← Κύπρος

ΙΟΥΛΙΕΤΤΑ ΠΙΤΣΙΛΛΟΥ ν. ΜΑΡΙΟΣ Χ' ΑΝΤΩΝΗΣ, Αρ. Αγ. 1348/2018, 20/12/2022

ΙΟΥΛΙΕΤΤΑ ΠΙΤΣΙΛΛΟΥ ν. ΜΑΡΙΟΣ Χ' ΑΝΤΩΝΗΣ, Αρ. Αγ. 1348/2018, 20/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A187 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγ. 1348/2018 Μεταξύ: ΙΟΥΛΙΕΤΤΑ ΠΙΤΣΙΛΛΟΥ Ενάγουσα και ΜΑΡΙΟΣ Χ' ΑΝΤΩΝΗΣ Εναγόμενος ----------------------------------------------------- Αίτηση έρευνας ημερ. 20/2/2019 Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα/αιτήτρια: κα Π. Δανιήλ για Αντώνης Κ. Καράς ΔΕΠΕ Για εναγόμενο/καθ' ου η αίτηση: κα Αποστολίδη για κ. Π. Χ' Παναγιώτου ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 16/1/2019 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου, με την οποία ο τελευταίος διατάσσεται να πληρώσει ποσό €23.950.- με τόκο προς 3,5% ετησίως από 8/11/2018 μέχρι 31/12/2018 και με τόκο προς 2% ετησίως από 1/1/2019 μέχρι εξόφλησης, πλέον δικηγορικά έξοδα. Η ενάγουσα με την επίδικη αίτηση της ημερ. 20/2/2019, ζητά ουσιαστικά την διεξαγωγή έρευνας αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του εναγόμενου και όπως αυτός διαταχθεί να πληρώνει ποσό €600.- μηνιαίως, μέχρι πλήρους εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους και των εξόδων. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ενάγουσας. Πρόκειται, θα έλεγα, για συνήθη ένορκη δήλωση που συνοδεύει τέτοιας φύσης αιτήσεις, εις την οποία απλά γίνεται αναφορά στο οφειλόμενο ποσό και η ενόρκως δηλούσα ακολούθως αναφέρει ότι ο εναγόμενος ουδέν ποσό πλήρωσε και εξ' όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει, ο εναγόμενος έχει τακτική εργασία και εισοδήματα και είναι σε θέση να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος και τα έξοδα με μηνιαίες δόσεις των €600.-. Ο εναγόμενος, δια της ενστάσεως που καταχώρησε, δηλώνει αδυναμία πληρωμής οιουδήποτε ποσού, αναφέροντας ότι είναι άνεργος και συντηρείται από τους γονείς του και δεν έχει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία επ' ονόματι του. Οι αρχές, στη βάση των οποίων το Δικαστήριο εκδικάζει τέτοιες αιτήσεις, έχουν νομολογιακά καθιερωθεί μέσα από σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Από αυτές προκύπτουν τα ακόλουθα: 1. Σύμφωνα με το Μέρος VIII του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, όπως αυτός τροποποιήθηκε από το Νόμο 134(I)/99, η διαδικασία εξέτασης της οικονομικής κατάστασης εξ' αποφάσεως οφειλέτη λαμβάνει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο να κρίνει, μετά τη διεξαγωγή της δέουσας έρευνας σχετικά με τα οικονομικά μέσα του χρεώστη, κατά πόσο ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ή μέσω άλλου προβλεπόμενου διατάγματος (βλ. Φλαγκοφάς v Αταλέζα Λτδ

(1989)1(Ε) ΑΑΔ 686). 2. Όλα τα αναγκαία στοιχεία πρέπει να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος ή όχι και αν δικαιολογείται για ποιο ποσό (βλ. Soteriades v Koutsiou
(1970)1 CLR 25).
  1. Ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
  2. Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με δόσεις συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή, την ιατρική περίθαλψη, τη μόρφωση των παιδιών εάν υπάρχουν, κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη και κάποιο περιθώριο για την αντιμετώπιση εκτάκτων δαπανών (βλ. Φλαγκοφάς πιο πάνω και Νίτσα Χριστάκη ή άλλως Παγωνίτσα Χριστάκη Παναγιώτου v Μάρω Μιχαήλ
(1998)1 ΑΑΔ 422). Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή χρέους δια μηνιαίων δόσεων εάν κάτι τέτοιο επηρεάζει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου του χρεώστη και της οικογένειας του. 5. Στην περίπτωση που αφορά φυσικό πρόσωπο, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το μισθό και τα εισοδήματα του οφειλέτη, τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες και διατάζει την πληρωμή ποσού, το οποίο είναι περίσσευμα από το μισθό και τα εισοδήματα του αφού πρώτα αφαιρεθεί εύλογο αναγκαίο ποσό για τη συντήρηση του ιδίου και των εξαρτωμένων του - βασικές βιοτικές ανάγκες του ιδίου και ή των εξαρτωμένων του (βλ. Gesico Photographic Ltd v J.K. Video Art Co Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 134, Μιχαήλ v Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ. 812 και Χριστάκης Μιχαήλ και άλλος v Αδελφοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 1759). 6. Δεν μπορεί ένας οφειλέτης να δημιουργεί υποχρεώσεις, πέραν αυτών που είναι αναγκαίες για την κάλυψη ουσιαστικών βιοτικών αναγκών του ιδίου και της οικογένειας του και ακολούθως να τις επικαλείται ως δικαιολογία για την ανικανότητα και αδυναμία του να αποπληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του (βλ. Anestos Adamou Kokoni v Xenophon Ioannides
(1963)C.L.R. 468 και Σ.Π.Ε. Αραδίππου v Έλλη Ιακώβου
(1999)1 ΑΑΔ 2032). 7. Δαπάνες σχετικά με την κατανάλωση τσιγάρων και ποτών καθώς επίσης δαπάνες που αφορούν διασκέδαση, καφενεία και άλλα συναφή δεν θεωρούνται ως αναγκαία έξοδα (βλ. Soteriades πιο πάνω και Chrysostomou v Athanasiou
(1981)1 CLR 669). Έξοδα που αφορούν τη μόρφωση ή φροντιστήρια παιδιών δεν θεωρούνται αυτόματα ως αναγκαία αλλά κάθε τέτοιο έξοδο πρέπει να εξεταστεί για να διαφανεί αν, με βάση όλα τα περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης, είναι δικαιολογημένο, χρήσιμο και αναγκαίο έξοδο διαβίωσης (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v Μ. Κωνσταντίνου
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1034).
  1. Είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων έστω και εάν τη δεδομένη στιγμή ο εναγόμενος δεν εργάζεται, εφόσον έχει τέτοια δυνατότητα, αλλά το μόνο που απομένει είναι η αναγκαία βούληση (βλ. Παναγιώτου πιο πάνω).
  2. Χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή τα οποία προκύπτουν από μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ' αποφάσεως χρέος, ιδιαίτερα χωρίς να υπάρχει καν δικαστική απόφαση (βλ. Εθνική Τράπεζα πιο πάνω).
  3. Εφόσον διαπιστωθεί μετά από συνεκτίμηση των οικονομικών πόρων (πηγές εισοδήματος) και ουσιαστικών αναγκών (αναγκαία έξοδα) του χρεώστη ότι αυτός είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις, ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Φλαγκοφάς πιο πάνω).
  4. Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που άπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Τα προβλεπόμενα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις (βλ. Εθνική Τράπεζα πιο πάνω). Μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου έδωσε μόνο ο εναγόμενος, στον οποίο υποβλήθηκαν ερωτήσεις αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση. Η μαρτυρία του είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά και δεν θα την επαναλάβω. Ας σημειωθεί ότι στο πλαίσιο της μαρτυρίας του κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου 12 τεκμήρια. Ο σκοπός και στόχος της αξιολόγησης της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι για να διακριβωθεί, ακριβώς, αν υπάρχει δυνατότητα από πλευράς του χρεώστη να πληρώσει το χρέος με δόσεις. Με αυτά υπόψη λοιπόν προχωρώ αμέσως στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του. Ο εναγόμενος ήταν φανερό ότι δεν ήταν απόλυτα ειλικρινής στη μαρτυρία του και επιχείρησε να συσκοτίσει τα πράγματα και ν΄ αποκρύψει την αλήθεια αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση. Με βάση όσα ανέφερε, συνδυαστικά με κάποια τεκμήρια που έχει παρουσιάσει (τεκμ.2, 3, 6 και 8-12Α), προκύπτει σαφώς ότι προσωπικά και σαν οικογένεια έχουν σημαντικά χρέη. Όμως από την άλλη, θεωρώ ότι η από μέρους του πληρωμή διάφορων ποσών στα οποία θα γίνει αναφορά κατωτέρω, ουδόλως συνάδουν με τη θέση του ότι δεν έχει εργασία, δεν έχει μισθό και ότι απλά βοηθά τον πατέρα του. Πιο συγκεκριμένα, αποτέλεσε θέση του εναγόμενου ότι δεν εργάζεται και ότι βοηθά τον πατέρα του στη φάρμα προβάτων που διατηρεί ο τελευταίος, χωρίς να λαμβάνει μισθό. Τούτο από το 2018, οπότε έκλεισε την επιχείρηση κρεάτων που διατηρούσε. Σύμφωνα με τον εναγόμενο έχουν πολλά χρέη (βλ. τεκμ.6) και δουλεύουν απλά για να συντηρηθεί η οικογένεια και να μην τους πάρουν το σπίτι. Τα έξοδα λειτουργίας της κατοικίας όπου διαμένουν, πληρώνονται από τους γονείς του. Ως ανέφερε, μπορεί να λάβει ποσό €50-100 μηνιαίως, για να μπορεί να πάει να πιεί ένα καφέ. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι έχει να πάρει κάτι 8-9 μήνες, ενώ ακολούθως ότι αν βγει με ένα φίλο του το Σαββατοκύριακο, μπορεί να του δώσει ο πατέρας του €30-
  5. Δεν είναι τυχαίο θεωρώ που ο εναγόμενος ανέφερε ότι του δίνει €50-100 μηνιαίως, μετά ότι εδώ και 9 μήνες δεν πήρε κάτι και σε άλλο σημείο ότι του δίνει €30-50 εβδομαδιαίως. Ο εναγόμενος στο πλαίσιο της προσπάθειας του να παραπλανήσει και να πείσει ότι δεν έχει εισοδήματα και στην ουσία εξαρτάται από τον πατέρα του, κατέφυγε σε ψέματα. Τούτο επιβεβαιώνεται και από την παραδοχή του για καταβολή διάφορων ποσών, ως κατωτέρω αναφέρεται. Έχει δύο άλλα διατάγματα για πληρωμή μηνιαίων δόσεων. Το πρώτο, για το ποσό των €150, είναι ημερ.11/5/2021 και αφορά ενοίκια του παλιού κρεοπωλείου (τεκμ.2). Το δεύτερο, για το ποσό των €300, είναι ημερ.30/9/2021 και αφορά χρέος σε παλιό προμηθευτή του (τεκμ.3). Μέχρι σήμερα έχει δώσει 2 δόσεις για το πρώτο και μία δόση για το δεύτερο. Για οφειλή στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις εκ €9.000.- περίπου, έχει προβεί σε διακανονισμό και πληρώνει €100-150 κάθε δύο μήνες. Σε επόμενη δικάσιμο παρουσίασε το τεκμήριο 5, το οποίο αναγράφει διάφορα εντάλματα που εκκρεμούν στην αστυνομία. Ως ανέφερε, το ποσό των €7.122.-, που φαίνεται τρίτο στη σειρά, αφορά την οφειλή στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Για όλα τα εντάλματα, ανέφερε ότι πληρώνει €100-150 μηνιαίως. Στην εταιρεία Soya Mills, πληρώνει €500.- μηνιαίως (τεκμ.8). Επίσης πληρώνει ποσά στο Νίκο Παπαδόπουλο, ο οποίος είναι παντρεμένος με την αδελφή του πατέρα του και πλήρωσε εκ μέρους του 2 προμηθευτές του (βλ. τεκμ.9), αλλά δεν καταφέρνει να πληρώνει κάθε μήνα. Τέλος, πληρώνει €100.- μηνιαίως στην εταιρεία Α. Ζαχαρίου, προμηθευτή του, κατόπιν συμφωνίας (βλ. τεκμ.10). Για τα συγκεκριμένα χρέη δεν υπάρχει δικαστική απόφαση. Για το κινητό του τηλέφωνο πληρώνει €49.- μηνιαίως. Το ποσό αφορά τη συσκευή που αγόρασε πριν 3 μήνες εκ €400.- περίπου και τις κλήσεις του (σύνδεση με Cyta). Ζητήθηκε από τον εναγόμενο να παρουσιάσει κατάσταση λογαριασμού και του δόθηκε χρόνος για τούτο, αλλά παρέλειψε να το πράξει. Εν πάση περιπτώσει, καμία λογική εξήγηση δεν έχει δοθεί γιατί ενώ λέει πως δεν έχει εισόδημα, έπρεπε να αγοράσει πριν 3 μήνες καινούρια συσκευή, αξίας μάλιστα €400.-. Γενικότερα, το ποσό που πληρώνει μηνιαίως, για κάποιον που δεν εργάζεται και είναι όλη μέρα στη φάρμα, κατά τα λεγόμενα του, είναι υπερβολικό. Θα μπορούσε προσθέτω, εφόσον έχει τα οικονομικά προβλήματα που ισχυρίζεται, να χρησιμοποιεί ένα φτηνό κινητό και να αγοράζει τηλεκάρτες €5-10 μηνιαίως για τα αναγκαία τηλεφωνήματα του. Με αυτά υπόψη θεωρώ ότι τουλάχιστον ποσό €30.- αποτελεί μη αναγκαίο έξοδο. Επίσης ανέφερε ότι χρειάζεται 2 πακέτα τσιγάρα κάθε βδομάδα και το κάθε πακέτο στοιχίζει €4.-. Συνεπώς πληρώνει γι' αυτό το μη αναγκαίο έξοδο, ποσό €32 περίπου μηνιαίως. Συνοψίζω, λέγοντας ότι ο εναγόμενος πληρώνει ποσό €62 μηνιαίως, που κρίθηκε ότι αφορά μη αναγκαία έξοδα, ενώ καταβάλλει ποσό €500.- μηνιαίως στην εταιρεία Soya Mills, €100.- μηνιαίως στην εταιρεία Α. Ζαχαρίου και €100.- περίπου μηνιαίως στο Νίκο Παπαδόπουλο, χωρίς την ύπαρξη καν δικαστικών αποφάσεων. Τώρα πως είναι σε θέση να πληρώνει τα ποσά αυτά, ενώ την ίδια στιγμή λέει ότι δεν έχει εισοδήματα, μόνον ο ίδιος γνωρίζει. Το συμπέρασμα του Δικαστηρίου πάντως είναι ότι ο εναγόμενος απέκρυψε τα πραγματικά του εισοδήματα και γενικότερα την πραγματική οικονομική του κατάσταση. Με βάση όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω, θα πω εδώ ότι ο εναγόμενος, ο οποίος είχε το βάρος να δείξει ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει το χρέος του (βλ. άρθρο 84
(2)του Κεφ.6 και την Βασιλειάδης v. Τσουρή
(2007)1 ΑΑΔ 43), επέλεξε να μην ξεκαθαρίσει τα πράγματα και να αποκρύψει την αλήθεια. Με δεδομένα λοιπόν όλα τα πιο πάνω και εφόσον έχω ζυγίσει με μεγάλη προσοχή όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου και όσα προκύπτουν από τη μαρτυρία, μαζί και ότι πληρώνει ποσό €100-150 στην αστυνομία για εντάλματα και ότι εκκρεμούν εναντίον του δύο διατάγματα μηνιαίων δόσεων για €450 μηνιαίως, καταλήγω ότι ο εναγόμενος, χωρίς να επηρεαστεί το δικαίωμα του σε αξιοπρεπή διαβίωση ή η δυνατότητα του για αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών, είναι σε θέση να καταβάλλει στους ενάγοντες ποσό €150.- μηνιαίως. Εκδίδεται διάταγμα και διατάσσεται ο εναγόμενος όπως καταβάλλει στην ενάγουσα το ποσό των €150 μηνιαίως, αρχής γενομένης από την 1/1/2023 και ακολούθως την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους και των εξόδων. Θα υπάρχει περίοδος χάριτος 5 ημερών σε κάθε δόση. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.