άνω ασφαλιστική εταιρεία, προχώρησε σε εκτίμηση του Οχήματος για τις ζημιές τις οποίες υπέστη το Όχημα, η οποία επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο
  19. Η ως άνω εκτίμηση ζημιών συνοδεύεται και από φωτογραφείς του Οχήματος οι οποίες δεικνύουν τη ζημιά που το Όχημα υπέστη. Περαιτέρω, τα εκτιμητικά έξοδα ανήλθαν στο ποσό των €80, ως αναφέρεται και επί του Τεκμηρίου
  21. Οι Εναγόμενοι παρά τις συνεχείς οχλήσεις της ασφαλιστικής του εταιρείας αλλά και του ιδίου ουδέν ποσό κατέβαλαν για τις ως άνω ζημιές.
  22. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι προτού σταθμεύσει το αυτοκίνητο του στον πιο πάνω χώρο αυτό ήταν σε άριστη κατάσταση ενώ αφού πήγε να το παραλάβει παρουσίασε ζημιές. Επεξήγησε υπήρχαν ζημιές στην μπογιά του αυτοκινήτου αλλά και βουλώματα. Σε σχέση με το Τεκμήριο 7 ανέφερε ότι δεν υπήρχαν αλλαγές εξαρτημάτων. Περαιτέρω ανέφερε ότι το αυτοκίνητο του ήταν σταθμευμένο κάτω από ένα δέντρο το οποίο το έκοψαν και έπεσε πάνω στο αυτοκίνητο του. Σε υποβολή του κου Λουκαΐδη ότι ο ίδιος άφησε το αυτοκίνητο του για 6-7 ώρες σε χώρο που δεν έπρεπε λέγοντας ότι του έκαναν κακόβουλη ζημιά, επέρριψε ευθύνες στο Δήμο Λάρνακας που δεν του τηλεφώνησε για να το μετακινήσει. Ανέφερε ότι το δέντρο που κόπηκε ήταν πάνω στο πεζοδρόμιο και το αυτοκίνητο του ήταν ακριβώς κάτω από το δέντρο. Επιπλέον, ανέφερε ότι το βάψιμο που έκανε αφορούσε ολόκληρο το αυτοκίνητο. Σε σχέση με την κα Κωνσταντίνου, η οποία ήταν η κάτοικος της περιοχής που ετοίμασε τη βεβαίωση Τεκμήριο 3 στην ΕΔ Παπανικολάου (βλ. παρ. 7 πιο πάνω) ανέφερε ότι η ίδια πάσχει από λύκο. (β) Μαρτυρία Μαρίας Αγαθαγγέλου
  23. Η κα Αγαθαγέλλου προς υποστήριξη της υπόθεσης του Ενάγοντα επίσης κατέθεσε μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης («η ΕΔ Αγαθαγγέλου»). Εκεί αναφέρει ότι είναι εσωτερικός νομικός σύμβουλος του Τμήματος Αποζημιώσεων του Γενικού Κλάδου της Ασφαλιστικής Εταιρείας Atlantic Insurance Public Co Ltd («η Ασφαλιστική Εταιρεία»). Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο με την παρούσα αγωγή η Ασφαλιστική Εταιρεία παρείχε περιεκτική ασφαλιστική κάλυψη στον Ενάγοντα σε σχέση με το Όχημα το οποίο κατά τον επίδικο χρόνο ήταν σταθμευμένο σε ανοιχτό χώρο (χωράφι) παρά την οδό Π. Βαλδασερίδη δίπλα από την κλινική Ν. Θεμιστοκλέους εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακας.
  24. Σύμφωνα με πληροφόρηση που έχει λάβει από τον Ενάγοντα, στις 13.4.2016 ο ίδιος στάθμευσε το όχημα του στον επίδικο χώρο με σκοπό να μεταβεί στην εργασία του με το όχημα κάποιου συναδέλφου του. Όταν επέστρεψε από την εργασία και μετέβηκε στον εν λόγω χώρο για να παραλάβει το Όχημα, αντιλήφθηκε ότι αυτό υπέστηκε εκτεταμένες ζημιές, εκδορές και γδαρσίματα. Ως ενημερώθηκε από τον Ενάγοντα, το μπροστινό μέρος του Οχήματος του και η οροφή ήταν γδαρμένα. Το αυτοκίνητο ήταν περιτριγυρισμένο από σωρούς από κλαδιά, φύλλα και δέντρα φρεσκοκλαδεμένα. Προς τούτο επισύναψε ως Τεκμήριο 1 στην ΕΔ Αγαθαγγέλου αντίγραφο του έντυπου απαίτησης που υπέβαλε ο Ενάγων συνοδευόμενο από δύο φωτογραφίες που έβγαλε ο Ενάγων με το κινητό του τηλέφωνο.
  25. Συνεπεία της αμέλειας και της αδιαφορίας που υπέδειξαν οι υπάλληλοι του Δήμου Λάρνακας κατά την διεκπεραίωση των καθηκόντων και των εργασιών τους, προκάλεσαν ζημιές στο όχημα του Ενάγοντα. Με βάση τις πρόνοιες του ασφαλιστηρίου συμβολαίου η Ασφαλιστική Εταιρεία κλήθηκε να καταβάλει τα έξοδα για την πλήρη επιδιόρθωση του Οχήματος.
  26. Προτού ωστόσο προβούν στην επιδιόρθωση των ζημιών του Ενάγοντα, παρείχαν οδηγίες σε εκτιμητή ζημιών οχημάτων να εκτιμήσει την ζημιά του Οχήματος του αντίγραφο οποίας επισύναψε ως Τεκμήριο 2 στην ΕΔ Αγαθαγγέλου. Ως επίσης εκεί αναφέρεται τα εκτιμητικά έξοδα ανέρχονται στο ποσό των €80.
  27. Το δε συνολικό κόστος για την επιδιόρθωση του Οχήματος ανήλθε στο ποσό των €1.487,
  28. Προς τούτο επισύναψε σχετικό τιμολόγιο ημερ. 29.7.
  29. Συνεπώς το συνολικό ποσό που επωμίστηκε η Ασφαλιστική Εταιρεία ανήλθε στο ποσό των €1567,
  30. (γ) Μαρτυρία Γιώργου Τσελέπη
  31. Προς περαιτέρω απόδειξη της υπόθεσης του Ενάγοντα ο κος Τσελέπης, εγγεγραμμένος εκτιμητής, κατέθεσε γραπτή μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης («η ΕΔ Τσελέπη») όπου αναφέρει ότι στις 22.6.2016 επιθεώρησε το Όχημα κατόπιν οδηγιών της Ασφαλιστικής Εταιρείας και ετοίμασε σχετική εκτίμηση αντίγραφο της οποίας επισύναψε ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση, καθώς το πρωτότυπο απωλέσθη. Η ως άνω εκτίμηση συνοδεύεται από 24 φωτογραφίες τις οποίες έβγαλε και απεικονίζουν τις ζημιές του Οχήματος. ii. Μαρτυρία Υπεράσπισης (α) Μαρτυρία Κυριάκου Κυριάκου
  32. Ο κος Κυριάκου προς υποστήριξη της υπεράσπισης των Εναγόμενων κατέθεσε επίσης μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης («η ΕΔ Κυριάκου»). Εκεί αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τους Εναγόμενους να προβεί στην ΕΔ Κυριάκου «ως επιστάτης». Αναφέρει δε ότι τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 13.4.2016 τα πληροφορείται από τον κο Χρίστο Παπαχρίστου, υπάλληλο των Εναγόμενων, ο οποίος επίσης κατέθεσε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δια τους Εναγόμενους ως δεύτερος μάρτυρας (βλ. αμέσως πιο κάτω). Επιπλέον, προβάλλει ότι ούτε ο ίδιος ούτε οποιοσδήποτε υπάλληλος των Εναγόμενων ασχολήθηκε με το κλάδεμα δέντρων. Αντίθετα, το συνεργείο που είχε υπό την επιστασία του ασχολήθηκε αποκλειστικά και μόνο με το κούρεμα του χόρτου. Συνεχίζει ότι, «ως εκ τούτου δεν μπορούμε να μιλούμε ούτε για πριονίδια, ούτε για κλαδιά». Τα δέντρα που υπάρχουν στο χώρα «δεν τα αγγίξαμε με οποιοδήποτε τρόπο» ενώ «ο ισχυρισμός ότι εκεί γινόταν κλάδεμα δέντρων είναι ψευδής». Συναφώς, αναφέρει ότι εάν το αυτοκίνητο του Ενάγοντα υπέστη οποιαδήποτε ζημιά αυτή δεν οφείλεται σε ενέργειες των Εναγόμενων.
  33. Αναφέρει επίσης ότι όταν ο Ενάγων υπέβαλε το παράπονο του στους Εναγόμενους ο ίδιος μετέβηκε και το είδε και ήταν σκονισμένο. Του ζήτησε να το πλύνει και να τα ξαναδούν, το έπλυνε και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε κανένα γδάρσιμο. Τέλος αναφέρει ότι «ο κ. Ανδρέας Λουκά μπορεί να επιβεβαιώσει ότι υπήρχε συνεργείο του Δήμο Λάρνακας αλλά όχι συνεργείο για κόψιμο δέντρων.» (β) Μαρτυρία Χρίστου Παπαχρίστου
  34. Γραπτή μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης κατέθεσε και ο κος Παπαχρίστου, υπάλληλος των Εναγόμενων («η ΕΔ Παπαχρίστου»). Εκεί αναφέρει ότι ήταν προσωπικά μέλος και συγκεκριμένα ο υπεύθυνος του συνεργείου των Εναγόμενων που μετέβη για να κόψει τα δέντρα στην περιοχή του χώρου όπου βρισκόταν το Όχημα. Αναφέρει ότι το εν λόγω συνεργείο δεν ασχολήθηκε καθόλου με κόψιμο δέντρων, ούτε με φύλλων δέντρων αλλά μόνο με κόψιμο χόρτων. IV. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ
  35. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων οι συνήγοροι παρουσίασαν τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους προωθώντας τις θέσεις τους. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων ήταν βοηθητικές προς το Δικαστήριο το οποίο τις έχει μελετήσει. Δεν κρίνω πρόσφορο να προχωρήσω σε σύνοψη των θέσεων που προώθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι και αναφορά στα ζητήματα τα οποία εγέρθηκαν θα γίνει στη συνέχεια εκεί όπου κρίνεται σκόπιμο. V. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙ ΠΑΡΑΔΕΚΤΩΝ Η ΜΗ ΑΜΦΗΣΒΗΤΟΥΜΕΝΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
  36. Από τις έγγραφες προτάσεις και από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, προκύπτουν τα πιο κάτω ως παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα: (α) Ότι ο Ενάγων είναι ιδιοκτήτης του Οχήματος. (β) Ότι στις 13.4.2016 ο Ενάγων στάθμευσε το Όχημα σε ανοιχτό ιδιωτικό χώρο παρά την οδό Π. Βαλδασερίδη δίπλα από την κλινική Ν. Θεμιστοκλέους η οποία βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακας. (γ) Ότι στις 13.4.2016 ο Ενάγων απέστειλε επιστολή, το Τεκμήριο 4 στην ΕΔ Παπανικολάου προς τον Δήμο Λάρνακας καταγράφοντας τις θέσεις του. (δ) Στις 20.7.2016 οι Εναγόμενοι με απαντητική τους επιστολή, το Τεκμήριο 5 στην ΕΔ Παπανικολάου, απέρριψαν το αίτημα του Ενάγοντα για αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν από το Όχημα. (ε) Ότι οι Εναγόμενοι ουδέν ποσό κατέβαλαν έναντι της ισχυριζόμενης ζημιάς του Ενάγοντα. (στ) Ότι η Ασφαλιστική Εταιρεία παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στον Ενάγοντα για το Όχημα. Η Ασφαλιστική Εταιρεία κλήθηκε να καταβάλει και κατέβαλε τα έξοδα επιδιόρθωσης του Οχήματος, και συγκεκριμένα το ποσό των €1487,50 πλέον το ποσό των €80 ως έξοδα εκτίμησης, ποσά τα οποία σήμερα ο Ενάγοντας αξιώνει από τους Εναγόμενους. Για το κόστος επιδιόρθωσης εκδόθηκε σχετικό τιμολόγιο, το Τεκμήριο 6 στην ΕΔ Παπανικολάου.
  37. Ως προς τα πιο πάνω, προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. VI. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
  38. Το καθήκον του Δικαστηρίου να αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία δεν αλλοιώνεται ούτε ατονεί είτε ως θέμα αρχής είτε ως θέμα πρακτικής στα πλαίσια εκδίκασης υποθέσεων που κατατάσσονται ως «ταχείας εκδίκασης», όπως είναι η παρούσα. Παρά το ότι το Δικαστήριο δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει την συμπεριφορά των μαρτύρων από το εδώλιο του μάρτυρα, πλην του Ενάγοντα, εφόσον ουδείς άλλος μάρτυρα αντεξετάσθηκε, εντούτοις, τούτο δεν είναι καθοριστικό για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας τους.
  39. Η απόφαση του Δικαστηρίου ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον μου θα ληφθεί λαμβάνοντας υπόψη σωρεία άλλων παραγόντων που έχουν καθιερωθεί από την πάγια νομολογία όπως είναι για παράδειγμα η λογικοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη ή έλλειψη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων, η ποιότητα της μαρτυρίας τους, η ύπαρξη ή η απουσία οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος, η υποστήριξη της μαρτυρίας τους από την ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη μαρτυρία ή άλλη μαρτυρία (π.χ. πραγματική μαρτυρία) και η αντικειμενική υφή, υπόσταση και αντιπαραβολή των εκατέρωθεν θέσεων των μαρτύρων (βλ. Ζερβού ν. Ζερβού

(2011)1 ΑΑΔ 2192, Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική Έφεση 185/2012, 19.4.2018), ECLI:CY:AD:2018:A179, έχοντας κατά νουν και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (Φάρμα Ρένος Χ''Ιωάννου Δημοσια Εταιρεία Λτδ ν. Χίννη
(2012)1(Β) ΑΑΔ 1331, και Αυξεντίου ν. Δίγκλη
(2007)1(Β) ΑΑΔ 1367). i. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ενάγοντα 27. Ο Ενάγοντας παρέμεινε σταθερός στις απόψεις του με την αξιοπιστία του να μην κλονίζεται κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του. Από τη μαρτυρία του αποδέχομαι ότι: (α) Όταν στις 13.4.2016 πήγε να παραλάβει το Όχημα διαπίστωσε ότι αυτό υπέστη εκτεταμένες ζημιές, εκδορές και γδαρσίματα στο μπροστινό καπό και στην οροφή του Οχήματος. Οι εν λόγω ζημιές περιλάμβαναν και κάποια «βουλώματα». Οι πιο πάνω θέσεις του στηρίζονται και από την ενώπιον μου έγγραφη και πραγματική μαρτυρία, ήτοι τις φωτογραφίες του Οχήματος που έβγαλε αμέσως και οι οποίες περιλαμβάνονται επί του Τεκμηρίου 2 της ΕΔ Παπανικολάου. Παρεμβάλλω εδώ ότι παρά το ότι ο Ενάγοντας δεν αναφέρθηκε ρητά σε «βουλώματα» στα πλαίσια της ΕΔ Παπανικολάου, αναφέρθηκε σε «εκτεταμένες ζημιές» η οποία αναφορά δεν δύναται εύλογα να αποκλείει «βουλώματα». Περαιτέρω, παρά τη θέση της Υπεράσπισης ότι οι ως άνω ζημιές προϋπήρχαν ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε προς τούτο και συνεπώς η πιο πάνω θέση της Υπεράσπισης δεν δύναται να γίνει αποδεκτή. (β) Οι φωτογραφίες επί του Τεκμηρίου 2 στην ΕΔ Παπανικολάου αποτελούν φωτογραφίες τις οποίες τράβηξε ο Ενάγων από το κινητό του τηλέφωνο την ώρα που επέστρεψε να παραλάβει το Όχημα, αυτές δε είναι αποδεκτές ως πραγματική μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Σύγγραμμα Ηλιάδη & Σάντη, «το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές», Hippasus Publishing, Β' Έκδοση
(2016), σελ. 337-338). Από τις εν λόγω φωτογραφίες φαίνεται ότι γύρω από το Όχημα υπάρχουν σωροί κομμένων κλαδιών. (γ) Ότι η κα Κωνσταντίνου, κάτοικος της περιοχής, ετοίμασε το Τεκμήριο 3 και το υπέγραψε ενώπιον πιστοποιούντα υπαλλήλου αναφέροντας, μεταξύ άλλων, ότι ενώ το Όχημα ήταν σταθμευμένο εντός του επίδικου χώρου πήγε συνεργείο με υπαλλήλους του Δήμου Λάρνακας οι οποίοι εκτελούσαν εργασίες με σκοπό το κλάδεμα δέντρων στο συγκεκριμένο χώρο. Η μαρτυρία αυτή είναι αποδεκτή δυνάμει του άρθρου 24 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
  1. Διαπιστώνεται επίσης ότι το Τεκμήριο 3 ετοιμάστηκε, με βάση την πιστοποίηση του πιστοποιούντα υπαλλήλου, στις 24.7.
  2. (δ) Ότι ο ίδιος προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία Λάρνακας για το περιστατικό. (ε) Ότι η Ασφαλιστική Εταιρεία μέσω δικού της εκτιμητή προχώρησε σε εκτίμηση των ζημιών του Οχήματος, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7 στην ΕΔ Παπανικολάου, η οποία συνοδεύεται από φωτογραφίες του Οχήματος. Τα δε έξοδα για την εν λόγω εκτίμηση ανήλθαν στο ποσό των €
  4. Εντούτοις, από τη μαρτυρία που ο ίδιος προσκόμισε, το Δικαστήριο δεν δύναται να εξαγάγει ασφαλή συμπεράσματα ως προς το ότι η ως άνω περιγραφόμενη ζημιά προκλήθηκε από πράξεις ή παραλείψεις των Εναγόμενων. Εξηγώ.
  5. Ναι μεν ο ίδιος ο Ενάγων ισχυρίστηκε με απόλυτη βεβαιότητα ότι ευθύνη για τις ζημιές φέρουν οι Εναγόμενοι όμως, ανατρέχοντας με προσοχή στα όσα κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η βάση για την πεποίθηση του αυτή αποτελεί η δήλωση της κας Κωνσταντίνου ότι οι Εναγόμενοι προέβησαν σε εργασίες με σκοπό το κλάδεμα δέντρων στον επίδικο χώρο. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια την εξ ακοής δήλωση της κας Κωνσταντίνου, επί του σημείου (Τεκμήριο 3 στην ΕΔ Παπανικολάου): «
  6. Στις 13.4.2016 βρισκόμουν στην οικία μου η οποία βρίσκεται πολύ κοντά στο χωράφι εντός του οποίου κατά την ίδια ημερομηνία ήταν σταθμευμένο [το Όχημα] [.] και είχα οπτική επαφή. 3.Κατά την ίδια ημερομηνία και ενώ [το Όχημα] [.] ήταν σταθμευμένο, ήρθε συνεργείο με υπαλλήλους του Δήμου Λάρνακας και εκτελούσε διάφορες εργασίες κλαδέματος των δέντρων που υπήρχαν μέσα στο χωράφι. Κανείς άλλος πέραν των υπαλλήλων του Δήμου Λάρνακας δεν ήρθε εκείνη την ημέρα στο χωράφι.»
  7. Η ως άνω δήλωση της κας Κωνσταντίνου, ως εξ ακοής μαρτυρία, ενεργοποιεί το καθήκον του Δικαστηρίου να την αξιολογήσει τη βαρύτητα που θα πρέπει ευλόγως να της αποδοθεί, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 27 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
  9. Αυτό το οποίο προκύπτει σε πρώτο στάδιο, είναι η ισχυριζόμενη αδυναμία της ίδιας να καταθέσει στο Δικαστήριο επειδή, όπως η ίδια αναφέρει, πάσχει από «σοβαρά κινητικά προβλήματα και άλλα προβλήματα υγείας». Παρά τη θέση της ότι θα ήταν «πολύ επικίνδυνο για την υγεία της» η μετάβαση της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, δεν εξειδικεύει ποια είναι τα προβλήματα αυτά ούτε και επισυνάπτει οποιοδήποτε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό προς τούτο επί της βεβαίωσης της, Τεκμήριο
  10. Παρά δε την εμφανή έλλειψη επαρκών λεπτομερειών ως προς τους λόγους που η ίδια δεν θα μπορούσε να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, προχωρά και παραθέτει η ίδια το συμπέρασμα που καλείται το Δικαστήριο να εξαγάγει δυνάμει του άρθρου 27
(2)(α), ήτοι ότι η κατάσταση της υγείας της καθιστά «πρακτικά αδύνατη» την «μετάβαση» της «στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας». Δεν μου διαφεύγει ότι κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του Ενάγοντα, ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι επειδή γνωρίζει την κα Κωνσταντίνου, γνωρίζει ότι η ίδια πάσχει από «λύκο». Ούτε όμως και από την αναφορά αυτή δύναται να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα περί πραγματικής της αδυναμίας να προσέλθει στο Δικαστήριο ελλείψει σχετικής ιατρικής μαρτυρίας ή, έστω, περαιτέρω, εξειδίκευσης ή παροχής λεπτομερειών. Καταλήγω συνεπώς ότι ο τρόπος με τον οποίο δόθηκε η μαρτυρία της ίδιας ως προς την αδυναμία της καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν φαίνεται να διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της μαρτυρίας της (βλ. άρθρο 27
(2)(η) του Κεφ.9.) 32. Λαμβάνω επίσης υπόψιν ότι για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, η ανάγκη προσέλευσης της ενώπιον του Δικαστηρίου περιοριζόταν στην προσέλευση της ενώπιον του Πρωτοκολλητείου μόνο για σκοπούς υπογραφής ένορκης δήλωσης. Δεν προϋπόθετε την δια ζώσης κατάθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου, με δεδομένο το ότι η παρούσα αγωγή ως ταχείας εκδίκασης, παρουσιάζεται μαρτυρία υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων (βλ. Διαταγή 30, θεσμός 5(
  1. i)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Ακόμα όμως και σε περίπτωση πλήρους αδυναμίας της να προσέλθει ενώπιον του Πρωτοκολλητείου η ετοιμασία ένορκης δήλωσης θα μπορούσε να διενεργηθεί από δικηγόρο, στο δικό της χώρο, δυνάμει του άρθρου 3(ε)(
  2. iv)του περί Όρκων Νόμου, Κεφ. 18, ως τροποποιήθηκε. Μόνο εφόσον οποιοδήποτε από τα μέρη αιτούντο άδειας για παραχώρηση προφορικής μαρτυρίας της δυνάμει των προνοιών της Διαταγής 30 θεσμός 7 θα τίθετο ζήτημα προσέλευσης της στο Δικαστήριο. Υπό το φως των πιο πάνω, η θέση της περί αδυναμίας της να προσέλθει στο Δικαστήριο εκφράστηκε πρόωρα και σε στάδιο που, υπό τις πιο πάνω συνθήκες, δεν ενδεικνυόταν να κατατεθεί μια βεβαίωση σε ταχείας εκδίκασης υπόθεση η οποία ευλόγως θα μπορούσε να κατατεθεί υπό μορφή ένορκης δήλωσης, όπως σε κάθε περίπτωση προνοεί η Διαταγή 30 θεσμός 5(i). 33. Περαιτέρω λαμβάνω υπόψιν ότι από το επίδικο συμβάν, ήτοι από τις 13.4.2016, μέχρι και την ημερομηνία ετοιμασίας του Τεκμηρίου 3, ήτοι τις 24.7.2020, όπως προκύπτει από την εκεί βεβαίωση του πιστοποιούντα υπαλλήλου, μεσολάβησε χρονικό διάστημα πέραν των 4 ετών (βλ. άρθρο 27
(2)(β) του Κεφ. 9). Δεν είναι έκδηλα αντιληπτό, υπό αυτές τις συνθήκες, με ποιον τρόπο η κα Κωνσταντίνου, ήταν σε θέση μετά από την πάροδο 4 ετών να θυμάται και να επιβεβαιώσει θετικά ότι τη συγκεκριμένη ημερομηνία υπάλληλοι των Εναγόμενων προέβησαν σε κλάδεμα δέντρων στον επίδικο χώρο. 34. Από την άλλην λαμβάνω υπόψιν μου ότι η δήλωση της κας Κωνσταντίνου αποτελεί πρώτου βαθμού εξ ακοής (άρθρο 27
(2)(γ) του Κεφ.9) και ότι αυτή μεταφέρθηκε αυτούσια (άρθρο 27
(2)(δ) του Κεφ.9).
  1. Υπό το φως των όσων έχω παραθέσει πιο πάνω, το Δικαστήριο αποδίδει πολύ μειωμένη βαρύτητα επί του περιεχομένου του Τεκμηρίου 3 στην ΕΔ Παπανικολάου.
  2. Επομένως, η πεποίθηση του Ενάγοντα δια το οι ζημιές που παρουσιάστηκαν επί του Οχήματος συνδέονται με πράξεις και παραλείψεις των Εναγόμενων, βασίζεται στην κατά πολύ μειωμένης βαρύτητας εξ ακοής δήλωση της Εναγόμενης 3 δυνάμει της οποίας δεν δύνανται να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.
  3. Πέραν του ότι πρόκειται για πολύ μειωμένης βαρύτητας μαρτυρία, τα όσα η κα Κωνσταντίνου αναφέρει δεν επικουρούνται επαρκώς από οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία ενώπιον μου. Η δε θέση της ότι οι υπάλληλοι του Δήμου Λάρνακας ήταν παρόντες στον επίδικο χώρο τη συγκεκριμένη ημέρα δεν τείνει να καταδείξει από μόνο του ότι οι εν λόγω υπάλληλοι προέβησαν και σε πράξεις και παραλείψεις που προκάλεσαν τη ζημιά επί του Οχήματος. Ούτε και σε κάθε περίπτωση αποτέλεσε τη θέση της κας Κωνσταντίνου ότι οι Εναγόμενοι προκάλεσαν ζημιές επί του Οχήματος ή ότι η ίδια αντιλήφθηκε κάτι τέτοιο. Ούτε, εν πάση περιπτώσει, το γεγονός ότι από τις φωτογραφίες, Τεκμήριο 2, φαίνονται διάφορα κλαδιά δίπλα από το Όχημα δύναται να καταδείξει ότι είναι οι υπάλληλοι των Εναγόμενων που προέβησαν στο κλάδεμα δέντρων.
  4. Εύλογο δε το Δικαστήριο κρίνει το ερώτημα του κου Λουκαΐδη, με ποιον τρόπο η ίδια η κα Κωνσταντίνου ήταν σε θέση να γνωρίζει ότι ουδείς άλλος προσήλθε στον επίδικο χώρο εκείνη την ημέρα για περίοδο 8,5 ωρών, με δεδομένη τη θέση του Ενάγοντα ότι ο ίδιος στάθμευσε το Όχημα στον επίδικο χώρο στις 6:30 π.μ. και πήγε να το παραλάβει στις 15:00 (βλ. Τεκμήριο 4 στην ΕΔ Παπανικολάου). Το Δικαστήριο διερωτάται περαιτέρω, με ποιον τρόπο η ίδια μπορεί να βεβαιώσει θετικά την απουσία οποιουδήποτε άλλου προσώπου στον πιο πάνω χώρο, για χρονικό διάστημα 8,5 ωρών, μετά την παρέλευση χρονικού διαστήματος πέραν των 4 ετών από το επίδικο συμβάν.
  5. Υπό το φως όλων των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν δύναται να εξαγάγει ασφαλή συμπεράσματα από την πολύ μειωμένης βαρύτητας εξ ακοής δήλωση της κας Κωνσταντίνου, Τεκμήριο 3 στην ΕΔ Παπανικολάου. Ως εκ τούτου, και στην απουσία άλλης αξιόπιστης και αποδεκτής μαρτυρίας, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τη θέση του Ενάγοντα ότι οι Εναγόμενοι προέβησαν σε εργασίες κλαδέματος δέντρων στον επίδικο χώρο κατά τον επίδικο χρόνο.
  6. Επιπλέον, αποτέλεσε τη θέση Ενάγοντα στην παρ.3 της ΕΔ Παπανικολάου ότι οι ζημιές που εντόπισε περιορίζονταν στο μπροστινό καπό και στην οροφή του Οχήματος. Όμως, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι η «βαφή» ως αναγράφεται επί του Τεκμηρίου 7 της ΕΔ Παπανικολάου (Έκθεση Εκτίμησης) έγινε σε ολόκληρο το αυτοκίνητο. Επομένως, προκύπτει ότι το αντίστοιχο κόστος, όπως εκεί αναγράφεται, ήτοι €850, δεν περιορίζεται στις ζημιές που ο ίδιος ο Ενάγοντας ανέφερε ότι εντόπισε όταν πήγε να παραλάβει το Όχημα στις 13.4.
  7. Συνεπεία τούτου, δεν προκύπτει ότι το συνολικό αξιούμενο ποσό αφορά, με βάση τις ίδιες της θέσεις του Ενάγοντα, ισχυριζόμενες πράξεις ή παραλείψεις των Εναγόμενων. iii. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μαρίας Αγαθαγγέλου
  8. Η κα Αγαθαγγέλου είναι εργοδοτούμενη της Ασφαλιστικής Εταιρείας, η οποία κατέβαλε τα αξιούμενα από τον Ενάγοντα ποσά για σκοπούς επιδιόρθωσης του Οχήματος. Όπως δε επεξηγείται στην γραπτή αγόρευση των συνηγόρων του Ενάγοντα η αγωγή καταχωρήθηκε εκ μέρους του Ενάγοντα δυνάμει των αρχών υποκατάστασης (subrogation) (βλ. Edwin Kelly v. Σωτήρη Νικολάου
(1992)1Α ΑΑΔ 463, 30.3.92). Κατ' επέκταση, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής το πρόσωπο που θα επωφεληθεί από τυχόν επιδίκαση αποζημιώσεων είναι η Ασφαλιστική Εταιρεία. Λαμβάνω δε τούτο υπόψη στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας της ίδιας.
  1. Τα όσα ανέφερε ως προς τις περιστάσεις του επίδικου συμβάντος της τα ανέφερε ο κος Παπανικολάου ο οποίος κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου χωρίς η ίδια να διατηρεί οποιαδήποτε προσωπική γνώση. Συναφώς, ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει καλύτερη μαρτυρία και οι σχετικές αναφορές της κας Αγαθαγγέλου δεν προσφέρουν οτιδήποτε περαιτέρω, παρατέθηκαν εκ του περισσού και ως εκ τούτου κρίνονται ως ισχνής αποδεικτικής αξίας.
  2. Αποδέχομαι τις θέσεις στην παρ. 6 της ΕΔ Αγαθαγγέλου, ήτοι ότι προτού η Ασφαλιστική Εταιρεία προβεί σε επιδιόρθωση των ζημιών του Οχήματος παραχωρήθηκαν οδηγίες σε εκτιμητή ζημιών οχημάτων να εκτιμήσει τη ζημιά του Οχήματος τα αποτελέσματα της οποίας καταγράφονται επί του Τεκμηρίου 2 στην ΕΔ Αγαθαγγέλου, εφόσον η θέση της αυτή στηρίζεται από το ίδιο το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 στην ΕΔ Αγαθαγγέλου καθώς και τη μαρτυρία του κ. Τσελέπη, του συντάκτη του Τεκμηρίου 2 στην ΕΔ Αγαθαγγέλου. iv. Αξιολόγηση μαρτυρίας Γιώργου Τσελεπή
  3. Ο κος Τσελεπής κατέθεσε την εκτίμηση που διενήργησε, η οποία κατατέθηκε και από την κα Αγαθαγγέλου. Επεξήγησε ότι καταθέτει αντίγραφο αυτής, ως Τεκμήριο 1 καθότι το πρωτότυπο έχει απωλεσθεί. Στη βάση αυτής της επεξήγησης το Δικαστήριο αποδέχεται το αντίγραφο της εν λόγω εκτίμησης. Περαιτέρω, αποδέχομαι ότι οι φωτογραφείς που επισυνάπτονται επί της εκτίμησης, λήφθηκαν από τον ίδιο και αυτές κρίνονται αποδεχτές ως μέρος της πραγματικής μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Από τις εν λόγω φωτογραφίες πράγματι προκύπτουν ευδιάκριτα εκδορές και γδαρσίματα επί του Οχήματος. v. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Κυριάκου και Χρίστου Παπαχρήστου
  4. Οι μάρτυρες των Εναγόμενων βεβαίωσαν θετικά ότι ουδόλως απασχολήθηκαν με το κόψιμο δέντρων αλλά μόνο με το κόψιμο χόρτων και ότι οποιαδήποτε άλλη εκδοχή είναι ψευδής και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
  5. Αποτέλεσε τη θέση του Ενάγοντα ότι η πιο πάνω θέση των μαρτύρων των Εναγόμενων δεν δύναται να ληφθεί υπόψιν καθότι δεν δικογραφείται. Όμως, ανατρέχοντας στο δικόγραφο των Εναγόμενων εκεί παρατίθεται η θέση τους ότι «κατά τον κρίσιμο χρόνο δεν εκτελούσ(αν) εργασίες κλαδέματος ή καθαρισμού δέντρων με τρόπο ώστε να επηρεάσει το επίδικο αυτοκίνητο.» θέση η οποία εύλογα καλύπτει και τη θέση τους ότι οι ίδιοι προέβησαν σε κόψιμο χόρτων. Επιπλέον, ο ίδιος ο Ενάγοντας προέβαλε τη θέση ότι εξ όσων των ενημέρωσε υπάλληλος των Εναγόμενων, συνεργείο των Εναγόμενων προέβη σε διάφορες καθαριότητες στον εν λόγω χώρο. Η δε θέση των Εναγόμενων ότι προέβησαν σε κόψιμο χόρτων τείνει να υποστηρίξει την θέση του Ενάγοντα, την οποία, επαναλαμβάνω, ο ίδιος προέβαλε. Συναφώς, ανεξαρτήτως της πιο πάνω διαπίστωσης μου ότι η ως άνω θέση των Εναγόμενων εμπίπτει εντός της δικογραφίας, ακόμα και αν ήθελε φανεί ότι εκπίπτει της δικογραφίας δεν δύναται να αγνοηθεί και για τον πιο πάνω επιπρόσθετο λόγο.
  6. Σημειώνω περαιτέρω ότι ουδείς εκ των μαρτύρων αντεξετάστηκε σε σχέση με την πιο πάνω θέση των Εναγόμενων. Συνεπώς, με δεδομένη την απόρριψη της θέσης του Ενάγοντα ότι οι Εναγόμενοι προέβησαν σε κλάδεμα δέντρων, για τους λόγους που έχω εκθέσει πιο πάνω, και με δεδομένο το ότι είναι αποδεχτό από τους Εναγόμενους ότι μετέβησαν στην περιοχή κατά τον επίδικο χρόνο, αποδέχομαι την επιπλέον θέση των μαρτύρων των Εναγόμενων ότι εκείνη την ημέρα προέβησαν σε κούρεμα χόρτων στην περιοχή. VII. ΕΥΡΗΜΑΤΑ
  7. Πέραν των ευρημάτων του Δικαστηρίου τα οποία εξάγονται από τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα (βλ. παρ. 23 πιο πάνω), τα ευρήματα που κατά τα λοιπά το Δικαστήριο δύναται να εξαγάγει είναι περιορισμένα και έχουν ως εξής: Όταν ο Ενάγων στις 13.4.2016 πήγε να παραλάβει το Όχημα διαπίστωσε ότι αυτό υπέστη εκτεταμένες ζημιές, εκδορές και γδαρσίματα στο μπροστινό καπό και στην οροφή του Οχήματος. Οι εν λόγω ζημιές περιλάμβαναν και κάποια «βουλώματα». Ο ίδιος αμέσως τράβηξε φωτογραφίες του Οχήματος όπου γύρω από αυτό φαίνεται να υπάρχουν σωροί κομμένων κλαδιών. Ακολούθως, προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία. Η Ασφαλιστική Εταιρεία μέσω του κ. Τσελεπή προχώρησε σε εκτίμηση των ζημιών του Οχήματος (Τεκμήριο 1 της ΕΔ Τσελεπή). Τα έξοδα για της εν λόγω εκτίμηση ανήλθαν στο ποσό των €
  8. Οι υπάλληλοι των Εναγόμενων στις 13.4.2016 μετέβησαν στην περιοχή για το κόψιμο χόρτων. VIII. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
  9. Η αγωγή του Ενάγοντα στηρίζεται σε δύο χωριστές αιτίες αγωγής: στο αστικό αδίκημα της αμέλειας που καθορίζεται στο άρθρο 51 του Κεφ. 148 και στο αστικό αδίκημα του κοινοδικαίου δια την «παράβαση των εκ του Νόμου και/ή Κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων» των Εναγόμενων.
  10. Σχετικά με την τελευταία αιτία αγωγής διαπιστώνεται ότι αυτή δεν δικογραφείται επαρκώς. Το Δικαστήριο υιοθετεί το ακόλουθο απόσπασμά από την πρωτόδικη απόφαση στην Χατζημάρκου ν. Cyprus Popular Public Co Ltd, πρώην Marfin Popular Bank Co Ltd κ.ά. Αρ. Αγ. 7022/12, 4.12.20, υπό τον Έντιμο Χ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. (η έμφαση είναι του Δικαστηρίου): «Σε αρκετές αποφάσεις, με πιο πρόσφατη τη Λέντζας ν. Laos Bros Ltd, Πολ. Εφ. 140/11, ημερ. 22.12.16, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε εμφαντικά πως το αστικό αδίκημα της αμέλειας είναι διαφορετικό από τη θεμελίωση της παράβασης νόμιμου καθήκοντος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κωστάκη κ.α.
(2008), 1(Α) Α.Α.Δ. 432, Μ. Σ. Ιακωβίδης και Σία Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα, Πολ. Εφ. 378/09 κ.α. ημερ. 10.7.15). Όπως έχει λεχθεί, η αξίωση για αποζημιώσεις λόγω παράβασης νομίμων καθηκόντων αποτελεί θεραπεία του Κοινοδικαίου και δεν πρέπει να συγχύζεται ή να αναμειγνύεται με την αξίωση αποζημιώσεων για αμέλεια, έστω και αν κάποια συγκεκριμένη ζημιά είναι δυνατό να προέλθει είτε από συμπεριφορά που συνάδει με συνήθη αμέλεια είτε από συμπεριφορά που ισοδυναμεί με διάρρηξη νόμιμου καθήκοντος. Για αυτό και η ορθή δικογράφηση απαιτεί ξεχωριστή καταγραφή των δύο αγώγιμων δικαιωμάτων και περαιτέρω απαιτείται ιδιαίτερη δικογράφηση των λεπτομερειών που αφορούν σε παράβαση νομίμων καθηκόντων (Bullen and Leak "Precedents of Pleadings", 12η έκδοση, σελ. 59, Annual Practice 1958, σελ. 468). Όπως διαπιστώνεται, στην παρούσα περίπτωση υπήρξε δεόντως χωριστή δικογράφηση και διάκριση των λεπτομερειών αμέλειας αφενός και αυτών της παράβασης καθηκόντων αφετέρου, ενώ υπήρξε και εξειδίκευση των κανόνων που κατ' ισχυρισμόν στοιχειοθετούν παράβαση νόμιμου καθήκοντος, όπως επιτάσσει η πιο πάνω νομολογία»
  1. Στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει χωριστή δικογράφηση για παραβίαση νόμιμου καθήκοντος. Στις λεπτομέρειες που παρέχονται δεν υπάρχει ούτε αναφορά σε ποια νομοθεσία ερείδεται η κατ' ισχυρισμό παράβαση. Όμως για σκοπούς δικογράφησης παραβίασης νόμιμου καθήκοντος επιβάλλεται αναφορά στη συγκεκριμένη νομοθεσία δυνάμει της οποίας, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ενάγοντα, δημιουργείτο το νόμιμο καθήκον έναντί του και το οποίο ο εναγόμενος παράβηκε (βλ. σχετικά παραδείγματα Bullen & Leake & Jacob's "Precedents of Pleadings", Sweet & Maxwell, 18η έκδοση, σελ. 460, ενότητα 81-Χ2). Αυτό κατ' εξαίρεση του γενικού κανόνα ότι απαγορεύεται η αναφορά σε νομοθεσία επί των δικογράφων, ούτως ώστε η πλευρά του εναγόμενου να γνωρίζει και λαμβάνει επαρκή ειδοποίηση αναφορικά με το περιεχόμενο και το εύρος της απαίτησης του ενάγοντα.
  2. Τα πιο πάνω επιβεβαιώθηκαν και στην πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Δια Τμήματος Υπουργείου Εργασίας και Τμήμα Πολεοδομίας) ν. Λ.Ι.Κ. υπό την προσωπική του ιδιότητα και ως πατέρας και κηδεμόνας του τέκνου του επίσης Ενάγοντα Ι.Λ.Κ. κ.ά. Πολ. Έφ. 142/19, 21.9.22 όπου λέχθηκε χαρακτηριστικά ότι: «Εκτός της παράλειψης να δικογραφηθούν δεόντως λεπτομέρειες αμέλειας, δεν έχουν δικογραφηθεί ούτε λεπτομέρειες παράβασης θεσμίου καθήκοντος στις οποίες να εξειδικεύεται οποιαδήποτε συγκεκριμένη νομοθετική ή κανονιστική πρόνοια. Οι συνέπειες της παράλειψης σαφούς επίκλησης συγκεκριμένων νομοθετικών προνοιών έχουν προσδιοριστεί στην υπόθεση Ελπινίκη Παναγή κ.ά. ν. Παναγιώτη Κ. Παναγή
(2009)1 Α.Α.Δ.
  1. Στην υπόθεση εκείνη το Εφετείο έκρινε ότι η πρωτόδικη απόφαση με την οποία ακυρώθηκε η εγγραφή ακίνητης ιδιοκτησίας επ' ονόματι διαδίκου έπασχε καθότι, μεταξύ άλλων, δεν είχε γίνει οποιαδήποτε σαφής επίκληση στο δικόγραφο του ενάγοντα των συγκεκριμένων νομοθετικών προνοιών, πάνω στις οποίες βασίστηκε το Δικαστήριο για την απόφαση του και υποδείχθηκε η ανάγκη να τίθεται με λεπτομέρεια η νομοθετική βάση, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την παραβίαση των νόμιμων καθηκόντων. [...] Η έγκυρη στοιχειοθέτηση της 'παράβασης θέσμιου καθήκοντος' ως αστικό αδίκημα εκ του κοινοδικαίου σύμφωνα με την προεκτεθείσα νομολογία, προϋποθέτει τον προσδιορισμό εξ αρχής, στα δικόγραφα, των σχετικών νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων, οι οποίες δημιουργούν το θετικό καθήκον και οι οποίες έχουν παραβιαστεί. Όμως, ούτε στα δικόγραφα, ούτε στην πρωτόδικη απόφαση προσδιορίστηκαν συγκεκριμένες νομοθετικές ή κανονιστικές πρόνοιες που παραβιάστηκαν.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου.)
  2. Υπό το φως της πιο πάνω διαπίστωσης μου το Δικαστήριο δεν δύναται να αποδώσει οποιαδήποτε θεραπεία στη βάση παράβασης νόμιμου καθήκοντος των Εναγόμενων.
  3. Στρεφόμενη στο αστικό αδίκημα της αμέλειας, αυτό ορίζεται από το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, το οποίο αποτελεί κωδικοποίηση των αρχών του κοινοδικαίου (Στρατμάρκο Λτδ ν. Πέτρου Μιχαήλ
(1989)1 ΑΑΔ 453). Σύμφωνα με το άρθρο 51 του Κεφ. 148, αμέλεια συνίσταται στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε ένα λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε͘.
  1. Στο δικόγραφο του Ενάγοντα αναφορά γίνεται και στην αρχή res ipsa liquitour ενώ αμέσως μετά παρατίθενται λεπτομέρειες αμέλειας. Σύμφωνα με το άρθρο 55 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148: «
  2. Σε αγωγή που εγείρεται σε σχέση με ζημιά, κατά την οποία αποδεικνύεται (α) ότι ο ενάγοντας στερείται γνώσης ή μέσων γνώσης των πραγματικών περιστατικών, τα οποία προκάλεσαν το συμβάν το οποίο οδήγησε στη ζημιά και (β) ότι η ζημιά προκλήθηκε από ιδιοκτησία, επί της οποίας ο εναγόμενος είχε πλήρη έλεγχο, και κρίνεται από το Δικαστήριο ότι η επέλευση του συμβάντος που προκάλεσε τη ζημιά συνδέεται περισσότερο με το γεγονός ότι ο εναγόμενος παρέλειψε να καταβάλει εύλογη επιμέλεια παρά προς την καταβολή τέτοιας επιμέλειας, ο εναγόμενος φέρει το βάρος της απόδειξης του ότι δεν υφίστατο αμέλεια για την οποία αυτός ευθύνεται σε σχέση με το συμβάν το οποίο οδήγησε στη ζημιά.»
  3. Η αρχή res ipsa loquitur χαρακτηρίστηκε ως κανόνας απόδειξης στην Μάρκου Μαρκάρη ν. Μάρκου Παρασκευά, Πολ. Έφ. 314/2014, 14.6.2022, ECLI:CY:AD:2022:D
  4. Εφόσον κριθεί ότι ο κανόνας τυγχάνει εφαρμογής, το βάρος απόδειξης μεταφέρεται στον εναγόμενο να καταδείξει ότι δεν υφίσταται αμέλεια εκ μέρους του (D. Skaros Enterprises Ltd v. Α.Η.Κ., Πολ. Έφ. Αρ. 496/12, 26.9.19 και Μαρκάρη). Στην υπό κρίση περίπτωση ο κανόνας δεν δύναται να τύχει εφαρμογής καθότι δεν πληρούται με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, η προϋπόθεση του άρθρου 55 του Κεφ. 148, ότι η ζημιά στο Όχημα προκλήθηκε από ιδιοκτησία επί της οποίας οι Εναγόμενοι είχαν τον πλήρη έλεγχο. Διαφορετική ήταν η περίπτωση, για παράδειγμα: (α) στην υπόθεση D. Skaros Enterprises Ltd v. Α.Η.Κ., Πολ. Έφ. Αρ. 496/12, 26.9.19 όπου, με βάση τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, βλάβες οι οποίες έλαβαν χώρα στις εγκαταστάσεις των εκεί εναγόμενων (την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου) που βρίσκονταν εντός του αποκλειστικού ελέγχου των εναγόμενων, προκάλεσαν την παροχή ρεύματος στους εκεί ενάγοντες (ένα ξενοδοχείο) προξενώντας τους ζημιά. (β) στην υπόθεση Μαρκάρη, όπου με βάση τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ο εκεί ενάγων έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση του εναγόμενου με την βλάβη να προκαλείται κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης που διενήργησε ο εναγόμενος, υπό συνθήκες εντός του αποκλειστικού ελέγχου του εναγόμενου.
  5. Στην υπό κρίση περίπτωση, δεν έχει αποδειχθεί ενώπιον μου ότι οι συνθήκες που προκάλεσαν τις ζημιές επί του Οχήματος, ως αυτές καταγράφονται και παρατηρούνται από το Τεκμήριο 1 της ΕΔ Τσελεπή, ήταν εντός του αποκλειστικού ελέγχου των Εναγόμενων. Αντίθετα, ο Ενάγων, στη βάση της ενώπιον μου μαρτυρίας και για τους λόγους που έχω επεξηγήσει στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας του απέτυχε να συνδέσει τις ως άνω ζημιές με οποιεσδήποτε πράξεις ή παραλείψεις των Εναγόμενων. Συνεπεία τούτου, καταλήγω ότι ο κανόνας απόδειξης res ipsa loquitur δεν τυγχάνει εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση.
  6. Κατ' ακολουθίαν, ο Ενάγων είχε ο ίδιος το βάρος να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της αμέλειας. Επομένως, είχε, με βάση την πάγια νομολογία η οποία ερμηνεύει το άρθρο 51 του Κεφ. 148, καθήκον να αποδείξει, σε πρώτο στάδιο, την ύπαρξη καθήκοντος επιμέλειας του Δήμου Λάρνακας προς τον ίδιο στη βάση του «γενικότερου καθήκοντος για την επίδειξη της δέουσας επιμέλειας για την προστασία του γείτονα, δηλαδή των προσώπων τα οποία κατά λογική πρόβλεψη ήταν ενδεχόμενο να επηρεαστούν από τις πράξεις και δραστηριότητες στα υποστατικά εργασίας των εφεσειόντων.» (Λ.Π. Φραγκεσκίδης & Σία Λτδ ν. Μάμα
(1989)1 ΑΑΔ 70 υπό Πική, Δ (όπως ήταν τότε) ως υιοθετήθηκε στην M. Haji κ.ά. ν. Adonis Baths Mavrokolimbos Waterfalls Ltd κ.ά., Πολ. Έφ. 192/14, 10.5.22. Όπως επίσης λέχθηκε στην Ξενοφώντος ν. K.N Zoo Bar Restaurant Ltd κ.ά. Πολ. Εφ. 447/2011, 15.12.2016, ECLI:CY:AD:2016:A554: «Κατά τη νομολογιακή προσέγγιση της έννοιας της αμέλειας είναι απαραίτητη πρωταρχικά η απόδειξη ότι το άτομο, φυσικό ή νομικό, που προκάλεσε τη ζημιά, όφειλε καθήκον επιμέλειας, έναντι του ζημιωθέντος ('duty of care') που περικλείεται στη ρήση του Lord Atkin στην πασίγνωστη υπόθεση Donoghue v. Stevenson
(1932)AC 562, με τη χρήση της έννοιας ή κριτηρίου του γείτονα ('neighbour principle'). Όπου πρόσωπο βρίσκεται σε τέτοια γειτνίαση με άλλο ώστε το τελευταίο να αντιλαμβάνεται ως θέμα εύλογης αποτίμησης των δεδομένων ('reasonable foreseeability'), ότι πράξη ή παράλειψη του πιθανόν να επιφέρει στο πρώτο ζημιά, τότε αναδύεται καθήκον επιμέλειας. [.] Σήμερα, η έννοια της επιμέλειας οριοθετείται από το Caparo test, από την υπόθεση Caparo Industries plc v. Dickman
(1990)1 All E.R. 568 και τη σύγχρονη της, Marc Rich & Co. AG v. Bishop Rock Marine Co Ltd
(1996)1 AC 211, ώστε θα πρέπει:
(1)ο ενάγων να δείξει ότι εμπίπτει στα πρόσωπα που ευλόγως μπορούσαν να επηρεαστούν, ανάλογα με τη ζημιά που έγινε,
(2)ότι ενάγων και εναγόμενος βρίσκονται σε σχέση γειτνίασης ('proximity') και
(3)να είναι δίκαιο, ορθό και εύλογο ('fair, just and reasonable') να εναποτεθεί καθήκον επιμέλειας υπό τις περιστάσεις.» 59. Επιπλέον, ο Ενάγων είχε το βάρος να αποδείξει παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας από τους Εναγόμενους, την ύπαρξη ζημιάς του καθώς και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της παράβασης και της προκληθείσας ζημιάς επί του Οχήματος. Σε σχέση με το τελευταίο αυτό σκέλος θα έπρεπε να είχε αποδείξει ότι η παράβαση καθήκοντος από τους Εναγόμενους ήταν η αιτία που προκάλεσε ή που ουσιωδώς συνέβαλε στην πρόκληση της ζημιάς του Οχήματος (βλ. Haji και Παρασκευαϊδης ν. Συμεωνίδης και Υιοί Λτδ
(1994)1 ΑΑΔ 560).
  1. Στη βάση του ευρήματος του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι κατά τον επίδικο χρόνο βρίσκονταν στην περιοχή όπου ήταν σταθμευμένο το Όχημα και διεξήγαγαν εργασίες κοψιών χόρτων, προκύπτει, με βάση το κριτήριο της Caparo, ως υιοθετήθηκε από την Zoo Bar Restaurant η δημιουργία καθήκοντος του Δήμου Λάρνακας να προβεί στις πιο πάνω εργασίες κατά τρόπο που να μην προκαλεί ζημιά σε πρόσωπα ή περιουσία που βρισκόταν στο σημείο εκείνο, περιλαμβανομένου δηλαδή και του Οχήματος. Με βάση όμως τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν προκύπτει παράβαση του πιο πάνω καθήκοντος των Εναγόμενων. Δεν προκύπτει ούτε η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των ζημιών που παρουσίασε ο Ενάγων δια μέσου του Τεκμηρίου 1 της ΕΔ Τσελεπή εφόσον ουδόλως αποδείχθηκε ενώπιον μου ότι οποιεσδήποτε πράξεις ή παραλείψεις των Εναγόμενων προκάλεσαν ή συνέβαλαν ουσιωδώς στην πρόκληση των ως άνω ζημιών του Οχήματος.
  2. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Ράλλης Μακρίδης & Υιοί Λτδ ν. Λουκά
(2003)1 ΑΑΔ 447: «Ο ενάγων θα πρέπει να αποδείξει την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της αμέλειας του αντίδικού του και των ζημιών που έχει υποστεί (Metropolitan Railway Co v. Jackson 47 L.J.C.P. 303). Δεν εναπόκειται στον εναγόμενο να απαλλάξει τον εαυτό του αποδεικνύοντας ότι το δυστύχημα ήταν είτε αναπόφευκτο ή ότι δεν ήταν αποτέλεσμα της δικής του αμέλειας. Ο ζημιωθείς θα πρέπει θετικά να αποδείξει ότι η ζημιά ήταν αποτέλεσμα της αμέλειας του εναγόμενου (Wilsher v. Essex Area Health Authority [1988] 1 All E.R. 871 και Carslogie SS Co v. Royal Norwegian Government [1952] 1 All E.R. 20), άλλως η αγωγή του θα πρέπει να απορριφθεί. [...] Θα πρέπει, με άλλα λόγια, να αποδειχθεί ότι η αδικοπραξία του εναγόμενου προκάλεσε τη ζημιά του ενάγοντα. Ακόμα και στην περίπτωση παραδοχής αμέλειας από τον εναγόμενο, χωρίς άλλου τινός, ο ενάγων δεν δικαιούται αποζημίωσης, εκτός αν μπορεί να συνδέσει τη ζημιά του με την αμέλεια αυτή (Rankine v. Garton Sons & Co. Ltd. [1979] 2 All E.R. 1185). [.] Όπου η αιτιώδης συνάφεια δεν μπορεί να αποδειχθεί γιατί πιθανοί λόγοι του ατυχήματος είναι εξ ίσου η ευθύνη του εναγόμενου και η ευθύνη του ενάγοντα, το δικαστήριο αναπόφευκτα θα πρέπει να καταλήξει ότι ο ενάγων απέτυχε να αποσείσει το βάρος, όχι μόνο να αποδείξει την παράβαση του καθήκοντος, αλλά και τη συνάφεια μεταξύ της παράβασης και της ζημιάς που έχει υποστεί (βλέπε Charlesworth & Percy on Negligence, 8η έκδοση, παραγρ. 5-44). [.] Στην απουσία μαρτυρίας για το τι προκάλεσε το ατύχημα, το δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει ουσιαστικά σε υποθέσεις [.]. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να συνδέει την παράλειψη των εφεσειόντων με τη ζημιά του εφεσίβλητου. (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου). 62. Όπως επίσης λέχθηκε Thesis Trading Co Ltd v. Δήμος Λάρνακας, Πολιτική Έφεση Αρ. 388/10, απόφαση ημερ. 23.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:A299: «αξιοπιστία ενός μάρτυρα εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (Federal Bank of Lebanon (SAL) v. N. Σιακόλα
(2011)1 Α.Α.Δ. 1422). Η μαρτυρία του ΜΕ1 απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη. Τούτων δοθέντων η υπόθεση δεν περισώζεται ούτε με τις εν μέρει, όπως θεωρεί ο συνήγορος των εφεσειόντων, 'παραδοχές' των ΜΥ2 και ΜΥ3. Ο ενάγων έχει το βάρος να θεμελιώσει, με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, αμέλεια του αντιδίκου και αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της αμέλειας και των ζημιών που έχει υποστεί συνεπεία αυτής, Μπούλος Μαρσελ κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, Χρυσάνθου κ. α. ν. Φραντζή
(2010)1 Α.Α.Δ. 1295, Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614, Baloise Insurance Co Ltd v. Κατωμονιάτη
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275 και Κυριάκος Σοφοκλέους ν. Γιώτας Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665. [.] Το κριτήριο όπως ξεκάθαρα πλέον ορίζεται στην Μαρσέλ κ.α. (ανωτέρω), σ. 1868, δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι 'πιο πιθανή παρά η αντίθετη', εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι 'πιο πιθανή παρά η αντίθετη', εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, para 4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας).» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου).
  1. Υπό το φως όλων των πιο πάνω ο Ενάγων απέτυχε να αποδείξει τη διάπραξη αμέλειας εκ μέρους των Εναγόμενων σε βάρος του. Η πιο πάνω κατάληξη μου επισφραγίζει την αποτυχία της αγωγής του Ενάγοντα. IX. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
  2. Για σκοπούς πληρότητας προχωρώ να εξετάσω το ζήτημα των αποζημιώσεων σε περίπτωση που ήθελε επικρατήσει αντίθετη άποψη ως προς το θέμα της ευθύνης.
  3. Σημειώνω καταρχήν ότι ο ενάγοντας είναι επωμισμένος με την αυστηρή απόδειξη των αποζημιώσεων που ταξινομεί ως ειδικές (Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου
(2008)1 ΑΑΔ 1083 και Κολάνη ν. Ταμπούρα
(2010)1 ΑΑΔ 1108).
  1. Όπως έχω προαναφέρει στην παρ. 40 πιο πάνω, το ποσό των €850 που αναγράφεται επί του Τεκμηρίου 1 της ΕΔ Τσελεπή, δεν αφορά μόνο τις ισχυριζόμενες ζημιές οι οποίες, σύμφωνα με τις ίδιες τις θέσεις του Ενάγοντα περιορίζονταν στο μπροστινό καπό και οροφή του Οχήματος (βλ. παρ.3 της ΕΔ Παπανικολάου). Τούτο διότι, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ενάγοντα, στα πλαίσια επιδιόρθωσης του Οχήματος η βαφή έγινε σε ολόκληρο το Όχημα. Συνεπεία των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν θα δύνατο να αποδώσει το ποσό των €850 στον Ενάγοντα επί πλήρους ευθύνης εφόσον δεν είναι δυνατό να καταμεριστεί με οποιοδήποτε τρόπο το ποσό αυτό από το Δικαστήριο ούτως ώστε να αντανακλάται το ποσό το οποίο θα πρόκυπτε εάν το βάψιμο του Οχήματος περιοριζόταν το μπροστινό καπό και οροφή.
  2. Επί πλήρους ευθύνης θα απέδιδα το ποσό των €400 που αναγράφεται επί του Τεκμηρίου 1 της ΕΔ Τσελεπή εφόσον όπως επεξηγήθηκε κατά τον Ενάγοντα στα πλαίσια της αντεξέτασης του τούτο αφορούσε σε «ισιώματα» των «βουλωμάτων». Περαιτέρω, θα απέδιδα και το ποσό των €80 ως έξοδα εκτίμησης, ποσό το οποίο προκύπτει και από το ίδιο το Τεκμήριο 1 της ΕΔ Τσελεπή. Επομένως, επί πλήρους ευθύνης θα απέδιδα το συνολικό ποσό των €480 ως ειδικές αποζημιώσεις. X. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  3. Ως εκ των πιο πάνω η Αγωγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα και υπέρ των Εναγόμενων όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)......... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.