Αναφορικά με την εταιρεία F.G. LANCASHIRE PREMISES LIMITED ν. -, Αίτ. Εταιρειών: 108/21, 2/12/2022

(3)(β), στη νομολογία, τις γενικές αρχές του δικαίου, τη σύμφυτη εξουσία, την πρακτική και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η επίδικη αίτηση δε, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Νεοκλή Θεοδοτίδη, ο οποίος αναφέρεται ανωτέρω. Ως αναφέρει, έχει διαβάσει την ένσταση της καθ΄ ης η αίτηση και την ένορκη δήλωση του Γιώργου Χασάπη και σε αυτές διατυπώνονται ισχυρισμοί γεγονότων οι οποίοι είναι αναληθείς και επιθυμούν ν' απαντήσουν, ν' αντικρούσουν και να παράσχουν διευκρινίσεις, ούτως ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα της υπόθεσης κατά τρόπο ολοκληρωμένο. Επίσης οι αιτητές επιθυμούν να παρουσιάσουν συμπληρωματικά και απαντητικά, την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Σταύρου Χατζηχρίστου, η οποία αποδεικνύει ότι η απαίτηση αποπληρωμής ημερ. 1/6/2021, επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση. Αναφορικά με την συμπληρωματική/απαντητική ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Σταύρου Χατζηχρίστου, αναφέρουν ότι επιθυμούν να παρουσιάσουν μαρτυρία ότι η απαίτηση αποπληρωμής ημερ. 1/6/2021 επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση. Στόχος, επομένως, είναι ν' απαντήσουν και ν' αντικρούσουν τους ισχυρισμούς της καθ΄ ης η αίτηση ότι δήθεν η απαίτηση αποπληρωμής δεν επιδόθηκε νομότυπα, επειδή αυτή δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση. Το επισυνημμένο τεκμ.1, στην προτεινόμενη συμπληρωματική/απαντητική ένορκη δήλωση του Χατζηχρίστου (τεκμ.Α), αποδεικνύει την επίδοση ως ανωτέρω. Αναφέρει δε ότι δεν ήταν εφικτό να παρουσιαζόταν με την αρχική ένορκη δήλωση των αιτητών, καθώς οι δικηγόροι των αιτητών δεν είχαν στην κατοχή τους κατά την καταχώριση της κυρίως αίτησης την εν λόγω ένορκη δήλωση, η οποία απεστάλη στο δικηγορικό γραφείο με καθυστέρηση. Σε σχέση τώρα με τη συμπληρωματική/απαντητική ΕΔ του Θεοδοτίδη, οι αιτητές επιθυμούν να παρουσιάσουν μαρτυρία, με την οποία να τεκμηριώνουν τη θέση τους, ότι οι αιτητές αποτελούν συνέχεια, μετονομασία και διάδοχη κατάσταση και ουσιαστικά το ίδιο πρόσωπο με το Ταμείο του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της ΑΤΗΚ. Επίσης, έχοντας υπόψη τους ισχυρισμούς του Χασάπη, ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένη απαίτηση ή ότι δύναται ν' αμφισβητηθεί η ύπαρξη της οφειλής ή και ότι υπάρχει βάσιμη υπεράσπιση, επιθυμούν ν' απαντήσουν και να διευκρινίσουν, παρουσιάζοντας μαρτυρία, ότι η οφειλή της καθ΄ ης η αίτηση είναι υπαρκτή και δεν δύναται να αμφισβητηθεί. Στο σημείο αυτό αναφέρεται ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική/απαντητική ένορκη δήλωση του εν λόγω προσώπου, επισυνάπτεται ως τεκμ. Β. Ως εκ των ανωτέρω, υπάρχει καλός λόγος και είναι απαραίτητο όπως επιτραπεί στους αιτητές να καταχωρήσουν τις δυο συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, προς εξυπηρέτηση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Στην επίδικη αίτηση, η καθ' ης η αίτηση αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση, εις την οποία καταγράφονται 16 λόγοι ένστασης. Οι λόγοι ένστασης δε, είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και αστήρικτη.
2. Οι αιτητές δε νομιμοποιούνται και/ή δε δικαιούνται την αιτούμενη θεραπεία.
3. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την παραχώρηση της αιτούμενης άδειας από το Δικαστήριο.
5. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη.
6. Δε δίδεται καλός λόγος για να επιτραπεί από το Δικαστήριο η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
7. Τα όσα επιδιώκεται να εισαχθούν θα μπορούσαν να τα παρουσιάσουν οι αιτητές από την αρχή και/ή σε πολύ προγενέστερο στάδιο και δεν εξηγούν για ποιο λόγο δεν τα παρουσίασαν.
8. Με την παρούσα αίτηση επιχειρείται η διόρθωση παραλείψεων.
9. Δεν υπάρχει σοβαρός λόγος για την παραχώρηση της αιτούμενης άδειας από το Δικαστήριο.
10. Δεν δικαιολογείται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
11. Οι αιτήτες δεν απέσεισαν το βάρος που φέρουν αναφορικά με την ύπαρξη καλού λόγου για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εφόσον απέτυχαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία πειστικά ως προς το ότι το αίτημα τους υποβάλλεται για καλό λόγο.
12. Τυχόν αποδοχή από το Δικαστήριο να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα δημιουργήσει ανισότητα των όπλων στους διαδίκους καθ' ότι δεν θα δύναται η Καθ' ης η Αίτηση να αντικρούσει με γραπτή απάντηση τους ισχυρισμούς που θα περιέχονται στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση όσο παραπλανητικοί και/ή ανεδαφικοί είναι και όσο αντίκεινται στα πραγματικά γεγονότα.
13. Αυτό που επιχειρείται να προστεθεί απαντά στους ισχυρισμούς της Καθ' ης η Αίτηση, γεγονός το οποίο είναι ανεπίτρεπτο.
14. Η ένορκη δήλωση της αίτησης είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή κακόπιστη και/ή καταχρηστική και/ή οι αιτητές δικογραφούν γεγονότα χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου.
15. Επιχειρείται η εισαγωγή κατ΄ ισχυρισμό μαρτυρίας προγενέστερης της κυρίως αίτησης.
16. Η νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνει άσχετη νομοθεσία. » Η ένσταση βασίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.38, Δ.39, θ.1-21, Δ.48 θ.1 - 13, Δ.55, θ. 1-4, Δ.57, Δ.59, Δ.63 και Δ.64, θ.1-2, ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στον Περί Εταιρειών Νόμο, στους περί Εταιριών Διαδικαστικούς Κανονισμούς και στους περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμούς, στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 29-32 και 43, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, στον περί Ερμηνείας Νόμο, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις συμφυείς και γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στις αρχές της νομολογίας και στις αρχές της επιείκειας. Η ένσταση της καθ' ης η αίτηση, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Γεώργιου Χασάπη, ο οποίος αναφέρεται ανωτέρω. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, δεν επιτρέπεται κάθε φορά που ο εκάστοτε αιτητής διαφωνεί με τα όσα ισχυρίζεται ο καθ΄ ου η αίτηση, να καταχωρείται συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Περαιτέρω, είναι η θέση της καθ΄ ης η αίτηση πως τα όσα κατ΄ ισχυρισμό αποτελούν «απάντηση», θα έπρεπε να είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την κυρίως αίτηση και οι αιτητές θα έπρεπε να παρουσιάσουν από την αρχή όλη την απαραίτητη μαρτυρία για ν' αποδείξουν την υπόθεση τους και όχι τώρα να επιδιώκουν την συμπλήρωση κενών. Για το αίτημα να καταχωριστεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Σταύρου Χατζηχρίστου, αναφέρουν ότι οι αιτητές με την επίδικη αίτηση, ουσιαστικά προσθέτουν μη δικογραφημένη μαρτυρία, ενώ σε κάθε περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η ένορκη δήλωση επίδοσης που επιχειρούν να προσθέσουν, είναι ημερομηνίας 18/6/2021, η οποία προϋπήρχε της κυρίως αίτησης που καταχωρίστηκε στις 12/8/2021 και σε καμία περίπτωση ο ισχυρισμός ότι τώρα ανευρέθηκε μπορεί να αιτιολογήσει την παράλειψη των αιτητών, αφού είναι γεγονός ότι ο επιδότης θα μπορούσε να προβεί εκ νέου σε ένορκη δήλωση. Δεν είναι δυνατόν να επιτραπεί τώρα η προσθήκη της, αφού ουσιαστικά με αυτό τον τρόπο θα επιτραπεί στους αιτητές να διορθώσουν λάθη και να συμπληρώσουν κενά. Παρά το ότι η προτεινόμενη προς καταχώριση ένορκη δήλωση δεν είναι αντικείμενο της παρούσας, σημειώνει πως στο τεκμήριο που αυτή περιλαμβάνει, δεν φαίνεται ότι η εν λόγω επιστολή όντως επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο, όπως δεν φαίνεται καν ότι επιδόθηκε σε διεύθυνση σχετική με την εταιρεία. Αναφορικά τώρα με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Θεοδοτίδη, επαναλαμβάνει τα όσα ανέφερε πιο πάνω και λέγει πως το συγκεκριμένο σημείο αποτελεί ζήτημα το οποίο οι αιτητές όφειλαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με την κυρίως αίτηση. Παρά το ότι η προτεινόμενη προς καταχώριση ένορκη δήλωση δεν είναι αντικείμενο της παρούσας, επιθυμεί να σημειώσει πως το τεκμήριο που θα επιχειρηθεί να καταχωρηθεί με αυτή, ήταν στην κατοχή των αιτητών πριν την καταχώριση της κυρίως αίτηση και σε καμία περίπτωση αιτιολογείται η παρουσίαση του τώρα. Οι αιτητές δεν αναφέρουν καν γιατί δεν παρουσιάστηκε νωρίτερα, εφόσον πρόκειται για σημαντικό ζήτημα για την εκδίκαση της κυρίως αίτησης στη βάση των προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται και της μαρτυρίας που πρέπει να παρουσιαστεί. Περαιτέρω, με μια ανάγνωση του περιεχομένου της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης, καθίσταται ολοφάνερο πως δεν δικαιολογείται η έγκριση του αιτήματος, όχι μόνο γιατί η μαρτυρία αυτή ήταν σε γνώση των αιτητών πριν την καταχώριση της κυρίως αίτησης και γιατί δεν δικαιολογείται η καταχώριση συμπληρωματικής επειδή οι αιτητές διαφωνούν με ισχυρισμούς της καθ΄ ης η αίτηση, αλλά επιπλέον γιατί τα συγκεκριμένα σημεία αποτελούν ζητήματα για τα οποία οι αιτητές, λαμβανομένου υπόψη του βάρους που έχουν αλλά και της σοβαρότητας της αίτησης, θα έπρεπε να παρουσίαζαν από μόνοι τους στο Δικαστήριο μαρτυρία. Και σε κάθε περίπτωση, οι αιτητές δεν ισχυρίστηκαν καν με την επίδικη αίτηση ότι δεν ανέμεναν να προωθηθούν από την καθ΄ ης η αίτηση οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί, όταν κάτι τέτοιο δεν θα ήταν και πιστευτό, όταν η συμφωνία στη βάση της οποίας κατ΄ ισχυρισμό προωθείται η κυρίως αίτηση και επισυνάπτεται ως τεκμήριο σε αυτήν, περιλαμβάνει πρόσωπα διαφορετικά από την υπόθεση. Καταληκτικά, αναφέρει ότι δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος που να αιτιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και σε καμία περίπτωση τυχόν έγκριση της αίτησης θα εξυπηρετήσει τη δικαιοσύνη. Αντίθετα, θα φέρει σε δυσμενή θέση την καθ΄ ης η αίτηση. Όλα τα δεδομένα είναι ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου και σε καμία περίπτωση δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις, ούτε αιτιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών, περιλαμβάνονται στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο και οι οποίες σημειώνω έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Δεν κρίνω όμως σκόπιμο να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν με τις αγορεύσεις τους. Θ' αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω, αν και όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Ερχόμενος στη νομική πτυχή του θέματος που απασχολεί το Δικαστήριο στην παρούσα, ν' αναφέρω κατ' αρχήν, ίσως εκ του περισσού, αφού τούτο δεν αμφισβητείται, ότι η Δ.48, θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τυγχάνει εφαρμογής και σε εταιρικές αιτήσεις. Οι Περί Εταιρειών Κανονισμοί εμπεριέχουν πρόνοιες για εφαρμογή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου διαπιστώνεται κενό, όπου δηλαδή δεν υπάρχει ρητή πρόνοια εν σχέση με συγκεκριμένο θέμα και όπου βεβαίως δεν προκύπτει σύγκρουση. Συνεπώς, θεωρώ πως επιτρέπεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στη βάση της Δ.48, θ.4

(2). Σύμφωνα με τη Δ.48, θ.4

(2): «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Η παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής δήλωσης, είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Ματθαίου

(2008)1Α ΑΑΔ 510, 514). Ο διάδικος που αιτείται άδεια, πρέπει να καταδείξει «καλό λόγο». Η ύπαρξη καλού λόγου εξετάζεται από το Δικαστήριο, ανάλογα με τη φύση της ενδιάμεσης αίτησης. Στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ (Αρ. 4)

(1997)1Β ΑΑΔ 979, 982, με αναφορά στην Αγγλική διάταξη O.59, r.6 των Αγγλικών Θεσμών, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εάν σ' αυτή θα γίνεται αναφορά σε νέα γεγονότα που προκύπτουν από ένορκες δηλώσεις που καταχωρίστηκαν από τους αντιδίκους. Στην Πολιτική Έφεση 242/2011, Βερεγγάρια Παπακόκκινου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερ. 10/4/2012 (αίτηση για προσθήκη λόγων έφεσης), κρίθηκε πως η επανάληψη ισχυρισμών και επιχειρηματολογίας, δεν δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην A. Messios & Sons Ltd v. Λεωνίδα

(2010)1Α ΑΑΔ 195 (αίτηση επαναφοράς έφεσης), δόθηκε άδεια στους εφεσείοντες - αιτητές για καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, γιατί τα στοιχεία που επιθυμούσαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν στοιχεία που σχετίζονταν με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Κρίθηκε ότι δεν επρόκειτο για ανεπίτρεπτη μαρτυρία, ούτε για επανάληψη αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που ήταν επιθυμητό να τους επιτραπεί να προβάλουν, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Επίσης, καθοδήγηση μπορεί ν' αντληθεί από τα λεχθέντα επί του θέματος αυτού, από τον Πρόεδρο του Ε. Δ. Λευκωσίας (όπως ήταν τότε), κ. Στ. Ναθαναήλ, στην Πολιτική Αγωγή αρ. 8869/05, MATHEW SHAN ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ V. DEPFA INVESTMENT BANK LTD, ημερ. 28/2/2007: «Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου . Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4 ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». Τέλος, παραπέμπω στην απόφαση ημερ.13/7/2012 του Ε. Δ. Αμμοχώστου, στα πλαίσια της αγωγής 1375/11, Marfin Popular Bank v. Nathan Lucas Walton κ.α., όπου αναφέρθηκαν τα εξής από την κα Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, ΑΕΔ (όπως ήταν τότε): « Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώρηση της Ένστασης ο αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της Ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική-συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48,θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48,θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. » Εξέταση της Αίτησης Το Δικαστήριο έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά την επίδικη αίτηση και την σχετική ένσταση της καθ' ης η αίτηση, σε συνάρτηση βεβαίως με την κυρίως αίτηση και την ένσταση επί της κυρίως αίτησης, αλλά και τις πιο πάνω αρχές, αποφάσισε να επιτρέψει την καταχώρηση των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Οι αιτητές, οι οποίοι έχουν το βάρος απόδειξης της υπόθεσης τους, θεωρώ πως εύλογα αισθάνονται την ανάγκη, μετά την καταχώρηση της ένστασης επί της κυρίως αίτησης και έχοντας υπόψη τα όσα εκεί προβάλλονται, ν' απαντήσουν στη θέση περί μη επίδοσης της απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση και να παρουσιάσουν ακριβώς την επίδοση, η οποία επίδοση ως εξηγεί ο Θεοδοτίδης δεν ήταν στην κατοχή των δικηγόρων τους όταν καταχωρείτο η αίτηση, καθώς επίσης να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία και στοιχεία για να καταδείξουν ότι αφενός νομιμοποιούνται να καταχωρήσουν και να προωθήσουν την αίτηση και αφετέρου ότι υπάρχει ξεκαθαρισμένη απαίτηση και η οφειλή δεν δύναται να αμφισβητηθεί. Στρέφοντας τώρα την προσοχή μου στους λόγους ένστασης που δεν απαντώνται με βάση όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, αναφέρω πως η θέση περί καταχρηστικότητας και κακοπιστίας της αίτησης κρίνεται γενική και αόριστη, ενώ δεν εντοπίζεται στην προκειμένη περίπτωση καθυστέρηση μοιραία για την αίτηση. Ας σημειωθεί ότι η ένσταση της καθ΄ ης η αίτηση επί της κυρίως αίτησης καταχωρίστηκε στις 11/2/2022 και η επίδικη αίτηση καταχωρίστηκε λίγες μέρες μετά και συγκεκριμένα στις 25/2/2022. Επίσης, η νομική βάση της αίτησης, περιλαμβάνει το αναγκαίο νομικό υπόβαθρο, που παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Εν κατακλείδι, όλοι οι λόγοι ένστασης κρίνονται αβάσιμοι και απορρίπτονται. Κατάληξη Ασκώντας συνεπώς την διακριτική μου ευχέρεια και λαμβάνοντας υπόψη όσα έχουν αναφερθεί, αποτελεί συμπέρασμα μου ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την καταχώρηση των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Οι συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις των αιτητών, οι οποίες θα είναι ως οι προτεινόμενες στην αίτηση (τεκμήρια Α και Β), να καταχωριστούν εντός πέντε

(5)ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της αίτησης θα είναι στην πορεία της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο