← Κύπρος

Μιχαήλ Ματθαίου ν. Vavakos Estates Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1335/2021, 21/12/2022

Μιχαήλ Ματθαίου ν. Vavakos Estates Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1335/2021, 21/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A189 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1335/2021 ΜΕΤΑΞΥ: Μιχαήλ Ματθαίου Ενάγοντα -και-

  1. Vavakos Estates Ltd
  2. Αντώνης Βαγιανός
  3. Μιχαλάκης Νεοκλή Σκουρουμούνης
  4. Μιχαλάκης Κεφάλας
  5. Γαβριήλ Γαβριήλ
  6. Πανίκος Γιατρού
  7. Ανδριαννή Παναγιώτου
  8. Βαγιανός Χριστάκης Εναγόμενων ---------------------------------------------------------------- Αίτηση του Ενάγοντα ημερομηνίας 26/11/21 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 21 Δεκεμβρίου 2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κα Αλεξάνδρου για κα Μ. Μικελλίδου Για τους Εναγόμενους 1, 2 και 6 - Καθ' ων η αίτηση: κα Κουρέα για Θέμης Θωμά & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 5 - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Α. Πατσιάς για Αδάμος Λάντος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγικά Την ίδια ημέρα που καταχωρήθηκε το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, ο ενάγοντας καταχώρισε την επίδικη μονομερή αίτηση, ζητώντας την έκδοση διαφόρων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου τέθηκε η αίτηση, δεν εξέδωσε μονομερώς τα διατάγματα και έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης. Οι εναγόμενοι 1, 2, 5 και 6, μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και της αίτησης σ' αυτούς, καταχώρησαν εμφάνιση δια δικηγόρου και ακολούθως τις ενστάσεις τους στην αίτηση. Προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα, αναφέρεται ότι οι εναγόμενοι 3 και 4, αν και επιδόθηκε σ' αυτούς το κλητήριο και η αίτηση, δεν εμφανίστηκαν στη διαδικασία, ενώ οι εναγόμενοι 7 και 8, καταχώρησαν μεν σημείωμα εμφάνισης, αλλά δεν καταχώρησαν ένσταση στην επίδικη αίτηση, προφανώς επειδή δεν τους επηρεάζει κάποιο εκ των αιτούμενων διαταγμάτων. Η Επίδικη Αίτηση Ο ενάγοντας, ζητά τα ακόλουθα διατάγματα (παρατίθενται αυτούσια): « Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και να εμποδίζει το Επαρχιακό κτηματολόγιο Λάρνακας να προχωρήσει στην μεταβίβαση του διαμερίσματος [ ] Λάρνακας Ζ7 στους εναγόμενους 3 και 4 και να παραμείνει μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής επ' ονόματι του ενάγοντα. Το εν λόγω διαμέρισμα είναι μέρος του ακίνητου στο σύνολο του που είναι [ ]. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και να εμποδίζει το Επαρχιακό κτηματολόγιο Λάρνακας να προχωρήσει στην μεταβίβαση του διαμερίσματος [ ] Λάρνακας Ζ6 στους εναγομένους 5, 6 και να παραμείνει μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής επ' ονόματι του ενάγοντα . Το εν λόγω διαμέρισμα είναι μέρος του ακίνητου στο σύνολο του που είναι [ ]. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και να εμποδίζει τους εναγόμενους 3, 4 όπως με οποιοδήποτε τρόπο πωλήσουν, υποθηκεύσουν, μεταβιβάσουν, δωρίσουν, διαθέσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν και ή διανέμουν και/ή επιβαρύνουν το διαμέρισμα [ ] Λάρνακας διαμέρισμα Ζ7 και/ή οποιοδήποτε μέρος αυτού μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και να εμποδίζει τον εναγόμενο 5 όπως με οποιοδήποτε τρόπο πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, δωρίσει, διαθέσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει και/ή διανέμει και/ή επιβαρύνει το διαμέρισμα [ ] Λάρνακας διαμέρισμα Ζ6 και/ή οποιοδήποτε μέρος αυτού μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής. » Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4 - 9, 10, 11 και 12, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148, άρθρα 26 και 43, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.θ.1-9, Δ.59 και Δ.64, στις αρχές της επιείκειας, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του ενάγοντα. Σύμφωνα με τον τελευταίο, η Εναγόμενη 1 είναι δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και μεταξύ άλλων ασχολείται με εργοληπτικές εργασίες και επίσης με αγορά και πώληση ακινήτων. Ο εναγόμενος 2, το 1985, ήταν διευθυντής της εναγόμενης 1 και ευθύνεται προσωπικά για όλα τα έργα τα οποία αναλάμβανε η εναγόμενη 1, καθότι σε όλες τις διαπραγματεύσεις που είχε με τον εναγόμενο 2, αυτός δεσμευόταν προσωπικά για το αποτέλεσμα του έργου που θα αναλάμβανε η εναγόμενη
  9. Οι Εναγόμενοι 3 και 4, αγόρασαν από τον ίδιο το διαμέρισμα Ζ7, με αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 4/3/2010 (τεκμ.1), ενώ ο εναγόμενος 6 αγόρασε το διαμέρισμα Ζ6, με αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 25/8/2006 (τεκμ.2). Ο εναγόμενος 5 είναι αγοραστής του διαμερίσματος Ζ6, με εκχωρητήριο έγγραφο, από τον εναγόμενο
  10. Η Εναγόμενη 7 είναι η πιστοποιών υπάλληλος, η οποία πιστοποίησε την υπογραφή του στα έγγραφα που κατέθεσαν οι εναγόμενοι 1 και 2 και η οποία φέρει ευθύνες δια την ζημιά και ή απώλεια που υπέστη, ο δε εναγόμενος 8 είναι πιστοποιών υπάλληλος, αδερφός του εναγόμενου 2 και πιστοποίησε την υπογραφή του σε πληρεξούσιο έγγραφο που του υπέδειξε ο εναγόμενος
  11. Ως αναφέρει, είναι ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου του κτήματος [ ], στα Περβόλια και στις 20/8/1985, συμφώνησε με την εναγόμενη 1 να πωλήσει το μερίδιο του, με σκοπό ο αγοραστής να ανεγείρει τουριστικό συγκρότημα (τεκμ.3). Με το εν λόγω πωλητήριο έγγραφο συμφώνησε, μόλις ανεγερθεί η οικοδομή με τα διαμερίσματα, ν' αποκτήσει 2 διαμερίσματα του ενός υπνοδωματίου στον 1ον όροφο, εκτάσεως ουχί λιγότερο των 50 τετραγωνικών, με 10% κοινόχρηστους χώρους και 1 διαμέρισμα των δύο υπνοδωματίων στο ισόγειο. Περαιτέρω αναγράφεται ότι θα υπάρχει καλυμμένος χώρος για parking 50% μόνο για το ισόγειο διαμέρισμα, που είναι το Ζ5, δηλαδή το δικό του. Στην παράδοση των διαμερισμάτων δεν του παρέδωσε το parking διότι δεν το έκανε, καθότι δεν προνόησε στα αρχιτεκτονικά σχέδια και του το παρέδωσε εκ των υστέρων. Εκ των υστέρων εκδόθηκαν τίτλοι επ' ονόματι του, για τα τρία διαμερίσματα (τεκμ.4). Ακολούθως, επί των διαμερισμάτων των εναγόμενων 3, 4 και 5, έγιναν επιπλέον προσθηκομετατροπές από τους εναγόμενους 1 και
  12. Το 2012-2013 έγινε προσθήκη στεγασμένου χώρου στάθμευσης στο ισόγειο διαμέρισμα Ζ5, το οποίο ως αναφέρθηκε του ανήκει και η ταράτσα του χώρου στάθμευσης ενσωματώθηκε στις βεράντες των διαμερισμάτων των εναγόμενων 3, 4 και
  13. Τα επιπλέον τετραγωνικά μέτρα σε σχέση με εναγόμενους 3 και 4 είναι 22 τ.μ. και σε σχέση με τον εναγόμενο 5 είναι 17 τ.μ. Αυτά τα τετραγωνικά μέτρα δικαιωματικά θα έπρεπε να του ανήκουν και ως εκ τούτου τα διεκδικεί. Τα αρχικά μέτρα πώλησης ακάλυπτου χώρου των διαμερισμάτων Ζ6 και Ζ7 ήταν 3.15 τ.μ. (τεκμ.5). Ζήτησε από τους εναγόμενους 1-5 να πληρωθεί τα έξτρα τετραγωνικά που του ανήκουν και αρχικά ήρθαν σε συμφωνία. Τότε αποτάθηκε σε αρχιτέκτονα και πολιτικό μηχανικό και εκτιμητή και κατέβαλε το ποσόν των €1600 ευρώ, για να μπορέσει να δοθεί επιπλέον τιμή στα επιπλέον τετραγωνικά μέτρα, αλλά η αρχική συμφωνία ναυάγησε. Ακολούθως, ο εναγόμενος 2, ως διευθυντής της εναγόμενης 1, προέβη σε πλαστογράφηση της υπογραφής του σε αρκετά έγγραφα, τα οποία παρέδωσε στο κτηματολόγιο. Την υπογραφή του, πιστοποίησε η εναγόμενη
  14. Επίσης, ο εναγόμενος 8, πιστοποίησε την υπογραφή του, την οποία πλαστογράφησε ο εναγόμενος 2, στο πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 30/12/
  15. Οι εναγόμενοι 1 και 2 προχώρησαν και κατέθεσαν τα πλαστογραφημένα έγγραφα στο κτηματολόγιο Λάρνακας, ότι συγκατατίθεται στην έκδοση τίτλων των διαμερισμάτων με αρ. θύρας Ζ6 και Ζ7 σύμφωνα με το σχέδιο σε αυτά και όχι με το αρχιτεκτονικό σχέδιο που επισυνάπτεται στο πωλητήριο (τεκμ.6). Επίσης τέθηκε η υπογραφή του και στην γραπτή δήλωση, ότι επιθυμεί να ονομάζεται το συγκρότημα με άλλο όνομα, χωρίς να έχει υπογράψει. Το ίδιο συνέβη σε όλη την δέσμη εγγράφων. Για να δυνηθεί να γίνει κάθετος διαχωρισμός επί του τεμαχίου και να λάβει τα επιπλέον τετραγωνικά μέτρα, αποτάθηκε στον Έπαρχο Λάρνακας, ο οποίος του ζήτησε να του προσκομίσει κάποια έγγραφα και τότε ενημερώθηκε για τα ως άνω πλαστογραφημένα έγγραφα. (βλ. τεκμ.7). Αμέσως κατάγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία Λάρνακας (τεκμ.8) και κατέφυγε σε γραφολόγο προς εξέταση της υπογραφής του. Ο γραφολόγος στην έκθεση του, απεφάνθη ότι η υπογραφή δεν του ανήκει (τεκμ.9). Το κτηματολόγιο, ακολούθως, τον ενημέρωσε αρχικά ότι για τις όποιες αλλαγές έχει αιτηθεί να κάμει, θα χρειαστεί τη συγκατάθεση των αγοραστών και με επιστολές ημερ. 20/5/2019 και 26/10/2021 τον ενημερώνουν ότι θα προχωρήσουν σε μεταβίβαση του διαμερίσματος που αφορά τον εναγόμενο 6, ο οποίος το παραχώρησε με εκχωρητήριο έγγραφο στον εναγόμενο
  16. Αμέσως και συγκεκριμένα στις 3/6/2019, καταχώρησε ένσταση στην επιστολή ημερ. 20/5/2019, ως επίσης καταχώρησε ένσταση στην επιστολή του κτηματολογίου ημερ. 26/10/2021, η οποία και απορρίφθηκε, ενημερώνοντας τον ότι έχει το δικαίωμα εντός 30 ημερών να καταθέσει διάταγμα του δικαστηρίου που να μην επιτρέπει την μεταβίβαση μέχρι εκδίκασης της αγωγής (βλ. τεκμ.10 και 11). Τέλος, αναφέρει ουσιαστικά ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Οι ενστάσεις των εναγόμενων 1, 2 και 6 Οι εν λόγω εναγόμενοι καταχώρησαν ξεχωριστές ενστάσεις. Παραθέτω τους λόγους ένστασης που προβάλλει η εναγόμενη 1: «
  17. Η Αίτηση είναι αστήρικτη και/ή λανθασμένη και/ή καταχρηστική και/ή στηρίζεται επί των λανθασμένων και/ή είναι αντίθετη με τους διαδικαστικούς θεσμούς και/ή μη συνάδουσα με τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και/ή πάσχει και/ή είναι αντινομική.
  18. Από τα όσα παραθέτει ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση, δεν προκύπτει κανένας επαρκής και/ή καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής/απαντητικής ένορκης δήλωσης και/ή είναι ελλιπής και/ή καταχρηστική και/ή αβάσιμη. Η αιτούμενη αίτηση δεν αποκαλύπτει ουσιώδη γεγονότα και/ή έγγραφα και/ή η ένορκη δήλωση του κου Ματθαίου Μιχαήλ είναι ελλιπής και/ή ελαττωματική και/ή η μαρτυρία που δίδεται με αυτήν δεν μπορεί να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο.
  19. Ο Αιτητής δεν απέσεισε το βάρος που φέρει αναφορικά με την ύπαρξη καλού λόγου για την καταχώριση της αίτησης, εφόσον απέτυχε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία πειστικά ως προς το ότι το αίτημα του υποβάλλεται για καλό λόγο.
  20. Υπάρχει εξ υποσχέσεως κώλυμα και ο Αιτητής εμποδίζεται στις αιτούμενες θεραπείες λόγω του εξ' υποσχέσεως κωλύματος αφού ο ίδιος υπέγραψε την επιστολή προς το Κτηματολόγιο που αφορούσε την Αίτηση Εγκλωβισμένου Αγοραστή - ΑΕΑ 18/
  22. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή η αίτηση στερείται νομικού ερείσματος και/ή το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης δεν δικαιολογεί την παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας και/ή του αιτούμενου διατάγματος.
  23. Ο Αιτητής δεν προσφέρει καμιά μαρτυρία και/ή καμιά επαρκή μαρτυρία και/ή δεν εξηγεί για ποιο λόγο θα είναι δύσκολο να αποζημιωθεί και/ή να αποκατασταθεί σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που επιτύχει η αγωγή του. Πλήρης δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο και/ή ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει και/ή υποδείξει ότι είναι αδύνατον ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  24. Δεν συντρέχουν οι νομικές προϋποθέσεις που προνοεί ο Νόμος 14/60 για να εκδοθούν τα διατάγματα που ζητούνται εις την υπό εξέταση αίτηση.
  25. Ο Αιτητής επιδιώκει θεραπεία του δικαίου της επιείκειας και καλεί το Σεβαστό Δικαστήριο να ενασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια στη βάση αυτή, χωρίς όμως ο ίδιος να προσέρχεται ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια.
  26. Το Σεβαστό Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του το απαιτούμενο υπόβαθρο για να μπορέσει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ του Αιτητή και να εκδώσει τις αιτούμενες με την υπό κρίση αίτηση θεραπείες και/ή Διατάγματα.
  27. Η έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων θα έχει ως αποτέλεσμα την ανατροπή της υφιστάμενης κατάστασης (status quo) και όχι την συντήρηση του status quo ante και/ή θα ισοδυναμούσε με ικανοποίηση της θεραπείας που ουσιαστικά επιδιώκεται με την ίδια αγωγή καθότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι πανομοιότυπα με την τελική θεραπεία που ζητείται στην αγωγή.
  28. Ο Ενάγοντας-Αιτητής απέτυχε να συνδέσει οποιαδήποτε ζημιά που ισχυρίζεται ότι παθαίνει δυνάμει της ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης.
  29. Η παρούσα αίτηση είναι ενοχλητική και/ή καταχρηστική και/ή καταπιεστική και/ή κακόπιστη και/ή βασίζεται σε παραπλανητικούς ισχυρισμούς και/ή θέτει σε αμηχανία την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή προωθείται για αλλότριους σκοπούς.
  30. Σε καμία περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
  31. Η έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα επηρεάσει τα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση 1, αφού θα τους επιφέρει περαιτέρω ζημιά και/ή αδικία και καθυστέρηση στην διαδικασία καθ' ότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά, αόριστα και ασαφείς και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθουν.
  32. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική και στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλειπή νομική βάση.
  33. Ο Αιτητής απέκρυψε γεγονότα στο Δικαστήριο και προέβει σε δηλώσεις οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή παραθέτει ισχυρισμούς άσχετους, αβάσιμους σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση
  35. Η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη, καθότι ο Αιτητής προσπαθεί να εισάγει σε αυτό το στάδιο ανεπίτρεπτη στοιχεία και να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Η έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα επηρεάσει τα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση 1, και θα του επιφέρει περαιτέρω ζημιά και/ή αδικία και καθυστέρηση στην διαδικασία.
  36. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
  37. Με την Αίτηση του ο Αιτητής επιχειρεί να προδικάσει το αποτέλεσμα της δικαστικής διαδικασίας αποστερώντας από την Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση 1 να ακουστεί ολοκληρωμένα.
  38. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει σαφώς προς την Καθ' ης η Αίτηση
  40. Η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι το αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή έχει παραγραφεί.
  41. Η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και/ή αστήρικτη αφού ο Αιτητής αποκρύπτει και/ή δεν επισυνάπτει τα υπό αναφορά τεκμήρια που αναφέρονται στο σώμα της Ένορκης του Δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση.
  42. Η υπό κρίση αίτηση είναι καταδικασμένη να αποτύχει αφού η υπό αναφορά Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι ανύπαρκτη και/ή έχει μετονομαστεί και/ή αναγράφεται με λανθασμένο και/ή ανύπαρκτο αριθμό εγγραφής.
  43. Οποιοσδήποτε διαφορές μπορεί αν προκύπταν μεταξύ του Ενάγοντα και της Καθ' ης η Αίτηση 1 έχουν επιλυθεί με την αγωγή υπ' αριθμό 1539/15 και ακολούθως με την υπογραφή δεσμευτικής συμφωνίας μεταξύ των μερών. » Όμοιους λόγους ένστασης, προβάλλουν και οι εναγόμενοι 2 και 6, με τις εξής διαφοροποιήσεις: Στις ενστάσεις των εναγόμενων 2 και 6 δεν υπάρχουν οι λόγοι ένστασης 23 και 24 ανωτέρω. Ο εναγόμενος 2, προβάλλει και τον ακόλουθο λόγο ένστασης (αρ.23): «Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ουδεμία προσωπική σχέση και/ή άλλως πως είχε και/ή έχει με τον Ενάγοντα.» O δε εναγόμενος 6, ενίσταται και για το εξής λόγο (αρ.5): «Η παρούσα διαδικασία δεν αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση 6 καθότι έχει υπογράψει εκχωρητήριο έγγραφο προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση 5, με αποτέλεσμα να μην κατέχει κανένα δικαίωμα και/ή υποχρέωση επί του επίδικου ακινήτου.» Οι ενστάσεις βασίζονται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και ειδικότερα στις Δ.27, θ.θ. 1-4, Δ.39, Δ.48, θ.θ. 1-3, 8

(1)-
(2), 9 και Δ.64, θ.θ. 1-2, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/1960, άρθρα 32, 43 και 47, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμο Κεφ. 224, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/1965, άρθρα 18-20, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, στον περί Συμβάσεων Νόμο, στο άρθρο 30
(2)και
(3)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου, πρακτική επί του κοινοδικαίου και επί των Αρχών της επιείκειας. Οι ενστάσεις δε υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις (ΕΔ) των Ορθόδοξου Βαγιανού, διευθυντή της εναγόμενης 1, εναγόμενου 2 και εναγόμενου 6 αντίστοιχα. Η Ένσταση του εναγόμενου 5 Ο εναγόμενος 5, με την ένσταση του, προβάλλει 15 λόγους ένστασης, που είναι οι ακόλουθοι : «
  1. Η Αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή απαράδεκτη και/ή δεν συντρέχουν οι εκ του Νόμου προϋποθέσεις για την επιτυχία της.
  2. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά, αόριστα και ασαφείς και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθούν.
  3. Ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες και δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την υποχρέωσή του να ενεργεί με βάση της μέγιστης καλής πίστης (utmost good faith).
  4. Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα καθώς απέκρυψε όλη την αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 6 και του Κτηματολογίου κατά την εξέταση της Αίτησης Εγκλωβισμένου Αγοραστή - ΑΕΑ18/19, γεγονός το οποίο είναι καθοριστικό για την πορεία της παρούσας Αίτησης.
  5. Δεν συντρέχουν οι νομικές προϋποθέσεις που προνοεί ο Νόμος 14/60 για να εκδοθούν τα διατάγματα στην παρούσα αίτηση ημερομηνίας 26/11/2021 και ειδικότερα ο Αιτητής δεν δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες στην ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή.
  6. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή στερείται νομικού υπόβαθρου και/ή ερείσματος και/ή δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και/ή του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60 και/ή του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου του Κεφαλαίου
  8. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει σαφώς προς τον Καθ' ου η Αίτηση
  10. Υπάρχει εξ υποσχέσεως κώλυμα (promissory estoppel) και ο Αιτητής εμποδίζεται στις αιτούμενες θεραπείες λόγω του εξ υποσχέσεως κωλύματος και αφού ο ίδιος ο Αιτητής υπέγραψε την επιστολή προς το Κτηματολόγιο που αφορούσε την Αίτηση Εγκλωβισμένου Αγοραστή - ΑΕΑ18/
  12. Η απαίτηση του Αιτητή είναι χρηματική και δεν καταγράφει κανένα λόγο ότι σε περίπτωση που πετύχει την αγωγή του, ο Εναγόμενος 5 - Καθ' ου η Αίτηση 6 θα αδυνατούσε να αποζημιώσει τον Ενάγοντα.
  13. Τόσο η Αίτηση ημερομηνίας 26/11/2021 όσο και το Κλητήριο Ένταλμα ημερομηνίας 26/11/2021 προκαλούν σύγχυση προς το Σεβαστό Δικαστήριο και δεν είναι ξεκάθαρο από ποιους Εναγόμενους επιζητά θεραπείες και/ή χρηματικό ποσό.
  14. Ο Αιτητής ουδεμία ζημιά θα υποστεί από την μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  15. Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και/ή ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Ο Αιτητής ουδεμία αναφορά κάνει τόσο στην Αίτηση όσο και στην Ένορκο Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση στο κατεπείγον για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  16. Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την Αίτηση και/ή το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει αυτήν είναι ελλιπές και/ή ανεπαρκές και/ή δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και/ή Απόφασης.
  17. Η επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση περιέχει ισχυρισμούς άσχετους, αβάσιμους και άκυρους σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα που αναφέρεται ο Καθ' ου η Αίτηση 6 στην Ένορκο Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση του.
  18. Η Αίτηση του Αιτητή είναι κακόπιστη και/ή καταχρηστική (oppressive and vexatious). » Η Ένσταση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφάλαιο 6, άρθρα 3-9, στη Δ.48, θ.θ.1, 2, 4-8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/1960, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, άρθρο 65Β, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 1965, άρθρα 18-31, στον περί Συμβάσεων Νόμο, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, στη Νομολογία, στο Δίκαιο της Επιείκειας, στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες, στην πρακτική και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η ένσταση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του εναγόμενου
  19. Η ακρόαση της αίτησης και οι αγορεύσεις των δικηγόρων Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων καταχωρίστηκαν, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση οιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Οι συνήγοροι των διαδίκων μέσω γραπτών αγορεύσεων παρουσίασαν στο Δικαστήριο την επιχειρηματολογία τους και αναφέρθηκαν και σε νομολογία επί του θέματος. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει πολύ προσεκτικά τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων, δεν κρίνεται όμως σκόπιμο να επαναληφθούν εδώ όσα αναφέρουν. Θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω, εάν τούτο κριθεί αναγκαίο. Νομικές Αρχές Έκδοσης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων - Άρθρο 32, Ν.14/60 Οι αρχές έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος με βάση το άρθρο 32 * του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, είναι οι ακόλουθες: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και (γ) Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 CLR 557 και Papapetrou Bros Ltd v. Αντρούλλας Παπαπέτρου
(2003)1 ΑΑΔ 741). Η ύπαρξη των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει πόσο δίκαιο και εύλογο είναι να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. (βλ. Odysseos πιο πάνω και Χριστοφή Κουνούνα v. C. & A. Simonos Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 1361). Δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- * 32.-
(1)Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov. της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί (βλ. Κώστα Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 ΑΑΔ 1235). Η πρώτη προϋπόθεση, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (βλ. Odysseos πιο πάνω). Η δεύτερη προϋπόθεση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, έχει ερμηνευθεί ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από «το ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Odysseos πιο πάνω). Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 2015). Το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Θα πρέπει απλά να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1653). Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας (βλ. Πολιτική Έφεση 145/2011, Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd, ημερ. 13/6/2013). Η προοπτική επιτυχίας και η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας (βλ. Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 253, στη σελ. 257). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32. Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 CLR 263 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστόφορου κ.ά.
(1995)1 AAΔ 248). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, το Δικαστήριο εξετάζει την πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα ή αν θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (βλ. Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 396). Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή (βλ. M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v. Timberland Co.
(1997)1 AΑΔ 1799, Κυρισάββα κ.ά. v. Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Ως δε επεξηγήθηκε στην Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.ά. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Έφεση Αρ. Ε203/2013, ημερ. 11/9/2019, το θέμα αυτό, δεν εξετάζεται αορίστως, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το περιεχόμενο των στοιχείων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου. Αξιολόγηση Θα ξεκινήσω από την κοινή θέση των εναγόμενων, ότι τα αιτητικά Α και Β θα πρέπει ν' απορριφθούν, επειδή απευθύνονται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας που δεν είναι διάδικος στην αγωγή και δεν του έχει επιδοθεί η αίτηση. Μελετώντας το φάκελο της διαδικασίας, διαπιστώνω ότι τόσο η αγωγή όσο και η επίδικη αίτηση, έχουν επιδοθεί στο Κτηματολόγιο Λάρνακας στις 14/12/2021, το οποίο έλαβε γνώση της διαδικασίας. Το Κτηματολόγιο, ακολούθως, δεν ζήτησε να παρέμβει στη διαδικασία και ουδέποτε εμφανίστηκε στο Δικαστήριο οιοσδήποτε εκπρόσωπος του για ν' αναφέρει οτιδήποτε. Συναφώς, η θέση αυτή των εναγόμενων θα πρέπει ν' απορριφθεί. Ο ενάγοντας, με βάση το πωλητήριο έγγραφο ημερ.4/3/2010, εκ του οποίου ο ενάγοντας για άγνωστο λόγο επισυνάπτει μόνον την 1η σελίδα (βλ. τεκμ.1 στην αίτηση), πώλησε στους εναγόμενους 3 και 4, το διαμέρισμα αρ. Ζ7, ενώ με βάση το πωλητήριο έγγραφο ημερ.25/8/2006 (βλ. τεκμ.2 στην αίτηση), πώλησε στον εναγόμενο 6, το διαμέρισμα αρ. Ζ
  1. Ο εναγόμενος 6, παραχώρησε το εν λόγω διαμέρισμα στον εναγόμενο 5, δυνάμει εκχωρητηρίου εγγράφου. Ο ενάγοντας παρέμεινε ιδιοκτήτης του διαμερίσματος αρ. Ζ5, που ευρίσκεται στο ίδιο συγκρότημα διαμερισμάτων. Τα τρία πιο πάνω διαμερίσματα, περιήλθαν στην ιδιοκτησία του ενάγοντα, κατόπιν συμφωνίας με τους εναγόμενους 1 ημερ.20/8/1985 (βλ. τεκμ.3 στην αίτηση), οι οποίοι αγόρασαν το μερίδιο του ενάγοντα στο ακίνητο επί του οποίου ανεγέρθηκε το συγκρότημα διαμερισμάτων και εις αντάλλαγμα του παραχώρησαν τα συγκεκριμένα διαμερίσματα. Παρενθετικά, αναφέρεται ότι σύμφωνα με τον ενάγοντα, ο εναγόμενος 2 ήταν διευθυντής της εναγόμενης 1 το 1985 και ευθύνεται προσωπικά για όλα τα έργα τα οποία αναλάμβανε η εναγόμενη 1, καθ' ότι σε όλες τις διαπραγματεύσεις που είχε με τον εναγόμενο 2, ο τελευταίος δεσμευόταν προσωπικά για το αποτέλεσμα του όλου έργου που θα αναλάμβανε η εναγόμενη 1 εταιρεία. Αν ο ενάγοντας με όσα αναφέρει, εννοεί ότι ο εναγόμενος 2, διευθυντής τότε της εναγόμενης 1, εγγυάτο και προσωπικά για το αποτέλεσμα του έργου, θα πρέπει κατ' αρχήν να λεχθεί ότι δεν δίνονται επαρκείς λεπτομέρειες για να καταδειχθεί παροχή προσωπικής εγγύησης από τον εναγόμενο 2, ούτε σε τι ακριβώς συνίστατο τούτη η εγγύηση. Όσα αναφέρει ο ενάγοντας κρίνονται γενικά και δεν καταδεικνύεται με βάση αυτά σύναψη «σύμβασης προς εκπλήρωση της υπόσχεσης ή υποχρέωσης τρίτου, σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από τον τρίτο» (βλ. άρθρο 84 του περί Συμβάσεων Νόμου). Από εκεί και πέρα, σε κάθε περίπτωση αναφέρεται ότι προφανώς το παράπονο του ενάγοντα στην παρούσα δεν έχει να κάνει με το έργο αυτό καθ' αυτό. Ήδη λοιπόν από αυτό το σημείο, αναφέρω ότι δεν προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση αναφορικά με τον εναγόμενο
  2. Αποτελεί θέση της εναγόμενης 1, ότι έχει μετονομαστεί σε Βαγιανός & Προμαχώνας Λτδ και η επωνυμία στην οποία κάνει αναφορά ο ενάγοντας είναι ανύπαρκτη. Επίσης, ο αριθμός εγγραφής στον οποίο κάνει αναφορά ο ενάγοντας είναι λανθασμένος. Ο αριθμός εγγραφής που καταγράφεται στον τίτλο της αγωγής, προκύπτει ότι είναι λανθασμένος αφού με βάση το τεκμήριο 1 στην ένσταση της εναγόμενης 1, φαίνεται ν' ανήκει σε κάποια εμπορική επωνυμία. Αναφορικά με την επωνυμία, δεν επισυνάπτεται κάποιο σχετικό έγγραφο του Εφόρου Εταιρειών που να επιβεβαιώνει την μετονομασία. Το τεκμήριο 2 στην ένσταση της εναγόμενης 1, που αφορά ένα έγγραφο που τιτλοφορείται ως συμφωνητικό, δεν είναι υπογραμμένο από οποιοδήποτε μέρος εκ των αναφερόμενων ως συμβαλλόμενων ή από μάρτυρες, ενώ το τεκμήριο 1 στην ένσταση του εναγόμενου 2, δείχνει απλά τους διευθυντές και γραμματέα της εταιρείας Βαγιανός & Προμαχώνας Λτδ. Από την άλλη, την επωνυμία Βαγιανός & Προμαχώνας Λτδ την συναντούμε σε έγγραφα που κατέθεσε και ο ίδιος ο ενάγοντας. Μάλιστα, ο ενάγοντας, στην καταγγελία του στην Αστυνομία (βλ. τεκμ.8), αναφέρθηκε σε πλαστογράφηση εγγράφων και κυκλοφορία πλαστών εγγράφων κατά τη διαδικασία της συμφωνίας αντιπαροχής μεταξύ της εταιρείας Βαγιανός & Προμαχώνας Λτδ και του ιδίου. Εφόσον ο ενάγοντας φαίνεται ότι γνώριζε αυτό το πράγμα, δεν είναι αντιληπτό βέβαια γιατί η αγωγή καταχωρίστηκε εναντίον της εναγόμενης 1 με το προηγούμενο της όνομα, όμως δεν θεωρώ πως η νομική διαδικασία εναντίον της καθίσταται ελαττωματική (βλ. άρθρο 19
(4)του Κεφ.113, στο Annual Practice του 1958 V.1, σελ.421 και στο Practice Direction 1965 1 All ER σελ.43). Πάντως, δεν μπορεί να μην επισημανθεί, ότι η πλευρά της εναγόμενης 1 καταχώρησε εμφάνιση και ένσταση με το προηγούμενο της όνομα, ενώ περαιτέρω ουδέν έπραξε για παραμερισμό της διαδικασίας εναντίον της, εάν θεωρούσε ότι η διαδικασία ηγέρθη και συνέχιζε εναντίον ανύπαρκτου προσώπου - που δεν είναι αυτή η περίπτωση. Ως αναφέρει ο ενάγοντας, το 2012-2013 έγινε προσθήκη στεγασμένου χώρου στάθμευσης στο ισόγειο διαμέρισμα Ζ5, το οποίο του ανήκει και η ταράτσα του χώρου στάθμευσης ενσωματώθηκε στις βεράντες των διαμερισμάτων των εναγόμενων 3, 4 και
  1. Τα επιπλέον τετραγωνικά μέτρα σε σχέση με τους εναγόμενους 3 και 4 είναι 22 τ.μ. και σε σχέση με τον εναγόμενο 5 είναι 17 τ.μ. Αυτά τα επιπλέον τετραγωνικά μέτρα θα έπρεπε να του ανήκουν δικαιωματικά και ως εκ τούτου τα διεκδικεί. Τα αρχικά μέτρα πώλησης ακάλυπτου χώρου των διαμερισμάτων Ζ6 και Ζ7 ήταν 3.15 τ.μ. Γιατί όμως του ανήκουν δικαιωματικά αυτά τα τετραγωνικά μέτρα και που ακριβώς στηρίζει την αξίωση του σε σχέση με αυτά, δεν εξηγεί. Στην παράγραφο 25 της ΕΔ του, αναφέρει ότι τυχόν μεταβίβαση των διαμερισμάτων Ζ6 και Ζ7 θα του στερήσουν τα επιπλέον τετραγωνικά μέτρα που δικαιούται σύμφωνα με το αρχικό πωλητήριο έγγραφο ημερ. 20/8/1985 και τα πωλητήρια έγγραφα ημερ. 4/3/2010 και 25/8/
  2. Δεν δίνει όμως καμία απολύτως εξήγηση σε σχέση με αυτή τη θέση του και από πού ακριβώς προκύπτει με βάση τα συγκεκριμένα έγγραφα ότι δικαιούται αυτά τα τετραγωνικά. Ας σημειωθεί πως ούτε στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου του, εντοπίζεται κάτι σχετικό με το θέμα αυτό. Στη νομική βάση της αίτησης, καταγράφονται τα άρθρα 26 και 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Το άρθρο 26 αφορά το αστικό αδίκημα της επίθεσης, που είναι εντελώς άσχετο με την παρούσα. Το δε άρθρο 43, αφορά το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης, αλλά δεν αποτελεί θέση του ενάγοντα, είτε στο κλητήριο ένταλμα, είτε στην ένορκη του δήλωση, είτε ακόμα στην αγόρευση της συνηγόρου του, ότι οιοσδήποτε εκ των εναγόμενων επεμβαίνει παράνομα στην ακίνητη ιδιοκτησία του, ούτε και ζητά άρση οιασδήποτε παράνομης επέμβασης. Στο τέλος δε της ημέρας, με βάση αυτά και έχοντας μελετήσει με προσοχή όλα τα έγγραφα που έχει παρουσιάσει, δεν γίνεται αντιληπτό σε τι ακριβώς συνίσταται το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα, κυρίως σε ότι αφορά τους εναγόμενους 3, 4 και 5, εναντίον των οποίων ζητούνται τα αιτούμενα διατάγματα. Ειδικά για τον εναγόμενο 5, να επισημανθεί και το γεγονός ότι στις 20/10/2021, δηλαδή ένα περίπου μήνα πριν την καταχώρηση της παρούσας, ο ενάγοντας, σε αντίθεση με όσα εδώ ισχυρίζεται και ζητά, υπέγραψε επιστολή προς το κτηματολόγιο Λάρνακας, λέγοντας ότι δεν φέρει ένσταση στην ολοκλήρωση της μεταβίβασης του διαμερίσματος και δηλώνει ότι έχει εξοφληθεί για όλους τους φόρους (βλ. τεκμ.1 και 2 στην ένσταση του εναγόμενου 5). Υπό τις περιστάσεις, το ότι παρουσιάστηκαν έγγραφα στο κτηματολόγιο που φέρουν την υπογραφή του ενάγοντα, προκειμένου να εκδοθούν τίτλοι με βάση σχέδιο που επισυνάφθηκε σε αυτά αντί με βάση το αρχιτεκτονικό σχέδιο και η υπογραφή του φαίνεται να είναι πλαστή, πέραν του ποινικού ζητήματος που προκύπτει για τα πρόσωπα στα οποία αποδίδει την πλαστογράφηση των εγγράφων, θεωρώ πως σε αυτό το στάδιο δεν έχει καταδειχθεί ότι έχει κάποια ουσιαστική σημασία για την παρούσα και τις προϋποθέσεις που εξετάζει το Δικαστήριο αν πληρούνται. Συναφώς, κατά την κρίση μου, δεν πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, αφού αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι δεν έχει αποκαλυφθεί σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, ούτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Νοείται ότι στη διαπίστωση ότι δεν συντρέχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, το Δικαστήριο κατέληξε κατόπιν αξιολόγησης, στο βαθμό μόνον που απαιτείται για να αποφασιστεί η παρούσα και χωρίς σε καμία περίπτωση να αποφασίζει επί αντικρουόμενων ισχυρισμών ή να προβαίνει σε εξαγωγή οποιουδήποτε τελικού συμπεράσματος. Λέγοντας αυτά, είναι σαφές πως η τύχη της αίτησης έχει σφραγιστεί. Νιώθω όμως την ανάγκη να πω και τα εξής. Ανεξάρτητα των ανωτέρω, κατά την κρίση μου δεν πληρούται ούτε η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  3. Έχοντας κατά νουν το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, θεωρώ πως ο ενάγοντας δεν έχει καταδείξει ότι υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος αποξένωσης και ότι εάν επιτύχει στην αγωγή του, δεν θα δικαιούται τα διατάγματα που αξιώνει, για παραχώρηση ουσιαστικά σ' αυτόν των τετραγωνικών μέτρων που διεκδικεί και αποζημιώσεις. Όμως, σε κάθε περίπτωση διαπιστώνεται ότι θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα. Εξάλλου ο ίδιος αναφέρει ότι ζήτησε να πληρωθεί τα επιπλέον τετραγωνικά από τους εναγόμενους 1-5 - για την αξία των οποίων έχει λάβει γνώμη από ειδικούς-, κάτι που επαναλαμβάνει σε διάφορες επιστολές που έχει καταθέσει και αυτό εισηγείται στον εναγόμενο 5 με την επιστολή τεκμ.3 στην ένσταση του τελευταίου. Δεν έχει αναφέρει ποτέ δε, ότι οι εναγόμενοι είναι αφερέγγυοι και δεν είναι σε θέση να τον αποζημιώσουν σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του. Δεν τίθεται λοιπόν θέμα ανεπανόρθωτης ζημιάς αν δεν εκδοθεί το διάταγμα ή αδυναμίας απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Τέλος, ν' αναφέρω και ότι θεωρώ άδικο για τους εναγόμενους 3, 4 και 5, να μην είναι σε θέση να προβούν σε οποιαδήποτε πράξη αναφορικά με τα διαμερίσματα τους, μέχρι την ολοκλήρωση της αγωγής, όταν η απαίτηση του ενάγοντα έχει σχέση μόνον με κάποια τετραγωνικά στην ταράτσα του χώρου στάθμευσης του, που ενσωματώθηκαν στις βεράντες των διαμερισμάτων και τα οποία ισχυρίζεται ότι δικαιούται. Με όλα αυτά υπόψη, θεωρώ πως δεν χρειάζεται να εξεταστούν άλλα θέματα. Κατάληξη Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα θα είναι προς όφελος των εναγόμενων 1, 2, 5 και 6-καθ' ων η αίτηση και σε βάρος του ενάγοντα-αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) . ........... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.