HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2877/2014, 30/6/2022

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2877/2014, 30/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A67 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2877/2014 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Ενάγουσας και

1. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΥΛΟΥ
2. ΠΑΥΛΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ
3. ΠΑΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ Εναγομένων ---------------- Ημερομηνία: 30.6.2022 Για την Ενάγουσα: κα Σ. Χ"Νεοφύτου για G. Hadjineophytou & Co LLC (κα Χ. Ποποβίδου για ν΄ ακούσει απόφαση) Για τους Εναγόμενους: κ. M. Παρασκευάς (κ. Χ. Δημητρίου για ν΄ ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση της Ενάγουσας εναντίον των Εναγομένων είναι για τα ακόλουθα: «Εναντίον του εναγομένου 1 Α. Απόφαση για το ποσό των €434.464,33 πλέον τόκους 13% επί ποσού €416.179,14 από 1/11/2014 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση τόκων δύο φορές ετησίως ήτοι την 30/06 και 31/
4. Β. Απόφαση για το ποσό των €98.838,14 πλέον τόκους 13% επί ποσού €94.634,77 από 1/11/2014 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση τόκων δύο φορές ετησίως ήτοι την 30/06 και 31/
5. Εναντίον της εναγόμενης 2 Γ. Απόφαση για το ποσό των €98.838,14 πλέον τόκους 13% επί ποσού €94.634,77 από 1/11/2014 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση τόκων δύο φορές ετησίως ήτοι την 30/06 και 31/12 Δ. Διάταγμα που να διατάσσει την πώληση της ακίνητης Ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής 0/[ ], τεμάχιο [ ] Φ/Σχ. 51/22, το οποίο βρίσκεται στο χωριό Αγία Βαρβάρα στην Επαρχία Πάφου, τοποθεσία Μοσφιλάρκα μερίδιο 1/2, έκτασης 522 τ.μ. προς όφελος της ενάγουσας με την Υποθήκη Υ5138/08 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, με το τελικό προϊόν της πώλησης όπως χρησιμοποιηθεί προς μερική ή ολική ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους ως μέχρι € 275.000 πλέον σύνθετο τόκο πάνω στο ποσό των € 275.000 προς 6.24% κυμαινόμενος από 12/09/08 πλέον δικηγορικά έξοδα, πλέον τα έξοδα της πώλησης. Ε. Διάταγμα που να διατάσσει την πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής 0/[ ], τεμάχιο [ ] Φ/Σχ. 51/22, το οποίο βρίσκεται στο χωριό Αγία Βαρβάρα στην Επαρχία Πάφου, τοποθεσία Μοσφιλάρκα μερίδιο 1/2, έκτασης 522 τ.μ. προς όφελος της ενάγουσας με την Υποθήκη Β Υ4531/09 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, με το τελικό προϊόν της πώλησης όπως χρησιμοποιηθεί προς μερική ή ολική ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους μέχρι ποσού € 62.000 πλέον σύνθετο τόκο πάνω στο ποσό των € 62.000 προς 13% σταθερός από 2/12/09 ανωτέρω πλέον δικηγορικά έξοδα, πλέον τα έξοδα της πώλησης. Εναντίον της εναγόμενης 3 ΣΤ. Διάταγμα που να διατάσσει την πώληση της ακίνητης Ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής [ ], τεμάχιο [ ] Φ/Σχ. LI/16, το οποίο βρίσκεται στο χωριό Νατά στην Επαρχία Πάφου, τοποθεσία Καλλίτσινα μερίδιο όλο, έκτασης 24 τ.μ. προς όφελος της ενάγουσας με την Υποθήκη Υ2881/11 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, με το τελικό προϊόν της πώλησης όπως χρησιμοποιηθεί προς μερική ή ολική ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους και μέχρι ποσού € 30.000 πλέον σύνθετο τόκο πάνω στο ποσό των € 30.000 προς 13% σταθερός από 28/09/11 ή το εκάστοτε αναθεωρούμενο επιτόκιο πλέον δικηγορικά έξοδα πλέον έξοδα της πώλησης.» Οι πιο πάνω απαιτήσεις της Ενάγουσας αφορούν: α) Τη συμφωνία στεγαστικού δανείου ημερομηνίας 11.9.2008 η οποία υπογράφηκε μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου 1 και με την οποία παραχωρήθηκε στον Εναγόμενο 1 δάνειο ύψους €275.
6. Προς εξασφάλιση του πιο πάνω δανείου και μέχρι του ποσού των €275.000 η Εναγόμενη 2 παραχώρησε προς όφελος της Ενάγουσας στις 12.9.2008 την υποθήκη με αριθμό Υ5138/
7. Προς περαιτέρω εξασφάλιση του πιο πάνω δανείου και μέχρι ποσού €30.000 η Εναγόμενη 3 παραχώρησε προς όφελος της Ενάγουσας στις 29.9.2011 την υποθήκη με αριθμό Υ2881/
8. β) Τη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 27.11.2009 η οποία υπογράφηκε μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου 1 και με την οποία παραχωρήθηκε στον Εναγόμενο 1 δάνειο ύψους €62.
9. Η Εναγόμενη 2 με έγγραφο ημερομηνίας 27.11.2009 εγγυήθηκε προσωπικά από κοινού και/ή κεχωρισμένως και/ή αλληλεγγύως όλες τις υποχρεώσεις του Εναγόμενου
10. Προς περαιτέρω εξασφάλιση του πιο πάνω δανείου και μέχρι του ποσού των €62.000 η Εναγόμενη 2 παραχώρησε προς όφελος της Ενάγουσας στις 2.12.2009 τη Β υποθήκη με αριθμό Υ4531/
11. Στους όρους των πιο πάνω συμφωνιών θα αναφερθώ στη συνέχεια. Όπως περαιτέρω αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης λόγω συστηματικής καθυστέρησης αποπληρωμής των δόσεων των λογαριασμών των πιο πάνω αναφερόμενων συμφωνιών δανείων από τον Εναγόμενο 1, η Ενάγουσα με επιστολή ημερομηνίας 5.7.2021 προς τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 τερμάτισε τη λειτουργία των λογαριασμών δανείων και απαίτησε την πληρωμή όλων των χρεωστικών υπολοίπων και εξόφληση των λογαριασμών. Πληροφόρησε επίσης η Ενάγουσα τους Εναγόμενους ότι ο τόκος καθορίζεται σε 13%. Ενημερώθηκαν επίσης ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των Εναγομένων η Ενάγουσα θα προχωρούσε στη λήψη δικαστικών μέτρων για είσπραξη του οφειλόμενου υπολοίπου και αξίωση διαταγμάτων εκποίησης των αναφερόμενων υποθηκών. Οι Εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν στο περιεχόμενο των επιστολών και η Ενάγουσα απέστειλε εκ νέου συστημένες επιστολές ημερομηνίας 17.11.2014 με τις οποίες υπενθύμιζε στους Εναγόμενους των τερματισμό των λογαριασμών και τους πληροφόρησε ότι ο λογαριασμός τους θα χρεώνεται δύο φορές ετησίως στις 30/6 και 31/
12. Στην Έκθεση Υπεράσπισης τους οι Εναγόμενοι παραδέχονται την υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 11.9.2008 όπως και της συμφωνίας υποθήκης ημερομηνίας 12.9.2008 αλλά αγνοούν όπως αναφέρουν τους όρους τους. Η Εναγόμενη 2 παραδέχεται ότι υπέγραψε τη Β υποθήκη με αριθμό Υ4531/09 αλλά αρνείται τόσο η Εναγόμενη 2 όσο και οι Εναγόμενοι 1 και 3 τους υπόλοιπους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Έκθεσης Απαίτησης. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι πρόνοιες και οι όροι που αναφέρονται στις επίδικες συμφωνίες είναι άκυροι, παράνομοι και μη εφαρμόσιμοι. Ισχυρίζονται επίσης ότι η Ενάγουσα χρέωνε τους αναφερόμενους λογαριασμούς παράνομα με κεφαλαιοποιημένους τόκους και/ή παράνομες χρεώσεις. Οι Εναγόμενες 2 και 3 ισχυρίζονται επίσης ότι ουδέποτε τους επεξηγήθηκαν οι πρόνοιες των επίδικων συμφωνιών και ούτε τους ζητήθηκε να συμβουλευθούν δικηγόρο. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός τους ότι η υπογραφή τους λήφθηκε παραπλανητικά από την Ενάγουσα χωρίς να τους επεξηγηθεί το περιεχόμενο των εγγράφων και να το κατανοήσουν. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση η Ενάγουσα αρνείται τους ισχυρισμούς των Εναγομένων και ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη 2 παραχώρησε την επίδικη υποθήκη με την ελεύθερη βούληση και συναίνεση της αντελήφθηκε πλήρως το περιεχόμενο όλων των εγγράφων που υπέγραψε και ουδέποτε παραπλανήθηκε από την Ενάγουσα. Η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου περιορίζεται στη μαρτυρία της Ενάγουσας η οποία κάλεσε δύο μάρτυρες, τη Μ.Ε.1 Μαρία Ανθίμου και τη Μ.Ε.2 Κλεοπάτρα Μυλωνά. Οι Εναγόμενοι δεν κάλεσαν οποιοδήποτε μάρτυρα. Η Μ.Ε.1 κατέθεσε γραπτή δήλωση, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Κατέθεσε επίσης τα τεκμήρια 1-
13. Όπως αναφέρει στη δήλωση της είναι στην υπηρεσία της Ενάγουσας από το 1988 ενώ από τις 2.4.2019 μέχρι και σήμερα είναι στην Υπηρεσία Υποστήριξης Χορηγήσεων. Στα καθήκοντα της ανήκει και η ετοιμασία των αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμών. Στη δήλωση της η μάρτυρας κάνει αναφορά στις επίδικες συμφωνίες και τους όρους τους, το επιτόκιο και τις δόσεις αποπληρωμής. Σε σχέση με το δάνειο ημερομηνίας 11.9.2008 άνοιξε και λειτούργησε όπως αναφέρει, ο λογαριασμός [ ] από τον οποίο εκταμιεύθηκε το ποσό του δανείου. Ετοίμασε πιστοποιητικό σύμφωνα με το άρθρο 35, εδάφιο 3 του περί Αποδείξεως Νόμου, στο οποίο επισυνάπτει καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού από την ημερομηνία ανοίγματος του οι οποίες αποτελούν μέρος του αρχείου της Ενάγουσας, το οποίο κατέθεσε σαν Τεκμήριο
14. Όλες οι καταστάσεις λογαριασμών αποτελούν αντίγραφα των καταχωρημένων στο αρχείο πράξεων οι οποίες αποτελούν το αρχείο της Ενάγουσας σε σχέση με το συγκεκριμένο επίδικο λογαριασμό. Το τραπεζικό βιβλίο που τηρείται από την Ενάγουσα σε ηλεκτρονική μορφή ήταν και είναι καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή από το άνοιγμα του επίδικου λογαριασμού μέχρι σήμερα, ένα από τα συνήθη τραπεζικά βιβλία της Ενάγουσας. Όλες οι καταχωρήσει στο τραπεζικό βιβλίο συμπεριλαμβανομένων και των καταχωρήσεων για τους επίδικους λογαριασμούς έγιναν κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών της Ενάγουσας. Το τραπεζικό βιβλίο καθ΄ όλο τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν και εξακολουθεί να βρίσκεται φυλαγμένο στις κτιριακές εγκαταστάσεις της Ενάγουσας υπό τον έλεγχο της Ενάγουσας. Όλες οι καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού παρήχθησαν και εκτυπώθηκαν από τη μάρτυρα στον ηλεκτρονικό της υπολογιστή και αφού συγκρίθηκαν από την ίδια με την αρχική καταχώρηση στον ηλεκτρονικό υπολογιστή διαπίστωσε ότι είναι ορθές. Αναφέρει επίσης ότι στις 27.11.2009 υπογράφηκε το δάνειο για το ποσό των €62.000 και άνοιξε και λειτούργησε ο λογαριασμός [ ] από τον οποίο εκταμιεύθηκε το ποσό του δανείου. Ετοίμασε πιστοποιητικό σύμφωνα με το άρθρο 35, εδάφιο 3 του περί Αποδείξεως Νόμου στο οποίο είναι επισυνημμένες οι καταστάσεις λογαριασμού που αφορούν τον πιο πάνω λογαριασμό και κατατέθηκε σαν Τεκμήριο
15. Αναφέρει στη δήλωση της τις προϋποθέσεις για την ετοιμασία του Τεκμηρίου 10 όπως ανέφερε και σε σχέση με το Τεκμήριο
16. Η Μ.Ε.1 κάνει αναφορά στους όρους τόσο των συμφωνιών δανείων όσο και των συμφωνιών εγγύησης και υποθήκης και θεωρώ αχρείαστο και αντιπαραγωγικό έργο να τους επαναλάβω. Η μάρτυρας αναφέρεται στην αποστολή των επιστολών ημερομηνίας 5.7.2012 και 17.11.
17. Κατέθεσε σαν Τεκμήρια 16 και 17 αντίγραφα των επιστολών αυτών και σαν Τεκμήριο 18 αντίγραφο της σελίδας του βιβλίου που διατηρείται στην Υπηρεσία Διαχείρισης Αλληλογραφίας της Ενάγουσας στο οποίο καταγράφονται τα ονόματα των πελατών στους οποίους αποστέλλονται συστημένες επιστολές. Αναφέρεται επίσης στην ετοιμασία αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμών, στον τρόπο ετοιμασίας τους και στην αφαίρεση όπως περαιτέρω αναφέρει όλων των χρεώσεων, προμηθειών study fees και άλλων εξόδων που δεν προνοούνταν στους όρους των συμφωνιών. Οι σχετικές καταστάσεις αναδομημένων λογαριασμών κατατέθηκαν σαν Τεκμήρια 19 και
18. Αναφέρεται ακόμη η μάρτυρας στην μεταβολή του βασικού επιτοκίου και κατέθεσε σαν Τεκμήριο 23 τις πρόσφατες τροποποιήσεις του βασικού επιτοκίου που δημοσιεύτηκαν από την Ενάγουσα αλλά και στη μεταβολή του βασικού επιτοκίου των δύο επίδικων λογαριασμών και κατέθεσε τα Τεκμήρια 21 και 22 που αποτελούν σχετικές δημοσιεύσεις της Ενάγουσας στον ημερήσιο τύπο. Στην αντεξέταση της η Μ.Ε.1 και σε σχετική ερώτηση του κ. Παρασκευά ανέφερε ότι η πρακτική της Τράπεζας είναι να επεξηγεί όλους τους όρους και προϋποθέσεις των συμφωνιών στους πελάτες πριν υπογράψουν τα έγγραφα. Εάν διαφωνούν σε κάτι, εάν δεν θέλουν να τα αποδεχτούν, δεν τα υπογράφουν. Υπεβλήθηκε στη μάρτυρα ότι οι αυξήσεις που γίνονταν στα επιτόκια είναι κατά παράβαση της σχετικής επί του θέματος νομοθεσίας και συγκεκριμένα του άρθρου 3(Α) του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμο του
19. Η μάρτυρας ανέφερε ότι η Ενάγουσα λειτουργεί πάντα μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας και της ισχύουσας νομοθεσίας στο χρόνο που δίδεται το δάνειο. Υπεβλήθηκε επίσης στη μάρτυρα ότι η μονομερής αύξηση του επιτοκίου είναι παράνομη και παράτυπη και η σχετική ρήτρα για μονομερή αύξηση του επιτοκίου είναι καταχρηστική σύμφωνα με τον περί Συμβάσεως Καταναλωτικής Πίστης Νόμο και λόγω της μονομερούς αύξησης η Ενάγουσα κωλύεται να διεκδικεί αυτούς τους παράνομους τόκους. Η μάρτυρας ανέφερε ότι η Ενάγουσα περιορίζει την απαίτηση της στις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμών. Στις αναδομημένες καταστάσεις δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη οι τόκοι υπερημερίας επί των καθυστερήσεων κατά τη διάρκεια της περιόδου που ισχύει το δάνειο όπως επίσης και όλες οι χρεώσεις που δεν περιγράφονται με σαφήνεια στους όρους των συμφωνιών. Στις αναδομημένες καταστάσεις χρεώνουν το συμφωνημένο επιτόκιο και έχουν προσθέσει 2% μετά τον τερματισμό. Οι ισχυρισμοί αυτοί της Μ.Ε.1 παρέμειναν αναντίλεκτοι. Η Μ.Ε.2 κατέθεσε επίσης γραπτή δήλωση ο οποία έγινε Τεκμήριο Β και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Στη δήλωση της η μάρτυρας αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ήταν παρούσα κατά την υπογραφή των εγγράφων από τις Εναγόμενες 2 και 3 και τους εξήγησε προσωπικά το περιεχόμενο των εγγράφων που υπέγραψαν όπως και τις συνέπειες τους. Η μάρτυρας αναγνώρισε τα Τεκμήρια 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 13, 14 και
20. Σε υποβολή του κ. Παρασκευά ότι για να επεξηγηθούν τα δικαιώματα των εγγυητών θα έπρεπε να γίνει από άτομο που κατέχει τη νομική επιστήμη, η μάρτυρας ανέφερε ότι επεξήγησε όλες τις λεπτομέρειες των εγγράφων και οι πελάτες είχαν το δικαίωμα οι ίδιοι να αποταθούν σε δικηγόρο. Όπως αναφέρω και πιο πάνω, η πλευρά των Εναγομένων δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα και οι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις. Δεν θα παραθέσω το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων αφού αυτό θα ήταν έργο αχρείαστο και αντιπαραγωγικό. Έχοντας μελετήσει το περιεχόμενο τους και έχοντας κατά νου τις θέσεις της κάθε πλευράς θα αναφερθώ σ΄ αυτές όπου κριθεί αναγκαίο. Οι δύο μάρτυρες που κάλεσε η πλευρά της Ενάγουσας άφησαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Απάντησαν με αμεσότητα και ευθύτητα σε ότι ερωτήθηκαν. Η γνώση τους απορρέει μέσα από τα πλαίσια της υπηρεσίας και των καθηκόντων τους αλλά και μέσα από τους φακέλους των επίδικων δανείων. Παρά την αντεξέταση και τις υποβολές της Υπεράσπισης οι δύο μάρτυρες παρέμειναν σταθερές στις θέσεις τους. Τόσο το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους όσο και η γενικότερη εικόνα που οι δύο μάρτυρες έδωσαν στο Δικαστήριο από το εδώλιο του μάρτυρα καταδεικνύουν κατά την κρίση μου μάρτυρες που είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στο σύνολο της. Τα όσα οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 ανέφεραν στο Δικαστήριο παρέμειναν αναντίλεκτα. Στην αγόρευση του ο κ. Παρασκευά αναφέρει ότι η Ενάγουσα παράνομα και παράτυπα προέβαινε στον υπολογισμό τόκου και/ή του τόκου υπερημερίας αφού λάμβανε ως διαιρέτη το εμπορικό έτος το οποίο αποτελείται από 360 ημέρες αντί το ημερολογιακό έτος των 365 ή 366 ημερών. Στην Έκθεση Υπεράσπισης των Εναγομένων δεν υπάρχει με σαφήνεια τέτοια δικογραφημένη θέση εκτός από γενικούς ισχυρισμούς. Εξετάζοντας όμως το ζήτημα θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτό θα είχε την σημασία του εάν ο υπολογισμός του τόκου με βάση τις 360 ημέρες επηρέαζε το τελικό ποσοστό του τόκου και ξεπερνούσε το νόμιμο στον ουσιαστικό χρόνο. Πέραν από τη γενική όμως τοποθέτηση τους οι Εναγόμενοι ακόμη και αν ο ισχυρισμός αυτός ήταν δικογραφημένος, δεν ανέφεραν οτιδήποτε που να υποστηρίζει αυτή τους τη θέση και ούτε υπεβλήθηκε οτιδήποτε σε σχέση με τον υπολογισμό των 360 ημερών στη Μ.Ε.
21. Ως εκ τούτου ο ισχυρισμός αυτός παραμένει μετέωρος. Αναφέρει επίσης ο κ. Παρασκευά ότι η Ενάγουσα κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας και του άρθρου 3Α του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμου (Ν. 160(Ι)/99) προχώρησε μονομερώς στην αύξηση του επιτοκίου, του περιθωρίου και του συνολικού επιτοκίου. Η δυνατότητα της Ενάγουσας για μονομερή αύξηση του επιτοκίου και του περιθωρίου στηρίζεται στους όρους της συμφωνίας δανείου (Τεκμήριο 3 και Τεκμήριο 9). Παραμένει όμως αναντίλεκτη η μαρτυρία της Μ.Ε.1 ότι στις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμών με τις οποίες περιόρισε η Ενάγουσα την αξίωση της δεν λαμβάνονται υπόψη τόκοι υπερημερίας, αλλά χρεώνουν το συμφωνημένο επιτόκιο με αύξηση 2% μετά τον τερματισμό. Αναντίλεκτη παραμένει επίσης η θέση της Μ.Ε.1 ότι ο υπολογισμός του τόκου γίνεται δύο φορές το χρόνο, την 30/6 και 31/12 και ως εκ τούτου όλες οι θέσεις που εκφράζει ο κ. Παρασκευά μέσα από την αγόρευση του και αφορούν τα ζητήματα αυτά παραμένουν μετέωρες. Οι ισχυρισμοί των Εναγομένων 2 και 3 ότι η υπογραφή των επίδικων συμφωνιών έγινε χωρίς την ελεύθερη συγκατάθεση τους και κατόπιν αθέμιτου επηρεασμού και ψυχικής πίεσης όπως και οι ισχυρισμοί τους ότι η Ενάγουσα δεν προέβηκε σε οποιεσδήποτε διαδικασίες για να τις προειδοποιήσει και να τις προστατεύσει, παραμένουν μετέωροι αφού οι Εναγόμενες 2 και 3 δεν υποστήριξαν στο Δικαστήριο τους ισχυρισμούς τους και δεν προσέφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία. Παραμένουν αναντίλεκτοι οι ισχυρισμοί της Μ.Ε.1 ότι πρακτική της Ενάγουσας είναι να επεξηγεί όλους τους όρους και προϋποθέσεις στους πελάτες πριν υπογράψουν και ενημερώθηκαν οι Εναγόμενες από τους συναδέλφους της που ήταν υπεύθυνοι των λογαριασμών τους μέσα από την επιστολή ανειλημμένης υποχρέωσης που αναφέρει όλους τους όρους και τις προϋποθέσεις. Αναντίλεκτοι όμως παραμένουν και οι ισχυρισμοί της Μ.Ε.2 ότι η ίδια επεξήγησε στις Εναγόμενες 2 και 3 το περιεχόμενο των εγγράφων που υπέγραψαν , δηλαδή τις συμφωνίες υποθήκης και τη σύμβαση εγγύησης (Τεκμήρια 5, 7, 11 και 14). Μετέωροι παραμένουν επίσης οι ισχυρισμοί των Εναγομένων 2 και 3 ότι οι τροποποιήσεις στις εξασφαλίσεις του δανείου έγιναν χωρίς τη συγκατάθεση τους αφού όπως αναφέρω και πιο πάνω, δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε μαρτυρία για υποστήριξη της θέσης τους αυτής. Οι Εναγόμενοι αρνούνται επίσης ότι η Ενάγουσα απέστειλε οποιαδήποτε επιστολή και ισχυρίζονται ότι ουδέποτε έλαβαν οποιαδήποτε γνωστοποίηση και/ή πληροφόρηση για το χρεωστικό ποσό. Η μαρτυρία της Μ.Ε.1 για το ζήτημα αυτό παραμένει αναντίλεκτη και το Τεκμήριο 18 υποστηρίζει περαιτέρω τη θέση της Μ.Ε.1 (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ v. Λάμπρου Χαριλάου Λτδ κ.α.