GANG ν. CYPR Europe-China Real Estate Development Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 602/19, 9/2/2022

GANG ν. CYPR Europe-China Real Estate Development Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 602/19, 9/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A13 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 602/19 Μεταξύ: ΧΧΧΧ GANG, από την Πάφο και CYPR Europe-China Real Estate Development Company Ltd, από την Πάφο Ημερομηνία: 9.2.22 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Π. Σιαηλή για κκ Σιαηλή & Σιαηλή ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη εταιρεία: κα Μ. Τσαντικίδου για κκ Α. Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτημα της πλευράς της Εναγόμενης εταιρείας, από τώρα και στο εξής «η Εναγόμενη», για καλύτερες και περισσότερες λεπτομέρειες σε σχέση με δύο παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης και συγκεκριμένα τις παραγράφους 8 και

1. Το αίτημα υποβλήθηκε στο Παράρτημα που καταχωρήθηκε εκ μέρους της Εναγόμενης στις 15.9.21 σύμφωνα με τον Τύπο 25 αφού προηγήθηκε καταχώρηση εκ μέρους του Ενάγοντα κλήσης για οδηγίες ημερομηνίας 20.5.21 σύμφωνα με την Διάταξη 30 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η πλευρά του Ενάγοντα ενέστη στο αίτημα και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν ο καθένας την θέση του διαδίκου που εκπροσωπεί. Τα ουσιώδη γεγονότα όπως αυτά αποκαλύπτονται στην Έκθεση Απαίτησης έχουν ως ακολούθως. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας αγοραπωλησίας ημερομηνίας 16.4.15 που υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων η Εναγόμενη πώλησε στον Ενάγοντα την έπαυλη με αριθμό ΧΧ σε συγκρότημα κατοικιών το οποίο θα ανεγείρονταν στην ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου έναντι του τιμήματος των Ευρώ 300.000,00 σεντ πλέον ΦΠΑ. Ο Ενάγων κατέβαλε στην Εναγόμενη έναντι του τιμήματος το συνολικό ποσό των Ευρώ 305.678,00 σεντ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ πλην όμως η ανέγερση της έπαυλης δεν είχε ολοκληρωθεί. Η Εναγόμενη εξέδωσε επ' ονόματι του Ενάγοντα 6 τιμολόγια και τις αντίστοιχες αποδείξεις πληρωμής. Σύμφωνα με την παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης οι πληρωμές των ποσών που αναφέρονται στα τιμολόγια και τις αποδείξεις έγιναν από τον Ενάγοντα στην Εναγόμενη εν μέρει τοις μετρητοίς και εν μέρει διά τραπεζικών εμβασμάτων από τον λογαριασμό του Ενάγοντα στο εξωτερικό και/ή από λογαριασμούς εταιρειών στις οποίες ο Ενάγων είχε νομικά συμφέροντα σε τραπεζικούς λογαριασμούς της Εναγόμενης στην Κύπρο. Κατά τον Δεκέμβριο του 2016 ο Ενάγων αποφάσισε εν τέλει να αγοράσει την έπαυλη με αριθμό ΧΧ η οποία θα ανεγείρονταν στο ίδιο συγκρότημα. Έτσι στις 19.1.17 οι διάδικοι υπέγραψαν ακυρωτική συμφωνία με την οποία ακύρωσαν την συμφωνία ημερομηνίας 16.4.
2. Σύμφωνα με τους όρους της ακυρωτικής συμφωνίας τα μέρη δεσμεύτηκαν, μεταξύ άλλων, όπως υπογράψουν εκ νέου συμφωνία με την οποία ο Ενάγων θα αγόραζε από την Εναγόμενη την έπαυλη με αριθμό ΧΧ εις αντικατάσταση της έπαυλης με αριθμό ΧΧ για το ποσό των Ευρώ 300.000,00 σεντ πλέον ΦΠΑ και ότι όλες οι πληρωμές που ο Ενάγων είχε ήδη κάνει προς την Εναγόμενη έναντι του τιμήματος αγοράς της έπαυλης με αριθμό ΧΧ θα μεταφέρονταν έναντι του τιμήματος αγοράς της έπαυλης με αριθμό ΧΧ. Η Εναγόμενη κατά παράβαση των όρων της ακυρωτικής συμφωνίας δεν υπέγραψε την συμφωνηθείσα συμφωνία αγοράς της έπαυλης. Σύμφωνα με την παράγραφο 18 της Έκθεσης Απαίτησης ο Ενάγων κάλεσε επανειλημμένα την Εναγόμενη να τον ενημερώσει για την ακριβή ημερομηνία υπογραφής της νέας συμφωνίας, αλλά η Εναγόμενη κατά παράβαση της ακυρωτικής συμφωνίας και παρά τις συνεχείς οχλήσεις του Ενάγοντα και/ή των δικηγόρων και/ή των αντιπροσώπων του αρνείται να υπογράψει την συμφωνία με αποτέλεσμα να κατακρατά παράνομα το ποσό που πλήρωσε ο Ενάγων έναντι του τιμήματος αγοράς της έπαυλης με αριθμό ΧΧ, ήτοι το ποσό των Ευρώ 305.678,00 σεντ περιλαμβανομένου του ΦΠΑ. Με την αγωγή ο Ενάγων αξιώνει, μεταξύ άλλων, το πιο πάνω ποσό πλέον νόμιμο τόκο επ' αυτού πλέον δικηγορικά έξοδα πλέον ΦΠΑ. Ο θεσμός 6 της Διάταξης 19 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας προνοεί ως ακολούθως: «A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή της υπεράσπισης ή περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες δύναται να διαταχθεί σε όλες τις περιπτώσεις με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως πως ως ήθελε είναι δίκαιο». Ο πιο πάνω κανονισμός είναι πανομοιότυπος με την Δ.19, θ.7 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών και ως εκ τούτου η Αγγλική Νομολογία θεωρείται καθοδηγητική επί του θέματος. Είναι πάγια καθιερωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης από τους διαδίκους. Από την άλλη η πρακτική στην σύνταξη δικογράφων απαιτεί όπως αναφέρονται στα δικόγραφα όλα τα αναγκαία γεγονότα που εξειδικεύουν τα επίδικα θέματα ούτως ώστε να μην βρεθεί ο αντίδικος προ εκπλήξεως κατά την διάρκεια της δίκης. Μέσα στα πλαίσια αυτά το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την παροχή λεπτομερειών σε οποιοδήποτε δικόγραφο δυνάμει της Διάταξης
3. Η διαταγή για παροχή λεπτομερειών επαφίεται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Δεν υπάρχει καθορισμένη φόρμουλα για το ποιες λεπτομέρειες θεωρούνται αναγκαίες και κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά. Είναι, όμως, επιθυμητό όπως κάθε διάδικος δίδει στον αντίδικο του μέσω των δικογράφων του ένα περίγραμμα των γεγονότων της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσει εναντίον του στο Δικαστήριο (Βλ. Bullen & Leake, 12η έκδοση, σελ. 110). Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