COMMERCIAL GENERAL INSURANCE LTD ν. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ, Αρ. Αγωγής:7336/14, 29/9/2022

COMMERCIAL GENERAL INSURANCE LTD ν. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ, Αρ. Αγωγής:7336/14, 29/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A154 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ:Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:7336/14 COMMERCIAL GENERAL INSURANCE LTD -v- ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ Ημερομηνία : 29/9/2022 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια/Εναγόμενη & εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσα: κα Α. Παπακόκκινου Για Καθ' ων η Αίτηση/ Ενάγοντες & εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενους: κος Χ. Σατσιάς ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΣΥΝΕΝΩΣΗΣ ημερομηνίας 28/1/22 Με Αίτησή της η Εναγόμενη και εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσα (στο εξής θα αναφέρεται ως η Αιτήτρια) ζητά από το Δικαστήριο τη συνένωση της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής με τις Αγωγές του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας 487/17 και 488/

1. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, στην οποίαν εξηγεί τους λόγους, που είναι επιθυμητή η συνένωση των Αγωγών. Στα πλαίσια, δε, της ένορκης δηλώσεως, επισυνάπτονται οι Υπερασπίσεις και Ανταπαιτήσεις των υποθέσεων 487/17 και 488/
2. Η Αιτήτρια στηρίζει το αίτημά της στην πεποίθηση της ότι το πλαίσιο των δικογράφων στις τρεις υποθέσεις, επιβάλλουν την συνένωσή τους, αφού υπάρχουν πανομοιότυπα πραγματικά γεγονότα και νομικά σημεία, τα οποία, εις περίπτωση που απορριφθεί το αίτημα, θα απολήξουν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης σε τρεις διαφορετικές ακροαματικές διαδικασίες, εξέλιξη που αφενός μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικά αποτελέσματα και αποφάσεις και αφετέρου θα σπαταλήσει πολύτιμο δικαστικό χρόνο. Η αίτηση προσέκρουσε στην Ενσταση των Ενάγοντων και εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένων (στο εξης θα αναφέρεται ως οι Καθ'ών η Αίτηση). Προβάλλεται σε αυτή η θέση ότι η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αφού δεν υπάρχει έδαφος, κοινών πραγματικών ζητημάτων στις τρεις υποθέσεις. Συγκεκριμένα, είναι η θέση των Καθ'ών η Αίτηση ότι οι τρεις Αγωγές, που έχουν καταχωρηθεί, αφορούν διαφορετικά ασφαλιστικά συμβόλαια, από τα οποία απέρρεαν διαφορετικά δικαιώματα και υποχρεώσεις των μερών και, ως εκ τούτου, επικαλούμενοι τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, θεωρούν ότι δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο, που να επιτρέπει την έγκριση της Αίτησης. Τα μέρη αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η Αιτήτρια αγόρευσε προφορικά και εστιάστηκε στην ομοιότητα των Υπερασπίσεων και Ανταπαιτήσεων, που καταχώρησε. Aπό την πλευρά του ο κ. Σατσιάς υιοθέτησε γραπτή αγόρευση και επανέλαβε τα όσα στην ένσταση του καταγράφονται με αναφορά σε νομολογία του Ανωτάτου. Εχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή την αίτηση και την Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει καθώς και την ένσταση. Έχω δε μελετήσει όλα τα δικόγραφα των τριών υποθέσεων αφού άκουσα και τις αγορεύσεις των μερών. Προκύπτει ότι η απαίτηση στην Αγωγή 7336/14 αφορά σε τέσσερα ξεχωριστά ασφαλιστήρια, που έγιναν στο όνομα της Αιτήτριας, δύο για οχήματα, ένα για ασφάλεια πυρός και ένα για ταξιδιωτική ασφάλεια, τα οποία συνάφθηκαν μεταξύ των μηνών 12/2007 μέχρι και τον 12/2013, ενώ, οι Αγωγές με αριθμό 487/17 και 488/17 αφορούν σε άλλα ασφαλιστήρια. Συγκεκριμένα, η απαίτηση στην αγωγή 487/17, αφορά ασφαλιστήρια που έγιναν από τρίτο πρόσωπο, (το οποίο, στο μεταξύ, απεβίωσε και για το οποίο έχει διοριστεί, ως διαχειρίστρια, η Αιτήτρια) για ακίνητα που ανήκουν στο τρίτο πρόσωπο, ενώ, η Αγωγή 488/17, αφορά ασφαλιστήρια, που έγιναν από την Αιτήτρια και το τρίτο πρόσωπο, που απεβίωσε, από κοινού για ακίνητα στη Πάφο ιδιοκτησίας αμφοτέρων. Συνακόλουθα, από απλή επισκόπηση των εκθέσεων Απαιτήσεως, προκύπτει ότι η κάθε μία από τις τρεις Αγωγές αφορά σε ξεχωριστούς λογαριασμούς συμβολαίων μεταξύ τους, με διαφορετικούς Εναγόμενους, για περιουσία διαφορετικών κινητών και ακινήτων. Με βάση τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, και αναφέρομαι στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd. ν. Γεώργιου Σταύρου[1], είναι αποσαφηνισμένο ότι το ουσιώδες κριτήριο, για τη συνένωση Αγωγών, είναι η ύπαρξη πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως μπορεί να διαπιστώσει κατ' αποκλειστικότητα από την Έκθεση Απαίτησης των Αγωγών και χωρίς να υπεισέρχεται το Δικαστήριο στην εξέταση του περιεχομένου των Υπερασπίσεων. Επί της ουσίας, η Αιτήτρια ζητά την ανατροπή αυτής της Νομολογίας και την καθιέρωση ενός νέου τρόπου εξέτασης τέτοιων αιτημάτων, με τη διαπίστωση ύπαρξης κοινών πραγματικών σημείων, από μελέτη των Υπερασπίσεων. Οι θέσεις, όμως, της Αιτήτριας, όπως αυτές καταγράφονται στις Υπερασπίσεις και Ανταπαιτήσεις, που έχει καταχωρήσει, και τον τρόπο που έχει επιλέξει να προωθήσει την πεποίθησή της, όσον αφορά τη διάρρηξη των συμφωνιών, δημιουργούν μίαν παραδοξότητα στην προώθηση των θέσεων της, αφού καθίσταται σαφές, από τη μελέτη των εκθέσεων Απαιτήσεως, ότι, ενώ υπάρχει αναφορά σε ξεχωριστές ασφαλιστικές συμβάσεις, οι οποίες, είτε τερματίστηκαν, είτε εξέπνευσαν σε διαφορετικούς χρόνους, η Αιτήτρια έχει επιλέξει την καταχώρηση σχεδόν πανομοιότυπων Υπερασπίσεων και Ανταπαιτήσεων σε όλες τις υποθέσεις ανεξαρτήτως του αντικειμένου που αφορούν. Η συνοχή όμως των Υπερασπίσεων δεν δημιουργεί υπόβαθρο για αποδοχή της αίτησης συνένωσης. Το ζήτημα αυτό, δε, προκύπτει και από τον λόγο της υπόθεσης C&S Beton Ltd κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου, Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ[2] τον οποίο παραθέτω για σκοπούς πληρότητας: «Έχουμε ακούσει και λάβαμε υπόψη τις εισηγήσεις του συνηγόρου των εφεσειόντων ο οποίος επικαλέστηκε ότι η περίπτωση είναι τέτοια ούτως ώστε το Δικαστήριο αντιθέτως θα έπρεπε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των αιτητών. Δεν θα συμφωνήσουμε με την πιο πάνω εισήγηση. Κατά την κρίση μας ορθά το Δικαστήριο κατέληξε στο εύρημα του ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια σε βάρος της αίτησης. Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, αλλά αντιθέτως θα λέγαμε ότι μπορεί και να χαρακτηρισθεί εκ πρώτης όψεως και ως κατάχρηση της διαδικασίας.» Καθίσταται σαφές, από τα πιο πάνω, ότι η Αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη, αφού δεν προκύπτει κοινό νομικό ή πραγματικό ζήτημα από τις εκθέσεις Απαίτησης των τριών Αγωγών, ούτως ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση αυτών. Συνακόλουθα, η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπερ των Καθ'ων η Αίτηση ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ).............................................. Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1]