ΕΛΕΝΗ ΠΕΤΡΟΥ ν. ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 651/19, 28/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A167 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 651/19 ΜΕΤΑΞΥ: ΕΛΕΝΗ ΠΕΤΡΟΥ Ενάγουσα και ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ Εναγόμενων Ημερομηνία: 28/11/2022 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Ν. Λαζάρου για Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για τους Εναγόμενους: κ. Κ. Δημητριάδης για Κώστας Π. Δημητριάδης ΔΕΠΕ. ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα, με βάση την έκθεση απαίτησης της, αξιώνει από τους Εναγόμενους γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη, συνεπεία ατυχήματος που συνέβη αρχές Απριλίου του 2018 σε υπεραγορά των εναγόμενων στη Λάρνακα, όταν κτυπήθηκε από ηλεκτρικό όχημα τοποθέτησης προϊόντων, το οποίο οδηγείτο από προσωπικό των εναγόμενων. Επίσης, αξιώνει ποσό €62 ως ειδικές ζημιές, νόμιμο τόκων επί των ποσών που θα επιδικαστούν και έξοδα. Στο πλαίσιο της ακρόασης της αγωγής, στις 24/11/2022, οι εναγόμενοι αποδέχτηκαν πλήρη ευθύνη για το επίδικο ατύχημα και περαιτέρω ότι οι ειδικές ζημιές της ενάγουσας ανέρχονται στο ποσό των €62.-. Επίσης, οι δύο πλευρές κατέθεσαν εκ συμφώνου, για την αλήθεια του περιεχόμενου του, ιατρικό πιστοποιητικό του Νοσοκομείου Λάρνακας ημερ.19/10/2018 (τεκμ.1), από το οποίο προκύπτει ότι η ενάγουσα, στις 6/4/2018, εισήχθη στο Τμήμα Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας και κατά την εξέταση έφερε θλαστικό τραύμα 5 εκατοστών ινιακά και έγινε συρραφή του. Ο ακτινολογικός έλεγχος ήταν αρνητικός για κάταγμα ή αιμορραγία και η ενάγουσα απολύθηκε με οδηγίες. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας, δήλωσε ότι η απαίτηση για ψυχολογικές βλάβες εγκαταλείπεται. Κατόπιν ολοκλήρωσης της ακροαματικής διαδικασίας με τη δήλωση / κατάθεση των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόμενων εισηγήθηκε ότι οι γενικές αποζημιώσεις που δικαιούται η ενάγουσα είναι €500-€1000.-. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας, ζήτησε χρόνο μιας ημέρας για να προετοιμαστεί και να προβεί στη δική του εισήγηση και στις 25/11/2022 απέστειλε στο Δικαστήριο με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο γραπτή αγόρευση. Με βάση αυτήν, είναι η θέση του ότι η ενάγουσα δικαιούται €6000.- ως γενικές αποζημιώσεις, πλέον νόμιμο από την ημέρα του ατυχήματος. Η υπάρχουσα νομολογία επί του θέματος των αποζημιώσεων, θέτει ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να συνιστούν εύλογη και δίκαιη αποκατάσταση του ενάγοντος [βλέπε Ioannou & Paraskevaides (Overseas) Ltd and Other v. Christofis
(1982)1 C.L.R. 719], αλλά το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποπειράται να επιδικάσει αποζημιώσεις για το πλήρες ποσό ή να προβεί σε τέλεια χρηματική αποκατάσταση [βλέπε Paraskevopoulos v. Georghiou
(1970)1 C.L.R. 118 και Xenopoulos and another v. Anastasiou
(1981)1 C.L.R. 521]. Από την άλλη, οι αποζημιώσεις θα πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές (βλέπε Δ. Κουμπαρή κ.ά. ν. Δ. Χρίστου Φατρή
(2001)1 Β Α.Α.Δ. σελ. 921). Γεγονός αποτελεί ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένο και επακριβές κονδύλι για κάθε τραύμα ξεχωριστά. Έχω διεξέλθει με προσοχή τη Νομολογία, προς το σκοπό καθοδήγησης μου για το θέμα των γενικών αποζημιώσεων. Εξάλλου, μόνον καθοδήγηση θα μπορούσε το Δικαστήριο να λάβει από προηγούμενες αποφάσεις, αφού είναι σχεδόν αδύνατο να συμπίπτουν τραυματισμοί και τα ιδιαίτερα περιστατικά των θυμάτων. Προηγούμενες πρωτόδικες αποφάσεις δεν είναι δεσμευτικές, εντούτοις μπορεί να αντληθεί καθοδήγηση απ' αυτές. Σε αυτό το πλαίσιο έχω μελετήσει και όλες τις αποφάσεις, εφετειακές και πρωτόδικες, στις οποίες παρέπεμψε το Δικαστήριο ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας, που είναι οι ακόλουθες: Εφετειακές Στην Χαραλάμπους v Αναστασιάδη
(2003)1 ΑΑΔ 1709, η εφεσείουσα-ενάγουσα υπέστη σοβαρή κάκωση και θλαστικό τραύμα της ινιακής χώρας του κρανίου, εγκεφαλική διάσειση, σοβαρά διαστρέμματα και θλάσεις αυχένος, θώρακα, ράχεως και οσφύος. Υπέφερε για αρκετό χρόνο από έντονο πόνο, χρησιμοποιούσε κολλάρο και λάμβανε ισχυρά παυσίπονα. Με την πάροδο του χρόνου η κατάσταση παρουσίασε βελτίωση, παρόλο ότι ένα χρόνο μετά το ατύχημα συνέχιζε να υποφέρει από αυχεναλγίες και μυαλγία της ράχεως, κυρίως μετά από χειρονακτική εργασία, καθώς και με καιρικές αλλαγές. Μέχρι την ημέρα της απόφασης, όταν κουραστεί, χρησιμοποιεί κολλάρο. Το Εφετείο, έκρινε λογικό το ποσό των Λ.Κ.3.500.- (€5.980) που επιδίκασε το Πρωτόδικο Δικαστήριο. Στην Perera v. Αστρα
(2006)1 ΑΑΔ 1074, ήταν εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η εφεσείουσα: «Κατά την κλινική εξέταση παρουσίαζε θλαστικό τραύμα στο τριχωτό της κεφαλής. Ακτινολογικός έλεγχος του θώρακος έδειξε κατάγματα της 5ης, 6ης, 7ης και 8ης πλευράς αριστερά. Διαγνώστηκε επίσης κάταγμα κεφαλής της αριστερής περόνης και σοβαρή θλάση αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Το κάταγμα περόνης ακινητοποιήθηκε με γύψινο νάρθηκα. Στην αυχενική μοίρα σπονδυλικής στήλης τοποθετήθηκε αυχενικό κολάρο. Ο γύψινος νάρθηκας αφαιρέθηκε 2 βδομάδες μετά τον τραυματισμό και ο αυχενικός κολάρος σε διάστημα 6 εβδομάδων. Ακολούθως η ενάγουσα υπεβλήθη σε φυσιοθεραπεία. ... Εξήλθε του νοσοκομείου στις 26.10.02 με σχετική φαρμακευτική αγωγή και σύσταση όπως παραμείνει ήσυχη στο σπίτι ... Το κάταγμα περόνης τελικώς πωρώθηκε. ... κατά την τελευταία εξέταση ... στην κλινική καταγμάτων του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, παρουσίαζε ελαφρό άλγος αριστερού γόνατος μετά από κόπωση καθώς και αυχενωμοβραχίονο σύνδρομο (τεκμ. 6). Αναμένεται επίσης άλγος στην περιοχή των καταγμάτων με την αλλαγή του καιρού (τεκμ. 7).» Σύμφωνα με το Εφετείο, οι σωματικές κακώσεις και βλάβες, που η εφεσείουσα υπέστη, όπως διαπιστώθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο, δεν ήταν ιδιαίτερα σοβαρές. Παρά τον πόνο και την ταλαιπωρία της, ο τραυματισμός της δεν της έχει αφήσει μόνιμες βλάβες, πλην κάποιων ενοχλήσεων, που θα έχει στο γόνατο με την αλλαγή του καιρού. Γι' αυτό έκρινε ότι το ποσό των Λ.Κ.7.000.- (€11.960), που το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ότι ήταν εύλογο, είναι ορθό. Στην Κεζαρίδης v Κωνσταντίνου
(2007)1 ΑΑΔ 1373, ο εφεσίβλητος, λίγο μετά το δυστύχημα, ένιωσε ζαλάδες και πόνο στον αυχένα. Επισκέφθηκε το Απολλώνιο Ιδιωτικό Νοσοκομείο και ο γιατρός Κωνσταντινίδης του έδωσε φάρμακα. Οι πόνοι συνεχίστηκαν όλο το βράδυ και την επομένη πήγε ξανά στο Απολλώνιο. Υποβλήθηκε σε ακτινογραφία και ο γιατρός του συνέστησε κολάρο του λαιμού. Οι πόνοι στον αυχένα και την κεφαλή συνεχίστηκαν για 14 μήνες και για όλο αυτό το χρονικό διάστημα ήταν αναγκασμένος να φορεί τον κολάρο και να επισκέπτεται το γιατρό περίπου δυο φορές το μήνα. Υποβλήθηκε σε εξετάσεις M.R.I. και αξονική τομογραφία. Για κάποια περίοδο υποβλήθηκε σε φυσιοθεραπεία. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης ο εφεσίβλητος παρουσίασε ιατρικό πιστοποιητικό του θεράποντα ιατρού του κ. Κωνσταντινίδη, ημερ. 10.10.1997 το οποίο, κατ' εξαίρεση του εξ ακοής κανόνα, έγινε αποδεκτό γιατί ο γιατρός Κωνσταντινίδης πέθανε στο μεταξύ. Στο εν λόγω πιστοποιητικό, περιγράφεται η κατάσταση της υγείας του εφεσίβλητου. Αναφέρεται ότι ο εφεσίβλητος είχε υποστεί σοβαρό διάστρεμμα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, κακώσεις στην κεφαλή και εγκεφαλική διάσειση. Του χορηγήθηκαν αυχενικό κολάρο, αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα και παρακολουθείτο ως εξωτερικός ασθενής. Οι ακτινογραφίες της αυχενικής μοίρας έδειξαν ευθειασμό της σπονδυλικής στήλης και σπονδυλοαρθριτικές αλλοιώσεις στους Α5 και Α6 σπονδύλους. Επειδή η κατάσταση του δεν παρουσίαζε βελτίωση με τα φάρμακα και τον κολάρο συνεστήθη αγωγή φυσιοθεραπείας την οποία ακολούθησε ο εφεσίβλητος το Νοέμβριο
- Παρόλες τις θεραπείες, ο εφεσίβλητος παραπονείτο για έντονους πονοκεφάλους, αδυναμία συγκέντρωσης, έντονο πόνο και δυσκαμψία του αυχένα, με πόνο και μούδιασμα στα άνω άκρα. Το Μάιο 1997 υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία εγκεφάλου και το Σεπτέμβρη του ίδιου έτους σε μαγνητική τομογραφία του αυχένα. Καμιά από αυτές τις εξετάσεις έδειξε ότι υπήρχε ο,τιδήποτε το παθολογικό. Καταγράφεται στο προαναφερόμενο πιστοποιητικό ότι ο εφεσίβλητος εξακολουθούσε να παραπονείται για πονοκεφάλους οι οποίοι φαίνονταν έντονοι μετά από εργασία 2-3 ωρών. Αισθανόταν επίσης πόνο και δυσκαμψία στον αυχένα γεγονός που του προκαλούσε δυσκολία στην εξάσκηση του επαγγέλματός του. Τα αντικειμενικά ευρήματα από την εξέταση, έδειξαν ότι ο εφεσίβλητος αισθανόταν πόνο κατά την πίεση στη μεσότητα του αυχένα και ότι οι κινήσεις της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ήταν επώδυνες και περιορισμένες στα τελικά τους στάδια. Το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι το ποσό των Λ.Κ.6000.- (€10.250) που επιδίκασε το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν ορθό, αν και το εν λόγω ποσό θεωρήθηκε ότι είναι πολύ κοντά στο ανώτατο όριο αποζημίωσης που θα μπορούσε δικαίως να επιδικαστεί. Πρωτόδικες Στην Αγ.3706/13, Αριστείδου v Παφίτης, ημερ.30/5/2014, το Δικαστήριο έλαβε ιδιαίτερα υπόψη του τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη ο ενάγοντας και ιδίως ότι ο εναγόμενος με βίαιο τρόπο του προκάλεσε θλαστικό τραύμα ινιακής χώρας, του οποίου έγινε συρραφή, και κάταγμα κρανίου στη μεσότητα του ινιακού οστού. Έλαβε επίσης υπόψη ότι ο ενάγοντας είχε έντονη ζάλη και κεφαλαλγία και ότι παρέμεινε στο Νοσοκομείου για 4 ημέρες. Τέλος, έλαβε υπόψη το γεγονός της απρόκλητης και βίαιης επίθεσης που δέχθηκε ο ενάγοντας, η οποία, συνοδευόμενη από βρισιές, έλαβε χώραν σε δημόσιο μέρος (σε καφενείο), ταπεινώνοντας ουσιαστικά και εξευτελίζοντας τον ενάγοντα και έκρινε ότι εκτός από την σωματική του ακεραιότητα, προκλήθηκε βλάβη στα αισθήματα, την τιμή και την αξιοπρέπεια του. Οι αποζημιώσεις λοιπόν που επιδίκασε, θεώρησε ότι θα έπρεπε να είναι επαυξημένες, σε βαθμό που να αντικατοπτρίζουν το αυξημένο μέγεθος της βλάβης που έχει υποστεί η αξιοπρέπεια του ενάγοντα λόγω της συμπεριφοράς του εναγόμενου. Με αυτά υπόψη επιδίκασε στον ενάγοντα το ποσό των €6000.-. Στην Αγ. 5192/2011, Ιωαννίδη v Μινέρβα Ασφαλιστική, ημερ.26/3/2012, ο ενάγοντας, μετά το δυστύχημα στις 2/4/2011, ένοιωθε έντονους πόνους στον αυχένα και στο στήθος, πονοκέφαλο, ζάλη και αδυναμία συγκέντρωσης. Ο ιατρός που τον εξέτασε, διαπίστωσε ότι υπέστη κτύπημα στο κεφάλι, κρανιοεγκεφαλική κάκωση, σοκ, βία, εμβοές και ζάλη, εγκεφαλική διάσειση, μετατραυματικό σύνδρομο και διάστρεμμα (whiplash injury). Διαπίστωσε περαιτέρω ότι παρουσίαζε τραύματα και πόνο στο στήθος, στον αυχένα και στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Του συνέστησε να φέρει αυχενικό κολάρο για δυο εβδομάδες και του χορήγησε άδεια ασθενείας μέχρι την 12/4/
- Περαιτέρω, του χορήγησε και φαρμακευτική αγωγή και θεραπεία, ενώ για ένα περίπου μήνα παρακολουθούσε τον ενάγοντα και την εξέλιξη των τραυμάτων του, ιδιαίτερα στο στήθος, την κεφαλή και τον αυχένα. Με αυτά υπόψη, το Δικαστήριο επιδίκασε στον ενάγοντα, για τις σωματικές βλάβες που υπέστη, ποσό €6000.-. Στην Αγ.911/2014, Συμιανός v Στυλιανού, ημερ.4/4/2014, ο ενάγοντας, από το δυστύχημα ημερ.20/2/2012, τραυματίστηκε και υπέφερε από πόνο, οδύνη και ταλαιπωρία. Όπως διαπιστώθηκε υπέστη:
- Τραυματισμό αυχενικής μοίρας με θλάση μαλακών μορίων και διάστρεμμα αυχενικών συνδέσμων,
- Κάκωση κεφαλιού με διάσειση με πόνο στην μετωπιαία χώρα και
- Ζαλάδες και αναγούλα κατά την έκθεση στο φως. Του χορηγήθηκε αντιφλεγμονώδη, αντιεμετική και παυσίπονη θεραπεία, που συνεχίστηκε με φαρμακευτική αγωγή στο σπίτι. Επίσης έγινε εφαρμογή μαλακού αυχενικού κολάρου και κρυοθεραπεία στην περιοχή του κεφαλιού όπου δέχθηκε το κτύπημα. Το Δικαστήριο επιδίκασε στον ενάγοντα, για τις σωματικές βλάβες που υπέστη, ποσό €4000.-. Τέλος, στην Αγ. 173/12, Γεωργίου v
- Γενικού Εισαγγελέα, κ.α., ημερ.3/12/2021, ο ενάγοντας έφερε θλαστικό τραύμα κεφαλής και εκδορές παρειάς και πηχεορκαπικής. Επίσης λόγω των εκφυλιστικών αλλοιώσεων που παρουσίαζε, υποτροπίασε ο πόνος στην πλάτη και τον αυχένα. Ένεκα του πιο πάνω πόνου, του δόθηκε αναρρωτική άδεια δεκαοκτώ ημερών. Επομένως, ανέφερε το Δικαστήριο, οι δεκαοκτώ μέρες άδειας ασθενείας προσδιορίζουν και την έκταση του πόνου και ταλαιπωρίας που υπέστη ο Ενάγοντας από τον επίδικο τραυματισμό. Επιδικάστηκε ποσό €3.000.-. Όλες οι αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας, αφορούν σαφώς σοβαρότερες ή πολύ σοβαρότερες περιπτώσεις τραυματισμών. Ακριβώς, οι λεπτομέρειες των τραυματισμών και των συνεπειών αυτών, στις περιπτώσεις των εν λόγω αποφάσεων, έχουν σκοπίμως καταγραφεί ανωτέρω, προκειμένου να μπορεί αυτός που μελετά την παρούσα, να κάνει τη σύγκριση με τη δική μας περίπτωση και να επιβεβαιώσει του λόγου το αληθές. Τονίζεται ότι στην Αριστείδου, πέραν του θλαστικού τραύματος ινιακής χώρας, υπήρχε και κάταγμα κρανίου στη μεσότητα του ινιακού οστού, ενώ το Δικαστήριο επιδίκασε επαυξημένες αποζημιώσεις για το λόγο που έχει αναφερθεί. Επίσης, στην Γεωργίου, πέραν του θλαστικού τραύματος κεφαλής, υπήρχαν εκδορές παρειάς και πηχεορκαπικής και για το λόγο που αναφέρθηκε υπήρξε για 18 μέρες υποτροπιασμός του πόνου στην πλάτη και τον αυχένα. Πάντως, θα πρέπει εδώ ν' αναφερθεί πως, με εξαίρεση ίσως την Γεωργίου, δεν με βρίσκει σύμφωνο η αναφορά του ευπαίδευτου συνήγορου της ενάγουσας, ότι η νομολογία στην οποία παραπέμπει, έχει σχέση με βλάβες παρόμοιας φύσης με αυτές που υπέστη η ενάγουσα. Η μελέτη της νομολογίας δεν με οδήγησε σε κάποια απόφαση, της οποίας να συμπίπτουν οι τραυματισμοί με τη δική μας περίπτωση. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αβραάμ
(1999)1 ΑΑΔ 1441, επιδικάστηκε ποσό Λ.Κ.2.500.- (€4.275.-), όμως εκεί πέρα από οίδημα ινιακής χώρας, υπήρχαν κρανιοεγκεφαλική κάκωση, διάσειση, ζάλη, κεφαλαλγία, άλγος του αυχένα, σοβαρό διάστρεμμα του αυχένα, άλγος στην ποδοκνημική περιοχή και παροδική απώλεια συνειδήσεως. Στην Πολ. Έφ. 10820, Δημητρίου v. Ιωάννου κ.α.
(2003)1 ΑΑΔ 274, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη Απόφαση, με την οποία επιδικάστηκε στον εφεσείοντα-ενάγοντα ποσό Λ.Κ.800.- (€1366.-). Ο εφεσείων κατά τον επίδικο χρόνο του δυστυχήματος ήταν ηλικίας 60 ετών και ένεκα του δυστυχήματος υπέστη διάστρεμμα του αυχένα και της οσφυικής μοίρας. Ο εφεσείων λόγω αυτών των σωματικών τραυματισμών ταλαιπωρήθηκε, αισθανόμενος πόνο, ζάλη, κεφαλαλγία και περιορισμό των κινήσεων, για ένα διάστημα 10 εβδομάδων. Τέλος, στην Κωνσταντινίδης ν. Παπαμιλτιάδους
(2007)1Β ΑΑΔ 733, 740, ποσό Λ.Κ.1.000.- (€1.710.-) κρίθηκε κατάλληλο αναφορικά με ένα εκ των θυμάτων, για πόνο στον αυχένα, κεφαλαλγία και ζάλη, σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή που το θύμα λάμβανε για αρκετό διάστημα. Εν προκειμένω, έχοντας υπόψη τον τραυματισμό της ενάγουσας και τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη, κρίνω ότι το δίκαιο και εύλογο ποσό αποζημίωσης που δικαιούται υπό τις περιστάσεις είναι €750.-. Όσον αφορά το θέμα του τόκου, να σημειώσω ότι το θέμα ρυθμίζεται από το άρθρο 58Α του Κεφ. 148, όπως έχει τροποποιηθεί από τον Ν.82
(1)/2008, καθώς και από τη σχετική νομολογία (βλ. Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475 και Λεριού ν. Αλεξίου κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ 1195). Επί των γενικών αποζημιώσεων επιδικάζεται τόκος από την ημέρα του ατυχήματος, εκτός αν υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής. Στην προκειμένη περίπτωση το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο καταχωρίστηκε 1 χρόνο περίπου μετά το δυστύχημα και συγκεκριμένα στις 24/5/2019. Το ιατρικό πιστοποιητικό (τεκμ.1) εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2018 και προφανώς η ενάγουσα ενήργησε έγκαιρα μετά το ατύχημα για εξασφάλιση του. Δεν προκύπτει να υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης και συνεπώς θα επιδικάσω νόμιμο τόκο από την ημέρα του ατυχήματος μέχρι εξόφλησης. Επί του ποσού των €62.-, που αφορά τα έξοδα για την εξασφάλιση του ιατρικού πιστοποιητικού του Νοσοκομείου (τεκμ.1), θα επιδικάσω νόμιμο τόκο από την ημέρα που πληρώθηκε το ποσό και συγκεκριμένα από 10/10/2018 (βλ. στην 1η σελίδα του τεκμηρίου 1 - Πληρωμένα τέλη), μέχρι εξόφλησης. Κατάληξη Εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγόμενων για ποσό €812.-, πλέον νόμιμο τόκο επί ποσού €750.- από 6/4/2018 μέχρι εξόφλησης και νόμιμο τόκο επί ποσού €62.- από 10/10/2018 μέχρι εξόφλησης. Αναφορικά με τα έξοδα, εκτός αν έγινε payment into court, για το οποίο θα προχωρήσω να ακούσω τους συνήγορους, δεν βλέπω λόγο γιατί να αποστώ από τον κανόνα ότι τα έξοδα επιδικάζονται υπερ του επιτυχόντα διαδίκου. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο