ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΠΟΛΥΒΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 881/2020, 17/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 881/2020 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγόντων και
- ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ ΠΟΛΥΒΙΟΥ, από την Χλώρακα
- ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, από την Χλώρακα Εναγομένων Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 14.01.22 για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με ισχύ μέχρι εκδίκασης της Έφεσης Ημερομηνία: 17.01.22 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 2-Αιτήτρια: κος Π. Κλεοβούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 14.01.22 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου απέρριψε, για του λόγους που εξηγούνται στο κείμενο της, την αίτηση της Εναγομένης 2 ημερομηνίας 02.12.21 στην οποίαν είχε ζητήσει την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος που να απαγορεύει στους Ενάγοντες να πωλήσουν ή να εκποιήσουν το ακίνητο της υποθήκης υπ' αρ. ΥΧΧ/13 (στο εξής το 'ακίνητο') μέχρι την εκδίκαση της αγωγής αυτής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Οι Ενάγοντες προγραμματίζουν την πώληση του ακινήτου με πλειστηριασμό στις 17.01.22 και ώρα 10:00 π.μ. Η Εναγόμενη 2 καταχώρισε αυθημερόν έφεση επί της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης, ως είναι αδιαμφισβήτητο δικαίωμα της. Παράλληλα την ίδια ημέρα προώθησε μονομερώς την παρούσα αίτηση με την οποίαν ζητεί την έκδοση, ιδίου μ' αυτό που δεν εγκρίθηκε στην αίτηση ημερομηνίας 02.12.21, προσωρινού διατάγματος που να ισχύει όμως μέχρι την εκδίκαση της έφεσης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στο άρθρο 9 του Κεφ.6, στη Δ.35 Θ.18 & Θ.19, και στη Δ.48 Θ.4 & Θ.8
(1)(ee) των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στους κανόνες επιείκειας. Τα δε γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με την Εναγόμενη 2 δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου ενδιάμεσου διατάγματος, περιέχονται σε ένορκη δήλωση του συζύγου της, κυρίου Νικόλαου Γεωργίου, στην οποίαν επισυνάπτονται ως τεκμήριο οι λόγοι της έφεσης μαζί με την αιτιολογία τους. Στην ένορκη δήλωση του ο Γεωργίου αναφέρει ότι, από ότι τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, υπάρχει πολύ καλή πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης για τους λόγους που σημειώνονται στο επισυνημμένο τεκμήριο. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών, ο πλειστηριασμός πρέπει να ανασταλεί διότι δεν διακυβεύεται η πώληση της περιουσίας τους αλλά η ειρήνη, η συνοχή της οικογένειας του και η ψυχική τους υγεία. Προς ενίσχυση της θέσης του παραπέμπει στις παραγράφους 55-58 & 60 της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την απορριφθείσα αίτηση ημερομηνίας 02.12.
- Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης 2 ανάφερε ότι με την αίτηση αυτή ζητείται η αναστολή μιας διαδικασίας που δεν είναι επίδικο ζήτημα της αγωγής, πλην όμως επιδιώκεται η αποσόβηση κινδύνου που θα επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα της Αιτήτριας και μάλιστα σε ανεπανόρθωτο βαθμό. Επιδιώκεται θεραπεία που θα διατηρήσει το σημερινό status quo μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Όπως είπε, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Γι' αυτό κάλεσε το Δικαστήριο να εγκρίνει την παρούσα αίτηση εφαρμόζοντας τις αρχές της δικαιοσύνης και τους κανόνες επιείκειας. Καταλήγοντας σημείωσε πως λόγω του στενού χρονικού περιθωρίου που είχε για να προωθήσει την αίτηση αυτή δεν μπόρεσε να εντοπίσει νομολογία για να βοηθήσει το Δικαστήριο. Έχω μελετήσει την υπό κρίση αίτηση και τα έγγραφα που τη συνοδεύουν. Έχω ακόμη ακούσει με προσοχή τη νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου της Εναγομένης
- Σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα προέβηκα σε νομική έρευνα. Η νομολογία υποδεικνύει ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο διαθέτει συμφυής εξουσία να εκδίδει ενδιάμεσο διάταγμα, όπως αυτό στην υπό κρίση αίτηση, προκειμένου να διατηρήσει το αντικείμενο της έφεσης, κάτω όμως από εξαιρετικές περιστάσεις (Astarti Development Plc κ.α. v. Χριστοδουλίδη κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 160/2015 ημερ. 13.01.16). Στην Molvi Estates Ltd v. Λεωνίδας Κίμωνος κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 138/2016 ημερ. 02.12.16 λέχθηκε ότι η επιφύλαξη αυτή είναι ενδεικτική του βάρους που οι αιτητές έχουν να αποσείσουν σε τέτοιου είδους αιτήσεις, όπως είναι η υπό κρίση περίπτωση, βάρους που δεν σχετίζεται τόσο με τη βασιμότητα της έφεσης αλλά που άπτεται της ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων. Η αρχή ότι το Κυπριακό Επαρχιακό Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσία να εκδίδει τέτοιους είδους διατάγματα αναγνωρίστηκε στην υπόθεση Aspis Liberty Life Insurance Public Co. Ltd v. Λεωνώρας άλλως γνωστή Νόρα Σιακατίδου
(2011)1Γ Α.Α.Δ. 1816 όπου αναλυτικά πραγματεύτηκε το θέμα με αναφορά στην αγγλική υπόθεση Erinford Properties Ltd v. Cheshire County Council [1974] 2 All ER
- Η υπόθεση Aspis (πιο πάνω) αφορούσε ακύρωση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος με το οποίο απαγορεύθηκε στην καθ' ης η αίτηση/εφεσίβλητη να πωλήσει, υποθηκεύσει ή αποξενώσει τρία ακίνητα μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Αυτό οδήγησε στην καταχώρηση αίτησης από την εφεσείουσα/αιτήτρια για την έκδοση διατάγματος για την παράταση της ισχύος του ακυρωθέντος Διατάγματος μέχρι την αποπεράτωση της Έφεσης που καταχώρισε η ίδια ως εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα κατά της ενδιάμεσης απόφασης με την οποία αυτό ακυρώθηκε. Παραθέτω χρήσιμα αποσπάσματα από την υπόθεση αυτή: «Το θέμα λοιπόν το οποίο είχε απασχολήσει στην Erinford ήταν το κατά πόσο θα μπορούσε να δοθεί από το πρωτόδικο Δικαστήριο μια πολύ περιορισμένης χρονικής έκτασης θεραπεία διατήρησης του status quo έξι ημερών, μέχρις ότου να μπορούσε να επιληφθεί του ίδιου θέματος το Αγγλικό Εφετείο και να αποφασίσει κατά πόσο εκείνο να δώσει μακρύτερης χρονικής διάρκειας θεραπεία εκκρεμούσας της έφεσης. Εκείνος δε ο παράγοντας ήταν που τελικά μέτρησε και επενήργησε θετικά στην σκέψη του Megarry J. ώστε να εκδώσει το ζητηθέν προσωρινό διάταγμα. Όπως ο ίδιος ο Megarry J. ανέφερε στην απόφασή του [1974] 2 All E.R. 449: "The county council had previously been bound by an undertaking in similar terms, but this came to an end with the dismissal of the motion and counsel of the county council had no instructions to renew it or offer any other undertaking. He volunteered, however, that the next meeting of the appropriate body of the county council would not be until 28th March and in the end counsel for the plaintiffs was content to seek an ex parte injunction only over 20th March, which, he said would allow time for him to give notice of appeal and to serve notice of motion to extend the injunction. Ultimately, I held that I should grant the injunction in this modified form..." Προκύπτει, επομένως, ότι εκείνο που τελικά είχε βαρύνει την πλάστιγγα στην απόφαση του Megarry J. στην υπόθεση Erinford ήταν το γεγονός ότι οι αιτητές περιόρισαν τη χρονική έκταση του αιτούμενου διατάγματος σε περίοδο μερικών μόνο ημερών μέχρις ότου επιληφθεί του θέματος το Εφετείο. Με δεδομένη όμως τη νομολογία και ιδιαίτερα την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου (ανωτέρω), σύμφωνα με την οποία το Εφετείο δεν κέκτηται εξουσία έκδοσης διατάγματος όπως το εδώ υπό εξέταση, αυτό σημαίνει στην ουσία ότι εάν το πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο ακυρώνει και τερματίζει την ισχύ ενός διατάγματος, παράσχει νέα θεραπεία η οποία θα επαναφέρει την ισχύ του διατάγματος όχι μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, αλλά μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση έφεσης που ασκήθηκε ή θα ασκηθεί με την οποία προσβάλλεται η ορθότητα της ακυρωτικής απόφασης, θα παρείχε μία μακράς διάρκειας θεραπεία με την οποία για αόριστο χρόνο, σίγουρα μακρό, θα επαναφερόταν η ισχύς του ακυρωθέντος διατάγματος. Κατά την άποψή μας, μια τέτοια εξουσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου δεν θα πρέπει να ασκείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις κατά τις οποίες καταδεικνύεται όχι απλά ότι θα εδικαιολογείτο η αναστολή εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης, αλλά μόνο εκεί όπου καταδεικνύεται ή έχει μεσολαβήσει ή αποκαλυφθεί τέτοια κατάσταση πραγμάτων ώστε να υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο ανατροπής της ακυρωτικής απόφασης και η ύπαρξη σοβαρών επιπτώσεων από τη μη απόδοση θεραπείας. Στην υπό εξέταση εδώ περίπτωση, οι λόγοι οι οποίοι προβάλλονται, ως λόγοι έφεσης που καθάπτονται της ορθότητας της πρωτόδικης ακυρωτικής απόφασης, δεν περιέχουν οτιδήποτε πέραν του να στοιχειοθετούν μια συζητήσιμη υπόθεση ως προς την ορθότητα του ευρήματος του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με διαπιστωθείσα καθυστέρηση εκ μέρους της αιτήτριας όπως αποταθεί έγκαιρα στο Δικαστήριο και, συνακόλουθα, τη μη κατάδειξη του στοιχείου του κατεπείγοντος. Αναφορικά δε με τις επαπειλούμενες επιπτώσεις από τη μη απόδοση της ζητούμενης θεραπείας μετά την ακυρωτική απόφαση, η εφεσείουσα έχει προτάξει τη συνήθη περίπτωση κατά την οποία η μη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων με απαγορευτικό διάταγμα, δυνατό να έχει ως αποτέλεσμα τη μη ικανοποίηση της απαίτησης της εφεσείουσας και η ασκηθείσα έφεση δυνατό να καταστεί άνευ αντικειμένου.» [η έμφαση και η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου]. Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση. Έχω διεξέλθει με προσοχή την ένορκη δήλωση και το εφετήριο που επισυνάπτεται σ' αυτήν. Η ένορκη δήλωση περιέχει απλά λεκτική αναφορά για ύπαρξη πολύ καλής πιθανότητας επιτυχίας της έφεσης που έχει καταχωρηθεί εναντίον της απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου στην αίτηση ημερ. 02.12.21 παραπέμποντας στο περιεχόμενο του εφετηρίου που επισυνάπτεται σ' αυτήν. Το εφετήριο αμφισβητεί την ορθότητα της ενδιάμεσης απόφασης σχετικά με το σκεπτικό του Δικαστηρίου σε ότι αφορά τη δεύτερη και τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Η πλευρά της Αιτήτριας διατηρεί την άποψη ότι υπάρχει προσδοκία επιτυχίας στην παρούσα αγωγή που είναι συνδεδεμένη με τον ισχυρισμό της για πλαστογραφημένες επιταγές, οι οποίες είναι το αντικείμενο εκδίκασης στις ξεχωριστές αγωγές υπ' αρ. XXXX/13 και XXXX/14, η ακρόαση των οποίων επίσης εκκρεμεί. Περαιτέρω η πλευρά της Αιτήτριας πιστεύει ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη αφού η ζημιά που θα υποστεί δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Επί τούτου τόσο στην ένορκη δήλωση όσο και στο εφετήριο θέτουν ζητήματα υγείας, οικογενειακής ειρήνης, συνοχής και μελλοντικής αξιοποίησης του ακινήτου για επαγγελματικούς σκοπούς από μία εκ των θυγατέρων της, στην οποίαν προόριζε να το μεταβιβάσει. Το Δικαστήριο στην απόφαση του καταγράφει τους λόγους που θεωρεί ότι δεν ικανοποιούνται οι εν λόγω δύο προϋποθέσεις. Το σκεπτικό του Δικαστηρίου σε σχέση με τα ζητήματα αυτά έχει εξηγηθεί αναλυτικά. Δεν χρειάζεται να το επαναλάβω. Αυτό που εδώ ενδιαφέρει είναι το πώς αντιμετωπίστηκε η διαδικασία του προσωρινού διατάγματος στην αίτηση ημερ. 02.12.
- Κάτω από αυτό το φακό, στη βάση πάντοτε του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου και της καταχωρηθείσας δικογραφίας, το Δικαστήριο καταλήγει ότι εκ πρώτης όψεως η εκδοχή της Αιτήτριας δεν εμβολιάζεται με ορατή πιθανότητα επιτυχίας, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο αξιολόγηση της αλήθειας της εκδοχής της, η οποία σε κάθε περίπτωση διατηρεί δικαίωμα αποζημίωσης εάν και εφόσον επιτύχει στην παρούσα αγωγή και το ακίνητο της στο μεταξύ έχει εκποιηθεί. Η διαδικασία εκποίησης του ακινήτου ενεργοποιήθηκε με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν.9/1965, οι οποίες δεν σχετίζονται με τη διαδικασία της παρούσας αγωγής. Στην προαναφερόμενη υπόθεση Aspis (πιο πάνω) το επιχείρημα του συνηγόρου της αιτήτριας/εφεσείουσας ήταν ότι η έφεση που είχε καταχωρήσει θα καθίστατο άνευ αντικειμένου επειδή η καθ' ης η αίτηση/εφεσίβλητη είχε κάθε λόγο να αποξενώσει την περιουσία που ήταν το αντικείμενο της εκκρεμούσας έφεσης και γι' αυτό ήταν αναγκαία η έκδοση του αιτούμενου ακυρωθέντος διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της έφεσης που καταχωρίστηκε εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης ώστε αυτή να μην καθίστατο άνευ αντικειμένου. Αυτό που όμως που αποφασίστηκε ήταν ότι δεν εκδίδεται τέτοιο διάταγμα απλά όποτε αυτό δικαιολογείται αλλά μόνο όταν υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο ανατροπής της ενδιάμεσης απόφασης και να υπάρχουν σοβαρές επιπτώσεις από τη μη απόδοση θεραπείας. Κάτι τέτοιο όμως εδώ δεν φαίνεται να συμβαίνει. Τόσο η ένορκη δήλωση όσο και το εφετήριο δεν καταδεικνύουν οτιδήποτε πέραν από μία συζητήσιμη υπόθεση ως προς την ορθότητα των ευρημάτων του Δικαστηρίου και κατ' επέκταση της απόφασης του που εφεσιβλήθηκε. Ούτε και διαφαίνεται η ύπαρξη σοβαρών επιπτώσεων από τη μη απόδοση θεραπείας. Το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται τη ψυχική αναστάτωση που έχει προκληθεί στο σύζυγο της Αιτήτριας καθώς και τα οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα που η ίδια και η οικογένεια της αντιμετωπίζουν, τα οποία έχει λάβει υπόψη του, όπως αυτά έχουν τεθεί από την πλευρά της Αιτήτριας, πλην όμως αυτά δεν καθιστούν την περίπτωση αυτή ως τέτοια με σοβαρές επιπτώσεις εάν δεν αποδοθεί η αιτούμενη θεραπεία. Εν πάση όμως περιπτώσει, θεωρώ χρήσιμο να παραπέμψω στην υπόθεση Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.α. v. Hellenic Bank Public Company Ltd όπου εξετάστηκε θέμα προσωρινού διατάγματος περίπτωσης σύμβασης δανείου, εγγύησης και ενυπόθηκης εγγύησης στην οποίαν είχε ζητηθεί, μέσα από υπεράσπιση και ανταπαίτηση, διάταγμα κηρύξεως των συμφωνιών ως άκυρων ή ακυρώσιμων που υπήρχαν προς όφελος του τραπεζικού οργανισμού. Αναφέρω αυτούσια πιο κάτω απόσπασμα που θεωρώ σχετικό: «Η «παραμονή» της ιδιοκτησίας στους εφεσείοντες με δική τους συγκατάθεση έχει, εκ των προτέρων, τεθεί υπό αμφισβήτηση καθότι τα συγκεκριμένα ακίνητα έχουν αποτελέσει αντικείμενο υποθήκης. Με αυτό τον τρόπο οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν απεμπολήσει ένα μέρος της δικής τους απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης.» Υπό το φως των πιο πάνω, στην προκειμένη περίπτωση δεν διαφαίνεται η ύπαρξη γεγονότων ή συνθηκών που να συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις ώστε να δικαιολογήσουν την έγκριση του αιτουμένου διατάγματος. Συνακόλουθα η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο