Laverty κ.α., Αίτηση Έκδοσης Φυγοδίκου Αρ.3/21, 25/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A6 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ.Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Αίτηση Έκδοσης Φυγοδίκου Αρ.3/21 Αναφορικά με τον Περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νομο, Ν. 97/70 και Αναφορικά με την Αίτηση για Έκδοση των:
- ΧΧΧ Laverty
- ΧΧΧ Georgiou
- ΧΧΧ Mardell
- ΧΧΧ Georgiou
- ΧΧΧ Gillie ------------------------------------ Ημερομηνία: 25 Ιανουαρίου 2022 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κος Σ.Ερωτοκρίτου Για τους Εκζητούμενους - Καθ' ων η Αίτηση 1, 2, 4, 5: κος Η. Κυριακίδης, Χ.Σαββίδης, Η.Σατολιάς, κα Οδυσσέως Για τον Καθ΄ου η Αίτηση 3: κος Μ. Μιλτιάδους μαζί με κα Κωνσταντινίδου Εκζητούμενοι 1 - 5: Παρόντες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την έναρξη της διαδικασίας και κατά το στάδιο της εισαγωγής της μαρτυρίας του ΧΧΧ Κοτσαλή για τους εκζητούμενους, δηλαδή με την κατάθεση της γραπτής δήλωσης του εγγράφου με την ένδειξη Α΄, ο συνήγορος της Αιτούσας Χώρας υπέβαλε ένσταση στην κατάθεσή της, ώστε αυτή να μην γίνει αποδεκτή και να αποκλειστεί από το Δικαστήριο, καθ΄ότι πρώτον, αυτός δεν είναι ειδικός και δεν έχει καμία σχέση με τις υποθέσεις φυγοδίκων και δεύτερον, επειδή η μαρτυρία του δεν είναι σχετική με την παρούσα αίτηση έκδοσης θα πρέπει να αποκλειστεί. Οι συνήγοροι των Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν αντίθετη άποψη λέγοντας ότι το θέμα, το κατά πόσο είναι ειδικός ο μάρτυρας δεν θα κριθεί σ΄ αυτό το πρόωρο στάδιο, αλλά όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιόν του όλα τα δεδομένα και θα προχωρήσει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε ενώπιόν του. Έχει νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίζει επί ενστάσεων τη στιγμή που αυτές εγείρονται ώστε η δίκη να περιορίζεται επί συγκεκριμένων και σαφών δεδομένων. Και αυτό είναι διάφορο βεβαίως από τη βαρύτητα που το Δικαστήριο θα αποδώσει σε συγκεκριμένο έγγραφο, το οποίο είναι ενώπιον του κατατεθειμένο ως τεκμήριο, ως αποτέλεσμα αποδεκτής μαρτυρίας που προσάγεται είτε κατόπιν ενστάσεως, είτε όχι. ( Π. Νεοφύτου ν. Γερακιώτη, 2010, 1 Α.Α.Δ, 25). Ακόμη έχει αναφερθεί στην αυθεντία Β. Χριστοδούλου, 1992, 1 Α.Α.Δ, 512, ότι δεν είναι παραδεκτό να αφήνονται ζητήματα δεκτότητας μαρτυρίας κατά την τελική απόφαση, εφόσον εγείρονται ενστάσεις κατά την προσπάθεια κατάθεσης μαρτυρικού υλικού. Στην υπόθεση Μ. Πιέρου ν. Δ. Ηλία, 2010, 1 Α.Α.Δ, 843, αναφέρθηκε ότι το Άρθρο 25 του Περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ.9 δεν θέτει όρους ή περιορισμούς που αφορούν στην παρουσίαση της κατάθεσης ή δήλωσης μάρτυρα, ώστε αυτή να αποτελεί την κύρια εξέταση του μάρτυρα. Αν τεθεί θέμα ότι η δήλωση ή μέρος αυτής εμπεριέχει μαρτυρία, η οποία δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή, το θέμα εξετάζεται από το Δικαστήριο ad hoc όπως σε κάθε άλλη περίπτωση. Μία μαρτυρία είναι νομικώς αποδεκτή όταν προσφέρεται για απόδειξη των επίδικων γεγονότων ή συναφών με αυτά γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου, πάντα όμως μέσα στα πλαίσια που οριοθετούν το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, η νομοθεσία, οι δικονομικοί θεσμοί και το δίκαιο της απόδειξης. Η αποδοχή έγγραφης μαρτυρίας προϋποθέτει την εξέταση πρώτον της σχετικότητας της μαρτυρίας αυτής προς τα επίδικα θέματα. Αν είναι άσχετη δεν θα πρέπει να επιτραπεί. (Υπ. Γιάλλουρου ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας και άλλων, 2011, 1Α.Α.Δ, 1635). Σχετικό είναι κάθε γεγονός που συνθέτει και περιβάλλει τη διάπραξη του αδικήματος και των μαρτύρων που καταθέτουν γι' αυτά. Μαρτυρία που είναι σχετική μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να μην γίνει αποδεκτή λόγω των ελαττωμάτων της. Στο σύγγραμμα Blackstone's, Criminal Practice, 2018, σελ. 2445, παρ. F1.11 αναφέρονται τα εξής: «the cardinal rule of the law of evidence is that, subject to the exclusionary rules, all evidence which is sufficiently relevant to the facts in issue is admissible, and all evidence which is irrelevant or insufficiently relevant to the facts in issue should be excluded. As to the former, however, evidence which is relevant may nonetheless be excluded if it is such that no reasonable jury, properly directed as to its defects, could place any weight on it. (Robinson, 2006, 1, Cr.App.R. 221, a case concerning voice recognition evidence». Όσον αφορά την προσέγγιση και εξέταση μαρτυρίας εμπειρογνώμονα παραπέμπω επίσης, στη σχετική νομολογία (βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 C.L.R. 1, Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 984, Ευαγγέλου ν. Αμπίζας
(1982)1 C.L.R. 41, Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1(B) Α.Α.Δ. 746, R ν. Turner
(1975)1 AII.E.R. 70 και Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 104), όπου σύμφωνα με αυτήν το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στον τομέα που καταθέτει και στη συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια, έτσι ώστε να καταστήσει ικανό το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Αφού λοιπόν λάβω υπόψη μου τα προσόντα, τις γνώσεις και την πείρα του μετά που ο μάρτυρας θα καταθέσει, θα κρίνω κατά πόσο αυτός θεωρείται εμπειρογνώμονας. Ούτε δύναμαι να αποκλείσω οτιδήποτε σε αυτό το στάδιο. Έχω διεξέλθει του περιεχομένου της γραπτής δήλωσης του μάρτυρα Έγγραφο Α΄ και εκ πρώτης όψεως παρατηρώ ότι αυτή αναφέρει ζητήματα που σχετίζονται με τους Καθ΄ ων η Αίτηση, αλλά άπτονται και συνταγματικών δικαιωμάτων τους, για τα οποία αντεξετάστηκαν οι μάρτυρες της Αιτούσας Χώρας. Συνεπώς, το Δικαστήριο πρέπει να έχει ενώπιόν του, όλα τα στοιχεία και εκείνην τη μαρτυρία που οι Καθ' ων η Αίτηση επιθυμούν να καταθέσουν και τα οποία θα αξιολογηθούν από το Δικαστήριο στο ορθό στάδιο και όχι τώρα. Ενόψει των πιο πάνω απορρίπτεται η ένσταση της Αιτούσας Χώρας και η γραπτή δήλωση του μάρτυρα εκζητούμενων 1, κατατίθεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 34, ούτως ώστε να αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασής του. ........... Γ.Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο