Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχειών Λτδ ν. Βασούλα Μιχαλάκη Ηρακλέους κ.α., Αρ. Αγ. 2154/20, 27/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A177 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγ. 2154/20 Μεταξύ: Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχειών Λτδ Εναγόντων και
- Βασούλα Μιχαλάκη Ηρακλέους
- Χάρης Μιχαλάκη Χαραλάμπους
- Ανδρέας Χαραλάμπους Ηρακλέους Εναγόμενων ------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 27 Οκτωβρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για εναγόμενους-αιτητές: κα Α. Κλαϊδη για TTC Temple Court Champers Για ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση: κ. Γ. Πέτρου για Δρ. Ανδρέα Π. Ποιητή & Σια ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση τους ημερ. 2/3/2022, οι εναγόμενοι 1, 2 και 3-αιτητές (στο εξής οι εναγόμενοι), ζητούν: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή ή και η απόρριψη ή και ο παραμερισμός του κλητηρίου εντάλματος και ή της έκθεσης απαίτησης, λόγω κατάχρησης της διαδικασίας και ή ως επιπόλαιας και ή ως ενοχλητικής (frivolous and vexatious) και ή ως καταπιεστικής. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η απόρριψη ή και ο παραμερισμός της αγωγής ή και κάθε διαδικασίας στα πλαίσια της αγωγής. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή και ή διακοπή της διαδικασίας. Σύμφωνα με την Χριστοδούλου, ενόρκως δηλούσα στην ένορκη δήλωση (ΕΔ) που υποστηρίζει την αίτηση, στις 2/12/2020 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή και ως εμφαίνεται στο κλητήριο ένταλμα, ως βάση της αγωγής των εναγόντων είναι η σύμβαση πιστωτικών διευκολύνσεων και δανείου, ημερομηνίας 20/7/
- Πέραν της παρούσας αγωγής, οι ενάγοντες καταχώρησαν εναντίον της εναγόμενης 1, τις αγωγές υπ΄ αριθμό 1433/2019 και 683/2020, η βάση των οποίων είναι επίσης δανειακές συμβάσεις που παραχωρήθηκαν προς την εναγόμενη 1 (βλ. τεκμ. Β). Εξ΄ όσων γνωρίζει, για τις αγωγές 1433/2019 και 683/2020 έχει εκδοθεί διάταγμα συνένωσης, κατόπιν αίτησης των εναγόμενων. Επιπρόσθετα, εν σχέση με τις εν λόγω αγωγές, η εναγόμενη 1 έχει εγείρει υπεράσπιση ότι οι δανειακές συμβάσεις περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες, ως επίσης υπάρχουν υπερχρεώσεις και δεν υπήρχε νόμιμος τερματισμός των δανειακών συμβάσεων. Ως αναφέρει, οι συνεκδικαζόμενες αγωγές 1433/2019 και 683/2020 και η παρούσα αγωγή, έχουν καταχωρηθεί από τους ίδιους ενάγοντες και πρόκειται για τους ίδιους διαδίκους, με εξαίρεση τους εναγόμενους 2 και
- Περαιτέρω, η αξίωση των εναγόντων σε όλες τις αγωγές βασίζεται σε δανειακές συμβάσεις που υπογράφηκαν κατά το έτος 2012 (βλ. τεκμ. Γ). Συνεπώς η καταχώριση της αγωγής που ζητείται η διαγραφή της, καταχωρήθηκε καταχρηστικά, ενώ θα έπρεπε να συμπεριληφθεί η αξίωση της στις πιο πάνω συνεκδικαζόμενες αγωγές. Όπως διαπιστώνεται, οι αγωγές εδράζονται ουσιαστικά στα ίδια γεγονότα και εγείρονται τα ίδια επίδικα θέματα. Οι συνεκδικαζόμενες αγωγές βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, δηλαδή στο κλείσιμο των δικογράφων τους και αναμένεται ο ορισμός για ακρόαση. Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας, αφού οι ενάγοντες καταχώρησαν τρεις αγωγές για τα ίδια επίδικα θέματα και γεγονότα, προκαλώντας αδικία στους εναγόμενους, αφού με την καταχώριση μιας αγωγής μόνο θα είχε εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα. Περαιτέρω, η εκδίκαση της παρούσας αγωγής θα είναι πιο χρονοβόρα από το να είχε εκδικαστεί μια αγωγή και αναμφίβολα ο χρόνος που θα αναλωθεί θα είναι ασύγκριτα μικρότερος από το σύνολο του χρόνου που θα χρειαστεί εάν η παρούσα αγωγή προχωρήσει σε ακρόαση. Επίσης αναφέρει ότι η καταχώρηση της παρούσας αγωγής, η οποία καταχωρίστηκε μεταγενέστερα των συνεκδικαζόμενων αγωγών, είναι καταπιεστική, καταχρηστική και επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα των εναγόμενων για δίκαιη δίκη εντός εύλογου χρόνου. Ακολούθως αναφέρει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρήσει στην διαγραφή της παρούσας αγωγής για τον επιπρόσθετο λόγο ότι κακόπιστα και καταχρηστικά οι ενάγοντες δεν αποκάλυψαν την έγερση της παρούσας αγωγής κατά τον ουσιώδη χρόνο της διαδικασίας συνένωσης των δυο άλλων αγωγών, κατά παράβαση του καθήκοντος ενημέρωσης και καλής πίστης που προδιαγράφει και απαιτεί η νομολογία μας. Όπως τυγχάνει συμβουλής από τους δικηγόρους των εναγόμενων, η κατάχρηση της διαδικασίας στην παρούσα αποδεικνύεται αφού οι ενάγοντες επιχειρούν να εκδικάσουν την ίδια υπόθεση και ειδικότερα δανειακές συμβάσεις που υπογράφηκαν κατά το ίδιο έτος, σε δυο διαφορετικά δικαστήρια. Δηλαδή οι ενάγοντες επιχειρούν να δικαστούν τρεις αγωγές για το ίδιο πλέγμα γεγονότων και να παρουσιαστούν δυο φορές οι ίδιοι μάρτυρες, αδιαφορώντας για την έκδηλη σπατάλη δικαστικού χρόνου και χρήματος αφού σκοπός τους είναι να ταλαιπωρήσουν τους εναγόμενους και να αδράξουν οικονομικά οφέλη. Οι ενάγοντες ζητούν από δυο διαφορετικά Δικαστήρια να αποφανθούν για το κατά πόσο οι επίδικες συμβάσεις περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες και κατά πόσο υπήρχε νόμιμος τερματισμός των δανειακών συμβάσεων, με σοβαρό ενδεχόμενο δυο διαφορετικά Δικαστήρια να εκδώσουν αλληλοσυγκρουόμενες δικαστικές αποφάσεις. Προσθέτει επίσης ότι καλούνται ουσιαστικά δυο Δικαστήρια να αποφασίσουν για τα ίδια θέματα και νομικά ζητήματα, ενώ είναι απαραίτητο αυτά να δικαστούν και να αποφασιστούν μόνο από ένα Δικαστήριο έτσι ώστε να διασφαλιστεί δίκαιη δίκη και να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Οι ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση (στο εξής οι ενάγοντες), ενίστανται στην αίτηση. Στην ένσταση που καταχώρισαν, προβάλουν 12 λόγους ένστασης. Η ένσταση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) της Γεωργίου, η οποία είναι υπάλληλος στην εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd (στο εξής η Altamira). Η Altamira έχει συνάψει συμφωνία διαχείρισης και ρύθμισης δανείων με τους ενάγοντες και δυνάμει της συμφωνίας αυτής η Altamira ενεργεί για λογαριασμό των εναγόντων και έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων των εναγόντων, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων-εγγυήσεων και συναφών θεμάτων. Μια από τις προαναφερόμενες χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις είναι και το δάνειο που αφορά η παρούσα αγωγή και οι συναφείς με αυτό εξασφαλίσεις. Κατ' αρχήν ν' αναφερθεί ότι η Γεωργίου συμφωνεί με τις παραγράφους 4, 5, 6 και 7 της ΕΔ της Χριστοδούλου. Ουσιαστικά δηλαδή συμφωνεί ότι πέραν από την παρούσα αγωγή, έχουν καταχωριστεί οι άλλες δυο αγωγές που αναφέρει και ότι αυτές έχουν συνενωθεί. Από εκεί και πέρα διαφωνεί με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς και αναφέρει ότι καθίσταται προφανές ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η αναφορά στην παράγραφο 8 Α ότι οι αγωγές αφορούν «τους ίδιους διάδικους, με εξαίρεση των εναγόμενων 2 και 3 - αιτητών» δείχνει την καταχρηστικότητα με την οποία ενεργούν, αφού όπως οι ίδιοι αναφέρουν, το μοναδικό κοινό που έχουν μεταξύ τους οι αγωγές είναι η εναγόμενη
- Αφορούν διαφορετικές πιστωτικές διευκολύνσεις, με διαφορετικές συμβάσεις και διαφορετικούς λογαριασμούς. Η συμπερίληψη όλων σε μια αγωγή, δεν θα ήταν προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Το γεγονός ότι όλες οι συμφωνίες υπογράφηκαν το 2012 είναι άνευ σημασίας, αφού δεν καθορίζει την γένεση του αγώγιμου δικαιώματος των καθ΄ ων η αίτηση, η οποία διαφέρει χρονικά για την κάθε υπόθεση. Επίσης αναφέρει ότι οι αγωγές δεν «εδράζονται ουσιαστικά στα ίδια γεγονότα», όπως αναφέρουν οι αιτητές στην παράγραφο 8 Γ, αφού όπως αναφέρει το μοναδικό κοινό σε όλες τις αγωγές είναι η εναγόμενη
- Απορρίπτει τα όσα αναφέρουν οι αιτητές στις παραγράφους 9-11 της ένορκης τους δήλωσης. Οι αγωγές δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση μεταξύ τους. Καταχρηστικό και χρονοβόρο θα ήταν αν συμπεριλαμβάνονταν όλα τα δάνεια σε μια αγωγή, απλώς και μόνο επειδή αφορούν και την καθ΄ ης η αίτηση
- Ακολούθως, απορρίπτει τα όσα αναφέρουν οι αιτητές στις παραγράφους 12-15 της ΕΔ τους. Όλα όσα αναφέρει η ενόρκως δηλούσα «άνευ βλάβης» ή «χωρίς επηρεασμό» θα πρέπει να αγνοηθούν, αφού είναι ανεπίτρεπτο να προβάλλονται διαζευκτικοί ισχυρισμοί ενόρκως. Οι καθ΄ ων η αίτηση δεν είχαν καμία υποχρέωση να «αποκαλύψουν» την παρούσα αγωγή, η οποία εν πάση περιπτώσει ήταν εις γνώσει των αιτητών αφού οι επίδικες συμφωνίες είχαν τερματιστεί. Τέλος, επαναλαμβάνει ότι οι αγωγές αφορούν διαφορετικά μέρη, συμβάσεις, λογαριασμούς και ποσά. Δεν αντεξετάστηκε οιαδήποτε εκ των ενόρκως δηλουσών και η ακρόαση ολοκληρώθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. Στο σημείο αυτό, αναφέρεται πως, δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναλάβω όσα οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και θα αρκεστώ να πω ότι οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί ενδελεχώς από το Δικαστήριο. Όπου κριθεί αναγκαίο κατωτέρω, θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένο σημείο ή σημεία των αγορεύσεων. Εξετάζοντας τώρα την επίδικη αίτηση, αναφέρω τα εξής. Mε βάση την αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου των αιτητών, προκύπτει ότι ζητείται παραμερισμός της διαδικασίας, στη βάση της Δ.27 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και επιπρόσθετα, με βάση τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών. Σύμφωνα με την Δ.27 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: "
- The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just." Ο θεσμός αυτός δίδει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια ν' απορρίψει μια αγωγή, όταν η αγωγή δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή είναι επιπόλαιη ή παρενοχλητική (frivolous or vexatious). Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου ασκείται με εξαιρετική φειδώ. (βλ., μεταξύ άλλων, In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246, Λοίζος Λουκά & Υιοι Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ 1316, Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.α. ν. Alpha Bank Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 990, Δημοκρατία ν. Γεωργίου
(2003)1 ΑΑΔ 704). Η σύμφυτη εξουσία που έχει το Δικαστήριο να διαγράψει ή να παραμερίσει ένα δικόγραφο εξ ολοκλήρου ή να αναστείλει μια διαδικασία, εφόσον κρίνει ότι η έναρξη ή/και συνέχισή της διαδικασίας είναι καταχρηστική, έχει αναγνωρισθεί νομολογιακά. Πιο συγκεκριμένα : (α) Στην υπόθεση In Re Pelmako ανωτέρω, αναφέρθηκαν τα εξής : «Σημειώνεται επίσης ότι η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσο διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου· δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς.» (β) Στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, 222, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Γι' αυτό η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» (βλ. επίσης, Γίγας ν. Ουστά
(1994)1 Α.Α.Δ. 1109, Re Martin Coulter Enterprises Ltd [1988] ΒCLC 12, 19, Re A Company [1894] 2 Ch. 349, 350 και Alecos Constantinides v. 1.Ekdotiti Eteria Vima Ltd, κ.α.
(1983)1A C.L.R. 348, 349). Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγόμενων ποσό €17.976,83, πλέον τόκους, δυνάμει δανείου ή και πιστωτικών διευκολύνσεων σε τρεχούμενο λογαριασμό που παραχώρησαν στην εναγόμενη 1, με βάση έγγραφη συμφωνία ημερ. 20/7/
- Τις υποχρεώσεις της εναγόμενης 1, εγγυήθηκαν γραπτώς οι εναγόμενοι 2 και 3 και κάποιος Αντωνίου, ο οποίος απεβίωσε. Ως αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης, επειδή κατά ή περί την 16/8/2018 ο λογαριασμός που ανοίχθηκε επ' ονόματι της εναγόμενης 1 παρουσίαζε υπέρβαση και ή δεν λειτουργούσε κανονικά, οι ενάγοντες τερμάτισαν τη συμφωνία και ή το λογαριασμό και ζήτησαν από τους εναγόμενους να εξοφλήσουν το χρεωστικό υπόλοιπο, χωρίς όμως αυτοί να ανταποκριθούν. Η αγωγή 1433/2019 ηγέρθη εναντίον της εναγόμενης 1 στην παρούσα και εναντίον δύο άλλων προσώπων (Μ.Χ.Η και Μ.Μ.Η - βλ. το τεκμ. Β στην αίτηση). Αφορά δάνειο ύψους €197.000.-, το οποίο με βάση τους ενάγοντες, χορηγήθηκε στα εν λόγω πρόσωπα δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερ. 27/4/
- Προς περαιτέρω εξασφάλιση και εγγύηση των υποχρεώσεων των εναγόμενων στην αγωγή 1433/2019, ο Μ.Χ.Η παραχώρησε προς όφελος των εναγόντων υποθήκη επί δύο ακινήτων του. Εναντίον των ίδιων ακριβώς προσώπων με την αγωγή 1433/2019, ηγέρθη και η αγωγή 683/2020 (βλ. το τεκμ. Β στην αίτηση). Η τελευταία αγωγή, σύμφωνα με τους ενάγοντες, αφορά δάνειο ύψους €390.000.-, το οποίο χορηγήθηκε με βάση έγγραφη συμφωνία ημερ.27/4/
- Προς περαιτέρω εξασφάλιση και εγγύηση των υποχρεώσεων των εναγόμενων στην αγωγή 683/2020, η εναγόμενη 1 παραχώρησε προς όφελος των εναγόντων υποθήκη επί οικοπέδου της. Με βάση όσα αναφέρονται ανωτέρω, γίνεται θα έλεγα αμέσως και πλήρως αντιπληπτό γιατί οι αγωγές 1433/2019 και 683/2020 έχουν συνενωθεί. Οι ενάγοντες και οι εναγόμενοι είναι τα ίδια πρόσωπα, αφορούν 2 συμφωνίες δανείου που υπεγράφησαν την ίδια ημερομηνία, οι εξασφαλίσεις που δόθηκαν συνίστανται σε υποθήκες και τα θέματα που εγείρονται από την υπεράσπιση στις δύο αγωγές είναι κοινά. Κρίθηκε προφανώς ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να συνεκδικαστούν. Δεν είναι όμως καθόλου αντιληπτό, γιατί θα έπρεπε οι ενάγοντες να συμπεριλάβουν την αξίωση της παρούσας αγωγής στις συνενωμένες αγωγές. Στην παρούσα, οι εναγόμενοι 2 και 3, εγγυητές της εναγόμενης 1, δεν έχουν σχέση με τις εν λόγω αγωγές και η σύμβαση αφορά δάνειο ή και πιστωτικές διευκολύνσεις σε τρεχούμενο λογαριασμό. Ούτε με βρίσκει σύμφωνο η θέση των εναγόμενων ότι μιλούμε για τα ίδια γεγονότα. Οι ενάγοντες είχαν κατά την κρίση μου κάθε δικαίωμα να καταχωρήσουν και να προωθήσουν την παρούσα αγωγή και καμία καταπίεση, κακοπιστία, αδικία, δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων των εναγόμενων ή κατάχρηση, έχει καταδειχθεί. Παντελώς αβάσιμη κρίνεται και η θέση ότι η αγωγή είναι επιπόλαιη ή παρενοχλητική (frivolous or vexatious). Επίσης, υπό τις περιστάσεις, δεν τίθεται θέμα δεδικασμένου, κάτι που αναφέρεται, γενικά και αόριστα, στην αγόρευση της συνηγόρου των εναγόμενων. Όσον αφορά την εισήγηση των εναγόμενων, ότι τυγχάνει εφαρμογής ο κανόνας της υπόθεσης Henderson v. Henderson, 1843-1860, All ER Rep 378 - ο οποίος υιοθετήθηκε στην κυπριακή υπόθεση Avgousta K. Theori v. Maroula A. Tzioni
(1984)1 CLR 296 -, αναφέρω πως δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ο κανόνας αποβλέπει στην καταστολή και αποτροπή της πολλαπλότητας των δικαστικών διαδικασιών, όταν διαφαίνεται να είναι απόρροια τακτικής παρά αντικειμενικής ανάγκης, αφού η έγερση πολλαπλών δικαστικών διαδικασιών ή ο κατακερματισμός μιας αντιδικίας σε πολλές επιμέρους διαφορές, όταν θα μπορούσαν να είχαν επιλυθεί όλα τα θέματα σε μία διαδικασία, αποβαίνει σε βάρος των συμφερόντων της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Ο κανόνας στην Henderson διατυπώθηκε συγκεκριμένα ως εξής: «the Court requires the parties to that litigation to bring forward their whole case, and will not (except under special circumstances) permit the same parties to open the same subject of litigation in respect of a matter which might have been brought forward as part of the subject in contest, but which was not brought forward, only because they have, from negligence, inadvertence, or even accident, omitted part of their case.» Θεωρώ πως τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής, δεν «ανήκουν κανονικά» (properly belonged) [βλ. την Avgousta K. Theori v. Maroula A. Tzioni ανωτέρω], σε οποιαδήποτε εκ των άλλων δύο αγωγών, οι οποίες καταχωρίστηκαν προγενέστερα. Τα επίδικα θέματα και οι αξιώσεις της παρούσας, δεν απορρέουν από τα ίδια γεγονότα με τις άλλες αγωγές και δεν θεωρώ ότι υπό τις περιστάσεις θα έπρεπε να είχαν εναχθεί οι εναγόμενοι στην παρούσα, σε κάποια εκ των άλλων δύο αγωγών, προς επίλυση τους, ούτε προκύπτει η καταχώρηση της παρούσας αγωγής να είναι «απόρροια τακτικής». Συναφώς, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης €1000.- πλέον ΦΠΑ, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγόμενων 1, 2 και 3-αιτητών. (Υπ.)..................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο