← Κύπρος

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ MAZOTOS HILLS 4 ν. GMCY COMPLETE PROPERTY MANAGEMENT LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 803/2022, 23/11/2022

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ MAZOTOS HILLS 4 ν. GMCY COMPLETE PROPERTY MANAGEMENT LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 803/2022, 23/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A165 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 803/2022 (i-justice) ΜΕΤΑΞΥ: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ MAZOTOS HILLS 4 Εναγόντων -και-

  1. GMCY COMPLETE PROPERTY MANAGEMENT LTD
  2. Qualitas Property Partners (Cyprus) Limited Εναγόμενων ---------------------------------------------------------------- Αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 8/7/22 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 23 Νοεμβρίου 2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Ε. Ανδρέα Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ο. Χριστοφή για Χριστοφή, Μερακλής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγικά Οι ενάγοντες - αιτητές (στο εξής οι ενάγοντες), με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρησαν στις 8/7/22, αξιώνουν εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 - καθ' ων η αίτηση (στο εξής οι εναγόμενοι), αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα, το ποσό των €41.109,68.- ως ποσό που έχει εισπραχθεί από τους εναγόμενους κατά παράβαση σύμβασης ή και ως ποσό αχρεωστήτως καταβληθέν ή και δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Επιπλέον, ζητείται διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι όπως παραδώσουν στους ενάγοντες όλα τα στοιχεία που έχουν στην κατοχή τους και σχετίζονται με τη διαχείριση του επίδικου συγκροτήματος πολυκατοικιών. Την ίδια ημέρα που καταχωρήθηκε το κλητήριο ένταλμα, οι ενάγοντες καταχώρισαν την επίδικη μονομερή αίτηση, ζητώντας την έκδοση διαφόρων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου τέθηκε η αίτηση, δεν εξέδωσε μονομερώς τα διατάγματα και έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης. Οι εναγόμενοι, μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και της αίτησης σ' αυτούς, καταχώρησαν εμφάνιση δια δικηγόρου και ακολούθως ένσταση στην αίτηση. Η Επίδικη Αίτηση Οι ενάγοντες, μέσω της γραπτής αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου τους, δηλώνουν ότι δεν θα προωθήσουν τα αιτητικά Α, Β και Γ της αίτησης, με δεδομένο ότι ο τραπεζικός λογαριασμός που ζητούσαν μέσω αυτών να παγιοποιηθεί, έχει κλείσει. Με αυτά υπόψη, απομένουν τα αιτητικά Δ και Ε, με τα οποία ζητούν: « Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1 και 2 και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπάλληλοι αυτών όπως παραδώσουν στους Ενάγοντες όλα τα λογιστικά βιβλία και/ή άλλα έγγραφα και/ή όλα τα στοιχεία που έχουν στην κατοχή τους και σχετίζονται με τα έσοδα και έξοδα που έγιναν και αφορούν την Διαχειριστική Επιτροπή Mazotos ΗίΙΙs 4 και/ή τη διαχείριση του συγκροτήματος πολυκατοικιών Mαzotos ΗίΙΙs 4, από τις 28/09/2019 έως και σήμερα. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους 1 και 2 και/ή αντιπρόσωπους και/ή σε άλλα πρόσωπα τα οποία ενεργούν εκ μέρους τους, να ενοχλούν και/ή αποστέλλουν ενημερώσεις και/ή ειδοποιήσεις στους Ενάγοντες και/ή ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων του συγκροτήματος πολυκατοικιών Μazotos Ηills 4.» Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2, 30, 31, 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.40, Δ.48, Δ.59 και Δ.64, στις αρχές των ενδιάμεσων διαταγμάτων, στο κοινοδίκαιο, στις αρχές τις επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) και συμπληρωματική ένορκη δήλωση (ΣΕΔ) της Ιακώβου, η οποία είναι πρόεδρος της διαχειριστικής επιτροπής Mazotos Hills 4 και αναφέρει πως γνωρίζει τα γεγονότα από προσωπική γνώση και από στοιχεία που έχει στην κατοχή της, υπό την πιο πάνω ιδιότητα της. Για νομικά θέματα έχει λάβει νομική συμβουλή από τη δικηγόρο των εναγόντων. Είναι δε εξουσιοδοτημένη από τους ενάγοντες για να προβεί στην ΕΔ. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, οι ενάγοντες προχώρησαν στην αίτηση και ζητούν τα αιτούμενα διατάγματα, καθότι από την όλη συμπεριφορά των Εναγόμενων 1 και 2 και την αλλαγή της νομικής τους υπόστασης, με τη συγχώνευση των δύο εταιρειών, προκύπτουν έντονες αμφιβολίες ως προς την ικανότητα τους να είναι σε θέση κατά την τελική εκδίκαση και την απόφαση (που τυχόν θα εκδοθεί), ν' αποζημιώσουν τους ενάγοντες. Ως αναφέρει, κατά την 28/9/2019, οι ενάγοντες συνήψαν συμφωνία με τους Εναγόμενους 1, με την οποία συμφωνούσαν, μεταξύ άλλων, όπως οι τελευταίοι παρέχουν διάφορες υπηρεσίες καθαρισμού και συντήρησης του συγκροτήματος πολυκατοικιών Mazotos Hills 4, αλλά και τη συλλογή των κοινοχρήστων από τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων για περίοδο δύο ετών (βλ. Τεκμήριο 1). Από τις πρώτες μέρες της συμφωνίας των Εναγόντων με τους Εναγόμενους 1, παρατηρήθηκε από την πλειοψηφία των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων των πολυκατοικιών ότι οι υπηρεσίες που προσφέρονταν από τους Εναγόμενους 1 ήταν ελλιπείς και κατά την περίοδο 2021 ήταν και ανύπαρκτες. Στη συνέχεια, αναφέρει συγκεκριμένα τι είχε παρατηρηθεί και παρουσιάζει σχετικά έγγραφα (βλ. τεκμήρια 2-4). Οι Εναγόμενοι 1, στις 25/1/2022, ενημέρωσαν τους Ενάγοντες και ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων του συγκροτήματος, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, ότι αυτοί είχαν συμφωνήσει και προχώρησαν με την συγχώνευση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων τους με τους Εναγόμενους 2, σημειώνοντας μάλιστα ότι το όνομα τους πλέον θα είναι αυτό των Εναγόμενων 2 (βλ. Τεκμήριο 5). Όπως της εξήγησε η δικηγόρος των Εναγόντων, η ενέργεια αυτή των Εναγόμενων 1 και 2, ουσιαστικά σκοπό έχει, την αποποίηση των ευθυνών τους, καθότι κανένα επίσημο έγγραφο δεν τους έχει παρουσιαστεί που να δεικνύει αυτό που ισχυρίζονται, ενώ περαιτέρω στην προσπάθεια της δικηγόρου τους να επιδώσει επιστολή προς τους Εναγόμενους 1, αντιλήφθηκε ότι στο εγγεγραμμένο γραφείο τους, ως αυτό παρουσιάζεται και στον Έφορο Εταιρειών, δεν υπήρχε κάτι και αυτοί έχουν εγκαταλείψει το χώρο. Η όλη συμπεριφορά των Εναγόμενων 1 και 2, τους γεννά πολλές υποψίες και προβληματισμούς, εάν κατά την ολοκλήρωση της όλης διαδικασίας οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα είναι σε θέση να τους αποζημιώσουν, ακόμα και εάν υπάρχουν ως νομική οντότητα τότε. Κατά το έτος 2021, οι εναγόμενοι 1 αποφάσισαν και αύξησαν τα κοινόχρηστα που έπρεπε να καταβάλλουν οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων, κάτι που προκάλεσε την αντίδραση της πλειοψηφίας των ιδιοκτητών. Πολλές φορές, τόσο η ίδια όσο και η πλειοψηφία των ιδιοκτητών, ενημέρωσαν τους εναγόμενους 1 ότι δεν συμφωνούσαν με την ποιότητα των υπηρεσιών που τους πρόσφεραν, χωρίς ωστόσο καμία ανταπόκριση απ' αυτούς, οι οποίοι συνέχισαν να εισπράττουν τα κοινόχρηστα από τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων, χωρίς να αποδίδουν τα ποσά αυτά στους Ενάγοντες ως όφειλαν. Οι Εναγόμενοι 1, τους ενημέρωσαν ότι, για το έτος 2021, έχουν εισπράξει από τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων ως κοινόχρηστα το συνολικό ποσό των €40.639,37.-, χωρίς ωστόσο να έχουν προσφέρει καμία υπηρεσία, κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας και συνεργασίας. Επίσης, καμία ενημέρωση και ή απόδειξη δεν τους έδωσαν για τις ισχυριζόμενες υπηρεσίες που αναγράφονται στη σχετική κατάσταση που τους έχουν αποστείλει (βλ. Τεκμήριο 6). Εξ όσων έχει ενημερωθεί δε, από ιδιοκτήτη διαμερίσματος στο συγκρότημα, περί τον Μάρτιο 2022, ο τελευταίος προέβη σε πληρωμή κοινοχρήστων προς τους Εναγόμενους 1 και 2 ύψους €470,31.-, χωρίς ωστόσο να τους ενημερώσουν σχετικά οι Εναγόμενοι (βλ. το Τεκμήριο 7, ήτοι αντίγραφο του εμβάσματος που έκανε ο εν λόγω ιδιοκτήτης). Εξαιτίας της ως άνω συμπεριφοράς, προσέλαβαν δικηγόρο, η οποία απέστειλε επιστολή στους Εναγόμενους 1 και 2 κατά την 3/5/2022, με την οποία τους ενημέρωνε ότι δεν επιθυμούσαν τη συνέχιση της μεταξύ τους συνεργασίας και τους ειδοποιούσε για τον τερματισμό της, αλλά και απαιτούσε όπως τους δοθεί το ποσό των €41.109,37.- το οποίο εισπράχθηκε από αυτούς παράνομα, αφού καμία υπηρεσία δεν τους πρόσφεραν (βλ. Τεκμήριο 8). Παρά την πιο πάνω επιστολή, οι εναγόμενοι εξακολουθούν έως και σήμερα να ενοχλούν τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων και να απαιτούν οφειλόμενα κοινόχρηστα (βλ. το τεκμήριο 9, ήτοι αντίγραφο ηλεκτρονικού μηνύματος που έχει λάβει από τους εναγόμενους στις 24/6/2022, μαζί με τον τραπεζικό λογαριασμό που τους δίνουν για να πληρώσουν). Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι 1 και 2, αρνούνται έως και σήμερα να τους παραδώσουν στοιχεία, που να φανερώνουν τα έσοδα και έξοδα τους σχετικά με τη διαχείριση του συγκροτήματος πολυκατοικιών Mazotos Hills 4 καθ' όλη την περίοδο της συνεργασίας τους. Η επίμονη αυτή άρνηση τους, τους δημιουργεί πολλές υποψίες για το πώς έχουν διαχειριστεί τα χρήματα που λάμβαναν όλα αυτά τα χρόνια και ότι έχουν προβεί σε κατάχρηση τους, η οποία δεν δικαιολογείται. Ως αναφέρει, οι ενάγοντες έχουν υποστεί ζημιά και οι εναγόμενοι οφείλουν να τους καταβάλουν το ποσό των €41.109,37.-, το οποίο αρνούνται να τους καταβάλουν. Τέλος, εξηγεί τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει ότι είναι επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα υπό Δ και Ε, καθότι είναι απαραίτητο να δοθούν τα συγκεκριμένα στοιχεία στους Ενάγοντες, γιατί πρέπει να γνωρίζουν ποιοι έχουν καταβάλει κοινόχρηστα και ποιοι όχι, κατά την επίδικη περίοδο και ποιοι λογαριασμοί έχουν πληρωθεί και ποιοι όχι. Επίσης είναι απαραίτητο όπως απαγορευτεί στους Εναγόμενους 1 και 2 να ενοχλούν τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων, στους οποίους η όλη συμπεριφορά από μέρους των Εναγόμενων, προκαλεί σύγχυση και προβληματισμό. Στην ΣΕΔ που καταχωρίστηκε στις 12/7/2022, η Ιακώβου επισυνάπτει αντίγραφο των πρακτικών της γενικής συνέλευσης που πραγματοποιήθηκε στις 6/3/2022, όπου φαίνεται ότι η επιτροπή έχει εκλεγεί καθόλα νόμιμα και σύμφωνα με την πλειοψηφία των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων του συγκροτήματος (τεκμήριο 1). Επίσης, αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2, αρνούνται να τους παραδώσουν έγγραφα τα οποία σχετίζονται με τη διαχείριση των πολυκατοικιών για το διάστημα της συνεργασίας τους και τους αναφέρουν ότι όλα αυτά βρίσκονται καταχωρημένα σε μία ειδική πλατφόρμα, στην οποία μάλιστα δίνουν και ειδικούς κωδικούς στον κάθε ιδιοκτήτη. Παρ' όλα αυτά, τα στοιχεία που παρουσιάζονται στη συγκεκριμένη διαδικτυακή πλατφόρμα είναι ελλιπή και σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζουν τα στοιχεία που θα έπρεπε να δίνονταν στην εκάστοτε διαχειριστική επιτροπή. Η Ένσταση Οι εναγόμενοι με την ένσταση τους, προβάλλουν 10 λόγους ένστασης, που είναι οι ακόλουθοι (παραλείπεται μόνον ο λόγος ένστασης (η), ο οποίος σχετίζεται αποκλειστικά με τα αιτούμενα διατάγματα που έχουν εγκαταλειφθεί) : « α) Η μονομερής αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή ασύμφωνη με τον Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς. β) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας, Κεφ. 6, και η Αιτήτρια δεν κατέδειξε ότι έχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, δεν δικαιούται σε θεραπεία, αλλά και ούτε ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν οριστικοποιηθεί το Προσωρινό Διάταγμα. γ) Η Αιτήτρια δεν προέβη σε πλήρη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων στην μονομερή της αίτηση, που αφορούν την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος. δ) Η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και προέβηκε σε ψευδείς δηλώσεις στην Ένορκο Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της, η μη αποκάλυψη των οποίων, συνδέεται άμεσα με την άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. ε) Η Αιτήτρια δεν εκθέτει τα γεγονότα με καλή πίστη. στ) Η Αιτήτρια δεν έρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands). ζ) Ουδέν κατεπείγον συντρέχει για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος μονομερώς. η) ........ ι) Οι Εναγόμενοι έχουν αναφέρει και/ή ενημερώσει τους ενάγοντες ότι μπορούν να επιθεωρήσουν και να έχουν πρόσβαση σε οποιοδήποτε έγγραφο τους αφορά στα γραφεία της εταιρείας καθώς και να παραλάβουν τα έγγραφα που τους αφορούν ενώ έχουν και ηλεκτρονική πρόσβαση στα έγγραφα και/ή καταστάσεις διαδικτυακά. κ) Δεν υπάρχει καμιά επικοινωνία μεταξύ των Εναγόμενων και των Εναγόντων και/ή ιδιοκτητών των διαμερισμάτων του συγκροτήματος πολυκατοικιών MAZOTOS HILLS 4 από τον Απρίλιο του 2022 και ούτε υπάρχει πρόθεση από τους Εναγόμενους να υπάρξει οποιαδήποτε επικοινωνία στο μέλλον. » Η Ένσταση βασίζεται επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7, 8 και 9, επί του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, άρθρο 32, επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.18, Θ.1-9 και Δ.48 Θ.1-4, 8 και 9, στον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο 31(Ι)/92, άρθρα 2

(1), 3
(1), 8
(2), 9
(1)και 10
(3), επί της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επί της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Η ένσταση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) της Mannion, διευθύντριας των εναγόμενων 1, η οποία αναφέρει ότι γνωρίζει πλήρως όλα τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη και από τους εναγόμενους 2, να προβεί στην ένορκη δήλωση. Διαφωνεί δε πλήρως με όσα γεγονότα αναφέρονται στην ΕΔ η οποία συνοδεύει την αίτηση των εναγόντων και έρχονται σε αντίθεση με όσα αναφέρονται στην δική της ΕΔ. Αναφορικά με τη συμφωνία των εναγόμενων 1 με τους ενάγοντες, για την παροχή υπηρεσιών διαχείρισης, ημερ. 28/9/2019, διάρκειας 2 χρόνων, αναφέρει ότι οι ενάγοντες, στην ετήσια τους Γενική Συνέλευση για το 2021, αποφάσισαν όπως ανανεώσουν το συμβόλαιο τους για ακόμα δύο χρόνια (βλ. το τεκμήριο 2, ήτοι τα πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης, στην οποία μάλιστα είχε προεδρεύσει μια εκ των υπαλλήλων τους). Κατά ή περί τα μέσα του 2021, ενημερώθηκαν ότι σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση, εκλέγηκε καινούρια Διαχειριστική Επιτροπή με Πρόεδρο την ομνύουσα, η οποία τερμάτισε παράτυπα και/ή παράνομα την συμφωνία μεταξύ τους. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, ο ισχυρισμός της Ιακώβου ότι η συγχώνευση των εναγόμενων δημιουργεί έντονες αμφιβολίες ως προς την ικανότητά τους ν' αποζημιώσουν πλήρως τους Ενάγοντες, είναι ψευδής, ενώ δεν υπάρχει το οποιοδήποτε στοιχείο που να το αποδεικνύει. Η συγχώνευση και ή συνένωση των εναγόμενων έχει ως σκοπό και στόχο την ακόμα πιο ποιοτική παροχή υπηρεσιών από μέρους τους προς τους πελάτες. Σε καμιά περίπτωση δεν αποποιούνται την όποια ευθύνη και ή υποχρέωση προς τους πελάτες μας. Οι εναγόμενοι 1 παρέχουν υπηρεσίες διαχείρισης ακινήτων και ή πολυκατοικιών στην Κύπρο από το 2016, ενώ οι εναγόμενοι 2 παρέχουν σε Ευρωπαϊκές χώρες υπηρεσίες διαχείρισης ακινήτων και ή πολυκατοικιών και βρίσκονται στην Κύπρο από το
  1. Ως προς τις εργασίες που ήταν υποχρεωμένοι να παρέχουν οι εναγόμενοι 1, λέγει πως οι εργασίες ήταν συγκεκριμένες και αφορούσαν τον έλεγχο της καταβολής των κοινοχρήστων από τους ιδιοκτήτες του συγκροτήματος των πολυκατοικιών και υπηρεσίες καθαρίσματος του συγκροτήματος. Οι παρεχόμενες υπηρεσίες και το επίπεδό τους, αποφασίζονταν από τους ενάγοντες, ανάλογα με το διαθέσιμο ποσό που υπήρχε από την καταβολή των κοινοχρήστων από τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων του συγκροτήματος (βλ. τα ηλεκτρονικά μηνύματα τεκμήριο 3). Για τον ισχυρισμό περί ελλιπών και ανύπαρκτων υπηρεσιών, τον απορρίπτει και αναφέρει πως δεν υπήρξε οποιοδήποτε παράπονο από την προηγούμενη Διαχειριστική Επιτροπή σε σχέση με τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Ακολούθως, εξηγεί ότι οι υπηρεσίες που είχαν συμφωνήσει να παρέχουν οι εναγόμενοι 1 προς τους ενάγοντες, ουσιαστικά δεν αφορούσαν τις υπηρεσίες που καταγράφει η Ιακώβου. Επίσης, ισχυρίζεται ότι σε καμιά περίπτωση οι εναγόμενες δεν ήταν αρμόδιες για ν' αυξήσουν και ή ν' αποφασίσουν για το ποσό των κοινοχρήστων. Ο υπολογισμός των κοινοχρήστων που καταβάλλουν οι ιδιοκτήτες κάθε κοινόκτητης οικοδομής, είναι απόφαση της εκλελεγμένης Διαχειριστικής Επιτροπής. Οι ενάγοντες προχώρησαν στην αύξηση των κοινοχρήστων, αφού κάποιοι από τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων του συγκροτήματος της πολυκατοικίας δεν κατέβαλλαν τα κοινόχρηστά που έπρεπε να καταβάλλουν (βλ. το τεκμήριο 6, ήτοι τα πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης της Διαχειριστικής Επιτροπής ημερομηνίας 6/3/2022, όπου γίνεται σχετική αναφορά, και το τεκμήριο 7, ήτοι κατάσταση των οφειλετών για τα κοινόχρηστα στο τέλος του 2021). Αναφορικά με τον ισχυρισμό για είσπραξη των κοινοχρήστων από μέρους τους, τον απορρίπτει και λέγει ότι τα ποσά που αναφέρουν οι ενάγοντες, δεν καταβάλλονταν στις εναγόμενες, αλλά σε τραπεζικό λογαριασμό ο οποίος τύγχανε ελέγχου από μέλη των εναγόντων (βλ. τεκμήριο 9). Περαιτέρω αναφέρει ότι υπήρξαν περιπτώσεις όπου κάποιοι ιδιοκτήτες κατέβαλλαν το ποσό των κοινοχρήστων τους απευθείας σε τραπεζικό λογαριασμό των εναγόμενων για ευκολία τους, αφού πρόσφεραν διάφορες επιλογές καταβολής των ποσών. Αυτά τα ποσά αφαιρούνταν από τα ποσά τα οποία έπρεπε να λαμβάνουν σύμφωνα με την συμφωνία ημερομηνίας 28/9/
  2. Για την περίοδο 1/10/2019 μέχρι και τις 31/12/2021, το ποσό το οποίο έπρεπε να καταβληθεί από τους ενάγοντες προς τις εναγόμενες, με βάση τη συμφωνία ημερ. 28/9/2019, ήταν €37.777,05.-, ενώ τους έχει καταβληθεί μόνο το ποσό των €30,172.67.-. Αναφορικά με το θέμα της παράδοσης στοιχείων, αναφέρει πώς επανειλημμένα έχουν αναφέρει στα μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής (τέως και νυν), αλλά και στους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων του συγκροτήματος πολυκατοικιών, ότι οποιεσδήποτε καταστάσεις σχετικά με τα έσοδα και έξοδα της Διαχειριστικής Επιτροπής βρίσκονται στην διάθεσή τους. Για το σκοπό αυτό είχαν δώσει πρόσβαση διαδικτυακά στους ενδιαφερομένους για τον έλεγχο των καταστάσεων (βλ. τεκμήριο 10, ήτοι ηλεκτρονικά μηνύματα με τη σχετική ενημέρωση προς την νυν Πρόεδρο της Διαχειριστικής Επιτροπής και ομνύουσα). Για τον ισχυρισμό ότι συνεχίζουν να ενοχλούν τους ιδιοκτήτες, αναφέρει ότι η τελευταία επικοινωνία που είχαν οι εναγόμενοι με τους ενάγοντες και ή τους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων του συγκροτήματος πολυκατοικιών, έγινε κατά ή περί τον Απρίλιο του 2022 και οποιαδήποτε επικοινωνία έγινε μετέπειτα έγινε εκ παραδρομής. Τέλος, αναφέρει ότι κανένα κίνδυνο δεν διατρέχουν οι ενάγοντες εάν το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδοθεί, ούτε υπάρχει κίνδυνος για τη μη αποζημίωση των εναγόντων. Αντίθετα, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο, σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση εναντίον των εναγόντων, οι εναγόμενοι λόγω της νομικής υπόστασης των τελευταίων, να μην μπορούν ν' αποζημιωθούν για την ταλαιπωρία που υπόκεινται. Είναι δε η θέση της, ότι δεν πληρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος και ζητά την απόρριψη της αίτησης. Η ακρόαση της αίτησης και οι αγορεύσεις των δικηγόρων Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων ανωτέρω, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση οιασδήποτε εκ των ενόρκως δηλουσών. Οι συνήγοροι των διαδίκων μέσω γραπτών αγορεύσεων παρουσίασαν στο δικαστήριο την επιχειρηματολογία τους και αναφέρθηκαν και σε νομολογία επί του θέματος. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει πολύ προσεκτικά τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων, δεν κρίνεται όμως σκόπιμο να επαναληφθούν εδώ όσα αναφέρουν. Θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εάν τούτο κριθεί αναγκαίο. Νομικές Αρχές Έκδοσης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων - Άρθρο 32, Ν.14/60 Οι αρχές έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος με βάση το άρθρο 32 * του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, είναι οι ακόλουθες: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και (γ) Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- * 32.-
(1)Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 CLR 557 και Papapetrou Bros Ltd v. Αντρούλλας Παπαπέτρου
(2003)1 ΑΑΔ 741). Η ύπαρξη των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει πόσο δίκαιο και εύλογο είναι να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. (βλ. Odysseos πιο πάνω και Χριστοφή Κουνούνα v. C. & A. Simonos Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 1361). Δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί (βλ. Κώστα Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 ΑΑΔ 1235). Η πρώτη προϋπόθεση, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (βλ. Odysseos πιο πάνω). Η δεύτερη προϋπόθεση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, έχει ερμηνευθεί ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από «το ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Odysseos πιο πάνω). Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 2015). Το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Θα πρέπει απλά να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1653). Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας (βλ. Πολιτική Έφεση 145/2011, Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd, ημερ. 13/6/2013). Η προοπτική επιτυχίας και η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας (βλ. Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 253, στη σελ. 257). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32. Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 CLR 263 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστόφορου κ.ά.
(1995)1 AAΔ 248). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, το Δικαστήριο εξετάζει την πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα ή αν θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (βλ. Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 396). Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή (βλ. M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v. Timberland Co.
(1997)1 AΑΔ 1799). Στην προκειμένη περίπτωση, οι Ενάγοντες ζητούν και προστακτικό διάταγμα. Το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο προστατικό διάταγμα σπανίως και με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει ότι από την απαίτηση φανερώνεται μία ασυνήθιστα δυνατή και καθαρή περίπτωση (βλ. Τσιερκέζου ν Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1Α ΑΑΔ 734). Συνήθως τέτοια διατάγματα εκδίδονται όταν υπάρχουν ειδικές περιστάσεις ή για να υποβοηθήσουν την ορθή απονομή της δικαιοσύνης ή ως επικουρικά του έργου του Δικαστηρίου για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα άλλου διατάγματος ή απόφασης του Δικαστηρίου (βλ. το σύγγραμμα των Γ. Ερωτοκρίτου & Π. Αρτέμη, Διατάγματα, 2016, σελ.87-93 και την Maclaine Watson & Co Ltd v International Tin Council (No. 2) [1988] 3 All ER 257). Αξιολόγηση Οι ενάγοντες με την αγωγή τους, αξιώνουν από τους εναγόμενους την επιστροφή του ποσού των €41.109,68.-, το οποίο κατ' ισχυρισμό εισέπραξαν χωρίς να προσφέρουν καμία υπηρεσία. Επιπλέον ζητούν όπως εκδοθεί διάταγμα, με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι να παραδώσουν όλα τα στοιχεία που έχουν στην κατοχή τους και σχετίζονται με τη διαχείριση του συγκροτήματος. Ως αναφέρεται δε στην έκθεση απαίτησης, οι εναγόμενοι αρνούνται να παραδώσουν στοιχεία που να φανερώνουν τα έσοδα και έξοδα τους σχετικά με τη διαχείριση του συγκροτήματος. Επίσης, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι 2 εξακολουθούν να ενοχλούν τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων και να απαιτούν τα οφειλόμενα ποσά. Οι ενάγοντες, ως αναφέρθηκε, αξιώνουν με την αγωγή τους συγκεκριμένο ποσό. Ευθέως όμως αναφέρεται ότι δεν προκύπτει από την έκθεση απαίτησης τους, αλλά ούτε από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρήσει, οποιαδήποτε βάση ή υπόβαθρο γεγονότων που να τους δίνει το δικαίωμα να ζητούν ως τα αιτητικά Δ και Ε της αίτησης τους. Αναφορικά με την παράδοση λογιστικών βιβλίων ή και εγγράφων ή και στοιχείων για τα έσοδα και έξοδα του συγκροτήματος, οι ενάγοντες ισχυρίζονται, γενικά και αόριστα, ότι θα πρέπει να τους δοθούν τα στοιχεία για να γνωρίζουν ποιοι έχουν πληρώσει κοινόχρηστα και ποιοι όχι και ποιοι λογαριασμοί έχουν πληρωθεί και ποιοι όχι. Επαναλαμβάνω ότι με την αγωγή τους, ζητούν συγκεκριμένο ποσό που ισχυρίζονται ότι έχει πληρωθεί στους εναγόμενους. Επίσης, πέραν της αναφοράς τους σε κάποια συγκεκριμένα έξοδα που θα έπρεπε να διευθετηθούν από τους εναγόμενους και αυτοί παρέλειψαν να τα διευθετήσουν, κάτι που οι εναγόμενοι αρνούνται, δεν προκύπτει από οπουδήποτε ότι υπάρχουν άλλοι λογαριασμοί που εκκρεμούν. Η ευπαίδευτη συνήγορος των εναγόντων, στην γραπτή της αγόρευση, παραπέμπει στο άρθρο 141 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  1. Αν και το συγκεκριμένο άρθρο δεν αποτελεί μέρος της νομικής βάσης της αίτησης, εντούτοις θα πω, με κάθε σεβασμό, ότι αυτό δεν έχει καμία σχέση με το θέμα που εξετάζεται. Το συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται στην υποχρέωση των συμβούλων μιας εταιρείας να μεριμνούν για την τήρηση λογιστικών βιβλίων και αρχείων, προκειμένου να μπορεί να καθοριστεί η οικονομική κατάσταση της εταιρείας και αυτά θα πρέπει να φυλάγονται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και να είναι διαθέσιμα για έλεγχο. Τούτο, δεν έχει καμία απολύτως σχέση την απαίτηση των εναγόντων και δεν τίθεται θέμα παρουσίασης των λογιστικών βιβλίων και αρχείων της εταιρείας στους ενάγοντες. Εν πάση περιπτώσει, ίσως εκ του περισσού, θα πρέπει εδώ ν' αναφερθεί ότι οι ενάγοντες δεν έχουν καταδείξει άρνηση των εναγόμενων να τους ενημερώσουν ή και να τους δώσουν στοιχεία. Αντίθετα, από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που επισυνάπτονται στην ένσταση (τεκμήριο 10), προκύπτει ότι τους δόθηκε συγκεκριμένος σύνδεσμος (link) για να εισέλθουν και να δουν τις οικονομικές καταστάσεις. Η Ιακώβου, στη ΣΕΔ που καταχώρησε, ισχυρίζεται ότι τα στοιχεία που παρουσιάζονται στη διαδικτυακή πλατφόρμα είναι ελλιπή, χωρίς να δίνει περαιτέρω λεπτομέρειες ή εξηγήσεις για τούτη την αναφορά της προκειμένου να αξιολογηθεί από το Δικαστήριο. Επίσης, η τελευταία, τίποτε δεν αναφέρει για την προηγούμενη Διαχειριστική Επιτροπή και γιατί δεν έλαβε απ' αυτήν καταστάσεις εσόδων και εξόδων. Εάν για τους ενάγοντες ισχύουν οι πρότυποι κανονισμοί που εκτίθενται στο Παράρτημα του Κεφ.224 (βλ. άρθρο 38ΚΑ), με βάση τον κανονισμό 45 η Διαχειριστική Επιτροπή οφείλει να τηρεί τέτοιες καταστάσεις. Σε κάθε περίπτωση όμως, η ουσία έγκειται στο ότι δεν έχει αποκαλυφθεί κάποια βάση, πάνω στην οποία να μπορούν να στηριχθούν και να ζητήσουν ως το αιτητικό Δ. Πολύ περισσότερο, στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει καταδειχθεί ότι συντρέχουν οιεσδήποτε ειδικές περιστάσεις προκειμένου να εκδοθεί το αιτούμενο προστακτικό διάταγμα. Η Ιακώβου ισχυρίζεται ότι υπάρχει ενόχληση των ιδιοκτητών από τους εναγόμενους, επικαλούμενη ένα μοναδικό ηλεκτρονικό μήνυμα που έλαβε η ίδια στις 24/6/
  2. Οι εναγόμενοι απαντούν ότι η τελευταία επικοινωνία που είχαν με τους ενάγοντες ή και με τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων, έγινε περί τον Απρίλιο του 2022 και οποιαδήποτε επικοινωνία έγινε μετέπειτα, ήταν εκ παραδρομής. Εν πάση περιπτώσει, δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία οιουδήποτε άλλου ιδιοκτήτη και δεν έχει στοιχειοθετηθεί ενόχληση των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων γενικότερα. Ούτως ή άλλως όμως, είναι σαφές ότι το συγκεκριμένο αίτημα των εναγόντων δεν πηγάζει από κάποιο αγώγιμο δικαίωμα που έχουν. Ούτε η νομική βάση της αίτησης, ούτε η αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου των εναγόντων, κατευθύνουν το Δικαστήριο σε κάποιο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο ή το δίκαιο της επιείκειας. Επίσης, θα πρέπει να τονιστεί ότι οι ενάγοντες δεν προβάλλουν στην έκθεση απαίτησης τους κάποια σχετική αξίωση. Συναφώς, κατά την κρίση μου, δεν πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, αφού αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι δεν έχει αποκαλυφθεί σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, ούτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Διευκρινίζω, ίσως εκ του περισσού, ότι η αναφορά μου αφορά στη μη ύπαρξη βάσης αγωγής και ορατής πιθανότητας επιτυχίας, που να σχετίζεται με τα δύο επίδικα αιτούμενα διατάγματα και δεν αναφέρομαι στο αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων που προκύπτει με βάση την ισχυριζόμενη οφειλή των εναγόμενων. Νοείται ότι στη διαπίστωση ότι δεν συντρέχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, το Δικαστήριο κατέληξε κατόπιν αξιολόγησης, στο βαθμό μόνον που απαιτείται για να αποφασιστεί η παρούσα και χωρίς σε καμία περίπτωση να αποφασίζει επί αντικρουόμενων ισχυρισμών ή να προβαίνει σε εξαγωγή οποιουδήποτε τελικού συμπεράσματος. Λέγοντας αυτά, είναι σαφές πως η τύχη της αίτησης έχει σφραγιστεί. Από τη στιγμή δε που η διαπίστωση του Δικαστηρίου είναι ότι δεν έχουν αποδειχθεί οι πιο πάνω προϋποθέσεις, περιττεύει η εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης ή του κριτηρίου για το πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας (Μαίρη Νίκου Σεβαστού ν. Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980), ή άλλων θεμάτων. Κατάληξη Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα θα είναι προς όφελος των εναγόμενων 1 και 2-καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των εναγόντων-αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) . ........... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.