← Κύπρος

PITSIAKKOS HOLDINGS LIMITED ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1457/2020, 14/1/2022

PITSIAKKOS HOLDINGS LIMITED ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1457/2020, 14/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1457/2020 Μεταξύ: PITSIAKKOS HOLDINGS LIMITED, από την Πάφο Εναγόντων και

  1. ALPHA BANK CYPRUS LTD, από την Λευκωσία
  2. ΧΧΧΧΧΧ ΑΒΡΑΑΜ, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της εταιρείας PITSIAKKOS HOLDINGS LIMITED, από την Λευκωσία Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 12.02.21 για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων Ημερομηνία: 14.01.22 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κος Σ. Ζαχαρίου για κ.κ. Δημήτρη Παναούτα & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη 1-Καθ' ης η αίτηση 1: κος Α. Πολυδώρου Για Εναγόμενη 2-Καθ' ης η αίτηση 2: κος Α. Σαζεΐδης μαζί με κ. Κ. Ν. Θεοδωρίδη για κ.κ. Γιώργο Γ. Γιάγκου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες στις 22.12.20 καταχώρησαν γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο αξιώνουν την έκδοση διατάγματος με το οποίο ο Εναγόμενος 2 να παύει να ενεργεί ως παραλήπτης/διαχειριστής της περιουσίας τους κατόπιν διορισμού του από την Εναγόμενη 1 δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης, έγγραφο ημερ. 03.09.04 που συνάφθηκε μεταξύ των ιδίων και της Εναγομένης
  3. Επίσης οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον αμφοτέρων Εναγομένων την επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων ύψους €100.
  4. Οι Ενάγοντες στρέφονται εναντίον της Εναγομένης 1 στη βάση του δικογραφημένου ισχυρισμού τους ότι η Εναγόμενη 1 ανέθεσε στον Εναγόμενο 2 εξουσίες και/ή αρμοδιότητες καθ' υπέρβαση των όρων του ομολόγου και που δεν προβλέπονται σ' αυτό, κατά παράβαση του εν λόγω εγγράφου. Σε ότι αφορά τον Εναγόμενο 2, αυτός ενάγεται στα πλαίσια της ιδιότητας του ως παραλήπτης/διαχειριστής με τους Ενάγοντες να προβάλλουν ως δικογραφημένες βάσεις αγωγής τη διενέργεια κακόπιστων/κακόβουλων ενεργειών από μέρους του, την επίδειξη εσκεμμένης αμέλειας από αυτόν (παραβίαση καθήκοντος επιμέλειας), υπέρβαση και παράβαση εξουσιών και/ή αρμοδιοτήτων που του παρέχονται από το προαναφερόμενο ομόλογο. Να σημειωθεί ότι δεν έχουν καταχωριστεί δικόγραφα στην αγωγή μέχρι σήμερα. Στις 12.02.21 οι Ενάγοντες (στο εξής οι 'Αιτητές') καταχώρησαν την παρούσα δια κλήσεως αίτηση με την οποίαν αιτούνται την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Θεωρώ σκόπιμο να καταγράψω αυτούσια από το σώμα της αίτησης τα αιτούμενα διατάγματα: "Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόμενο 2 - Καθ' ου η Αίτηση 2, που διορίστηκε από τους Εναγόμενους 1 - Καθ' ων η Αίτηση 1 ως Διαχειριστής και/ή Παραλήπτης των Αιτητών, για να ενεργεί και/ή να προβαίνει σε πράξεις και/ή ενέργειες υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής και/ή Παραλήπτης της εταιρείας PITSIAKKOS HOLDINGS LIMITED, Εναγόντων-Αιτητών, να παύσει να ενεργεί υπό αυτή την ιδιότητα του, μέχρι την εκδίκαση και/ή έκδοση απόφασης στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον Εναγόμενο 2 - Καθ' ου η αίτηση 2 να προβαίνει στην οποιαδήποτε πράξη και/ή ενέργεια η οποία σχετίζεται και/ή πηγάζει υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής και/ή Παραλήπτης της εταιρείας PITSIAKKOS HOLDINGS LIMITED, Εναγόντων-Αιτητών, μέχρι την εκδίκαση και/ή έκδοση απόφασης στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους 1 - Καθ' ων η Αίτηση 1 να αναστείλουν την ανάθεση των εξουσιών και/ή τον διορισμό του ΧΧΧΧΧΧ Αβραάμ, Εναγομένου 2 - Καθ' ου η Αίτηση 2, ως διαχειριστή και/ή παραλήπτη της εταιρείας PITSIAKKOS HOLDINGS LIMITED, Εναγόντων 1 - Αιτητών, μέχρι την εκδίκαση και/ή έκδοση απόφασης στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1 - Καθ' ων η αίτηση 1 και/ή ο Εναγόμενος 2 - Καθ' ου η αίτηση 2 και/ή οποιοσδήποτε αντιπρόσωπος τους και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί για αυτούς να παύσει να επεμβαίνει στη διαχείριση της εταιρείας PITSIAKKOS HOLDINGS LIMITED, Εναγόντων 1 - Αιτητών, μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ε. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. ΣΤ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον ΦΠΑ επί τον εξόδων (Αρ. Μητρώου ΦΠΑ δικηγόρων Εναγόντων - Αιτητών ΧΧΧΧΧΧ V)." Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στα άρθρα 22, 29-32 & 43 του Ν.14/60, στα άρθρα 4, 5 & 7-9 του Κεφ.6, στη Δ.39, Δ.48 Θ.1-4 και Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο δίκαιο της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Τα δε γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Αιτητές δικαιολογούν την έκδοση των αιτουμένων ενδιάμεσων διαταγμάτων, περιέχονται σε ένορκη δήλωση του κυρίου ΧΧΧΧΧΧ Πίτσιακκου, διευθυντή των Αιτητών, στην οποίαν επισυνάπτεται ένα τεκμήριο προς υποστήριξη της. Αυτό που συνοπτικά καταγράφεται στην ένορκη δήλωση είναι ότι για ποσό €85.430,07 που η Εναγόμενη 1 (στο εξής η 'Καθ' ης η αίτηση 1') παρείχε στους Αιτητές δόθηκε ως εξασφάλιση ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 03.09.04 επί ολόκληρου του ενεργητικού της επιχείρησης και περιουσίας των Αιτητών καθώς και για το εισόδημα που προέρχεται από την περιουσία των τελευταίων, έγγραφο που υπεγράφηκε μεταξύ των Αιτητών και της Καθ' ης η αίτησης
  5. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών, στην πορεία η Καθ' ης η αίτηση 1 ενημέρωσε γραπτώς τους Αιτητές ότι το οφειλόμενο ποσό των €85.430,07 που καλυπτόταν από την εξασφάλιση του πιο πάνω ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης κατέστη άμεσα απαιτητό και πληρωτέο. Επειδή οι Αιτητές δεν συμμορφώθηκαν αμέσως με την πιο πάνω επιστολή, τα περιουσιακά στοιχεία τους έχουν δεσμευτεί και η Καθ' ης η αίτηση 1 έχει διορίσει τον Εναγόμενο 2 (στο εξής ο 'Καθ' ου η αίτηση 2') ως παραλήπτη/διαχειριστή του ενεργητικού των Αιτητών με ισχύ από τις 26.05.
  6. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι από το έτος 2016 που διορίστηκε και παρόλο που είχε και έχει πρόσβαση σε όλο το ενεργητικό των Αιτητών, ο Καθ' ου η αίτηση 2 δεν προχώρησε στη διευθέτηση του ποσού που αφορά το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Αν και οι Αιτητές έχουν αρκετή εγγεγραμμένη στο όνομα τους ακίνητη περιουσία πολύ μεγαλύτερης αξίας από το οφειλόμενο ποσό και μηνιαίως λαμβάνουν ποσό €2.975 από τη διαχείριση διαμερισμάτων που είναι ιδιοκτησίας τους, εντούτοις ο Καθ' ου η αίτηση 1 δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε προσπάθεια διευθέτησης του οφειλομένου ποσού που σχετίζεται με το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης με αποτέλεσμα να παραμένει δεσμευμένη όλη η ακίνητη περιουσία των Αιτητών, λεπτομέρειας της οποίας εκτίθενται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 δεν έδωσε σαφή εξήγηση γιατί δεν λαμβάνει οποιαδήποτε ενέργεια για εξόφληση του ποσού κατά παράβαση των προνοιών του εγγράφου, βάση του οποίου έχει διοριστεί. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών, η στάση του Καθ' ου η αίτηση 2 να ενεργεί κακόπιστα, καθ' υπέρβαση των όρων εντολής του και κατά παράβαση των προνοιών του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης και του καθήκοντος επιμέλειας του, προκαλεί ζημιά στους Αιτητές, η οποία τελικά θα είναι ανεπανόρθωτης μορφής αφού η συμπεριφορά αυτή θα συνεχίσει εκτός αν ανακοπεί μ την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Καταλήγοντας ο ενόρκως δηλών αναφέρει την ετοιμότητα των Αιτητών να καταβάλουν το οφειλόμενο ποσό που αφορά το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης ώστε να ολοκληρωθεί ο σκοπός διορισμού του Καθ' ου η αίτηση
  7. Η Καθ' ης η αίτηση 1 καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 10.09.21 επί 11 λόγων που καταγράφονται στο σώμα της. Ορισμένοι από αυτούς επαναλαμβάνονται με κάποιους άλλους, ενώ άλλοι καλύπτονται μεταξύ τους. Συνοψίζοντας τους πρόκειται για τους εξής:

(1)Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική.
(2)Ελλείπει το στοιχείο του επείγοντος.
(3)Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και η σχετική με το θέμα αυτό νομολογία.
(4)Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια επειδή δεν προέβηκαν σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ήταν εις γνώση τους ή θα μπορούσαν με εύλογη επιμέλεια να ήταν εις γνώση τους και/ή απέκρυψαν γεγονότα και έγγραφα που ήταν στην κατοχή και γνώση τους.
(5)Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης της Καθ' ης η αίτησης 1 στηρίζεται στα άρθρα 29 & 32 του Ν.14/60, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Κεφ.6, στα άρθρα 89, 218, 221-226, 300 & 334-344 του Κεφ.113, στη Δ.48 Θ.1-4 & Θ.7 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές του κοινοδικαίου και της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κυρίου ΧΧΧΧΧΧ Θεοδώρου, υπαλλήλου στη διεύθυνση διαχείρισης οριστικών καθυστερήσεων για μεγάλες εταιρείες των Αιτητών, στην οποίαν περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη της Καθ' ης η αίτησης 1 τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν απόρριψη της παρούσας αίτησης. Εις υποστήριξη της επισυνάπτονται τεκμήρια. Περίληψη του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης περιλαμβάνει αναφορά ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 ασκεί τραπεζικές εργασίες και στα πλαίσια των επαγγελματικών δραστηριοτήτων της παρείχε σε διαφορετικές ημερομηνίες, μετά από αποδοχή σχετικών αιτημάτων των Αιτητών, διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις και δάνεια συνολικού ύψους €2.391.172,03, ως εξασφάλιση των οποίων δόθηκαν προσωπικές εγγυήσεις των διευθυντών των Αιτητών και άλλων προσώπων, υποθήκευση ακινήτων, έγγραφα εκχώρησης εισοδημάτων και ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 03.09.
  1. Με το εν λόγω ομόλογο όλη η περιουσία των Αιτητών κάθε μορφής οπουδήποτε βρίσκεται συμπεριλαμβανομένου του εκάστοτε κεφαλαίου, της φήμης και της πελατείας τους. Αντίγραφο του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης επισυνάπτεται στην ένσταση. Επειδή οι Αιτητές παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τις οικονομικές υποχρεώσεις τους που πηγάζουν μέσα από τις συμφωνίες δανείου και χορήγησης πιστωτικών διευκολύνσεων, η Καθ' ης η αίτηση 1 καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την αγωγή υπ' αρ. ΧΧΧΧ/16, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί. Αντίγραφο της αγωγής αυτής επισυνάπτεται στην ένσταση. Περαιτέρω επικαλούμενοι το πιο πάνω ομόλογο, η Καθ' ης η αίτηση 1 στις 26.05.16 διόρισαν τον Καθ' ου η αίτηση 2 ως παραλήπτη/διαχειριστή της περιουσίας των Αιτητών με σκοπό την είσπραξη των κατ' ισχυρισμό οφειλομένων ποσών. Με επιστολή του ιδίας ημερ. ο Καθ' ου η αίτηση 2 αποδέκτηκε τον διορισμό του. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών, ο Καθ' ου η αίτηση 2 ζήτησε επίμονα από τον ενόρκως δηλών της αίτησης (Πίτσιακκο) να του ετοιμάσει και να του παραδώσει κατάσταση με τα περιουσιακά στοιχεία των Αιτητών, πλην όμως αυτός παρέλειψε να το πράξει. Αυτό δημιούργησε εμπόδια στην άσκηση των καθηκόντων του Καθ' ου η αίτηση 2 αφού δεν είχε πλήρη στοιχεία για το ενεργητικό και παθητικό των Αιτητών, συμπεριλαμβανομένων των πιστωτών και χρεωστών τους. Παράλληλα, κατόπιν ενεργειών του Καθ' ου η αίτηση 2, διαπιστώθηκε ότι όλα τα ακίνητα των Αιτητών ήταν υποθηκευμένα προς όφελος τραπεζικών ιδρυμάτων και επιβαρυμένα με εμπράγματα βάρη προς όφελος του τμήματος φορολογίας και εξ' αποφάσεως πιστωτών, ενώ πωλητήρια έγγραφα ήταν κατατεθειμένα εις τα ονόματα εγκλωβισμένων αγοραστών. Σε σχέση με τις εισπράξεις των Αιτητών, ο Πίτσιακκος τις χρησιμοποιούσε για να διεκπεραιώσει πληρωμές. Όπως ο ενόρκως δηλών Θεοδώρου αναφέρει, παρά τις προσπάθειες και προτάσεις του Καθ' ου η αίτηση 2, σε συνεννόηση με τον Πίτσιακκο, προς τραπεζικά ιδρύματα στα οποία οι Αιτητές είχαν χρεωστικά υπόλοιπα με σκοπό την εξεύρεση λύσεων, εντούτοις δεν έγιναν αποδεκτές εξαιτίας των εμποδίων που υπήρχαν στην ακίνητη περιουσία των Αιτητών. Επιπλέον ο Καθ' ου η αίτηση 2, πάλι σε συνεννόηση με τον Πίτσιακκο, προσπάθησε ανεπιτυχώς να βρει επενδυτές για να πωληθεί ακίνητη περιουσία των Αιτητών ώστε να πληρωθούν τα χρέη τους. Ο ενόρκως δηλών Θεοδώρου δηλώνει πως δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτουμένων ενδιάμεσων διαταγμάτων επειδή δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις. Όπως εξάλλου ο Θεοδώρου είπε, η Καθ' ης η αίτηση 1 είναι φερέγγυος οργανισμός και αξιόχρεα τραπεζική εταιρεία, η οποία είναι σε θέση να αποζημιώσει τους Αιτητές σε περίπτωση που εκδοθεί δικαστική απόφαση εναντίον τους και υποστούν ζημιές. Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης καταχώρησε και ο Καθ' ου η αίτηση
  2. Η ένσταση καταχωρίστηκε στις 22.07.21 και παραπέμπει σε 14 λόγους. Στην πλειονότητα τους είναι κοινοί μ' αυτούς που περιέχονται στο σώμα της ένστασης της Καθ' ης η αίτησης
  3. Συνοπτικά είναι οι πιο κάτω:
(1)Η αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή πάσχει νομικά και/ή είναι νομικά λανθασμένη.
(2)Δεν δικαιολογείται το στοιχείο του κατεπείγοντος.
(3)Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που απαιτεί η σχετική νομοθεσία και νομολογία επί του θέματος.
(4)Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική.
(5)Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με 'καθαρά χέρια' και/ή δεν προέβηκαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη γεγονότων.
(6)Η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων είναι αντίθετη με τις αρχές επιείκειας. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του Καθ' ου η αίτηση 2 βασίζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Κεφ.6, στα άρθρα 89, 218, 221-226, 300 & 334-344 του Κεφ.113, στη Δ.48 Θ.1-4 & Θ.7 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2, ο οποίος προβάλλει γεγονότα, τα οποία κατά τη γνώμη του θεμελιώνουν τους λόγους ένστασης και ταυτόχρονα συνηγορούν υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης. Έγγραφα επισυνάπτονται προς υποστήριξη του περιεχομένου της. Στην ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου η αίτηση 2 απορρίπτει τα όσα του καταλογίζουν οι Αιτητές και επικαλείται γεγονότα, αρκετά από τα οποία προβάλλονται στην ένσταση της Καθ' ης η αίτησης
  1. Θα αναφερθώ επιγραμματικά στο περιεχόμενο της. Όπως σημειώνεται, την περίοδο 2004-2016 οι Αιτητές έλαβαν τραπεζικές διευκολύνσεις από την Καθ' ης η αίτηση 1 δυνάμει έγγραφων συμφωνιών με τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από αυτές να εξασφαλίζονται από προσωπικές εγγυήσεις των διευθυντών των Αιτητών, με υποθήκες ακίνητης περιουσίας τους, εκχωρήσεις πωλητηρίων εγγράφων και την έκδοση ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί ολόκληρης της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους. Αντίγραφο του επίμαχου ομολόγου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΜΑ
  2. Όπως ακόμη ο Καθ' ου η αίτηση 1 είπε, επειδή στη συνέχεια προέκυψαν χρεωστικά υπόλοιπα που οι Αιτητές δεν εξόφλησαν, η Καθ' ης η αίτηση 1 προχώρησε στο διορισμό του ως παραλήπτη/διαχειριστή του ενεργητικού των Αιτητών. Αντίγραφο της γνωστοποίησης του διορισμού επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΜΑ
  3. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση 2, ο Πίτσιακκος αρνείται μέχρι σήμερα να ετοιμάσει και να του διαβιβάσει κατάσταση περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών παρόλο ότι του ζητήθηκε επανειλημμένως να το πράξει. Αντίγραφο σχετικής επιστολής με την οποίαν του ζητείται η ετοιμασία σχετικής κατάστασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΜΑ
  4. Το γεγονός αυτό, όπως λέει, τον εμποδίζει να έχει πλήρη στοιχεία για το ενεργητικό και παθητικό των Αιτητών, περιλαμβανομένου των πιστωτών και των χρεωστών. Παρά ταύτα, ο Καθ' ου η αίτηση 2, κατόπιν έρευνας που πραγματοποίησε στο κτηματολόγιο σε παγκύπρια βάση στις 22.09.16, διαπίστωσε ότι όλη ακίνητη περιουσία των Αιτητών ήταν υποθηκευμένη και επιβαρυμένη με εμπράγματα βάρη. Αντίγραφο της έρευνας που διεξήχθη στο κτηματολόγιο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΜΑ
  5. Σε σχέση με εισοδήματα των Αιτητών, ο Καθ' ου η αίτηση 2 δηλώνει πως από τις 26.05.16 που είχε διοριστεί μέχρι τις 30.04.21 εισέπραξε προς όφελος τους το συνολικό ποσό των €168.680,86 αλλά προέβηκε σε πληρωμές συνολικού ύψους €166.159,
  6. Σχετική κατάσταση εισπράξεων και πληρωμών που ετοιμάστηκε επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΜΑ
  7. Περαιτέρω ο Καθ' ου η αίτηση 2 σημειώνει ότι, σε συνεννόηση με τον Πίτσιακκο, προσπάθησε να εξεύρει λύσεις με διάφορους τραπεζικούς οργανισμούς στους οποίους οι Αιτητές διατηρούσαν λογαριασμούς με χρεωστικά υπόλοιπα υποβάλλοντας προτάσεις για εξόφληση των υποχρεώσεων τους, οι οποίες όμως δεν έγιναν αποδεκτές λόγω των δυσκολιών που υπήρχαν στην πώληση ακίνητης περιουσίας των Αιτητών. Σχετική αλληλογραφία που υπήρξε μεταξύ του ενόρκως δηλούντα και τραπεζικούς οργανισμούς επισυνάπτεται ως Τεκμήρια ΜΑ6-ΜΑ
  8. Επιπροσθέτως, όπως δηλώνεται, ο Καθ' ου η αίτηση 2, σε συνεννόηση με τον Πίτσιακκο, προσπάθησε να εξεύρει επενδυτές ώστε να πωληθεί ακίνητη περιουσία των Αιτητών για να αποπληρωθούν τα χρέη τους, χωρίς όμως επιτυχία. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 αναφέρει ότι οι πιο πάνω προσπάθειες του έχουν αποσιωπηθεί από τους Αιτητές προκειμένου να δημιουργηθεί μια λανθασμένη εικόνα που να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκως δηλούντα, η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική επειδή καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Παράλληλα τη θεωρεί κακόπιστη αφού επιδιώκεται η ανατροπή της νόμιμης διαδικασίας πληρωμής πιστωτών των Αιτητών που τελούν υπό διαχείριση ώστε να προστατευθούν προσωπικά συμφέροντα του Πίτσιακκα και άλλων ατόμων των Αιτητών κατά προτεραιότητα και σε βάρος εξασφαλισμένων και προνομιούχων πιστωτών των Αιτητών κατά παράβαση της νομοθεσίας. Είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση 1 ότι δεν ικανοποιούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έγκριση των αιτουμένω διαταγμάτων και γι' αυτό η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Όπως ισχυρίζεται, η έκδοση των διαταγμάτων είναι αντίθετη με τις αρχές επιείκειας επειδή θα επηρεαστούν δυσμενώς δικαιώματα τρίτων προσώπων, ήτοι πιστωτών των Αιτητών. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης περιορίστηκε σε γραπτές αγορεύσεις. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι συνήγοροι, με παραπομπή σε νομολογία και νομοθεσίες καθώς επίσης με αναφορά σε νομικά συγγράμματα, υποστήριξαν τις δικές τους νομικές θέσεις και ισχυρισμούς. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων των πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω ακόμη μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που μου έχει παρουσιαστεί. Με τον κοινό πρώτο λόγο ένστασης τους οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 παραπονιούνται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή πάσχει νομικά και/ή είναι νομικά λανθασμένη. Εξετάζοντας τη θέση αυτή θα πρέπει να λεχθεί ότι ουδεμία εξήγηση δίδεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν τις ενστάσεις και κανένας σχολιασμός γίνεται μέσα από τις νομικές επιχειρηματολογίες των συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση προς στοιχειοθέτηση της κοινής τοποθέτησης πως η παρούσα αίτηση πάσχει νομικά ή έστω που αυτή υστερεί νομικά. Ούτε εξηγείται για ποιο λόγο θεωρούν την αίτηση αυτή παράτυπη ή αντικανονική. Ουδεμία αναφορά υπάρχει από μέρους τους ως προς το ποια είναι η αντικανονικότητα και/ή η παρατυπία που θεωρούν ότι χαρακτηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μία κοινή θέση που παρέμεινε στο επίπεδο του ισχυρισμού, ο οποίος τελικά δεν προωθήθηκε μέσα από την εκδίκαση της αίτησης και συνεπώς στερείται θεμελίωσης. Εκλαμβάνω ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν εγκαταλείψει τη θέση τους αυτή, η οποία, ως ατεκμηρίωτη που έμεινε, απορρίπτεται στην ολότητα της. Με τον κοινό δεύτερο λόγο ένστασης τους οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 επικαλούνται ότι δεν ικανοποιείται το στοιχείο του «κατεπείγοντος» επειδή η αίτηση έχει καταχωριστεί με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Το στοιχείο του «κατεπείγοντος» αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την ανάληψη δικαιοδοσίας από το δικαστήριο για την παροχή θεραπείας μονομερώς. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Αίτηση C.M.K. Metal Constraction Limited και άλλος Πολιτική Αίτηση Αρ. 138/2018 ημερ. 07.11.18). Ακριβώς η νομολογία που ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση 2 επικαλέστηκε για να προωθήσει τη θέση του αφορά περιπτώσεις όπου ο αιτητής στην απουσία του καθ' ου η αίτηση προσέφυγε στο Δικαστήριο για να αιτηθεί την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος (σελίδα 5 σημείο 2.2 γραπτής αγόρευσης συνηγόρου Καθ' ου η αίτηση 2). Συνεπώς το «κατεπείγον» συνδέεται με την επιδίωξη εξασφάλισης ενδιάμεσης θεραπείας στην απουσία της άλλης πλευράς. Η ανυπαρξία του «κατεπείγοντος» δεν στερεί από τον αιτητή τη δυνατότητα να αιτηθεί και συνάμα την πιθανότητα να εξασφαλίσει ενδιάμεση θεραπεία εφόσον η αίτηση του επιδοθεί από την αρχή στην άλλη πλευρά. Η απουσία του «κατεπείγοντος» δεν σχετίζεται με την αναγκαιότητα έκδοσης ενδιάμεσης θεραπείας όταν η αίτηση που καταχωρίζεται για εξέταση προωθείται δια κλήσεως, όπως λανθασμένα ισχυρίζεται στη γραπτή του αγόρευση ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση 2. Εδώ η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε δια κλήσεως. Επομένως θέμα «κατεπείγοντος» δεν υφίσταται προς εξέταση αφού όλα τα εμπλεκόμενα μέρη είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν και να υποστηρίξουν τις θέσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου προτού αποφασιστεί κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Ορθά, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτησης 1 τελικά δεν προώθησε τον συγκεκριμένο λόγο ένστασης εκ μέρους του πελάτη του. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Προτού ασχοληθώ με τον επόμενο κοινό λόγο ένστασης, παρεμβάλλω σχολιασμό επί της θέσης του συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση 2, η οποία καταγράφεται στη γραπτή αγόρευση του (σελίδες 42-43 σημεία 5.11-5.15 γραπτής αγόρευσης συνηγόρου Καθ' ου η αίτηση 2), χωρίς αυτή να περιλαμβάνεται στο σώμα της ένστασης ως συγκεκριμένος λόγος. Είναι γνωστό μέσα από τη νομολογία ότι κάθε αίτηση και ένσταση εξετάζεται στη βάση των συγκεκριμένων λόγων που ρητά και με σαφήνεια προσδιορίζονται μέσα από την καταγραφή τους στο σώμα του εγγράφου. Στην προκειμένη περίπτωση δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η αναφορά στο κείμενο της γραπτής αγόρευσης ότι τυχόν έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα διεκπεραιώσει και την ουσία της αγωγής δεν αποτελεί συγκεκριμένο λόγο ένστασης που να σημειώνεται με σαφήνεια στο περιεχόμενο του σώματος του εγγράφου. Εκ των υστέρων αναφορές που συγκεκαλυμένα συνιστούν νέους λόγους ένστασης, οι οποίες δεν καταγράφονται συγκεκριμένα και με σαφήνεια στο σώμα του εγγράφου δεν εξετάζονται. Το ότι πρόκειται για θέση που εκ των υστέρων προβλήθηκε φαίνεται από το γεγονός ότι ο συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση δεν την σχολίασε επειδή δεν είχε την ευκαιρία να το πράξει. Ως εκ τούτου, η εν λόγω θέση του συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση 2 δεν χρήζει εξέτασης. Ανεξάρτητα της πιο πάνω κατάληξης, θα ασχοληθώ με το ζήτημα για σκοπούς ολοκληρωμένης προσέγγισης του. Η νομολογία υποδεικνύει ότι όπου το αίτημα για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ταυτόσημο με τα αιτούμενα διατάγματα της αγωγής και τυχόν έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με την εκδίκαση της αγωγής, η έγκριση του θα πρέπει να αποφεύγεται (Σταυράκης και άλλος v. Δήμος Λευκωσίας, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε68/13, ημερ. 24.03.15). Το Δικαστήριο αποφεύγει να εκδώσει προσωρινό διάταγμα υπέρ του ενάγοντα όταν αυτό θα ισοδυναμεί με απόφαση στην αγωγή χωρίς να έχει δοθεί η ευκαιρία στον εναγόμενο να αμφισβητήσει μέσα από τη δίκη την ουσία της αγωγής. Παρόλα αυτά, στην υπόθεση Penderhill Holdings Ltd κ.α. v. Abramchyk κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 319/11 ημερ. 13.01.14 αναγνωρίστηκε η δυνατότητα του Δικαστηρίου να παρέχει ταυτόσημες θεραπείες με την αγωγή σε κατάλληλη περίπτωση, χωρίς έτσι να αποκλείεται κατά κανόνα η χορήγηση τους. Όπως εξηγήθηκε, το ζήτημα εξετάζεται πάντοτε υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και αποτελεί θέμα ειδικών περιστάσεων. Δηλαδή εξετάζεται εκεί όπου η ανάγκη και η φύση το επιβάλλει. Αυτό που λέχθηκε είναι ότι το «ανεπιθύμητο» δεν μπορεί να εξισωθεί με «απαγόρευση». Το ότι το ανεπιθύμητο δεν εξισούται με απαγόρευση και ότι δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της ουσιαστικής θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δικαίως ζητείται είχε λεχθεί και προηγουμένως στην υπόθεση Avila Management Services Limited και άλλη v. Frantisek Edsberg
(2012)1 Α.Α.Δ. 1403, την οποίαν αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών στην αγόρευση του. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (δέστε και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd - ανωτέρω-). Εξαρτάται από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015)." Στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να λεχθεί ότι τα αιτούμενα ενδιάμεσα διατάγματα ταυτίζονται με τις διεκδικούμενες τελικές θεραπείες της αγωγής. Ειδικότερα με τα αιτούμενα ενδιάμεσα διατάγματα επιδιώκεται ουσιαστικά η αναστολή των εργασιών του Καθ' ου η αίτηση 2 ως διορισμένου, από την Καθ' ης η αίτηση 1, παραλήπτη/διαχειριστή των Αιτητών. Αντίθετα με τις τελικές θεραπείες αξιώνεται βασικά η ακύρωση και κατ' επέκταση παύση του διορισμού του Καθ' ου η αίτηση 2 καθώς επίσης επιπρόσθετα οι Αιτητές διεκδικούν την επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Όπως εξόφθαλμα φαίνεται, τυχόν έγκριση των ενδιάμεσων διαταγμάτων δεν διευθετεί τελεσίδικα τα επίδικα θέματα της αγωγής υπέρ του ενός ή του άλλου διαδίκου, τα οποία δύναται να αναθεωρηθούν, τροποποιηθούν ή ακόμη ακυρωθούν ανά πάσα στιγμή όταν τα δεδομένα δικαιολογούν κάτι τέτοιο. Σε κάθε όμως περίπτωση αν εκδοθούν, πέραν της διαφορετικής σημασίας και του σκοπού που θα έχουν, θα ισχύουν μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, χωρίς έτσι τυχόν έκδοση τους να ασχολείται με την ουσία της υπόθεσης και να επιλύει τις διαφορές των διαδίκων. Αντίθετα οι τελικές θεραπείες που αξιώνονται στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα θα έχουν μόνιμη μορφή με διαφορετικό σκοπό και σημασία και δύναται να αποδοθούν μόνο μετά από εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και αφού πρώτα κριθούν όλα τα επίδικα θέματα της αγωγής. Προσθέτω δε ότι μέρος των τελικών θεραπειών που επίσης διεκδικείται στο ίδιο κλητήριο ένταλμα αποτελεί ακόμη η αξίωση για επιδίκαση αποζημιώσεων, η εξέταση όλων των οποίων πηγάζει μέσα από την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Κάτω από αυτά τα στοιχεία, η θέση αυτή του συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση 2 απορρίπτεται ως ανεδαφική. Επανέρχομαι στους καταγεγραμμένους λόγους ένστασης και θα ασχοληθώ με τον τρίτο στη σειρά που επίσης εμφανίζεται να είναι κοινός για τους Καθ' ων η αίτηση. Πρόκειται για το λόγο εκείνο που άπτεται της ουσίας της αίτησης αφού πραγματεύεται τα κριτήρια και τις παραμέτρους που πρέπει να συντρέχουν ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Είναι βασικά η θέση των Καθ' ων η αίτησης ότι δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ενώ αντίθετα οι Αιτητές θεωρούν ότι αυτές ικανοποιούνται. Η έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων διέπεται από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60) μετά των συναφών τροποποιήσεων. Το εν λόγω άρθρο αποτελεί το γενικό δικαιοδοτικό υπόβαθρο που παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Το θέμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε σωρεία κυπριακών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν. Αυτές είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας.
(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση/οριστικοποίηση του αιτουμένου διατάγματος. Στην προσπάθεια του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1802) τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την τεθείσα μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και δεν καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων αλλά περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799). Το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32 ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση της καταχωρημένης δικογραφίας (εδώ σύμφωνα με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που έχει καταχωριστεί, την αίτηση, τις ενστάσεις και τα έγγραφα που τις συνοδεύουν). Η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης έχει σχέση με τη νομική αξίωση της απαίτησης και καθιστά μια πρωταρχική ανάλυση της νομικής θέσης, επιβεβλημένη ώστε να τοποθετηθεί η υπόθεση στο ορθό νομικό πλαίσιο και να επισημανθεί το νομικό της υπόβαθρο. Δηλαδή να θεμελιώνεται νομικά και μόνο η αξίωση με βάση τα όσα περιέχονται στις έγγραφες προτάσεις. Κατά κανόνα να δικογραφείται αιτία αγωγής που να είναι υπαρκτή. Θα πρέπει να αναδεικνύεται αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα εναντίον του εναγομένου (Αίτηση της Travelwise Ltd
(1996)1Α Α.Α.Δ. 242) αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (Tsiaos v. Kyprianou
(1982)1 C.L.R. 839) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321). Στην προκειμένη περίπτωση έχω ήδη εκθέσει στις αιτίες αγωγής που αφορούν κάθε ένα Καθ' ου η αίτηση, βάση των οποίων οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον τους την υπόθεση αυτή και επιδιώκουν την χορήγηση των θεραπειών, τις οποίες επίσης έχω ήδη αναφερθεί, όπως όλα αυτά δικογραφούνται μέσα από το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα των Αιτητών. Είναι κοινό έδαφος των μερών ότι η υπόθεση αυτή αφορά διορισμό ατόμου για να ενεργεί ως παραλήπτης/διαχειριστής της περιουσίας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Πρόκειται για τον Καθ' ου η αίτηση 2 (φυσικό πρόσωπο), ο οποίος διορίστηκε από την Καθ' ης η αίτηση 1 (τραπεζικός οργανισμός) σχετικά με τους Αιτητές (εταιρεία περιορισμένης ευθύνης). Επίσης αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων ότι ο διορισμός του Καθ' ου η αίτηση 2 έγινε δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης που συμφωνήθηκε και υπογράφτηκε μεταξύ της Καθ' ης η αίτησης 1 και των Αιτητών. Όλα τα μέρη δέχονται ότι η ενεργοποίηση του εγγράφου, δυνάμει του οποίου επήλθε ο διορισμός του Καθ' ου η αίτηση 2, έγινε μετά που οι Αιτητές απέτυχαν να συμμορφωθούν με οικονομικές υποχρεώσεις τους που πηγάζουν μέσα από τις συμφωνίες δανείου και χορήγησης πιστωτικών διευκολύνσεων από την Καθ' ης η αίτηση 1. Όταν μία εταιρεία παραλείπει να συμμορφωθεί με τους όρους στη βάση των οποίων εκδόθηκαν τα χρεωστικά ομόλογα, οι κάτοχοι των χρεωστικών ομολόγων έχουν στη διάθεση τους αριθμό θεραπειών, μία εκ των οποίων δύναται να είναι ο διορισμός παραλήπτη/διαχειριστή και εάν πρόκειται για περίπτωση χρεωστικών ομολόγων που εξασφαλίστηκαν με κυμαινόμενη επιβάρυνση τότε ο διορισμός καλύπτει ολόκληρο ή σχεδόν ολόκληρο το ενεργητικό της εταιρείας. Ένας τέτοιος παραλήπτης-διαχειριστής εταιρείας δύναται να διοριστεί είτε δυνάμει διατάγματος δικαστηρίου είτε με βάση την εξουσία που παρέχεται από τους όρους που περιέχονται σε συμφωνητικό έγγραφο ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Ο διορισμός παραλήπτη/διαχειριστή δυνάμει εγγράφου αναγνωρίζεται νομικά στην Κύπρο τόσο από το κοινοδίκαιο (Αίτηση του Νίνου Α. Χατζηρούσου (υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης της εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd)
(2011)1Γ Α.Α.Δ. 1703) όσο και από τη νομοθεσία (άρθρο 337 του Κεφ.113). Τα καθήκοντα, υποχρεώσεις, εξουσίες και γενικά ο ρόλος του παραλήπτη/διαχειριστή διέπονται από το ομόλογο και από τα άρθρα 334-344 του Κεφ.
  1. Οι δε συνθήκες ενεργοποίησης του διορισμού και η διαδικασία που ακολουθείται ρυθμίζεται από τους όρους του συμφωνημένου ομολόγου. Με το διορισμό παραλήπτη/διαχειριστή, αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας (Αίτηση του Νίνου Α. Χατζηρούσου (υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης της εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd) (πιο πάνω) και Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της. Οι διευθυντές της εταιρείας διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη/διαχειριστή (Αίτηση του Νίνου Α. Χατζηρούσου (υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης της εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd) (πιο πάνω) και Newhart Developments Ltd v. Co-op Commercial Bank Ltd [1978] 2 All E.R. 896). Αναφορά στο δικαίωμα των διευθυντών να μπορούν να προωθήσουν διαδικασία που να αμφισβητεί την εγκυρότητα διορισμού του παραλήπτη/διαχειριστή γίνεται και στα αγγλικά νομικά συγγράμματα "Principles of Modern Company Law", Gower & Davies, 9th edition, para. 32-68, p.1259 και "The Law Relating to Receivers, Managers and Administrators, Hubert Picarda, 4th edition, chapter 6, p.87-
  2. Κατά κανόνα ο παραλήπτης/διαχειριστής θεωρείται αντιπρόσωπος («agent») των κατόχων των ομολόγων και κατά συνέπεια αυτοί ως αντιπροσωπευόμενοι («principals») είναι και οι υπεύθυνοι για τις ενέργειες αυτού (αγγλικά νομικά συγγράμματα "Pennington: Company Law", 3η έκδοση, σελ. 427 & 435 και "Ranking & Spicer's Company Law", 11η έκδοση, σελ. 219, Αίτηση του Νίνου Α. Χατζηρούσου (υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης της εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd) (πιο πάνω)). Η κατάσταση όμως διαφοροποιείται όταν στο συμφωνητικό έγγραφο που προνοεί το διορισμό του παραλήπτη/διαχειριστή περιέχεται πρόνοια που ρητά αναφέρει ότι το άτομο αυτό θα ενεργεί ως αντιπρόσωπος της εταιρείας. Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα "Palmer's Company Law", A.F. Topham & A.M.R. Topham, 16th edition, p.293 καταγράφονται τα εξής: "The clause should, therefore, expressly provide that the receiver shall be the agent of the company; otherwise he might be held to be the agent of the debenture holders, thus exposing them to liability." [η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου] Σε τέτοια περίπτωση η εταιρεία θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τις πράξεις και παραλείψεις του διορισμένου παραλήπτη/διαχειριστή. Χαρακτηριστικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το αγγλικό νομικό σύγγραμμα"Palmer's Company Law", A.F. Topham & A.M.R. Topham, 16th edition, p.292, το οποίο παρέχεται αυτούσιο: "A receiver so appointed shall be deemed to be the agent of the company and the company shall be solely responsible for his acts or defaults and for his remuneration." [η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου] Στην παρούσα αγωγή δεν τελεί υπό κρίση ούτε η νομιμότητα αλλά ούτε και η εγκυρότητα διορισμού του Καθ' ου η αίτηση 2 ως παραλήπτη/διαχειριστή από την Καθ' ης η αίτηση
  3. Ακόμη δεν αμφισβητούνται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες προέκυψε ο εν λόγω διορισμός καθώς και η διαδικασία που ακολουθήθηκε γι' αυτό. Ούτε εκκρεμεί οποιαδήποτε άλλη διαδικασία σε σχέση με τα θέματα αυτά. Παράλληλα αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων ότι μεταξύ των Αιτητών και της Καθ' ης η αίτησης 1 υπάρχει συμφωνητικό έγγραφο ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης με συγκεκριμένους όρους που έγιναν αποδεκτοί από αμφότερα μέρη. Επίσης είναι αποδεκτό από τους διαδίκους ότι νομότυπα έγινε επίκληση του εγγράφου για το διορισμό του Καθ' ου η αίτηση
  4. Η δε διαδικασία που η Καθ' ης η αίτηση 1 ακολούθησε για να διορίσει παραλήπτη/διαχειριστή καθώς και η επιλογή του ονόματος του Καθ' ου η αίτηση 2 ως παραλήπτη/διαχειριστή της περιουσίας των Αιτητών θεωρούνται από όλους, περιλαμβανομένων των Αιτητών, νόμιμα και έγκυρα. Το πλαίσιο των καθηκόντων και εξουσιών του Καθ' ου η αίτηση 2 παρέχεται σε ολοκληρωμένη μορφή μέσα από τους συμφωνημένους όρους του ομολόγου και τις σχετικές πρόνοιες του Κεφ.113 που πραγματεύονται ειδικά το ρόλο και τις υποχρεώσεις του παραλήπτη/διαχειριστή που διορίζεται εκτός Δικαστηρίου στη βάση συμφωνητικού εγγράφου, όπως είναι δική μας περίπτωση. Η ύπαρξη του εν λόγω ομολόγου με συμφωνημένο περιεχόμενο σε συνδυασμό με τις εξειδικευμένες νομοθετικές διατάξεις και υπό το φως της μη αμφισβήτησης της νομιμότητας και εγκυρότητας διορισμού του Καθ' ου η αίτηση 2 ως παραλήπτη/διαχειριστή από την Καθ' ης η αίτηση 1 στη βάση του εν λόγω συμφωνημένου εγγράφου, περιορίζει, εκ των πραγμάτων, από την αρχή το πεδίο δυνατότητας για συζήτηση θέματος περί διαφοροποίησης από την Καθ' ης η αίτηση 1 του πλαισίου εξουσιών και/ή αρμοδιοτήτων του Καθ' ου η αίτηση
  5. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι η αιτία αγωγής που δικογραφείται και αφορά την Καθ' ης η αίτηση 1 δεν μπορεί να θεωρηθεί υπαρκτή. Υπενθυμίζω ότι οι Αιτητές επικαλούνται παράβαση όρων του συμφωνημένου ομολόγου υπό την έννοια ότι προβάλλεται ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 ανέθεσε στον Καθ' ου η αίτηση 2 εξουσίες και/ή αρμοδιότητες καθ' υπέρβαση των όρων του εν λόγω ομολόγου αλλά και που δεν προβλέπονται σ' αυτό. Στην ένορκη δήλωση ωστόσο που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, αυτή η επικαλούμενη υπέρβαση και η εκτός του συμφωνημένου πλαισίου άσκησης εξουσίας έχει τη μορφή ολιγωρίας και εσκεμμένης παράλειψης που αποδίδεται στον Καθ' ου η αίτηση
  6. Η όποια στάση ή συμπεριφορά χρεώνεται στον Καθ' ου η αίτηση 2, με το σκεπτικό που περιγράφεται στην ένορκη δήλωση της υπό κρίση αίτησης ως νομικό υπόβαθρο της δικογραφημένης βάσης αγωγής, δεν μπορεί νομικά να θεμελιώσει νομική θέση για παράβαση όρων του συμφωνημένου ομολόγου εξ' υπαιτιότητας της Καθ' ης η αίτησης 1 αφού πρόκειται για δύο ζητήματα που δεν έχουν νομική σχέση μεταξύ τους. Η προβαλλόμενη αιτία αγωγής που αφορά την Καθ' ης η αίτηση 1 δεν εδράζεται σε νομικό υπόβαθρο με βάση αυτά που παρουσιάζονται ώστε η υπόθεση σε σχέση με την Καθ' ης η αίτηση 1 να τοποθετηθεί στο ορθό νομικό πλαίσιο. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής μου ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση γίνεται αναφορά για ανοχή και έλλειψη εποπτικού ελέγχου στις ενέργειες της Καθ' ης η αίτησης
  7. Σε σχέση μ' αυτό, ισχύουν τα όσα έχω ήδη αναφέρει αμέσως προηγουμένως. Στη βάση των πιο πάνω δεν αναδεικνύεται αγώγιμο δικαίωμα των Αιτητών εναντίον της Καθ' ης η αίτησης 1 αφού δεν εντοπίζεται αιτία αγωγής που να είναι εξ' όψεως υπαρκτή. Εφόσον δεν φαίνεται να αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση για τους Αιτητές εναντίον της Καθ' ης η αίτησης 1, καταλήγω ότι η πρώτη προϋπόθεση αναφορικά με την Καθ' ης η αίτηση 1 δεν ικανοποιείται. Παρόλα αυτά θα προχωρήσω με την εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60 σε περίπτωση όμως που ήθελε κριθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση για τους Αιτητές εναντίον της Καθ' ης η αίτησης
  8. Το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα και συνίσταται στην παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση/δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο απαιτούμενος βαθμός απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας (Κυτάλα κ.α. v Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015 τονίστηκε ότι δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σε αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας να προσπαθήσει να αποφασίσει δύσκολα νομικά σημεία τα οποία χρειάζονται λεπτομερή επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από τη μαρτυρία είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγοντας έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν αξιολογεί τις εκδοχές των μερών και δεν ασχολείται να εξακριβώσει ποια από αυτές αληθεύει. Το Δικαστήριο δεν καταλήγει ούτε σε ευρήματα αλλά ούτε και σε συμπεράσματα σε σχέση με την υπόθεση. Ούτε θα ασχοληθεί με την επίλυση νομικών ζητημάτων που έκαστη πλευρά θίγει. Από μια πρόχειρη μελέτη του μαρτυρικού υλικού στην όψη του και μόνο, δεν έχω παρατηρήσει η Καθ' ης η αίτηση 1 να έχει προβεί στη λήψη οποιασδήποτε ενέργειας που να διαφοροποιεί το συμφωνημένο πλαίσιο καθηκόντων του Καθ' ου η αίτηση 2 δίδοντας του η ίδια επιπλέον ή άλλες εξουσίες και/ή αρμοδιότητες είτε καθ' υπέρβαση αυτών που ήδη περιέχονται στο ομόλογο είτε εκτός αυτών που ήδη προβλέπονται στο εν λόγω έγγραφο. Ούτε μέσα από την παρούσα αίτηση η πλευρά των Αιτητών επικαλέστηκε λήψη τέτοιων ενεργειών από μέρους της Καθ' ης η αίτησης
  1. Είναι γεγονός ότι οι Αιτητές θεωρούν ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 ευθύνεται για ανοχή και έλλειψη εποπτικού ελέγχου σε ολιγωρία και εσκεμμένες παραλείψεις που αποδίδουν στον Καθ' ου η αίτηση
  2. Μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, οι Αιτητές θεωρούν ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 διαχειρίζεται λανθασμένα το ενεργητικό τους που σύμφωνα με τους ιδίους είναι πολύ μεγαλύτερης αξίας από το οφειλόμενο ποσό αφού, όπως λένε, από το 2016 που έχει διοριστεί δεν κατέβαλε καμία προσπάθεια για εξόφληση του οφειλομένου ποσού, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε σαφή εξήγηση. Πρόχειρη μελέτη του περιεχομένου του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης δεν φαίνεται να δημιουργεί βάσιμες προσδοκίες. Ο όρος 11 του ομολόγου αναφέρει ρητά ότι ο Καθ' ου η αίτηση είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας, η οποία είναι η μόνη υπεύθυνη για τις πράξεις και παραλείψεις του. Επίσης ο όρος 15 του ιδίου συμφωνητικού εγγράφου σημειώνει ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 δεν θα ευθύνεται για τυχόν ολιγωρία και παραλείψεις που προκύπτουν στα πλαίσια κατοχής και διαχείρισης του ενεργητικού των Αιτητών. Η ύπαρξη των πιο πάνω συμφωνημένων όρων σε συνάρτηση με την έννοια και σημασία που τους αποδίδουν αγγλικά νομικά συγγράμματα, στα οποία έχω ήδη κάνει αναφορά προηγουμένως, αντικειμενικά δημιουργούν ασπίδα προστασίας στην Καθ' ης η αίτηση 1 σε θέμα ευθύνης της για τυχόν πράξεις, παραλείψεις και ολιγωρία του Καθ' ου η αίτηση 2 στα πλαίσια διαχείρισης του ενεργητικού των Αιτητών υπό την ιδιότητα του παραλήπτη/διαχειριστή. Τα πιο πάνω συνιστούν παράμετρο που εκ πρώτης όψεως δεν εμβολιάζει την εκδοχή των Αιτητών με ορατή πιθανότητα επιτυχίας, χωρίς αυτό να αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο αξιολόγηση της αλήθειας της εκδοχής τους. Επομένως καταλήγω ότι και αν ακόμη ικανοποιείτο η πρώτη προϋπόθεση, το δεύτερο κριτήριο δεν πληρείται αναφορικά με την Καθ' ης η αίτηση
  3. Στρέφω τώρα την προσοχή μου στην πτυχή που αφορά τον Καθ' ου η αίτηση
  4. Ένα άτομο που διορίζεται παραλήπτης/διαχειριστής στη βάση εγγράφου δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Απώτερος στόχος ενός παραλήπτη/διαχειριστή είναι η διασφάλιση είσπραξης του λαβείν των κατόχων χρεωστικών ομολόγων, οι οποίοι τον έχουν διορίσει δυνάμει σχετικού συμφωνητικού εγγράφου. Παρά ταύτα όμως ο παραλήπτης/διαχειριστής δεν μπορεί να ενεργεί αυθαίρετα αλλά δεσμεύεται από το νόμο έχοντας θέσμιο καθήκον επιμέλειας προς όλους και ιδιαίτερα τους εξασφαλισμένους προνομιούχους πιστωτές της εταιρείας. Σε περίπτωση που ο παραλήπτης/διαχειριστής παραλείπει να εκτελέσει τα καθήκοντα τους με το δέοντα τρόπο υπόκειται σε κυρώσεις (άρθρα 89, 300, 334-344 του Κεφ.113 και Capital Cameras Ltd v. Harold Lines and others (National Westminster Bank plc Intervening) [1991] 3 All E.R. 389). Με το κατάλοιπο εξουσίας που διατηρούν οι διευθυντές δύναται να κινηθούν νομικά εναντίον του για παραβίαση καθήκοντος επιμέλειας. Στο προαναφερόμενο αγγλικό νομικό σύγγραμμα "Principles of Modern Company Law", Gower & Davies, 9th edition, para. 32-68, p.1259 λέχθηκαν, ανάμεσα σ' άλλα, τα εξής: "On the other hand, the directors can certainly take proceedings to challenge the validity of the receiver's appointment, or sue the receiver for breach of duty, or oppose a petition to wind up the company." [η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου] Έχοντας υπόψη μου το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καθώς επίσης το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, τα οποία έχω μελετήσει για σκοπούς και μόνο της παρούσας διαδικασίας, παρατηρώ ότι οι Αιτητές επιρρίπτουν ευθύνη στον Καθ' ου η αίτηση 2 βασικά για παραβίαση καθήκοντος επιμέλειας και για διενέργεια κακόπιστων/κακόβουλων ενεργειών από μέρους του. Ουσιαστικά, όπως έχει ήδη λεχθεί θεωρούν ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2, παρόλο ότι έχει πλήρη πρόσβαση στα περιουσιακά στοιχεία τους, διαχειρίζεται λανθασμένα το ενεργητικό τους που σύμφωνα με τους ιδίους είναι πολύ μεγαλύτερης αξίας από το οφειλόμενο ποσό αφού, όπως λένε, από το 2016 που έχει διοριστεί δεν κατέβαλε καμία προσπάθεια για εξόφληση του οφειλομένου ποσού, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε σαφή εξήγηση. Στη βάση των πιο πάνω, εκ πρώτης όψεως υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα που χρήζει εξέτασης. Υπάρχει μία σαφής και συγκεκριμένη νομική αξίωση που απαιτείται από πλευράς των Αιτητών εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, το πλαίσιο της οποίας προσδίδει στην παρούσα υπόθεση ξεκάθαρο νομικό υπόβαθρο. Κρίνω ότι έχει αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπόθεση αφού υπάρχουν ζητήματα τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Τέτοια θέματα που χρήζουν κρίσης είναι ο τρόπος που ο Καθ' ου η αίτηση 2 ασκούσε το ρόλο του, κατά πόσο αυτός έχει παραβιάσει το καθήκον επιμέλειας του και απέναντι σε ποιον έχει ενδεχομένως παραβιαστεί, αν όντως συνέβηκε πως αυτό έγινε και εάν οι Αιτητές υπέστηκαν ζημιές από τυχόν αμέλεια του Καθ' ου η αίτηση
  5. Εφόσον διαπιστωθεί τα πιο πάνω, το Δικαστήριο θα πρέπει να κρίνει εάν οι αξιούμενες θεραπείες, όπως η έκδοση διατάγματος και η επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων, το ύψος των οποίων θα πρέπει να εξεταστεί, είναι κατάλληλες για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Έπεται ότι η πρώτη προϋπόθεση αναφορικά με τον Καθ' ου η αίτηση 2 ικανοποιείται. Σε σχέση με το δεύτερο κριτήριο, κατόπιν πρόχειρης μελέτης του μαρτυρικού υλικού στην όψη του και μόνο, φαίνεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 προέβηκε μέχρι σήμερα σε μια σειρά ενεργειών, τις οποίες επιβεβαιώνει με την επισύναψη σχετικών εγγράφων. Ειδικότερα, στις 22.09.16 πραγματοποίησε έρευνα στο κτηματολόγιο σε παγκύπρια βάση όπου η ακίνητη περιουσία των Αιτητών φαίνεται να είναι υποθηκευμένη και επιβαρυμένη με εμπράγματα βάρη. Πρόκειται για ενδελεχή έρευνα με πολυσέλιδο περιεχόμενο που επισυνάπτεται. Επίσης προέβηκε στην ετοιμασία κατάστασης εισπράξεων και πληρωμών σε σχέση με τα εισοδήματα που εισπράχτηκαν από τις 26.05.16 που είχε διοριστεί μέχρι τις 30.04.
  6. Μέσα από την κατάσταση αυτή που επισυνάπτεται παρέχεται ανάλυση αυτών των εισοδημάτων των Αιτητών και πως αυτά συγκεκριμένα διατέθηκανν. Το ελάχιστο θετικό υπόλοιπο των €2.520,88 που φαίνεται να προκύπτει από τον λογιστικό ισολογισμό (σύνολο εισπράξεων €168.680,86 και σύνολο πληρωμών €166.159,98) δεν αφήνει περιθώριο για δημιουργία οποιασδήποτε μορφής ωφέλειας. Παράλληλα επισυνάπτεται αλληλογραφία δια της οποίας παρουσιάζεται προσπάθεια αναδιάρθρωσης δανείου από Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, ενέργειες οι οποίες δείχνεται να έγιναν από τον Καθ' ου η αίτηση 2 μετά από σχετική συνεννόηση με το διευθυντή των Αιτητών. Επιπλέον επισυνάπτεται αλληλογραφία δια της οποίας φαίνεται να υπεβλήθηκε πρόταση από τον Καθ' ου η αίτηση 2 στον τραπεζικό οργανισμό Alpha Bank περί ύπαρξης ενδιαφέροντος από συγκεκριμένο επενδυτή για αγορά ακινήτων των Αιτητών με το τίμημα πώλησης να επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για πληρωμή οφειλομένου ποσού, προσπάθεια που καταβλήθηκε μετά από σχετική συνεννόηση με το διευθυντή των Αιτητών. Επιπροσθέτως επισυνάπτεται αλληλογραφία μέσω της οποίας φαίνεται ο Καθ' ου η αίτηση 2 να υπέβαλε πρόταση στην τράπεζα AstroBank για μεταβίβαση σ' αυτήν επτά επαύλεων με αντάλλαγμα την πλήρη εξόφληση του χρέους τους απέναντι στη εν λόγω τράπεζα, παρά τις φαινομενικά αντικειμενικές δυσκολίες που υπήρχαν λόγω των υποθηκών και άλλων επιβαρύνσεων που υπήρχαν, προσπάθεια που έγινε μετά από σχετική συνεννόηση με το διευθυντή των Αιτητών. Όλα τα πιο πάνω συνιστούν παράμετρο που εκ πρώτης όψεως δεν εμβολιάζει την εκδοχή των Αιτητών με ορατή πιθανότητα επιτυχίας, χωρίς αυτό να αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο αξιολόγηση της αλήθειας της εκδοχής τους. Επομένως καταλήγω ότι η δεύτερη προϋπόθεση σχετικά με τον Καθ' ου η αίτηση 2 δεν πληρείται. Ανεξάρτητα της προδιαγραφόμενης κατάληξης, θα προχωρήσω με την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης αναφορικά με τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ήτοι να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το κριτήριο αυτό συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα της θεραπείας που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (Παναγίδης v. Παναγίδης
(2001)1 Α.Α.Δ. 396). Το κριτήριο αυτό ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Τέτοια περίπτωση υπάρχει όταν ο ενάγοντας δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Προς ενίσχυση των πιο πάνω χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το νομικό σύγγραμμα Commercial Injunctions του Steven Gee Q.C., 5η έκδοση, σελίδα 44, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "The first question is whether if the claimant were correct at trial, an award of damages would be an adequate remedy. If damages in the measure awarded at common law would be an adequate remedy, and the defendant would be in a financial position to pay them, then, however strong the claimant's case appeared to be, no injunction should 'normally' be granted." Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Στην υπόθεση Ninemia Maritime Corporation v. Trane Schiffahrts-gesellschaft Gmbh (Niedersachsen, The)
(1983)1 W.L.R. 1412 τονίστηκε ότι το σχετικό κριτήριο είναι κατά πόσο, λαμβανομένης υπόψη της μαρτυρίας στο σύνολό της, υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντα θα παραμείνει ανικανοποίητη. Δεν είναι απαραίτητο να επιδειχθεί άνομη πρόθεση, παρόλο ότι αν αποδειχθεί τέτοια πρόθεση το Δικαστήριο θα χορηγήσει το διάταγμα με περισσότερη ετοιμότητα. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231, Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία (M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, Όξυνος κ.ά ν. Λου
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1066). Ακόμη χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Highgate Primary School Ltd v. Φυλακτίδη κ.α.
(2009)1Α Α.Α.Δ. 317: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους, σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια. Το πρωτόδικο δικαστήριο βρήκε ότι θα προκληθεί τέτοια αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες και δεν συντρέχει λόγος για επέμβαση στα ευρήματά του." Περιπτώσεις που ενέχουν στοιχείο συνεχιζόμενης παράνομης συμπεριφοράς ή παρατηρείται παράνομη επέμβαση που αναμένεται να συνεχιστεί, δημιουργούν περιστάσεις αδυναμίας να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση σχετικού απαγορευτικού διατάγματος (Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Sevenoaks District Council v. Patlulo & Vinson Ltd [1984] 1 All E.R. 544). Στην πρόσφατη υπόθεση Εκδόσεις "Αρκτινός" Λίμιτεδ και άλλος v. Λοϊζίδου Πολιτική Έφεση Αρ. Ε7/2018 ημερ. 21.03.19 συνάγεται το συμπέρασμα ότι συνεχιζόμενη παράνομη συμπεριφορά του αδικοπραξία που οδηγεί σε παραβίαση δικαιωμάτων του θύματος δυνατό να δημιουργήσει συνθήκες πρόκλησης αδικίας με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος να μην απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη στο μέλλον. Μέσα σ' αυτό το πνεύμα είναι και το σκεπτικό της απόφασης στην υπόθεση Χριστοφόρου v. Κυπριανού Ποινική Έφεση Αρ. 68/2012 ημερ 27.03.18 όπου γίνεται αναφορά σε συνεχιζόμενες προστριβές και κατ' εξακολούθηση επιλήψιμες συμπεριφορές και ενέργειες. Παραπέμπω ακόμη στα νομικά συγγράμματα 'Διατάγματα' των κ.κ. Ερωτοκρίτου & Αρτέμη, έκδοση 2016 σελίδες 136-139 και 'Kerr on Injunctions' J.M. Patterson, 6η έκδοση σελίδες 92-
  1. Η παρούσα υπόθεση αφορά ισχυρισμό για συμπεριφορά από μέρους των Καθ' ων η αίτηση που προκαλεί ζημιά στην επιχείρηση των Αιτητών. Τέτοια ζημιά μπορεί εύκολα να υπολογιστεί σε χρήμα. Εξ' ου και οι Αιτητές διεκδικούν ως μέρος των τελικών θεραπειών την επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων. Αυτό σημαίνει ότι στο δικός τους μυαλό έχουν εκτιμήσει και συνάμα προσδιορίσει τις ζημιές που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί. Η δυνατότητα επιδίκασης αποζημιώσεων στους Αιτητές που οι ίδιοι διεκδιούν εις βάρος των Καθ' ων η αίτηση δείχνει ότι η προοπτική αυτή αποτελεί ικανοποιητική θεραπεία. Η δε δυνατότητα υπολογισμού τέτοιας τυχόν ζημιάς που θα υποστούν οι Αιτητές δεν την καθιστούν ανεπανόρθωτης φύσεως. Παράλληλα, δεν έχει παρουσιαστεί οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 είναι οικονομικά αφερέγγυα πρόσωπα. Κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον μου που να φανερώνει ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 είναι ανίκανοι να αποζημιώσουν τους Αιτητές σε περίπτωση που τους προκαλέσουν βλάβη υπό την έννοια που έχει εξηγηθεί πιο πάνω. Δεν βλέπω πως θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον χωρίς την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Συνεπώς κρίνω ότι η τρίτη προϋπόθεση δεν θα ικανοποιείτο για αμφότερους Καθ' ων η αίτηση. Εφόσον δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, παρέλκει η εξέταση των κοινών λόγων ένστασης υπ' αρ. 4 και 5 καθώς επίσης του έκτου λόγου ένστασης που αφορά τον Καθ' ου η αίτηση
  2. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, κρίνω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης κλίνει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης. Συνακόλουθα η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτησης 1 & 2 και εναντίον των Αιτητών και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας στην αγωγή. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.