ΑΧΙΛΛΕΩΣ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

ΑΧΙΛΛΕΩΣ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 72/2022, 18/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A51 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 72/2022 I-Justice Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: ΧΧΧΧΧΧΧ ΑΧΙΛΛΕΩΣ, αρ. Δ.Τ. ΧΧΧΧΧΧ, από την Γεροσκήπου Αιτητής- Εφεσείοντας και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, από την Λευκωσία, Γρηγόρη Αυξεντίου 8, Τ.Τ. 1096 Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων Ημερομηνία: 18.05.22 Εμφανίσεις: Για Αιτητή-Εφεσείοντα: κος Η. Γ. Ευθυμίου για κ.κ. ΗΛΙΑΣ Γ. ΕΥΘΥΜΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητους: κα Μ. Παπακώστα για κ.κ. ΠΑΝΑΓΟΣ & ΠΑΝΑΓΟΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αίτηση-Έφεση: Με την παρούσα αίτηση-έφεση, η οποία καταχωρήθηκε στις 21.04.22 ουσιαστικά δυνάμει των προνοιών του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965) και περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 (Κ.Δ.Π.185/2015), ο Αιτητής-Εφεσείοντας αιτείται τα εξής: "Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η πιο πάνω αναφερόμενη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 10/3/2022 η οποία του επιδόθηκε στις 18/3/

Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει τον σκοπούμενο με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ηλεκτρονικό πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/ΣΧ ΧΧ/ΧΧ, αρ. Τεμαχίου ΧΧΧ, Χωράφι (με κτίριο που δεν αναφέρεται στην εγγραφή), το όλο μερίδιο, στην Κοίλη Πάφου, ο οποίος είναι ορισμένος στις 18/5/2022 ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 10/3/
Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει οποιαδήποτε μεταγενέστερη ειδοποίηση της επίδικης Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 10/3/2022 ένεκα της ακυρότητας της Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 10/3/
Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η διαδικασία εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου όπως αυτή προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/195) ως έχει τροποποιηθεί ένεκα της ακυρότητας και/ή του παραμερισμού της επίδικης Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 10/3/
Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται η χρησιμοποίηση οποιασδήποτε διενεργηθείσας εκτίμησης από τον ενυπόθηκο δανειστή για σκοπούς καθορισμού της επιφυλασσόμενης τιμής του ενυπόθηκου ακινήτου η οποία διενεργήθηκε με βάση την διαδικασία εκτίμησης των ενυπόθηκων ακινήτων όπως αυτή προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/195) ως έχει τροποποιηθεί ένεκα της ακυρότητας και/ή του παραμερισμού της επίδικης Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 10/3/
ΣΤ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που απαγορεύει την αποστολή οποιασδήποτε περαιτέρω ειδοποίησης ή και επιστολής από τους Καθ' ων η αίτηση - ενυπόθηκους δανειστές προς τον Αιτητή και/ή και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο μέρος όπως προβλέπεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο (Ν.9/65) ως αυτός έχει τροποποιηθεί ή και τους υπό αυτού σχετικούς Κανονισμούς - Κ.Δ.Π. 185/2015 ένεκα της ακυρότητας της και/ή του παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 10/3/
Ζ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να αναστέλλεται η περαιτέρω διαδικασία που προβλέπεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο (Ν.9/65) ως αυτός έχει τροποποιηθεί ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της πιο πάνω αναφερόμενης Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 10/3/
Η. Οποιαδήποτε θεραπεία κρίνει δίκαια το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. Θ. Τα έξοδα, πλέον ΦΠΑ. (Αρ. μητρώου [ ])." [προφανώς πρόκειται για τον Ν.9/1965 και η αναφορά σε Ν.9/195 στα σημεία (Δ) και (Ε) οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος]. Αρχικά ο Αιτητής-Εφεσείοντας αξίωνε αρχικά την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων επί εφτά λόγων, πλην όμως στην πορεία περιορίστηκε στην προώθηση μόνο αυτών υπ' αρ. 1 και 2 από το σώμα της αίτησης-έφεσης, οι οποίοι αφορούν ισχυρισμό ότι η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει νόμιμα και/ή νομότυπα επιδοθεί στον ίδιο και/ή στα ενδιαφερόμενα μέρη όπως καθορίζεται από το Μέρος VIA του Ν.9/
Η υπό κρίση αίτηση-έφεση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή-Εφεσείοντα, στην οποίαν, ανάμεσα σ' άλλα, επισυνάπτεται προς υποστήριξη της αντίγραφο επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» στον ίδιο (Τεκμήριο 2). Δεν θα αναφερθώ στο περιεχόμενο της επειδή τα γεγονότα που αναφέρονται αποτελούν κοινό έδαφος των μερών και θα καταγραφούν στη συνέχεια. Η Ένσταση: Στις 11.05.22 οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι καταχώρησαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επί 10 λόγων, τους οποίους στη συνέχεια περιόρισαν σε 7, ήτοι αυτούς υπ' αρ. 1, 2, 3, 4, 8, 9 και 10 από το σώμα της ένστασης. Πρόκειται για τους εξής: "
Δεν συντρέχουν οι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και/ή ο Εφεσείοντας δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης για να ακυρωθεί η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», δηλαδή, 1.
Η επιδοθείσα ειδοποίηση πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο Τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, 1.
η ειδοποίηση έχει δεόντως επιδοθεί στον Εφεσείοντα και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, 1.
η ειδοποίηση δεν έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμή προς τον ενυπόθηκο δανειστή, 1.
δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1.
οι Εφεσίβλητοι δεν αρνήθηκαν να προσέλθουν σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή δεν υφίσταται διαδικασία δυνάμει του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικού Φύσεως Νόμου, 1.
δεν έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του Εφεσείοντα δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου και δεν εκκρεμεί τέτοια αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου και 1.
δεν εγκρίθηκε η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ".
H διαδικασία εκποίησης τον ενυπόθηκου ακινήτου έχει αρχίσει καθόλα νόμιμα και σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 1965 (στο εξής «ο Νόμος») και/ή έχουν αποσταλεί οι απαραίτητες ειδοποιήσεις και ως εκ τούτου, δεν συντρέχουν οποιεσδήποτε προϋποθέσεις και/ή λόγοι για ακύρωση του προγραμματισμένου πλειστηριασμού.
H ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε δεόντως και/ή δύναται να επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση και δεν χρειάζεται να προηγηθεί επίδοση της ειδοποίησης με διπλοσυστημένη επιστολή. Άνευ βλάβης του ισχυρισμού τούτου, οι Εφεσίβλητοι ισχυρίζονται ότι, δεν ήταν εφικτό να σταλούν όλες οι ειδοποιήσεις με συστημένη επιστολή δια το λόγο ότι, επικρατεί πανδημία και αντιμετωπίζονται προβλήματα στη διακίνηση και/ή θα αντιμετωπίζονταν προβλήματα ως προς τη χρονική προθεσμία των 30 και/ή 45 ημερών που έπρεπε να τηρηθεί και/ή υπήρχε κίνδυνος η ειδοποίηση να μην έλθει εις γνώση των ενδιαφερομένων μερών.
Υπάρχει πλήρης συμμόρφωση με τις διατάξεις τον Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 και/ή η επίδοσή τούς συνιστά καλή επίδοση καθώς ο Εφεσείοντας έχει λάβει γνώση αναφορικά με τη διαδικασία πλειστηριασμού και εν πάση περιπτώσει ο Εφεσείοντας παραδέχεται την επίδοση.
Ο Εφεσείοντας παρέλειψε να ενημερώσει και/ή επιδώσει την Έφεση σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και/ή να καταστήσει ως διάδικους όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και/ή δεν έλαβαν μέρος στη διαδικασία όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, ως προβλέπεται από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 1965 (στο εξής «ο Νόμος»), ώστε να παρουσιαστούν στη διαδικασία και να ακουστούν.
Δεν διευκρινίζονται με επάρκεια οι λόγοι Έφεσης στο σώμα αυτής, με αποτέλεσμα να μην καθορίζονται με επάρκεια τα επίδικα θέματα και οι Εφεσίβλητοι να μην είναι σε θέση να αντικρούσει τους ισχυρισμούς του Εφεσείοντα με την ένσταση των και/ή κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας.
Ο Εφεσείοντας προβαίνει σε γενικούς, αόριστους και αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή δεν αποσείει το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του." Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 21, 28-33 & 42 του Ν.14/60, στα άρθρα 2 & 4-9 του Κεφ. 6, στα άρθρα 27, 37, 44, 44Α-44ΙΑΑ & 51 του Ν.9/1965, στα άρθρα 23, 26, 30, 32 & 35 του Συντάγματος, στα άρθρα 6, 13 και 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στη διακριτική ευχέρεια, στο δίκαιο της επιείκειας (equity law), στις αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων, στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κυρίας ΧΧΧΧΧΧΧ Χριστοδούλου, λειτουργού στο αρμόδιο τμήμα της εταιρείας Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd που χειρίζεται τις δικαστικές υποθέσεις των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων, στην οποίαν επισυνάπτονται έγγραφα προς ενίσχυση της. Για τον ίδιο λόγο που έχω εξηγήσει προηγουμένως, ούτε εδώ θα αναφερθώ στα γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Σε σχέση με τις νομικές τοποθετήσεις της ενόρκως δηλούσας και γενικότερα επιχειρήματα της που διατυπώνει στην ένσταση της, αυτά αν κριθεί ότι ενδείκνυται, θα εξεταστούν στα πλαίσια των νομικών επιχειρηματολογιών των πλευρών και υπό το φακό των εκδοχών τους, πάντοτε σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Ακροαματική Διαδικασία: Η εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης περιορίστηκε σε γραπτές αγορεύσεις. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Τελικές Αγορεύσεις: Στις αγορεύσεις τους αμφότεροι συνήγοροι, με παραπομπή σε νομολογία και σε διατάξεις του Ν.9/1965, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις και ισχυρισμούς τους που αναφέρουν μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων στο πλαίσιο των γεγονότων που επίσης σημειώνεται στα ίδια έγγραφα. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή δεν έχουν αμφισβητηθεί: Στο σημείο αυτό θεωρώ σημαντικό να αναφέρω επιγραμματικά γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν έχουν αμφισβητηθεί, όπως αυτά εξόφθαλμα προκύπτουν από το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου. Αυτά είναι:

(1)Στις 23.065.08 εγγράφηκε προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων η υποθήκη με αριθμό ΥΧΧΧΧ/2008 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου σχετικά με το όλο εγγεγραμμένο μερίδιο του ακινήτου (χωράφι με κτίριο που δεν αναφέρεται στον τίτλο) ιδιοκτησίας του Αιτητή-Εφεσείοντα με αρ. εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, φ/σχ. ΧΧ/ΧΧ, τεμάχιο ΧΧΧ, στην κοινότητα Κοίλης της επαρχίας Πάφου προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που του παραχώρησαν δυνάμει σχετικών συμφωνιών. (είναι προφανές ότι η αναφορά στην παράγραφο 15 της Ε/Δ της ένστασης σε αρ. εγγραφής 0/ΧΧΧΧ και σε τεμάχιο ΧΧΧ, οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος).

