Bank of Cyprus Public Company Limited ν. F & P Polis Sandy Coast Ltd, Αρ. Αγωγής: 513/19, 10/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A59 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 513/19 Μεταξύ: Bank of Cyprus Public Company Limited, από την Λευκωσία και F & P Polis Sandy Coast Ltd (HE341133), από την Πάφο Ημερομηνία: 10.6.22 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα εταιρεία/Αιτήτρια: κκ Ηλ. Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη εταιρεία/Καθ' ης η αίτηση: κκ Π. Νεοφύτου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση η οποία υποβλήθηκε εκ μέρους της Ενάγουσας εταιρείας/Αιτήτριας, από τώρα και στο εξής «η Αιτήτρια», στις 29.9.21 με την οποία ζητούνται εναντίον της Εναγόμενης εταιρείας/Καθ' ης η αίτηση, από τώρα και στο εξής «η Καθ' ης η αίτηση», τα ακόλουθα διατάγματα: Διάταγμα του Δικαστηρίου δυνάμει του οποίου να απαγορεύεται στην Καθ' ης η Αίτηση και σε οποιονδήποτε από αυτούς και/ή στους αξιωματούχους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους εντολοδόχους και/ή στους εμπιστευματοδόχους και/ή στους εκδοχείς της, να εισπράττουν, άμεσα ή έμμεσα ενοίκια και/ή οποιοδήποτε μέρος αυτών, από οποιοδήποτε πρόσωπο αναφορικά με το ακίνητο με αρ. Εγγραφής 0/1ΧΧΧ6, Φ/Σχ. ΧΧ/ΧΧ, Τεμ. ΧΧ, το οποίο βρίσκεται στο χωριό ΧΧΧΧ, της Επαρχίας Πάφου, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή μέχρι άλλης διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στην Αιτήτρια να εισπράττει τα καταβλητέα ενοίκια και/ή μισθώματα από οποιονδήποτε μισθωτή και/ή ενοικιαστή του ακινήτου με αρ. Εγγραφής 0/1ΧΧΧ6, Φ/Σχ. ΧΧ/ΧΧ, Τεμ. ΧΧ, το οποίο βρίσκεται στο χωριό ΧΧΧΧ, της Επαρχίας Πάφου, και να τα καταθέτουν σε νέο, δεσμευμένο λογαριασμό ο οποίος θα δημιουργηθεί προς τον σκοπό αυτό σε πιστωτικό ίδρυμα της επιλογής της Αιτήτριας, με σκοπό να φυλάσσονται και/ή να διατηρηθούν εκεί μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή μέχρι άλλης διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου. Νοείται ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα δύνανται να λαμβάνει πληροφορίες σε σχέση με τον εν λόγω τραπεζικό λογαριασμό από την Αιτήτρια. Διαζευκτικά των πιο πάνω αιτητικών υπ' αριθμό Α και Β, Διάταγμα το οποίο να διατάττει την Καθ' ης η Αίτηση και/ή στους αξιωματούχους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους εντολοδόχους και/ή στους εμπιστευματοδόχους και/ή στους εκδοχείς της, να καταθέτουν σε νέο δεσμευμένο τραπεζικό λογαριασμό ο οποίος θα ανοιχθεί από αυτούς σε πιστωτικό ίδρυμα της επιλογής τους στην Κύπρο, τα στοιχεία του οποίου θα δώσουν στην Αιτήτρια, με σκοπό την κατάθεση και διατήρηση των εισπραχθέντων μισθωμάτων από οποιονδήποτε ενοικιαστή και/ή μισθωτή του ακινήτου με αρ. Εγγραφής 0/1ΧΧΧ6, Φ/Σχ. ΧΧ/ΧΧ, Τεμ. ΧΧ, το οποίο βρίσκεται στο χωριό ΧΧΧΧ, της Επαρχίας Πάφου, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή μέχρι άλλης διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου. Νοείται ότι η Αιτήτρια θα δύναται να λαμβάνει πληροφορίες σε σχέση με την κίνηση του εν λόγω τραπεζικού λογαριασμού, απευθείας από το πιστωτικό ίδρυμα στο οποίο διατηρείται ο λογαριασμός. Οποιοδήποτε άλλη θεραπεία ή διάταγμα το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και κατάλληλο υπό τις περιστάσεις. Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της ΧΧΧΧ Γεωργίου, από τώρα και στο εξής «η Γεωργίου», υπαλλήλου της Αιτήτριας και δεόντως εξουσιοδοτημένης από αυτήν να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση εκ μέρους και για λογαριασμό της. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, όπως τροποποιήθηκε, στο άρθρο 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, στην Δ.32, θθ.1-5 και Δ.48, θθ.1-3, 5, 8, 9 και 12, των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 22 του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9, όπως τροποποιήθηκε, στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η Καθ' ης η αίτηση είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης συσταθείσα στις 2.3.15 με έδρα την ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου. Στις 20.11.08 η Αιτήτρια συνήψε συμφωνία με κάποιον ΧΧΧΧ Kirin, από τώρα και στο εξής «ο Κιρίν», δυνάμει της οποίας χορήγησε στον Κιρίν δάνειο ύψους Ευρώ 441.000,00 σεντ με σκοπό την αγορά από τον Κιρίν ανεξάρτητης οικίας στο συγκρότημα κατοικιών ΧΧΧΧ Villas που ανεγέρθηκε επί του τεμαχίου γης με αριθμό εγγραφής 1ΧΧΧ6, Φ/Σχ ΧΧ/ΧΧ, τεμάχιο ΧΧ, στο ΧΧΧΧ, στο Λατσί, της επαρχίας Πάφου. Το εν λόγω δάνειο από τώρα και στο εξής θα αναφέρεται ως «το δάνειο» και η εν λόγω οικία ως «το ακίνητο». Αντίγραφο της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 20.11.08 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Ο Κιρίν συμφώνησε να αγοράσει το ακίνητο από την εταιρεία Golden Land Developers Ltd με πωλητήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 9.9.08, από τώρα και στο εξής «το πωλητήριο συμβόλαιο». Το πωλητήριο συμβόλαιο κατατέθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Ο Κιρίν προς εξασφάλιση των δανειακών υποχρεώσεών του προς την Αιτήτρια με συμφωνία εκχώρησης ημερομηνίας 20.11.08, από τώρα και στο εξής «η συμφωνία εκχώρησης», εκχώρησε προς όφελος της Αιτήτριας πλήρως και ανέκκλητα όλα τα δικαιώματά του τα οποία απορρέουν από το πωλητήριο συμβόλαιο. Δυνάμει της συμφωνίας εκχώρησης ο Κιρίν δεν δικαιούτο να αποξενώσει την κατοχή του ακινήτου χωρίς την συγκατάθεση της Αιτήτριας ή να συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία σχετικά με το ακίνητο. Αντίγραφο της συμφωνίας εκχώρησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Επειδή ο λογαριασμός δανείου παρουσίαζε καθυστερήσεις οι οποίες συνιστούσαν παράβαση των συμφωνηθέντων η Αιτήτρια τερμάτισε την διευκόλυνση και κατέστησε απαιτητό το oφειλόμεvo πoσό. Στην συνέχεια κίνησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την αγωγή με αριθμό 3ΧΧ3/1Χ εναντίον του Κιρίν και της πωλήτριας εταιρείας. Στις 29.3.16 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε απόφαση, από τώρα και στο εξής «η απόφαση», η οποία, μεταξύ άλλων, περιλάμβανε αναγνωριστικές αποφάσεις ότι δυνάμει της εκχώρησης ημερομηνίας 20.11.08 η Αιτήτρια είναι η αποκλειστική δικαιούχος όλων των δικαιωμάτων του Κιρίν που απορρέουν από το πωλητήριο συμβόλαιο περιλαμβανομένων (α) του δικαιώματος ακύρωσης του πωλητηρίου συμβολαίου, (β) του δικαιώματος απόσυρσης του πωλητηρίου συμβολαίου από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου, (γ) του δικαιώματος πώλησης του ακινήτου καθ' οιονδήποτε τρόπο και κάτω από οποιουσδήποτε όρους αποφασίσει η Αιτήτρια, (δ) του δικαιώματος μεταβίβασης του ακινήτου στο όνομά της και (ε) του δικαιώματος ανάκτησης ελεύθερης και κενής κατοχής του ακινήτου. Επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο της αγωγής με αριθμό 3ΧΧ3/1Χ του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και της απόφασης. Με την δήλωση μεταβίβασης ΠΧΧΧΧ/2ΧΧΧ ημερομηνίας ΧΧ.Χ.ΧΧ ενώπιον του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου η Αιτήτρια κατέστη εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης του. Η αγοραία αξία του ακινήτου υπερβαίνει τα Ευρώ 100.000,00 σεντ. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο της δήλωσης μεταβίβασης ΠΧΧΧΧ/2ΧΧΧ ημερομηνίας ΧΧ.Χ.ΧΧ. Μετά την εξασφάλιση της απόφασης η Αιτήτρια προέβη σε έρευνα από την οποία ανακάλυψε ότι ο Κιρίν κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας εκχώρησης ενοικίασε το ακίνητο στην Καθ' ης η Αίτηση. Στις 7.9.18 η Αιτήτρια απέστειλε στην Καθ' ης η Αίτηση επιστολή με την οποία καλούσε την Καθ' ης η Αίτηση να παραδώσει την ελεύθερη και κενή κατοχή του ακινήτου, αφενός, λόγω της απόφασης, αφετέρου, λόγω του ότι και σύμφωνα με το εκχωρητήριο έγγραφο αποκλειστική δικαιούχος του πωλητηρίου εγγράφου είναι η Αιτήτρια η οποία ουδέποτε συγκατατέθηκε ή υπέγραψε συμφωνία ενοικίασης του ακινήτου. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 7.9.
- Λόγω του ότι η Καθ' ης η Αίτηση αρνήθηκε να παραδώσει την ελεύθερη και κενή κατοχή του ακινήτου η Αιτήτρια στις 25.10.18 απέστειλε νέα επιστολή στην Καθ' ης η Αίτηση με την οποία, μεταξύ άλλων, πληροφορούσε την Καθ' ης η Αίτηση ότι η συμφωνία ενοικίασης τερματίζονταν και καλούσε εκ νέου την Καθ' ης η Αίτηση όπως παραδώσει ελεύθερη και κενή κατοχή του ακινήτου. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνήθηκε και πάλι να παραδώσει την ελεύθερη και κενή κατοχή του ακινήτου και κάλεσε την Αιτήτρια όπως της δώσει τα στοιχεία του τραπεζικού λογαριασμού στον οποίο θα κατέβαλε τα οφειλόμενα ενοίκια με βάση την συμφωνία ενοικίασης που είχε υπογράψει με τον Κιρίν. Συνεπεία της άρνησης της Καθ' ης η Αίτηση να παραδώσει την ελεύθερη και κενή κατοχή του ακινήτου η Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνει διατάγματα με τα οποία να διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση να παραδώσει την ελεύθερη και κενή κατοχή του ακινήτου καθώς και να καταβάλει αποζημιώσεις ως ενδιάμεσα οφέλη για τις ζημιές ή/και απώλειες που υπόκειται λόγω της παράνομης επέμβασης της Καθ' ης η Αίτηση επί του ακινήτου ή και λόγω της παράνομης κατοχής του ακινήτου από την Καθ' ης η Αίτηση. Στην παρούσα αγωγή η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε Υπεράσπιση με την οποία, μεταξύ άλλων, ισχυρίζεται ότι δυνάμει των προνοιών της συμφωνίας ενοικίασης που υπέγραψε με τον Κιρίν προχώρησε από το 2016 σε συμφωνία αποκλειστικής υπενοικίασης του ακινήτου με τουριστικό γραφείο η οποία ανανεώνεται κάθε έτος μέχρι το
- Περαιτέρω με την Υπεράσπιση της η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι για τα έτη 2020-2025 υπέγραψε συμφωνητικό έγγραφο για την υπενοικίαση του ακινήτου για το ποσό των Ευρώ 23.000,00 σεντ ανά έτος. Από έρευνα στην οποία προέβη η Αιτήτρια στο διαδίκτυο εξακριβώθηκε ότι οι ισχυρισμοί της Καθ' ης η Αίτηση για υπενοικίαση του ακινήτου σε τουριστικό γραφείο είναι αληθείς και δη ότι το ακίνητο τίθεται προς τουριστική ενοικίαση από την εταιρεία ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Ltd. Τα αποτελέσματα της έρευνας επισυνάπτoνται ως Τεκμήριο
- Τα δικαιώματα του πωλητηρίου συμβολαίου εκχωρήθηκαν από τον Κιρίν στην Αιτήτρια με αποτέλεσμα η συμφωνία ενοικίασης που υπέγραψε ο Κιρίν με την Καθ' ης η Αίτηση να είναι άκυρη και χωρίς οποιαδήποτε νομική ισχύ. Περαιτέρω τα οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό έξοδα στα οποία προέβη η Καθ' ης η Αίτηση για την ολοκλήρωση του ακινήτου δεν νομιμοποιούν την συμφωνία ενοικίασης μεταξύ του Κιρίν και της Καθ' ης η αίτηση. Οι απαιτήσεις της Καθ' ης η Αίτηση δύνανται να διεκδικηθούν από τον Κιρίν ο οποίος υπέγραψε την συμφωνία ενοικίασης με την Καθ' ης η αίτηση χωρίς να είναι ο δικαιούχος του ακινήτου. Η Καθ' ης η Αίτηση αντί να παραδώσει στην Αιτήτρια την ελεύθερη και κενή κατοχή του ακινήτου διατήρησε και εξακολουθεί να διατηρεί ετσιθελικά και εκμεταλλευόμενη τον χρόνο που θα παρέλθει μέχρι την εκδίκαση της αγωγής την κατοχή του ακινήτου. Μάλιστα προχώρησε και στην υπενοικίαση του. Συνέπεια της πιο πάνω συμπεριφοράς της Καθ' ης η αίτηση η Αιτήτρια αδυνατεί να εκμεταλλευτεί την περιουσία της και υπόκειται σε ζημιά ίση με το αγοραίο ενοίκιο του ακινήτου, προδήλως, εννοείται η ενοικιαστική αξία του ακινήτου, η οποία σύμφωνα με έκθεση που ετοίμασε η εταιρεία Chapa Homes LLC, Property Consultants, Chartered Surveyors (Valuers) & Civil Engineers ανέρχεται σε Ευρώ 17.000,00 σεντ ετησίως, ήτοι σε Ευρώ 1.416,66 σεντ μηνιαίως. Αντίγραφο της έκθεσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Τα πιο πάνω γεγονότα αποκαλύπτουν καλή βάση αγωγής και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αξίωσης της Αιτήτριας. Η Καθ' ης η Αίτηση κατέχει το ακίνητο δυνάμει παράνομης και άκυρης συμφωνίας ενοικίασης. Από έρευνα που διεξήγαγε η Αιτήτρια στο ηλεκτρονικό αρχείο του Εφόρου Εταιρειών προέκυψε ότι υπάρχουν καταχωρημένες εξελεγμένες οικονομικές καταστάσεις της Καθ' ης η Αίτηση μέχρι το έτος
- Από τις πιο πάνω οικονομικές καταστάσεις προκύπτει ότι η Καθ' ης η Αίτηση το έτος 2015 παρουσίαζε ζημιές ύψους Ευρώ 7.704,00 σεντ, το έτος 2016 κέρδη ύψους Ευρώ 30.155,00 σεντ, το έτος 2017 κέρδη ύψους Ευρώ 25.055,00 σεντ, το έτος 2018 κέρδη ύψους Ευρώ 17.189,00 σεντ και το έτος 2019 ζημιά ύψους Ευρώ 417,
- Αντίγραφα οικονομικών καταστάσεων της Καθ' ης η Αίτηση που φαίνονται τα κέρδη και οι ζημιές της για τα έτη 2015-2019 ως αυτά έχουν εκτυπωθεί από το ηλεκτρονικό αρχείο του Εφόρου Εταιρειών επισυνάπτονται ως δέσμη η οποία σημειώνεται ως Τεκμήριο
- Όπως προκύπτει από τις πιο πάνω οικονομικές καταστάσεις τα εισοδήματα της Καθ' ης η Αίτηση είναι κυμαινόμενα, κατά το έτος δε 2019 η Καθ' ης η αίτηση δεν είχε κέρδος, αλλά ζημιά. Η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η Αίτηση σε συνδυασμό με την εν γένει κακόβουλη συμπεριφορά της και ειδικότερα με το να εμμένει στην κατοχή και χρήση του ακινήτου στην βάση μιας παράνομης και/ή άκυρης συμφωνίας ενοικίασης καθιστά αναγκαία την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ούτως ώστε να διασφαλιστεί ότι η Αιτήτρια σε περίπτωση επιτυχίας της αξίωσης της θα μπορεί να αποζημιωθεί τουλάχιστο εν μέρει. Επιπλέον η Καθ' ης η Αίτηση εις βάρος των δικαιωμάτων της Αιτήτριας απολαμβάνει την κατοχή του ακινήτου και καρπούται ετησίως ποσό ύψους Ευρώ 23.000,00 σεντ χωρίς να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό στην Αιτήτρια με αποτέλεσμα σε περίπτωση που η Αιτήτρια πετύχει στην αγωγή της η Καθ' ης η αίτηση να αδυνατεί να αποκαταστήσει τουλάχιστο εν μέρει την οικονομική ζημιά που υπόκειται συνέπεια της συμπεριφοράς της Καθ' ης η Αίτηση. Σε περίπτωση που η Αιτήτρια πετύχει στην αγωγή της, αυτή, δεν είναι διασφαλισμένη. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για κατάθεση των ενοικίων από την υπενοικίαση του ακινήτου σε δεσμευμένο λογαριασμό είναι απολύτως αναγκαία καθότι σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο η Καθ' ης η Αίτηση να τα αποξενώσει και η Αιτήτρια να μην μπορεί να εκτελέσει την απόφαση που θα εξασφαλίσει υπέρ της και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση με αποτέλεσμα να υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη και ζημιά. Από την άλλη σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη ή ζημιά αφού τα χρήματα θα βρίσκονται κατατεθειμένα στον δεσμευμένο λογαριασμό και ως εκ τούτου σε περίπτωση απόρριψης της απαίτησης της Αιτήτριας και επιτυχίας της ανταπαίτησης της Καθ' ης η Αίτηση η τελευταία θα μπορεί να εισπράξει τα εν λόγω ποσά. Περαιτέρω, οποιαδήποτε τυχόν ζημιά υποστεί η Καθ' ης η Αίτηση από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση αποζημιώσεων καθότι η Αιτήτρια ως τραπεζικό ίδρυμα που είναι έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό ήθελε επιδικαστεί εναντίον της. Με την υπό κρίση αίτηση η Αιτήτρια δεν επιζητεί την πρόωρη εκτέλεση των αξιώσεων της, αλλά την δέσμευση και διατήρηση των εισπραχθέντων ενοικίων για όσο χρόνο διαρκεί η αγωγή. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει φανερά υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων αφού με αυτό τον τρόπο θα εξασφαλιστεί ότι αμφότερα τα μέρη θα μπορούν να απολαύσουν τους καρπούς της επιτυχίας τους και ουδείς δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη και ζημιά. Η προθυμία της Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει στην Αιτήτρια το ενοίκιο που προβλέπονταν στην συμφωνία ενοικίασης που υπέγραψε με τον Κιρίν δεν αποτελεί λόγο απόρριψης της υπό κρίση αίτησης αφού το ύψος του εν λόγω ενοικίου είναι μόνο Ευρώ 600,00 σεντ το οποίο είναι κατά πολύ μικρότερο από την ενοικιαστική αξία του ακινήτου και της ζημιάς που υπόκειται η Αιτήτρια. Η δέσμευση του συνόλου των ενοικίων που λαμβάνει η Καθ' ης η Αίτηση είναι απολύτως δικαιολογημένη αφού από τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτει ξεκάθαρα ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν νομιμοποιείται με οποιοδήποτε τρόπο να πλουτίζει από την παράνομη κατοχή του ακινήτου ενώ σε κάθε περίπτωση η ζημιά της Αιτήτριας που προκαλείται από την Καθ' ης η Αίτηση χρονολογείται από τον Μάρτιο του 2016 με αποτέλεσμα η διαφορά του αγοραίου ενοικίου με το ποσό που θα καταβληθεί από τον υπενοικιαστή μέχρι το 2025 που λήγει η συμφωνία υπενοικίασης θα είναι μικρότερη από το ποσό των αποζημιώσεων που θα επιδικαστούν προς όφελος της Αιτήτριας σε περίπτωση επιτυχίας της αξίωσης της. Υπό το φως όλων των πιο πάνω είναι ορθό, δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως το Δικαστήριο ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Εναγόμενης εταιρείας/Καθ' ης η αίτηση. Με Ειδοποίηση Ένστασης που καταχωρήθηκε εκ μέρους της προβάλλονται 28 λόγοι ένστασης. Η Ειδοποίηση Ένστασης συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧ Παπαευσταθίου, διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση και εξουσιοδοτημένου από την Καθ' ης η αίτηση να προβεί στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση για λογαριασμό της. Παρατίθενται οι λόγοι ένστασης: Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, όπως τροποποιήθηκε, για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων Τα αιτούμενα διατάγματα δεν δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθούν Υπάρχει αδικαιολόγητη και/ή υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε Τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα ισοδυναμεί με μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης και/ή τυχόν μελλοντικής δικαστικής απόφασης, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο Η Καθ' ης η αίτηση έχει ήδη προτείνει να καταβάλλει τα ενοίκια στην Αιτήτρια αντί στον Κιρίν και η Αιτήτρια το αγνόησε Το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει επί της ουσίας της υπόθεσης, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο. Το Δικαστήριο καλείται να αποδώσει σε ενδιάμεσο στάδιο θεραπεία που μπορεί να αποδοθεί μόνο μετά την τελική εκδίκαση της υπόθεσης Αμφισβητούνται ζητήματα που σχετίζονται με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου ακινήτου, που αποτελούν επίδικα ζητήματα στην αγωγή Τα ποσά ενοικίασης και/ή υπενοικίασης δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής Τα ισχυριζόμενα ενοίκια και/ή μελλοντικά ενοίκια δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής Η υπό κρίση αίτηση είναι ανεπίτρεπτη διότι χρησιμοποιείται σαν μέτρο εκτέλεσης πριν την έκδοση της οποιασδήποτε απόφασης Τα οποιαδήποτε τυχόν ενοίκια τα οποία εισπράττει η Καθ' ης η αίτηση από υπενοικίαση αποτελούν ιδιοκτησιακό δικαίωμα της Καθ' ης η αίτηση και όχι της Αιτήτριας αφού η δεύτερη εάν ήταν όντως η ιδιοκτήτρια του ακινήτου θα δικαιούτο να λαμβάνει μόνο τα ποσά ενοικίων που καταβάλλει η Καθ' ης η αίτηση. Η Αιτήτρια ουδέποτε θα δικαιούνταν στα ποσά της υπενοικίασης Τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα προκαλέσει την μεταβολή του status quo και/ή τα αιτούμενα διατάγματα δεν είναι συντηρητικά αλλά παρεμβατικά και προστακτικά Δεν καταδεικνύεται κανένας λόγος γιατί το οιοδήποτε εγειρόμενο με την υπό κρίση αίτηση ζήτημα να μην εκδικαστεί μετά από την ακρόαση της ουσίας της αγωγής Δεν πληρούται η προϋπόθεση του υψηλού βαθμού βεβαιότητας για την έκδοση προστακτικού διατάγματος Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων Δεν τεκμηριώνονται και/ή δεν καταδεικνύονται οποιεσδήποτε ειδικές ή εξαιρετικές περιστάσεις Δεν αποδεικνύεται το κατεπείγον των αιτημάτων. Τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα προκαλέσει μεγάλη ζημιά στην Καθ' ης η αίτηση ενώ η μη έγκριση της αίτησης δεν θα προκαλέσει καμία ζημιά στην Αιτήτρια Πολλοί ισχυρισμοί των Αιτητών δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και δεν είναι παραδεχτοί Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και δεν είναι δίκαιη και/ή εύλογη η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων Υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην προώθηση των αιτημάτων που υποβάλει η Αιτήτρια με την υπό κρίση αίτηση Η αξία του επίδικου ακινήτου έχει αυξηθεί ένεκα ενεργειών της Καθ' ης η αίτηση και σε περίπτωση που η Αιτήτρια είναι ο επιτυχών διάδικος στην αγωγή θα λάβει το ακίνητο σε μεγαλύτερη αξία από ότι ήταν προηγουμένως. Επομένως δεν υπάρχει ανάγκη για την δέσμευση της οποιασδήποτε περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση για το σκοπό ικανοποίησης τυχόν απόφασης ήθελε εκδοθεί εναντίον της Η Καθ' ης η αίτηση θα μπορεί να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση που ήθελε εκδοθεί εναντίον της Η υπό κρίση αίτηση είναι πρόωρη και πρέπει να απορριφθεί Η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και/ή προωθείται με αλλότρια κίνητρα Η νομική βάση της υπό κρίση αίτησης είναι λανθασμένη. Ο Παπαευσταθίου αρνείται όλα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Γεωργίου. Θέση του είναι ότι στην απουσία δικαστικής απόφασης που να κηρύττει διαφορετικά η Καθ' ης η αίτηση νόμιμα ενοικίασε το ακίνητο από τον Κιρίν ο οποίος ήταν και/ή είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης του με συμφωνία ημερομηνίας 1.5.15 η οποία εξακολουθεί να είναι σε ισχύ. Η Καθ' ης η αίτηση νόμιμα προέβη στην υπενοικίαση του ακινήτου στην εταιρεία ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Ltd εφόσον λόγω της συμφωνίας της με τον Κιρίν δικαιούται να καρπώνεται της χρήσης του ακινήτου. Επειδή η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι είναι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου η Καθ' ης η αίτηση πρότεινε άνευ βλάβης μέσω επιστολής ημερομηνίας 4.9.18 η οποία απευθύνονταν προς την Αιτήτρια όπως καταβάλλει προς την Αιτήτρια αντί στον Κιρίν τα ενοίκια που προβλέπονται από την συμφωνία ημερομηνίας 1.5.15 και όπως παραδοθεί στην Καθ' ης η αίτηση επίσημη έρευνα από το Κτηματολόγιο σε σχέση με τα εμπράγματα βάρη του ακινήτου. Η Αιτήτρια, όμως, δεν ανταποκρίθηκε. Η εν λόγω επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Η δέσμευση μελλοντικών εισπράξεων υπό την μορφή ενοικίων δεν είναι δυνατή καθότι τα εν λόγω ποσά δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής και δεν είναι χρήματα που θα μπορούσε ποτέ να καρπωθεί η Αιτήτρια ακόμη και αν είναι όντως η ιδιοκτήτρια του ακινήτου αφού η υπενοικίαση αποτελεί συμφωνία μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση και της εταιρείας ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Ltd. Θα ήταν εντελώς παράλογο και άδικο να καταβάλλονται τα ποσά της υπενοικίασης προς την Αιτήτρια αφού η Αιτήτρια σε καμία περίπτωση δεν έχει δικαίωμα να λαμβάνει τα εν λόγω ποσά. Το Δικαστήριο δεν δύναται στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο να αποφασίσει το καθεστώς ιδιοκτησίας και κατοχής του ακινήτου, ούτε την εγκυρότητα ή μη της συμφωνίας ενοικίασης. Αλλά και αν ακόμη εδύνατο να αποφασίσει τα πιο πάνω ζητήματα το μοναδικό διάταγμα που θα μπορούσε λογικά να εκδοθεί στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης είναι διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Καθ' ης η αίτηση να καταβάλλει το ποσό του ενοικίου που προνοείται από την συμφωνία ημερομηνίας 1.5.15 στην Αιτήτρια αντί στον Κιρίν μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, κάτι που η Καθ' ης η αίτηση έχει ήδη εισηγηθεί στην Αιτήτρια. Η αξία του ακινήτου αυξήθηκε λόγω των μεγάλων επενδύσεων και εξόδων που έγιναν γι' αυτό από την Καθ' ης η αίτηση και τα οποία ανέρχονται στο ποσό των Ευρώ 54.000,00 σεντ περίπου. Συνεπώς σε περίπτωση που κριθεί ότι το ακίνητο είναι ιδιοκτησίας της Αιτήτριας, αυτό, θα έχει αυξημένη αξία λόγω των ενεργειών της Καθ' ης η αίτηση. Δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής, ούτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας αφού η Καθ' ης η αίτηση κατέχει το ακίνητο νόμιμα μετά που αυτό ενοικιάσθηκε στην Καθ' ης η αίτηση από τον Κιρίν. Εν πάση περιπτώσει η ιδιοκτησία και η κατοχή του ακινήτου θα πρέπει να κριθούν κατά την εκδίκαση της αγωγής και όχι στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο. Τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα διαταράξει την κατάσταση των πραγμάτων ως έχουν σήμερα αντί να την διατηρήσει. Επίσης με την υπό κρίση αίτηση αξιώνονται προστακτικά διατάγματα εναντίον της Καθ' ης η αίτηση τα οποία σε ενδιάμεσο στάδιο εκδίδονται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις και μόνο όταν είναι απόλυτα αναγκαίο, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Αν όντως ήταν απόλυτα αναγκαίο να λαμβάνει τα ενοίκια η Αιτήτρια τότε θα αποδεχόταν την αρχική πρόταση της Καθ' ης η αίτηση να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό του ενοικίου που προνοείται από την συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.5.
- Ο ισχυρισμός της Γεωργίου αναφορικά με την οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση είναι απορριπτέος καθότι η Καθ' ης η αίτηση είναι κερδοφόρα εταιρεία. Παρόλα αυτά, το εισόδημα που λαμβάνει η Καθ' ης η αίτηση από την υπενοικίαση του ακινήτου είναι πολύ σημαντικό για την εύρυθμη λειτουργία της ενόψει και των μεγάλων επενδύσεων στις οποίες αναφορικά με το ακίνητο. Συνεπώς σε περίπτωση έγκρισης της υπό κρίση αίτησης η ζημιά που θα επωμιστεί η Καθ' ης η αίτηση θα είναι πολύ μεγάλη και ίσως την «γονατίσει» οικονομικά. Αντίθετα, η Αιτήτρια καμία ζημιά δεν θα υποστεί από την μη έγκριση της υπό κρίση αίτησης και μπορεί να αναμένει την εκδίκαση της υπόθεσης για να διαγνωσθεί το οποιοδήποτε ιδιοκτησιακό της δικαίωμα. Επίσης αν η Αιτήτρια εξασφαλίσει απόφαση υπέρ της θα λάβει το επίδικο ακίνητο σε μεγαλύτερη αξία από ό,τι αυτό είχε προηγουμένως. Υπό το φως των πιο πάνω δεν δικαιολογείται η έγκριση της υπό κρίση αίτησης. Αναφορικά με την δυνατότητα της Καθ' ης η αίτηση να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας αντιπαραβάλλεται ότι η Καθ' ης η αίτηση ήταν πάντοτε πρόθυμη να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό του ενοικίου που προνοείται στην συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.5.
