Θ.Θ. ν. Α.Κ., Αρ. Αγωγής: 762/22, 30/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A155 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 762/22 (
- i)ΜΕΤΑΞΥ: Θ.Θ. Ενάγοντα -και- Α.Κ. Εναγόμενου ---------------------------------------------------------------- Αίτηση του ενάγοντα ημερ. 4/7/2022 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων & προσωρινό διάταγμα ημερ. 5/7/2022 Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου 2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή : κ. Ηλ. Χρίστου για Ηλίας Χρίστου ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση : κ. Κότροφος για Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγικά Ο ενάγοντας - αιτητής (στο εξής ο ενάγοντας), με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρησε στις 4/7/2022, αξιώνει εναντίον του εναγόμενου - καθ' ου η αίτηση (στο εξής ο εναγόμενος), γενικές, ειδικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις, δυνάμει επίθεσης ή και σωματικών βλαβών ή και εξύβρισης ή και πόνου και ψυχικής βίας ή και ταλαιπωρίας ή και ηθικής βλάβης ή και παράνομης κατακράτησης προσώπου ή και άλλως πως, κατά παράβαση των Άρθρων 7, 8, 11 και 15 του Συντάγματος ή και κατά παράβαση των Άρθρων 26 και 29 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 ή και άλλων νομοθετικών προνοιών, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Στις 4/7/22 καταχωρίστηκε επίσης η επίδικη μονομερής αίτηση και το Δικαστήριο, υπό διαφορετική σύνθεση, στις 5/7/2022, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον εναγόμενο να προσεγγίζει σε απόσταση 5 μέτρων την οικία του ενάγοντα, ως επίσης του απαγορεύεται να προσεγγίζει τον ενάγοντα στα 10 μέτρα. Παρεμβάλλω εδώ ότι, ως προκύπτει από μελέτη της αίτησης και του διατάγματος, το Δικαστήριο εξέδωσε ουσιαστικά τα αιτούμενα διατάγματα υπό Α και Γ. Καμία αναφορά δεν έγινε για τα αιτούμενα διατάγματα υπό Β και Δ της αίτησης και δεν προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου ούτε απόρριψη τους, ούτε ορισμός τους για επίδοση. Για το συγκεκριμένο θέμα θα επανέλθω κατωτέρω, στο πλαίσιο εξέτασης της θέσης του συνηγόρου του εναγόμενου ότι υπό τις περιστάσεις «είναι προφανές ότι τα εν λόγω αιτητικά απορρίφθηκαν». Κατόπιν επίδοσης δε του κλητηρίου εντάλματος και της αίτησης, ο εναγόμενος καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης δια δικηγόρου και ζήτησε χρόνο να καταχωρήσει ένσταση στην αίτηση, κάτι που έπραξε στις 2/9/2022. Η Επίδικη Αίτηση Με την αίτηση του, ο ενάγοντας ζητά διάφορα διατάγματα και πιο συγκεκριμένα ζητά όπως απαγορευθεί στον εναγόμενο ή και στους υπηρέτες ή και στους αντιπροσώπους του να τον πλησιάζουν και ή να τον παρενοχλούν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο και ή να του επιτίθενται ή και να τον απειλούν και ή να τον εξυβρίζουν ή και να διαταράσσουν την ειρήνη και την ησυχία του ή και από το να εισέρχονται στην οικία του ή και να τον παρενοχλούν μέσω τηλεφώνου ή και δια φυσικής παρουσίας. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, στα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 3, 8 και 9, στα άρθρα 26 και 29 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, στο άρθρο 228 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας και στις Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Ενάγοντα. Ο τελευταίος, αναφέρει ότι ο εναγόμενος είναι γείτονας του και διαμένει με τους γονείς του, η μητέρα δε του εναγόμενου είναι αδελφή της συζύγου του. Οι μεταξύ τους σχέσεις δεν είναι καλές λόγω περιουσιακών διαφορών, πλην όμως δεν δημιουργήθηκε ποτέ οποιοδήποτε σοβαρό πρόβλημα μεταξύ των οικογενειών τους. Στη συνέχεια, ο ενάγοντας αναφέρεται σε επεισόδιο μεταξύ του εναγόμενου και του ιδίου, που έλαβε χώρα στις 11/3/2022, στο πλαίσιο του οποίου ο εναγόμενος κινήθηκε προς το μέρος του επιθετικά και τον απειλούσε ότι θα του χτυπήσει. Ο ίδιος του ζήτησε να ηρεμήσει, πλην όμως ο εναγόμενος τον κτύπησε με γροθιά στο πρόσωπο και συγκεκριμένα στο αριστερό του μάτι και εγκατέλειψε την σκηνή. Μετά από κάποιες ώρες το μάτι του φούσκωσε και σχετικές είναι οι φωτογραφίες που επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α. Την ίδια ημέρα μετέβη στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Νοσοκομείου Λάρνακας, όπου εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι ιατρό (βλ. Τεκμήριο Β), ως επίσης μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου, όπου προέβη σε καταγγελία (βλ. Τεκμήριο Γ). Ακολούθως, επικοινώνησε με τους δικηγόρους του για να λάβει νομική συμβουλή για το επίδικο συμβάν και περί τα μέσα Απριλίου του 2022, έδωσε εντολή στους δικηγόρους του να προβούν στα απαραίτητα νομικά μέτρα εναντίον του εναγόμενου, για την προστασία των νόμιμων δικαιωμάτων και την προστασία της σωματικής ακεραιότητας τόσο του ίδιου όσο και της οικογένειας του, αφού ο εναγόμενος διαμένει δίπλα από το σπίτι του και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ανά πάσα στιγμή να επαναλάβει τις πράξεις του και να του επιτεθεί ξανά. Με την συμπεριφορά αυτή του εναγόμενου, έχει χάσει την ψυχική του ηρεμία και γαλήνη και δεν μπορεί να κοιμηθεί και είναι συνεχώς αγχωμένος και φοβισμένος και βλέπει εφιάλτες. Όλα αυτά τα συμπτώματα αποκτήθηκαν μετά το τελευταίο συμβάν που έχει περιγράψει πιο πάνω. Με αυτή του την συμπεριφορά, ο εναγόμενος προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα του, καθότι ζει υπό τον φόβο των απειλών για την σωματική και ψυχική ακεραιότητα τόσο του ιδίου όσο και της οικογένειας του. Ο εναγόμενος μέχρι και το Σάββατο 25/6/2022 που είχε έξοδο από τον στρατό και συναντήθηκαν έξω από τα σπίτια τους, προσπαθούσε να τον εκφοβίσει κοιτώντας τον επίμονα, με αποτέλεσμα να μπει σπίτι για να τον αποφύγει. Επίσης, ο ενάγοντας αναφέρει ότι αποτάθηκαν άμεσα για να λάβουν την βεβαίωση της καταγγελίας από την αστυνομία και το ιατρικό πιστοποιητικό, τα οποία έλαβε στις 7/6/2022 και 21/6/2022 αντίστοιχα. Περαιτέρω αναφέρει ότι ο χρόνος που διέρρευσε από το χρόνο του συμβάντος μέχρι και την καταχώριση της αγωγής και της αίτησης, είναι εύλογος και δεν υπάρχει καθυστέρηση, καθώς μετά τα γεγονότα και μόλις συνήλθε, επικοινώνησε αμέσως με τον δικηγόρο του για να τον ενημερώσει και να του αναφέρει τα γεγονότα για να μπορέσει να προχωρήσει με τις απαραίτητες διαδικασίες. Σημειώνει επίσης ως σημαντικό, το γεγονός ότι στις 12/4/2022, ο δικηγόρος του κ. Ηλίας Χρίστου, ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση, είχε νοσήσει με covid και παρέμεινε σε κατ' οίκον περιορισμό για 10 μέρες (βλ. Τεκμήριο Δ). Τέλος, ο ενάγοντας αναφέρει ότι κατόπιν νομικής συμβουλής που έχει λάβει, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και θεωρεί πως εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην μπορεί να ικανοποιηθεί με οποιοδήποτε άλλο μέτρο μεταγενέστερα, αφού υπάρχει ο κίνδυνος ο εναγόμενος να επαναλάβει τις πράξεις του και ζητά την προστασία του Δικαστηρίου. Η Ένσταση Ο εναγόμενος με την ένσταση του προβάλλει 10 λόγους ένστασης. Είναι πιο συγκεκριμένα οι ακόλουθοι: Δεν υπάρχει το στοιχείο του επείγοντος ή/και το στοιχείο της πιθανότητας επανάληψης της ισχυριζόμενης συμπεριφοράς το οποίο είναι απαραίτητο για την οριστικοποίηση του διατάγματος ημερ. 05.07.2022 ή/και για την έκδοση των υπόλοιπων ζητούμενων διαταγμάτων. Υπήρξε υπέρμετρη ή/και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης με αποτέλεσμα και πάλι να μην πληρούται το στοιχείο του επείγοντος. Ο ενάγοντας δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων που δυνατό να επιδρούσαν στην κρίση του Δικαστηρίου για την μονομερή έκδοση του διατάγματος ημερ. 05.07.22. Δεν πληρούται η 2η προϋπόθεση του Άρθρου 32
(1)του Ν.14/1960, ήτοι ο ενάγοντας δεν απέδειξε ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής του. Δεν πληρούται η 3η προϋπόθεση του Άρθρου 32
(1)του Ν. 14/1960, ήτοι δεν θα υπάρξει δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο ενάγοντας δεν έχει καταδείξει οποιαδήποτε επικείμενη ή/και επαπειλούμενη ζημιά ή/και κίνδυνο ή ζημιά ή/και κίνδυνο τέτοιας φύσεως η οποία να δικαιολογεί την οριστικοποίηση του διατάγματος ημερ. 05.07.22 ή/και την έκδοση των υπόλοιπων ζητούμενων διαταγμάτων. Δεν δικαιολογείται στην παρούσα υπόθεση η χορήγηση ενδιάμεσων θεραπειών, οι οποίες είναι ταυτόσημες με τις θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο ένταλμα ή/και δεν συντρέχουν οποιεσδήποτε ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν κάτι τέτοιο. Τα ζητούμενα διατάγματα υπό «Β» και «Δ» είναι ασαφή ή/και δεν εξειδικεύεται με την απαραίτητη σαφήνεια ώστε να μην αφήνεται αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται. Το διάταγμα ημερ. 05.07.22 ή/και τα ζητούμενα διατάγματα υπό «Α» και «Γ» της αίτησης είναι ανεφάρμοστα ή/και η εφαρμογή τους θα ήταν πρακτικά δύσκολη. Η οριστικοποίηση του διατάγματος ημερ. 05.07.22 ή/και η έκδοση των υπόλοιπων ζητούμενων διαταγμάτων σημαίνει ότι ο εναγόμενος θα περιορίζεται να μετακινείται ακόμη και μέσα στο ίδιο του το σπίτι ή/και στην αυλή του σπιτιού του ή/και θα είναι κατά παράβαση των Άρθρων 13 και 15 του Συντάγματος. Η Ένσταση βασίζεται στο άρθρο 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960, στα Άρθρα 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, ΘΘ.1-4, 8 και 9, στα άρθρα 13 και 15 του Συντάγματος της Δημοκρατίας, στα Άρθρα 26-30 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, στο άρθρο 228 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στις αρχές της επιείκειας και στη συμφυή εξουσία ή/και δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η ένσταση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Εναγόμενου. Ο τελευταίος, αναφέρει καταρχήν ότι ο ενάγοντας και η σύζυγος του είναι οι νονοί του και ότι η οικία του ενάγοντα και η οικία της οικογένειας του, στην οποία διαμένει, χωρίζεται από ένα διαχωριστικό φράκτη, αφού οι δυο οικίες βρίσκονται στο ίδιο τεμάχιο (βλ. τη δέσμη φωτογραφιών Τεκμήριο Α). Ακολούθως, ο εναγόμενος σημειώνει ότι ουδέποτε υπήρξε οποιοσδήποτε διαπληκτισμός ή λογοτριβή μεταξύ του και του ενάγοντα, πλην του επίδικου περιστατικού που συνέβη στις 11/3/2022 και αντίθετα οι σχέσεις τους ήταν σχεδόν μηδαμινές αφού ο ενάγων ήταν απλά ένας γείτονας του και τίποτα περισσότερο. Αναφέρει επίσης ότι πράγματι οι σχέσεις των οικογενειών τους δεν είναι καλές, πλην όμως είναι η θέση του ότι δεν είναι αλήθεια η αναφορά του ενάγοντα ότι δεν δημιουργήθηκε οποιοδήποτε πρόβλημα μεταξύ των οικογενειών τους, αναφέροντας παράλληλα διάφορα παραδείγματα που καταδεικνύουν την υβριστική και παρενοχλητική συμπεριφορά του ενάγοντα προς τους γονείς του. Μάλιστα, σύμφωνα με τον εναγόμενο, η σύζυγος του ενάγοντα και νονά του, Α., παραδέχτηκε στη μητέρα του Μαρία ότι ο ενάγοντας καταχώρισε την παρούσα αγωγή κακόβουλα και εκδικητικά, με μοναδικό στόχο να πλήξει τους γονείς του. Όσον αφορά το επίδικο περιστατικό ημερομηνίας 11/3/2022, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας αρχικά χειρονόμησε εναντίον του, δείχνοντας του το μεσαίο του δάκτυλο και στη συνέχεια κινήθηκε απειλητικά προς το μέρος του με οργίλο ύφος και του έδωσε μια δυνατή σπρωξιά που σχεδόν τον έριξε στο έδαφος. Μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ο ενάγοντας κινήθηκε και πάλι απειλητικά και με ορμή προς το μέρος του. Ο ίδιος αντέδρασε αντανακλαστικά, με σκοπό να τον ανακόψει, και έβαλε μπροστά το χέρι του με ανοικτή την παλάμη, όχι όμως σαν γροθιά. Λόγω της φόρας με την οποία κινήθηκε ο ενάγοντας προς το μέρος του, το πρόσωπο του κτύπησε πάνω στο χέρι του. Τότε ο ενάγοντας, έχοντας κτυπήσει, απομακρύνθηκε, λέγοντας «εν τζι΄ εν να βάλω τον νου μου με κοπελλούθκια». Ως προς τη θέση του ενάγοντα ότι είναι αγχωμένος και φοβισμένος και ότι ο εναγόμενος του προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα του, αναφέρει ότι ο ενάγοντας σε καμία περίπτωση έδειξε στην οικογένεια του ότι φοβάται ή ότι νιώθει ότι βρίσκεται σε κίνδυνο εξαιτίας του. Ουδέποτε είχε σκοπό να τον παρενοχλήσει, να του επιτεθεί, να τον απειλήσει, να τον εξυβρίσει, να διαταράξει την ειρήνη και την ησυχία του αλλά ούτε και να εισέλθει στην οικία του. Αντίθετα αποφεύγει την επαφή μαζί του, ακριβώς λόγω της δικής του συμπεριφοράς τόσο έναντι των γονιών του όσο και έναντι στο πρόσωπο του, όπως έπραξε την 11/3/
- Περαιτέρω, σε σχέση με όσα ο ενάγοντας αναφέρει για την 25/6/2022, τα χαρακτηρίζει κωμικά και προσθέτει ότι προφανώς και δεν τρέφει οποιαδήποτε συμπάθεια προς το πρόσωπο του ενάγοντα και δεν είχε λόγο να προσποιηθεί ότι τον συμπαθεί αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι προσπάθησε να τον εκφοβίσει. Επιπλέον, σημειώνει ότι ο ενάγοντας απέφυγε να δώσει στο Δικαστήριο οποιαδήποτε στοιχεία που να δείχνουν πότε συγκεκριμένα είχε ζητήσει τη βεβαίωση από την αστυνομία και το ιατρικό πιστοποιητικό και κατόπιν συμβουλής που έλαβε, η καθυστέρηση 3 μηνών για την προσκόμιση των εγγράφων αυτών από πλευράς της αστυνομίας και του νοσοκομείου, δεν μπορεί παρά να οφείλεται σε καθυστέρηση από πλευράς του ενάγοντα να τα ζητήσει. Αναφορικά με τον χρόνο που διέρρευσε από το χρόνο του συμβάντος μέχρι την καταχώριση της αγωγής και της αίτησης, αναφέρει ότι ο ενάγοντας προσπαθεί απελπισμένα να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Το επίδικο συμβάν επεσυνέβη στις 11/3/2022 και η υπό εκδίκαση αίτηση καταχωρίστηκε στις 4/7/2022, ήτοι σχεδόν 4 ολόκληρους μήνες μετά. Οι όποιοι λόγοι παραθέτει ο ενάγων στην δήλωση του, δεν δικαιολογούν επαρκώς την καθυστέρηση αυτή. Τέλος, ολοκληρώνοντας, επαναλαμβάνει ουσιαστικά όλους τους λόγους ένστασης που έχουν ήδη παρατεθεί ανωτέρω και ζητά την απόρριψη της αίτησης. Η ακρόαση της αίτησης και οι εισηγήσεις των δικηγόρων Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάσει των ενόρκων δηλώσεων των δύο πλευρών, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση οιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Οι συνήγοροι των διαδίκων δε, μέσω γραπτών αγορεύσεων, παρουσίασαν στο Δικαστήριο την επιχειρηματολογία τους και αναφέρθηκαν και σε νομολογία επί του θέματος. Το Δικαστήριο έχει σημειώνω μελετήσει πολύ προσεκτικά τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων, δεν κρίνεται όμως σκόπιμο να επαναληφθούν εδώ όσα αναφέρουν. Θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εάν τούτο κριθεί αναγκαίο. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης, θα με απασχολήσουν τα εξής. Αφενός, η εισήγηση του ενάγοντα να μην ληφθεί υπόψη η ένσταση και αφετέρου, η εισήγηση του εναγόμενου ότι τα αιτητικά υπό Β και Δ της αίτησης έχουν απορριφθεί. Η εισήγηση να μην ληφθεί υπόψη η ένσταση του εναγόμενου Είναι η θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου του ενάγοντα ότι, επειδή η ένσταση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη (βλ. την τρίτη παράγραφο στη σελ. 1 και την ενότητα αρ.8 στη σελ.17, της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου των εναγόντων). Ευθέως αναφέρω ότι η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ότι η ένσταση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα είναι γεγονός. Πιο συγκεκριμένα, είχαν δοθεί οδηγίες όπως η ένσταση καταχωριστεί μέχρι 25/8/2022 και η καταχώρηση της έγινε, ως ήδη αναφέρθηκε στην εισαγωγή της παρούσας, στις 2/9/
- Ωστόσο αποτελεί επίσης γεγονός, ότι η μη συμμόρφωση λόγω οποιασδήποτε πράξης ή παράλειψης με τα προβλεπόμενα από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, αναφορικά και με το χρόνο, με βάση τη Δ.64 Θ.1.
(1)θεωρείται παρατυπία και δεν καθιστά άκυρη τη διαδικασία και οποιοδήποτε βήμα σ' αυτή. Σημειώνεται δε εδώ ότι, για σκοπούς παραμερισμού οποιασδήποτε διαδικασίας κ.ο.κ., λόγω παρατυπίας, με βάση το Θ.2 της ίδιας διαταγής, απαιτείται αίτηση η οποία θα πρέπει να υποβάλλεται εντός εύλογου χρόνου και προτού ο διάδικος που την υποβάλλει, προβεί σ' οποιοδήποτε νέο βήμα, αφότου η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του. Στην προκειμένη περίπτωση, το γεγονός ότι η ένσταση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, προφανώς αποτελεί παρατυπία θεραπεύσιμη αναφορικά με το χρόνο. Με αυτό ως δεδομένο, εάν ο ενάγοντας ήθελε πραγματικά να μη ληφθεί υπόψη η ένσταση, όφειλε να καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού της και αυτό, όχι οποτεδήποτε, αλλά, εντός εύλογου χρόνου, αφότου περιήλθε σε γνώση του η επί του προκειμένου παρατυπία και εν πάση περιπτώσει, προτού ο ίδιος προβεί σ' οποιοδήποτε νέο βήμα. Δεν το έπραξε. Εν γνώσει του δε ότι η ένσταση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, κατά την ακρόαση της αίτησης, στις 22/9/2022, ο κ. Χρίστου που τον εκπροσωπεί, περιορίστηκε στο να παραδώσει την γραπτή του αγόρευση. Συνεπώς, κατά την κρίση μου, ο ενάγοντας εμποδίζεται να ζητά να μη ληφθεί υπόψη η ένσταση του εναγόμενου. Από εκεί και πέρα όμως, το πιο ουσιαστικό, είναι ότι ενώ ο ενάγοντας ζητά να μη ληφθεί υπόψη η ένσταση, η οποία ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, ένεκα της εκπρόθεσμης καταχώρησης της, δεν ισχυρίζεται επηρεασμό των δικαιωμάτων του καθ' οιονδήποτε τρόπο συνεπεία αυτού. Εν πάση περιπτώσει, τέτοιος επηρεασμός, διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει. Θεωρώ πως δεν χρειάζεται να επεκταθώ άλλο. Η εισήγηση ότι τα αιτητικά Β και Δ της αίτησης έχουν απορριφθεί Ως αναφέρθηκε στην εισαγωγή ανωτέρω, το Δικαστήριο, στις 5/7/2022, κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, δεν έκανε καμία αναφορά στα αιτητικά Β και Δ της αίτησης. Δεν προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου να δόθηκαν οδηγίες για επίδοση τους, ούτε όμως ότι αυτά απορρίφθηκαν. Σύμφωνα με τον εναγόμενο, ενόψει του ότι δεν δόθηκαν οδηγίες για επίδοση, είναι προφανές ότι αυτά απορρίφθηκαν και το Δικαστήριο θα πρέπει να ασχοληθεί μόνον με το κατά πόσο θα διατηρηθούν τα υφιστάμενα διατάγματα σε ισχύ, μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Από την άλλη, ο ενάγοντας, μέσω της αγόρευσης του συνηγόρου του, ενώ αρχικά αναφέρει ότι θέμα προς απόφανση αποτελεί η οριστικοποίηση ή όχι του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος, στη συνέχεια, σε άλλο σημείο, φαίνεται να εμμένει στην έκδοση όλων των αιτούμενων διαταγμάτων. Η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του εναγόμενου δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η αίτηση τέθηκε στις 5/7/2022 ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο ικανοποιήθηκε σ' εκείνο το στάδιο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση, ουσιαστικά, μονομερώς, των αιτούμενων διαταγμάτων Α και Γ. Προφανώς δεν συνέβη το ίδιο με τα αιτούμενα διατάγματα Β και Δ. Όμως το Δικαστήριο δεν απέρριψε τα συγκεκριμένα αιτητικά. Αν τούτη ήταν η πρόθεση του, θεωρώ θα το έλεγε ρητά. Ακολούθησε δε η επίδοση του διατάγματος και της αίτησης, η οποία περιλαμβάνει και τα συγκεκριμένα αιτητικά. Ο ενάγοντας ουδέποτε δήλωσε ρητά ότι αποσύρει τα αιτητικά Β και Δ ή προκύπτει από πουθενά ότι, με ρητό τρόπο, τα έχει εγκαταλείψει. Συνεπώς η αίτηση θα εξεταστεί στο σύνολο της. Έχοντας μελετήσει την αίτηση και την ένσταση, προχωρώ κατ' αρχήν στην εξέταση των θεμάτων που με βάση και τη νομολογία εξετάζονται κατά προτεραιότητα. Α. Μη ύπαρξη του κατεπείγοντος χαρακτήρα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, συνδυαστικά με την ύπαρξη υπέρμετρης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην καταχώρηση της αίτησης (βλ. λόγους ένστασης αρ.1 & 2 και σελ.1-5 της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του εναγόμενου) Στην Πολ. Έφεση 3/2011 και 4/2011, Αμβροσιάδου v. Coward, ημερ. 15/1/2013, αναφέρθηκε ρητώς ότι το ζήτημα του κατεπείγοντος εξετάζεται πρώτο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Ως έχει δε νομολογηθεί, για να τίθεται θέμα έκδοσης διατάγματος σε μονομερή βάση, κατ' επίκληση του άρθρου 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, πρέπει να καταδειχθεί, ως θέμα δικαιοδοτικό, ότι το ζήτημα είναι κατεπείγον ή ότι συντρέχουν άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις (In Re Stavros Appartments Ltd κ.α.
(1994)1 ΑΑΔ 836 και Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598). Η δε έλλειψη αυτού του υποβάθρου αποτελεί ανεξάρτητο λόγο ακύρωσης (βλ. το σύγγραμμα «Διατάγματα-Injunctions» των κ.κ. Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη
(2016)σελ.19, Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Σιακατίδου Πολ. Εφ. 52/10, ημερ. 19/3/2014). Στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνω ότι πράγματι δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος. Μετά το περιστατικό της 11ης/3/2022, δεν συνέβη απολύτως τίποτε μεταξύ του ενάγοντος και του εναγόμενου. Ότι άλλο ανέφερε ο ενάγοντας στην ένορκη του δήλωση είναι πως ο εναγόμενος, στις 25/6/2022, και ενώ οι δύο βρίσκονταν έξω από τα σπίτια τους, τον κοιτούσε επίμονα προσπαθώντας να τον εκφοβίσει. Ο εναγόμενος δεν αρνείται ότι τον κοίταξε. Ως ανέφερε δεν συμπαθεί τον ενάγοντα και δεν είχε λόγο να προσποιηθεί ότι τον συμπαθεί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι προσπάθησε να τον εκφοβίσει. Η ουσία όμως είναι ότι στις 25/6/2022, όπως και να εξέλαβε ο ενάγοντας το κοίταγμα του εναγόμενου, ο τελευταίος ούτε είπε κάτι στον ενάγοντα, ούτε έκανε κάποια χειρονομία ή κινήθηκε προς το μέρος του και εν τέλει τίποτε απολύτως δεν συνέβη μεταξύ τους. Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσω ότι ο ενάγοντας βασίζει την απαίτηση του στο αστικό αδίκημα της επίθεσης (βλ. την παράγραφο 23 της ΕΔ που συνοδεύει την αίτηση και την σελ.10 της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου του, υπό τον τίτλο «Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση»). Ειρήσθω εν παρόδω, ν' αναφερθεί εδώ, ότι η επίκληση στην αγόρευση και του άρθρου 29 του Κεφ.148, που αφορά το αστικό αδίκημα της παράνομης παρακράτησης προσώπου, δεν είναι αντιληπτή και εν πάση περιπτώσει δεν προκύπτει από τα γεγονότα οτιδήποτε που να συνηγορεί, έστω εκ πρώτης, σε εφαρμογή του στην συγκεκριμένη περίπτωση. Από εκεί και πέρα, ποια είναι τα σοβαρά προβλήματα που του προκαλεί στην καθημερινότητα του ο εναγόμενος και ποιες είναι οι απειλές υπό το φόβο των οποίων ζει, υπό τις περιστάσεις - λαμβάνοντας υπόψη και την δήλωση του εναγόμενου ότι αποφεύγει οποιαδήποτε επαφή μαζί του, η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη-, δεν είναι αντιληπτό. Ως εκ των ανωτέρω, κατά την κρίση μου, όταν ο ενάγοντας αποτάθηκε στο Δικαστήριο 3 μήνες και 24 μέρες μετά το συμβάν της 11ης/3/2022, ήτοι στις 4/7/2022, το στοιχείο του «κατεπείγοντος» δεν υπήρχε. Έπειτα, θα συμφωνήσω με την πλευρά του εναγόμενου, ότι η καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης δεν έχει δικαιολογηθεί επαρκώς από τον ενάγοντα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα «να αναιρείτο το όποιο κατεπείγον θα μπορούσε να ισχυρίζετο προς θεμελίωση της όλης υπόστασης της μονομερούς αίτησης» (βλ. την Αμβροσιάδου ανωτέρω). Σύμφωνα με τον ενάγοντα, αμέσως μετά το συμβάν της 11ης/3/2022, επικοινώνησε με τους δικηγόρους του και περί τα μέσα Απριλίου 2022 τους έδωσε εντολή να προβούν στα απαραίτητα νομικά μέτρα. Πρόκειται για την ίδια περίοδο που ο δικηγόρος του ενάγοντα είχε νοσήσει με τον ιό Covid-19. Με αυτά υπόψη, δεν είναι αντιληπτό γιατί τελικά η αίτηση καταχωρίστηκε στις 4/7/2022, όταν μάλιστα ο ενάγοντας ισχυρίζεται πως ένιωθε φόβο και όσα περιγράφει στην ένορκη του δήλωση. Ούτε θα μπορούσε θεωρώ να δικαιολογηθεί η καθυστέρηση επειδή αναμένονταν το ιατρικό πιστοποιητικό και η βεβαίωση της καταγγελίας, τα οποία ας σημειωθεί ο ενάγοντας ουδέποτε ανέφερε πότε ζητήθηκε να ετοιμαστούν. Συνοψίζοντας, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος και το διάταγμα που έχει εκδοθεί, θα πρέπει να ακυρωθεί. Β. Μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων (βλ. λόγο ένστασης αρ.3 και σελ.7-8 της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του εναγόμενου) Αν και ίσως εκ του περισσού, έρχομαι και στη θέση του εναγόμενου ότι ο ενάγοντας δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα όταν αποτάθηκε στο Δικαστήριο μονομερώς, η οποία χρήζει επίσης εξέτασης κατά προτεραιότητα (βλ. Πολ. Εφ. 387/10, Bloczek Ltd v. Vianova Holdings Ltd, ημερ.11/7/13
(2013)1 ΑΑΔ 1410), αφού αν διαπιστωθεί ότι κάτι τέτοιο ισχύει, τότε το διάταγμα που έχει εκδοθεί θα πρέπει ίσως να ακυρωθεί χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί οτιδήποτε άλλο. (Βλ. επίσης την Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. v. 1 Daventree Resources Ltd κ.α.
(2008)1 Β ΑΑΔ 801 και το σύγγραμμα «Διατάγματα», των κ.κ.Γιώργου Ερωτοκρίτου και Πέτρου Αρτέμη, σελ. 163-171). Σύμφωνα με τον εναγόμενο, ο ενάγοντας απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι δεν υπάρχει απόσταση μεταξύ των δύο οικιών. Είναι σαφές όμως ότι ο ενάγοντας δεν απέκρυψε αυτό το γεγονός. Ως ανέφερε ο τελευταίος, ο εναγόμενος είναι γείτονας του, αφού διαμένει ακριβώς στο διπλανό σπίτι από το δικό του. Το γεγονός ότι δεν έδωσε λεπτομέρειες και δεν παρουσίασε φωτογραφίες για την ακριβή απόσταση, όπως έπραξε ο εναγόμενος, δεν συνεπάγεται ότι απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα. Η ουσία έγκειται στο γεγονός ότι οι δύο διαμένουν σε διπλανά σπίτια και αυτό ήταν υπόψη του Δικαστηρίου όταν εξέδιδε το προσωρινό διάταγμα. Από εκεί και πέρα, ο εναγόμενος βασίζει την θέση του περί μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, στην από μέρους του ενάγοντα παρουσίαση των γεγονότων αναφορικά με το επίδικο επεισόδιο της 11ης/3/2022, διαστρεβλωμένων και παραποιημένων. Ενώπιον του Δικαστηρίου ευρίσκονται δύο διαφορετικές εκδοχές ως προς το τι έχει συμβεί κατά την εν λόγω ημερομηνία. Αν ο ενάγοντας είπε ή όχι την αλήθεια για το πως εξελίχθηκαν τα πράγματα την εν λόγω ημερομηνία, είναι κάτι που θα αποφασιστεί την κατάλληλη στιγμή, όταν και εφόσον η αγωγή οδηγηθεί σε ακρόαση. Στο βαθμό όμως που μπορεί να γίνει αξιολόγηση σε αυτό το στάδιο επί των εκατέρων ισχυρισμών, ως προκύπτει και από όσα αναφέρονται σε άλλο σημείο κατωτέρω, δεν μπορεί το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, να καταλήξει ότι υπήρξε παρουσίαση των γεγονότων από πλευράς του ενάγοντα, με τον τρόπο που ισχυρίζεται η πλευρά του εναγόμενου. Συνεπώς, δεν θα ακύρωνα το διάταγμα λόγω μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Ενόψει της κατάληξης μου για το θέμα του κατεπείγοντος, η τύχη του προσωρινού διατάγματος έχει κριθεί και δεν χρειάζεται να εξεταστεί κάτι άλλο σε σχέση με αυτό. Όμως, το Δικαστήριο, θα προχωρήσει στην εξέταση της αίτησης, με δεδομένο ότι τα αιτούμενα διατάγματα υπό Β και Δ, ως έχει ήδη αναφερθεί, είχαν παραμείνει για επίδοση. Νομικές Αρχές Έκδοσης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων - Άρθρο 32, Ν.14/60 Οι αρχές έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος με βάση το άρθρο 32 * του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, είναι οι ακόλουθες: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και (γ) Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 CLR 557 και Papapetrou Bros Ltd v. Αντρούλλας Παπαπέτρου,
(2003)1 ΑΑΔ 741). * 32.-
(1)Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov. Η ύπαρξη των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει πόσο δίκαιο και εύλογο είναι να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. (βλ. Odysseos πιο πάνω και Χριστοφή Κουνούνα v. C. & A. Simonos Ltd,
(2002)1 ΑΑΔ 1361). Δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί (βλ. Κώστα Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 ΑΑΔ 1235). Η πρώτη προϋπόθεση, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (βλ. Odysseos πιο πάνω). Η δεύτερη προϋπόθεση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, έχει ερμηνευθεί ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από «το ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Odysseos πιο πάνω). Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 2015). Το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Θα πρέπει απλά να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1653). Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd, Πολιτική Έφεση 145/2011, 13/6/2013). Η προοπτική επιτυχίας και η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας (βλ. Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 253, στη σελ. 257). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32. Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 CLR 263 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστόφορου κ.ά.
(1995)1 AAΔ 248). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει την πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα ή αν θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (βλ. Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 396). Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή (βλ. M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v. Timberland Co.
(1997)1 AΑΔ 1799). Αξιολόγηση Όσον αφορά τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 διαπιστώνω τα ακόλουθα: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση Ο Ενάγοντας κατά την κρίση μου έχει καταδείξει με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ότι υπάρχει καλή αιτία αγωγής. Στηρίζει την αξίωση του, κατ΄ ουσία, στο άρθρο 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, που αφορά το αστικό αδίκημα της επίθεσης. Όπως αναφέρθηκε και σε άλλο σημείο ανωτέρω, έχοντας κατά νουν τα γεγονότα στην παρούσα και τη θέση του ενάγοντα, δεν είναι αντιληπτή η από μέρους του επίκληση και του άρθρου 29 του Κεφ.148, που αφορά το αστικό αδίκημα της παράνομης παρακράτησης προσώπου. Συνεχίζοντας, λέγω ότι στο στάδιο αυτό αρκεί μόνο να καταδειχθεί ότι υφίσταται καλή αιτία αγωγής και επομένως κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Όσον αφορά την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και χωρίς σε καμία περίπτωση να αποφασίζω επί αντικρουόμενων ισχυρισμών ή να υπεισέρχομαι σε αξιολόγηση της μαρτυρίας (πλην μόνον στον βαθμό που απαιτείται για να αποφασιστεί η παρούσα) ή σε εξαγωγή οποιουδήποτε τελικού συμπεράσματος, κρίνω ότι ο ενάγοντας έχει καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Εξηγώ. Σύμφωνα με τον ενάγοντα, ο εναγόμενος στις 11/3/2022 του επιτέθηκε και του έδωσε γροθιά στο πρόσωπο και συγκεκριμένα στο αριστερό μάτι. Ο ενάγοντας επισυνάπτει φωτογραφίες, που ως ισχυρίζεται τράβηξε ο ίδιος από το κινητό του και στις οποίες φαίνεται το πρήξιμο στο αριστερό του μάτι. Σύμφωνα δε με το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 31/5/2022, όταν ο ενάγοντας εξετάστηκε στο τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας στις 11/3/2022, διαπιστώθηκε οίδημα και εκχύμωση στην αριστερή υποκόγχια χώρα και ο ενάγοντας παραπονείτο για θάμβος στην όραση. Ακόμη, ο ενάγοντας, αυθημερόν, προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία εναντίον του εναγόμενου. Από την άλλη, ο εναγόμενος παραδέχεται ότι έλαβε χώρα ένα επεισόδιο μεταξύ του και του ενάγοντα, στο πλαίσιο του οποίου ο ενάγοντας κτύπησε στο πρόσωπο. Σύμφωνα με τον εναγόμενο, όταν ο ενάγοντας κινήθηκε προς το μέρος του με ορμή, αντέδρασε αντανακλαστικά, με σκοπό να τον ανακόψει, και έβαλε μπροστά το χέρι του με ανοικτή την παλάμη. Εάν μπορεί να προκληθεί το οίδημα και η εκχύμωση που αναφέρεται στο ιατρικό πιστοποιητικό και φαίνεται στις φωτογραφίες, από κτύπημα του προσώπου του ενάγοντα πάνω στην ανοικτή παλάμη του εναγόμενου, όσο και αν προβληματίζει, δεν θα με απασχολήσει. Έχοντας υπόψη μου τις εκατέρωθεν εκδοχές, καταλήγω ότι με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία, ο ενάγοντας έχει καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. (γ) Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Μετά το περιστατικό της 11ης/3/2022, ως έχει αναφερθεί και σε άλλο σημείο ανωτέρω, και μέχρι την καταχώρηση της επίδικης αίτησης, σχεδόν 4 μήνες μετά, δεν συνέβη απολύτως τίποτε μεταξύ του ενάγοντος και του εναγόμενου. Αναφέρω δε εδώ, για όποια σημασία έχει τούτο, ότι δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου ούτε για κάποιο επεισόδιο μετά την καταχώρηση της αίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχει καταδειχθεί επανειλημμένη συμπεριφορά από τον εναγόμενο, ούτε έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία που υποστηρίζουν τη θέση του ενάγοντα περί συμπεριφοράς που του προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα του κλπ. Ο ισχυρισμός δε του ενάγοντα, περί κινδύνου επανάληψης και πρόκλησης μεγαλύτερης ζημιάς, κρίνεται γενικός και αόριστος. Άρα, δεν θεωρώ ότι έχει καταδειχθεί βάσιμα ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα ή ότι θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ως ισχυρίζεται, αφού για το μεμονωμένο περιστατικό που έχει αναφερθεί και τον τραυματισμό που υπέστη, σε περίπτωση που βρεθεί τελικά ότι ευθύνεται ο εναγόμενος, θα μπορούσε να εξασφαλίσει χρηματική αποζημίωση. Υπό τις περιστάσεις περιττεύει η εξέταση του κριτηρίου για το πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας (Μαίρη Νίκου Σεβαστού ν. Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980), ή άλλων θεμάτων. Κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω, η επίδικη αίτηση απορρίπτεται και το προσωρινό διάταγμα ακυρώνεται. Τα έξοδα θα είναι προς όφελος του εναγόμενου-καθ' ου η αίτηση και σε βάρος του ενάγοντα-αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) . ........... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο