ALPHA PANARETI PUBLIC LTD ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΧΛΩΡΑΚΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 477/2018, 21/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 477/2018 Μεταξύ: ALPHA PANARETI PUBLIC LTD, εκ Πάφου Εναγόντων και
- ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΧΛΩΡΑΚΑΣ
- ΧΧΧΧΧΧ ΛΙΑΣΙΔΗΣ, εκ Χλώρακας Εναγομένων Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 12.01.22 για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων Ημερομηνία: 21.01.22 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κος Α. Αλεξάνδρου, προσωπικά, για κ.κ. Νικολέττα Χαραλάμπίδου Δ.Ε.Π.Ε. και για Koushios, Korfiotis, Papacharalambous LLC Διευθυντές Αιτητών - κος Νεόφυτος Ιωάννου και κος Ανδρέας Ιωάννου: παρόντες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρίστηκε στις 21.05.18, τελεί υπό κρίση η ορθότητα και νομιμότητα της ενέργειας της Εναγόμενης 1, με τη συμμετοχή του Εναγόμενου 2 υπό την ιδιότητα του προέδρου της Εναγόμενης 1, να τερματίσει την παροχή κοινοτικού νερού κατάλληλου για ανθρώπινη κατανάλωση προς το συγκρότημα με την ονομασία «Άγιος Νικόλαος» («Saint Nicholas») που βρίσκεται στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, φ/σχ 45/58, τμήμα 0, τεμάχιο XXXXX, στην τοποθεσία Άγιος Νικόλαος, Κοινότητα Χλώρακα της επαρχίας Πάφου, ιδιοκτησίας των Εναγόντων (στο εξής το 'συγκρότημα') με την αφαίρεση τριών από τους τέσσερις κεντρικούς υδρομετρητές που είχαν εγκατασταθεί στις εισόδους του συγκροτήματος και της τοποθέτησης των μετρητών νερού (ρολόγια νερού) που αφορούν το κάθε διαμέρισμα και κατοικία του συγκροτήματος. Τα δικόγραφα της υπόθεσης έχουν συμπληρωθεί και η αγωγή είναι ορισμένη για ακρόαση στις 08.04.
- Στην Έκθεση Απαίτησης τους οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι ενεργούν κακόπιστα και προέβησαν σε αποκοπή της παροχής κοινοτικού πόσιμου νερού δια της προαναφερόμενης πράξης στις 25.04.18 παράνομα, ετσιθελικά, εκβιαστικά, καταχρηστικά και αυθαίρετα. Σύμφωνα με τους Ενάγοντες, η Εναγόμενη 1 ουδέποτε τους απέστειλε οποιαδήποτε απόφαση για διακοπή της υδατοπρομήθειας στο συγκρότημα και ουδέποτε τους απέστειλε απόφαση για την αφαίρεση των υδρομετρητών. Είναι ακόμη η θέση τους ότι οι Εναγόμενοι προφασίστηκαν την ύπαρξη οφειλόμενων ποσών από μέρους τους (από τους Ενάγοντες), τα οποία με διάφορους παράνομους, ετσιθελικούς, καταχρηστικούς, αυθαίρετους και εκβιαστικούς τρόπους προσπαθούν να εισπράξουν από αυτούς, χωρίς οι ίδιοι να οφείλουν οποιοδήποτε ποσό, επειδή οι Εναγόμενοι γνωρίζουν ότι αδυνατούν να τα εισπράξουν από τους αγοραστές των διαμερισμάτων και κατοικιών, οι οποίοι είναι αυτοί που πραγματικά χρωστούν. Ένεκα της πιο πάνω επιλήψιμης συμπεριφοράς που χρεώνουν στους Εναγόμενους καθώς επίσης πράξεις και παραλείψεις κατά παράβαση θέσμιων υποχρεώσεων τους αναφορικά με το ζήτημα της παροχής νερού στο συγκρότημα, ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί και/ή θα υποστούν ζημιές και γι' αυτό αξιώνουν αποζημιώσεις, διάταγμα επανατοποθέτησης των κεντρικών υδρομετρητών, λεπτομερείς λογαριασμούς για όλες τις χρεώσεις - πιστώσεις που τηρούνται από την Εναγόμενη 1 σε σχέση με το πιο πάνω θέμα καθώς επίσης καθορισμό του νόμιμου και/ή ορθού υπολοίπου που τυχόν οφείλουν στην Εναγόμενη
- Στην Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι στις 24.04.18 παρατηρήθηκαν παραβιάσεις στις παροχές των υδρομετρητών και διαπιστώθηκε κλοπή νερού. Σύμφωνα με τους Εναγόμενους, οι Ενάγοντες προέβηκαν σε παράνομη παροχή νερού σε διαμερίσματα. Υπεβλήθηκε σχετική καταγγελία στην αστυνομία, η οποία προέβηκε σε διερεύνηση της υπόθεσης. Είναι ακόμη η θέση των Εναγόμενων ότι ένας εκ των διευθυντών των Εναγόντων, ήτοι ο κύριος ΧΧΧΧΧΧ Ιωάννου, κάλεσε την Εναγόμενη 1 να τερματίσει την παροχή νερού στο συγκρότημα ώστε να μην υπάρξει ξανά υπόνοια για κλοπή πόσιμου νερού. Όπως η Εναγόμενη 1 αναφέρει, όταν ενημερώθηκε γι' αυτό αφαιρέθηκαν οι κεντρικές παροχές και όλοι οι υδρομετρητές από υπάλληλο τους. Μάλιστα μία από αυτές ήταν ήδη σφραγισμένη από τον κύριο Ιωάννου. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι έδρασαν εντός των πλαισίων νομοθεσίας και κανονισμών αφού η οι Ενάγοντες, όχι μόνο αρνούνται να πληρώσουν τις οφειλές τους τις οποίες δεν έχουν εξοφλήσει, αλλά προχώρησαν και σε παράνομες επεμβάσεις στους υδρομετρητές κλέβοντας νερό. Είναι η θέση τους ότι η απόφαση τους αλλά και οι ενέργειες τους ήταν ορθές και νόμιμες. Στην απάντηση τους οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η Εναγόμενη 1 ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε απόφαση αναφορικά με τα γεγονότα που εξελίχτηκαν και τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου. Στις 12.01.22 οι Ενάγοντες (στο εξής οι 'Αιτητές') καταχώρησαν μονομερώς την παρούσα αίτηση με την οποίαν αιτούνται την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα αξιώνουν:
(1)Διάταγμα που να διατάζει τους Εναγόμενους 1 και 2 όπως εντός 24 ωρών από την επίδοση σ' αυτούς του διατάγματος να παρέχουν νερό κατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση από το κοινοτικό δίκτυο παροχής νερού της κοινότητας Χλώρακας στο συγκρότημα.
(2)Διάταγμα που να διατάζει τους Εναγόμενους 1 και 2 όπως εντός 24 ωρών από την επίδοση σ' αυτούς του διατάγματος να επανασυνδέσουν τους τέσσερις κεντρικούς υδρομετρητές στις εισόδους του συγκροτήματος ή/και οποιουσδήποτε άλλους υδρομετρητές αυτού και την παροχή νερού κατάλληλου για ανθρώπινη κατανάλωση από το κοινοτικό δίκτυο παροχής νερού προς όλα τα διαμερίσματα και/ή κατοικίες που βρίσκονται εντός του συγκροτήματος.
(3)Διαζευκτικά διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Εναγομένους όπως παραχωρήσουν άδεια στους Αιτητές για να προμηθεύουν ή να συντελούν ώστε να προμηθεύεται νερό κατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση στο συγκρότημα και προς όλα τα διαμερίσματα και/ή κατοικίες εντός αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού 211
(1)της Κ.Δ.Π.294/2002, η οποία εφαρμόζεται κατ' αναλογία από την Εναγόμενη 1 σύμφωνα με τις διατάξεις της Κ.Δ.Π.440/
- Το Δικαστήριο διερωτήθηκε κατά πόσο θα έπρεπε να δώσει οδηγίες ώστε η παρούσα αίτηση να επιδοθεί στους Εναγομένους ώστε προτού καταλήξει στην ετυμηγορία του να ακούσει και τις θέσεις τους. Εξέφρασε τον προβληματισμό του γι' αυτό στην πλευρά των Αιτητών. Ωστόσο ο ευπαίδευτος συνήγορος τους επέμενε όπως η παρούσα αίτηση προωθηθεί μονομερώς. Προς τούτο ο κύριος Αλεξάνδρου κλήθηκε και αγόρευσε. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι η υπό κρίση αίτηση είναι η δεύτερη προσπάθεια των Αιτητών με την οποίαν επιδιώκεται η έκδοση προστακτικών διαταγμάτων ακριβώς με το ίδιο λεκτικό. Στο παρελθόν και ειδικότερα στις 21.05.18 οι Αιτητές είχαν καταχωρίσει μονομερώς μία πανομοιότυπη αίτηση στην οποίαν ζητούσαν την έκδοση ιδίων διαταγμάτων, όπως εδώ. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για επίδοση της και μετά από ακρόαση την απέρριψε για τους λόγους που εξηγούνται στο κείμενο της δικαστικής απόφασης ημερ. 04.02.
- Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται, ανάμεσα σ' άλλα, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στα άρθρα 6 & 14 της ΕΣΑΔ, στο άρθρο 1 του Πρώτου και Δωδέκατου Πρωτοκόλλου της ΕΣΑΔ, στον περί της Ποιότητας του Νερού Ανθρώπινης Κατανάλωσης (Παρακολούθηση και Έλεγχος) Νόμο του 2001, στο Ν.79(Ι)/2010, στο Ν.86(Ι)/1999, στο άρθρο 32 του Ν.14/60, στα άρθρα 4 & 9 του Κεφ.6, στη Δ.39, Δ.48 Θ.1-9 και Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές της επιείκειας και του κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική των Δικαστηρίων. Τα δε γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Αιτητές δικαιολογούν την έκδοση των αιτουμένων ενδιάμεσων διαταγμάτων, περιέχονται σε ένορκη δήλωση του κυρίου ΧΧΧΧΧΧ Ιωάννου, ενός εκ των διευθυντών των Αιτητών, στην οποίαν επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια προς υποστήριξη της. Αυτό που συνοπτικά καταγράφεται στην ένορκη δήλωση είναι ότι οι Αιτητές κατασκεύασαν συγκρότημα από 257 διαμερίσματα και κατοικίες στην κοινότητα Χλώρακας. Όλα τα διαμερίσματα και κατοικίες που ανεγέρθηκαν πωλήθηκαν σε αλλοδαπούς, τα περισσότερα από τα οποία αγοράστηκαν με χρηματοδότηση από την Alpha Bank. Κατά την αγορά τους επειδή δεν είχαν εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας, η Alpha Bank απαίτησε από τους Αιτητές ως εξασφάλιση την παροχή εγγύησης και υποθήκευσης όλου του χώρου που βρισκόταν το συγκρότημα. Οι αλλοδαποί προσήλθαν και παρέλαβαν κατοχή των διαμερισμάτων και κατοικιών που αγόρασαν κατά τα έτη 2007-
- Μετά την παράδοση κατοχής των διαμερισμάτων και κατοικιών στους αγοραστές, τοποθετήθηκαν για την παροχή κοινοτικού νερού κατάλληλου για ανθρώπινη κατανάλωση στο συγκρότημα τέσσερις κεντρικοί υδρομετρητές στις εισόδους αυτού και μετρητές νερού για το κάθε διαμέρισμα και κατοικία. Ο κάθε μετρητής νερού ήταν εγγεγραμμένος στο όνομα του κάθε αγοραστή ή κατόχου, ο οποίος ήταν υπόχρεος για την πληρωμή των κοινοτικών τελών και τελών υδατοπρομήθειας (Τεκμήριο 6). Αρμόδια αρχή επιφορτισμένη με την παροχή πόσιμου νερού και ύδρευσης των χώρων πρασίνου και κοινοχρήστων χώρων σε όλη την περιοχή της Χλώρακας, περιλαμβανομένου στα διαμερίσματα και στις κατοικίες του συγκροτήματος, ήταν και είναι η Εναγόμενη 1, της οποίας Πρόεδρος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο Εναγόμενος
- Σύμφωνα με τις εγκρίσεις του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων που δόθηκαν στο στάδιο μελέτης - κατασκευής του συγκροτήματος, η παροχή πόσιμου και μη πόσιμου νερού θα γινόταν από της Εναγόμενη 1, ως αρμόδιος φορέας ύδρευσης που είναι. Μετά την παγκόσμια κρίση οι αλλοδαποί αγοραστές έπαυσαν να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους στην πιο πάνω τράπεζα και εγκατέλειψαν τα διαμερίσματα και τις κατοικίες αφήνοντας απλήρωτα τέλη κοινοτικών υπηρεσιών και υδατοπρομήθειας. Διαμερίσματα και κατοικίες παρέμειναν ακατοίκητα με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ορατός κίνδυνος κατάρρευσης του συγκροτήματος και να καταστούν οι Αιτητές υπόλογοι στην Alpha Bank. Προς αποφυγή αυτού του κινδύνου οι Αιτητές αποφάσισαν να αναλάβουν σταδιακά τη διαχείριση των διαμερισμάτων και κατοικιών του συγκροτήματος. Σημειώνεται ότι από το 2008 μέχρι 2014 όλα τα διαμερίσματα και κατοικίες ήταν στην κατοχή των αγοραστών που ήταν οι εγγεγραμμένοι καταναλωτές νερού. Ωστόσο από το 2014 μέχρι 2016 27 διαμερίσματα και στούντιο περιήλθαν στην κατοχή των Αιτητών, ενώ από το 2016 μέχρι 2018 περιήλθαν στην κατοχή των Αιτητών άλλα 88 διαμερίσματα και κατοικίες. Οι Αιτητές ανέλαβαν να εξοφλήσουν όλα τα οφειλόμενα ποσά που αναλογούν στα διαμερίσματα και κατοικίες που διαχειρίζονται (Τεκμήρια 7 & 8). Για άλλα 42 διαμερίσματα οι Αιτητές θα μεριμνούσαν ώστε τα οφειλόμενα ποσά που σχετίζονταν με αυτά να πληρώνονταν από τους ιδιοκτήτες τους. Από 01.01.18 οι Αιτητές ανέλαβαν τη διαχείριση όλων των διαμερισμάτων και κατοικιών του συγκροτήματος. Από την ανάληψη της διαχείρισης του συνόλου των διαμερισμάτων και κατοικιών του συγκροτήματος, με εξαίρεση κάποια διαμερίσματα και κατοικίες που έχουν μεταβιβαστεί στους ιδιοκτήτες τους, αυτά ενοικιάζονται σε αιτητές ασύλου, πρόσφυγες, πρόσωπα με συμπληρωματική προστασία, φοιτητές, εργαζόμενους κ.λ.π. Οι συσσωρευμένοι φόροι κοινοτικών υπηρεσιών, τέλη καθαριότητας και τέλη υδατοπρομήθειας που οφείλονται στην Εναγόμενη 1 ανέρχονται στα €150.951,
- Οι Αιτητές αρνήθηκαν να αναλάβουν την εξόφληση του θεωρώντας ότι δεν έχουν τέτοια υποχρέωση (Τεκμήρια 11 & 12). Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών το 2017 ο Εναγόμενος 2 απέκοψε την παροχή κοινοτικού νερού προς το συγκρότημα εξαναγκάζοντας, με εκβιασμούς, απειλές ότι θα ενημερωνόταν το υγειονομείο για να σφραγίσει το συγκρότημα και δυσφήμιση στην κοινότητα Χλώρακας, τους Αιτητές να πληρώσουν ποσό €40.
- Με επιστολή τους ημερ. 13.10.17 οι Αιτητές κάλεσαν την Εναγόμενη 1 να σφραγίσει την κεντρική παροχή πόσιμου νερού, την οποίαν η ίδια έχει κλείσει επειδή δεν ενδιαφερόταν να προμηθεύεται νερό από την Εναγόμενη 1 αφού σκόπευε να αγόραζε πόσιμο νερό από αλλού (Τεκμήριο 9). Στις 09.03.18 ο Εναγόμενος 2 απέκοψε εκ νέου την παροχή νερού στο συγκρότημα εκβιάζοντας, απειλώντας τους Αιτητές και τους διευθυντές τους, Ακολούθως στις 24.04.18 συνελήφθη ο ΧΧΧΧΧΧ Ιωάννου, ένας εκ των διευθυντών των Αιτητών, με την κατηγορία της κλοπής νερού. Την επόμενη ημέρα, ήτοι στις 25.04.18, μετά από οδηγίες του Εναγομένου 2, ετσιθελικά, εκβιαστικά, καταχρηστικά, αυθαίρετα και παράνομα αφαιρέθηκαν οι τρεις από τους τέσσερις κεντρικούς υδρομετρητές που βρίσκονταν στις εισόδους του συγκροτήματος καθώς και όλοι οι μετρητές νερού που αφορούν το κάθε ένα διαμέρισμα και κατοικία ξεχωριστά. Στις 21.05.18 καταχωρίστηκε η παρούσα αγωγή μαζί με αίτηση για μονομερή έκδοση διαταγμάτων. Το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της και κατόπιν ακρόασης την απέρριψε (Τεκμήριο 13). Οι Αιτητές προέβηκαν σε δικές τους ενέργειες για υδροδότηση του συγκροτήματος με νερό κατάλληλο για ανθρώπινη χρήση από άλλη πηγή χωρίς υποστήριξη από την Εναγόμενη 1, διαθέτοντας σχετικές εκθέσεις αποτελεσμάτων ελέγχου ποιότητας του νερού που τροφοδοτούσε (Τεκμήριο 14). Ωστόσο ο Εναγόμενος 2, εκ μέρους της Εναγομένης 1, προέβηκε σε καταγγελία στις Ιατρικές Υπηρεσίες ως αρμόδια αρχή για την εφαρμογή του Ν.87(Ι)/
- Με επιστολή τους ημερ. 12.06.20, οι Ιατρικές Υπηρεσίες κάλεσαν τους Αιτητές να αποσυνδέσουν αμέσως το δίκτυο υδροδότησης από τις υδατοδεξαμενές τις οποίες εφοδιάζει με νερό από δικό τους βυτιοφόρο και επανασύνδεση με το δίκτυο υδατοπρομήθειας της Εναγομένης 1, να απολυμάνουν τις υδαταποθήκες των διαμερισμάτων υπό την επίβλεψη Χημικού Μηχανικού, να εκδοθεί πιστοποιητικό απολύμανσης το οποίο να τους αποσταλεί και να ειδοποιήσουν αμέσως τους ενοίκους για να σταματήσουν να καταναλώνουν το νερό που τους προμηθεύουν (Τεκμήριο 25 και μέρος Τεκμηρίου 29). Περαιτέρω με επιστολή τους ημερ. 18.06.20 (Τεκμήριο 15) προς την Εναγόμενη 1 με κοινοποίηση στους Αιτητές, οι Ιατρικές Υπηρεσίες κάλεσαν την Εναγόμενη 1 να διαθέσουν άμεσα το δημόσιο δίχτυο διανομής νερού για ανθρώπινη κατανάλωση καθώς επίσης ότι οι Αιτητές δεν είχαν καταφέρει να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε το νερό για ανθρώπινη κατανάλωση που προμηθεύουν τους ένοικους του συγκροτήματος να διατηρείται πάντοτε υγιεινό και καθαρό. Είχαν προηγηθεί έλεγχοι της ποιότητας του νερού αυτού και διαπιστώθηκαν κολοβακτηρίδια τόσο σε νερό έξω από τη βρύση διαμερίσματος όσο και σε νερό από το βυτιοφόρο (μέρος Τεκμηρίου 4). Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Αιτητών, η Εναγόμενη 1 δεν συμμορφώθηκε με την απαίτηση των Ιατρικών Υπηρεσιών με αποτέλεσμα οι Αιητές να αναγκαστούν να παρέχουν νερό από άλλη πηγή. Στο μεταξύ η Εναγόμενη 1 καταχώρησε την αγωγή υπ' αρ. 820/18 εναντίον των Αιτητών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου απαιτώντας την πληρωμή του συνόλου των φορολογιών και/ή τελών κατανάλωσης νερού και/ή άλλων υπηρεσιών που παρείχε στο συγκρότημα που εκκρεμούσαν για την περίοδο 2008 - 30.06.18 (Τεκμήριο 16). Στις 20.06.19 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Εναγομένης 1 και εναντίον των Αιτητών ερήμην τους για το ποσό των €153.289,90 πλέον τόκους και έξοδα (Τεκμήριο 17). Καταχωρήθηκε αίτηση παραμερισμού, η οποία όμως μετά από εξέταση της απορρίφθηκε (Τεκμήριο 18). Ασκήθηκε έφεση, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί (Τεκμήριο 19). Στη συνέχεια η Εναγόμενη 1 καταχώρησε ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας για σκοπούς εκτέλεσης της πιο πάνω απόφασης, εκτέλεση που όμως αναστάληκε μετά από καταχώρηση αίτησης αναστολής εκτέλεσης εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας για το οποίο εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα στις 23.07.21 που κατέστη απόλυτο στις 04.10.21 (Τεκμήρια 20 & 21). Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκως δηλών, οι Αιτητές εξόφλησαν τα ποσά που εκκρεμούσαν μέχρι 25.04.18 αλλά παρόλα αυτά η Εναγόμενη 1 εξακολουθεί να μην παρέχει νερό από το δημόσιο δίχτυο μέχρι σήμερα. Με επιστολές τους ημερ. 18.02.21 και 23.02.21 προς την Εναγόμενη 1 (Τεκμήριο 25), οι Ιατρικές Υπηρεσίες επισημαίνουν ότι έχουν διαπιστώσει ότι ο τρόπος υδροδότησης των διαμερισμάτων και κατοικιών του συγκροτήματος (προφανώς από τους Αιτητές) εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία των ενοίκων και γενικότερα για τη δημόσια υγεία. Παράλληλα, καλούν την Εναγόμενη 1 να λάβει όλες τις αναγκαίες ενέργειες προς επίλυση του προβλήματος. Ακολούθως με άλλη επιστολή τους ημερ. 07.01.22 προς τους Αιτητές, οι Ιατρικές Υπηρεσίες τους απαγορεύουν να αγοράζουν, διαθέτουν, εισάγουν και διακινούν νερό στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας (Τεκμήριο 30). Οι Αιτητές υπέβαλαν αίτηση στις Ιατρικές Υπηρεσίες για έκδοση πιστοποιητικού καταλληλότητας του βυτιοφόρου οχήματος, το οποίο όμως δεν μπορούσε να εξεταστεί για το σκοπό που ζητείτο επειδή δεν είναι η αρμόδια αρχή για την έγκριση αυτού του τρόπου υδροδότησης. Θα μπορούσε όμως η εν λόγω αίτηση να εξεταστεί εφόσον πληρούνταν συγκεκριμένες προϋποθέσεις που αναφέρονται στην επιστολή τους ημερ. 12.03.21 (Τεκμήριο 31), μία εκ των οποίων είναι η εξασφάλιση σχετικής άδειας για υδροφόρηση από την Εναγόμενη
- Περαιτέρω στις 27.07.21 η Εναγόμενη 1 καταχώρησε την αγωγή υπ' αρ. XXXX/21 εναντίον των Αιτητών για κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό €64.348 που αφορά κοινοτικά τέλη, χρεώσεις, φόρο ενοικίου και/ή τέλη σκυβάλων για τα έτη 2018, 2019 και 2020, χωρίς όμως να παρέχουν τέτοιες υπηρεσίες και δίχως να έχουν αποστείλει αναλυτική κατάσταση οφειλών. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών, οι Αιτητές δεν αναγνωρίζουν οποιεσδήποτε χρεώσεις μετά το 2018 λόγω του ότι αφενός δεν παρέχονται ούτε υπηρεσίες, ούτε νερό, και αφετέρου ουδέποτε είχαν ειδοποιηθεί δεόντως και αναλυτικά για οποιεσδήποτε τέτοιες οφειλές. Αντίθετα, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι οποιαδήποτε έξοδα, βάση του νόμου, για υδροδότηση του συγκροτήματος θα καταβληθούν άμεσα από τους Αιτητές. Στις 17.11.21 η Έπαρχος Πάφου με διάταγμα της, δυνάμει του Κεφ.96, απαγόρευσε τη χρήση του συγκροτήματος ως ακατάλληλο για ανθρώπινη διαβίωση και χρήση λόγω ανθυγιεινών συνθηκών, ήτοι τη μη χρήση κατάλληλου νερού (Τεκμήριο 32). Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών ανάφερε ότι από τότε που είχε καταχωριστεί η πρώτη αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων έχουν διαφοροποιηθεί δεδομένα, τα οποία πλέον δικαιολογούν την εκ νέου προώθηση νέας ταυτόσημης αίτησης. Προς υποστήριξη της θέσης του, ο κύριος Αλεξάνδρου παρέπεμψε το Δικαστήριο στις σελίδες 18-21 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. Πρόσθεσε δε ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το γεγονός από το 208 που έχει καταχωριστεί η αγωγή αυτή μέχρι σήμερα δεν έχει εκδικαστεί, χωρίς να ευθύνονται οι πελάτες του. Δικαιολογώντας την ύπαρξη του στοιχείου του «επείγοντος», ο εν λόγω συνήγορος υπέδειξε ότι δημιουργήθηκε με την επίδοση του Τεκμηρίου 30 στους πελάτες του ημερ. 07.01.22 με το οποίο απαγορευόταν πλέον στους Αιτητές να τροφοδοτούν το κτιριακό συγκρότημα με νερό. Σχολιάζοντας τις προϋποθέσεις που πρέπει να ισχύουν ώστε να δικαιολογείται η έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, ο συνήγορος των Αιτητών ανάφερε ότι πληρούνται όλες. Όπως είπε, αυθαίρετα και παράνομα υπήρξε διακοπή παροχής νερού από τους Εναγομένους. Αιτία διακοπής της ύδρευσης είναι ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι οι Αιτητές οφείλουν το ποσό των €153.000, ο οποίος όμως ισχυρισμός δεν θα πρέπει να απασχολήσει το παρόν Δικαστήριο επειδή είναι αντικείμενο εξέτασης σε άλλη διαδικασία ενώπιον άλλου Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τον κύριο Αλεξάνδρου, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ενώ από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε στο Δικαστήριο υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής αυτής. Περαιτέρω τόνισε πως η μη έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τους Αιτητές αλλά και για τους ενοίκους αφού θα οδηγήσει σε σφράγιση του συγκροτήματος με ανυπολόγιστες ζημιές για τους Αιτητές και τους 600 περίπου ενοίκους στην έξοδο. Απεναντίας, αν εκδοθούν θα διορθωθεί μία ανωμαλία που υφίσταται για τέσσερα χρόνια περίπου και ταυτόχρονα θα επωφεληθούν οι Εναγόμενοι επειδή θα εισπράξουν περίπου €100.000 ίσως και περισσότερα από τη σύνδεση των διαμερισμάτων και κατοικιών με το νερό. Έχω μελετήσει την υπό κρίση αίτηση και τα έγγραφα που τη συνοδεύουν. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτή τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Έχω ακόμη ακούσει με προσοχή τη νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου των Αιτητών. Προχωρώ ευθύς στην εξέταση των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την εξέταση της υπό κρίση αίτησης. Πρώτο ζήτημα που χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο υφίσταται το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ώστε να δικαιολογείται η μονομερής προώθηση της αίτησης. Στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται το άρθρο 9 του Κεφ.6 που αφορά το θέμα αυτό. Το στοιχείο του «κατεπείγοντος» αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την ανάληψη δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο για την παροχή θεραπείας μονομερώς. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται κατ' εξαίρεση η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, ήτοι να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Αίτηση C.M.K. Metal Constraction Limited και άλλος Πολιτική Αίτηση Αρ. 138/2018 ημερ. 07.11.18). Το Ανώτατο Δικαστήριο κατ' επανάληψη τόνισε την ανάγκη όπως η μονομερής δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αναλαμβάνεται με φειδώ. Για να εκδοθεί ένα διάταγμα μονομερώς τα πράγματα πρέπει να είναι τόσο επείγοντα και τόσο πιεστικά που το δικαστήριο να μην έχει άλλη επιλογή παρά να εκδώσει το διάταγμα (Έλενα Κυριάκου
(2010)1Β Α.Α.Δ. 1332 και Βαλεντίνα Θεοφάνους
(2010)1Α Α.Α.Δ. 234). Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd (πιο πάνω) στη σελ. 604, κατ' ακολουθία της αναφοράς στο άρθρο 9
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, αναφέρεται πως: "Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Όπως διαπιστώνει ο Κωνσταντινίδης, Δ., σε δύο αποφάσεις του - (In Re Stavrou Hotel Apartments Ltd (Aίτηση Αρ. 76/94 - 29/12/94), In Re B.P. CYPRUS LTD - (Αίτηση Αρ. 143/96 - 1/8/96)), το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το Άρθρο 9 του ΚΕΦ. 6." Περαιτέρω στην υπόθεση Astarti Development Plc κ.α. v. Χριστοδουλίδη κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 160/2015 ημερομηνίας 13.01.16 υποδείχτηκε ότι το κατεπείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου, στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Η ύπαρξη του κατεπείγοντος δικαιολογείται μέσα από την προβολή συγκεκριμένων και σαφών ισχυρισμών. Ο ευπαίδευτος συνήγορος επισήμανε ότι είναι επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα επειδή το κτιριακό συγκρότημα κινδυνεύει να σφραγιστεί και 600 περίπου ένοικοι θα υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν την οικία τους. Όπως είπε, ο κίνδυνος αυτός έχει δημιουργηθεί όταν η Έπαρχος Πάφου εξέδωσε διάταγμα απαγόρευσης χρήσης και κατοίκησης στο εν λόγω κτιριακό συγκρότημα λόγω ακαταλληλότητας της για ανθρώπινη διαβίωση και χρήση εξαιτίας ανθυγιεινών συνθηκών που δημιουργήθηκαν από τη μη χρήση κατάλληλου πόσιμου νερού (Τεκμήριο 32). Επίσης ο κύριος Αλεξάνδρου είπε ότι κατέστη επείγον όταν στις 07.01.22 οι Ιατρικές Υπηρεσίες με σχετική επιστολή τους απαγόρευσεαν στους πελάτες του να προμηθεύουν το κτιριακό συγκρότημα με νερό από δική τους πηγή (Τεκμήριο 30). Με κάθε σεβασμό στο συνήγορο των Αιτητών ο κίνδυνος που επικαλείται δεν φαίνεται να προέκυψε στις 07.01.22 με τη λήψη του Τεκμηρίου
- Κατ' αρχήν θα πρέπει να λεχθεί ότι η Έπαρχος Πάφου διαπίστωσε την ακαταλληλότητα ανθρώπινης διαβίωσης και χρήσης του συγκεκριμένου κτιριακού συγκροτήματος από τις 17.11.21 όταν εξέδωσε το σχετικό διάταγμα απαγόρευσης χρήσης και κατοίκησης της δυνάμει του άρθρου 15 του Κεφ.
- Συνεπώς ο κίνδυνος που επικαλείται ο συνήγορος των Αιτητών ήταν τουλάχιστο γνωστός στους πελάτες του από τότε, πλην όμως αρήλθε περίοδος δύο μηνών περίπου για να καταχωριστεί η παρούσα αίτηση, χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε εξήγηση γι' αυτό τόσο μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όσο και από το συνήγορο των Αιτητών κατά τη νομική επιχειρηματολογία του. Ωστόσο δεν παραμένω ως εδώ. Οι Ιατρικές Υπηρεσίες από τον Ιούνιο 2020 όταν προέβηκαν σε δειγματοληπτικό έλεγχο του πόσιμου νερού που οι Αιτητές προμήθευαν στο κτιριακό συγκρότημα και διαπίστωσαν ότι είναι ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση, απέστειλαν επιστολή ημερ. 12.06.20 στους Αιτητές καλώντας τους αμέσως να διακόψουν την παροχή νερού από τη δική τους πηγή και να φροντίσουν να επανασυνδεθούν με το δίκτυο υδατοπρομήθειας της Εναγομένης 1, προβαίνοντας παράλληλα σε απολύμανση του χώρου και ενημέρωσης των ενοίκων να σταματήσουν να το καταναλώνουν (Τεκμήριο 25). Η ανάγκη συμμόρφωσης με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 25 σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι Αιτητές γνώριζαν από τότε ποια ήταν η στάση της Εναγομένης 1 στο θέμα αυτό, καθιστούσαν από τότε υπαρκτό τον κίνδυνο που επικαλείται ο κύριος Αλεξάνδρου. Παρόλα αυτά όμως χρειάστηκε να διαρρεύσει περίοδος 19 μηνών για να αποταθούν οι Αιτητές στο Δικαστήριο και να ζητήσουν μέτρα άρσης της κατάστασης, χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε εξήγηση γι' αυτό τόσο μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όσο και από το συνήγορο των Αιτητών κατά την αγόρευση του. Πέραν των πιο πάνω, επιστολή ημερ. 18.06.20 που απευθύνεται στους Εναγομένους και κοινοποιήθηκε και στους Αιτητές (Τεκμήριο 15) υποδεικνύει αδυναμία των Αιτητών να λάβουν κατάλληλα μέτρα ώστε το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που προμήθευαν στους ενοίκους του συγκροτήματος να διατηρείται πάντα υγιεινό και καθαρό σύμφωνα με τη νομοθεσία και γι' αυτό καλούσαν την Εναγόμενη 1, ως αρμόδια φορέας ύδρευσης της κοινότητας Χλώρακας, να διαθέσουν αμέσως, μέσω του δικτύου διανομής, νερό ανθρώπινης κατανάλωσης στο εν λόγω συγκρότημα. Με δεδομένο ότι οι Αιτητές είχαν διαπιστώσει ότι δεν υπήρχε ανταπόκριση από την Εναγόμενη 1 παρά τη σύσταση των Ιατρικών Υπηρεσιών για γρήγορες ενέργειες λόγω της κατάστασης, οι Αιτητές κατέφυγαν στο Δικαστήριο για λήψη μέτρων μετά από 19 μήνες περίπου χωρίς να δικαιολογείται η περίοδος που προήλθε τόσο μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όσο και από το συνήγορο των Αιτητών κατά τη νομική επιχειρηματολογία του. Περαιτέρω εξ' όσον γίνεται αντιληπτό από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 32, παρόμοια υπόδειξη με πιο πάνω, είχε γίνει εκ νέου στους Αιτητές με άλλη επιστολή των Ιατρικών Υπηρεσιών ημερ. 18.02.
- Οπότε ο κίνδυνος που επικαλούνται οι Αιτητές συνέχισε και τότε να είναι υπαρκτός. Παρόλα αυτά δεν θεώρησαν ότι θα έπρεπε να αποταθούν από τότε στο Δικαστήριο ζητώντας τα ενδιάμεσα διατάγματα που αιτούνται σήμερα. Για την καθυστέρηση των 11 μηνών περίπου που παρατηρείται ουδεμία εξήγηση δόθηκε τόσο μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όσο και από το συνήγορο των Αιτητών κατά την αγόρευση του. Αυτό που εύκολα κάποιος διαπιστώνει είναι ότι ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι που οι Αιτητές αποφάσισαν να αναζητήσουν μονομερώς θεραπεία με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης είναι πολύ μεγάλος χωρίς, όπως ήδη έχει λεχθεί, να έχει εξηγηθεί ή δικαιολογηθεί η παρατηρούμενη καθυστέρηση ή ολιγωρία τους. Η αποστολή του Τεκμηρίου 30 δεν μπορεί να δικαιολογήσει ύπαρξη στοιχείου κατεπείγοντος αφού δημιουργήθηκε από την καθυστέρηση που επέδειξαν οι Αιτητές. Το ζήτημα προέκυψε αποκλειστικά από τους χειρισμούς των Αιτητών και οι ίδιοι δεν μπορούν να αναγάγουν το ζήτημα ως κατεπείγον. Στην υπόθεση χχχ Μυλωνάς v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πολιτική Έφεση Αρ. Ε176/2019 ημερ. 10.12.19 λέχθηκαν τα εξής: "Δεν ήταν δυνατό να επιτραπεί όπως η καθυστέρηση που επέδειξε ο Εφεσείοντας στην καταχώριση της αίτησης αποβεί σε βάρος του δικαιώματος της Τράπεζας, που είναι ο ενυπόθηκος δανειστής, να ακουστεί. Το στοιχείο του κατεπείγοντος δεν υπήρχε. Εάν η αίτηση καταχωρείτο σύντομα μετά την 8.8.2019, υπήρχε αρκετός χρόνος ώστε να επιδοθεί στη Τράπεζα και το ζήτημα να εκδικαστεί και αποφασιστεί πριν την εκπνοή του χρόνου για την καταχώριση έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Η έλλειψη χρόνου για να επιδοθεί η αίτηση στη Τράπεζα δημιουργήθηκε από την καθυστέρηση που επέδειξε ο Εφεσείοντας και δεν μπορεί να του επιτραπεί να επικαλείται τις δικές του παραλείψεις και να αναγάγει το ζήτημα ως κατεπείγον." Περαιτέρω στην προαναφερόμενη υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση των C.M.K Metal Construction Limited (πιο πάνω) που αφορούσε ενδιάμεση αίτηση στα πλαίσια έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο σημειώθηκαν τα ακόλουθα: "εφόσον όμως [οι ενυπόθηκοι οφειλέτες] είχαν πρόθεση να καταχωρίσουν και ενδιάμεση αίτηση για αναστολή του πλειστηριασμού, θα έπρεπε να ενεργήσουν με τέτοιο τρόπο ώστε να μη δημιουργήσουν συνθήκες πίεσης για το Δικαστήριο αλλά, κυρίως, για την άλλη πλευρά. Θα έπρεπε να είχε(sic) καταχωρίσουν(sic) την έφεση και την ενδιάμεση αίτηση ενωρίτερα, οπότε και δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση. Η δέουσα, υπ΄αυτή την έννοια, δικονομική συμπεριφορά των αιτητών, θα έδιδε την ευκαιρία στο Δικαστήριο να προγραμματίσει και να χειριστεί την υπόθεση ακούγοντας προηγουμένως και τις δύο πλευρές, εξισορροπώντας τα εκατέρωθεν δικαιώματα και τους κινδύνους κάθε πλευράς. . Αυτές όμως οι ορθές και δίκαιες δυνατότητες εξουδετερώθηκαν από τον χειρισμό των αιτητών να καταχωρίσουν την αίτησή τους στον ύστατο χρόνο που επέλεξαν να την καταχωρίσουν. ... Ορθά θεώρησε [το Επαρχιακό Δικαστήριο] πως το κατεπείγον της αίτησης προέκυπτε από τους χειρισμούς των ιδίων των αιτητών και συνεπώς δεν μπορούσαν να το επικαλούνται ως δικαιοδοτική προϋπόθεση της αίτησης τους. Αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε τέτοιες πρακτικές προς ζημιά της απονομής της δικαιοσύνης και των ταλαιπωρημένων δικαστικών διαδικασιών." Με γνώμονα τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν συντρέχει εδώ το στοιχείο του κατεπείγοντος ώστε να δικαιολογείται η απόδοση των αιτουμένων θεραπειών κατά παρέκκλιση του θεμελιώδη κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, δηλαδή λήψη απόφασης στην απουσία των Εναγομένων 1 και
- Ανεξάρτητα της κατάληξης στο θέμα του κατεπείγοντος, προχωρώ να εξετάσω τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου να δικαιολογείται η έκδοση των αιτουμένων προσωρινών διαταγμάτων στη βάση της υπό κρίση μονομερούς αίτησης που έχει προωθηθεί. Είναι η θέση των Αιτητών ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση των αιτουμένων ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων διέπεται από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60) μετά των συναφών τροποποιήσεων. Το εν λόγω άρθρο αποτελεί το γενικό δικαιοδοτικό υπόβαθρο που παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Το θέμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε σωρεία κυπριακών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν. Αυτές είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας.
(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση/οριστικοποίηση του αιτουμένου διατάγματος. Στην προσπάθεια του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1802) τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την τεθείσα μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και δεν καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων αλλά περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799). Το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32 ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση της καταχωρημένης δικογραφίας. Η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης έχει σχέση με τη νομική αξίωση της απαίτησης και καθιστά μια πρωταρχική ανάλυση της νομικής θέσης, επιβεβλημένη ώστε να τοποθετηθεί η υπόθεση στο ορθό νομικό πλαίσιο και να επισημανθεί το νομικό της υπόβαθρο. Δηλαδή να θεμελιώνεται νομικά και μόνο η αξίωση με βάση τα όσα περιέχονται στις έγγραφες προτάσεις. Κατά κανόνα να δικογραφείται αιτία αγωγής που να είναι υπαρκτή. Θα πρέπει να αναδεικνύεται αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα εναντίον του εναγομένου (Αίτηση της Travelwise Ltd
(1996)1Α Α.Α.Δ. 242) αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (Tsiaos v. Kyprianou
(1982)1 C.L.R. 839) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321). Ερχόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι ο πυρήνας της διαφοράς των διαδίκων είναι η πράξη της Εναγομένης 1 να αποκόψει την παροχή κοινοτικού νερού για ανθρώπινη κατανάλωση και χρήση στους ενοίκους του συγκροτήματος με την αφαίρεση των κεντρικών υδρομετρητών του συγκροτήματος και των μετρητών νερού που αφορούν το κάθε διαμέρισμα και κατοικία του κτιριακού συμπλέγματος καθώς επίσης η άρνηση και/ή παράλειψη της Εναγόμενης 1 να προμηθεύσει εκ νέου το συγκρότημα με νερό δια της επανεγκατάστασης των υδρομετρητών (κεντρικών και μη). Από ότι γίνεται αντιληπτό οι όποιες ενέργειες του Εναγομένου 2 φαίνεται να εντάσσονται στο πλαίσιο της ιδιότητας του ως Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας (Εναγόμενης 1). Εξ' ου και στην επισυνημμένη αλληλογραφία η αναφορά είναι στην ιδιότητα του και απευθύνεται και στα υπόλοιπα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας,. Όλοι μαζί ως ομάδα συνθέτουν την Εναγόμενη
- Η αναφορά σε κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό που γίνεται από τους Αιτητές στην έκθεση απαίτησης αλλά και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση καμία σημασία φαίνεται να έχει στην υπόθεση αυτή. Ο ίδιος ο συνήγορος υπεράσπισης στην νομική επιχειρηματολογία του αναγνώρισε ότι τυχόν ζήτημα οφειλομένου ποσού δεν θα πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο επειδή εγέρθηκε σε άλλη δικαστική διαδικασία και ήδη εξετάστηκε από άλλο Δικαστήριο. Αλλά και εξ' όσον γίνεται αντιληπτό μέσα από πρόχειρη ανάγνωση του περιεχομένου της έκθεσης υπεράσπισης, το θέμα αυτό τίθεται στο περιθώριο και από τους Εναγομένους, υπό την έννοια ότι δεν το αναγάγουν ως επίδικο θέμα για να το διεκδικήσουν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Πράγματι όπως εξόφθαλμα γίνεται αντιληπτό μέσα από την ένορκη δήλωση καθώς και τα επισυνημμένα έγγραφα που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση, στην υπόθεση αυτή το ζήτημα της ισχυριζόμενης οφειλής σε φόρους κοινοτικών υπηρεσιών, τέλη καθαριότητας και τέλη υδατοπρομήθειας δεν αποτελεί επίδικο θέμα. Αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε άλλη διαφορετική δικαστική διαδικασία, τουλάχιστο σε επίπεδο πρωτόδικου δικαστηρίου. Οι Εναγόμενοι απαίτησαν το σύνολο των οφειλών τους από τους Αιτητές μέσα από την αγωγή υπ' αρ. ΧΧΧΧ/18 που καταχώρισαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Στην αγωγή υπ' αρ. ΧΧΧΧ/18 εκδόθηκε τελική απόφαση καλύπτοντας το ζήτημα αυτό, η οποία έχει εφεσιβληθεί. Μάλιστα στο πλαίσια της αγωγής υπ' αρ. ΧΧΧΧ/18 έγινε προσπάθεια εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης με τους Αιτητές να υποβάλλουν ένσταση, διαδικασία η οποία αναφέρεται τόσο στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση όσο και από το συνήγορο των Αιτητών στην αγόρευση του προκειμένου να ξεκαθαρίσει στο Δικαστήριο ότι το ζήτημα αυτό δεν αφορά την παρούσα αγωγή. Παράλληλα οι Αιτητές στα πλαίσια της εκδοχής τους δεν θέτουν θέμα συμβατικής σχέσης με τους Εναγομένους. Ούτε δικογραφείται ζήτημα αμέλειας στην έκθεση απαίτησης τους. Τις όποιες πράξεις και παραλείψεις των Εναγομένων οι Αιτητές δεν τις αναδεικνύουν μέσα από τα πιο πάνω νομικά πλαίσια. Η αντίληψη που εκ πρώτης όψεως σχηματίζεται στη βάση της προβαλλόμενης εκδοχής των Αιτητών είναι ότι πρόκειται για ενέργειες και παραλείψεις που αποδίδουν στην Εναγόμενη 1, οι οποίες για σκοπούς νομικής εξέτασης παραπέμπουν σε τυχόν, παράβαση από μέρους της, θέσμιας υποχρέωσης παροχής νερού για ανθρώπινη κατανάλωση. Αυτό που φαίνεται να αμφισβητείται είναι η νομιμότητα της συμπεριφοράς αυτής της Εναγόμενης
- Η συμπεριφορά αυτή χαρακτηρίζεται από τους Αιτητές ως αυθαίρετη και σ' αυτήν αποδίδεται στοιχείο κατάχρησης εξουσίας. Την κατηγορούν ότι προβάλλει ως πρόφαση ισχυρισμό για χρεώσεις χωρίς να παρουσιάζεται πλαίσιο σχέσης μεταξύ των διαδίκων αλλά η θέση τους για εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Προβάλλεται η θέση για αφαίρεση υδρομετρητών, ουσιαστικά από την Εναγόμενη 1 αν θεωρήσουμε ότι η όποια τυχόν συμπεριφορά που αποδίδεται στον Εναγόμενο 2 εμπίπτει κάτω από την ιδιότητα του που έχουμε ήδη αναφέρει, με αναφορά ότι η ενέργεια αυτή έγινε χωρίς να προηγηθεί σχετική λήψη απόφασης από τον Εναγόμενο 2 και τα υπόλοιπα μέλη της Εναγόμενης 1 και δίχως να γνωστοποιείται η όποια αιτιολογία πίσω από τη λήψη τέτοιας ενέργειας. Γίνεται αναφορά για σκόπιμη αποκοπή του νερού ως αποτέλεσμα ετσιθελικής συμπεριφοράς με ρατσιστική απόχρωση. Όλα αυτά συνθέτουν σκηνικό που αντικειμενικά αντικριζόμενο αποδίδει επιλήψιμη συμπεριφορά, επικαλούμενοι παρανομία, αυθαιρεσία και κατάχρηση εξουσίας, από ένα διοικητικό όργανο όπως είναι η Εναγόμενη
- Η δε θεραπεία που επιδιώκεται σκοπό έχει την διόρθωση μιας κατάστασης που οι Αιτητές θεωρούν ότι είναι ανώμαλη. Ουσιαστικά δηλαδή επιδιώκεται η προσβολή μιας πράξης/συμπεριφοράς της Εναγομένης 1, που ας σημειωθεί ότι πρόκειται για διοικητικό όργανο/διοικητική αρχή, η οποία σύμφωνα με την εκδοχή των Αιτητών διενεργήθηκε χωρίς προηγούμενη λήψη απόφασης αλλά καθοδηγούμενη από στοιχεία αυθαιρεσίας, παρανομίας, ετσιθελισμού και αλλότριων σκοπών. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι την ίδια στιγμή διεκδικούνται αποζημιώσεις για κακόβουλη δίωξη. Ωστόσο στην έκθεση απαίτησης δεν τίθενται σαφή στοιχεία τέτοια ώστε να την καταστήσουν ως βάση αγωγής με σκοπό την προώθηση της. Οι δε αξιώσεις για καθορισμό οφειλομένου υπολοίπου και απόδοση λογαριασμού με χρεώσεις-πιστώσεις φαίνεται να είναι χωρίς αντίκρισμα έχοντας υπόψη μου την δήλωση του συνηγόρου των Αιτητών αλλά και την θέση των Αιτητών που καταγράφεται στην ένορκη δήλωση ότι το θέμα αυτό δεν θα πρέπει να απασχολήσει το παρόν Δικαστήριο για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί προηγουμένως. Κάτω από τις πιο πάνω περιστάσεις, εξ' αντικειμένου θεώρηση του περιεχομένου της δικογραφίας σε συνάρτηση με προκαταρκτική θεώρηση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου στην όψη του και μόνο, δεν φαίνεται να αποκαλύπτουν συμπαγή και καθαρή εικόνα ενός εξ' όψεως υπαρκτού αγώγιμου δικαιώματος των Αιτητών απέναντι στους Εναγόμενους που να μπορεί να τύχει εκδίκασης στη δικαιοδοσία του επαρχιακού δικαστηρίου. Εγείρονται σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος, όπως αυτό μορφοποιείται από τις έγγραφες προτάσεις, ανήκει στην εμβέλεια λειτουργίας του επαρχιακού δικαστηρίου. Ενδεχομένως οι Αιτητές δεν θα πρέπει να απορρίψουν την ιδέα να εξετάσουν τη δυνατότητα λήψης διαφορετικού ένδικου μέσου ώστε να αποφύγουν τον κίνδυνο η υπόθεση τους να μην βρίσκεται τελικά, όπως εκ πρώτης όψεως φαίνεται, στο ορθό νομικό πλαίσιο (Πέτρος Χριστοδούλου Ζωνιάς και άλλη v. Κοινοτικού Συμβουλίου Λάγειας
(2007)4Β Α.Α.Δ. 789, Νέμιτσας και άλλος v. Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Τύχωνα
(2008)4Β Α.Α.Δ. 930, Χρυσταλλένη Χατζηβασιλείου v. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω
(1)Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου,
(2)Κοινοτικού Συμβουλίου Νέου Χωριού Πάφου, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 127/2012 ημερ. 17.11.17). Η πρώτη προϋπόθεση είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετη και συνήθως εξετάζεται σε συνδυασμό με το δεύτερο κριτήριο, το οποίο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα και συνίσταται στην παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση/δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο απαιτούμενος βαθμός απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας (Κυτάλα κ.α. v Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015 τονίστηκε ότι δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του δικαστηρίου σε αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας να προσπαθήσει να αποφασίσει δύσκολα νομικά σημεία τα οποία χρειάζονται λεπτομερή επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από τη μαρτυρία είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγοντας έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν αξιολογεί τις εκδοχές των μερών και δεν ασχολείται να εξακριβώσει ποια από αυτές αληθεύει. Το Δικαστήριο δεν καταλήγει ούτε σε ευρήματα αλλά ούτε και σε συμπεράσματα σε σχέση με την υπόθεση. Ούτε θα ασχοληθεί με τα νομικά ζητήματα που έκαστη πλευρά θίγει. Η αδυναμία ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης οδηγεί αυτόματα σε μη εκπλήρωση της δεύτερης προϋπόθεσης. Θεωρώ ότι δεν χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που έχει προβληματίσει το Δικαστήριο. Χωρίς να αναιρείται το τι έχει λεχθεί προηγουμένως, τα αιτούμενα διατάγματα της υπό κρίση αίτησης είναι ταυτόσημα με τα διατάγματα που αξιώνονται ως τελικές θεραπείες της αγωγής. Η νομολογία υποδεικνύει ότι όπου το αίτημα για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ταυτόσημο με τα αιτούμενα διατάγματα της αγωγής και τυχόν έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με την εκδίκαση της αγωγής, η έγκριση του θα πρέπει να αποφεύγεται (Σταυράκης και άλλος v. Δήμος Λευκωσίας, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε68/13, ημερ. 24.03.15). Το Δικαστήριο αποφεύγει να εκδώσει προσωρινό διάταγμα υπέρ του ενάγοντα όταν αυτό θα ισοδυναμεί με απόφαση στην αγωγή χωρίς να έχει δοθεί η ευκαιρία στον εναγόμενο να αμφισβητήσει μέσα από τη δίκη την ουσία της αγωγής. Βέβαια η χορήγηση τους δεν αποκλείεται κατά κανόνα αλλά είναι ζήτημα που εξετάζεται πάντοτε υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και αποτελεί θέμα ειδικών περιστάσεων (Penderhill Holdings Ltd κ.α. v. Abramchyk κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 319/11 ημερ. 13.01.14). Στην προκειμένη περίπτωση είναι προφανές ότι αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα ουσιαστικά θα σημαίνει και τον τερματισμό της βασικότερης, αν όχι στην ουσία μοναδικής, διαφοράς των διαδίκων. Τυχόν έκδοση τους θα υπεισέλθει στο επίδικο θέμα της υπόθεσης και βασικά θα διεκπεραιώσει την ουσία της αγωγής, κάτι που εκτός από το ότι δεν είναι επιτρεπτό, δεν είναι ούτε και επιθυμητό. Τα πιο πάνω σφραγίζουν το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης. Ενόψει της προαναφερόμενης κατάληξης, παρέλκει η εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60 καθώς επίσης της παραμέτρου του ισοζυγίου της ευχέρειας. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, κρίνω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης κλίνει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης. Συνακόλουθα η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 & 2 και εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας στην αγωγή. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο