CAC CORAL LTD ως αντικαταστάτης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Δημητρίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1512/2013, 27/5/2022

CAC CORAL LTD ως αντικαταστάτης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Δημητρίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1512/2013, 27/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Στ. Σταύρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1512/2013 Μεταξύ: CAC CORAL LTD ως αντικαταστάτης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Ενάγουσα και

1. XXXXX Νεοφύτου Δημητρίου
2. XXXXX Χρίστου Σωκράτους
3. XXXXX Κώστα Όθωνος Εναγόμενοι ------------------- 27 Μάϊου, 2022 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Α. Κακογιάννη για Χρύσης Δημητριαδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 1: κ. Ε. Κορακίδης για Επαμεινώνδας Κορακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 2: Μ. Π. Κούμας για Στέλιος Αμερικάνος & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ο Εναγόμενος 3 εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή στην υπόθεση και δικογραφημένες θέσεις Η ενάγουσα (αντικαταστάτρια για σκοπούς της παρούσας αγωγής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ - εφεξής η τράπεζα) διεκδικεί από τους εναγομένους 1, 2 και 3 το ποσό των €402.750,51 σεντ πλέον τόκους προς 11% από 28.2.2013 κεφαλαιοποιούμενοι την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε χρόνου μέχρι εξοφλήσεως. Ως προκύπτει από την παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης ημερ. 13.6.2013, το υπό διεκδίκηση ποσό είναι οφειλόμενο δυνάμει της Επιστολής Προσφοράς ημερ. 18.9.2006 (εφεξής η Επιστολή Προσφοράς) και της Βασικής Συμφωνίας ίδιας ημερομηνίας (εφεξής η Συμφωνία) - που από κοινού αποτέλεσαν τη Σύμβαση - με την οποία η τράπεζα παραχώρησε στους εναγομένους 1, 2 και 3 δάνειο ύψους £200.000 (€341,720) σε τρεχούμενο λογαριασμό για την αγορά τεμαχίου γης με σκοπό την πώληση του. Η αποπληρωμή του δανείου, των τόκων και των εξόδων θα γινόταν με την καταβολή ενός εφάπαξ ποσού 18 μήνες από την εκταμίευση του δανείου και με το εκάστοτε βασικό επιτόκιο (4.50% στις 18.9.2006) πλέον πρόσθετο τόκο 1.75% - σύνολο επιτοκίου 6.25%. Τα έξοδα ανοίγματος λογαριασμού και τα έξοδα μελέτης συμφωνήθηκαν σε £1.080 (€1.845,29). Το παραχωρηθέν δάνειο εξασφαλίστηκε μέχρι ποσού £105.000 (€179.403,15) πλέον τόκους από (α) την Υποθήκη XXXXX/2006 που παραχώρησε ο εναγόμενος 1 και αφορούσε το όλο μερίδιο του στο οικόπεδο επί του τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ.Φ.LI. Σχ.3 στον Άγιο Θεόδωρο της Επαρχίας Πάφου που καλύπτεται από το Πιστοποιητικό Εγγραφής XXXXX, ημερ. 23.6.1990 και (β) την Υποθήκη XXXXX/2006 που παραχώρησε ο εναγόμενος 3 και αφορούσε το όλο μερίδιο του στο χωράφι επί του τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ. XLV. Σχ.43 στην Τρεμιθούσα της Επαρχίας Πάφου που καλύπτεται από το Πιστοποιητικό Εγγραφής XXXXX, ημερ. 25.7.
4. Κατά ή περί τον Αύγουστο του 2012, ο λογαριασμός των εναγομένων παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €449.736,65 πλέον τόκους από 1.7.2012 πλέον έξοδα. Ως εκ τούτου η ενάγουσα απέστειλε στους εναγομένους 1, 2 και 3 προειδοποιητική επιστολή ημερ. 20.8.2012 για τακτοποίηση του εν λόγω χρέους. Δεν υπήρξε συμμόρφωση, με αποτέλεσμα η ενάγουσα να τους αποστείλει νέα επιστολή ημερ. 28.2.2013, τερματίζοντας τη λειτουργία του λογαριασμού και καλώντας συνάμα τους εναγόμενους να αποπληρώσουν το χρέος. Με την ίδια επιστολή τους πληροφόρησε ότι το χρέος θα επιβαρύνετο με αυξημένο επιτόκιο, δηλαδή με βασικό επιτόκιο 6.25% και πρόσθετο επιτόκιο 4.75%, σύνολο δηλαδή 11%, κεφαλαιοποιούμενο την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε χρόνου. Δεν υπήρξε και πάλι συμμόρφωση. Για τους προαναφερθέντες λόγους, η ενάγουσα διεκδικεί το ποσό που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης καθώς και διατάγματα για την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων. Στην πιο πάνω απαίτηση, όλοι οι εναγόμενοι αντέδρασαν, ο καθένας καταχωρώντας τη δική του ξεχωριστή Υπεράσπιση. Η Υπεράσπιση του εναγομένου 1 ημερ. 6.5.2014 είναι σύντομη. Ως επί το πλείστον υπάρχει άρνηση των κύριων και ουσιαστικών ισχυρισμών της ενάγουσας. Κάποιοι θετικοί, εναλλακτικοί ισχυρισμοί που τίθενται είναι (α) οι όροι του δανείου και της υποθήκης που φέρεται να παραχώρησε, είναι παράνομοι, καταχρηστικοί, παραβιάζουν βασικά δικαιώματα του εναγομένου 1 και συνιστούν ποινικές ρήτρες (β) δεν του δόθηκαν προηγουμένως οι νόμιμες προειδοποιήσεις και συμβουλές (γ) δεν υπήρξε νόμιμος τερματισμός του επίδικου λογαριασμού και (δ) υπήρξαν παράνομες χρεώσεις και/ή επιβαρύνσεις και η αύξηση του επιτοκίου αποτελεί ποινική ρήτρα. Η Υπεράσπιση του εναγόμενου 3 ημερ. 12.5.2014 είναι ακόμα πιο σύντομη. Προβάλλεται μια γενική άρνηση, με μόνους ουσιαστικούς, θετικούς ισχυρισμούς ότι (α) δεν υπήρξε νόμιμος τερματισμός και (β) ότι το διεκδικούμενο ποσό είναι υπερβολικό και/ή διογκωμένο λόγω παράνομων χρεώσεων. Η αρχική Υπεράσπιση του εναγομένου 2 ημερ. 13.5.2014 ακολούθησε το ίδιο μοτίβο της γενικής άρνησης. Η εικόνα όμως άλλαξε άρδην, πέντε και πλέον χρόνια μετά και συγκεκριμένα στις 5.9.2019, όταν επετράπη η καταχώρηση τροποποιημένης ή καλύτερα καινούργιας Υπεράσπισης από μέρους του εναγομένου
5. Σ' αυτή, ο εναγόμενος 2 προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς. Παραδέχεται την υπογραφή της Σύμβασης δανείου ημερ. 18.9.2006 αλλά ισχυρίζεται, ανάμεσα σε άλλα, ότι οι όροι της Σύμβασης είναι καταχρηστικοί και/ή ετεροβαρείς και/ή ασαφείς και/ή αόριστοι και/ή απολήγουν σε χρέωση παράνομων τόκων και παράνομων τόκων υπερημερίας και/ή άλλων χρεώσεων. Συναφώς, ότι η Σύμβαση περιέχει καταχρηστικές ρήτρες και ότι οι τόκοι υπολογίστηκαν με βάση το εμπορικό έτος των 360 ημερών αντί το ημερολογιακό έτος των 365 ημερών με αποτέλεσμα να υπάρξουν παράνομες χρεώσεις. Παράλληλα και μολονότι οι υποθήκες αφορούν τους άλλους δύο εναγόμενους, ισχυρίζεται ότι οι συμφωνίες υποθήκευσης είναι τυποποιημένα έγγραφα, οι όροι των οποίων δεν αποτέλεσαν το προϊόν διαπραγμάτευσης και/ή ελεύθερης βούλησης και/ή συναίνεσης του εναγομένου. Περαιτέρω αρνείται την αποστολή κα/ή παραλαβή της επιστολής ημερ. 20.8.2012, ισχυριζόμενος ότι η τράπεζα ενήργησε καταχρηστικά και/ή δεν έπραξε ότι όφειλε για να προστατεύσει τα δικαιώματα του εναγόμενου ως καταναλωτή. Συναφώς, αρνείται το ύψος του οφειλόμενου ποσού, χαρακτηρίζοντας το ως διογκωμένο. Περιλαμβάνει, κατά τον ισχυρισμό, παράνομους τόκους και χρεώσεις. Παραδέχεται την παραλαβή της επιστολής ημερ. 28.2.2013 αλλά ισχυρίζεται ότι έχει καταβάλει το ποσό των €200.350,00 έναντι της οφειλής και/ή προς εξόφληση του δανείου και/ή για πλήρη απαλλαγή του. Τέλος, θεωρεί ορθό - αν και αυτό δεν ενδείκνυται από τους κανόνες δικογράφησης - να απαντήσει και στο Παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης, αναφέροντας ότι απορρίπτει τις αξιώσεις της ενάγουσας πλην των αξιώσεων υπό στοιχεία (Γ) και (Δ), τα διατάγματα δηλαδή για την πώληση των υποθηκών, τις οποίες και παραδέχεται. Η ενάγουσα καταχώρησε ξεχωριστές Απαντήσεις στις Υπερασπίσεις των εναγομένων, απορρίπτοντας τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς και εμμένοντας ουσιαστικά στους δικούς της. Η ακροαματική διαδικασία Με αυτές τις δικογραφημένες θέσεις η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Από πλευράς ενάγουσας κατέθεσαν τρεις μάρτυρες, οι XXXXX Χατζή Ιωάννου (ΜΕ1), XXXXX Θεμιστοκλέους (ΜΕ2) και XXXXX Καφάς (ΜΕ3). Από πλευράς εναγομένου 2 κατάθεσε ο XXXXX Μιχαηλίδης (MY1), ενώ από πλευράς εναγόμενων 1 και 3 δεν κλήθηκαν μάρτυρες. Όλοι οι διάδικοι εκπροσωπήθηκαν στην ακροαματική διαδικασία από δικηγόρο πλην του εναγομένου 3 που εμφανίστηκε και χειρίστηκε την υπόθεση μόνος του - με την ενδεικνυόμενη καθοδήγηση του Δικαστηρίου βέβαια. Κατά τη διάρκεια της δίκης κατατέθηκαν τα εξής έγγραφα ως τεκμήρια: Τεκμήριο 1Α, Β - Δημοσιεύματα ημερομηνίας 26.10.2018 και 28.12.2018 στην επίσημη εφημερίδα. Τεκμήριο 2Α, Β, Γ - Τρεις επιστολές ημερ. 14.01.
6. Τεκμήριο 3 - Το Διάταγμα στη Γενική Αίτηση 947/2018 στο οποίο είναι συνημμένο και το Σχέδιο Διακανονισμού. Τεκμήριο 4 - Πιστοποιητικό σύστασης, ημερομηνίας 29.10.1993 μαζί με άδεια άσκησης τραπεζικών εργασιών, ημερομηνίας 14.02.
7. Τεκμήριο 5 - Πιστοποιητικό σύστασης εταιρείας ημερομηνίας 30.07.2018 και άδεια λειτουργίας εταιρείας εξαγοράς πιστώσεων ημερομηνίας 25.09.
8. Τεκμήριο 6 - Συμφωνία ημερομηνίας 18.09.
9. Τεκμήριο 7 - Επιστολή προσφοράς ημερομηνίας 18.09.
10. Τεκμήριο 8 - Τρία γραμμάτια είσπραξης και ένα ένταλμα πληρωμής. Τεκμήριο 9 - Σύμβαση, δήλωση και έγγραφο υποθήκης ημερομηνίας 18.09.2006, XXXXX/
11. Τεκμήριο 10 - Σύμβαση, δήλωση και έγγραφο υποθήκης ημερομηνίας 18.09.2006, XXXXX/
12. Τεκμήριο 11 - Επιστολή κατάθεσης, ημερομηνίας 07.03.
13. Τεκμήριο 12 - Επιστολή κατάθεσης από οφειλέτη, ημερομηνίας 16.10.
14. Τεκμήριο 13 - Επιστολή ημερομηνίας 11.01.2010 με συνημμένο έγγραφο κατάστασης φακέλων αλληλογραφίας της τράπεζας. Τεκμήριο 14 - Επιστολή ημερομηνίας 07.06.2012 με συνημμένο έγγραφο κατάστασης φακέλων αλληλογραφίας της τράπεζας. Τεκμήριο 15 - Αντίγραφο έγκρισης αιτήματος, ημερομηνίας 28.06.
15. Τεκμήριο 16 - Επιστολή ημερομηνίας 20.08.2012 στην οποία είναι επισυνημμένα διάφορα άλλα έγγραφα. Τεκμήριο 17 - Επιστολή ημερομηνίας 28.02.
16. Τεκμήριο 18 - Ανακοινώσεις και επιστολές που αφορούν τη διαμόρφωση και επιπρόσθετο επιτόκιο. Τεκμήριο 19Α - Πιστοποιητικό δυνάμει του Άρθρου 35 του Κεφ. 9 μαζί με κατάσταση λογαριασμού XXXXX666‑
17. Τεκμήριο 19Β - Κατάσταση λογαριασμού 545518521‑
18. Τεκμήριο 20 - Πίνακας καταθέσεων μαζί με γραμμάτια είσπραξης και εντάλματα πληρωμής, ημερομηνίας 21.08.2008, 24.11.2010, 23.12.2010 και 06.05.2011, 25.05.2011, 28.02.
19. Τεκμήριο 21 - Αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού που φέρει αριθμό
20. Τεκμήριο 22 - Αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού που φέρει αριθμό
21. Τεκμήριο 23 - Κατάσταση με σύνολο εξόδων. Τεκμήριο 24 - Τιμολόγιο βασικών εργασιών Ιούνιος
22. Τεκμήριο 25 - Τιμολόγιο βασικών εργασιών Δεκέμβριος
23. Τεκμήριο 26 - Τιμολόγιο βασικών εργασιών Απρίλιος
24. Τεκμήριο 27Α - Ε - Πέντε αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού. Τεκμήριο 28 - Αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού. Τεκμήριο 29Α - Τα επιτόκια της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Τεκμήριο 29Β - Τα επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η ΜΕ1, επικεφαλής, ως ανέφερε, της «υποδιεύθυνσης οριστικών καθυστερήσεων» της τράπεζας υιοθέτησε πολυσέλιδη γραπτή δήλωση (έγγραφο Α) ως μέρος της κυρίως της εξέτασης, καταθέτοντας συνάμα τα τεκμήρια 1-20 ανωτέρω. Στη δήλωση αναφέρεται τόσο στο θέμα της διαδοχής και αντικατάστασης της τράπεζας από την ενάγουσα, καταθέτοντας παράλληλα και όλα τα σχετικά έγγραφα, όσο και στο χρονικό της συναλλαγής μεταξύ της ενάγουσας και εναγομένων, επίσης καταθέτοντας τα σημαντικά έγγραφα που την αφορούν. Η μάρτυρας προέβαλε και τους εξής δύο βασικούς ισχυρισμούς κατά την κυρίως εξέταση:
25. Στις 6.6.2008, εγκρίθηκε προφορικό αίτημα των εναγομένων για ανανέωση του δανείου μέχρι 1.5.2009 υπό την προϋπόθεση ότι (α) το επιτόκιο θα τροποποιείτο σε βασικό 4% συν πρόσθετο 2.25%, (β) θα καταβαλλόταν ποσό €60.000 έναντι του δανείου και (γ) θα καταβάλλονταν οι τόκοι κατά τον λογισμό τους στις 30.6.2008 και 31.12.
26. Το αίτημα υλοποιήθηκε στις 21.8.2008, το επιτόκιο διαμορφώθηκε ως πιο πάνω και καταβλήθηκε το ποσό των €60.000, όχι όμως οι καταλογισθέντες τόκοι.
27. Στις 28.6.2011, εγκρίθηκε νέο προφορικό αίτημα των εναγομένων για ανανέωση του δανείου μέχρι 1.11.2012 υπό την προϋπόθεση ότι (α) θα αποπληρώνονταν οι τόκοι ώστε το υπόλοιπο να περιοριστεί στο αρχικό ποσό των €341.720,28, (β) οι τόκοι της περιόδου χάριτος στις 30/6 και 31/12 καταβάλλονταν κατά τον λογισμό τους, (γ) το δάνειο να θεωρείτο ενήμερο από την ημερομηνία υλοποίησης της έγκρισης και (δ) να κατατίθεντο έναντι των ληξιπρόθεσμων δόσεων του δανείου στο όνομα του εναγομένου 1 τουλάχιστον €4.000 και να λαμβάνετο γραπτή δέσμευση του για πλήρη τακτοποίηση των ληξιπρόθεσμων δόσεων εντός 3 μηνών. Αντεξεταζόμενη από τον ευπαίδευτο συνήγορο του εναγομένου 1 κ. Κορακίδη, επιβεβαίωσε ότι το δάνειο θα ήταν πληρωτέο και απαιτητό σε 18 μήνες από την χορήγηση του, δηλαδή στις 18.3.
28. Ομοίως συμφώνησε ότι το επιτόκιο κατ' εκείνη την ημερομηνία ήταν 5.75%. Αρνήθηκε όμως υποβολή ότι η αξίωση πέραν του επιτοκίου αυτού είναι λανθασμένη και παράνομη. Σε ερωτήσεις του ευπαίδευτου συνήγορου του εναγομένου 2, κ. Κούμα ανέφερε ότι μέχρι να υλοποιηθεί το πρώτο προφορικό αίτημα και να εγκριθεί, το βασικό επιτόκιο αυξήθηκε σε 4.25% εξ ου και ο λογαριασμός χρεώθηκε με 4.25%. Χρεώθηκε και με 2.25% περιθώριο, βάσει ακριβώς αυτής της προφορικής συμφωνίας. Εν πάση περιπτώσει η αύξηση του περιθωρίου και η κάθε μεταβολή του επιτοκίου ήταν στην απόλυτη κρίση της τράπεζας. Επί του προκειμένου αρνήθηκε υποβολή ότι η αύξηση του περιθωρίου ήταν αντισυμβατική και παράνομη. Στη συνέχεια ανέφερε ότι στην κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 19Α) το βασικό επιτόκιο στις 15.10.2008 μειώθηκε από 4.25% σε 3.75% για να συνάδει με τα επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Και στις 12.11.2008 μειώθηκε σε 3.25%. Παράλληλα αναγνώρισε ότι το περιθώριο στις 17.10.2008 αυξήθηκε από 2.25% σε 4.25% και στις 12.11.2008 σε 4.75%. Στη συνέχεια αρνήθηκε υποβολές ότι το δάνειο λανθασμένα το κατέταξε η τράπεζα ως «καταναλωτικό» και πως κατ' επέκταση οι αυξήσεις του περιθωρίου ήταν παράνομες. Ομοίως αρνήθηκε υποβολή ότι δεν απεστάλησαν ειδοποιήσεις προς τους εναγομένους για τις αυξήσεις αυτές. Στη συνέχεια δέχτηκε ότι στις 21.1.2009 μειώθηκε το βασικό επιτόκιο από 3.25% σε 2.75% και αυξήθηκε το περιθώριο από 4.75% σε 6.50% επί του τεκμηρίου 19Α, αλλά αρνήθηκε ότι τούτο έγινε παράνομα και πως δεν απεστάλησαν ενημερωτικές επιστολές. Το ίδιο ισχυρίστηκε και για τις επόμενες διαφοροποιήσεις. Έπειτα επέμενε ότι οι επιστολές - τεκμήρια 13, 14 και 16 στάλθηκαν στους εναγόμενους. Ειδικά για την επιστολή (τεκμήριο 16) που επεστράφη ως αζήτητη, ανέφερε ότι εστάλη και με απλό ταχυδρομείο. Σε σχέση με την επιστολή ημερ. 28.2.2013 (τεκμήριο 17) και την αναφορά σε βασικό επιτόκιο 6.25% δέχτηκε ότι αυτό δεν συνάδει με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά δεν υπήρχε τέτοια υποχρέωση, συμπλήρωσε. Ο λογαριασμός τερματίστηκε και έτσι η βάση υπολογισμού άλλαξε - ήταν κατά την απόλυτη κρίση της τράπεζας να αλλάζει το βασικό επιτόκιο, τη βάση προσδιορισμού. Ανέφερε στη συνέχεια ότι ως διαιρέτης στο τεκμήριο 19Α χρησιμοποιήθηκε το εμπορικό έτος των 360 ημερών. Για τα €35 με τα οποία χρεωνόταν ο λογαριασμός από 31.10.2008, ανέφερε ότι επρόκειτο για έξοδα, τα οποία μπορούσαν να χρεωθούν δυνάμει των τεκμηρίων 6 και
29. Τα έξοδα ήταν αναρτημένα σε περίοπτη θέση στην τράπεζα και ενημερωνόταν ο πελάτης. Η ΜΕ2, η οποία, ως ανέφερε, είναι τοποθετημένη από το 2006 στη «διεύθυνση οριστικών καθυστερήσεων» της τράπεζας επίσης κατάθεσε γραπτή δήλωση (έγγραφο Β) ως μέρος της κυρίως της εξέτασης. Η μάρτυρας κλήθηκε κυρίως για να αναφερθεί και να καταθέσει αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού, κάποιες εκ των οποίων ως επίσης και η σχετική περιγραφή που γινόταν στη δήλωση της, δεν επετράπη. Τούτο διότι οι αναφορές κρίθηκαν ως εκτός δικογράφων κατόπιν επιτυχούς ένστασης των συνηγόρων Υπεράσπισης. Η μάρτυρας κατά την κυρίως εξέταση περιορίστηκε τελικά στην κατάθεση των τεκμηρίων 21-
30. Αντεξεταζόμενη από τον κ. Κορακίδη ανέφερε ότι δεν ετοίμασε αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού με συνολικό επιτόκιο 5.75%. Στη συνέχεια ανέφερε ότι βάσει των τεκμηρίων 6 και 7, η τράπεζα είχε δικαίωμα να μεταβάλλει τόσο το βασικό όσο και το περιθώριο μετά τον τερματισμό. Συμπλήρωσε λέγοντας ότι δεν υπήρχε περιορισμός (όριο/οροφή) σ΄ αυτό της το δικαίωμα. Τέλος ξεκαθάρισε ότι η ενάγουσα αξιώνει επιτόκιο 11% από την ημερομηνία τερματισμού του δανείου (28.3.2013) μέχρι εξόφλησης. Κατά την αντεξέταση από τον κ. Κούμα ανέφερε ότι οι διάφορες επιστολές απεστάλησαν προς τους εναγομένους. Διευκρίνισε ότι στις αναδομημένες καταστάσεις χρησιμοποίησε ως διαιρέτη το ημερολογιακό έτος των 365 ημερών, ενώ επέμενε ότι βάσει γενικού όρου στα τεκμήρια 6 και 7, η τράπεζα είχε το δικαίωμα να χρεώνει έξοδα. Επίσης διευκρίνισε ότι το ποσό που η ενάγουσα επιθυμεί να της αποδοθεί είναι αυτό που αναφέρεται στο τεκμήριο 19Α. Οι αναδομημένες καταστάσεις που έγιναν είναι εναλλακτικά σενάρια προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου. Ο τρίτος και τελευταίος μάρτυρας της ενάγουσας (ΜΕ3) ανήκει στο ίδιο τμήμα της τράπεζας όπως και η ΜΕ
31. Υιοθέτησε και αυτός γραπτή δήλωση (έγγραφο 3) με την οποία αναφέρεται σε αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού διαφόρων σεναρίων που ετοίμασε και κατέθεσε ως τεκμήρια 27Α-Ε. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Κορακίδη ανέφερε ότι η αξίωση της ενάγουσας είναι ως αναφέρεται στο κλητήριο ένταλμα και απέρριψε ότι την ευθύνη για οποιοδήποτε ποσό πέραν αυτού που καλύπτουν οι εξασφαλίσεις τη φέρει η τράπεζα και η ενάγουσα, λόγω των υπερχρεώσεων. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Κούμα ισχυρίστηκε και αυτός ότι βάσει των τεκμηρίων 6 και 7, η τράπεζα είχε το δικαίωμα να αυξάνει το βασικό και πρόσθετο επιτόκιο. Συναφώς αρνήθηκε ότι η αύξηση του περιθωρίου αλλά και η χρέωση εξόδων ήταν παράνομη. Ο ΜΥ1 εγγεγραμμένος λογιστής μέσω γραπτής δήλωσης (έγγραφο 4), παρουσίασε και ανάλυσε αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 28), χρησιμοποιώντας τα επιτόκια με τα οποία θεωρεί ότι θα έπρεπε να χρεώνεται ο λογαριασμός και αφαιρώντας συνάμα τις χρεώσεις που θεωρεί ότι δεν θα έπρεπε να χρεωθούν στον λογαριασμό. Σχετικά κατέθεσε και τα τεκμήρια 29Α και Β. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το υπόλοιπο κατά την ημερομηνία τερματισμού (28.2.2013) θα έπρεπε να ήταν €227.242,54 σεντ και απ' εκείνη την ημερομηνία και έπειτα θα έπρεπε να χρεώνεται με τόκο 2.50% (βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ 0.75% και περιθώριο 1.75%). Διευκρίνισε βέβαια, ότι με την κατάληξη αυτή δεν αποφαίνεται ότι η ενάγουσα δικαιούται στην απόδοση του ποσού αυτού. Αντεξεταζόμενος από την κα Κακογιάννη ανέφερε [ως πραγματογνώμονας] ότι για την οποιαδήποτε μεταβολή του επιτοκίου θα έπρεπε να ενημερωθεί ο δανειολήπτης, να του αναλυθούν οι νέοι παράμετροι και να αποδεχτεί γραπτώς τους καινούργιους όρους, κάτι που δεν έγινε στην προκειμένη περίπτωση εξ' όσων γνωρίζει. Όπως προανέφερα οι εναγόμενοι 1 και 3 δεν κάλεσαν μάρτυρες. Έτσι, μετά το πέρας της μαρτυρίας του ΜΥ1 δόθηκε χρόνος στους συνηγόρους των διαδίκων για να ετοιμάσουν τις αγορεύσεις τους. Οι συνήγοροι ενάγουσας και εναγομένων 1 και 2 ετοίμασαν και υπέβαλαν ηλεκτρονικά, γραπτές αγορεύσεις ενώ ο εναγόμενος 3 επέλεξε να μην υποβάλει. Η ευπαίδευτη συνήγορος της ενάγουσας στη δική της αγόρευση υποστηρίζει βεβαίως το βάσιμο και το ύψος της απαίτησης μέσα από τη δική της ανάλυση της προσκομισθείσας μαρτυρίας (γραπτής και προφορικής) και των νομικών αρχών που θεωρεί ότι τυγχάνουν εφαρμογής. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου 2, στη δική του πολυσέλιδη αγόρευση, ζητά την απόρριψη της αγωγής για πλειάδα νομικών και πραγματικών λόγων που αναπτύσσει με λεπτομέρεια και σχολαστικότητα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγόμενου 1 από την άλλη, ακολουθεί μια πιο πραγματιστική προσέγγιση στη δική του αγόρευση, αναγνωρίζοντας μεν την ύπαρξη οφειλής, αλλά αμφισβητώντας το ύψος της υποβληθείσας απαίτησης, εξηγώντας με συγκρότηση και στόχευση τους λόγους αυτής της αμφισβήτησης. Το Δικαστήριο έχει διεξέλθει με κάθε προσοχή τις αγορεύσεις όλων των συνηγόρων και εκεί και όπου χρειάζεται για επίλυση των επιδίκων θεμάτων, θα αναφερθεί σε επιμέρους επιχειρήματα που έχουν αναπτυχθεί. Αξιολόγηση μαρτυρίας Προτού ασχοληθώ με την ουσία και επίλυση της διαφοράς, να υπενθυμίσω ότι δόθηκε μαρτυρία από τέσσερεις μάρτυρες - τριών από πλευράς ενάγουσας και ενός από πλευράς εναγόμενου
32. Η όποια αντίθεση ή διαφορά ανακύπτει μεταξύ της μαρτυρίας των μαρτύρων της ενάγουσας αφενός και της μαρτυρίας του μάρτυρα του εναγομένου 2 αφετέρου αφορά στο ύψος του υπό διεκδίκηση ποσού και όχι στην προβολή αντίθετων, πραγματικών θέσεων σε ότι αφορά τα γεγονότα. Εν πάση περιπτώσει κρίνω, ότι, από πλευράς ειλικρίνειας, όλοι οι μάρτυρες μου προξένησαν καλή εντύπωση και συνακόλουθα κρίνονται αξιόπιστοι, χωρίς όμως τούτο να οδηγεί σε αποδοχή είτε της υποκειμενικής ερμηνείας τους των συμβατικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των μερών, είτε της εν γένει προσέγγισης τους για το ύψος του οφειλόμενου ποσού, των τόκων, των εξόδων και γενικά του προσδιορισμού της οφειλής. Το ύψος της οφειλής, ως θα διαφανεί στη συνέχεια, προκύπτει από την ίδια τη Σύμβαση των μερών επί ενός πραγματικού υποβάθρου γεγονότων που είναι αδιαμφισβήτητο και με την εφαρμογή του αρχών του Νόμου, όπως θα εξηγηθούν από το Δικαστήριο. Συμπεράσματα/Νομική Πτυχή Προχωρώ με την εξαγωγή των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου, και στην παράθεση και εφαρμογή των εφαρμοστέων νομικών αρχών. Η τράπεζα και οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 συνομολόγησαν μεταξύ τους Σύμβαση, η οποία συναποτελείται αφενός από την Επιστολή Προσφοράς ημερ. 18.9.2006 (τεκμήριο 7) και αφετέρου από τη Βασική Συμφωνία (τεκμήριο 6). Βάσει της Συμβάσης, η τράπεζα παραχώρησε δάνειο ύψους £200.000 (€341,720) στους εναγόμενους 1, 2 και 3 σε τρεχούμενο λογαριασμό για την αγορά τεμαχίου γης με σκοπό την πώληση του. Η αποπληρωμή του δανείου, των τόκων και των εξόδων θα γινόταν με την καταβολή ενός εφάπαξ ποσού 18 μήνες από την εκταμίευση του δανείου στις 18.9.2006 - δηλαδή στις 18.3.
33. Το δάνειο θα χρεωνόταν με το εκάστοτε βασικό επιτόκιο (4.50% στις 18.9.2006) πλέον πρόσθετο τόκο 1.75%. Το σύνολο του επιτοκίου κατά την εκταμίευση του δανείου ήταν 6.25%. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της ΜΕ1 αλλά και τις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού (τεκμήρια 21, 22 και 27Α-Ε) το επιτόκιο του δανείου στις 21.12.2007 μειώθηκε από 6.25% σε 5.75%. Αυτό ήταν και το επιτόκιο κατά την συμβατική ημερομηνία αποπληρωμής του δανείου στις 18.3.
34. Ομοίως, συμφώνως των εν λόγω καταστάσεων λογαριασμών αλλά και ως ανέφερε η ΜΕ1, οι εναγόμενοι σε διάφορες ημερομηνίες κατέβαλαν το συνολικό ποσό των €200,350 (βλ. τεκμήριο 20). Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι η Σύμβαση είχε και αρχή και τέλος. Συνεπώς, όπως σωστά επεσήμανε ο κ. Κορακίδης, δεν χρειαζόταν τερματισμός της Σύμβασης για να καταστεί πληρωτέο το οφειλόμενο ποσό. Κατά συνάφεια, η συζήτηση και η διαφωνία που αναπτύχθηκε κατά την ακρόαση για το κατά πόσο στάλθηκε και/ή παραλήφθηκε η επιστολή τερματισμού ημερ. 28.2.2013 (τεκμήριο 17) ήταν αχρείαστη. Έτσι κι αλλιώς η ενάγουσα είχε αποστείλει από πριν την επιστολή ημερ. 20.8.2012 (τεκμήριο 16) υπενθυμίζοντας την προ πολλού ληξιπρόθεσμη υποχρέωση των εναγομένων. Ακόμα όμως και αν το συνακόλουθα της Σύμβασης, άνοιγμα τρεχούμενου λογαριασμού, προϋπέθετε τερματισμό, η ίδια η καταχώρηση της παρούσας αγωγής λογίζεται ως νόμιμος τερματισμός για σκοπούς διεκδίκησης δικαιωμάτων (βλ. Κυριάκου v. Χρυσοστόμου