ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 37/2022, 24/2/2022

(1)Η αίτηση είναι νομικά παράτυπη και/ή άκυρη και/ή αντικανονική και/ή θνησιγενής και/ή δεν δύναται να προωθείται επειδή η αίτηση δεν έχει επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σύμφωνα με το Ν.9/1965και/ή το Κεφ.224 ώστε να παρουσιαστούν στη διαδικασία και να ακουστούν (λόγος ένστασης υπ' αρ.1).

(2)Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» επιδόθηκαν κανονικά και νομότυπα σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, τα οποία έχουν λάβει γνώση της διαδικασίας εκποίησης χωρίς έτσι να επηρεαστούν οποιαδήποτε δικαιώματα τους (λόγος ένστασης υπ' αρ.2).

(3)Ο ισχυρισμός του Αιτητή-Εφεσείοντα σχετικά με τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» στηρίζεται σε τυπολατρική προσέγγιση και ερμηνεία του νόμου παραβλέποντας το γεγονός ότι ο Αιτητής-Εφεσείοντας έλαβε γνώση της διαδικασίας εκποίησης και δια της παρούσας αίτησης-έφεσης ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματα του (λόγος ένστασης υπ' αρ.5).

(4)Οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι εφάρμοσαν ορθά τις διαδικασίες που προνοούνται από το Ν.9/1965(λόγος ένστασης υπ' αρ.6).

(5)Δεν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα (λόγος ένστασης υπ' αρ.8). Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται, ανάμεσα σ' άλλα, στα άρθρα 29-32 και 43 του Ν.14/60, στα άρθρα 2, 14, 21, 27, 37, 44Α-44Ε, 44ΙΕ, 44ΚΖ, στο Μέρος VIA, και στα παραρτήματα του Ν.9/1965, στα άρθρα 80 και 81 του Κεφ.224, στους Κανονισμούς 1-18 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, στην Κ.Δ.Π. 346/2019, στις Δ.9 Θ.2 & Θ.10, Δ.39, Δ.48 Θ.1, Θ.8 & Θ.9 και Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές επιείκειας και του κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κυρίας ΧΧΧΧΧΧ Χριστοδούλου, λειτουργού στο αρμόδιο τμήμα της εταιρείας Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd που χειρίζεται τις δικαστικές υποθέσεις των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων, στην οποίαν επισυνάπτονται έγγραφα προς ενίσχυση της. Μελέτη του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης Χριστοδούλου καθιστά σαφές ότι οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι συμφωνούν με τα γεγονότα που έχει εκθέσει ο Αιτητής-Εφεσείοντας στη δική του ένορκη δήλωση. Ειδικότερα οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι παραδέχονται ότι τα προαναφερόμενα ακίνητα έχουν υποθηκευτεί με την υποθήκη υπ' αρ. ΧΧΧΧΧ/2007 προς όφελος τους ως εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχώρησαν στον Αιτητή-Εφεσείοντα. Επιπλέον παραδέχονται ότι οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ» επιδόθηκαν στον Αιτητή-Εφεσείοντα μόνο με ιδιώτη επιδότη. Αντίγραφα των ενόρκων δηλώσεων του ιδιώτη επιδότη μαζί με τις επίμαχες ειδοποιήσεις επισυνάπτονται ως Τεκμήριο «Β». Ωστόσο είναι η θέση της κυρίας Χριστοδούλου ότι η νομοθεσία δεν δίνει προτεραιότητα σε συγκεκριμένο τρόπο επίδοσης και ειδικά σε επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο. Παράλληλα θεωρεί ότι ο ουσιώδης και απώτερος στόχος της επίδοσης έχει επιτευχθεί αφού όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα έχουν λάβει γνώση. Επαναλαμβάνοντας τους λόγους ένστασης, η ομνύουσα αναφέρει ότι η αίτηση-έφεση δεν έχει επιδοθεί στην εταιρεία APS Loan Management Ltd που είναι ενδιαφερόμενο μέρος. Κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβε από το δικηγόρο των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων, η κυρία Χριστοδούλου ισχυρίζεται ότι η εν λόγω εταιρεία έπρεπε να είχε καταστεί διάδικος επειδή διατηρεί memo επί των επίδικων ακινήτων και έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα με αποτέλεσμα η παρούσα διαδικασία να επηρεάζει τα δικαιώματα της. Σχετική έρευνα που έγινε στο Κτηματολόγιο που δείχνει ότι η πιο πάνω εταιρεία διατηρεί memo επί των εν λόγω ακινήτων επισυνάπτεται ως Τεκμήριο «Α». Καταλήγοντας η ομνύουσα αναφέρει ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Ακροαματική Διαδικασία: Η εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης περιορίστηκε σε γραπτές αγορεύσεις. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Τελικές Αγορεύσεις: Στις αγορεύσεις τους αμφότεροι συνήγοροι, με παραπομπή σε αποφάσεις επαρχιακών δικαστηρίων και σε διατάξεις του Ν.9/1965, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις και ισχυρισμούς τους που αναφέρουν μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων στο πλαίσιο των γεγονότων που επίσης σημειώνεται στα ίδια έγγραφα. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Παραδεκτά Γεγονότα: Στο σημείο αυτό θεωρώ σημαντικό να αναφέρω επιγραμματικά ουσιώδη γεγονότα που εξόφθαλμα προκύπτουν να είναι παραδεκτά από το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου. Αυτά είναι:

(1)Κατά το έτος 2007 εγγράφηκε προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων ως εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχώρησαν στον Αιτητή-Εφεσείοντα η υποθήκη υπ' αρ. ΧΧΧΧΧ/2007 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου σχετικά με όλο το εγγεγραμμένο μερίδιο των ακινήτων (χωράφια) με αρ. εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, φ/σχ. ΧΧ/53, τμήμα 0, τεμάχιο ΧΧΧ και αρ. εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, φ/σχ. ΧΧ/61, τμήμα 0, τεμάχιο ΧΧΧ, τα οποία αμφότερα βρίσκονται στη Δρύμου και ανήκουν στον Αιτητή-Εφεσείοντα καθώς επίσης σε σχέση με το ½ μερίδιο στο ακίνητο (χωράφι με 6 χαρουπιές και 6 αμυγδαλιές) με αρ. εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, φ/σχ. ΧΧ/35, τμήμα 0, τεμάχιο ΧΧΧ, το οποίο βρίσκεται στην Κρήτου Τέρα και το υπό πώληση ½ μερίδιο ανήκει στη σύζυγο του Αιτητή-Εφεσείοντα.

(2)Στις 06.04.21 οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι επέδωσαν με ιδιώτη επιδότη στον Αιτητή-Εφεσείοντα την επίμαχη Ειδοποίηση Τύπο «Ι» ημερ. 02.02.21 μαζί με συνοδευτική επιστολή ιδίας ημερομηνίας και με επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού.

(3)Στις 23.01.22 οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι επέδωσαν με ιδιώτη επιδότη στον Αιτητή-Εφεσείοντα την προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπο «ΙΑ» ημερ. 24.11.21.

(4)Οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι επέδωσαν τις επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» στον Αιτητή-Εφεσείοντα μόνο με ιδιώτη επιδότη.

(5)Οι επίμαχες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» γνωστοποιήθηκαν σε όλα τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Νομική Πτυχή: Αυτό που κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί είναι ότι εφόσον η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 16.09.21, αυτή θα εξεταστεί στη βάση των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/1965 που πραγματεύονται την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από ενυπόθηκο δανειστή, όπως αυτές διαμορφώθηκαν με τους τρεις τελευταίους τροποποιητικούς νόμους, Ν.87(Ι)/2018, Ν.118(Ι)/2019και Ν. 61(Ι)/20 που αναφέρονται συγκεκριμένα στο μέρος αυτό της νομοθεσίας και τέθηκαν σε ισχύ στις 13.07.18, 26.07.19 και 12.06.20 αντίστοιχα (Αίτηση της χχχ Παπακόκκινου, Πολιτική Έφεση Αρ. 110/2019 ημερομηνίας 18.02.20), πάντοτε βέβαια του νομικού καθεστώτος που αναλόγως διέπει διέπει το κάθε στάδιο της υπόθεσης στο οποίο θα γίνεται αναφορά. Με βάση το άρθρο 44Α

(1)της κείμενης νομοθεσίας οι πρόνοιες του Μέρους VIA που αφορούν την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από ενυπόθηκο δανειστή εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης που είτε εγγράφηκε στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου. Η έναρξη της διαδικασίας σηματοδοτείται με την ενεργοποίηση του άρθρου 44Γ

(1)σύμφωνα με το οποίο ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σ' οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο έγγραφη Ειδοποίηση Τύπος «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καλείται να εξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερη των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της. Παράλληλα με την ειδοποίηση αυτή ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλομένου ποσού που καθορίζεται σ' αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος μέρους. Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», τότε εφαρμόζονται οι πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(2). Με βάση το άρθρο αυτό ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σ' οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, ήτοι την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στην οποίαν αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» γίνεται εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Στο άρθρο 44ΙΕ που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο του Μέρους VIA παρέχονται ορισμένες χρήσιμες έννοιες, μερικές από τις οποίες παραθέτω πιο κάτω: «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: «ενυπόθηκος οφειλέτης» σημαίνει τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα: «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος· [οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου]. Ο πλειστηριασμός ενός ακινήτου δύναται να ακυρωθεί με προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε (Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε176/2019 ημερομηνίας 10.12.19). Το ένδικο μέσο είναι η καταχώρηση αίτησης-έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο σε σχέση με τη διαδικασία που προνοείται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν.9/1965. Με βάση το άρθρο 44Γ

(3)του Μέρους VIA, ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης (Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ»), μόνο για τους λόγους που εξαντλητικά καταγράφονται στις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου (Αίτηση της χχχ Παπακόκκινου (πιο πάνω)), οι οποίοι είναι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου και (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Εξέταση της υπό κρίση αίτησης-έφεσης σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης: Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω επίσης μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου. Αυτονόητα θα εξετάσω πρώτα την θέση των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων με την οποίαν ισχυρίζονται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι νομικά παράτυπη και/ή άκυρη και/ή αντικανονική και/ή θνησιγενής και/ή δεν δύναται να προωθείται επειδή δεν έχει επιδοθεί στην εταιρεία APS Loan Management Ltd που είναι ενδιαφερόμενο μέρος (λόγος ένστασης υπ' αρ. 1). Πράγματι, εξ' όσον γίνεται αντιληπτό από το Τεκμήριο «Α» της ένστασης, η εταιρεία APS Loan Management Ltd διατηρεί εμπράγματο βάρος (memo) επί των δύο επίμαχων ακινήτων που ανήκουν στον Αιτητή-Εφεσείοντα (τεμάχια 519 και 450). Όπως φαίνεται από την έρευνα που έγινε στο κτηματολόγιο (Τεκμήριο «Α») τα εμπράγματα βάρη εγγράφηκαν σ' αμφότερα ακίνητα στις 10.11.14 και 21.04.16. Επίσης δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» έχει γνωστοποιηθεί στην εν λόγω εταιρεία. Σε σχέση με την ενημέρωση αυτή, δεν έχει λεχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι υπήρξε οποιαδήποτε αντίδραση από μέρους της εν λόγω εταιρείας. Το θέμα που εγείρεται είναι απλό και ξεκάθαρο. Οι Κανονισμοί στους οποίους ο ευπαίδευτος συνήγορος με παρέπεμψε αφορούν το Κεφ.224. Η περίπτωση μας εδώ αφορά εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου. Η νομοθεσία που πραγματεύεται την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου είναι ο Ν.9/1965και οι κανονισμοί που κατ' εξοχήν τη διέπουν είναι οι περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Κανονισμοί του 2015 (Κ.Δ.Π. 185/2015). Αν κάποιος ανατρέξει στο Ν.9/1965θα διαπιστώσει ότι οι πρόνοιες του επιβάλλουν υποχρέωση στον ενυπόθηκο δανειστή όταν αποφασίσει να ενεργοποιήσει τη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA του N.9/1965, δηλαδή να σηματοδοτήσει την έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, να επιδώσει τις καθορισμένες από τη νομοθεσία ειδοποιήσεις, μεταξύ των οποίων είναι οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ», τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα (άρθρο 44Γ). Ο σκοπός είναι προφανής. Για να είναι δυνατό να ασκηθεί το δικαίωμα που η νομοθεσία ρητά τους παρέχει. Τόσο ο ενυπόθηκος οφειλέτης όσο και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο άτομο δικαιούται να προσβάλει τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου δανειστή δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Ν.9/1965 (άρθρο 44Γ

(3)). Στο ίδιο πλαίσιο κινείται η Κ.Δ.Π.185/2015, όπως για παράδειγμα φαίνεται με τους Κανονισμούς 4 και 12 αυτής. Αντίθετα οι πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/1965 αλλά και οι κανονισμοί της Κ.Δ.Π.185/2015 δεν εναποθέτει οποιαδήποτε αντίστοιχη υποχρέωση στον ενυπόθηκο οφειλέτη να επιδίδει σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο την αίτηση-έφεση με την οποίαν προσβάλλει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου. Αν ο νομοθέτης είχε τέτοιο σκοπό θα το ρύθμιζε με ρητή πρόνοια, όπως το έπραξε συγκεκριμένα και με σαφήνεια στην περίπτωση του ενυπόθηκου δανειστή τόσο ουσιαστικά μέσα από τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/1965 όσο και δικονομικά μέσα από τους Κανονισμούς της Κ.Δ.Π.185/2015. Στην παρούσα υπόθεση το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ήταν ενήμερο για τον σκοπούμενο πλειστηριασμό των επίμαχων ενυπόθηκων ακινήτων. Ωστόσο απέναντι στην προσπάθεια διαφοροποίησης της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων, δεν εκδήλωσε αντίδραση. Οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται εκ μέρους και για λογαριασμό ενός προσώπου το οποίο δεν εκπροσωπούν και ουδεμία σχέση έχουν μαζί του. Σε κάθε περίπτωση τα δικά τους δικαιώματα και/ή συμφέροντα δεν έχουν παραβιαστεί. Κατά συνέπεια, η εν λόγω θέση των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων κρίνεται ανεδαφική και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ακολούθως θα ασχοληθώ με όλους τους υπόλοιπους λόγους ένστασης, οι οποίοι από κοινού παραπέμπουν σε κρίση επί της ουσίας της παρούσας αίτησης-έφεσης. Επομένως η εξέταση τους θα γίνει σε συνάρτηση με τους δύο λόγους έφεσης που προωθούνται. Κατ' αρχήν πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι οι πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/1965 δεν καθιστούν εφέσιμη την Ειδοποίηση Τύπο «Ι». Δεν παρέχεται δυνατότητα αυτοτελούς προσβολής της εν λόγω ειδοποίησης. Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι αυτή που δύναται να προσβληθεί με βάση τις διατάξεις της εν λόγω νομοθεσίας. Όπως έχει ήδη λεχθεί στο στάδιο έκθεσης του νομικού καθεστώτος που διέπει την παρούσα υπόθεση, οι λόγοι που δικαιολογούν παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι συγκεκριμένοι και προσδιορισμένοι. Κατά τρόπο περιοριστικό και εξαντλητικό απαριθμούνται στο άρθρο 44Γ

(3)και, όπως διαφάνηκε προηγουμένως, είναι έξι στο σύνολο τους. Ένας από αυτούς είναι η εν λόγω ειδοποίηση να μην έχει δεόντως επιδοθεί (άρθρο 44Γ

(3)(β)). Στην προκειμένη περίπτωση το κατά πόσο η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» συνάδει ή όχι με την μέθοδο που καθορίζουν οι διατάξεις του άρθρου 44ΙΕ του Μέρους VIA αποτελεί το βασικό επίδικο θέμα που χρήζει εξέτασης. Η μη δέουσα επίδοση της Ειδοποίησης «Ι» θα μπορούσε να οδηγήσει σε προσβολή της Ειδοποίησης «ΙΑ» στα πλαίσια άλλου λόγου που περιλαμβάνεται στον ίδιο εξαντλητικό κατάλογο. Εδώ όμως δεν προωθείται ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» που σχετίζεται με το ζήτημα μη δέουσας επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «Ι». Απλά προωθείται λόγος έφεσης εις το όνομα της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» που όμως δεν είναι εφέσιμη. Η μέθοδος επίδοσης καθορίζεται ρητά και με σαφήνεια στο άρθρο 44ΙΕ. Όπως φαίνεται από το γράμμα και πνεύμα του νόμου, πραγματοποιείται πρώτα με συστημένη επιστολή ταχυδρομείου στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό τότε με ιδιωτική επίδοση. Δηλαδή η νομοθεσία προνοεί ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης μόνο όταν η αποστολή της με συστημένη επιστολή ταχυδρομείου δεν είναι εφικτή. Αν ούτε έτσι επιτευχθεί αποτέλεσμα, τότε εναλλακτικά υπάρχει η δυνατότητα υποκατάστατης επίδοσης κατόπιν εξασφάλισης σχετικού διατάγματος δικαστηρίου στα πλαίσια γενικής αίτησης. Επομένως η μέθοδος αποστολής της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή ταχυδρομείου είναι απαιτούμενη από τη νομοθεσία και αποτελεί την πρώτη επιλογή του νομοθέτη. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι απέστειλαν την προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπο «ΙΑ» στον Αιτητή-Εφεσείοντα. Παράλληλα αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο τρόπος παράδοσης της εν λόγω ειδοποίησης έγινε με ιδιωτική επίδοση. Είναι μέσω της ιδιωτικής επίδοσης της προσβαλλόμενης ειδοποίησης που γνωστοποιήθηκε στον Αιτητή-Εφεσείοντα ότι ορίστηκε ηλεκτρονικός πλειστηριασμός για την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων στις 24.02.22. Από τη στιγμή που προέκυψε η ανάγκη αποστολής Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», επιβάλλεται η επίδοση της να γίνει νομότυπα και γενικά σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ. Στην προκειμένη περίπτωση αυτό δεν έγινε. Το παραδεκτό γεγονός ότι η ιδιωτική επίδοση ήταν η μέθοδος που από την αρχή επιλέγηκε και χρησιμοποιήθηκε για την παράδοση της προσβαλλόμενης ειδοποίησης στον Αιτητή-Εφεσείοντα είναι σαφές και δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Σε κάθε περίπτωση κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον μου που να αποδεικνύει ότι υπήρξε αποστολή της Ειδοποίησης Τύπο «ΙΑ» με συστημένη επιστολή ταχυδρομείου προς τον Αιτητή-Εφεσείοντα. Όπως φαίνεται από τα επισυνημμένα τεκμήρια της υπό κρίση αίτησης-έφεσης, διεύθυνση του Αιτητή-Εφεσείοντα ήταν γνωστή στους Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητους. Οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι όφειλαν και είανε τη δυνατότητα να αποστείλουν στον Αιτητή-Εφεσείοντα την επίμαχη Ειδοποίηση Τύπο «ΙΑ» στην διεύθυνση που γνώριζαν αλλά δεν το έπραξαν χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε ικανοποιητική εξήγηση. Από την αρχή επέλεξαν να του αποστείλουν την εν λόγω ειδοποίηση με ιδιώτη επιδότη χωρίς να δώσουν οποιαδήποτε επαρκή δικαιολογία της παρέκκλισης τους από τη νομοθετική απαίτηση της αποστολής της με συστημένη επιστολή ταχυδρομείου. Τα ίδια ισχύουν και σε σχέση με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπος «Ι». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ιδιωτική επίδοση έχει τον ίδιο σκοπό και οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα όπως και η μέθοδος του ταχυδρομείου. Αμφότερες μέθοδοι καταλήγουν στο να λάβει γνώση τόσο ο πρωτοφειλέτης όσο και κάθε ενδιαφερόμενο μέρος σχετικά με λεπτομέρειες της επικείμενης πραγματοποίησης πλειστηριασμού με στόχο την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Ωστόσο η ρητή και σαφής διατύπωση των προνοιών του άρθρου 44ΙΕ καταδεικνύει ότι σκοπός του νομοθέτη, για τους δικούς του λόγους που η λογική τους εδώ δεν εξετάζεται, ήταν να καταστήσει την επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο υποχρεωτικά την πρώτη επιλογή. Δεν παραγνωρίζω την εμπεριστατωμένη νομική ανάλυση στην οποίαν προέβηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων όπου στα πλαίσια της γραπτής αγόρευσης του πραγματεύεται με ενδιαφέρον θα έλεγα το ζήτημα της ιδιωτικής επίδοσης με παραπομπή σε νομολογία. Την έχω μελετήσει με προσοχή. Χωρίς αμφιβολία χαρακτηρίζεται από λογικοφάνεια. Ωστόσο εξηγώ πιο κάτω γιατί η συγκεκριμένη περίπτωση διαφέρει. Μελέτη του νομικού καθεστώτος ενημέρωσης τέτοιων περιπτώσεων που ίσχυε πριν από την τροποποίηση των προνοιών του άρθρου 44ΙΕ, καταδεικνύει ότι στο παρελθόν υπήρχε η διαζευκτική δυνατότητα. Η διατύπωση της έννοιας της 'επίδοσης' έλεγε ρητά παράδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης ή επικοινωνίας είτε µε συστηµένη επιστολή µε είτε με ιδιωτική επίδοση. Με τον τροποποιητικό νόμο 87(Ι)/2018 ο ορισμός και η νομική σημασία της 'επίδοσης' διαφοροποιήθηκε. Η διαζευκτική δυνατότητα πλέον καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με τη φράση 'και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό', πράγμα που έκδηλα φανερώνει την πρόθεση του νομοθέτη. Συνεπώς η αποστολή ειδοποίησης απευθείας με ιδιώτη επιδότη χωρίς προηγουμένως να επιχειρηθεί αποστολή με συστημένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου δεν συνιστά νομότυπη επίδοση αφού δεν συνάδει με την πρόθεση του νομοθέτη και δεν ικανοποιεί την νομική έννοια και σημασία της 'επίδοσης' που καλύπτονται από τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ. Η ερμηνεία νομοθεσιών αποτέλεσε αντικείμενο πλούσιας κυπριακής νομολογίας. Στην υπόθεση Νικολάου ν. Total Properties Ltd κ.ά.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1358, σημειώθηκαν τα εξής: «Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. Δημοκρατίας

(2002)3 Α.Α.Δ. 528, στη σελ. 533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. ν. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας ν. Δημοκρατίας

(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348).» Επίσης στην πρόσφατη υπόθεση Marios Nikolaou Developers Ltd κ.ά., Πολιτική Αίτηση Αρ. 101/2018, ημερομηνίας 14.08.18 επισημαίνονται τα εξής: «Είναι νομολογιακά γνωστό ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 A.Α.Δ. 1903).» Εδώ δεν ακολουθήθηκε ο σκοπός του νομοθέτη και κατ' επέκταση το πνεύμα του νόμου, χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση ή να παρουσιαστούν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η μέθοδος της ιδιωτικής επίδοσης που χρησιμοποιήθηκε επιλέγηκε εναλλακτικά επειδή δεν ήταν εφικτό να γίνει επίδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου, ως απαιτείται ρητά και επιτακτικά από τις πρόνοιες του Μέρους VIA. Υπό τις περιστάσεις, καταλήγω ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε δέουσα επίδοση της επίμαχης Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» στον Αιτητή-Εφεσείοντα. Η μη δέουσα επίδοση της προσβαλλόμενης ειδοποίησης συμπαρασύρει και την έκδοση της υπό την έννοια ότι η δέουσα επίδοση προϋποθέτει νέα έκδοση. Έπεται ότι ο δεύτερος λόγος έφεσης που έχει προωθηθεί είναι βάσιμος και ως εκ τούτου επιτυγχάνει. Παράλληλα όλοι οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Στη βάση του σκεπτικού που έχει αναλυθεί και ειδικότερα επί των διαπιστώσεων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου, η υπό κρίση αίτηση-έφεση επιτυγχάνει. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 24.11.21, ως το σημείο (Α) της αίτησης-έφεσης. Η έκδοση του εν λόγω διατάγματος καθιστά αχρείαστη και συνάμα περιττή την έκδοση διατάγματος ως το σημείο (Β) της αίτησης-έφεσης. Είναι αυτονόητο ότι ο πλειστηριασμός που είχε οριστεί να διεξαχθεί στις 24.02.22 ακυρώνεται. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης-έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή-Εφεσείοντα και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων. (Υπ.) ............................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο