Επί τοις αφορώσι τον Τάσο Σιαθά ν. -, Αρ. Αιτ. 8/2022, 27/10/2022

(3)και 102, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς Κ.2-4, 16-18, 38-43 και 188, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Θ.1-4 και 9, Δ.57 και Δ.64, στη σύμφυτη εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, τη νομολογία και την πρακτική, στις αρχές επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του αιτητή. Εις αυτήν, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι η αίτηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή καθότι αυτή πάσχει από ουσιώδεις παρατυπίες, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν είναι θεραπεύσιμες. Πιο συγκεκριμένα:

1. H Απόφαση ημερομηνίας 14/06/2022 δεν έχει καταστεί τελεσίδικη, καθότι έχει καταχωρηθεί από μέρους του Έφεση εις το Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου την 17/05/2022 (τεκμήριο 1).
2. Την 23/08/2022, δηλαδή πριν τη επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης, προέβη σε καταχώρηση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου στις 14/09/2022 (τεκμήριο 2).
3. Το ποσό που αναφέρει ο Αιτητής επί της Ειδοποίησης Πτώχευσης είναι υπερβολικό και απαράδεκτο υπό τις περιστάσεις και αποτελεί προϊόν παράνομου χρέους που επιδιώκει να εισπράξει ο αιτητής με την παρούσα διαδικασία, το οποίο δεν κατέστη τελεσίδικο, λαμβανομένης υπόψη της έφεσης που εκκρεμεί.
4. O Αιτητής δεν προχώρησε σε εκτέλεση της απόφασης διά πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις ή με ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας και η ενέργεια του να αιτείται την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης εναντίου του είναι πρόωρη και κατά συνέπεια καταχρηστική των διαδικασιών του Δικαστηρίου, σε μία προσπάθεια του να τον εκβιάσει άμεσα και ή έμμεσα και να ασκήσει πίεση εναντίον του και να εισπράξει άμεσα το εξ αποφάσεως οφειλόμενο ποσό.
5. H ειδοποίηση πτώχευσης είναι πρόωρη, εκδικητική, καταπιεστική, καταχρηστική και επιδιώκει αλλότριους και ιδιοτελείς σκοπούς και αποσκοπεί στον εξαναγκασμό του προς άμεση καταβολή ολόκληρου του ποσού το οποίο διεκδικείται εκ μέρους του Αιτητή. Πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης και στα πλαίσια διαπραγμάτευσης, έγινε πρόταση από μέρους του προσωπικά και ή των εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων του και ή των Δικηγόρων του εις τους Δικηγόρους του Αιτητή δια την άμεση πληρωμή ποσού ύψους €30,000 προς πλήρη και τελεία εξόφληση, πρόταση η οποία δεν έγινε αποδεκτή. Προκύπτει ξεκάθαρα άτι με την προσφορά του εν λόγω ποσού υπερκαλύτττετο το μερίδιο της ευθύνης του, λαμβανομένης υπόψη της απόφασης ημερ. 14/6/2022 και ότι τα επιδικασθέντα ποσά ήτο πληρωτέα από μέρους του κατά το ήμισυ.
6. Οι επιπτώσεις από την τυχόν πτώχευση του σε μεταγενέστερο στάδιο, θα είναι δυσανάλογες με την οιανδήποτε ωφέλεια την οποία θα έχει ο αιτητής από την πτώχευση του. Η ειδοποίηση πτώχευσης που καταχωρήθηκε θα προκαλέσει στο άτομο του μεγάλη ταλαιπωρία και βλάβη καθώς και δυσμενείς επιπτώσεις στη εργασία του και στην οικογένεια του.
7. Η αίτηση προς έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης είναι αβάσιμη, νομικά αστήριχτη, αδικαιολόγητη και δεν περιέχει οποιοδήποτε ουσιαστικά λόγο ή έρεισμα για την θεμελίωση ή τεκμηρίωση αυτής.
8. Η ειδοποίηση πτώχευσης είναι ενοχλητική και προκαλεί δυσφορία και εκνευρισμό καθώς επίσης και επιπλέον περιττά έξοδα. Η αίτηση αυτή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
9. Η αίτηση είναι παράτυπη και δεν αναφέρει τους Νόμους και τους Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται, καθώς επίσης οι αιτητές δεν εξάντλησαν όλα τα μέσα εκτέλεσης που προβλέπει ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ.
11. Η σταθερή εργασία του αποτελεί εξασφάλιση μέσα στην έννοια του Κεφ. 5 και εξασφάλιση δυνάμει των αρχών της επιείκειας (equitable set off) ως επίσης το Δικαστήριο έχει εξουσία να παραμερίσει την ειδοποίηση πτώχευσης για λόγους που σχετίζονται με τις αρχές της επιείκειας (equitable grounds) και εν όψει της προσφοράς που έχει γίνει στα πλαίσια διαπραγμάτευσης η οποία δεν έγινε αποδεκτή, ως αναφέρθηκε, θα αποτελούσε κατάφορη παραβίαση των αρχών της επιείκειας (gross contravention of the principles of equity) η κήρυξη του σε πτώχευση.
12. Η κήρυξη του σε πτώχευση, αποτελεί ένα πολύ δραστικό μέτρο και οι σχετικές νομοθετικές πρόνοιες που διέπουν την ειδοποίηση πτώχευσης πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά και όλες οι τυπικές προϋποθέσεις (requirements of form) που σχετίζονται με μια ειδοποίηση πτώχευσης πρέπει να τηρούνται αυστηρά. Ως εκ των ανωτέρω φαίνεται ότι η παρούσα αίτηση είναι εκδικητική και εκβιαστική και αποτελεί κατάχρηση των εξουσιών του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου ζητά όπως το Δικαστήριο απορρίψει την αίτηση με έξοδα σε βάρος του αιτητή. Ο καθ' ου η αίτηση, που είναι αντίστοιχα ο αιτητής στην επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης, ενίσταται στην αίτηση. Στην ένσταση που καταχώρησε, εκτίθενται 14 λόγοι ένστασης. Αυτή βασίζεται στον Περί Πτωχεύσεων Νόμο Κεφ.5, άρθρα 3

(1)(ε) (ζ), 3

(2)(α-γ), 93 και 102, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς Κ.2-4, 16-18, 38-43, 178 και 188, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ.1-4, Δ.57 και Δ.64, στη Νομολογία, στη διακριτική ευχέρεια, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Ποσνακίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον καθ' ου η αίτηση. Ο Ποσνακίδης αρνείται τους ισχυρισμούς του αιτητή και προς απάντηση, αναφέρει τα ακόλουθα:

1. Για να καταστεί δυνατή η στοιχειοθέτηση Ειδοποίησης Πτώχευσης, θα πρέπει να υπάρχει σε ισχύ εκτελεστή απόφαση, δηλαδή επιβάλλεται η ύπαρξη τελικής εκτελεστής απόφασης και η απόφαση είναι εκτελεστή εάν δεν υπάρχει αναστολή εκτέλεσης. Συνεπώς η καταχώρηση της έφεσης και της αίτησης για αναστολή της απόφασης, δεν επηρεάζει την παρούσα διαδικασία, διότι η απόφαση ημερ. 6/4/2022 βρίσκεται σε ισχύ και είναι εκτελεστή. Σημειώνει δε ότι δεν ήταν εις γνώση του καθ' ου η αίτηση η ύπαρξη της αίτησης αναστολής, κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας ειδοποίησης.
2. Το ποσό που αναφέρεται στην ειδοποίηση πτώχευσης είναι το πραγματικά οφειλόμενο ποσό δυνάμει της απόφασης ημερομηνίας 6/4/2022 και ο αιτητής παραλείπει ν' αναφέρει γιατί το ποσό της δικαστικής απόφασης είναι «υπερβολικό, απαράδεκτο και προιόν παράνομου χρέους», ως το χαρακτηρίζει.
3. Οι ισχυρισμοί ότι η ειδοποίηση πτώχευσης είναι καταχρηστική, εκδικητική και επιδιώκει αλλότριους σκοπούς, είναι άσχετοι με την παρούσα διαδικασία. Ανεξάρτητα όμως, ισχυρίζεται ότι διαδικασία πτώχευσης δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης δυνάμει του Κεφ. 6, και δεν απαιτείτο η προώθηση μέτρων εκτέλεσης προ της καταχώρησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ειδοποίησης. Περαιτέρω, η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει χρέος του προς συγκεκριμένο πιστωτή. Σκοπός της είναι η προστασία και διασφάλιση τις περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου, ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ' ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών.
4. Ο Αιτητής ψευδώς και με σκοπό να παραπλανήσει το Σεβαστό Δικαστήριο, ισχυρίζεται ότι το ποσό των €30.000, που προτάθηκε από τους δικηγόρους του, προς πλήρη και τελεία εξόφληση, υπερκάλυπτε τα επιδικασθέντα ποσά της απόφασης, καθότι μέχρι την 30/7/2022 το ποσό της απόφασης ανερχόταν στο ποσό των €79.395,27 και το ½ του εν λόγω ποσού που αφορούσε τον Αιτητή και τον Εναγόμενο 3 (Γρηγόρη Σιαθά) «ομού και ή κεχωρισμένως», ανερχόταν σε €39.697,
5. Συνεπώς η πιο πάνω πρόταση, που έγινε από τον Αιτητή και τον Εναγόμενο 3, δεν κάλυπτε καν την δικαστική απόφαση.
6. Η ειδοποίηση πτώχευσης καταρτίστηκε σύμφωνα με τον καθορισμένο τύπο και έχει όλα τα απαιτούμενα συνημμένα και καταχωρήθηκε σύμφωνα με τους Νόμους και Θεσμούς και ουδεμία παρατυπία εμπεριέχει η αίτηση. O αιτητής γενικά και αόριστα ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη και ζημιά και παραλείπει ν' αναφέρει και αποδείξει ποια θα είναι αυτή η βλάβη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ζητά την απόρριψη της αίτησης, με έξοδα σε βάρος του αιτητή. Στη βάση των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω και προς υποστήριξη των θέσεων τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις αγορεύσεις τους. Οι θέσεις που προβάλλονται έχουν μελετηθεί ενδελεχώς από το Δικαστήριο και δεν χρειάζεται να τις επαναλάβω εδώ. Θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω, όπου και αν αυτό κριθεί αναγκαίο. Από την ενώπιον μου μαρτυρία και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, αλλά και από το περιεχόμενο της ειδοποίησης πτώχευσης, προκύπτουν τα ακόλουθα:
7. Ο αιτητής είναι ένας εκ των τεσσάρων εναγόμενων στην αγωγή 4213/2013 και συγκεκριμένα ο εναγόμενος 4, στην οποία ενάγοντας είναι ο καθ' ου η αίτηση. Στο πλαίσιο της εν λόγω αγωγής, στις 6/4/12, εκδόθηκε δικαστική απόφαση εναντίον του εναγόμενου 4, ομού και ή κεχωρισμένως μετά των εναγόμενων 1 και 3, για ποσό €50.336,68.- πλέον νόμιμο τόκο από 11/11/2013 μέχρι εξόφλησης, ήτοι με τόκο προς 5,5% ετησίως από 11/11/2013 μέχρι 31/12/2014, με τόκο προς 4% ετησίως από 1/1/2015 μέχρι 31/12/2016, με τόκο προς 3,5% ετησίως από 1/1/2017 μέχρι 31/12/2018 και με τόκο 2% ετησίως από 1/1/2019 μέχρι εξόφλησης. Περαιτέρω οι εν λόγω εναγόμενοι διατάχθηκαν να πληρώσουν το ποσό των €9.932.- ως έξοδα της αγωγής, πλέον τόκους και ΦΠΑ. Ως αναφέρεται στην απόφαση, νοείται ότι τα επιδικασθέντα ποσά θα καταβληθούν με βάση την ευθύνη καθενός των εναγόμενων, όπως αυτή έχει καταμεριστεί από το Δικαστήριο, ήτοι από ½ μεταξύ εναγόμενης 1 και εναγόμενων 3 και
9. Η απόφαση πιο πάνω δεν ανεστάλη, ούτε αυτή ανετράπη είτε κατόπιν παραμερισμού είτε κατόπιν Εφετειακής απόφασης. Εναντίον της Πρωτόδικης απόφασης, έχει καταχωριστεί Έφεση, ενώ περαιτέρω καταχωρίστηκε αίτηση για αναστολή της απόφασης και αμφότερες εκκρεμούν.
10. Ο καθ' ου η αίτηση στις 6/8/2022 καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του αιτητή, η οποία επιδόθηκε σε αυτόν την 1/9/
12. Η ειδοποίηση πτώχευσης διαπιστώνεται ότι έγινε κατά τον καθορισμένο τύπο, καθώς και ότι περιλαμβάνονται σε αυτή όσα πρέπει ν' αναφέρει (βλ. άρθρο 3

(3)του Κεφ. 5). Παρεμβάλλω εδω ότι η διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης και το περιεχόμενο αυτής, ρυθμίζεται από το Μέρος III των Πτωχευτικών Κανονισμών και ειδικότερα από τους Κανονισμούς 38-

2. Ο αιτητής, από την έκδοση της δικαστικής απόφασης ανωτέρω μέχρι σήμερα, δεν κατέβαλε κανένα ποσό έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους του πιο πάνω, αλλά ούτε και ο εναγόμενος 3 το έχει πράξει. Το άρθρο 3

(1)(ε) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5, προνοεί τα ακόλουθα: « 3.-

(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε καθεμιά από τις ακόλουθες περιπτώσεις: ................... (ε) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σε αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και μέσα σε επτά ημέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Κύπρο και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται αλλού μέσα στον καθορισμένο από το διάταγμα που παρέχει την άδεια για επίδοση χρόνο, ο χρεώστης είτε συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα.» Με βάση όλα τα πιο πάνω, είναι σαφές ότι ο αιτητής, μετά την πάροδο 7 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, έχει διαπράξει πράξη πτώχευσης. Ας σημειωθεί εδώ ότι η επίδικη αίτηση για παραμερισμό καταχωρήθηκε την 7η μέρα, μετά την επίδοση της ειδοποίησης και δεν ζητήθηκε παράταση της προθεσμίας τέλεσης της πράξης πτώχευσης. Από τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Δημητρίου

(2008)1Α Α.Α.Δ 425, όπου γίνεται αναφορά τόσο στο άρθρο 3

(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεων Νόμου, Κεφ. 5 (νυν άρθρο 3

(1)(ε) ανωτέρω), όσο και στις πρόνοιες των Κ.40

(2)και 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών, αλλά και στη σχετική κυπριακή και αγγλική νομολογία, προκύπτει ότι άλλοι λόγοι ακύρωσης, πέραν αυτών που αναφέρονται στον Κ.40

(2), δηλαδή ανταπαίτηση, ανταγωγή ή συμψηφισμό, όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της ειδοποίησης, ως επίσης ισχυρισμοί για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, μπορούν να προβληθούν με καταχώρηση ξεχωριστής, ειδικής προς τούτο αίτησης, δηλαδή αίτησης προς ακύρωση και όχι με την ένορκη δήλωση που προβλέπεται στον Κ.40

(2). Επομένως το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εξετάσει τον παραμερισμό ειδοποίησης πτώχευσης στη βάση λόγων, οι οποίοι δεν προβλέπονται από τον Κ.40

(2), αλλά μόνον εφόσον υποβληθεί προς το σκοπό αυτό η απαιτούμενη αίτηση. Στις περιπτώσεις μάλιστα αυτές δεν ισχύει η προθεσμία των τριών ημερών που προβλέπεται για την ένορκη δήλωση του Κανονισμού 40

(2)(βλ. και Αλωνεύτης ν. Alpha Bank Ltd

(2010)1Α Α.Α.Δ 475). Σύμφωνα δε με την υπόθεση In re Costas Louca

(1987)2 J.S.C 428, η οποία αναφέρεται στην Δημητρίου ανωτέρω, μια τέτοια αίτηση θα πρέπει να καταχωρείται σύμφωνα με τον Κ.16 των Πτωχευτικών Κανονισμών. Βάσει του εν λόγω Κανονισμού, κάθε αίτηση θα εκθέτει το Νόμο ή τους Κανονισμούς στους οποίους στηρίζεται και θα συνοδεύεται από ένορκη δήλωση που βεβαιώνει τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται. Το βάρος απόδειξης στην περίπτωση αίτησης για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης είναι το ίδιο και βρίσκεται αποκλειστικά στους ώμους του χρεώστη, όπως στην περίπτωση της ένορκης δήλωσης του Κ.40

(2)(βλ. Re Ντίνος Ασπρής

(1988)1 J.S.C. 93 και Αλωνεύτης ανωτέρω). Έρχομαι τώρα στη βασική θέση του αιτητή, περί χρήσης της πτωχευτικής διαδικασίας καταχρηστικά. Υπενθυμίζω εδώ ότι σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου, ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ' ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών (βλ. London Clubs Ltd κ.ά. v. Ρόδου Παπαδόπουλου

(2002)1 Α.Α.Δ. 1699). Η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Ο πιστωτής καταχράται τη διαδικασία, αν την προωθεί για να εξαναγκάσει τον χρεώστη, προ των σοβαρών επιπτώσεων της πτώχευσης, να τον εξοφλήσει. Η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Ωστόσο, ο πιστωτής νομιμοποιείται να προωθήσει τη διαδικασία της πτώχευσης, ώστε να επιτύχει με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου την ικανοποίηση του προς αυτόν χρέους από τον χρεώστη. Το γεγονός ότι ένας πιστωτής λαμβάνει την πρωτοβουλία για την πτώχευση χρεώστη, συνεπαγόμενο κάποιο πλεονέκτημα σ΄ αυτόν, δεν θεωρείται ως ισοδύναμο με τη χρήση αθέμιτου σκοπού ή παράλληλης καταχρηστικής διαδικασίας (Πετράκης ν. Κίμωνος

(2006)1 Α.Α.Δ. 1311). Χρειάζεται να αποδειχθεί δόλος ή αθέμιτη εξασφάλιση χρημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου πιστωτή (βλ. Πολιτική Έφεση Αρ. 198/2012 RASHID, v. ΠΑΠΟΡΗ, ημερ.6/6/2018). Ευθέως αναφέρω πως κατά την κρίση μου, με βάση όσα αναφέρονται στην παρούσα, δεν προκύπτει θέμα κατάχρησης διαδικασίας. Τίποτε συγκεκριμένο δεν έχει τεθεί από τον αιτητή που να καταδεικνύει χρήση της διαδικασίας πτώχευσης από μέρους του καθ' ου η αίτηση καταχρηστικά, ως ανωτέρω αναφέρεται, και όσα αναφέρει ο αιτητής, με κάθε σεβασμό λέω, κρίνονται γενικά και αόριστα. Ούτε το γεγονός ότι ο αιτητής δεν έλαβε μέτρα εκτέλεσης προηγουμένως, είναι ικανό να οδηγήσει σε τέτοιο συμπέρασμα. Παρενθετικά αναφέρεται ότι η πλευρά του αιτητή έχει προφανώς παρερμηνεύσει όσα αναφέρθηκαν στην Πετράκης ανωτέρω. Στην απόφαση αυτή, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ότι : «Ούτε και το ότι ο εφεσείων επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει τη διαδικασία των μηνιαίων δόσεων για την ικανοποίηση της υπέρ του απόφασης, ούτε και το ότι αυτός δεν χρησιμοποίησε τη διαδικασία έκδοσης εντάλματος κινητών εναντίον του εφεσιβλήτου ή τη διαδικασία δέσμευσης των ακινήτων του, θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη εις βάρος του εφεσείοντα και να οδηγήσουν το πρωτόδικο δικαστήριο στα προαναφερόμενα συμπεράσματά του αφού οι διαδικασίες αυτές δεν προβλέπονται από τον περί Πτωχεύσεως Νόμο ως προϋπόθεση για καταχώριση αίτησης πτωχεύσεως.». Το γεγονός ότι οι συνήγοροι του αιτητή παραπέμπουν σε όσα αποφάσισε το πρωτόδικο Δικαστήριο στην υπόθεση εκείνη, για να υποστηρίξουν την πιο πάνω θέση τους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη όσα ανέφερε το Εφετείο, ανατρέποντας τα συμπεράσματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, απλά επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Στο πλαίσιο της προσπάθειας του να πετύχει παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης, ο αιτητής ισχυρίζεται ότι το ποσό που αναφέρεται στην ειδοποίηση είναι υπερβολικό και απαράδεκτο και αποτελεί προϊόν παράνομου χρέους. Πρόκειται για έναν πραγματικά ακατανόητο ισχυρισμό. Στην ειδοποίηση καταγράφεται το ποσό της δικαστικής απόφασης, η οποία και επισυνάπτεται. Συνεπώς αναφέρεται το πραγματικά οφειλόμενο ποσό. Επίσης η θέση του ότι θα προκληθούν δυσανάλογες επιπτώσεις σε αυτόν και ταλαιπωρία, κρίνεται γενική και αόριστη. Γενικότερα, τίποτε δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να δικαιολογεί τον παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Με βάση όλα τα ανωτέρω, θεωρώ πως ο αιτητής απέτυχε να αποσείσει το βάρος που ήταν στους ώμους του για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)....................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο