Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Μιχαηλίδη κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 517/2010, 31/3/2022

(1)Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Κεφ.62 για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων.

(2)Η αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση τέτοιας έκτασης που αποτελεί κώλυμα στην προώθηση της και/ή ισχύει το δόγμα της ολιγωρίας (laches).

(3)Η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή εχθρική και/ή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.

(4)Η σημερινή κατάσταση πραγμάτων και/ή η θέση των Αιτητών ότι οι εξασφαλίσεις δεν καλύπτουν το εξ' αποφάσεως χρέος αποτελεί λανθασμένο χειρισμό και/ή ευθύνη των Αιτητών με αποτέλεσμα να μην μπορούν να επικαλούνται προς όφελος τους την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων ή οποιαδήποτε άλλη μορφή έννομης προστασίας.

(5)Οι Αιτητές δεν προσέρχονται στο δικαστήριο με καθαρά χέρια αποκρύπτοντας ουσιώδη γεγονότα με αποτέλεσμα να εμποδίζονται από το να επικαλούνται την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου υπέρ τους.

(6)Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη.

(7)Η μεταβίβαση του μεριδίου του Καθ' ου η αίτηση 1 επί του επίμαχου ακινήτου εις το όνομα του Καθ' ου η αίτηση 2 έγινε καλόπιστα χωρίς καμία πρόθεση καταδολίευσης και/ή παρεμπόδισης και/ή καθυστέρησης ανάκτησης από τους Αιτητές του εξ' αποφάσεως ποσού που τους οφείλεται.

(8)Η καταχώρηση και προώθηση της αίτησης γίνεται για αλλότριο σκοπό.

(9)Η καταχώρηση και προώθηση της αίτησης καθώς επίσης η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων συνιστά παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος της ιδιοκτησίας των Καθ' ων η αίτηση.

(10)Το ισοζύγιο της ευχέρειας προστάζει όπως απορριφθούν τα αιτούμενα διατάγματα και αυτό είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η ένσταση εδράζεται, ανάμεσα σ' άλλα, στο Κεφ.62, στα άρθρα 12, 82-90 & 91Α-91Δ του Κεφ.6, στη Δ.48 Θ.2, 3, 8 & 9 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις των Καθ' ων η αίτηση, στις οποίες επισυνάπτονται έγγραφα προς στοιχειοθέτηση τους. Θα αναφερθώ περιληπτικά στο περιεχόμενο τους προκειμένου να γίνει αντιληπτή η εκδοχή των Καθ' ων η αίτηση στην ολοκληρωμένη της μορφή. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 αναγνωρίζει ότι οφείλει στους Αιτητές δυνάμει διαιτητικής απόφασης που εγγράφηκε και καταχωρίστηκε για να εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση. Επίσης δέχεται ότι περί τις 18.10.11 προχώρησε σε μεταβίβαση του ¼ μεριδίου του επί του επίμαχου ακινήτου στον Καθ' ου η αίτηση 2 που είναι αδελφός του. Προβαίνοντας στη μεταβίβαση αυτή εξασφάλισε ως αντάλλαγμα από τον αδελφό του ποσό €85.000, για το οποίο ο τελευταίος κατέστη δικαιούχος από τη νονά του, προκειμένου, όπως είπε, να μπορεί οικονομικά να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τις σπουδές του ως πιλότος αεροσκάφους. Όπως ο Καθ' ου η αίτηση 1 αναφέρει, δεν υπήρχε πρόθεση αλλά ούτε και πέρασε από το μυαλό του να αποξενώσει το μερίδιο του για να εμποδίσει τους Αιτητές να λάβουν το εξ' αποφάσεως οφειλόμενο ποσό ή να καθυστερήσει και/ή παρεμποδίσει την ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση 1, κατά το χρόνο της μεταβίβασης είχε προτείνει στους Αιτητές να τους μεταβιβαστούν τα υποθηκευμένα ακίνητα ή ακόμα και άλλα περιουσιακά στοιχεία που είχε η εταιρεία ώστε να διευθετηθεί το εξ' αποφάσεως χρέος, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Σε ότι αφορά την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης, οι Αιτητές δεν έλαβαν κανένα μέτρο προς ικανοποίηση της. Ο δε Καθ' ου η αίτηση 2 αναφέρει ότι περί τα μέσα του έτους 2009 ο Καθ' ου η αίτηση 1 που είναι αδελφός του άρχισε να σπουδάζει πιλότος στηριζόμενος στις προσωπικές του οικονομίες, οι οποίες όμως δεν αρκούσαν για όλη τη χρονική περίοδο της φοίτησης του. Όπως ο Καθ' ου η αίτηση 2 είπε, περί το 2011 ο Καθ' ου η αίτηση 1 του ζήτησε να του δανείσει χρήματα για να μπορέσει να ολοκληρώσει το πρόγραμμα σπουδών του. Ο ίδιος είχε στη διάθεση του ποσό ύψους €85.000 που του είχε υποσχεθεί η νονά του και ταυτόχρονα θεία τους. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση 2, κατόπιν συζήτησης συμφωνήθηκε ανάμεσα τους να παραχωρηθεί στον καθ' ου η αίτηση 1 το πιο πάνω ποσό με τη θεία τους να πληρώνει απευθείας τις σπουδές του Καθ' ου η αίτηση 1 με αντάλλαγμα ο τελευταίος να του μεταβιβάσει το ¼ μερίδιο επί του επίμαχου ακινήτου που του ανήκε ώστε ο ίδιος (Καθ' ου η αίτηση 2) να το αξιοποιήσει στο μέλλον. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 δηλώνει πως κατά το χρόνο της μεταβίβασης του μεριδίου δεν γνώριζε για την ύπαρξη διαιτητικής απόφασης εναντίον του αδελφού του. Ο ίδιος θεωρεί ότι είναι άδικο γι' αυτόν να ακυρωθεί η μεταβίβαση για την οποίαν κατέβαλε αντάλλαγμα και έγινε χωρίς πρόθεση απάτης ή δόλου. Ακροαματική διαδικασία: Στα πλαίσια εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης οι διάδικοι παρουσίασαν ένορκες δηλώσεις προς απόδειξη των εκδοχών τους. Ουδείς από τα μέρη παρουσίασε ένορκη (προφορική) μαρτυρία και κανένας εξέφρασε την επιθυμία να αντεξετάσει οποιοδήποτε ομνύοντα. Συνεπώς το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο δικαστήριο. Στις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους αμφότεροι συνήγοροι, με παραπομπή σε νομολογία και νομοθεσίες, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες νομικές θέσεις και ισχυρισμούς τους. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Παραδεκτά γεγονότα και μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Στο σημείο αυτό θεωρώ χρήσιμο προτού ασχοληθώ με την αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, να αναφέρω επιγραμματικά γεγονότα που είτε είναι παραδεκτά από τα μέρη είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν έχουν αμφισβητηθεί, όπως αυτά εξόφθαλμα προκύπτουν από το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου. Αυτά είναι:

(1)Ο Καθ' ου η αίτηση 1 είναι αδελφός του Καθ' ου η αίτηση 2 (κοινό έδαφος).

(2)Η Συνεργατική Εταιρεία Γεροσκήπου και Ανατολικής Πάφου χορήγησε δάνειο στον Καθ' ου η αίτηση 1 (πρωτοφειλέτη) περί το έτος 2007 (παραδεκτό).

(3)Επειδή υπήρξαν καθυστερήσεις στην αποπληρωμή του δανείου, στις 26.02.10 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση υπέρ της Συνεργατικής Εταιρείας Γεροσκήπου και Ανατολικής Πάφου και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1 και της εταιρείας V.C.C. Homes Limited, διευθυντής της οποίας ήταν ο πεθερός του Καθ' ου η αίτηση 1 (παραδεκτό).

(4)Στις 17.06.11, στα πλαίσια της παρούσας γενικής αίτησης, εκ συμφώνου δόθηκε άδεια για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης για να εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση (παραδεκτό).

(5)Οι Αιτητές ανέλαβαν νόμιμα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των εξ' αποφάσεων οφειλετών της Συνεργατικής Εταιρείας Γεροσκήπου και Ανατολικής Πάφου και γενικότερα το χειρισμό υποθέσεων της τελευταίας.

(6)Ο Καθ' ου η αίτηση 1 εξακολουθεί μέχρι σήμερα να οφείλει στους Αιτητές το εξ' αποφάσεως ποσό (παραδεκτό).

(7)Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Καθ' ου η αίτηση 1 ήταν εγγεγραμμένος συνιδιοκτήτης επί του επίμαχου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, τεμ. ΧΧΧ, τμήμα 0, Φ/ΣΧ ΧΧ/ΧΧ που βρίσκεται στον Δήμο Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού διαθέτοντας ¼ μερίδιο (παραδεκτό).

(8)Στις 18.10.11 και 31.10.11 ο Καθ' ου η αίτηση 1 μεταβίβασε και κατ' επέκταση αποξένωσε ολόκληρο το μερίδιο του επί του πιο πάνω επίμαχου ακινήτου στον Καθ' ου η αίτηση 2 δυνάμει δωρεάς (παραδεκτό).

(9)Το επίμαχο μερίδιο μεταβιβάστηκε για να αξιοποιηθεί από τον Καθ' ου η αίτηση 2.

(10)Το επίμαχο μερίδιο που μεταβιβάστηκε ήταν το μοναδικό ακίνητο περιουσιακό στοιχείο του Καθ' ου η αίτηση 1 που ήταν ελεύθερο από εμπράγματα βάση και απαλλαγμένο από επιβαρύνσεις. Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του δικαστηρίου. Εξέταση εκδοχών - Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα - Συμπεράσματα: Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω τις εκδοχές των μερών υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών, καταλήγοντας σε σχετικά ευρήματα και συμπεράσματα. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω ακόμη μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που μου έχει παρουσιαστεί, το οποίο και αξιολόγησα. Θα ξεκινήσω την ενασχόληση μου από τον έκτο λόγο ένστασης, με τον οποίον οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι η νομική βάση της υπό κρίση αίτησης είναι λανθασμένη επειδή δεν διευκρινίζεται εάν στηρίζεται στο Κεφ. 62 ή στο Κεφ.

1. Οι Αιτητές επικαλούνται ότι η παρούσα αίτηση διέπεται από το Κεφ.
2. Πράγματι στη νομική βάση της αίτησης σημειώνεται τόσο το Κεφ.62 όσο και το Κεφ.6, ζήτημα όμως το οποίο οι Αιτητές ξεκαθαρίζουν στην γραπτή αγόρευση του συνηγόρου τους όπου αναφέρεται ότι περιορίζουν τις αιτούμενες θεραπείες τους στις πρόνοιες του Κεφ.62 (σελίδα 3, σημείο 1 υπό τον τίτλο «Α. Νομική Πτυχή»). Οι δε Καθ' ων η αίτηση, παρά τη διατύπωση του λόγου αυτού ένστασης, φαίνεται ότι πλέον δεν επιμένουν σ' αυτό. Η αναφορά στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου τους ότι «Το δικαιοδοτικό πλαίσιο της υπό εξέταση υπόθεσης είναι ο Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος Κεφ.62, επί του οποίου στηρίζεται η παρούσα Αίτηση» (σελίδα 2, 1η παράγραφος κάτω από τον τίτλο «ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ») εκλαμβάνεται ως εγκατάλειψη της αρχικής τους θέσης. Ανεξάρτητα όμως, θα έλεγα ότι είναι προφανές ότι η παρούσα περίπτωση διέπεται από τις πρόνοιες του Κεφ.
3. Πέραν του ότι στον τίτλο της γίνεται ειδική αναφορά ότι πρόκειται για το Κεφ.62, έκδηλα διαπιστώνεται από τον τύπο και τη μορφή που αυτός φέρει. Συγκεκριμένα η ονομασία του τίτλου «Αναφορικά με τον Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, Κεφ.62 και Αναφορικά με την Αίτηση: .» δεν επιτρέπει οποιαδήποτε άλλη σκέψη. Το Κεφ.62 παρέχει εξουσία στο δικαστήριο να ακυρώσει τη μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που η εν λόγω νομοθεσία απαιτεί. Η διαδικασία δυνάμει του Κεφ.62 προνοεί την προώθηση πρωτογενούς αίτησης που μπορεί να καταχωριστεί εντός της αγωγής (Γ.Ο. κ.α. v. Landmark Securities Πολιτική Έφεση Αρ. Ε7/2013 ημερ. 22.01.21). Πρόκειται για αυτοτελή διαδικασία που ενεργεί αυτόνομα και στοχεύει σε διαφορετική μορφή θεραπείας (χχχ Gron v. Χαραλαμπίδη Πολιτική Έφεση Αρ. 328/2013 ημερ. 16.04.19). Όπως λέχθηκε στην υπόθεση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. Λτδ (σε εκκαθάριση) ΗΕ 106855 κ.α. v. Lakis Georgiou Construction Ltd Πολιτική Έφεση Αρ. 214/2012 ημερ. 28.09.18, είναι λογικό και συνάμα ορθό τέτοια αίτηση με πρωτογενή χαρακτήρα να καταχωρείται εντός της αγωγής ώστε να υπάρχει συσχετισμός μεταξύ της κυρίως αγωγής ή άλλης εναρκτήριας διαδικασίας, όπως είναι η παρούσα Γενική Αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, με την αίτηση ακύρωσης της μεταβίβασης του περιουσιακού στοιχείου που είναι η υπό κρίση περίπτωση. Η ενιαία και σφαιρική προσέγγιση και επίλυση θεμάτων που αναδύονται από το ίδιο υπόβαθρο γεγονότων ή έχουν κοινή θεματολογία δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Συνεπώς η ονομασία του τίτλου καθιστά σαφές ότι η προκειμένη περίπτωση είναι πρωτογενής αίτησης που προωθείται με βάση τις διατάξεις του Κεφ.
4. Έπεται ότι λόγος αυτός ένστασης, εκτός από το ότι εγκαταλείφθηκε, απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Προχωρώ αναφέροντας τη θέση των Αιτητών ότι μετά την αποξένωση του μεριδίου του Καθ' ου η αίτηση 1 από το επίμαχο ακίνητο, ο τελευταίος δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσει το εξ' αποφάσεως χρέος του και γι' αυτό θεωρούν ότι διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο να μην το εισπράξουν. Εις υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού τους ισχυρίστηκαν ότι όλα τα ακίνητα της εταιρείας V.C.C. Homes Limited αλλά και του Καθ' ου η αίτηση 1 είναι επιβαρυμένα με εμπράγματα βάση και επιβαρύνσεις που ξεπερνούν τη συνολική αξία των μεριδίων που κατέχουν, ενώ η αξία των τριών ενυπόθηκων ακινήτων είναι χαμηλή σε τέτοιο επίπεδο που δεν εξασφαλίζει το εξ' αποφάσεως οφειλόμενο ποσό. Αντίθετη είναι η εκδοχή των Καθ' ων η αίτηση επί του ζητήματος αυτού, την οποίαν προβάλλουν με τον τέταρτο λόγο ένστασης τους. Ειδικότερα θεωρούν ότι αν οι εξασφαλίσεις που ήδη δόθηκαν για την παραχώρηση του δανείου όντως δεν καλύπτουν το εξ' αποφάσεως οφειλόμενο ποσό, γι' αυτό ευθύνονται οι Αιτητές λόγω λανθασμένου χειρισμού που έκαναν. Κατά τη γνώμη των Καθ' ων η αίτηση η παράλειψη και η αδιαφορία που οι Αιτητές επέδειξαν διαμόρφωσαν τη σημερινή κατάσταση με αποτέλεσμα να μην μπορούν να επικαλούνται προς όφελος τους την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων ή οποιαδήποτε άλλη μορφή έννομης προστασίας. Προς τεκμηρίωση της θέσης τους οι Καθ' ων η αίτηση επικαλέστηκαν το ότι οι Αιτητές, για την εξασφάλιση του δανείου που παραχώρησαν στον Καθ' ου η αίτηση 1 περιορίστηκαν στην αξία τριών ακινήτων που υποθηκεύτηκαν την οποίαν εκτίμησαν οι ίδιοι, χωρίς να προβούν σε έρευνα για την ακίνητη περιουσία που ήταν εις το όνομα του Καθ' ου η αίτηση 1 και παρόλο ότι υπήρχε διαθέσιμη ακίνητη περιουσία της εταιρείας V.C.C. Homes Limited για περαιτέρω κάλυψη. Με κάθε σεβασμό στους Καθ' ων η αίτηση η θέση που παρουσιάζουν στερείται αξίας και κατ' επέκταση σημασίας. Ο χειρισμός των Αιτητών αναφορικά με την παροχή εγγυήσεων προς εξασφάλιση του δανείου που χορήγησαν στον Καθ' ου η αίτηση 1, ουδεμία σχέση έχει με τις εκ των υστέρων ενέργειες τους για είσπραξη του εξ' αποφάσεως οφειλομένου ποσού. Οι Αιτητές κατέστησαν εξ' αποφάσεως πιστωτές και έχουν δικαίωμα να προβούν σε μέτρα εκτέλεσης της απόφασης με σκοπό την είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους. Ένα από τα μέτρα εκτέλεσης που έχουν στη διάθεση τους, με βάση το άρθρο 14 του Κεφ.6, είναι η επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η αίτησης 1, ως εξ' αποφάσεως οφειλέτης που είναι, με την εγγραφή της εν λόγω απόφασης που εκδόθηκε υπέρ τους (εδάφιο (β)). Πρόκειται για δικαίωμα των Αιτητών που κατοχυρώνεται νομοθετικά από τις πρόνοιες του Κεφ.6 και δημιουργείται με την εξασφάλιση δικαστικής απόφασης στην οποίαν υπάρχει διαταγή για πληρωμή χρημάτων από τον Καθ' ου η αίτηση
5. Το δικαίωμα των Αιτητών, ως εξ' αποφάσεως πιστωτές που είναι, για εγγραφή της απόφασης που εξασφάλισαν προς όφελος τους επεκτείνεται σε οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας ο Καθ' ου η αίτηση 1, ως εξ αποφάσεως οφειλέτης χρέους που είναι, έχει συμφέρον (is beneficially interested) και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου. Τέτοια εγγραφή επενεργεί ως εγγύηση για την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους (άρθρο 53 Κεφ.6). Επομένως καθίσταται σαφές ότι η ύπαρξη και ισχύς του δικαιώματος των Αιτητών για εγγραφή της απόφασης επί της ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση 1 ως μέτρο εκτέλεσης της, δεν εξαρτάται από τον τρόπο που οι Αιτητές χειρίστηκαν το ζήτημα εξασφάλισης εγγυήσεων για σκοπούς κάλυψης της δυνατότητας πραγματοποίησης πληρωμών του δανείου που παραχώρησαν στον Καθ' ου η αίτηση
6. Την ίδια στιγμή ο επικαλούμενος χειρισμός δεν ακυρώνει ή διαγράφει τη νομοθετική υποχρέωση του Καθ' ου η αίτηση 1 να μην προχωρήσει στη διενέργεια δόλιας μεταβίβασης και/ή αποξένωσης ακίνητης περιουσίας του, όπως αυτή καθορίζεται από τις πρόνοιες του Κεφ.62, η οποία υφίσταται. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, ο λόγος αυτός ένστασης στερείται ερείσματος και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Περαιτέρω οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι οι Αιτητές δεν προσέρχονται στο δικαστήριο με καθαρά χέρια αποκρύπτοντας ουσιώδη, κατά την άποψη τους, γεγονότα που αναφέρουν στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1, με αποτέλεσμα να εμποδίζονται από το να επικαλούνται την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου υπέρ τους. Το εν λόγω παράπονο τους διατυπώνονται με τον πέμπτο λόγο ένστασης τους, τον οποίον οι Αιτητές θεωρούν ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει εφαρμογή. Θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν συμμερίζομαι τη θέση των Καθ' ων η αίτηση. Όπως ήδη λέχθηκε, η παρούσα αίτηση έχει πρωτογενή χαρακτήρα και περιλαμβάνει τη διεξαγωγή αυτοτελούς διαδικασίας που ενεργεί αυτόνομα. Κάτω από αυτό τον μανδύα οι Καθ' ων η αίτηση αμέσως συμμετείχαν στην παρούσα διαδικασία και προωθώντας την ένσταση τους παρουσίασαν τις δικές τους θέσεις στη βάση μαρτυρικού υλικού που προσκόμισαν προτού το δικαστήριο αποφασίσει για την τύχη της παρούσας αίτησης. Επομένως δεν τίθεται ζήτημα εξέτασης υποχρέωσης για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων και κατ' επέκταση απόκρυψης στοιχείων επειδή οι Καθ' ων η αίτηση προστατεύονται από τέτοια τυχόν παραπλάνηση με την ευκαιρία που έχουν από την αρχή να παραθέσουν τις δικές τους θέσεις, γεγονότα και στοιχεία στο δικαστήριο στη βάση μαρτυρικού υλικού που οι ίδιοι έθεσαν ενώπιον του δικαστηρίου προτού κριθεί κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η πλήρης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία, αντικειμενικά κρινόμενα, μπορούν να επενεργήσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να παράσχει θεραπεία, εδώ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος απαγορευτικής φύσεως, αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή που καταφεύγει στην χορήγηση θεραπείας με μονομερή αίτηση (Γρηγορίου v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited

(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Δήμος Πάφου v. Βοσκού

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1168). Συμφωνώ με τους Αιτητές ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι από αυτές. Κατά συνέπεια ούτε αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ένας άλλος λόγος που οι Καθ' ων η αίτηση πιστεύουν ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί είναι επειδή θεωρούν ότι ισχύει το δόγμα της ολιγωρίας (doctrine of laches), το οποίο εγείρουν με τον δεύτερο λόγο ένστασης τους. Είναι η θέση τους ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση τέτοιας έκτασης που αποτελεί κώλυμα στην προώθηση της. Όπως ισχυρίζονται, αν οι Αιτητές ελάμβαναν μέτρα εκτέλεσης της απόφασης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από την έκδοση της δεν θα υπήρχε ανάγκη της παρούσας διαδικασίας. Καταλήγουν ότι η ουσιαστική καθυστέρηση στην άσκηση δικαιωμάτων συνοδευόμενη από συνθήκες που καθιστούν άδικη τη διεκδίκηση τους, παρεμβάλει εμπόδιο στην επιδίωξη τους. Οι Αιτητές απορρίπτουν την πιο πάνω θέση λέγοντας ότι δεν υπάρχει αναφορά ότι η ισχυριζόμενη καθυστέρηση επέφερε οποιαδήποτε επίπτωση στα δικαιώματα και/ή συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση. Σύμφωνα με τους Αιτητές, στο διάστημα που μεσολάβησε δεν συνέβησαν γεγονότα που μετέβαλαν την ήδη διαμορφωθείσα κατάσταση ώστε να επηρεάζονται δυσμενώς τα συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση. Ο δε χρόνος καταχώρησης της παρούσας αίτησης, όπως οι Αιτητές λένε, δικαιολογείται. Το δόγμα της ολιγωρίας (doctrine of laches) αποτελεί αρχή του δικαίου της επιείκειας. Σύμφωνα με την αρχή αυτή καθυστέρηση στην επιδίωξη θεραπείας, η οποία προβλέπεται από το δίκαιο της επιείκειας, μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στη χορήγηση της επιδιωκόμενης θεραπείας (Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Κλεάνθους

(2013)1 Α.Α.Δ. 158). Στρεφόμενος στην παρούσα αίτηση παρατηρώ ότι οι Αιτητές δεν αξιώνουν θεραπεία με βάση το δίκαιο της επιείκειας έτσι ώστε να εγείρεται θέμα εφαρμογής της αρχής της ολιγωρίας (laches) με την έννοια που το δίκαιο της επιείκειας αποδίδει στον εν λόγω όρο. Συνεπώς οι αρχές επιείκειας δεν τυγχάνουν εδώ εφαρμογής. Επίσης δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η παρούσα αίτηση δεν αφορά μέτρα εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης. Εκείνο που οι Αιτητές ζητούν είναι επιστροφή σε προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων με την ακύρωση μεταβίβασης μεριδίου επί του επίμαχου ακινήτου που θεωρούν ότι έγινε δόλια από τους Καθ' ων η αίτηση και δεν θα έπρεπε να είχε γίνει ευθύς εξ' αρχής. Η επιδίωξη τους εδράζεται σε συγκεκριμένη νομοθεσία και ειδικότερα στις πρόνοιες του Κεφ.62. Η καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση αίτησης δεν υπόκειται σε χρονικό περιορισμό είτε δυνάμει εν ισχύ νόμου είτε με βάση τη νομολογία. Αν η προώθηση τέτοιας αίτησης είχε χρονική διάρκεια, ο νομοθέτης θα το έθετε με ρητή πρόνοια στο Κεφ.62 μέσα από την οποίαν θα καθόριζε συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια, η οποία θα ερμηνευόταν και θα τύγχανε αναγνώρισης μέσα από τη σχετική νομολογία. Μελετώντας τις διατάξεις του Κεφ.62 παρατηρώ ότι δεν υφίσταται νομοθετικός χρονικός περιορισμός. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί διαρκή υποχρέωση του Καθ' ου η αίτηση έναντι του νόμου να συμμορφωθεί εμπράκτως με την απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του ικανοποιώντας το εξ' αποφάσεως ποσό που οφείλει, χωρίς κατ' ανάγκη να αναμένει τη λήψη μέτρων εκτέλεσης από τους Αιτητές για να το πράξει. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Γεωργιάδου v. Alpha Bank Ltd Πολιτική Έφεση Αρ. 127/2011 ημερ. 23.03.17 που η συνήγορος των Αιτητών παρέπεμψε το δικαστήριο: «Τέτοια εισήγηση παραβλέπει τη δεδομένη υποχρέωση του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εξοφλήσει το χρέος, υποχρέωση που υφίσταται όχι μόνο έναντι του εξ αποφάσεως πιστωτή, αλλά και έναντι της έννομης τάξης, βεβαιωμένη με δικαστική απόφαση η οποία, κατά το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, είναι δεσμευτική για όλους τους διαδίκους ευθύς ως εκδοθεί. Είναι λόγω της μη συμμόρφωσης του εξ αποφάσεως οφειλέτη, εν προκειμένω της εφεσείουσας, στη δικαστική απόφαση που δημιουργείται το όλο πρόβλημα και καθίσταται αναγκαία η εγγραφή της απόφασης και η δέσμευση της περιουσίας ως μέτρο εκτέλεσης (Afroditi N. Vasiliadou v. Charilaos Eracli Harikli

(1964)CLR 274). Η εκτέλεση δε των δικαστικών αποφάσεων δεν είναι ζήτημα που εμπίπτει στην ιδιωτική σφαίρα των σχέσεων μεταξύ δύο διαδίκων, αλλά εγείρει ύψιστο ζήτημα δημοσίου συμφέροντος που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης εφόσον άπτεται του κύρους και της αποτελεσματικότητας των δικαστικών διαδικασιών (Χριστόφορος Χριστοφόρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου

(2008)1 ΑΑΔ 708, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Μαρίας Κωνσταντίνου

(2000)1 ΑΑΔ 1034).» Κάτω από αυτά τα δεδομένα, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Επιπλέον οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η καταχώρηση και προώθηση της αίτησης καθώς επίσης η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων συνιστά παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος της ιδιοκτησίας τους. Ειδικότερα με τον ένατο λόγο ένστασης είναι προφανές ότι εγείρουν ζήτημα παραβίασης του Συντάγματος. Τη θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση απορρίπτουν οι Αιτητές, οι οποίοι βασικά ισχυρίζονται ότι η δόλια στάση του Καθ' ου η αίτηση 1 και η παράλειψη του να εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος του είναι αυτά που τους οδήγησε να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση. Το δικαίωμα ιδιοκτησίας κατοχυρώνεται από το Συντάγματος ως θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα, η άσκηση του οποίου δύναται να υποβληθεί δια νόμου σε όρους, δεσμεύσεις ή περιορισμούς για τους σκοπούς που αυστηρά ορίζει το άρθρο 23.3, περιλαμβανομένης της προστασίας των δικαιωμάτων τρίτων, έναντι δίκαιης αποζημίωσης. Προκειμένου, βεβαίως, για αναγκαστική εκτέλεση δικαστικής απόφασης δεν τίθεται, κατά το άρθρο 23.7 ζήτημα εφαρμογής της τρίτης παραγράφου του ιδίου άρθρου, ήτοι ζήτημα αποζημίωσης. Συνεπώς, ο περιορισμός δυνάμει νόμου του δικαιώματος της ιδιοκτησίας στα πλαίσια αναγκαστικής εκτέλεσης, είναι κατά το Σύνταγμα θεμιτός. Απώτερος στόχος με την υπό κρίση αίτηση είναι για να καταστεί δυνατή η εγγραφή της απόφασης επί του μεριδίου του επίμαχου ακινήτου που ανήκει στον Καθ' ου η αίτηση 1 και μεταβιβάστηκε στον Καθ' ου η αίτηση 2 ώστε να ληφθούν στη συνέχεια μέτρα εκτέλεσης της απόφασης. Όπως λέχθηκε στην προαναφερόμενη υπόθεση Γεωργιάδου v. Alpha Bank Ltd (πιο πάνω): «Η εγγραφή δε, μιας δικαστικής απόφασης σκοπό απλώς έχει να καταστήσει την ιδιοκτησία εγγύηση για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Αποτέλεσμα της εγγραφής είναι, κατά το άρθρο 57 του Νόμου, η επιβάρυνση του συμφέροντος του οφειλέτη επί της ιδιοκτησίας με την πληρωμή του οφειλομένου χρέους κατά προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών ή υποχρεώσεών του, με τα οποία δεν επιβαρύνθηκε ειδικά ιδιοκτησία πριν την εγγραφή της απόφασης. Σύμφωνα δε με το άρθρο 58, η εγγραφή δικαστικής απόφασης που έγινε μετά τη διενέργεια δήλωσης μεταβίβασης ή υποθήκης, δεν επηρεάζει καθόλου το συμφέρον επί του ακινήτου του δικαιοπάροχου ή του ενυπόθηκου οφειλέτη, ανάλογα με την περίπτωση. Είναι συνεπώς φανερό ότι η επιβάρυνση που επέρχεται δια της εγγραφής της απόφασης και η συναφής απαγόρευση μεταβίβασης μέχρι την πληρωμή του οφειλόμενου χρέους, δεν συνιστούν περιορισμό του δικαιώματος διάθεσης και εκμετάλλευσης της ακίνητης ιδιοκτησίας κατά τρόπο που να απολήγει σε ουσιαστική αφαίρεση της και να την καθιστά αδρανή και αχρησιμοποίητη αναλόγως του προορισμού της, ως η εισήγηση εκ μέρους της εφεσείουσας.» Στη βάση των πιο πάνω και με γνώμονα ότι αντικείμενο εκδίκασης είναι κατά πόσο η επίμαχη μεταβίβαση χαρακτηρίζεται από στοιχείο δόλου, δεν διαπιστώνω ότι προώθηση και τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης συνιστά παραβίαση του Συντάγματος εις βάρος των Καθ' ων η αίτηση. Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Με τον δέκατο λόγο ένστασης τους οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας προστάζει όπως απορριφθούν τα αιτούμενα διατάγματα και ότι αυτό είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Με τη θέση αυτή βέβαια διαφωνούν οι Αιτητές. Θα πρέπει να λεχθεί ότι ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν αποδείχτηκε από τους Καθ' ων η αίτηση μέσα από την εκδίκαση της παρούσας αίτησης. Ενώπιον μου δεν έχουν τεθεί οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία που να τον δικαιολογούν. Προς ενίσχυση του σκεπτικού του δικαστηρίου παραπέμπω στα όσα έχουν αναφερθεί προηγουμένως στους άλλους λόγους ένστασης. Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης παρέμεινε ατεκμηρίωτος και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Επιπρόσθετα οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί επειδή η καταχώρηση της έγινε κακόπιστα και γιατί συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Εγείρουν τέτοια θέματα με τον τρίτο και όγδοο λόγο ένστασης τους, οι οποίοι λόγω του κοινού αντικειμένου τους θα εξεταστούν μαζί. Οι Καθ' ων η αίτηση θεωρούν ότι η προώθηση της υπό κρίση αίτησης έχει αλλότριο σκοπό, ο οποίος, όπως επικαλούνται, είναι να δημιουργήσει πίεση στον Καθ' ου η αίτηση 1 νομιζόμενοι ότι επειδή είναι πιλότος μπορεί να εξασφαλίσει χρηματοδότηση. Από την άλλη, οι Αιτητές απορρίπτουν τις θέσει αυτές και ισχυρίζονται ότι δικαιωματικά έχουν καταχωρίσει την παρούσα αίτηση. Οι θέσεις των Καθ' ων η αίτηση δεν με βρίσκουν σύμφωνο. Οι Καθ' ων η αίτηση, ως η πλευρά που επικαλέστηκε κακοπιστία και κατάχρηση για το λόγο που αναφέρουν, όφειλαν να παρουσιάσουν επαρκή και πειστικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς τους. Ενώπιον μου δεν έχουν τεθεί τέτοια στοιχεία. Τα επιχειρήματα των Καθ' ων η αίτηση δεν είναι ούτε ικανοποιητικά αλλά ούτε και πειστικά αφού παραγνωρίζουν τη δεδομένη υποχρέωση τους να συμμορφωθούν με την απόφαση εξοφλώντας το εξ' αποφάσεως χρέος. Όπως ήδη λέχθηκε η ικανοποίηση της απόφασης αποτελεί δέσμευση των Καθ' ων η αίτηση ευθύς μόλις αυτή εκδοθεί όχι μόνο απέναντι στους Αιτητές αλλά και έναντι του νόμου και γενικότερα του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης. Σε τελευταία ανάλυση είναι λόγω της μη συμμόρφωσης του Καθ' ου η αίτηση 1, ως εξ' αποφάσεως οφειλέτης που είναι, στην απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του που τα πράγματα οδηγήθηκαν στην καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση αίτησης. Αυτό που παραμένει είναι ότι οι Αιτητές καταχώρησαν και προωθούν την παρούσα αίτηση δυνάμει των προνοιών του Κεφ.62, νομοθεσία που τους το επιτρέπει. Με γνώμονα τα πιο πάνω, οι λόγοι αυτοί ένστασης παρέμειναν χωρίς θεμελίωση και ως εκ τούτου είναι εκτεθειμένοι σε απόρριψη. Ολοκληρώνω με την εξέταση του πρώτου και του έβδομου λόγου ένστασης, αμφότεροι οι οποίοι άπτονται της ουσίας της παρούσας αίτησης. Το ερώτημα που τίθεται μέσα από αυτούς τους λόγους είναι κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η αξίωση των Αιτητών για ακύρωση της μεταβίβασης του ¼ μεριδίου του Καθ' ου η αίτηση 1 επί του επίμαχου ακινήτου στον αδελφό του (Καθ' ου η αίτηση 2). Το δικαστήριο με βάση τις διατάξεις του άρθρου 3 του Κεφ.62 έχει εξουσία να ακυρώσει, μεταξύ άλλων, οποιαδήποτε μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας που θεωρείται δόλια. Σχετικά είναι τα εδάφια

(2)και

(3)του πιο πάνω άρθρου, τα οποία προνοούν ότι: «

(2)Σε οποιαδήποτε αίτηση, βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης οποιασδήποτε περιουσίας που έγινε σε οποιοδήποτε γονιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπάροχου ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα άλλη περιουσία ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή, το βάρος απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του θα έχει ο δικαιοπάροχος ή εκχωρητής και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση.

(3)Καμιά πώληση, υποθήκη, μεταβίβαση ή εκχώρηση που γίνεται με αντάλλαγμα χρημάτων ή άλλης περιουσίας ισοδύναμης αξίας δεν θα είναι ακυρώσιμη βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός αν ο αγοραστής, ο ενυπόθηκος δανειστής, ο δικαιοδόχος ή εκδοχέας φανεί ότι έχει αποδεχτεί αυτή εν γνώσει του ότι η πώληση αυτή, υποθήκη, μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε από τον πωλητή, ενυπόθηκο οφειλέτη, δικαιοπάροχο ή εκχωρητή με πρόθεση να καθυστερήσει ή καταδολιεύσει τους πιστωτές του.» Ερμηνεία του εδαφίου

(2)καθιστά σαφές ότι όταν η μεταβίβαση ακινήτου γίνει από αδελφό σε αδελφό, όπως συνέβηκε εδώ με τους Καθ' ων η αίτηση, χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα ή καλή αντιπαροχή δημιουργείται μαχητό τεκμήριο ότι η εν λόγω μεταβίβαση ήταν δόλια και το βάρος απόδειξης ότι αυτή έγινε καλή τη πίστει βρίσκεται στους ώμους του δικαιοπάροχου και του προσώπου στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση (δικαιοδόχος). Αυτό το μαχητό τεκμήριο μπορεί να ανατραπεί στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων με την προσκόμιση αξιόπιστης μαρτυρίας (Φ. Ζίττη κ.α. v. Φθαρτεμπορική Α/φοί Α. Κατσαρής Π. Λτδ Πολιτική Έφεση Αρ. Ε92/2016 ημερ. 16.07.19). Το δε εδάφιο

(3)πραγματεύεται την περίπτωση που η μεταβίβαση γίνεται έναντι ανταλλάγματος, η οποία είναι ακυρώσιμη μόνο αν παρατηρηθεί ότι ο αγοραστής ή ο δικαιοδόχος την έχει αποδεχτεί γνωρίζοντας ότι η πώληση αυτή έγινε από τον πωλητή ή δικαιοπάροχο με πρόθεση να καθυστερήσει ή καταδολιεύσει τους πιστωτές του. Η έννοια της «δόλιας μεταβίβασης» εξηγείται στο εδάφιο

(1)του Κεφ.62. Πρόκειται για την πώληση ή μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας που γίνεται από πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει πιστωτές του να ανακτήσουν χρέη από αυτόν. Το κρίσιμο στοιχείο για να χαρακτηριστεί μια μεταβίβαση δόλια είναι η πρόθεση του μεταβιβάζοντος κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι ότι τότε ήταν στη σκέψη του πωλητή ή δικαιοπάροχου ότι ο αιτητής ήταν πιστωτής και ότι η μεταβίβαση ή διάθεση της περιουσίας έγινε με σκοπό να αποξενωθεί ώστε να μην μπορέσει ο πιστωτής να εισπράξει το οφειλόμενο ποσό. Ένας πιστωτής που δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της μεταβίβασης (μεταγενέστερος πιστωτής), δεν καλύπτεται από τη χορηγούμενη από το Κεφ.62 θεραπεία (Lymperopoulou v. Christodoulou and Others

(1957)Vol.22 C.L.R. 184, Pampos Zenios Trading Ltd a.o v. Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ κ.α.

(2011)1)Γ) Α.Α.Δ. 2322). Μελετώντας με προσοχή το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, παρατηρώ ότι οι αναφορές της ομνύουσας Χριστοδούλου που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της η οποία υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση μπορούν να διαχωριστούν σε δύο πτυχές. Η πρώτη πτυχή αφορά προσωπικές εκτιμήσεις και συμπεράσματα της, τα οποία βεβαίως δεν λαμβάνονται υπόψη. Η δεύτερη όμως πτυχή παραπέμπει σε γεγονότα, τα οποία αποτελούν κοινό έδαφος των μερών. Αυτά χωρίς δεύτερη σκέψη γίνονται αποδεκτά από το δικαστήριο ως ορθά, αληθή και αξιόπιστα. Έχουν ήδη καταγραφεί προηγουμένως όταν είχε γίνει αναφορά σ' αυτά. Αποτελούν ήδη ευρήματα του δικαστηρίου χωρίς να χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν. Η μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 1 αποτελείται από τρεις πυλώνες. Πρώτος πυλώνας είναι προσωπικές απόψεις του, οι οποίες αγνοούνται αφού δεν έχουν καμία σημασία για το αντικείμενο που εκδικάζεται. Ο δεύτερος πυλώνας περιέχει γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των μερών, τα οποία γίνονται αποδεκτά και αποτελούν ευρήματα του δικαστηρίου. Δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω επειδή έχω αναφερθεί σ' αυτά προηγουμένως. Σε ότι αφορά τον τρίτο πυλώνα μαρτυρίας του, ο Καθ' ου η αίτηση 1 παρουσίασε ένα σενάριο που στερείται λογικής αλλά και πειστικότητας. Προέβηκε σε αναφορές που διαψεύδονται από τεκμήρια που ο ίδιος προσκόμισε στο δικαστήριο. Άλλες δε τοποθετήσεις του παρέμειναν εκτεθειμένες στη σφαίρα του ισχυρισμού επειδή δεν υποστηρίζονται από πραγματικό υπόβαθρο για να τις θεμελιώσει. Παράλληλα προκειμένου να προκαλέσει ζημιά στην υπόθεση των Αιτητών, ο εν λόγω Καθ' ου η αίτηση κατέφυγε σε δικαιολογίες που δεν σχετίζονται με το αντικείμενο εκδίκασης και/ή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψεις που στόχο έχουν να αποπροσανατολίσουν το δικαστήριο εμποδίζοντας το να καταλήξει στην αλήθεια. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 δεν υπεβλήθηκε στη βάσανο της αντεξέτασης. Ωστόσο αυτό δεν δημιουργεί τετελεσμένη κατάσταση. Εναπόκειται στο δικαστήριο να διαπιστώσει μέσα από εξέταση του μαρτυρικού υλικού, αν οι θέσεις και ισχυρισμοί του εν λόγω προσώπου συνιστούν αξιόπιστη μαρτυρία από μέρους του, όπως βεβαίως και για τις τοποθετήσεις κάθε άλλου εμπλεκόμενου προσώπου. Εις τεκμηρίωση των πιο πάνω αναφέρω ενδεικτικά τα εξής:

(1)Στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει ότι ξεκίνησε τις σπουδές του το δεύτερο εξάμηνο του έτους 2009 και συνέχισε μέχρι το 2010 που αναγκάστηκε, όπως λέει να σταματήσει λόγω επικαλούμενων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Πρόκειται για μία αναφορά που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το Τεκμήριο 1 που ο ίδιος προσκόμισε τον διαψεύδει. Σ' αυτό βεβαιώνεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 εγγράφηκε ως φοιτητής στον εκπαιδευτικό οργανισμό Griffon Aviation (Cyprus) Limited τον Μάιο 2008 με διάρκεια φοίτησης από 15.06.08 μέχρι 31.12.09 και ακολούθως δυνατότητα συνέχισης των σπουδών του στην Αγγλία για εκπαίδευση στο Oxford Aviation διάρκειας από 01.01.10 μέχρι 31.12.10. Η επισύναψη εγγράφων ως μέρος του Τεκμηρίου 6 καταδεικνύει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 έτυχε εκπαίδευσης στην Αγγλία τις περιόδους 10.02.10 - 04.03.10, 08.03.10 - 09.04.10 και 04.03.10 - 28.09.10 με αποκορύφωμα την απόκτηση άδειας πιλότου αεροσκάφους εκδομένη από την βρετανική αρχή United Kingdom Civil Aviation Authority. Η διεκπεραίωση σπουδών στο Ηνωμένο Βασίλειο και εν τέλει η απόκτηση άδειας πιλότου, όπως αυτό φαίνεται από τα έγγραφα του Τεκμηρίου 6, τεκμηριώνει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 όντως ξεκίνησε τις σπουδές του στην Κύπρο τον Μάιο 2009 όταν είχε εγγραφεί σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, τις οποίες συνέχισε και ολοκλήρωσε στην Αγγλία για τον σκοπό που μετέβηκε.

(2)Ανεξαρτήτως του πιο πάνω, ο Καθ' ου η αίτηση 1 δεν παρουσίασε έγγραφο από εκπαιδευτικό ίδρυμα που να αποδεικνύει τον ισχυρισμό του ότι το έτος 2010 σταμάτησε τις σπουδές του αναφέροντας πότε αυτό έγινε και τι προγράμματα στο μεταξύ είχε παρακολουθήσει.

(3)Σε αντίθεση με το τι ισχυρίστηκε, ο Καθ' ου η αίτηση 1 είχε αποκτήσει άδεια πιλότου από τις 09.11.10, δηλαδή σχεδόν ένα έτος πριν από την μεταβίβαση του μεριδίου του επί του επίμαχου ακινήτου στο αδελφό του (Καθ' ου η αίτηση 2).

(4)Στις παραγράφους 15-17 και 21-23 της ένορκης δήλωσης του ο Καθ' ου η αίτηση 1 ισχυρίστηκε ότι συμφώνησε με τον Καθ' ου η αίτηση 2 να του μεταβιβάσει το μερίδιο του που του ανήκε επί του επίδικου ακινήτου εις αντάλλαγμα του ποσού των €85.000 που ο αδελφός του ήταν δικαιούχος και θα λάμβανε από τη νονά του με το όνομα ΧΧΧΧΧ Κωνσταντινίδου για να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Προκειμένου να γίνει πειστικός επισύναψε δύο τιμολόγια της γερμανικής εταιρείας Cockpit4u ημερομηνίας 12.03.12 και 24.04.12 αντίστοιχα για τα ποσά €17.690 και €6.000 (Τεκμήριο 3). Παρουσίασε ακόμη το Τεκμήριο 2 που σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση 1 δείχνει το κόστος εκπαίδευσης συγκεκριμένων προγραμμάτων από την σελίδα Stapleford Flight Centre London. Όπως αφήνει σαφώς να εννοηθεί τα χρήματα που έλαβε από τον αδελφό του μέσω της Κωνσταντινίδου χρησιμοποιήθηκαν για την αποπληρωμή προγραμμάτων. Ωστόσο δεν βρήκε όλες τις αποδείξεις πληρωμών, πλην από τρεις που κατάφερε να εντοπίσει και να τις προσκομίσει (Τεκμήριο 5). Πρόκειται για ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση 1 που στερούνται λογικής αλλά και πειστικότητας. Κατ' αρχάς τα τιμολόγια που παρουσίασε και προφανώς έχρηζαν πληρωμής εκδόθηκαν 5 και 6 μήνες αντίστοιχα μετά την περίοδο μεταβίβασης. Αυτό ούτε λογικό αλλά ούτε και πειστικό είναι για να μπορεί να ταυτιστεί με το σενάριο συμφωνίας για μεταβίβαση έναντι χρηματικού ανταλλάγματος, όπως είναι ο ισχυρισμός του Καθ' ου η αίτηση 1. Το Τεκμήριο 2 δεν παρουσιάζει προγράμματα εκπαίδευσης τα οποία κατ' ανάγκη παρακολούθησε ο Καθ' ου η αίτηση 1 αλλά γενικά είδη προγραμμάτων που ο συγκεκριμένος οργανισμός παρέχει. Το Τεκμήριο 3 αποτελεί τα είδη εκπαίδευσης που ο Καθ' ου η αίτηση 1 παρουσίασε στο δικαστήριο. Το συνολικό ύψος των τιμολογίων ανέρχεται στα €23.690. Δεν πρόκειται όμως για παρακολούθηση σπουδών για απόκτηση άδειας πιλότου (ερασιτεχνική ή επαγγελματική) όπως ο Καθ' ου η αίτηση 1 επικαλέστηκε, αλλά εκπαίδευση σε συγκεκριμένο τύπο αεροπλάνων τις περιόδους 12.03.12 - 24.04.12 και 08.05.12 αντίστοιχα.

(5)Σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση 1, τα δύο πιο πάνω τιμολόγια για το συγκεκριμένο είδος εκπαίδευσης εξοφλήθηκαν απευθείας από το λογαριασμό της Κωνσταντινίδου μέσω τριών πληρωμών συνολικού ποσού €23.690 (Τεκμήριο 5). Η πράξη αυτή αποτελεί επιπλέον στοιχείο που καταρρίπτει ως αναληθές το σενάριο που προβλήθηκε για συμφωνία μεταβίβασης έναντι χρηματικού ανταλλάγματος.

(6)Κανένα άλλο τιμολόγιο ή απόδειξη πληρωμής, εκτός από τα δύο πιο πάνω, παρουσιάστηκε από τον Καθ' ου η αίτηση 1 προκειμένου να δικαιολογήσει τον ισχυρισμό του περί ανάγκης μεταβίβασης έναντι ποσού €85.000 ως αντάλλαγμα γι' αυτό από τον αδελφό του μέσω της Κωνσταντινίδου.

(7)Ο Καθ' ου η αίτηση 1 παραπλανητικά ταυτίζει το Τεκμήριο 2 με τις πληρωμές που κατ' ισχυρισμό έγιναν από το ποσό των €85.000. Το Τεκμήριο 2 δεν φέρει ημερομηνία για να συσχετιστεί με τον εν λόγω ισχυρισμό του. Ούτε παρουσιάζει προγράμματα εκπαίδευσης τα οποία έχει απαραίτητα παρακολουθήσει ο Καθ' ου η αίτηση 1 αλλά πρόκειται για ένα έγγραφο από τη σελίδα του οργανισμού Stapleford Flight Centre London που γενικά αναφέρει τα είδη προγραμμάτων που ο συγκεκριμένος οργανισμός μπορεί να προσφέρει στους ενδιαφερόμενους. Ουδεμία μαρτυρία υπάρχει και κανένα στοιχείο έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου που να αποδεικνύει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 παρακολούθησε οποιοδήποτε πρόγραμμα από τον κατάλογο του Τεκμηρίου 2 σε οποιαδήποτε περίοδο έναντι οποιουδήποτε κόστους.

(8)Ο ισχυρισμός του Καθ' ου η αίτηση 1 στην παράγραφο 23 της ένορκης δήλωσης του ότι κατάφερε να εντοπίσει μόνο τις προαναφερόμενες τρεις πληρωμές (Τεκμήριο 5), δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Από τα ενώπιον μου στοιχεία μόνο τρεις πληρωμές φαίνεται να έγιναν με χρήματα της Κωνσταντινίδου συνολικού ύψους €23.690, με τις οποίες καταρρίπτεται ως αναληθές το σενάριο που προβλήθηκε για συμφωνία μεταβίβασης έναντι χρηματικού ανταλλάγματος. Όλες οι πιο πάνω διαπιστώσεις του δικαστηρίου αποτελούν μέρος των ευρημάτων του. Έχουν ήδη καταγραφεί και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω. Στη βάση των πιο πάνω καταλήγω ότι το τελευταίο μέρος της μαρτυρίας του Καθ' ου η αίτηση 1 στερείται αξιοπιστίας και κατ' επέκταση πειστικότητας. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει δεν το αποδέχομαι. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 προσπάθησε με την μαρτυρία του να καλύψει τον Καθ' ου η αίτηση 1 που είναι αδελφός του προβάλλοντας τους ίδιους ισχυρισμούς, οι οποίοι όμως καταρρίπτονται από το περιεχόμενο τεκμηρίων που υποστηρίζουν την ένσταση του. Οι αναφορές του δεν χαρακτηρίζονται από στοιχείο αμεροληψίας. Είναι προφανές ότι δεν τον ενδιαφέρει να αποκαλυφθεί η αλήθεια στο δικαστήριο αλλά καθοδηγείται από προσωπικό συναίσθημα. Αυτά είναι δεδομένα που έχουν κλονίσει ανεπανόρθωτα την αμεροληψία και αξιοπιστία του συγκεκριμένου προσώπου με αποτέλεσμα η πειστικότητα της μαρτυρίας του να έχει εκμηδενιστεί. Εις επίρρωση των πιο πάνω αναφέρω ενδεικτικά τα πιο κάτω:

(1)Στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 ξεκίνησε τις σπουδές του περί τα μέσα του 2009 και λόγω οικονομικών δυσκολιών υποχρεώθηκε να τις σταματήσει. Πρόκειται για ισχυρισμό που καταρρίπτεται στη βάση αναλυτικής αξιολόγησης που γίνεται στα σημεία

(1),

(2)και

(3)της μαρτυρίας του Καθ' ου η αίτηση 1, στα οποία και παραπέμπω.

(2)Επίσης στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 ζήτησε να δανειστεί χρήματα από αυτόν. Είναι αναφορά που δεν έγινε δεκτή κατόπιν σχολιασμού που γίνεται στα σημεία

(4)-

(8)της μαρτυρίας του Καθ' ου η αίτηση 1, στα οποία και παραπέμπω.

(3)Στις παραγράφους 6 και 8 ο Καθ' ου η αίτηση 2 επικαλείται το σενάριο που ισχυρίστηκε και ο αδελφός του περί συμφωνίας για μεταβίβαση του μεριδίου του έναντι χρηματικού ποσού €85.000 που ήταν της Κωνσταντινίδου και αυτή το πλήρωσε για τις σπουδές του Καθ' ου η αίτηση 1. Πάλι παραπέμπω στα σημεία

(4)-

(8)της μαρτυρίας του Καθ' ου η αίτηση 1 και για τους ίδιους λόγους, το περιεχόμενο τους δεν γίνεται αποδεκτό. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 2 ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Με δεδομένο ότι η θέση των Καθ' ων η αίτηση περί μεταβίβασης έναντι χρηματικού ανταλλάγματος έχει απορριφθεί για τους λόγους που έχω αναλύσει προηγουμένως, το αίτημα των Αιτητών και ταυτόχρονα ο πρώτος και έβδομος ένστασης θα εξεταστεί πλέον στη βάση των προνοιών του άρθρου 3

(2)του Κεφ.62. Επαναλαμβάνω ότι πρόκειται για την περίπτωση όπου η μεταβίβαση γίνεται από αδελφό σε αδελφό χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα ή καλή αντιπαροχή, από τα οποία δημιουργείται μαχητό τεκμήριο ότι η εν λόγω μεταβίβαση ήταν δόλια. Το ότι η επίμαχη μεταβίβαση έγινε δια δωρεάς, υποστηρίζεται από το αρχείο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. Το Τεκμήριο 8 που είναι πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση 1 αναφέρει, ανάμεσα σ' άλλα, για μεταβίβαση του μεριδίου του επί του επίμαχου ακινήτου στον Καθ' ου η αίτηση 2 δια δωρεάς. Στα πλαίσια εξέτασης δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3

(2)του Κεφ.62 λαμβάνονται υπόψη και τα εξής δεδομένα που αποτελούν κοινό έδαφος των μερών και συνεπώς ευρήματα του δικαστηρίου: (α) Η άδεια που δόθηκε για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης με σκοπό να εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση έγινε εκ συμφώνου από τους διαδίκους, πράγμα που καταδεικνύει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 γνώριζε ότι οι Αιτητές ήταν εξ' αποφάσεως πιστωτές και ο ίδιος εξ' αποφάσεως οφειλέτης. (β) Ο Καθ' ου η αίτηση 1 προέβηκε στην επίμαχη μεταβίβαση στον αδελφό του δια δωρεάς. (γ) Η επίμαχη μεταβίβαση έγινε τέσσερις μόλις μήνες μετά την εκ συμφώνου παροχή άδειας για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. (δ) Ο Καθ' ου η αίτηση 1 μεταβίβασε το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο ακίνητης περιουσίας του που ήταν ελεύθερο από εμπράγματα βάρη και επιβαρύνσεις. (ε) Κατά το χρόνο της επίμαχης μεταβίβασης ο Καθ' ου η αίτηση 1 γνώριζε και αναγνώριζε ότι είχε οικονομικές οφειλές απέναντι στους Αιτητές ως εξ' αποφάσεως πιστωτές που ήταν. (στ) Οι Αιτητές δεν γνώριζαν για την επίμαχη μεταβίβαση και το διαπίστωσαν μόνο μετά από έρευνα που πραγματοποίησαν στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου. (ζ) Το γεγονός ότι καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο ο Καθ' ου η αίτηση 1 φαινόταν συνεργάσιμος και προσπαθούσε να εξεύρει λύση εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους φανερώνει ότι το εξ' αποφάσεως χρέος δεν θα μπορούσε να αποπληρωθεί με την εκποίηση των υποθηκευμένων ακινήτων και των ακινήτων της εταιρείας V.C.C. Homes Limited, επί των οποίων είχε εγγραφεί η απόφαση ως εμπράγματο βάρος (memo). Μπροστά στο μαχητό τεκμήριο που έχει δημιουργηθεί, οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία για να το ανατρέψουν στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αντίθετα τα πιο πάνω δεδομένα το ισχυροποιούν. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει οι Καθ' ων η αίτηση απέτυχαν να αποδείξουν ότι η επίμαχη μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει. Υπό τις περιστάσεις, καταλήγω ότι η εν λόγω μεταβίβαση έγινε από τον Καθ' ου η αίτηση 1 με πρόθεση να παρεμποδίσει ή έστω καθυστερήσει τους Αιτητές από του να εισπράξουν το εξ' αποφάσεως ποσό που τους οφείλει. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο πρώτος και έβδομος λόγος ένστασης απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Στη βάση του σκεπτικού του δικαστηρίου η επίμαχη μεταβίβαση κρίνεται ότι είναι δόλια και γι' αυτό πρέπει να ακυρωθεί. Ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση εγκρίνεται αφού ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των προνοιών του άρθρου 3

(2)του Κεφ.

1. Συνακόλουθα εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι (Α), (Β) και (Γ) της παρούσας αίτησης. Πιστό αντίγραφο των διαταγμάτων να επιδοθεί στον αρμόδιο λειτουργό του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου ώστε να προβεί ή μεριμνήσει να γίνουν όλες οι εγγραφές στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, οι οποίες δυνατό να είναι αναγκαίες συνεπεία των διαταγμάτων αυτών. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και
2. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο