← Κύπρος

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΚΑΝΤΖΟΥΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής : 919/2014, 16/11/2022

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΚΑΝΤΖΟΥΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής : 919/2014, 16/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A181 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής : 919/2014 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ Ενάγοντα Και

  1. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΚΑΝΤΖΟΥΡΗ
  2. ΒΑΣΟΥ ΜΩΥΣΕΩΣ Εναγόμενων Αίτηση ημερ. 8/4/22 των εναγόμενων 1 και 2 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 31/5/2021 Ημερομηνία: 16/11/2022 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές : κα. Χ. Ζίκκου Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση : κ. Α. Μυλωνάς για Αναστάσιος Μυλωνάς & Σία ΔΕΠΕ. ΑΠΟΦΑΣΗ Η αίτηση Με την αίτηση που καταχώρησαν, οι εναγόμενοι 1 και 2 (στο εξής οι εναγόμενοι), ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο ν' αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31/5/2021, η οποία εξεδόθη εναντίον των εναγόμενων 1 και 2, μέχρι εκδίκασης και αποπεράτωσης της Έφεσης υπ' αρ. 209/21, η οποία καταχωρήθηκε εναντίον της ως άνω απόφασης. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.35, θ.18, Δ.40, θθ. 7 και 11, Δ.48, θθ. 2, 4, 7 και 8 και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η αίτηση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Εναγόμενου 1, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα: «
  3. Είμαι ο εναγόμενος 1 στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Είμαι δε πλήρως εξουσιοδοτημένος και από τον εναγόμενο 2 να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση.
  4. Το έτος 2014 καταχωρήθηκε από τον ενάγοντα στην παρούσα εναντίον μου εμένα και εναντίον του εναγόμενου 2 η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ενώ το έτος 2015 καταχωρήθηκε και πάλι από τον ενάγοντα στην παρούσα εναντίον μου και του εναγόμενου 2 η αγωγή υπ' αρ 1290/215 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας.
  5. Αμφότερες οι αγωγές αφορούν παρόμοια θέματα. Συγκεκριμένα η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή περιλαμβάνει αξιώσεις του ενάγοντος εναντίον μου εμένα και του εναγόμενου 2 για ισχυριζόμενα καθυστερημένα ενοίκια για δύο υποστατικά επί της οδού ...... στη Λάρνακα για το πόσο των €15.264,96 από τις 10.10.2012 μέχρι και 07.04.2014 (ημερομηνία καταχώρησης τη; αγωγής) πλέον τόκους προς 7.5% ετησίως επί του εκάστου μηναίου ενοικίου της περιόδου από τον Οκτώβριο του 2012 μέχρι εξόφλησης του. Η αγωγή δε,1290/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας αφορά αξιώσεις για ισχυριζόμενα καθυστερημένα ενοίκια για τα ίδια δύο υποστατικά επί της οδού .... στη Λάρνακα για το πόσο των €12.591,53 από την 01.05.2014 μέχρι και 02.07.2015 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) πλέον τόκους προς 7.5% ετησίως επί του εκάστου μηναίου ενοικίου της περιόδου από την 01.05.2014 μέχρι εξόφλησης του.
  6. Οι συγκεκριμένες αγωγές τέθηκαν ενώπιον και τελικώς εκδικάστηκαν από δύο διαφορετικούς Δικαστές.
  7. Στην αγωγή 1290/2015 εκδόθηκε απόφαση στις 15.02.2021 με την οποία το Δικαστήριο απέρριψε στην ολότητα τους τις απαιτήσεις του ενάγοντα . καθότι ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει τις απαιτήσεις του στον απαιτούμενο βαθμό που επιτάσσει η Νομολογία.
  8. Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ωστόσο, στις 31.05.2021, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, εξέδωσε προς όφελος του ενάγοντα και εναντίον μου εμένα και του εναγόμενου 2, αλληλεγγύως ή και κεχωρισμένως, Δικαστική απόφαση για το ποσό των €15.264,96 πλέον τόκους προς 7.5% ετησίως επί του ½ εκάστου μηναίου ενοικίου της περιόδου από τον Οκτώβριο του 2012 μέχρι τον Μάρτιο του 2014 ως το ενοίκιο αυτό καθορίζεται επί των επίδικων συμφωνιών. Ο τόκος επί κάθε μηνιαίου ενοικίου θα υπολογίζεται από τη μέρα που το κάθε ενοίκιο κατέστη πληρωτέο, ήτοι από την 10η μέρα του μήνα που αφορά κάθε ενοίκιο. Επιπλέον επιδικάστηκαν υπέρ του ενάγοντος και εναντίον μου εμένα και του εναγόμενου 2, αλληλεγγύως ή και κεχωρισμένως, δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή.
  9. Εναντίον της ως άνω Δικαστικής απόφασης καταχωρήθηκε από την νυν δικηγόρο μου η Έφεση υπ' αρ.209/2021 για τους κάτωθι λόγους : A. Για το ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο που εκδίκασε την αγωγή, λανθασμένα θεώρησε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει τη συγκεκριμένη αγωγή και απέρριψε την προδικαστική ένσταση του εναγόμενου 2, που τότε εκπροσωπείτο από άλλο δικηγόρο, ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείτο δικαιοδοσίας να εκδικάσει τη συγκεκριμένη αγωγή καθότι η συγκεκριμένη υπόθεση ενέπιπτε στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων αφού ο εναγόμενος 1 τελούσε υπό το καθεστώς της Θέσμιας Ενοικίασης. Βάση για το συγκεκριμένο λόγο έφεσης αποτελεί το άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983(23/1983) το οποίο προβλέπει ότι «θέσμιος ενοικιαστής» είναι ο ενοικιαστής ακινήτου ο οποίος κατά την λήξη ή τον τερματισμό της πρώτης ενοικιάσεως, εξακολουθεί να κατέχει το ακίνητο και ο όρος θέσμιος ενοικιαστής περιλαμβάνει κάθε θέσμιο ενοικιαστή προ της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος του συγκεκριμένου Νόμου. Να σημειωθεί ότι ο ίδιος ο ενάγοντας δε, είχε καταθέσει ως Τεκμήρια στην ακρόαση χωρίς οποιαδήποτε ένσταση από την πλευρά των εναγόμενων- ενοικιαστήρια έγγραφα τα οποία έκαναν παραδεκτή την ενοικίαση των συγκεκριμένων ακινήτων από το 2003 μέχρι το
  10. Συνεπώς, ο εναγόμενος 1 είχε ήδη καταστεί θέσμιος ενοικιαστής με τη λήξη της πρώτης ενοικίασης το 2009 ήτοι πριν την υπογραφή οποιωνδήποτε νέων ενοικιαστηρίων εγγράφων τα οποία υπεγράφησαν το
  11. Β. Για το ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο που εκδίκασε την αγωγή λανθασμένα αποδέχθηκε ότι τα έγγραφα που στην πραγματικότητα υπογραφήκαν από εμένα ως ενοικιαστή και τον εναγόμενο 2 ως Εγγυητή στις 18.04.2011, είναι τα αντίγραφα συμφωνιών τα οποία κατέθεσε η πλευρά του ενάγοντος ως Τεκμήρια 2Α και 2Β και όχι τα πρωτότυπα συμφωνιών τα οποία κατέθεσε η πλευρά μου εμένα ως Τεκμήρια 6 και
  12. Να σημειωθεί ότι επιλογή του ενάγοντος να καταθέσει αντίγραφα και όχι τα πρωτότυπα των εν λόγω συμφωνιών, συνηγορεί ως προς το ότι υπήρξε εκ των υστέρων αλλοίωση των εγγράφων και μεταγενέστερη υπογραφή τους από μάρτυρες, αφού τόσο το Δικαστήριο όσο και η δική μας πλευρά δεν μπορεί εύκολα να διαπιστώσει από μαυρόασπρά φωτοαντίγραφα εάν χρησιμοποιήθηκε το ίδιο στυλό ή εάν υπογραφές των μαρτύρων ετέθησαν μεταγενέστερα. Γ. Για το ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο που εκδίκασε την αγωγή λανθασμένα αποδέχθηκε την εγκυρότητα των επίδικων συμφωνιών ημερομηνίας 18.04.2011, αφού η συγκεκριμένες συμφωνίες δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 77 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 σχετικά με τη μίσθωση ακινήτων πέραν του έτους και δεν φέρουν τις υπογραφές δύο τουλάχιστον μαρτύρων ικανών προς το Συμβάλλεσθαι, οι οποίοι να προσυπογράφουν τη σύμβαση, ως μάρτυρες. Να σημειωθεί ότι το άρθρο 77 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149 προβλέπει τα ακόλουθα: 77.-

(1)Σύμβαση που αφορά τη μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν- α) είναι γραπτή και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες. Συνεπώς, αποτελεί επιτακτική προϋπόθεση η προσυπογραφή μιας συμφωνίας για μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος από δύο μάρτυρες και ως εκ τούτου οι συγκεκριμένες συμφωνίες ήταν εξ υπαρχής άκυρες. Δ. Για το ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο που εκδίκασε την αγωγή, ενώ εντόπισε κενά και αντιφάσεις σε καίρια και κομβικά σημεία της μαρτυρίας του ίδιου του ενάγοντος, επέλεξε να συμπληρώσει τα συγκεκριμένα κενά με τη μαρτυρία των κ. Μυρούλλας Γεωργίου και Νάντιας Στρουθου των οποίων αμφισβητήθηκε από πλευράς εναγόμενων 1 και 2, καθ' ολοκληρίαν, ο ισχυριζόμενος ρόλος τους ή και έστω η παρουσία τους στην υπογραφή των επίδικων συμφωνιών.
  1. Εξ όσων μας συμβουλεύει η δικηγόρος μας έχουμε καλή υπόθεση για επιτυχία της πιο πάνω έφεσης.
  2. Στις 11.03.2022 μου επιδόθηκε σχετική ειδοποίηση από τη Δικαστική Επιδότη κυρία Ελένη Αναστασίου για εκτέλεση εντάλματος κατάσχεσης της κινητής μου περιουσίας για το ποσό των €15146,96 πλέον έξοδα και τόκους. Αντίγραφο της εν λόγω ειδοποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο «Α».
  3. Εξ όσων τυγχάνουμε νομικής συμβουλής από τη δικηγόρο μας, πέραν από την κατάσχεση της κινητής μας περιουσίας μας ο ενάγοντας μπορεί να προχωρήσει και σε άλλα μέτρα εκτέλεσης εναντίον μας όπως η έκδοση Διατάγματος Μηναίων Δόσεων εναντίον μας.
  4. Εξ όσων τυγχάνουμε επίσης νομικής συμβουλής από τη δικηγόρο μας, σε περίπτωση που δεν συμμορφωθούμε τόσο εγώ όσο και ο εναγόμενοι 1 σε οποιοδήποτε Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων που τυχόν εκδοθεί εναντίον μας, οι ενάγοντες δύνανται να προχωρήσουν στην καταχώρηση ποινικής υπόθεσης καταδολίευσης εναντίον τόσο εμένα όσο και εναντίον του εναγόμενου
  6. Επιπλέον, εξ όσων τυγχάνουμε νομικής συμβουλής από τη δικηγόρο μας σε μια τέτοια περίπτωση, εάν και εφόσον στοιχειοθετήσει υπόθεση καταδολίευσης εναντίον μας αντιμετωπίζουμε τον κίνδυνο επιβολής φυλάκισης δώδεκα μηνών ή τον κίνδυνο επιβολής χρηματικής ποινής χιλίων λιρών ή και τον κίνδυνο επιβολής των δύο αυτών ποινών.
  7. Ως εκ των ανωτέρω, πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί Διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της ως άνω απόφασης γιατί εάν εκτελεστεί η απόφαση ή και ή το ένταλμα κατασχέσεως κινητών ή και εκδοθεί Διάταγμα μηναίων δόσεων εναντίον μας το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε τυχόν υπόθεση καταδολίευσης εναντίον μας δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη, έστω και εάν κερδίσουμε την έφεση.
  8. Εξ όσων τυγχάνουμε νομικής συμβουλής από τη δικηγόρο μας, το Δικαστήριο έχει την εξουσία να διατάξει την παροχή από μέρους μας εγγύησης για την έκδοση οποιουδήποτε Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της συγκεκριμένης απόφασης μέχρι εκδίκασης και αποπεράτωσης της Έφεσης υπ' αρ 209/
  10. Τα ως άνω ορκίζομαι και λέγω εξ όσων γνωρίζω προσωπικά και ως ανωτέρω αναφέρω.
  11. Για αυτό ζητούμε την βοήθεια του Δικαστηρίου. » Η ένσταση Ο ενάγοντας αντέδρασε στην αίτηση, καταχωρώντας ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: A) Η Αίτηση των Εναγόμενων είναι νομικά και/ή πραγματικά αβάσιμη. B) Οι Εναγόμενοι είναι οικονομικά αφερέγγυοι με αποτέλεσμα ο Ενάγοντας πιθανόν να μην μπορεί να εκτελέσει την επίδικη απόφαση σε βάθος χρόνου. Γ) Τυχόν αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 31/05/2021 θα αποστερούσε από τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση τα οφέλη μιας μακροχρόνιας δικαστικής διαδικασίας. Δ) Ο Εναγόμενος 1 συνεχίζει να κατέχει το επίδικο ακίνητο χωρίς να καταβάλλει στον Ενάγοντα οποιονδήποτε ενοίκιο με αποτέλεσμα να έχουν συσσωρευτεί απλήρωτα δεδουλευμένα ενοίκια ύψους περίπου €110.000 πλέον τόκους, τα οποία είναι επιπλέον της επίδικης δικαστικής Απόφασης ημερ. 31/03/
  12. Ε) Η έφεση των Αιτητών δεν έχει λογική πιθανότητα επιτυχίας και μόνο σκοπό έχει την καθυστέρηση πληρωμής του επιδικασθέντος ποσού από τους εναγόμενους. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.35 θ.18, Δ.40 θ.7 και 11, Δ.48 θ.4 και επί της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Η ένσταση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του ενάγοντα, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα: «
  13. Είμαι ο Ενάγοντας στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω όλα τα γεγονότα που την αφορούν.
  14. Στις 31/5/2021 εξεδόθη στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή δικαστική απόφαση εναντίον των εναγόμενων ομού και/ή κεχωρισμένως για την καταβολή σε εμένα δεδουλευμένων ενοικίων που αφορούν την ενοικίαση δύο υποστατικών από τον Εναγόμενο 1 με την εγγύηση του Εναγόμενου
  16. Ο Εναγόμενος 1 για δικούς του απαράδεκτους και/ή αντινομικούς λόγους από τον Οκτώβριο του 2011 παραλείπει, να μου καταβάλει το συμφωνημένο ενοίκιο για την ενοικίαση των επίδικων δύο υποστατικών που ευρίσκονται στην οδό ...... στην Λάρνακα τα οποία ανήκουν εξ ημισείας σε εμένα και στον αδελφό μου Χρίστο Θεοδούλου.
  17. Μέχρι σήμερα τα δεδουλευμένα ενοίκια που οφείλονται σε έμενα ως τον ιδιοκτήτη κατά ½ μερίδιο των δύο επίδικων υποστατικών ξεπερνούν τις €100.
  19. Στις 24/05/2020 έχω εγείρει την αγωγή υπ' αριθμό 844/20 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας εναντίον των ιδίων εναγομένων και αφορούν δεδουλευμένα απλήρωτα ενοίκια που ανέρχονταν στο ποσό των €60.176,00 για την ίδια επίδικη ενοικίαση για την περίοδο από 1/8/15 μέχρι 31/5/
  21. Μέχρι σήμερα κανένα ποσό δεν μου καταβλήθηκε από τους εναγόμενους παρόλο ότι ο εναγόμενος 1 συνεχίζει να κατέχει και να απολαμβάνει τα επίδικα υποστατικά.
  22. Στην αγωγή υπό αριθμό 1290/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας η οποία αφορούσε δεδουλευμένα απλήρωτα ενοίκια από 1/5/14 μέχρι 2/7/2015 εκ €12.591.53 το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή μου καθαρά για νομικούς λόγους. Κατόπιν συμβουλής των Δικηγόρων μου έχω εφεσιβάλει την εν λόγω απόφαση με πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας.
  23. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου οι εναγόμενοι εάν πληρώσουν την επίδικη απόφαση δεν θα υποστούν καμία ζημιά στην περίπτωση που θα δικαιωθούν στην έφεση που έχουν καταχωρήσει καθώς τα ενοίκια που οφείλονται σε εμένα μέχρι σήμερα ξεπερνούν τις €100.
  25. Οι δικηγόροι μου με συμβουλεύουν ότι η έφεση που έχει καταχωρηθεί εναντίον της υπ' εκτέλεση απόφαση δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας και μόνο στόχο έχει την καθυστέρηση στο να πάρω το λαβείν μου.
  26. Είμαι συνταξιούχος Ιατρός με μεγάλη ακίνητη περιουσία στο όνομα μου και με αρκετά εισοδήματα από την ενοικίαση των ακινήτων μου. Σε περίπτωση που θα προκύψει ανάγκη επιστροφής χρημάτων λόγω της θετικής για τους εναγόμενους έκβασης της έφεσης είμαι οικονομικά ικανός να τα επιστρέφω.
  27. Αντίθετα, οι εναγόμενοι είναι πολύ πιθανόν να μην μπορούν να καταβάλουν στο μέλλον τα συσσωρευμένα δεδουλευμένα ενοίκια, συμπεριλαμβανομένων και των ενοικίων που καλύπτονται από την υπ' εκτέλεση απόφαση.
  28. Δια τους πιο πάνω λόγους πιστεύω είναι προς το καλώς νοούμενο συμφέρον της δικαιοσύνης να απορριφθεί η αίτηση των Εναγόμενων με έξοδα υπέρ μου. » Ακροαματική διαδικασία-Γραπτές αγορεύσεις Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, οι συνήγοροι περιορίσθηκαν σε γραπτές αγορεύσεις, δια των οποίων υποστήριξαν τις θέσεις τους, παραπέμποντας και στη σχετική νομολογία. Νομική πτυχή Η νομική βάση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης έφεσης, είναι η Δ.35 Κ.18, η οποία προνοεί τα εξής: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from the direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given». Οι αρχές που διέπουν την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ν' αναστείλει την εκτέλεση απόφασης εκκρεμούσης έφεσης, δηλ. στη βάση της Δ.35 Κ.18, συνοψίσθηκαν στην Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ 1978 ως ακολούθως: « (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης». Περαιτέρω στην Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 λέχθηκε σχετικά ότι: «Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει η στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου». H διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται λοιπόν με βάση δύο αρχές: πρώτον, ότι «ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε» και δεύτερο, ότι «το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του, δηλ. η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα» (βλ. επίσης Mavrochanna and another v. Michael
(1984)1 C.L.R. 760, E.U.R.I.K and Others v. Kotsonis
(1986)1 C.L.R. 617, BP Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 και Παπακοκκίνου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α.
(1998)1Α Α.Α.Δ 513). Η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση ενός τέτοιου ζητήματος. Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής, σε βάρος της πρώτης (βλ. Χ''Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others
(1991)1 Α.Α.Δ. 172). Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για χορήγηση αναστολής (βλ. Βογαζιανός ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1(Β)Α.Α.Δ. 591). Στην Δημητρούδης ν. Λουγκρίδη
(2011)1Α Α.Α.Δ 687, γίνεται παραπομπή στη σελ. 805 του Annual Practice του 1970, όπου σε σχέση με την αντίστοιχη παρόμοια πρόνοια των Αγγλικών Θεσμών στο Order 59, rule 13, όπως επαναριθμήθηκε, που αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.35 Κ.18, αναφέρεται ότι στην πράξη η αναστολή της διαδικασίας δίνεται όπου με την απόφαση θα πρέπει να καταβληθεί ορισμένο χρηματικό ποσό, οπότε αν η έφεση επιτύχει τότε θα παραμείνει άνευ αντικειμένου αν στο μεταξύ έχει καταβληθεί το ποσό και ο ενάγων είναι είτε κάτοικος εξωτερικού, είτε είναι αφερέγγυος ή υπάρχει ένδειξη με την καταχώρηση σχετικής ένορκης δήλωσης, ότι δεν θα μπορέσει να επιστρέψει το ποσό στον εναγόμενο. Όσον δε αφορά το είδος των αποφάσεων που υπόκεινται σε αναστολή, έχει νομολογηθεί ότι το αντικείμενο της σχετικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είναι η αναστολή θετικής και άμεσης υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Αντικείμενο λοιπόν της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α.
(1997)1Γ Α.Α.Δ 1384). Τέλος, εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται δε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή τέτοιων όρων που να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης (βλ. Χαραλάμπους ανωτέρω). Εξέταση της αίτησης Ως προκύπτει από την σχετική νομολογία, αυτό που επιβάλλεται, προς εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων, είναι να σταθμισθεί κάθε γεγονός της παρούσας υπόθεσης που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσο και με τη ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Πρέπει λοιπόν να υπάρχουν τέτοια γεγονότα που να γέρνουν την πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι η έφεση δεν θα πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας της, δηλ. να μην χάνει τη σημασία της μένοντας χωρίς αντίκρισμα σε ενδεχόμενη επιτυχία της. Προς στοιχειοθέτηση του αιτήματος τους για αναστολή εκτέλεσης, οι εναγόμενοι αναφέρονται κυρίως στην πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης τους. Αναφορικά με αυτό, θα πρέπει βεβαίως να λεχθεί ότι, δεν μπορεί στα πλαίσια της παρούσας να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή την αποτυχία της Έφεσης. Το πλαίσιο για τη διάγνωση της επιτυχίας της Έφεσης δεν μπορεί να είναι άλλο από την ακρόαση της. Εν πάση δε περιπτώσει να υπομνησθεί ότι, ως έχει νομολογηθεί, η προοπτική επιτυχίας της Έφεσης είναι οριακής σημασίας και δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας για την επιτυχία του υπό εξέταση αιτήματος αναστολής. Σε κάθε περίπτωση όμως, να τονιστεί ότι η απόφαση ημερ. 31/5/2021, δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, προκειμένου να γνωρίζει το Δικαστήριο τι ακριβώς έχει αποφασιστεί. Από εκεί και πέρα, όσα αναφέρονται για τα μέτρα εκτέλεσης που έχουν ληφθεί ή που ενδεχομένως να ληφθούν και ότι αν εκτελεστεί η απόφαση δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη αν κερδίσουν την έφεση, ως γενικά και αόριστα απορρίπτονται. Ας σημειωθεί ότι δεν αποτελεί θέση των εναγόμενων ότι αν καταβληθεί το ποσό στον ενάγοντα, ο τελευταίος δεν θα μπορεί να το επιστρέψει, σε περίπτωση που επιτύχει η έφεση τους ή και ότι ο ενάγοντας είναι αφερέγγυος. Αντίθετα, με βάση τη μαρτυρία του ενάγοντα, η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, ο τελευταίος έχει την οικονομική δυνατότητα να επιστρέψει στους εναγόμενους οποιοδήποτε ποσό θα έχει εισπραχθεί. Έχοντας λοιπόν υπόψη τα πιο πάνω και όσα γενικότερα τίθενται από τους εναγόμενους, το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον του τέτοια γεγονότα και στοιχεία ή εν πάση περιπτώσει περιστάσεις τέτοιες που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αναστολής εκτέλεσης. Κατάληξη Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση και εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 - αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................................ Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.