(2)Προς περαιτέρω και καλύτερη εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι χορήγησαν τον Αιτητή-Εφεσείοντα, δόθηκαν εγγυήσεις από την ΧΧΧΧΧΧΧ Αχιλλέως δυνάμει συμφωνίας ημερ. 17.06.08 (Τεκμήριο 'Δ' στην Ε/Δ της ένστασης).

(3)Επειδή ο Αιτητής-Εφεσείοντας παρέλειψε να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις, οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι τερμάτισαν τις συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων και κατέστησαν απαιτητό ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό.

(4)Ακολούθως οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι προχώρησαν με τη διαδικασία εκποίησης του πιο πάνω υποθηκευμένου ακινήτου και στα πλαίσια αυτά επέδωσαν με ιδιώτη επιδότη στον Αιτητή-Εφεσείοντα και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» καθώς και σχετικές καταστάσεις λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους (Τεκμήρια 'Ε', 'Ζ' και 'Η' Ε/Δ της ένστασης).

(5)Συγκεκριμένα στις 13.07.21 οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι επέδωσαν στον Αιτητή-Εφεσείοντα της Ειδοποίηση Τύπο «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού και συνοδευτική επιστολή που του επεξηγούσε τη διαδικασία.

(6)Στις 15.07.21 οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι επέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπο «Ι» στην ΧΧΧΧΧΧΧ Αχιλλέως, ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο της υπόθεσης.

(7)Στις 27.09.21 και 06.10.21 οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι επέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπο «ΙΒ» στον Αιτητή-Εφεσείοντα και στην ΧΧΧΧΧΧΧ Αχιλλέως αντίστοιχα.

(8)Ακολούθως στις 18.03.22 οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι επέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπο «ΙΑ» στον Αιτητή-Εφεσείοντα.

(9)Στις 16.03.22 και 18.03.22 οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι επέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπο «ΙΑ» στο Τμήμα Φορολογίας και στην ΧΧΧΧΧΧΧ Αχιλλέως αντίστοιχα, ως ενδιαφερόμενα πρόσωπα της υπόθεσης.

(10)Με την Ειδοποίηση Τύπο «ΙΑ» οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι πληροφόρησαν τον Αιτητή-Εφεσείοντα και τα προαναφερόμενα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ότι το επίδικο ακίνητο θα πωληθεί με ηλεκτρονικό πλειστηριασμό στις 18.05.22 και ώρα 10:00 π.μ. (Τεκμήριο 'Η' Ε/Δ της ένστασης). Νομική Πτυχή: Αυτό που κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί είναι ότι εφόσον η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 21.04.22, αυτή θα εξεταστεί στη βάση των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/1965 που πραγματεύονται την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από ενυπόθηκο δανειστή, όπως αυτές διαμορφώθηκαν με τους τρεις τελευταίους τροποποιητικούς νόμους, Ν.87(Ι)/2018, Ν.118(Ι)/2019 και Ν.61(Ι)/20 που αναφέρονται συγκεκριμένα στο μέρος αυτό της νομοθεσίας και τέθηκαν σε ισχύ στις 13.07.18, 26.07.19 και 12.06.20 αντίστοιχα (Αίτηση της χχχ Παπακόκκινου Πολιτική Έφεση Αρ. 110/2019 ημερομηνίας 18.02.20), πάντοτε βέβαια του νομικού καθεστώτος που αναλόγως διέπει το κάθε στάδιο της υπόθεσης στο οποίο θα γίνεται αναφορά. Με βάση το άρθρο 44Α

(1)της κείμενης νομοθεσίας οι πρόνοιες του Μέρους VIA που αφορούν την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από ενυπόθηκο δανειστή εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης που είτε εγγράφηκε στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου. Η έναρξη της διαδικασίας σηματοδοτείται με την ενεργοποίηση του άρθρου 44Γ

(1)σύμφωνα με το οποίο ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σ' οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο έγγραφη Ειδοποίηση Τύπος «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καλείται να εξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερη των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της. Παράλληλα με την ειδοποίηση αυτή ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλομένου ποσού που καθορίζεται σ' αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος μέρους. Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», τότε εφαρμόζονται οι πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(2). Με βάση το άρθρο αυτό ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σ' οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, ήτοι την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στην οποίαν αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» γίνεται εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Στο άρθρο 44ΙΕ που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο του Μέρους VIA παρέχονται ορισμένες χρήσιμες έννοιες, μερικές από τις οποίες παραθέτω πιο κάτω: «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: «ενυπόθηκος οφειλέτης» σημαίνει τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα: «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος· [οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου]. Ο πλειστηριασμός ενός ακινήτου δύναται να ακυρωθεί με προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε (Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε176/2019 ημερομηνίας 10.12.19). Το ένδικο μέσο είναι η καταχώρηση αίτησης-έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο σε σχέση με τη διαδικασία που προνοείται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν.9/1965. Με βάση το άρθρο 44Γ

(3)του Μέρους VIA, ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης (Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ»), μόνο για τους λόγους που εξαντλητικά καταγράφονται στις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου (Αίτηση της χχχ Παπακόκκινου (πιο πάνω)), οι οποίοι είναι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου και (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Εξέταση της υπό κρίση αίτησης-έφεσης σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης: Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω επίσης μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου. Αυτονόητα θα εξετάσω πρώτα τον πέμπτο λόγο ένστασης (λόγος αρ. 8 στο σώμα της ένστασης) με τον οποίον οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι προβάλλουν τη θέση ότι ο Αιτητής-Εφεσείοντας παρέλειψε να επιδώσει την παρούσα αίτηση-έφεση στα ενδιαφερόμενα μέρη ώστε αυτά να παρουσιαστούν στη διαδικασία και να ακουστούν. Επικαλούμενοι το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, διατάξεις του Ν.9/1965 και παραπέμποντας σε διάφορες αποφάσεις πρωτόδικων δικαστηρίων, οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι ισχυρίζονται ότι η παράλειψη αυτή σφραγίζει την τύχη της παρούσας υπόθεσης επειδή, ως εξηγούν στη νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου τους, επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα των ενδιαφερομένων προσώπων. Από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, ο Αιτητής-Εφεσείοντας φέρει την ιδιότητα του πρωτοφειλέτη ενώ υπάρχουν άλλα πρόσωπα που φέρουν την ταυτότητα του ενδιαφερομένου μέρους. Επίδοση της παρούσας αίτησης-έφεσης στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις, να διαπιστωθεί αν έγινε ή όχι. Ωστόσο είναι αδιάφορο και άνευ σημασίας η πραγματοποίηση τέτοιας επίδοσης από τον Αιτητή-Εφεσείοντα, πράγμα που εξηγείται στη συνέχεια. Το θέμα που εδώ εγείρεται είναι απλό και ξεκάθαρο. Η παρούσα περίπτωση αφορά εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου. Η νομοθεσία που πραγματεύεται την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου είναι ο Ν.9/1965 και οι κανονισμοί που κατ' εξοχήν τη διέπουν είναι οι περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Κανονισμοί του 2015 (Κ.Δ.Π. 185/2015). Αν κάποιος ανατρέξει στο Ν.9/1965 θα διαπιστώσει ότι οι πρόνοιες του επιβάλλουν υποχρέωση στον ενυπόθηκο δανειστή όταν αποφασίσει να ενεργοποιήσει τη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA του N.9/1965, δηλαδή να σηματοδοτήσει την έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, να επιδώσει τις καθορισμένες από τη νομοθεσία ειδοποιήσεις, μεταξύ των οποίων είναι οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ», τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα (άρθρο 44Γ). Ο σκοπός είναι προφανής. Για να είναι δυνατό να ασκηθεί το δικαίωμα που η νομοθεσία ρητά τους παρέχει. Τόσο ο ενυπόθηκος οφειλέτης όσο και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο άτομο δικαιούται να προσβάλει τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου δανειστή δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Ν.9/1965 (άρθρο 44Γ

(3)). Στο ίδιο πλαίσιο κινείται η Κ.Δ.Π.185/2015, όπως για παράδειγμα φαίνεται με τους Κανονισμούς 4 και 12 αυτής. Αντίθετα οι πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/1965 αλλά και οι κανονισμοί της Κ.Δ.Π.185/2015 δεν εναποθέτουν οποιαδήποτε αντίστοιχη υποχρέωση στον ενυπόθηκο οφειλέτη να επιδίδει σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο την αίτηση-έφεση με την οποίαν προσβάλλει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου. Αν ο νομοθέτης είχε τέτοιο σκοπό θα το ρύθμιζε με ρητή πρόνοια, όπως το έπραξε συγκεκριμένα και με σαφήνεια στην περίπτωση του ενυπόθηκου δανειστή τόσο ουσιαστικά μέσα από τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/1965 όσο και δικονομικά μέσα από τους Κανονισμούς της Κ.Δ.Π.185/

Στην παρούσα υπόθεση οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι παραπονιούνται εκ μέρους και για λογαριασμό προσώπων τα οποία δεν εκπροσωπούν και ουδεμία σχέση έχουν μαζί τους. Σε κάθε περίπτωση δεν έχουν αναφέρει στο δικαστήριο πως επηρεάζονται τα δικά τους δικαιώματα και/ή συμφέροντα από τη μη επίδοση της παρούσας αίτησης-έφεσης στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Κατά συνέπεια, η εν λόγω θέση των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων κρίνεται ανεδαφική και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Προχωρώ με την εξέταση του έκτου λόγου ένστασης (λόγος αρ. 9 στο σώμα της ένστασης). Μέσα από το λόγο αυτό οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι ισχυρίζονται ότι οι λόγοι έφεσης δεν διευκρινίζονται με επάρκεια στο σώμα της υπό κρίση αίτησης-έφεσης με αποτέλεσμα να μην καθορίζονται τα επίδικα θέματα και έτσι να μην είναι οι ίδιοι σε θέση να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς του Αιτητή-Εφεσείοντα. Με κάθε σεβασμό στους Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητους, δεν συμμερίζομαι τη θέση τους αυτή. Αν κάποιος αναγνώσει το σώμα της παρούσας αίτησης-έφεσης αντιλαμβάνεται με ευκολία όλους τους λόγους επί τους οποίους εδράζεται η παρούσα αίτηση-έφεση. Στη δε ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει εξηγούνται οι λόγοι που αναφέρονται. Σε αντίθεση με το τι ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση τους παρέχεται σχολιασμός επί όλων των θέσεων και ισχυρισμών του Αιτητή-Εφεσείοντα ενώ παράλληλα περιέχονται με σαφήνεια οι δικές τους τοποθετήσεις. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι έχοντας αντιληφθεί πλήρως τους λόγους έφεσης και τις αναφορές του Αιτητή-Εφεσείοντα που τις εξηγούν, τα αντικρούουν με παράθεση των δικών τους τοποθετήσεων και επιχειρημάτων. Οι διαφορετικές εκδοχές των μερών, όπως αυτές καταγράφονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση-έφεση και ένσταση αντίστοιχα, αναδεικνύουν με επάρκεια τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Μάλιστα η εγκατάλειψη από τον Αιτητή-Εφεσείοντα των λόγων έφεσης πλην ουσιαστικά ενός στο στάδιο των αγορεύσεων, περιόρισε ανάλογα και τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του ήταν ξεκάθαρος και διευκρίνισε ότι ο μοναδικός λόγος επί του οποίου η υπό κρίση αίτηση-έφεση προωθείται είναι η θέση της μη νόμιμης / νομότυπης παράδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» στον πελάτη του και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, υπό την έννοια της επιλογής λανθασμένου τρόπου επίδοσης της, όπως αυτό αναφέρεται στο σώμα της αίτησης-έφεσης και εξηγείται στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων δεν έδειξε να μην αντιλαμβάνεται το λόγο έφεσης που τελικά προωθείται καθώς και τη θέση του Αιτητή-Εφεσείοντα επί του θέματος αυτού, παραδίδοντας στο δικαστήριο τη δική της νομική επιχειρηματολογία στην οποίαν παραθέτει αναλυτικά τις νομικές θέσεις των πελατών της προς υποστήριξη των ισχυρισμών τους αναφορικά με το εν λόγω επίδικο ζήτημα. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, ο λόγος ένστασης αυτός απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Με τον έβδομο λόγο ένστασης τους (λόγος αρ. 10 στο σώμα της ένστασης), οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής-Εφεσείοντας προβαίνει σε γενικούς, αόριστους και αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή δεν αποσείει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Με ταπεινότητα διαφωνώ με την πιο πάνω θέση των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων. Η παρούσα αίτηση-έφεση, μετά που τα επίδικα θέματα έχουν περιοριστεί, προωθείται επί συγκεκριμένου ισχυρισμού του Αιτητή-Εφεσείοντα, ο οποίος είναι σαφής και νομικά εξηγείται στη βάση της νομικής επιχειρηματολογίας του συνηγόρου του, χωρίς να συγκρούεται με άλλες τοποθετήσεις του. Αν ο ισχυρισμός του Αιτητή-Εφεσείοντας ήταν όντως γενικός και αόριστος, οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι δεν θα τοποθετούνταν συγκεκριμένα και στη βάση αναλυτικών επιχειρημάτων εις αντίκρουση του, όπως έπραξαν τόσο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους όσο και στη γραπτή αγόρευση της συνηγόρου τους. Το κατά πόσο ο Αιτητής-Εφεσείοντας έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού που προωθείται είναι κάτι που θα διαπιστωθεί στη συνέχεια και θα αποτελέσει την κατάληξη του δικαστηρίου όταν θα εξεταστεί η ουσία της υπό κρίση αίτησης-έφεσης. Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη μου, ο λόγος αυτός ένστασης δεν έχει έρεισμα και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Έπεται η εξέταση του μοναδικού λόγου έφεσης που τελικά προωθήθηκε σε συνάρτηση με τον πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο καταγεγραμμένο στην ένσταση λόγο μαζί (λόγοι αρ. 1, 2, 3 & 4 στο σώμα της ένστασης) επειδή άπτονται του ζητήματος δέουσας επίδοσης της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» στον Αιτητή-Εφεσείοντα και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων ότι έχουν εκδώσει και επιδώσει την εν λόγω ειδοποίηση ορθά και νομότυπα. Αντίθετα ο Αιτητής-Εφεσείοντας θεωρεί ότι η επίδοση δεν έγινε σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Ν.9/
Θα ασχοληθώ πρώτα με την πτυχή που αφορά το ζήτημα της δέουσας επίδοσης της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» στον Αιτητή-Εφεσείοντα. Όπως έχει ήδη λεχθεί στο στάδιο έκθεσης του νομικού καθεστώτος που διέπει την παρούσα υπόθεση, οι λόγοι που δικαιολογούν παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι συγκεκριμένοι και προσδιορισμένοι. Κατά τρόπο περιοριστικό και εξαντλητικό απαριθμούνται στο άρθρο 44Γ

(3)και, όπως διαφάνηκε προηγουμένως, είναι έξι στο σύνολο τους. Ένας από αυτούς είναι η εν λόγω ειδοποίηση να μην έχει δεόντως επιδοθεί (άρθρο 44Γ

(3)(β)). Στην προκειμένη περίπτωση το κατά πόσο η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» συνάδει ή όχι με την μέθοδο που καθορίζουν οι διατάξεις του άρθρου 44ΙΕ του Μέρους VIA αποτελεί το βασικό επίδικο θέμα που χρήζει εξέτασης. Η μέθοδος επίδοσης καθορίζεται ρητά και με σαφήνεια στο άρθρο 44ΙΕ. Όπως φαίνεται από το γράμμα και πνεύμα του νόμου, πραγματοποιείται πρώτα με συστημένη επιστολή ταχυδρομείου στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό τότε με ιδιωτική επίδοση. Δηλαδή η νομοθεσία προνοεί ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης μόνο όταν η αποστολή της με συστημένη επιστολή ταχυδρομείου δεν είναι εφικτή. Αν ούτε έτσι επιτευχθεί αποτέλεσμα, τότε εναλλακτικά υπάρχει η δυνατότητα υποκατάστατης επίδοσης κατόπιν εξασφάλισης σχετικού διατάγματος δικαστηρίου στα πλαίσια γενικής αίτησης. Επομένως η μέθοδος αποστολής της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή ταχυδρομείου είναι απαιτούμενη από τη νομοθεσία και αποτελεί την πρώτη επιλογή του νομοθέτη. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι απέστειλαν την προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπο «ΙΑ» στον Αιτητή-Εφεσείοντα. Επίσης αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων ότι ο τρόπος παράδοσης της εν λόγω ειδοποίησης έγινε με ιδιωτική επίδοση. Εκ του περισσού θα έλεγα ότι το Τεκμήριο 'Η' που συνοδεύει την ένσταση (ένορκη δήλωση ιδιώτη επιδότη) επιβεβαιώνει ότι η παράδοση της προσβαλλόμενης ειδοποίησης στον Αιτητή-Εφεσείοντα πραγματοποιήθηκε με ιδιωτική επίδοση. Είναι μέσω της ιδιωτικής επίδοσης της προσβαλλόμενης ειδοποίησης που γνωστοποιήθηκε στον Αιτητή-Εφεσείοντα προς τον οποίον αυτή απευθύνεται ότι ορίστηκε ηλεκτρονικός πλειστηριασμός για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου στις 18.05.22. Από τη στιγμή που προέκυψε η ανάγκη αποστολής Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», επιβάλλεται η επίδοση της να γίνει νομότυπα και γενικά σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ. Στην προκειμένη περίπτωση αυτό δεν έγινε. Το γεγονός που αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι η ιδιωτική επίδοση ήταν η μέθοδος που από την αρχή επιλέγηκε και χρησιμοποιήθηκε για την παράδοση της προσβαλλόμενης ειδοποίησης στον Αιτητή-Εφεσείοντα είναι σαφές και δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Σε κάθε περίπτωση κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον μου που να αποδεικνύει ότι υπήρξε αποστολή της Ειδοποίησης Τύπο «ΙΑ» με συστημένη επιστολή ταχυδρομείου. Αντίθετα από την ανάλυση των νομικών θέσεων της συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση, καθίσταται σαφές ότι για τους λόγους που παραθέτει στη γραπτή νομική επιχειρηματολογία της δεν έγινε καν προσπάθεια συστημένης αποστολής της προσβαλλόμενης ειδοποίησης μέσω ταχυδρομείου, παρόλο ότι η διεύθυνση του Αιτητή-Εφεσείοντα ήταν γνωστή στους Καθ' ων η αίτηση. Το ότι η διεύθυνση του Αιτητή-Εφεσείοντα ήταν γνωστή στους Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητους διαπιστώνεται από την καταγραφή της στην επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ιδιωτική επίδοση έχει τον ίδιο σκοπό και οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα όπως και η μέθοδος του ταχυδρομείου. Αμφότερες μέθοδοι καταλήγουν στο να λάβει γνώση ο πρωτοφειλέτης σχετικά με λεπτομέρειες της επικείμενης πραγματοποίησης πλειστηριασμού με στόχο την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Ωστόσο η ρητή και σαφής διατύπωση των προνοιών του άρθρου 44ΙΕ καταδεικνύει ότι σκοπός του νομοθέτη, για τους δικούς του λόγους που η λογική τους εδώ δεν εξετάζεται, ήταν να καταστήσει την επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο υποχρεωτικά την πρώτη επιλογή. Δεν παραγνωρίζω την εμπεριστατωμένη νομική ανάλυση στην οποίαν προέβηκε η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων όπου στα πλαίσια της γραπτής αγόρευσης της πραγματεύεται, με ενδιαφέρον θα έλεγα, το ζήτημα της ιδιωτικής επίδοσης με παραπομπή σε νομολογία. Την έχω μελετήσει με προσοχή. Χωρίς αμφιβολία χαρακτηρίζεται από λογικοφάνεια. Ωστόσο εξηγώ πιο κάτω γιατί η συγκεκριμένη περίπτωση διαφέρει. Ο Ν.9/1965 είναι μία νομοθεσία στην οποίαν στο Μέρος VIΑ αυτής, ο νομοθέτης μέσα από τις πρόνοιες του έχει καθορίσει συγκεκριμένα τη μέθοδο επίδοσης εγγράφων. Μάλιστα το σημερινό καθεστώς του Μέρος VIΑ, όπως αυτό τροποποιήθηκε πρόσφατα, θέτει μέθοδο επίδοσης εγγράφων με προτεραιότητα. Μελέτη του νομικού καθεστώτος ενημέρωσης τέτοιων περιπτώσεων που ίσχυε πριν από την τροποποίηση των προνοιών του άρθρου 44ΙΕ, καταδεικνύει ότι στο παρελθόν υπήρχε η διαζευκτική δυνατότητα. Η διατύπωση της έννοιας της 'επίδοσης' έλεγε ρητά παράδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης ή επικοινωνίας είτε µε συστηµένη επιστολή µε είτε με ιδιωτική επίδοση. Με τον τροποποιητικό νόμο 87(Ι)/2018 ο ορισμός και η νομική σημασία της 'επίδοσης' διαφοροποιήθηκε. Η διαζευκτική δυνατότητα πλέον καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με τη φράση 'και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό', πράγμα που έκδηλα φανερώνει την πρόθεση του νομοθέτη. Συνεπώς η αποστολή ειδοποίησης απευθείας με ιδιώτη επιδότη χωρίς προηγουμένως να επιχειρηθεί αποστολή με συστημένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου δεν συνιστά νομότυπη επίδοση αφού δεν συνάδει με την πρόθεση του νομοθέτη και δεν ικανοποιεί την νομική έννοια και σημασία της 'επίδοσης' που καλύπτονται από τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ. Με κάθε σεβασμό στη συνήγορο των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων η ερμηνεία που δίδει στη λέξη «εφικτό» (σελίδες 21-22 γραπτής αγόρευσης συνηγόρου Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων) στερείται λογικής και κατ' επέκτασης ερείσματος και ως εκ τούτου δεν γίνεται δεκτή. Η σημασία της φράσης 'και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό' προϋποθέτει προσπάθεια που δεν οδηγεί σε αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τον νομοθέτη, η δοκιμασία της συστημένης αποστολής με ταχυδρομείο που δεν καταφέρνει να οδηγήσει σε παράδοση, δίδει την ευκαιρία για πραγματοποίηση ιδιωτικής επίδοσης ή ακόμη για οποιαδήποτε άλλη υποκατάστατη μορφή επίδοσης μετά από σχετικό διάταγμα του δικαστηρίου. Η ερμηνεία νομοθεσιών αποτέλεσε αντικείμενο πλούσιας κυπριακής νομολογίας. Στην υπόθεση Νικολάου ν. Total Properties Ltd κ.ά.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1358, σημειώθηκαν τα εξής: «Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. Δημοκρατίας

(2002)3 Α.Α.Δ. 528, στη σελ. 533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. ν. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας ν. Δημοκρατίας

(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348).» Επίσης στην πρόσφατη υπόθεση Marios Nikolaou Developers Ltd κ.ά., Πολιτική Αίτηση Αρ. 101/2018, ημερομηνίας 14.08.18 επισημαίνονται τα εξής: «Είναι νομολογιακά γνωστό ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 A.Α.Δ. 1903).» Εδώ δεν ακολουθήθηκε ο σκοπός του νομοθέτη και κατ' επέκταση το πνεύμα του νόμου, χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση ή να παρουσιαστούν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η μέθοδος της ιδιωτικής επίδοσης που χρησιμοποιήθηκε επιλέγηκε εναλλακτικά επειδή δεν ήταν εφικτό να γίνει επίδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου, ως απαιτείται ρητά και επιτακτικά από τις πρόνοιες του Μέρους VIA. Δεν διαφεύγει της προσοχή μου η θέση των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων ότι ο Αιτητής-Εφεσείοντας έχει το βάρος να αποδείξει ότι υπήρξε επίδοση και ότι αυτή πάσχει, πράγμα που κατά τη γνώμης τους απέτυχε να αποσείσει. Προσεκτική μελέτη της αίτηση-έφεσης μαζί με τα έγγραφα που την υποστηρίζουν, καθιστά αντιληπτό ότι ο Αιτητής-Εφεσείοντας ισχυρίζεται ότι η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει νόμιμα και/ή νομότυπα αποσταλεί στον ίδιο και στα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως καθορίζεται από τις διατάξει του Ν.9/1965. Αυτός είναι ο μοναδικός λόγος επί του οποίου προωθείται η παρούσα αίτηση-έφεση. Ουσιαστικά αυτό που ο Αιτητής-Εφεσείοντας ισχυρίζεται είναι ότι δεν του επιδόθηκε η προσβαλλόμενη ειδοποίηση σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ν.9/1965, δηλαδή ότι δεν υπήρξε δέουσα επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Η μη δέουσα επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», όπως ήδη λέχθηκε, αποτελεί ένα από τους αναγνωρισμένους από τη νομοθεσία λόγους έφεσης. Ο Αιτητής-Εφεσείοντας προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η εν λόγω ειδοποίηση δεν του έχει παραδοθεί με συστημένη αποστολή ταχυδρομείου που είναι η κατά προτεραιότητα πρώτη επιλογή του νομοθέτη. Αυτό, ως γεγονός, είναι παραδεκτό από τους Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητους. Ακόμη το ότι η παράδοση της προσβαλλόμενης επίδοσης πραγματοποιήθηκε με ιδιωτική επίδοση, αποτελεί κοινό έδαφος των μερών. Το αν η επίδοση της προσβαλλόμενης ειδοποίησης ήταν η δέουσα, είναι ζήτημα που καλούνται οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι να αποδείξουν. Εφόσον η εκδοχή που οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι προβάλλουν είναι ότι η συστημένη αποστολή με ταχυδρομείο, ως μέθοδος επίδοσης, ήταν μη εφικτή, καλούνται να την αποδείξουν στη βάση στοιχείων που θα προσκομίσουν. Οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι είναι αυτοί που πρέπει να δώσουν εξήγηση γιατί επέλεξαν να παρακάμψουν τη μέθοδο επίδοσης που αποτελεί την πρώτη επιλογή του νομοθέτη. Τούτο εξάλλου συνάδει και με τη λογική αφού αυτοί είναι το μόνο πρόσωπο που είναι σε θέση να γνωρίζει το λόγο που επέλεξαν να προβούν στο συγκεκριμένο τρόπο επίδοσης της επίμαχης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Οι Καθ' ων η αίτηση παρουσιάζουν διάφορους λόγους που κατά τη γνώμη τους κατέστησαν ανέφικτη την επίδοση με συστημένη αποστολή μέσω ταχυδρομείου και κατ' επέκταση δικαιολογούν την ενέργεια για επίδοση την προσβαλλόμενης ειδοποίησης με ιδιώτη επιδότη. Οι λόγοι που επικαλέστηκαν ήταν η ανάγκη προστασίας του προσωπικού τους από την πανδημία κορονοϊού, η αποφυγή δημιουργίας συνωστισμού ατόμων στο ταχυδρομείο και επειδή η αποστολή μέσω ταχυδρομείου είναι χρονοβόρα διαδικασία αμφιβόλου αποτελέσματος. Με κάθε σεβασμό τους Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητους η πιο πάνω θέση τους στερείται ερείσματος. Ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου που να καταδεικνύει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της αποστολής της επίδικης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» υπήρχε απαγόρευση ή περιορισμός στη διακίνηση των πολιτών ένεκα της πανδημίας του κορονοϊού. Οι εν λόγω αναφορές τους συνιστούν αυθαίρετες σκέψεις που συγκρούονται ευθέως με τον σκοπό του νομοθέτη. Την ίδια στιγμή οι αναφορές τους αυτές προς απόρριψη της μεθόδου του ταχυδρομείου έρχονται σε αντίφαση με την ενέργεια του να χρησιμοποιήσει υπηρεσίες ιδιώτη επιδότη, χωρίς έτσι να δικαιολογείται η χρησιμοποίηση της εν λόγω μεθόδου κατ' επίκληση των ιδίων λόγων προς εξυπηρέτηση του ιδίου σκοπού κάτω από τις ίδιες επικρατούσες συνθήκες. Σε κάθε περίπτωση οι υπηρεσίες του ταχυδρομείου κατά τον ουσιώδη χρόνο λειτουργούσαν για να εξυπηρετούν το κοινό. Σε τελευταία ανάλυση παραμένει ως γεγονός ότι ουδεμία προσπάθεια υπήρξε από τους Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητους για συστημένη αποστολή της προσβαλλόμενης ειδοποίησης για να μπορούσε να είχε διαπιστωθεί, ως δοκιμασμένη μέθοδος επίδοσης, αν όντως δεν ήταν εφικτή ως είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων η θέση των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων στερείται θεμελίωσης και ως μετέωρη που παρέμεινε, είναι έκθετη σε απόρριψη. Υπό τις περιστάσεις, καταλήγω ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε δέουσα επίδοση της επίμαχης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» στον Αιτητή-Εφεσείοντα. Η μη δέουσα επίδοση της προσβαλλόμενης ειδοποίησης συμπαρασύρει και την έκδοση της υπό την έννοια ότι η δέουσα επίδοση προϋποθέτει νέα έκδοση. Κατά συνέπεια, αυτός ο λόγος έφεσης που έχει προωθηθεί είναι βάσιμος και ως εκ τούτου επιτυγχάνει. Ενόψει της επιτυχίας του πιο πάνω λόγου ένστασης, καθίσταται άνευ αντικειμένου η ενασχόληση μου με την πτυχή του λόγου έφεσης του Αιτητή-Εφεσείοντα που άπτεται του ζητήματος της δέουσας επίδοσης της προσβαλλόμενης ειδοποίησης στα ενδιαφερόμενα μέρη. Επίσης ένεκα της ίδιας εξέλιξης, παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων. Στη βάση του σκεπτικού που έχει αναλυθεί και ειδικότερα επί των διαπιστώσεων και συμπερασμάτων του δικαστηρίου, η υπό κρίση αίτηση-έφεση επιτυγχάνει. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 10.03.22, ως το σημείο (Α) της αίτησης-έφεσης. Η έκδοση του εν λόγω διατάγματος καθιστά αχρείαστη και συνάμα περιττή την έκδοση διατάγματος ως το σημείο (Β) της αίτησης-έφεσης. Είναι αυτονόητο ότι ο πλειστηριασμός που είχε οριστεί να διεξαχθεί στις 18.05.22 ακυρώνεται. Παράλληλα το σκεπτικό της παρούσας απόφασης και η κατάληξη του δικαστηρίου καλύπτουν τις αξιούμενες θεραπείες υπό τα σημεία (Γ) - (ΣΤ) αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων χωρίς να χρειάζεται να αναφερθεί οτιδήποτε περαιτέρω. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης-έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή-Εφεσείοντα και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων. (Υπ.) ............................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.