- Συνεπώς η υπό κρίση αίτηση προωθείται καταχρηστικά. Αυτό που ενδιαφέρει την Αιτήτρια είναι να λαμβάνει μελλοντικά εισοδήματα προς ικανοποίηση απόφασης που δεν έχει εκδοθεί. Ενόψει τούτου η υπό κρίση αίτηση είναι πρόωρη αφού επιζητείται η λήψη μέτρων εκτέλεσης για απόφαση που δεν έχει εκδοθεί. Τα ποσά των ενοικίων δεν θα αποξενωθούν παρά τους γενικόλογους και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς της Γεωργίου και η Καθ' ης η αίτηση θα έχει την δυνατότητα να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση εκδοθεί εναντίον της. Το γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι πρόθυμη να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των Ευρώ 600,00 σεντ μηνιαίως που είναι το ποσό ενοικίου που προνοείται από την συμφωνία ημερομηνίας 1.5.15 πρέπει από μόνο του να οδηγήσει αυτόματα στην απόρριψη της υπό κρίση αίτησης ως καταχρηστικής και επειδή δεν στηρίζεται σε αληθή στοιχεία. Η Αιτήτρια έχει την δυνατότητα να μετριάσει την ισχυριζόμενη ζημιά της αλλά δεν το πράττει και αντίθετα προχώρησε με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς απόρριψη της υπό κρίση αίτησης, σε περίπτωση δε που εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα η Καθ' ης η αίτηση θα αδικηθεί καθότι θα υποστεί μεγάλη ζημία. Υπάρχει αδικαιολόγητη και υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης αφού η αγωγή καταχωρήθηκε στις 4.6.19 και η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 29.9.21, ήτοι 2 και πλέον χρόνια μετά. Τα ενοίκια που αποτελούν το αντικείμενο των αιτουμένων διαταγμάτων δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής. Ακολουθεί ότι στην κρινόμενη περίπτωση το άρθρο 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, δεν έχει αυτοτέλεια οπότε η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να εξετασθεί ανεξάρτητα από τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, αλλά με βάση τις προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου (Βλ. Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231). Στην υπόθεση Stavros Hotels Apartments Ltd κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 ΑΑΔ 836 επιχειρήθηκε η δέσμευση των εισπράξεων τουριστικών διαμερισμάτων. Η αίτηση στηριζόταν στα άρθρα 4 και 9 του Κεφ. 6 και όχι στο άρθρο 32 του Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε. Το Εφετείο έκρινε ότι οι μελλοντικές εισπράξεις δεν αποτελούσαν αντικείμενο της αγωγής και, επομένως, η αίτηση δεν μπορούσε να εξετασθεί δυνάμει του άρθρου
- Από την στιγμή δε που η αίτηση δεν στηριζόταν και στο άρθρο 32, τότε, το διάταγμα δεν μπορούσε να εκδοθεί δυνάμει του άρθρου
- Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στο άρθρο 32 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, επί του οποίου βασίζεται η υπό κρίση αίτηση προνοεί ως ακολούθως: «
(1)Subject to any Rules of Court every Court, in the exercise of its civil jurisdiction, may, by order, grant an injunction (interlocutory, perpetual or mandatory) or appoint a receiver in all cases in which it appears to the Court just or convenient so to do, notwithstanding that no compensation or other relief is claimed or granted together therewith: Provided that an interlocutory injunction shall not be granted unless the Court is satisfied that there is a serious question to be tried at the hearing, that there is a probability that the plaintiff is entitled to relief and that unless an interlocutory injunction is granted it shall be difficult or impossible to do complete justice at a later stage .....................». Σε ελεύθερη μετάφραση: «
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού κάθε Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της πολιτικής του δικαιοδοσίας δύναται να εκδώσει απαγορευτικό διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές ή προστακτικό) ή να διορίσει παραλήπτη σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο κρίνει τούτο πρόσφορο και δίκαιο καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπεία και ότι εκτός εάν εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ..........................». Το πιο πάνω άρθρο ερμηνεύθηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση ΚΟΤ ν. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ 255 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Προσωρινά διάταγμα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό του Νόμου έχει εξετασθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις είναι: 1) H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, 2) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και 3) Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Odysseos, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. (Βλέπε επίσης την υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Πρέπει να τονίσουμε πως τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ». Η φρασεολογία της επιφύλαξης του άρθρου και η εισαγωγή σε αυτό των δυο από τα τρία ειδικά κριτήρια φαίνεται να συνδέεται με τα αποφασισθέντα στην Αγγλική υπόθεση Preston v. Luck
(1884)27 Ch D 497 στην οποία αποφασίσθηκε ότι για να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι με βάση τα ενώπιόν του γεγονότα υπάρχει πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης για παρεμπίπτον διάταγμα διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης η οποία προνοείται από την Διάταξη 39 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Ο διάδικος που ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος έχει το βάρος να αποδείξει ότι υφίστανται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 32. Οι τρεις προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά. Αν κριθεί ότι κάποια από αυτές δεν ικανοποιείται, τότε, προσωρινό διάταγμα δεν δύναται να εκδοθεί. Όμως σε ορισμένες περιπτώσεις που πέραν των τριών προϋποθέσεων υπάρχουν και ειδικά κριτήρια που διέπουν την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος, αυτά, θα πρέπει, επίσης, να ικανοποιούνται. Στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1993)1 ΑΑΔ 246 αναφέρθηκε ότι στην διαδικασία προσωρινού διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στην διαπίστωση κατά πόσο οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που ο Νομοθέτης έταξε στο άρθρο 32 του Ν.14/60 ικανοποιούνται. Δεν αποφασίζει την ουσία της υπόθεσης και πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (Βλ. American Cyanamid Co v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E R 504 (H.L.)). Ούτε και πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που τούτο είναι απόλυτα αναγκαίο, διαφορετικά, θα επηρεάζονταν δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο κρίνει από το στάδιο αυτό ως αναξιόπιστο. Στην υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263 αναφέρεται ενδεικτικά στις σελίδες 267-268 ότι οι διάδικοι στο στάδιο αυτό περιορίζονται στο κατά πόσο το διάταγμα θα πρέπει να εκδοθεί υπό το φως των προνοιών του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και των αρχών της Νομολογίας. Τα δικαιώματα των διαδίκων καθορίζονται αργότερα με την έκδοση της απόφασης η οποία θα είναι απόφαση επί της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο του προσωρινού διατάγματος. Το ορθό για τον Δικαστή είναι όπως στην απόφασή του για προσωρινό διάταγμα αποφεύγει να κάνει αναφορά σε θέματα που άπτονται της ουσίας της υπόθεσης για να αποφύγει με τον τρόπο αυτό να προδικάσει αναφορικά με αυτά. Η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων (Βλ. Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 AAΔ 788). Σύμφωνα με την υπόθεση Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd κ.α.
(1982)1 ΑΑΔ 557 η έννοια του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν προϋποθέτει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των έγγραφων προτάσεων (an arguable case on the strength of the pleadings) ή κάποιας γνωστής στο νόμο αιτίας αγωγής η οποία αν επιτύχει θα έχει ως συνέπεια την χορήγηση προς όφελος του ενάγοντα ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Όλα τα άλλα, όπως η διακρίβωση των δικαιωμάτων των διαδίκων, θα αναζητηθεί και θα προσδιορισθεί στο τελικό στάδιο της δίκης (Βλ. Φετοκάκης ν. Λ. Χριστοφή
(2006)1 ΑΑΔ 800). Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην νομική θεμελίωση της αξίωσης του αιτητή. Στο σύγγραμμα «Διατάγματα Injunctions», 1η έκδοση, σελ. 215 των Ερωτοκρίτου και Αρτέμη αναφέρονται τα ακόλουθα. Στο στάδιο αυτό η εξέταση εστιάζεται στην δύναμη των δικογράφων και στα όσα αντικειμενικά προκύπτουν από αυτά. Στα πλαίσια της εξέτασης κατά πόσο ο ενάγων κατέδειξε ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα δεν είναι «επιπόλαιο και ενοχλητικό» (Βλ. American Cyanamid Co v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E R 504) και ότι θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση την νομιμότητα των πράξεων του εναγόμενου. Το επίπεδο απόδειξης δεν είναι πολύ ψηλό. Αναμένεται από τον ενάγοντα μέσα από τα δικόγραφά του να εγείρει το αγώγιμό δικαίωμά του το οποίο ισχυρίζεται ότι παραβιάζει ο εναγόμενος και να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς του με στοιχεία που θα παραθέσει στην ένορκό του δήλωση. Όμως η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος δεν είναι αρκετή. Ο ενάγων θα πρέπει να παραθέσει και στοιχεία ότι ο εναγόμενος δεν έχει δικαίωμα να του παραβιάζει τα δικαιώματά του. Δεν χρειάζεται στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο να αποδείξει το ουσιαστικό του δικαιώματός του, αλλά να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις υπέρ της ύπαρξής του. Το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αποφασίσει τελεσίδικα ο,τιδήποτε σε αυτό το αρχικό στάδιο της υπόθεσης. Δεν αναμένεται να καταλήξει επί της εγκυρότητας των εκατέρωθεν νομικών ζητημάτων. Αυτά θα κριθούν τελεσίδικα στο τέλος της δίκης. Τα ουσιώδη γεγονότα όπως αυτά αποκαλύπτονται στην Έκθεση Απαίτησης αντανακλούνται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση και έχουν σε συντομία ως ακολούθως. Η Αιτήτρια δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 20.11.08 παραχώρησε δάνειο ύψους Ευρώ 441.000,00 σεντ σε κάποιον Κιρίν για την αγορά οικίας σε συγκρότημα κατοικιών. Ο Κιρίν είχε συμφωνήσει να αγοράσει την οικία από εταιρεία δυνάμει πωλητήριου συμβολαίου ημερομηνίας 9.9.08 το οποίο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Προς εξασφάλιση των δανειακών υποχρεώσεών του προς την Αιτήτρια ο Κιρίν με γραπτή συμφωνία εκχώρησης ημερομηνίας 20.11.08 εκχώρησε προς όφελος της Αιτήτριας πλήρως και ανέκκλητα όλα τα δικαιώματά του τα οποία απορρέουν από το πωλητήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 9.9.
- Δυνάμει των όρων της συμφωνίας εκχώρησης ο Κιρίν δεν δικαιούτο να αποξενώσει την κατοχή της οικίας χωρίς την συγκατάθεση της Αιτήτριας ή να συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία σχετικά με την οικία. Ο λογαριασμός δανείου παρουσίαζε καθυστερήσεις και η Αιτήτρια τερμάτισε το δάνειο και κατέστησε απαιτητό το oφειλόμεvo πoσό. Στην συνέχεια κίνησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την αγωγή με αριθμό 3ΧΧ3/1Χ εναντίον του Κιρίν και της πωλήτριας εταιρείας. Στις 29.3.16 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε, μεταξύ άλλων, αναγνωριστική απόφαση σύμφωνα με την οποία αναγνωρίζονταν ότι δυνάμει της εκχώρησης η Αιτήτρια είναι η αποκλειστική δικαιούχος όλων των δικαιωμάτων του Κιρίν που απορρέουν από το πωλητήριο συμβόλαιο περιλαμβανομένων του δικαιώματος πώλησης του ακινήτου, του δικαιώματος μεταβίβασής του στο όνομα της Αιτήτριας και του δικαιώματος ανάκτησης ελεύθερης και κενής κατοχής του. Με την δήλωση μεταβίβασης ΠΧΧΧΧ/2ΧΧΧ ημερομηνίας ΧΧ.Χ.ΧΧ η Αιτήτρια κατέστη εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης του. Ο Κιρίν κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας εκχώρησης και εν αγνοία της Αιτήτριας και χωρίς την συγκατάθεσή της ενοικίασε το ακίνητο στην Καθ' ης η αίτηση δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 1.5.
- Έτσι η Καθ' ης η αίτηση έλαβε χωρίς την έγκριση της Αιτήτριας την φυσική κατοχή της οικίας την οποία και εκμεταλλεύεται εμπορικά. Η συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.5.15 είναι «άκυρη και/ή ακυρώσιμη ως συναφθείσα από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα διάθεσης και/ή χωρίς οποιαδήποτε νομική συνέπεια προς όφελος» της Καθ' ης η αίτηση. Η Καθ' ης η αίτηση αρνήθηκε να παραδώσει την ελεύθερη και κενή κατοχή της οικίας παρά τις παρακλήσεις της Αιτήτριας με επιστολές ημερομηνίας 7.9.18 και 25.10.
- Με την τελευταία δε επιστολή η Αιτήτρια πληροφορούσε την Καθ' ης η αίτηση ότι η συμφωνία ενοικίασης τερματίζονταν. Η επέμβαση και/ή παραμονή της Αιτήτριας στην οικία δεν έχει οποιαδήποτε νόμιμη αιτία και η Καθ' ης η αίτηση είναι επεμβασίας (trespasser). Η Αιτήτρια υπόκειται ζημία για απώλεια κατοχής και/ή χρήσης της οικίας από τις 1.5.15 ύψους Ευρώ 2.000,00 σεντ μηνιαίως. Το ποσό των Ευρώ 2.000,00 σεντ είναι η ενοικιαστική αξία της οικίας. Η Αιτήτρια αξιώνει τα ακόλουθα: αναγνωριστική και/ή δηλωτική απόφαση ότι η συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.5.15 είναι εξ' υπαρχής άκυρη και/ή χωρίς οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα και/ή έχει τερματισθεί νόμιμα διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.5.15 απόφαση με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η Καθ' ης η αίτηση από την 1.5.15 μέχρι σήμερα κατέχει την οικία και/ή παρεμβαίνει σε αυτήν παράνομα και/ή αυθαίρετα και/ή χωρίς οποιαδήποτε νόμιμη αιτία διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Καθ' ης η αίτηση να άρει κάθε παράνομη επέμβαση στην οικία άμεσα ή σε χρόνο που θα καθορίσει το Δικαστήριο διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η Καθ' ης η αίτηση από του να επεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο στην οικία και διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την Καθ' ης η αίτηση να παραδώσει την οικία και τα κλειδιά της στην Αιτήτρια άμεσα και/ή εντός 3 ημερών από την επίδοση σε αυτήν του δικαστικού διατάγματος. Αξιώνει, επίσης, την επιδίκαση ενδιάμεσων κερδών ύψους Ευρώ 2.000,00 σεντ μηνιαίως από την 1.5.15 μέχρι την παράδοση της κατοχής της οικίας στην Αιτήτρια, γενικές αποζημιώσεις, νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Με την Υπεράσπισή της η Καθ' ης η αίτηση δεν αρνείται τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι ο Κιρίν εκμίσθωσε την οικία σε αυτήν δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 1.5.
- Μάλιστα ισχυρίζεται ότι δυνάμει των όρων της συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 1.5.15 και η Καθ' ης η αίτηση κατά το έτος 2016 προχώρησε σε συμφωνία αποκλειστικής υπενοικίασης της οικίας με τουριστικό γραφείο και συγκεκριμένα την εταιρεία ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Ltd η οποία ανανεώνεται κάθε έτος μέχρι το
- Για τα έτη 2020-2025 η Καθ' ης η αίτηση υπέγραψε συμφωνητικό έγγραφο για την υπενοικίαση της οικίας για το ποσό των Ευρώ 23.000,00 σεντ ανά έτος. Είναι θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι η Αιτήτρια δεν τερμάτισε νόμιμα και/ή νομότυπα το ενοικιαστήριο έγγραφο και ότι ο τερματισμός είναι παράνομος και/ή παράλογος και/ή καταχρηστικός και/ή πρόωρος. Αρνείται ότι είναι επεμβασίας και θέση της είναι ότι κατέχει την οικία δυνάμει έγκυρου ενοικιαστηρίου εγγράφου. Επιπλέον ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια ουδεμία ζημία υπέστη. Σύμφωνα με το άρθρο 43
(1)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, Κεφ. 148, όπως τροποποιήθηκε, παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή σε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο. Η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι ουσιαστικά αδίκημα εναντίον της κατοχής και όχι της κυριότητας του ακινήτου. Έτσι, οποιαδήποτε είσοδος σε ακίνητη ιδιοκτησία άλλου χωρίς την συγκατάθεση του κατόχου της ή χωρίς εξουσιοδότηση από τον Νόμο συνιστά παράνομη επέμβαση. Κατοχή σημαίνει πραγματική κατοχή (occupation) ή φυσικό έλεγχο της περιουσίας. Όποιος διαταράσσει αυτή την κατοχή μπορεί να εναχθεί για παράνομη επέμβαση. Σύμφωνα με το άρθρο 43
(2)το βάρος απόδειξης ότι η επίδικη πράξη δεν είναι παράνομη φέρει ο εναγόμενος. Το μέτρο των αποζημιώσεων για παράνομη κατοχή ακινήτου είναι η ενοικιαστική αξία του ακινήτου και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο παράνομος κάτοχος από την χρήση της γης ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη. Η καταβολή αποζημιώσεων με βάση τις πιο πάνω αρχές επιβάλλεται έστω και αν ο ιδιοκτήτης δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο ίδιος την περιουσία ή να την ενοικιάσει. Διατάγματα εκδίδονται με σκοπό να εμποδίσουν την συνέχιση ή επανάληψη της παράνομης επέμβασης. Με την αγωγή μπορούν να αξιώνονται αποζημιώσεις ταυτόχρονα με την έκδοση διατάγματος. Στην βάση όλων των πιο πάνω διαπιστώνεται ότι η Αιτήτρια έχει καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση και γνωστό στον Νόμο αγώγιμο δικαίωμα το οποίο δεν είναι ούτε επιπόλαιο, ούτε ενοχλητικό και το οποίο αν πετύχει θα έχει ως συνέπεια την χορήγηση προς όφελος της Αιτήτριας ουσιαστικής θεραπείας. Το αγώγιμο αυτό δικαίωμα είναι το σύνολο των γεγονότων που συνθέτουν το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης. Η Αιτήτρια μέσω των έγγραφων προτάσεών της κατέδειξε ότι η Καθ' ης η αίτηση παραβιάζει το δικαίωμα κατοχής της Αιτήτριας στο ακίνητο ούσα η τελευταία ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Συνεπεία τούτου ισχυρίζεται ότι η συμφωνία ενοικίασης μεταξύ του Κιρίν και της Καθ' ης η αίτηση είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή χωρίς οποιαδήποτε νομική ισχύ. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν θα αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης. Δεν αναμένεται να καταλήξει επί της εγκυρότητας των εκατέρωθεν νομικών ζητημάτων. Αυτά θα κριθούν τελεσίδικα στο τέλος της δίκης. Στην υπόθεση Μαίρη Νίκη Σεβαστού ν. Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού
(2002)1 ΑΑΔ 1980 κρίθηκε ορθή από το Εφετείο η προσέγγιση του πρωτόδικου δικαστή ότι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση προκύπτει όταν οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί παρουσιαζόμενοι είτε ως λογικοί είτε ως αναδυόμενοι από τα στοιχεία που εκατέρωθεν τίθενται θα πρέπει να αφεθούν να εξετασθούν τελεσίδικα κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Υπό το φως όλων των πιο πάνω έχω ικανοποιηθεί ότι η Αιτήτρια κατέδειξε ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και κατ' επέκταση, ότι η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Αναφορικά με την δεύτερη προϋπόθεση λέχθηκε στην υπόθεση Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd κ.α.
(1982)1 ΑΑΔ 557 που πιο πάνω μνημονεύεται ότι το μέτρο που απαιτείται για να αποσείσει ο αιτητής το βάρος να αποδείξει ότι δικαιούται θεραπείας δεν είναι πολύ μεγάλο αφού αυτός αρκεί να καταδείξει μόνο ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Για τον σκοπό αυτό το Δικαστήριο προβαίνει σε αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης του αιτητή («The Court must purport to make some evaluation . of the evidential strength of the case for the party applying for an injunction») και όχι σε αξιολόγηση της υπό αυτού προσαχθείσας μαρτυρίας (Βλ. Κώστας Ελευθερίου Κυρίσαββα ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Παντελούς Κωνσταντίνου Κιζ κ.α. ν. Χάρη Γεωργίου Κύζη ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαριτσούς Κωστή Κκίζη
(2001)1(Β) ΑΑΔ 1245). Η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα (mere possibility), αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd κ.α.
(1982)1 ΑΑΔ 557). Εξετάζοντας την πιθανότητα επιτυχίας δεν είναι επιθυμητό όπως το Δικαστήριο υπεισέλθει σε βάθος στα επίδικα θέματα. Δεν πρόκειται για την εκδίκαση της αγωγής. Εκείνο που το Δικαστήριο αναζητά στο στάδιο αυτό είναι ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Στην υπόθεση Milton Investment Co Ltd κ.α. ν. Dryden Group Ltd Πολιτική Έφεση 424/11, ημερομηνίας 27.3.14 τονίσθηκε ότι το Δικαστήριο όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει επί της ουσίας των εγειρόμενων επίδικων θεμάτων, αλλά δεν πρέπει να αφήνει «να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της». Επειδή δεν αναμένεται από το Δικαστήριο να προβεί σε ενδελεχή εξέταση της μαρτυρίας με σκοπό να αποφασίσει επί αμφισβητούμενων γεγονότων το επίπεδο δεν είναι ψηλό ούτε αναφορικά με την δεύτερη προϋπόθεση. Αυτό δεν σημαίνει ότι η προβολή και μόνο ενός ισχυρισμού θα θεωρηθεί αρκετή. Η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (Βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 ΑΑΔ 253). Η ικανοποίηση της δεύτερης προϋπόθεσης εξαρτάται από την συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως αυτή εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις. Η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Οι θέσεις της Αιτήτριας και της Καθ' ης η αίτηση έχουν παρατεθεί ανωτέρω. Το κατά πόσο ευσταθούν οι θέσεις της Αιτήτριας δεν θα κριθεί στο παρόν στάδιο. Η κρίση επί του βάσιμου της απαίτησης ή της υπεράσπισης δεν είναι το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι η διαπίστωση ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας. Με δεδομένο ότι το μέτρο είναι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων κρίνω ότι με τους ισχυρισμούς της, η αποδεικτική δύναμη των οποίων δεν εξασθένησαν από τους ισχυρισμούς του Παπαευσταθίου και, μάλιστα, σε βαθμό που να οδηγούν στην διαπίστωση περί μη ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας, η Αιτήτρια κατέδειξε ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αξίωσή της. Υπό το φως όλων των πιο πάνω έχω ικανοποιηθεί ότι ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση αναφέρονται τα ακόλουθα. Μια περίπτωση που εμπίπτει στην τρίτη προϋπόθεση είναι εκείνη κατά την οποία ο ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός στο μέλλον τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογισθεί έστω και με κάποια δυσκολία, τότε, δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης οπότε και δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Άλλη περίπτωση είναι εκείνη κατά την οποία η οικονομική κατάσταση του εναγόμενου είναι τέτοια που αν δεν εμποδισθεί η αποξένωση ακίνητης ή κινητής του περιουσίας θα είναι δύσκολο για τον ενάγοντα να εισπράξει το εξ' αποφάσεως χρέος αν η απόφαση είναι τελικά υπέρ του. Στην ένορκό της δήλωση η Γεωργίου κάνει αναφορά στις οικονομικές καταστάσεις της Καθ' ης η αίτηση οι οποίες βρίσκονται καταχωρημένες στο ηλεκτρονικό αρχείο του Εφόρου Εταιρειών. Από αυτές προκύπτει ότι κατά τα έτη 2015 και 2019 η Καθ' ης η αίτηση είχε ζημιά, ενώ κατά τα έτη 2016-2018 είχε κέρδη. Από τις εν λόγω καταστάσεις προκύπτει, επίσης, ότι τα κέρδη της Καθ' ης η αίτηση κατά τα κερδοφόρα έτη δεν ήταν μεγάλα. Πάντως από τους αριθμούς που παρουσιάζουν οι καταστάσεις δεν συνάγεται ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι τόσο φερέγγυα ώστε να είναι σε θέση να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση εκδοθεί εναντίον της αν συν τοις άλλοις αναλογισθεί κανείς ότι ως εταιρεία λογικά έχει έξοδα και δαπάνες. Επίσης δεν είναι γνωστό πώς αξιοποιήθηκαν και τα λίγα εκείνα κέρδη. Διαφωτιστική, όμως, για την οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση κρίνω πως είναι η αναφορά του Παπαευσταθίου στην ένορκό του δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση ότι το εισόδημα που λαμβάνει η Καθ' ης η αίτηση από την υπενοικίαση του ακινήτου είναι πολύ σημαντικό για την εύρυθμη λειτουργία της ενόψει και των μεγάλων επενδύσεων στις οποίες προέβη για το ακίνητο. Και ότι σε περίπτωση έγκρισης της υπό κρίση αίτησης η ζημιά που θα υποστεί η Καθ' ης η αίτηση θα είναι τέτοια που η Καθ' ης η αίτηση ίσως «γονατίσει» οικονομικά. Αφ' ης στιγμής η βιωσιμότητά της εξαρτάται από τα ενοίκια και δη από ένα ποσό της τάξης περίπου των Ευρώ 1.900,00 σεντ τον μήνα ίσως και περισσότερο - στην Υπεράσπισή της η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι το ετήσιο ενοίκιο ανέρχεται σε Ευρώ 23.000,00 σεντ - και χωρίς το ποσό αυτό η Καθ' ης η αίτηση μπορεί και να καταστραφεί οικονομικά όπως ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίζει ο Παπαευσταθίου στην ένορκό του δήλωση ακολουθεί ότι η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση δεν είναι καλή και, κατ' επέκταση, ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν θα είναι σε θέση να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση εκδοθεί στο μέλλον εναντίον της. Ενδεικτική είναι, επίσης, η αναφορά του Παπαευσταθίου ότι η Καθ' ης η αίτηση θα είναι σε θέση να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση εκδοθεί εναντίον της γιατί τα ενοίκια δεν θα αποξενωθούν. Ο ισχυρισμός περί μη αποξένωσης δεν είναι πειστικός αφ' ης στιγμής κατ' ομολογία του Παπαευσταθίου του ιδίου τα χρήματα αυτά είναι απαραίτητα για την εύρυθμη λειτουργία της Καθ' ης η αίτηση. Πράγμα που σημαίνει ότι θα αποξενωθούν. Υπό το φως όλων των πιο πάνω έχω ικανοποιηθεί ότι η Αιτήτρια κατέδειξε ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Και, επομένως, έχω ικανοποιηθεί ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση. Αφ' ης στιγμής πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσω τα αιτούμενα διατάγματα. Ο όρος «δίκαιο ή πρόσφορο» είναι συνώνυμος με τον όρο «ισοζύγιο της ευχέρειας» ο οποίος προέκυψε από τον Αγγλικό όρο «balance of convenience» (Βλ. American Cyanamid Co v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E R 504) και είναι προσδιοριστικός της ευρείας εξουσίας του Δικαστηρίου. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο ισοζυγίζει τις ιδιαίτερες ανάγκες των διαδίκων ή τον κίνδυνο αδικίας ο οποίος θα προκύψει αν φανεί ότι λανθασμένα χορηγήθηκε το παρεμπίπτον διάταγμα. Αποφασίζοντας κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους σχετικούς παράγοντες και να αποδώσει σε αυτούς την πρέπουσα βαρύτητα. Η βαρύτητα κάθε παράγοντα δεν είναι πάντα η ίδια και εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι διατάγματα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων, γνωστά ως Mareva injunctions. Η δυνατότητα έκδοσης τέτοιων διαταγμάτων εισήχθη στην Αγγλία το 1975 με νομολογιακή μεταβολή της ως τότε επικρατούσας πρακτικής η οποία δεν αναγνώριζε την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων για την δέσμευση περιουσιακών στοιχείων εναγομένου που δεν αποτελούσαν το αντικείμενο της αγωγής προς ικανοποίηση της τελικής απόφασης. Τέτοια παρεμπίπτοντα διατάγματα αποσκοπούν στο να εμποδίσουν προσωρινά τον εναγόμενο από του να αποξενώσει περιουσιακά του στοιχεία ή να τα μεταφέρει εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου προς υποβοήθηση μελλοντικής εκτέλεσης. Στόχος τους είναι η παγοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του εναγόμενου ώστε σε περίπτωση που ο ενάγων πετύχει στην αγωγή του η απόφαση να δύναται να ικανοποιηθεί. Ήταν η θέση της πλευράς της Καθ' ης η αίτηση η οποία διατυπώθηκε στην γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της ότι επειδή δεν καταδείχθηκε ότι υπάρχει κίνδυνος αποξένωσης και μεταφοράς των χρημάτων από τα ενοίκια στο εξωτερικό αφ' ης στιγμής πρωτίστως δεν υπάρχει ισχυρισμός προς την πιο πάνω κατεύθυνση στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση τα αιτούμενα διατάγματα δεν μπορούν να εκδοθούν. Προς υποστήριξη της θέσης της η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση επικαλέστηκε την υπόθεση Spidertrade Com Finance Limited v. Κώστα Χατζηγαβριήλ
(2003)1 ΑΑΔ 121 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα. Παρά το ότι το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, όπως τροποποιήθηκε, παρέχει εντός των εκεί ρητώς προσδιορισθέντων ορίων ευρεία διακριτική εξουσία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και παρά το ότι η άσκηση αυτής της εξουσίας πρέπει να διατηρείται ελαστική, ελεύθερη από τυπικούς κανόνες, εντούτοις, υπόκειται σε αρχές που αποβλέπουν σε διατήρηση της ισορροπίας στα δικαιώματα των διαδίκων. Η στέρηση μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης την οποία ο εναγόμενος θα υποστεί με την δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής δεν δικαιολογείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ήτοι σε εκείνες όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παραμείνει χωρίς αντίκρυσμα λόγω άμεσου, απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της αναμενόμενης απόφασης στην αγωγή. Αναμφίβολα σύμφωνα με την Νομολογία η διαπίστωση ύπαρξης άμεσου, απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό συγκαταλέγει την περίπτωση στις εξαιρετικές περιπτώσεις στις οποίες δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος παγοποίησης. Η Νομολογία, όμως, κατέδειξε ότι διάταγμα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων δύναται να εκδοθεί όχι μόνο στην περίπτωση που συντρέχει κίνδυνος απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό, αλλά και στην περίπτωση που συντρέχει κίνδυνος αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων εντός της δικαιοδοσίας. Η δεύτερη περίπτωση θεωρείται ως και η πρώτη εξαιρετική νοουμένου ότι ο ενάγων θα υποστεί μεγάλη αδικία αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Η πρώτη Κυπριακή υπόθεση στην οποία χορηγήθηκε διάταγμα τύπου Mareva στηριζόμενο στο άρθρο 32 είναι η υπόθεση Ναυτοδικείου Nemitsas Industries Ltd v. S & S Maritime Lines Ltd and others
(1976)1 CLR 302 η οποία αφορούσε σε περιουσιακά στοιχεία εντός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην πρωτόδικη του δικαιοδοσία δέσμευσε όλο το χρηματικό ποσό που ήταν κατατεθειμένο σε λογαριασμό των εναγόμενων 1 σε Κυπριακή τράπεζα. Οι εναγόμενοι 1 εμποδίσθηκαν, έτσι, να αποσύρουν οποιοδήποτε ποσό από τον εν λόγω λογαριασμό μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης. Ο φόβος των εναγόντων ήταν η αποξένωση (disposal) των χρημάτων και η μεταφορά τους εκτός της δικαιοδοσίας. Το Δικαστήριο στηρίχθηκε στο σκεπτικό των υποθέσεων Nippon Yusen Kaisha v. Karageorghis and Another
(1975)3 All E R 282 και Mareva Compania Naviera S.A. v. International Bulkcarriers S.A.
(1975)2 Lloyds Rep. 5 το οποίο βασίσθηκε στο άρθρο 45 του Supreme Court of Judicature (Consolidation) Act του 1925 το οποίο προσομοιάζει με το δικό μας άρθρο 32 του Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε. Όπως και το δικό μας άρθρο 32 έτσι και το Αγγλικό άρθρο 45 προνοούσε για έκδοση διατάγματος (injunction) όταν φαίνονταν ότι ήταν δίκαιο ή πρόσφορο (just or convenient) να εκδοθεί διάταγμα. Θέση των εναγόντων στην Nemitsas ήταν ότι το άρθρο 32 θα έπρεπε να ερμηνευθεί με τον ίδιο τρόπο που ερμηνεύθηκε από το Αγγλικό Δικαστήριο το άρθρο 45 στις δύο προαναφερόμενες υποθέσεις. Το Δικαστήριο συμφώνησε ότι ενόψει του πανομοιότυπου λεκτικού στα δυο άρθρα το άρθρο 32 θα έπρεπε να τύχει της ίδιας ερμηνείας. Κρίθηκε εν τέλει ότι τυχόν απόσυρση ή μετακίνηση των χρημάτων εκτός Κύπρου θα είχε σαν συνέπεια οι ενάγοντες να μην μπορούν να τα ανακτήσουν και, έτσι, να υποστούν μεγάλη αδικία την οποία το Δικαστήριο είχε την εξουσία να αποτρέψει. Στην υπόθεση Mareva Compania Naviera S.A. v. International Bulkcarriers S.A.
(1975)2 Lloyds Rep. 5 η ιδιοκτήτρια εταιρεία κίνησε αγωγή εναντίον των ναυλωτών για τα ναύλα. Λέχθηκε από τον Λόρδο Denning ότι αν υπάρχει κίνδυνος ο χρεώστης να αποξενώσει τα περιουσιακά του στοιχεία - στην παρούσα περίπτωση τα περιουσιακά στοιχεία ήταν χρήματα κατατεθειμένα σε τραπεζικό λογαριασμό - για να παρεμποδίσει την εκτέλεση απόφασης και το χρέος της εναγόμενης εταιρείας φαίνεται να είναι ακόμα οφειλόμενο το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδώσει παρεμπίπτον διάταγμα το οποίο να παρεμποδίζει τον εναγόμενο από του να αποξενώσει τα περιουσιακά αυτά στοιχεία. Κρίθηκε ότι η περίπτωση ήταν κατάλληλη για την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Ο κίνδυνος αποξένωσης των χρημάτων ή μεταφοράς τους εκτός δικαιοδοσίας ήταν υπαρκτός. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: «It seems to me that this is a proper case for the exercise of this jurisdiction. There is money in a bank in London which stands in the name of these time charterers. The time charterers have control of it. They may at any time dispose of it or remove it out of this country. If they do so, the shipowners may never get their charter hire». Σε ελεύθερη μετάφραση: Μου φαίνεται ότι αυτή είναι κατάλληλη περίπτωση για την άσκηση της εξουσίας αυτής. Υπάρχουν χρήματα σε τράπεζα του Λονδίνου επ' ονόματι των ναυλωτών. Οι ναυλωτές έχουν έλεγχο επί των χρημάτων αυτών. Αυτοί μπορούν ανά πάσα στιγμή να τα αποξενώσουν ή να τα μετακινήσουν έξω από αυτή την χώρα. Αν το κάνουν αυτό οι πλοιοκτήτες μπορεί και να μην εισπράξουν ποτέ τον ναύλο». Όπως φαίνεται από το πιο πάνω απόσπασμα η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου ενεργοποιείται όχι μόνο όταν υπάρχει κίνδυνος μεταφοράς των χρημάτων εκτός δικαιοδοσίας, αλλά και όταν υπάρχει κίνδυνος αποξένωσής τους (disposal) εντός της δικαιοδοσίας. Και είναι λογικό αφού και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι η αδυναμία εκτέλεσης μελλοντικής απόφασης υπέρ του ενάγοντα διά της εξαφάνισης της περιουσίας. Είτε με αποξένωση και εξαφάνιση του ποσού εντός της δικαιοδοσίας είτε διά της μεταφοράς του στο εξωτερικό. Ο Λόρδος Roskill υπογράμμισε ότι η πρακτική του παρελθόντος να μην εκδίδονται παρεμπίπτοντα διατάγματα τα οποία δεσμεύουν περιουσιακά στοιχεία που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής δεν πρέπει να διαταράσσεται εκτός αν υπάρχουν καλοί λόγοι. Καλός λόγος υπάρχει όταν ο ενάγων σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα θα υποστεί μεγάλη αδικία (grave injustice). Όπως είναι αντιληπτό το σκεπτικό αυτό έτυχε της επιδοκιμασίας του Δικαστηρίου στην υπόθεση Nemitsas. Οι Ερωτοκρίτου και Αρτέμης στο σύγγραμμά τους «Διατάγματα Injunctions», 1η έκδοση, σελ. 215 αναφέρουν ότι σε περιπτώσεις έκδοσης διαταγμάτων παγοποίησης ο αιτητής θα πρέπει να πείσει το Δικαστήριο εκτός από τις γενικές προϋποθέσεις και για τις ακόλουθες ειδικές προϋποθέσεις: ότι υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία, ότι υπάρχει κίνδυνος μετακίνησης ή αποξένωσής τους και ότι υπάρχει κίνδυνος μη ικανοποίησης τυχόν μελλοντικής απόφασης υπέρ του ενάγοντα ή για διευκόλυνση της εκτέλεσης της απόφασης για αποτροπή κατάχρησης. Στην παρούσα περίπτωση τα περιουσιακά στοιχεία είναι τα μελλοντικά ενοίκια. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση από την πλευρά της Καθ' ης η αίτηση ότι η τελευταία είναι λήπτης ενοικίων διά υπενοικίασης του ακινήτου. Αυτό είναι ισχυρισμός που προβάλλεται μέσω της Υπεράσπισης και, επίσης, το ανέδειξε με την ένορκό του δήλωση και ο Παπαευσταθίου στην οποία ο τελευταίος κάνει ρητά αναφορά για συμφωνία υπενοικίασης του ακινήτου με την εταιρεία Agni Travel Ltd. Στην δε Υπεράσπιση αναφέρεται ακόμα ότι το ύψος του ετήσιου ενοικίου ανέρχεται στα Ευρώ 23.000,00 σεντ. Αναφορικά με τον κίνδυνο αποξένωσης των ενοικίων υποδεικνύονται τα ακόλουθα. Στην ένορκο του δήλωση ο Παπαευσταθίου αναφέρει, ως ανωτέρω υποδείχθηκε, ότι η εύρυθμη λειτουργία της Καθ' ης η αίτηση εξαρτάται από τα ενοίκια που εισπράττει από την υπενοικίαση του ακινήτου. Αυτό σημαίνει ότι τα ενοίκια αυτά ξοδεύονται από την Καθ' ης η αίτηση ώστε η τελευταία να μπορεί να λειτουργήσει. Υπάρχει, επομένως, απτός και ορατός κίνδυνος αποξένωσης των ενοικίων αυτών. Χωρίς τα ενοίκια η Καθ' ης η αίτηση θα «γονατίσει» οικονομικά, πράγμα που σημαίνει ότι η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση δεν είναι καλή. Ακολουθεί ότι υπάρχει κίνδυνος μη ικανοποίησης τυχόν μελλοντικής απόφασης υπέρ της Αιτήτριας, κίνδυνος ο οποίος ενόψει του ορατού, ως χαρακτηρίσθηκε, κινδύνου αποξένωσης των ενοικίων κρίνεται εξίσου ορατός. Οι επιπτώσεις από την έκδοση ή μη ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος στους διαδίκους είναι ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Αναγνωρίζω ότι οι συνέπειες από την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων στην Καθ' ης η αίτηση θα είναι δυσμενείς. Διερωτώμαι, όμως, πόση βαρύτητα θα μπορούσε να έχει ο παράγοντας αυτός στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου την στιγμή που η Αιτήτρια κατέδειξε ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αξίωσή της. Στο σύγγραμμα των Ερωτοκρίτου και Αρτέμη «Διατάγματα Injunctions», 1η έκδοση αναφέρεται στην σελίδα 147 ότι ο παράγοντας των επιπτώσεων στον εναγόμενο αποκτά μεγαλύτερη ίσως ιδιαίτερη σημασία όταν ο ενάγων ικανοποιεί τις προϋποθέσεις οριακά και για κάποια ζητήματα το Δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες. Στην προκειμένη περίπτωση φρονώ πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Κρίνω ότι η Αιτήτρια κατέδειξε κάτι πιο ισχυρό από ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αξίωσή της. Το οποίο θα μπορούσε να αγγίζει και τα όρια του ισοζυγίου. Σημειώνεται ότι η επέμβαση στο ακίνητο από την Καθ' ης η αίτηση είναι παραδεκτή. Η Αιτήτρια κατέδειξε ότι δυνάμει της συμφωνίας εκχώρησης ο Κιρίν δεν δικαιούτο να αποξενώσει την κατοχή του ακινήτου χωρίς την συγκατάθεση της Αιτήτριας ή να συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία σχετικά με το ακίνητο. Κατέδειξε, επίσης, ότι δυνάμει δικαστικής απόφασης στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με αριθμό 3263/13 αναγνωρίσθηκε ως η αποκλειστική δικαιούχος του ακινήτου και αποκλειστική δικαιούχος, μεταξύ άλλων, του δικαιώματος πώλησης του ακινήτου καθ' οιονδήποτε τρόπο και κάτω από οποιουσδήποτε όρους αποφασίσει η ίδια, του δικαιώματος μεταβίβασης του ακινήτου στο όνομά της και του δικαιώματος ανάκτησης ελεύθερης και κενής κατοχής του ακινήτου. Το 2018 η Αιτήτρια κατέστη και εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης του ακινήτου. Με τα πιο πάνω δεδομένα κρίνω ότι τα περιθώρια για να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις στην Καθ' ης η αίτηση από την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων είναι υπό το φως και των λοιπών διαπιστώσεων του Δικαστηρίου στενά. Σε σχέση με παρεμπίπτοντα διατάγματα ο παράγοντας που αφορά στην συμπεριφορά των διαδίκων μπορεί να έχει καθοριστική σημασία στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο να αποφασίσει αν τελικά θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις η συμπεριφορά ενός εκ των διαδίκων μπορεί να ανατρέψει όλα τα υπόλοιπα δεδομένα. Η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση προβάλει ως λόγο ένστασης την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Στο σύγγραμμα των Ερωτοκρίτου και Αρτέμη «Διατάγματα Injunctions», 1η έκδοση αναφέρεται στην σελίδα 149 ότι το Δικαστήριο εξετάζει με προσοχή τους λόγους που προβάλει ο αιτητής για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση. Καθυστέρηση η οποία είναι ουσιαστική και αδικαιολόγητη ενδέχεται να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας ώστε να αποτρέψει την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Κρίσιμο στοιχείο για την παραχώρηση ενδιάμεσης θεραπείας είναι ο χρόνος πληροφόρησης του ενάγοντα για την δυνατότητά του να πετύχει την εν λόγω θεραπεία (Βλ. Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1 AAD 1475). Στο ίδιο σύγγραμμα αναφέρεται στις σελίδες 149-150 ότι οι επιπτώσεις από την καθυστέρηση είναι ακόμα ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της σοβαρότητας της καθυστέρησης. Οι επιπτώσεις από την καθυστέρηση θεωρούνται σοβαρές όταν προκαλούν αδικία στην άλλη πλευρά ή σε τρίτα πρόσωπα. Επίσης σοβαρές θεωρούνται στην περίπτωση που ο εναγόμενος πείσει το Δικαστήριο ότι η καθυστέρηση συνέβαλε ουσιαστικά στο να δημιουργηθεί η συγκεκριμένη κατάσταση πραγμάτων για την οποία παραπονείται ο αιτητής. Σημαντικός παράγοντας στον καθορισμό της σημασίας που θα αποδοθεί στον παράγοντα καθυστέρηση είναι κατά πόσο ο εναγόμενος εξαιτίας της καθυστέρησης έχει επηρεαστεί ή άλλαξε η θέση του ώστε να είναι άδικο να παρεμποδισθεί στις ενέργειές του. Πρόκειται, δηλαδή, για παράγοντες που δημιουργούν αδικία με αποτέλεσμα το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας αναπόφευκτα να οφείλει να τους λάβει υπόψη. Φαίνεται πως αφορμή για την υποβολή της υπό κρίση αίτησης είναι το περιεχόμενο της Υπεράσπισης με την οποία η Αιτήτρια για πρώτη φορά πληροφορήθηκε την υπενοικίαση του ακινήτου από την Καθ' ης η αίτηση και μάλιστα με ψηλό ενοίκιο. Είναι αυτά τα ενοίκια που η Αιτήτρια επιδιώκει να δεσμεύσει και είναι αυτά τα ενοίκια και δη το ύψος τους που αποτελούν αφορμή για την υποβολή της υπό κρίση αίτησης. Η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 27.1.20. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 29.9.21, ήτοι 1 χρόνο και 8 μήνες μετά την Υπεράσπιση. Η εξακρίβωση της πληροφορίας μέσω του διαδικτύου δεν είναι χρονοβόρα διαδικασία. Διαπιστώνεται, επομένως, καθυστέρηση στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης για την οποία δεν δόθηκε ικανοποιητική δικαιολογία από την πλευρά της Αιτήτριας. Θα ήταν, όμως, δίκαιο η καθυστέρηση αυτή να επηρεάσει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου; Φρονώ πως η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα πρέπει να είναι αρνητική. Και αυτό γιατί ο Παπαευσταθίου στην ένορκό του δήλωση δεν ισχυρίσθηκε ότι από την καθυστέρηση προκλήθηκαν οποιεσδήποτε επιπτώσεις στην Καθ' ης η αίτηση οι οποίες να προκαλούν και αδικία σε αυτήν. Ούτε παραπονείται ότι η καθυστέρηση συνέβαλε στο να δημιουργηθεί η συγκεκριμένη κατάσταση πραγμάτων για την οποία παραπονείται η Αιτήτρια ή ότι εξαιτίας της καθυστέρησης η Καθ' ης η αίτηση έχει επηρεαστεί ή έχει αλλάξει η θέση της ώστε να είναι άδικο τώρα να παρεμποδισθεί στις ενέργειές της. Άλλωστε η υπενοικίαση έγινε από το 2016, ήτοι πολύ πιο πριν πληροφορηθεί γι' αυτήν η Αιτήτρια. Από την καθυστέρηση δε επωφελήθηκε η Καθ' ης η αίτηση αφού εισέπραξε περισσότερα ενοίκια από ότι θα εισέπραττε αν η υπό κρίση υποβάλλονταν ενωρίτερα και το Δικαστήριο εξέδιδε ενωρίτερα τα αιτούμενα διατάγματα. Εν κατακλείδι η Αιτήτρια κατέδειξε ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα επιτυχίας στην αξίωσή της η οποία είναι περισσότερο από ορατή. Καταδείχθηκε, επίσης, ότι υπάρχει απτός και ορατός κίνδυνος τα ενοίκια που η Καθ' ης η αίτηση θα εισπράξει στο μέλλον να αποξενωθούν από την Καθ' ης η αίτηση με αποτέλεσμα η Καθ' ης η αίτηση να στερείται εισοδήματος για να ικανοποιήσει απόφαση η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας στο μέλλον. Επίσης δεν καταδείχθηκε από την πλευρά της Καθ' ης η αίτηση ότι εξαιτίας της καθυστέρησης στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης η Καθ' ης η αίτηση έχει επηρεαστεί ή αλλάξει η θέση της ώστε στο στάδιο αυτό να είναι άδικο να διαταχθεί να παρεμποδισθεί στις ενέργειές της. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της Αιτήτριας. Οι δυσμενείς επιπτώσεις που θα προκληθούν στην Καθ' ης η αίτηση από την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν τις πιο πάνω παραμέτρους οι οποίες κατά την κρίση μου καθιστούν την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και πρόσφορη και δίκαιη. Συν τοις άλλοις η συμμόρφωση της Καθ' ης η αίτηση με τα διατάγματα δεν προϋποθέτει την ανάληψη ενεργειών από μέρους της Καθ' ης η αίτηση οι οποίες θα προκαλέσουν έξοδα ή σημαντικά έξοδα. Η ανάγκη για διατήρηση του state quo ante λαμβάνεται υπόψη μόνο όταν οι υπόλοιποι παράγοντες εξισορροπούνται (Βλ. American Cyanamid Co v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E R 504), κάτι που στην υπό εξέταση περίπτωση δεν συμβαίνει. Το ότι η αξία του ακινήτου ενδεχομένως να αυξήθηκε από τις επενδύσεις που έκανε η Καθ' ης η αίτηση σε αυτό, αυτό, δεν είναι παράγοντας που θα πρέπει να επενεργήσει στην κρίση του Δικαστηρίου ως η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση διατείνεται. Ούτε και το ότι η Αιτήτρια δεν δέχεται να πληρώνεται τα ενοίκια στην βάση της συμφωνίας ενοικίασης μεταξύ του Κιρίν και της Καθ' ης η αίτηση είναι παράγοντας που θα πρέπει να επενεργήσει στην κρίση του Δικαστηρίου ως η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση και πάλι διατείνεται. Η Νομολογία, όπως και πιο πάνω υποδείχθηκε, επιτρέπει στις κατάλληλες περιπτώσεις την δέσμευση περιουσιακών στοιχείων του εναγόμενου. Υπό το φως των πιο πάνω κανένας λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται. Κρίνω ότι είναι πλέον πρόσφορο να εκδοθεί το ακόλουθο διάταγμα. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση μέσω των αξιωματούχων και/ή αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων και/ή εμπιστευματοδόχων και/ή εκδοχέων της διατάσσεται να καταθέτει σε νέο δεσμευμένο τραπεζικό λογαριασμό ο οποίος θα ανοιχθεί από την Ενάγουσα/Αιτήτρια σε ένα από τα καταστήματά της στην Κύπρο τα μισθώματα ή ενοίκια τα οποία η Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση εισπράττει ύψους Ευρώ 23.000,00 σεντ ετησίως από την εκμίσθωση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/1ΧΧΧ6, Φ/Σχ. ΧΧ/ΧΧ, τεμάχιο ΧΧ το οποίο βρίσκεται στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσης αγωγής. Η Ενάγουσα/Αιτήτρια να ανοίξει τον λογαριασμό εντός 20 ημερών από σήμερα και να ενημερώσει γραπτώς και πάραυτα την Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση για το άνοιγμα του λογαριασμού. Επίσης να δώσει γραπτώς στην Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση οποιαδήποτε άλλα στοιχεία τα οποία είναι απαραίτητα για την κατάθεση από την Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση των μισθωμάτων. Το εκδοθέν διάταγμα θα καταστεί απόλυτο με την καταχώρηση εγγύησης ύψους Ευρώ 100.000,00 σεντ από την Αιτήτρια για τυχόν ζημία ήθελε προκληθεί στην Καθ' ης η αίτηση από την έκδοση του χωρίς εύλογη αιτία (Βλ. Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Φυλακτίδη κ.α.
(2009)1 ΑΑΔ 317). Τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας/Αιτήτριας και εναντίον της Εναγόμενης/Καθ' ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο