← Κύπρος

Αναφορικά με την Εταιρεία Faleka Developers Ltd, Αρ. Αίτησης: 28/2020, 2/11/2022

Αναφορικά με την Εταιρεία Faleka Developers Ltd, Αρ. Αίτησης: 28/2020, 2/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A152 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 28/2020 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 337 έως 334, ως έχουν τροποποιηθεί -και- Αναφορικά με την αίτηση του Μάριου Καλλία, Παραλήπτη και Διαχειριστή της περιουσίας της Εταιρείας Faleka Developers Ltd, ο οποίος διορίστηκε δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 29.9.2009 και 20.9.2011 προς όφελος της Alpha Bank Cyprus Ltd. Αιτητή -και- Αναφορικά με την Εταιρεία Faleka Developers Ltd, από τη Λάρνακα Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 2 Νοεμβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κα Γεωργίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η Αίτηση: κα Σιακού για Νέστορας Αδάμου Νικηφόρου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή

  1. Με την παρούσα αίτηση («η Αίτηση») ο Αιτητής αιτείται διάταγμα και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου ως εξής: (α) όπως ο διευθυντής και/ή γραμματέας και/ή υπάλληλοι και/ή υπηρέτες και/ή αντιπρόσωποι της εταιρείας Faleka Developers Ltd («η Εταιρεία») υποχρεούνται να παραδώσουν στον Αιτητή έκθεση ως προς την περιουσιακή κατάσταση της Εταιρείας εντός 14 ημερών από την επίδοση του διατάγματος και/ή οποιασδήποτε άλλης προθεσμίας το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη («Το Αιτητικό Α»), (β) όπως ο διευθυντής και/ή γραμματέας και/ή υπάλληλοι και/ή υπηρέτες και/ή αντιπρόσωποι της Εταιρείας υποχρεούνται να παραδώσουν στον Αιτητή όλα τα βιβλία και/ή αρχεία και/ή τα στοιχεία ενεργητικού και/ή παθητικού της Εταιρείας εντός 14 ημερών από την επίδοση του Διατάγματος και/ή εντός οποιασδήποτε άλλης προθεσμίας το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη («Το Αιτητικό Β»), (γ) να αναγνωρίζεται ο Αιτητής ως το μόνο αρμόδιο πρόσωπο να διαχειρίζεται την περιουσία της πιο πάνω Εταιρείας που βαρύνεται από την κυμαινόμενη επιβάρυνση ημερομηνίας 29/09/2009 και 20/09/2011 («Το Αιτητικό Γ»), (δ) να αναγνωρίζεται ο Αιτητής ως το πρόσωπο που δικαιούται στην κατοχή των ακινήτων της Εταιρείας περιλαμβανομένων και των ακινήτων που αναφέρονται επί του αιτητικού Δ της Αίτησης («το Αιτητικό Δ»), (ε) να απαγορεύεται στους αξιωματούχους της Εταιρείας και/ή σε οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα μέσω των οποίων αυτοί ενεργούν από το να κατακρατούν την ακίνητη περιουσία της Εταιρείας, περιλαμβανομένων και των ακινήτων που αναφέρονται επί του αιτητικού Ε της Αίτησης («το Αιτητικό Ε»). Η Αίτηση
  2. Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 334 έως 345 του περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, στους περί Εκκαθαρίσεως Εταιρειών Κανονισμούς, στους περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Κ. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 και 9, στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία.
  3. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κου Μάριου Καλλία («η ΕΔ Καλλία») όπου εκεί, συνοπτικά, αναφέρει ότι: (α) Ο ίδιος είναι διορισθείς Παραλήπτης και Διαχειριστής της περιουσίας της Εταιρείας δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 29.9.2009 μεταξύ της Εταιρείας και της Alpha Bank Cyprus Ltd («η Τράπεζα»), για το ποσό των €100.000, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α στην ΕΔ Καλλία («το Πρώτο Ομόλογο»). Είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ΕΔ Καλλία, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης προσωπικά και από πληροφόρηση έλαβε από τρίτα πρόσωπα, ενώ για νομικά ζητήματα έλαβε νομική συμβουλή από τους δικηγόρους του. (β) Επιπλέον, στις 20.9.11 η Εταιρεία υπέγραψε ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης προς όφελος της Τράπεζας για το ποσό των €300.000 αντίγραφο του οποίου επισυνάπτει ως Τεκμήριο Β στην ΕΔ Καλλία («το Δεύτερο Ομόλογο»). (γ) Όπως προκύπτει από διαδικτυακή έρευνα στα αρχεία του Έφορου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο Γ, διευθυντής της Εταιρείας είναι ο Χριστάκης Γερασίμου και γραμματέας της ο Κυριάκος Γερασίμου. (δ) Δυνάμει των όρων του Πρώτου Ομολόγου και του Δεύτερου Ομολόγου («τα Ομόλογα»), η Τράπεζα με γνωστοποίηση της ημερομηνίας 10.1.2019, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως Τεκμήριο Δ, διόρισε τον ίδιο ως Παραλήπτη και Διαχειριστή («η Γνωστοποίηση»). Η Γνωστοποίηση κατατέθηκε και στον Έφορο Εταιρειών. Ο εν λόγω διορισμός του έγινε για ολόκληρη την περιουσία της εταιρείας, αφού η Εταιρεία παρότι κλήθηκε να καταβάλει το χρέος που τα Ομόλογα εξασφάλιζαν, δεν το έπραξε. Προς τούτο, επισυνάπτει επιστολές τερματισμού και απαίτησης ως Τεκμήριο Ε. (ε) Στις 14.1.2019 επιδόθηκε επιστολή με ημερομηνία 10.1.2019 δια της οποίας η Εταιρεία και οι αξιωματούχοι της ενημερώθηκαν για τον διορισμό του ως Παραλήπτη και Διαχειριστή και ζητήθηκε όπως δοθούν έγγραφα, πληροφορίες και αντικείμενα ως αυτά καθορίστηκαν στο Παράρτημα Α της εν λόγω επιστολής. Περαιτέρω στην εν λόγω επιστολή επισυναπτόταν η εκ του νόμου απαραίτητη γνωστοποίηση. Επισυνάπτει τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης της επιστολής ημερομηνίας 14.1.2019 ως Τεκμήριο Στ. (στ) Παρά τα πιο πάνω, η Εταιρεία και οι αξιωματούχοι της μέχρι σήμερα αρνούνται και παραλείπουν να συμμορφωθούν με την ως άνω επιστολή Τεκμήριο E και μέχρι σήμερα δεν έχουν παραδώσει στον ίδιο ή στην Τράπεζα τα απαραίτητα, βάσει του νόμου και των Ομολόγων, έγγραφα τα οποία τους έχουν ζητηθεί. (ζ) Εξ όσων συμβουλεύεται από τους δικηγόρους του η Εταιρεία όφειλε εντός 14 ημερών από την λήψη της σχετικής ειδοποίησης να του παραδώσει έκθεση ως προς την περιουσιακή της κατάσταση, κάτι το οποίο μέχρι και σήμερα δεν έχει πράξει. Περαιτέρω, η Εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια συγκεκριμένων ακινήτων, την κατοχή των οποίων δεν επιτρέπουν στον ίδιο να λάβει ούτε του την παραδίδουν. (η) Μετά το διορισμό του Διαχειριστή - Παραλήτπη, περί τις 13.9.2019, έγινε συνάντηση με το δικηγόρο της Εταιρείας όπου τονίστηκαν οι υποχρεώσεις της Εταιρείας και των αξιωματούχων της. Η Εταιρεία μέσω των δικηγόρων της απέστειλε πρόταση προς τον ίδιο, προφανώς ως αντιπροσώπου της Εταιρείας, για να διαβιβαστεί προς την Τράπεζα, την οποία ακολούθησε στις 7.10.2019 υπενθύμιση, η οποία τελικά απαντήθηκε στις 8.10.2019 με σχετικό μήνυμα, στο οποίο τονίστηκε και πάλιν η υποχρέωση των αξιωματούχων της Εταιρείας και της Εταιρείας να παραδώσουν την έκθεση καταστάσεως και την κατοχή των ακινήτων της εταιρείας. Η εν λόγω ηλεκτρονική αλληλογραφία κατατίθεται ως Τεκμήριο Ζ. Ακολούθησε περαιτέρω αλληλογραφία, με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 23.10.2019, με πρόταση προς υποβολή από την Εταιρεία μέσω του κου Καλλία ως αντιπροσώπου αυτής προς την Τράπεζα, η οποία απαντήθηκε με ηλεκτρονικό μήνυμα 28.11.2019, στο οποίο εκτός από την απάντηση της Τράπεζας περιλαμβανόταν και πάλιν υπενθύμιση για την παράδοση των λογιστικών αρχείων της Εταιρείας, της έκθεσης κατάστασης και της κατοχής των ακινήτων. Τα εν λόγω ηλεκτρονικά μηνύματα επισυνάπτονται ως Τεκμήριο Η. Τίποτε από τα πιο πάνω έγινε. (θ) Η έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων είναι απαραίτητη για να συμμορφωθούν η Εταιρεία και οι αξιωματούχοι της με τις υποχρεώσεις τους και να μπορεί ο κος Καλλίας να ασκήσει τα καθήκοντα του ως Διαχειριστής - Παραλήπτης της Εταιρείας. Η Ένσταση
  4. Η Εταιρεία καταχώρησε ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας 11 χωριστούς λόγους ένστασης («η Ένσταση») και οι οποίοι δύνανται να κατηγοριοποιηθούν ως εξής: (α) η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, (β) η αίτηση καταχωρήθηκε εκβιαστικά και ως μοχλός πίεσης, για αλλότριους σκοπούς και προς εξαπάτηση της Εταιρείας και του Δικαστηρίου, (γ) είναι άνευ αντικειμένου καθώς ο Αιτητής έχει ήδη στην κατοχή του και έχει σε γνώση του όλα τα στοιχεία τα οποία περιλαμβάνει η έκθεση περιουσιακής κατάστασης της Εταιρείας, (δ) το Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να εξετάσει την Αίτηση καθότι o Αιτητής διορίστηκε ως Παραλήπτης - Διαχειριστής εκτός του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου εξουσία έχει ο Έφορος Εταιρειών, (ε) ο διορισμός του Αιτητή ως Παραλήπτη - Διαχειριστή της περιουσίας της Εταιρείας δεν είναι νόμιμος και / ή είναι αντικανονικός, (στ) ουδέποτε ο Αιτητής ζήτησε οποιαδήποτε στοιχεία από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και ως εκ τούτου κωλύεται να αιτείται την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων εναντίον τους και (ζ) τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων παραβιάζει το συνταγματικό δικαίωμα ιδιοκτησίας της Εταιρείας ενώ αντίκειται στο δίκαιο της επιείκειας, της αρχής της αναλογικότητας, δεν είναι δίκαιο και δεν εξυπηρετεί την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
  5. Η Ένσταση βασίζεται στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 337 — 344, 366, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48, θ1, 2, 3, 4, 6, 8 και 9, Δ.55, Δ.57, Δ.64, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 23 και 30, στις αρχές της Νομολογίας, τις αρχές της Επιείκειας και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κου Χριστάκη Γερασίμου («η ΕΔ Γερασίμου»), διευθυντή της Εταιρείας, ο οποίος, συνοπτικά αναφέρει ότι: (α) Ο ίδιος είναι εξουσιοδοτημένος από την Εταιρεία και το γραμματέα της, κο Κυριάκο Γερασίμου, να προβεί στην ΕΔ Γερασίμου ενώ για νομικά ζητήματα λαμβάνει γνώση από τους συνηγόρους του. Αποδέχεται ότι η Τράπεζα διόρισε τον κο Καλλία ως Παραλήπτη - Διαχειριστή της περιουσίας της Εταιρείας, χωρίς παραδοχή της νομιμότητας του διορισμού του και καλεί τον Ενάγοντα σε απόδειξη των ισχυρισμών του. Αποδέχεται ότι ο ίδιος και ο κος Κυράκος Γερασίμου αποτελούν τους διευθυντή και γραμματέα ης Εταιρείας, αντίστοιχα. (β) Ουδέποτε η Εταιρεία προέβη σε οποιαδήποτε πράξη η οποία να δικαιολογεί την ενεργοποίηση του όρου 10 του Πρώτου Ομολόγου και του όρου 11 του Δεύτερου Ομολόγου εφόσον τα δάνεια δεν ήταν μη εξυπηρετούμενα. Περαιτέρω, ουδέποτε οι κ.κ. Γερασίμου έλαβαν τις επιστολές τερματισμού και απαίτησης, Τεκμήριο Ε στην ΕΔ Καλλία, οι οποίες δεν επιδόθηκαν στους ίδιους και ουδέποτε οι ίδιοι κλήθηκαν να παραδώσουν οποιαδήποτε στοιχεία σύμφωνα με το Τεκμήριο Ε στην ΕΔ Καλλία. Περαιτέρω, δεν νομιμοποιείτο ο κος Καλλίας να ζητήσει την παροχή αυτών των στοιχείων εφόσον ο διορισμός του δεν ήταν νόμιμος. (γ) Η Αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά και ως μοχλός πίεσης εφόσον τα μέρη βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις. Κατά τα λοιπά αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Αιτητή και τον καλεί σε απόδειξη των ισχυρισμών του. Διαδικασία
  6. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Τα όσα οι συνήγοροι των διαδίκων ανέφεραν έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, αναφορά δε σε αυτά θα γίνει πιο κάτω, στα πλαίσια ανάπτυξης της νομικής πτυχής της αίτησης στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο. Νομική πτυχή και συμπεράσματα Η πηγή εξουσίας του παρόντος Δικαστηρίου για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων
  7. Η πηγή της εξουσίας του παρόντος Δικαστηρίου για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αντλείται από το άρθρο 337 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 («ο Νόμος»). Η πιο πάνω νομοθετική πρόνοια διαλαμβάνει ότι παραλήπτης ή διαχειριστής της περιουσίας εταιρείας που διορίζεται με βάση τις εξουσίες που περιέχονται σε οποιοδήποτε έγγραφο δύναται να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για οδηγίες σχετικά με οποιοδήποτε θέμα που εγείρεται αναφορικά με την εκτέλεση των καθηκόντων του, και σε οποιαδήποτε τέτοια αίτηση το Δικαστήριο δύναται να δώσει τέτοιες οδηγίες, ή δύναται να εκδώσει τέτοια διαταγή που να δηλώνει τα δικαιώματα προσώπων ενώπιον του Δικαστηρίου ή διαφορετικά, όπως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο.
  8. Σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας είναι να παραχωρήσει σε πρόσωπο που διορίζεται ως Παραλήπτης - Διαχειριστής πρόσβαση στο Δικαστήριο για ζητήματα που αφορούν στην διεκπεραίωση των καθηκόντων του (βλ. Aναφορικά με την Αίτηση του Νίνου Α. Χατζηρούσου

(2011)1 A.A.Δ. 1703 και In Re Therm-a-stor Ltd (In Administrative Receivership) [1996] 1 WLR 1338). Η αναγκαιότητα αυτής της δυνατότητας προκύπτει από την ίδια τη φύση των καθηκόντων και εξουσιών ενός Παραλήπτη - Διαχειριστή όπως καθορίζονται από τον Νόμο αλλά και το ίδιο το έγγραφο δυνάμει του οποίου διορίσθηκε. Όπως επεξηγείται στο Σύγγραμμα Palmer's Company Law Vol. 3, 1997, παρ. 14.149 σε σχέση με την αντίστοιχη αγγλική πρόνοια, ήτοι το άρθρο 35
(1)του Insolvency Act 1986: "A receiver so appointed may apply to the court for directions in respect of any matter arising in connection with the performance of his functions and on any such application the court may give such directions or make any such order declaring the rights of persons before the court or otherwise as the court thinks just. The company or a representative of the debenture holders and the trustees (if any) should be made respondents to such an application. The jurisdiction is a wide one and can be used for the purpose of resolving any difficulties which arise in the course of the receivership, including any disagreement about the performance by the appointing creditor of indemnities given to the receiver prior to his acceptance of appointment (Re Therm­a­Stοr Ltd [1997] B.C.C. 301)." Εισήγηση της Καθ' ης η Αίτηση ότι δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου η οποία να καθορίζει σε ποια βάση διορίστηκε ο Αιτητής ως Διαχειριστής -Παραλήπτης
  1. Σημειώνω εξ αρχής ότι η Εταιρεία δεν αμφισβήτησε τη σύναψη των Ομολόγων με την Τράπεζα, ούτε το περιεχόμενο τους ή την εγκυρότητα των Ομολόγων. Αντίθετα, μέσω της γραπτής τους αγόρευσης οι συνήγοροι της Εταιρείας προέβαλαν ότι δεν έχει εξειδικευτεί επαρκώς στα πλαίσια της Αίτησης επί ποιας ακριβώς παραγράφου επί των Ομολόγων ο Αιτητής θεωρεί ότι ενεργοποιήθηκε το δικαίωμα της Τράπεζας να διορίσει Διαχειριστή - Παραλήπτη, ζήτημα στο οποίο στρέφομαι αμέσως πιο κάτω.
  2. Σύμφωνα με τον όρο 10 του Πρώτου Ομολόγου, σε περίπτωση που επισυμβεί οποιοδήποτε από αυτά που αναγράφονται επί του όρου 8(α) μέχρι (στ), η Τράπεζα δύναται κατά την απόλυτη κρίση της να διορίσει εγγράφως οποιοδήποτε πρόσωπο ως Παραλήπτη και Διαχειριστή επί του ενεργητικού της Εταιρείας. Τα συμβάντα αυτά περιλαμβάνουν, σύμφωνα με τον όρο 8(α) και την περίπτωση όπου η Τράπεζα ζητήσει εγγράφως ολική ή μερική πληρωμή των υποχρεώσεων της Εταιρείας που το Πρώτο Ομόλογο εξασφαλίζει και η Εταιρεία παραλείψει να καταβάλει το κεφάλαιο, τους τόκους και κάθε άλλο ποσό που απαιτηθεί. Πανομοιότυποι όροι εμπεριέχονται και στο Δεύτερο Ομόλογο. Επί των επιστολών απαίτησης που παρουσίασε ο Αιτητής, Τεκμήριο Ε στην ΕΔ Καλλία, γίνεται σαφής αναφορά στο άρθρο 8(α) των Ομολόγων. Συνεπώς, καθίσταται σαφές επί ποιας βάσης η Τράπεζα θεώρησε ότι ενεργοποιείται το δικαίωμα της σε διορισμό Διαχειριστή - Παραλήπτη και η σχετική εισήγηση της Εταιρείας περί ασάφειας στη μαρτυρία των Αιτητή δεν δύναται να γίνει αποδεχτή και απορρίπτεται. Εισήγηση της Εταιρείας ότι αποκλειστική εξουσία έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων έχει ο Έφορος Εταιρειών και Επίσημος Παραλήπτης και όχι το παρόν Δικαστήριο
  3. Περαιτέρω, αποτέλεσε τη θέση της Εταιρείας ότι αποκλειστική εξουσία έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων έχει ο Έφορος Εταιρειών και Επίσημος Παραλήπτης εφόσον ο Διαχειριστής - Παραλήπτης διορίστηκε εκτός Δικαστηρίου. Οι συνήγοροι της Εταιρείας, προς επίρρωση της πιο πάνω θέσης τους αναφέρθηκαν στα άρθρα 340
(1)-
(3)του Νόμου, προβάλλοντας ότι από τις πιο πάνω πρόνοιες προκύπτει ότι: «(Σ)τις περιπτώσεις όπου ο Παραλήπτης - Διαχειριστής διορίζεται εκτός Δικαστηρίου (ως η παρούσα) εξουσία εξέτασης οποιουδήποτε αιτήματος έχει ο Έφορος Εταιρειών και η κατάσταση περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας υποβάλλεται στον Έφορο Εταιρειών και όχι στο Δικαστήριο. Ο Έφορος Εταιρειών, δηλαδή, είναι εκείνος ο οποίος έχει την εξουσία να δώσει οδηγίες για την καταχώρηση ένορκης δήλωσης προς επιβεβαίωση της έκθεσης περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας ως προβλέπεται στο άρθρο 340
(1)
(2)του Κεφ. 113.»[1]
  1. Η πιο πάνω θέση κατά την κρίση του Δικαστηρίου ουδέν έρεισμα έχει. Αυτό το οποίο το εδάφιο 1 του άρθρου 340 του Νόμου ρυθμίζει, είναι το καθήκον του Διαχειριστή - Παραλήπτη, αμέσως μετά το διορισμό του, να αποστείλει ειδοποίηση στον καθορισμένο τύπο στην εταιρεία για το διορισμό του (παρ.(α) του εδάφιου 1). Επίσης, καθορίζει το καθήκον της εταιρείας εντός δεκατεσσάρων ημερών από τη λήψη της πιο πάνω ειδοποίησης να υποβάλει στον Παραλήπτη - Διαχειριστή περιουσιακή της κατάσταση (παρ.(β) του εδάφιου 1). Ακολούθως, ο Παραλήπτης - Διαχειριστής υποχρεούται εντός δύο μηνών από τη λήψη της ως άνω έκθεσης να παραδώσει για εγγραφή στον Έφορο Εταιρειών αντίγραφο της καθώς και οποιαδήποτε σχόλια ο ίδιος θεωρεί σκόπιμο (παρ. (γ)(i) του εδάφιου 1).
  2. Το γεγονός ότι ο Παραλήπτης - Διαχειριστής υποβάλλει την έκθεση περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας στον Έφορο Εταιρειών δεν εξυπακούει την αναίρεση των εξουσιών του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 337 του Νόμου και την αντικατάσταση τους με αντίστοιχες εξουσίες του Εφόρου Εταιρειών, ούτε δύναται ευλόγως να προκύψει μια τέτοια ερμηνεία από μια ανάγνωση των πιο πάνω νομοθετικών προνοιών.
  3. Ούτε τέτοια ανάγνωση δύναται να προκύψει από την αναφορά στο άρθρο 341
(4)του Νόμου ότι οι αναφορές σε «Δικαστήριο» στο άρθρο 341 αντικαθίστανται με αναφορές στον «έφορο εταιρειών» όταν ο διορισμός του Διαχειριστή - Παραλήπτη γίνεται εκτός Δικαστηρίου, ως η συνήγορος της Εταιρείας εισηγείται.[2] Αυτό το οποίο το άρθρο 341 του Νόμου ρυθμίζει είναι το περιεχόμενο της έκθεσης περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας και όχι το ευρύτερο καθήκον υποβολής της από την Εταιρεία προς τον Διαχειριστή - Παραλήπτη, καθήκον το οποίο διέπεται από το προαναφερόμενο άρθρο 340 του Νόμου και το οποίο, σύμφωνα με τις θέσεις του Αιτητή, η Εταιρεία έχει παραβεί λόγω μη υποβολής της έκθεσης κατάστασης περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας.
  1. Ως εκ των πιο πάνω η θέση της Εταιρείας ότι αρμοδιότητα παραχώρησης οδηγιών προς τον Επίσημο Παραλήπτη έχει ο Έφορος Εταιρειών και όχι το Δικαστήριο κρίνεται ανεδαφική και απορρίπτεται. Εισήγηση της Εταιρείας ότι η Αίτηση προωθείται για αλλότριο σκοπό και/ή ως μοχλός πίεσης
  2. Εξίσου ανεδαφική κρίνεται και απορρίπτεται και η θέση της Εταιρείας ότι η Αίτηση προωθήθηκε για αλλότριο σκοπό με δεδομένη την διενέργεια διαπραγματεύσεων μεταξύ των μερών. Το γεγονός διενέργειας μιας διαπραγμάτευσης δεν επενεργεί ούτως ώστε, ως ζήτημα νομικό, να αλλοιώσει ή να αναιρέσει ή να αναστείλει ή να μειώσει την ισχύ οποιωνδήποτε νόμιμων δικαιωμάτων δικαιώματα κέκτηται οποιοδήποτε μέρος. Ούτε κάτι τέτοιο προνοείται δυνάμει των προνοιών είτε των Ομολόγων είτε του Νόμου. Ούτε και μια διαδικασία διαπραγμάτευσης δύναται να υπαγορεύσει τον τρόπο ή το χρόνο διεξαγωγής μιας δικαστικής διαδικασίας. Μια διαδικασία διαπραγμάτευσης δύναται να εξελίσσεται, αναλόγως των εμπορικών συμφερόντων εκάστου μέρους, παράλληλα με την διεκδίκηση δικαιωμάτων του οποιουδήποτε μέρους μέσω Δικαστηρίου χωρίς το ένα να επηρεάζει το άλλο. Τυχόν υιοθέτηση της προσέγγισης της Εταιρείας θα απέληγε σε αναστολή πάσης φύσεως δικαστικής διαδικασίας ή επιβολής κινδύνου κήρυξης της ως καταχρηστικής, ενόσω εκκρεμούσαν διαπραγματεύσεις, γεγονός που θα αποθάρρυνε την έναρξη διαπραγματεύσεων. Εισήγηση της Εταιρείας ότι ο διορισμός του Διαχειριστή - Παραλήπτη είναι παράνομος και/ή αντικανονικός
  3. Η Εταιρεία μέσω της ΕΔ Γερασίμου προέβαλε ότι ουδέποτε η ίδια ή οι αξιωματούχοι της παρέλαβαν τις επιστολές απαίτησης (Τεκμήριο Ε) (βλ. παρ. 8 της ΕΔ Γερασίμου).
  4. Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό ότι στη βάση του όρου 10 των Ομολόγων, οποτεδήποτε συμβεί οποιοδήποτε από τα συμβάντα που αναγράφονται στον όρο 8, η Τράπεζα έχει δικαίωμα να διορίσει Διαχειριστή - Παραλήπτη επί της περιουσίας της Εταιρείας. Ένα από τα συμβάντα αυτά είναι και τα όσα διαλαμβάνονται επί του όρου 8(α), ο οποίος, αναγράφεται επί των επιστολών απαίτησης (Τεκμήριο Ε στην ΕΔ Καλλία) και διαλαμβάνει ότι: «Εάν η Τράπεζα ήθελε ζητήσει εγγράφως πληρωμήν εν λόγω ή εν μέρει οιασδήποτε των υποχρεώσεων τας οποίας το παρόν Ομόλογον εξασφαλίζει και ήθελεν αφήσει την τοιαύτην ειδοποίησιν της τοιαύτης ζητήσεως εις το εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας ή ήθελαν αποστείλει ταύτην εις την Εταιρείαν ταχυδρομικώς και συστημένην και η Εταιρεία ήθελε παραλείψει να πληρώση το κεφάλαιον, τους τόκους και παν έτερον οφειλόμενον ποσόν ή οιονδήποτε μέρος τούτου ως ανωτέρω προνοείται.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου.)
  5. Παρά το λεκτικό της πιο πάνω πρόνοιας, η σχετική αναφορά του Αιτητή περί κλήσης της Εταιρείας να καταβάλει τα οφειλόμενα προς την Τράπεζα ποσά περιορίστηκε στην εξής αναφορά (βλ. παρ. 11 της ΕΔ Καλλία) «Ο διορισμός έγινε για ολόκληρη την περιουσία της εταιρείας, αφού η καθ' ης η αίτηση εταιρεία παρότι κλήθηκε να καταβάλει το χρέος που τα ομόλογα εξασφάλιζαν, δεν το έπραξε. Παρουσιάζω ως τεκμήριο Ε τις επιστολές τερματισμού καθώς και επιστολές απαίτησης.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου.)
  6. Δεν επεξήγησε ο Αιτητής όμως με ποιον τρόπο απεστάλησαν οι επιστολές απαίτησης, Τεκμήριο Ε ούτως ώστε να στοιχειοθετείται το δικαίωμα της Τράπεζας για διορισμό Διαχειριστή - Παραλήπτη στη βάση του όρου 8(α) των Ομολόγων. Ούτε η αναφορά σε «δικαστικό επιδότη» επί των εν λόγω επιστολών δύναται να διασώσει την ως άνω παράλειψη του Αιτητή, με δεδομένη και τη θέση της Εταιρείας ότι ουδέποτε έλαβε τις πιο πάνω επιστολές είτε ταχυδρομικώς είτε με δικαστικό επιδότη είτε άλλως πως. Ούτε, έστω, επιχείρησε ο Αιτητής να καταχωρήσει συμπληρωματική μαρτυρία δια της οποίας να παρέχονται πλήρεις επεξηγήσεις σχετικά με το πιο πάνω ζήτημα.
  7. Υπό το φως των πιο πάνω δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκής μαρτυρία στη βάση της οποίας το Δικαστήριο θα μπορούσε να καταλήξει ότι πράγματι επήλθε το συμβάν που καταγράφεται επί του όρου 8(α) των Ομολόγων, ούτως ώστε να ενεργοποιείται το δικαίωμα της Τράπεζας σε διορισμό Διαχειριστή - Παραλήπτη δυνάμει του όρου 10 των Ομολόγων.
  8. Τούτο θα ήταν αναγκαίο για σκοπούς ενεργοποίησης των εξουσιών του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 337 του Νόμου εφόσον η άσκηση των εν λόγω εξουσιών του Δικαστηρίου διέπουν, με βάση το ίδιο το άρθρο «οποιοδήποτε θέμα που εγείρεται αναφορικά με την εκτέλεση καθηκόντων» παραλήπτη ή διαχειριστή «που διορίζεται με βάση τις εξουσίες που περιέχονται σε οποιοδήποτε έγγραφο.» Συνεπώς, το ίδιο το άρθρο 337 προϋποθέτει την ύπαρξη του ελάχιστου αναγκαίου πραγματικού υπόβαθρου ως προς το διορισμό του Αιτητή ως Διαχειριστή - Παραλήπτη. Στην απουσία μαρτυρίας ότι πληρούνται οι ελάχιστες προϋποθέσεις δια το διορισμό Διαχειριστή - Παραλήπτη το Δικαστήριο δεν δύναται να παραχωρήσει οποιεσδήποτε οδηγίες ή να εκδώσει διατάγματα προς όφελος προσώπου ο οποίος φέρεται και αποτείνεται στο Δικαστήριο υπό την ιδιότητα αυτή. Πόσω μάλλον δε όταν το νόμιμο του διορισμού του αμφισβητείται όπως έχει αμφισβητηθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας.
  9. Χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα αποσπάσματα από το Σύγγραμμα του H. Picarda, "The Law Relating to Receivers, Managers and Administrators" (4η έκδοση), Tottel Publishing
(2006)στις σελίδες 89 και 100 αντίστοιχα: "FORMALITIES OF APPOINTMENT [.] any formalities laid down by the relevant debentures [.] must be followed. If the debenture requires the appointment to be made in writing or under hand an oral appointment is not sufficient. Again if the appointment is required to be by deed that formality must be observed. [.] Sometimes the debenture in question requires the consent of a certain number of debenture holders. Where that is so the relevant consents must be obtained and it is a sensible precaution to recite in the relevant appointment that the relevant consents have been obtained. [.] CONDITIONS PRECEDENT. Clearly any expressed conditions precedent to the appointment of a received must be faithfully satisfied if the appointment is to be valid. [.] The importance of the strict observance of the due requirements of the debenture is underlined by two further considerations. Such a receiver is not an officer of the court, but, if he is duly appointed, his tittle is superior to that of a person interfering with the assets under his control and the court will then grant an injunction. If a receiver were unable to process his title according to the terms of his contract, it is doubtful whether he would be entitled to an injunction. Furthermore, while the company is a going concern, a receiver, if the conditions of the debenture so provide, may be the agent of the company, and the company will then be responsible for his contracts. This is particularly important if the debenture holder has power to appoint not merely a receiver, but a receiver and manager. In such a case it seems only right and proper that the debtor company should be entitled to insist upon the fulfilment of the terms of the debenture as regards appointment as a condition of its liability. Contractual terms as to the form and method of appointment are to be strictly observed." 24. Τα πιο πάνω επισφραγίζουν την αποτυχία της Αίτησης. 25. Τούτων λεχθέντων, προτού εγκαταλείψω την απόφαση μου κρίνω σκόπιμο να τονίσω ότι η απόρριψη της παρούσας αίτησης δεν συνεπάγεται με απαλλαγή χρέους του οφειλέτη ή διαγραφή χρέους ούτε διαγραφή του δικαιώματος της Τράπεζας να αξιώσει τα δικαιώματα της στη βάση των Ομολόγων, η σύναψη των οποίων μεταξύ Εταιρείας και Τράπεζας, δεν έχει αμφισβητηθεί. Κατάληξη 26. Υπό το φως των πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)......... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. αγόρευση συνηγόρων Εταιρείας, σελ. 11-12. [2] Βλ. αγόρευση συνηγόρων Εταιρείας, σελ.11. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.