CAC CORAL LIMITED ως αντικαταστάτης/υποκατάστατης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. GRAHAM PAUL EYRE κ.α., Συνενωμένες Αγωγές: 2392/201

CAC CORAL LIMITED ως αντικαταστάτης/υποκατάστατης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. GRAHAM PAUL EYRE κ.α., Συνενωμένες Αγωγές: 2392/2013, 2393/2013, 2394/2013, 2396/2013, 2397/2013, 3704/2013, 3705/2013, 17/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A69 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Α.Ε.Δ Συνενωμένες Αγωγές: 2392/2013, 2393/2013, 2394/2013, 2396/2013, 2397/2013, 3704/2013, 3705/2013 2392/2013 Μεταξύ: CAC CORAL LIMITED ως αντικαταστάτης/υποκατάστατης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων -ν-

1. GRAHAM PAUL EYRE
2. KERRY LEANNE EYRE
3. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD Εναγομένων 2393/2013 Μεταξύ: CAC CORAL LIMITED ως αντικαταστάτης/υποκατάστατης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων ν.
4. BRENDAN WYER
5. CATHERINE MARY WYER
6. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD Εναγομένων 2394/2013 Μεταξύ: CAC CORAL LIMITED ως αντικαταστάτης/υποκατάστατης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων ν.
7. GUY PAKENHAM-WALSH
8. JULIA ANN PAKENHAM-WALSH
9. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD Εναγομένων 2396/2013 Μεταξύ: CAC CORAL LIMITED ως αντικαταστάτης/υποκατάστατης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων v.
10. GERARD WILLIAM KEOGH
11. DIANE KATHLEEN KEOGH
12. PAFILIA PROPERTY DEVELPERS LTD Εναγομένων 2397/2013 Μεταξύ: CAC CORAL LIMITED ως αντικαταστάτης/υποκατάστατης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων v.
13. KENNETH CHARLES HOCKADAY
14. CRAIG PAUL CHARLES HOCKADAY
15. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD Εναγομένων 3704/2013 Μεταξύ: CAC CORAL LIMITED ως αντικαταστάτης/υποκατάστατης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων v.
16. GARY WILLIAM MEECHAN
17. SAMUEL JAMES MEECHAN
18. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD Εναγομένων 3705/2013 Μεταξύ: CAC CORAL LIMITED ως αντικαταστάτης/υποκατάστατης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων v.
19. CHERYL SENIOR
20. EDWARD PHILIP SENIOR
21. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD Εναγομένων 17 Ιουνίου 2022 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κος Χ. Βελάρης με κα Χ. Μιχαήλ Για την εναγομένη 3: κα Ε. Νικολαΐδου και κ. Α. Βαρνάβα ---------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αφορά επτά διαφορετικές υποθέσεις, οι οποίες όμως συνενώθηκαν (η διαταγή εκδόθηκε από άλλη σύνθεση του Δικαστηρίου) λόγω της ταύτισης των διαδίκων, εν προκειμένω των εναγόντων και της εναγομένης 3 και κατ' επέκταση των επιδίκων θεμάτων. Με δεδομένο λοιπόν ότι η δικογράφηση είναι πανομοιότυπη για όλες τις υποθέσεις και περαιτέρω, η προσκομισθείσα μαρτυρία είναι κοινή, με τη διαφορά ότι απλώς αλλάζουν τα πραγματικά δεδομένα, φερ' ειπείν ημερομηνίες και ποσά, κρίνω πως εξυπηρετεί τους σκοπούς της υπόθεσης όπως η παράθεση, είτε των δικογράφων είτε της μαρτυρίας, διενεργηθεί ενιαία, με την επισήμανση ότι όπου κάποια εκ των υποθέσεων διαφοροποιείται, αυτό θα αναφέρεται ρητά και ταυτοχρόνως θα παρατίθεται η σχετική διαφοροποίηση. Από την έκθεση απαίτησης των εναγόντων προκύπτει ότι είναι εταιρεία που διενεργεί τραπεζικές εργασίες, η οποία συμφώνησε με τους εναγομένους 1 και 2 να τους παρέχει δάνειο. Εξαίρεση αποτελεί η αγωγή 2392/13 στην οποία η δικογράφηση θέλει τη συμφωνία να έχει συνομολογηθεί με τον εναγόμενο 1 μόνο. Σκοπός της δανειοδότησης, όπως εξηγείται στο εκάστοτε δικόγραφο των εναγόντων, ήτο η αγορά του ακινήτου που εκεί αναφέρεται, το οποίο θα κατασκευάζετο από την εναγομένη 3 και είχε συμφωνηθεί μεταξύ των εναγομένων, εναγομένων 1 και 2 από τη μια πλευρά και εναγομένης 3 από την άλλη, ότι η τελευταία θα το πωλούσε στους πρώτους. Το σύνολο των συμφωνιών που συνομολόγησαν οι ενάγοντες με τους εναγομένους 1 και 2 (πλην της αγωγής 2392/13 που ήτο μόνο με τον εναγόμενο 1), ήτο σε ξένο νόμισμα και συγκεκριμένα σε ελβετικά φράγκα. Επ' αυτού εξαίρεση συνιστά η υπόθεση 2396/13, όπου η συμφωνία των εναγομένων 1 και 2 με τους ενάγοντες αφορούσε δάνειο σε ευρώ και όχι σε φράγκα. Είναι περαιτέρω η δικογραφημένη εκδοχή των εναγόντων ότι η εμπλοκή της εναγομένης 3 συνίσταται στο ότι ένας εκ των όρων της συμφωνίας δανείου ήταν και η υποθήκευση του ακινήτου που ήτο αντικείμενο της συμφωνίας μεταξύ των εναγομένων, καθώς και η παροχή εγγύησης από την εναγομένη
22. Ως εκ τούτου σε κάθε μια από τις επτά αγωγές υποστηρίζεται ότι η εναγομένη 3 είναι εγγυητής των εναγομένων 1 και
23. Στην υπόθεση 2392/13 εγγυήτρια είναι και η εναγομένη
24. Όταν δε προϊόντος του χρόνου οι εναγόμενοι παρέλειψαν να καταβάλουν τις οφειλόμενες δόσεις βάσει της συμφωνίας δανείου, οι ενάγοντες τερμάτισαν την εν λόγω συμφωνία και περαιτέρω, κοινοποίησαν τούτη την απόφαση στην εναγομένη 3 που ήτο εγγυήτρια και σε κάθε άλλο εγγυητή (αυτό το τελευταίο σε σχέση με την αγωγή 2392/13). Συνεπώς η απαίτηση των εναγόντων αφορά αυτό τούτο το υπόλοιπο των τραπεζικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν. Στον αντίποδα στέκεται και απασχολεί μόνο η υπεράσπιση της εναγομένης 3, εφόσον όπως θα εξηγηθεί οσονούπω για τους λοιπούς εναγόμενους η υπόθεση έχει ολοκληρωθεί δια της έκδοσης απόφασης στην απουσία τους. Αυτό όμως εξηγείται πιο κάτω. Για την ώρα υποδεικνύεται πως η εναγομένη 3 δέχεται την ιδιότητα των εναγόντων, δηλαδή ότι πρόκειται για τραπεζικό οργανισμό και περαιτέρω, παραδέχεται την ύπαρξη (αυτή είναι η φράση που χρησιμοποιείται στο δικόγραφο) της συμφωνίας εκχώρησης και/ή την ύπαρξη της υποθήκης και/ή συμφωνίας εγγυήσεως. Παρ' όλα ταύτα, διατείνεται ότι το αξιούμενο ποσό αποτελεί προϊόν παράνομων και/ή αντισυμβατικών χρεώσεων και/ή παράνομου ανατοκισμού. Επίσης υποστηρίζει ότι οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται σε τόκο υπερημερίας εφόσον συνιστά ποινική ρήτρα. Περαιτέρω, είναι η θέση της υπεράσπισης πως η αύξηση του επιτοκίου, ο υπολογισμός των τόκων και η κεφαλαιοποίηση των τόκων, αντίκεινται των διατάξεων του περί Τόκου Νόμου και των περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου. Ακόμη, αρνείται ότι έλαβε οιανδήποτε επιστολή τερματισμού και ένεκα τούτου υποστηρίζει ότι ο τερματισμός δεν ήταν νόμιμος και τέλος, είναι η θέση της πως η αγωγή δεν ήταν λογικά αναγκαία για την εξόφληση των επιδίκων δανείων. Τώρα, σημειώνεται ότι από πλευράς των εναγόντων κλήθηκαν δύο μάρτυρες. Τούτες είναι η Αντωνία Χατζή Ιωάννου (ΜΕ1) και η Τούλια Θεμιστοκλέους (ΜΕ2). Από την άλλη η υπεράσπιση της εναγομένης 3 κάλεσε τρεις μάρτυρες, ήτοι τον Αντρέα Νικόλα Θεοδοσίου (στη συνέχεια ο διευθυντής πωλήσεων), τον Ιωάννη Παπαζαχαρία (στη συνέχεια ο συνήγορος) και τον Νεόφυτο Παρέα (ΜΥ3). Για την ώρα δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς της απόφασης η σύνοψη της μαρτυρίας που προσκομίστηκε. Αυτό γιατί διαπιστώνεται ότι μεγάλο μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας παρέμεινε αναντίλεκτο και αναμφισβήτητο και με γνώμονα την πάγια αρχή δικαίου που θέλει τη μαρτυρία η οποία δεν αμφισβητείται να είναι παραδεχτή, συμπεραίνεται ότι αυτή η πτυχή της μαρτυρίας εμπίπτει σε τούτη την κατηγορία. Προέχει λοιπόν πριν οτιδήποτε άλλο να συνοψισθεί η πτυχή του μαρτυρικού υλικού που δεν αμφισβητείται, διεργασία η οποία θα περιορίσει και εντέλει θα αναδείξει τα βασικά επίδικα ζητήματα. Έχουμε και λέμε. αποτελεί κοινό τόπο πως οι αρχικοί ενάγοντες κατά τον επίδικο χρόνο διεξήγαγαν τραπεζικές εργασίες και περαιτέρω, ότι υπό αυτή την ιδιότητα συνεβλήθησαν με τους εναγόμενους 1 και 2, ως εξειδικεύεται στη συνέχεια. Εντούτοις στην πορεία οι αρχικοί ενάγοντες μεταβίβασαν τις πιστωτικές διευκολύνσεις που παρείχαν στους εναγόμενους 1 και 2, στην εταιρεία CAC Coral Limited, εξου και οι τελευταίοι εμφαίνονται σήμερα στον τίτλο της αγωγής ως ενάγοντες. Η μεταβίβαση αυτή επικυρώθηκε με διάταγμα Δικαστηρίου και σχετικό είναι το τεκμήριο
25. Τέλος, την 13/02/2019 καταχωρίστηκε στο φάκελο καθεμίας των υποθέσεων, η νενομισμένη ειδοποίηση. Διευκρινίζεται ότι στη συνέχεια κάθε αναφορά σε ενάγοντες ή τράπεζα, θα εννοεί τους αρχικούς ενάγοντες και μόνο εξειδικευμένη αναφορά στους νυν ενάγοντες θα εννοεί τούτους. Όπως έχει ήδη αναφερθεί δεν τελεί υπό αμφισβήτηση ότι σε όλες τις αγωγές εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και σε βάρος των εναγομένων 1 και
26. Τούτες οι αποφάσεις είναι το τεκμήριο
27. Διαπιστώνεται από το περιεχόμενο τούτου ότι: α) για την αγωγή 2392/13 η απόφαση σε βάρος των εναγομένων 1 και 2 δόθηκε στις 14/01/15 και είναι για ποσό €254.691,93 πλέον τόκο 14% ετησίως από 17/05/12 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. β) για την αγωγή 2393/13 η απόφαση σε βάρος των εναγομένων 1 και 2 δόθηκε στις 04/12/14 και είναι για ποσό €140.893,06 πλέον τόκο 14% ετησίως από 16/05/12 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. γ) για την αγωγή 2394/13 η απόφαση σε βάρος των εναγομένων 1 και 2 δόθηκε στις 14/01/15 και είναι για ποσό €129.480,70 πλέον τόκο 14% ετησίως από 06/06/12 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. δ) για την αγωγή 2396/13 η απόφαση σε βάρος των εναγομένων 1 και 2 δόθηκε στις 14/01/15 και είναι για ποσό €133.036,97 πλέον τόκο 14% ετησίως από 10/06/12 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. ε) για την αγωγή 2397/13 η απόφαση σε βάρος των εναγομένων 1 και 2 δόθηκε στις 4/12/14 και είναι για ποσό €171.840,50 πλέον τόκο 14% ετησίως από 12/06/12 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. στ) για την αγωγή 3704/13 η απόφαση σε βάρος των εναγομένων 1 και 2 δόθηκε στις 11/12/17 και είναι για ποσό €250.585,97 πλέον τόκο 14% ετησίως από 05/07/12 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. ζ) για την αγωγή 3705/13 η απόφαση σε βάρος των εναγομένων 1 και 2 δόθηκε στις 04/12/14 και είναι για ποσό €214.855, 65 πλέον τόκο 14% ετησίως από 04/07/12 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Πέραν των ανωτέρω αναμφισβήτητη είναι και η διαδικασία που τα μέρη ακολουθούσαν μέχρις ότου καταλήξουν στη συνομολόγηση των επίδικων συμβάσεων. Αποτελεί κοινό τόπο ότι σε όλες τις υποθέσεις οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι κάτοικοι εξωτερικού. Όταν επιδείκνυαν ενδιαφέρον να αγοράσουν ακίνητο από την εναγομένη 3, έρχονταν στην Κύπρο. Ενόσω βρίσκονταν στην Κύπρο επισκέπτονταν την τράπεζα και ενημερώνονταν σε σχέση με τη δανειοδότηση. Η ακριβής έκταση της ενημέρωσης που τύγχαναν, δεν βρίσκει τα μέρη σύμφωνα και ως εκ τούτου διερευνάται πιο κάτω. Κατά την εν λόγω επίσκεψη συνοδεύονταν από υπάλληλο της εναγομένης
28. Ενόσω βρίσκονταν στην Κύπρο συμφωνούσαν με την εναγομένη 3 το ακίνητο που επιθυμούσαν να αγοράσουν, προέβαιναν στη σύναψη σχετικής συμφωνίας, πλην της αγωγής 3704/13 ως πιο κάτω εξηγείται και τότε αναχωρούσαν από την Κύπρο. Προτού όμως αναχωρήσουν παραχωρούσαν πληρεξούσιο σε τρίτο πρόσωπο ώστε να τους εκπροσωπήσει σε σχέση με την ολοκλήρωση των τραπεζικών και άλλων διαδικασιών. Όπως εξηγείται πιο κάτω, σε δύο περιπτώσεις, εν προκειμένω στις αγωγές 2397/13 και 3704/13, ακόμη και αυτό το πληρεξούσιο προς το δικηγόρο, διαφορετικό σε καθεμία από τις δύο υποθέσεις, υπογράφηκε στην αλλοδαπή και όχι στην Κύπρο. Σε όλες τις περιπτώσεις πλην μιας, πληρεξούσιος διορίζετο ο συνήγορος, δηλαδή ο ΜΥ
29. Μοναδική εξαίρεση αφορά η αγωγή 3704/13, στην οποία πληρεξούσιος διορίστηκε άλλος δικηγόρος, ο οποίος δεν κλήθηκε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο. Εντέλει ο πληρεξούσιος ήταν εκείνος ο οποίος υπέγραφε τις διάφορες συμφωνίες με την τράπεζα, καθώς και ο,τιδήποτε άλλο επιβαλλόταν, φερ' ειπείν την εκχώρηση των δικαιωμάτων του αγοραπωλητηρίου εγγράφου και πάλιν προς την τράπεζα. Περαιτέρω, πέραν του πληρεξουσίου η συμφωνία υπογράφετο και από την εναγομένη 3 ως εγγυήτρια. Η έκταση τούτης της εγγύησης και η εγκυρότητα της, δεν αποτελούν παραδεκτό γεγονός και ως εκ τούτου σχολιάζονται πιο κάτω. Πέραν της ανωτέρω διαδικασίας αναμφισβήτητη παρέμεινε και η αμιγώς τραπεζική διαδικασία που ακολουθείτο από την τράπεζα. Εν προκειμένω η τράπεζα προέβαινε στο άνοιγμα δύο λογαριασμών. Ο ένας λογαριασμός ήταν ο λογαριασμός δανείου και ο δεύτερος, ο οποίος χαρακτηρίζετο και ως ο ενδιάμεσος και ένεκα τούτου στη συνέχεια με αυτό τον τρόπο θα καλείται, ήτο ο λογαριασμός εξυπηρέτησης του πρώτου. Είναι αντιληπτό ότι καθ' ον χρόνο υφίσταντο οι τραπεζικές διευκολύνσεις, η μηνιαία δόση αποκόπτετο σταθερά από τον ενδιάμεσο λογαριασμό και καταβάλλετο στο λογαριασμό δανείου. Κατ' αυτό τον τρόπο ο λογαριασμός δανείου παρουσιάζετο ενήμερος, δηλαδή ως εάν οι οφειλόμενες δόσεις να είχαν καταβληθεί δεόντως, ενώ ο ενδιάμεσος λογαριασμός παρουσίαζε το χρεωστικό υπόλοιπο τυχόν ληξηπρόθεσμων δόσεων. Στην περίπτωση που οι δόσεις καταβάλλονταν κανονικά ο ενδιάμεσος λογαριασμός δείκνυε μηδενικό υπόλοιπο. Αν όμως παραλείπονταν δόσεις, τότε ο ενδιάμεσος λογαριασμός παρουσιαζόταν χρεωστικός. Ο δε συμψηφισμός των υπολοίπων των δύο λογαριασμών, παρουσίαζε και το πραγματικό υπόλοιπο της δανειακής οφειλής. Όταν δε το δάνειο τερματίζετο και μεταφέρετο στις οριστικές καθυστερήσεις, τότε το πραγματικό υπόλοιπο προέκυπτε μετά τον συμψηφισμό των δύο λογαριασμών και μεταφερόταν σε λογαριασμό οριστικών καθυστερήσεων, ο οποίος λάμβανε νέο αριθμό. Ειδικά για κάθε αγωγή τα ακόλουθα προκύπτουν ως παραδεκτά και ή αναμφισβήτητα γεγονότα. Το αγοραπωλητήριο έγγραφο που συνομολογήθηκε μεταξύ των εναγομένων 1 και 2 από τη μια πλευρά και των εναγομένων 3 από την άλλη, λαμβάνει σε κάθε περίπτωση τον χαρακτηρισμό Α. Και εξηγώ. Για την αγωγή 2392/13 είναι ημερομηνίας 12/07/2007 και είναι το τεκμήριο 3Α. Για την αγωγή 2393/13 είναι ημερομηνίας 04/01/2006 και είναι το τεκμήριο 5Α. Για την αγωγή 2394/13 είναι ημερομηνίας 19/10/2006 και είναι το τεκμήριο 7Α. Για την αγωγή 2396/13 είναι ημερομηνίας 01/03/2006 και είναι το τεκμήριο 9Α. Για την αγωγή 2397/13 είναι ημερομηνίας 24/10/2007 και είναι το τεκμήριο 11Α. Για την αγωγή 3704/13 είναι ημερομηνίας 10/05/2007 και είναι το τεκμήριο 13Α. Για την αγωγή 3705/13 είναι ημερομηνίας 20/12/2006 και είναι το τεκμήριο 15Α. Το σύνολο των αγοραπωλητηρίων εγγράφων πλην του τεκμηρίου 13Α στην αγωγή 3704/13, φαίνεται να έχουν υπογραφεί απευθείας από τους εναγόμενους 1 και
30. Το τεκμήριο 13Α φέρεται να έχει υπογραφεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, εν προκειμένω τον έτερο δικηγόρο που δεν κλήθηκε ως μάρτυρας. Το πληρεξούσιο που έκαστος των δυο εναγομένων παραχώρησε στον συνήγορο, λαμβάνει σε κάθε περίπτωση τον χαρακτηρισμό Γ. Για την αγωγή 2392/13 φέρει ημερομηνία 13/04/2007 και είναι το τεκμήριο 3Γ. Για την αγωγή 2393/13 φέρει ημερομηνία 10/08/2005 και είναι το τεκμήριο 5Γ. Για την αγωγή 2394/13 φέρει ημερομηνία 20/06/2006 και είναι το τεκμήριο 7Γ. Για την αγωγή 2396/13 φέρει ημερομηνία 16/11/2005 και είναι το τεκμήριο 9Γ. Για την αγωγή 2397/13 φέρει ημερομηνία 07/11/2007 και είναι το τεκμήριο 11Γ. Για την αγωγή 3704/13 φέρει ημερομηνία 12/12/2007 και είναι το τεκμήριο 13Γ. Για την αγωγή 3705/13 φέρει ημερομηνία 16/02/2007 και είναι το τεκμήριο 15Γ. Όλα τα πληρεξούσια έγγραφα πλην των τεκμηρίων 11Γ και 13Γ, φαίνεται να έχουν υπογραφεί στην Κύπρο ενώπιον πιστοποιούντος υπαλλήλου. Τα τεκμήρια 11Γ και 13Γ προκύπτει από τη σφραγίδα που φέρουν ότι έχουν υπογραφεί στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώπιον του High Commissioner. Η συμφωνία των εναγομένων 1 και 2 με την τράπεζα αποτελείται από δύο έγγραφα. Το πρώτο καλείται το έγγραφο της βασικής συμφωνίας και σε κάθε περίπτωση λαμβάνει το χαρακτηρισμό Β και το άλλο καλείται ως επιστολή προσφοράς και σε κάθε περίπτωση λαμβάνει τον χαρακτηρισμό Δ. Για την αγωγή 2392/13 τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 3Β και 3Δ και φέρουν και τα δύο ημερομηνία 10/08/
31. Για την αγωγή 2393/13 τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 5Β και 5Δ και φέρουν και τα δύο ημερομηνία 12/01/
32. Για την αγωγή 2394/13 τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 7Β και 7Δ και φέρουν και τα δύο ημερομηνία 07/11/
33. Για την αγωγή 2396/13 τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 9Β και 9Δ και φέρουν και τα δύο ημερομηνία 13/07/
34. Για την αγωγή 2397/13 τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 11Β και 11Δ και φέρουν και τα δύο ημερομηνία 30/11/
35. Για την αγωγή 3704/13 τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 13Β και 13Δ και φέρουν και τα δύο ημερομηνία 09/04/
36. Για την αγωγή 3705/13 τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 15Β και 15Δ και φέρουν και τα δύο ημερομηνία 10/08/
37. Η συμφωνία εκχωρήσεως των δικαιωμάτων του ακινήτου που αγοράστηκε προς όφελος της τράπεζας, φέρει σε κάθε περίπτωση την ίδια ημερομηνία που φέρουν και τα έγγραφα που απαρτίζουν τη συμφωνία με την τράπεζα, δηλαδή τα τεκμήρια Β και Δ ανά περίπτωση. Η συμφωνία εκχωρήσεως είναι το τεκμήριο 3Θ για την αγωγή 2392/13, το τεκμήριο 5Θ για την αγωγή 2393/13, το τεκμήριο 7Θ για την αγωγή 2394/13, το τεκμήριο 9Θ για την αγωγή 2396/13, το τεκμήριο 11Θ για την αγωγή 2397/13, το τεκμήριο 13Θ για την αγωγή 3704/13 και το τεκμήριο 15Θ για την αγωγή 3705/
38. Η εγγύηση της εναγομένης 3 σε κάθε περίπτωση λαμβάνει τον χαρακτηρισμό Στ και φέρει την ίδια ημερομηνία που φέρουν τα τεκμήρια Β, Δ και Θ. Στην περίπτωση της αγωγής 2392/13 είναι το τεκμήριο 3Στ. Για την αγωγή 2393/13 είναι το τεκμήριο 5Στ. Για την αγωγή 2394/13 είναι το τεκμήριο 7Στ. Για την αγωγή 2396/13 είναι το τεκμήριο 9Στ. Για την αγωγή 2397/13 είναι το τεκμήριο 11Στ. Για την αγωγή 3704/13 είναι το τεκμήριο 13Στ. Για την αγωγή 3705/13 είναι το τεκμήριο 15Στ. Σχετικό της εγγύησης είναι και το έγγραφο που λαμβάνει τον χαρακτηρισμό Ζ. Πρόκειται για την υποθήκη που δηλώθηκε επί ακινήτου της εναγομένης 3 και είναι τούτη τα τεκμήρια 3Ζ, 5Ζ, 7Ζ, 9Ζ, 11Ζ, 13Ζ και 15Ζ αντίστοιχα για κάθε μια εκ των αγωγών. Η διαδικασία αποκαλύπτει ότι κοινό τόπο συνιστά πως σε σχέση με τα επίδικα δάνεια που δόθηκαν στους εναγόμενους 1 και 2, η εναγομένη 3 ετοίμασε πρακτικά συνεδριάσεων του διοικητικού της συμβουλίου, με τα οποία εκδήλωσε την πρόθεσή της και τη σύμφωνη γνώμη της για παραχώρηση τόσο εγγύησης όσο και υποθήκης. Σε κάθε περίπτωση τούτα τα πρακτικά φέρουν τον χαρακτηρισμό Η και πλην της αγωγής 2397/13, σε κάθε περίπτωση φέρουν την ίδια ημερομηνία που φέρουν τα τεκμήρια Β, Δ, Θ και Στ. Για την αγωγή 2397/13 διαπιστώνεται ότι η ημερομηνία είναι τρεις μέρες προηγουμένως, δηλαδή 27/11/
39. Για το σύνολο των υποθέσεων, τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 3Η, 5Η, 7Η, 9Η, 11Η, 13Η και 15Η. Περαιτέρω, σχετικό είναι και το έγγραφο που σε κάθε περίπτωση χαρακτηρίζεται ως Ε, δηλαδή η επιστολή της τράπεζας προς την εναγομένη 3 δια γνωστοποίηση των βασικών πληροφοριών των συμφωνιών μεταξύ της τράπεζας και των εναγομένων 1 και
40. Τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 3Ε, 5Ε, 7Ε, 9Ε, 11Ε, 13Ε και 15Ε και επίσης φέρουν την ίδια ημερομηνία με τη βασική συμφωνία και την επιστολή προσφοράς από την τράπεζα προς τους εναγόμενους 1 και
41. Εν κατακλείδι, το έγγραφο που χαρακτηρίζεται ως Ι είναι δέσμη επιστολών που στέλλοντο από την τράπεζα στους εναγόμενους 1 και 2 και τους ενημέρωναν για καθυστερήσεις. Σε κάθε περίπτωση, πλην των αγωγών 3704/13 και 3705/13, τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 3Ι, 5Ι, 7Ι, 9Ι και 11Ι. Για τις αγωγές 3704/13 και 3705/13, οι επιστολές αυτές συμπεριλήφθηκαν μαζί με την επιστολή τερματισμού και είναι τα τεκμήρια 13Ι και 15Ι αντίστοιχα. Σημειώνεται περαιτέρω πως για τις δυο αυτές αγωγές η επιστολή τερματισμού φέρει ημερομηνία 06/07/2012 και 05/07/2012 αντίστοιχα. Για τις λοιπές αγωγές η επιστολή τερματισμού είναι τα τεκμήρια ΙΑ. Όπως προκύπτει από το σύνολο των επιστολών τερματισμού, η τράπεζα πληροφόρησε τους εναγόμενους 1 και 2 για τον τερματισμό της συμφωνίας και την αύξηση του επιτοκίου σε 14% επί του συνόλου πλέον του δανείου, το οποίο κατέστη απαιτητό. Για την αγωγή 2392/13 η επιστολή τερματισμού είναι το τεκμήριο 3ΙΑ και είναι ημερομηνίας 18/05/
42. Για την αγωγή 2393/13 η επιστολή τερματισμού είναι το τεκμήριο 5ΙΑ και είναι ημερομηνίας 16/05/
43. Για την αγωγή 2394/13 η επιστολή τερματισμού είναι το τεκμήριο 7ΙΑ και είναι ημερομηνίας 07/06/
44. Για την αγωγή 2396/13 η επιστολή τερματισμού είναι το τεκμήριο 9ΙΑ και είναι ημερομηνίας 11/06/
45. Για την αγωγή 2397/13 η επιστολή τερματισμού είναι το τεκμήριο 11ΙΑ και είναι ημερομηνίας 13/06/
46. Οι επιστολές τεκμήρια Ι και ΙΑ, κοινοποιήθηκαν και στην εναγομένη
47. Περιπλέον, το έγγραφο που χαρακτηρίζεται ως ΙΑ στις αγωγές 3704/13 και 3705/13 και ΙΒ στις υπόλοιπες αγωγές, παρουσιάζει τις διάφορες μεταβολές του επιτοκίου καθ' όλη τη διάρκεια του δανείου μέχρι και τον τερματισμό τούτου. Είναι τούτα τα έγγραφα τα τεκμήρια 13ΙΑ και 15ΙΑ και 3ΙΒ, 5ΙΒ, 7ΙΒ, 9ΙΒ και 11ΙΒ αντίστοιχα. Τέλος, τα τεκμήρια 4, 6, 8, 10, 12, 14 και 16 είναι οι αντίστοιχες καταστάσεις λογαριασμού ανά περίπτωση, σε σχέση με το δάνειο, τον ενδιάμεσο και εντέλει τον λογαριασμό οριστικών καθυστερήσεων. Δυο αναδομημένες καταστάσεις που σχετίζονται με τις αντίστοιχες καταστάσεις λογαριασμού, είναι τα τεκμήρια 19, 20, 21, 22, 23, 24 και 25 αντίστοιχα. Εις επίμετρον αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι οι επιστολές τεκμήρια 17 και 18 στάλθηκαν από την εναγομένη 3 προς την τράπεζα, με το περιεχόμενο που εκεί αναφέρεται. Δηλαδή, με τις εν λόγω επιστολές η εναγομένη 3 καλούσε την τράπεζα, την 15/04/2005 και 10/06/2005 αντίστοιχα, να προσφέρει στους πελάτες της την ευκαιρία δανειοδότησης σε ελβετικά φράγκα, όπως κάνουν και άλλες τράπεζες. Όλα τα ανωτέρω προκύπτουν από αναμφισβήτητη και ή παραδεκτή μαρτυρία και ως εκ τούτου υιοθετούνται από το Δικαστήριο και καθίστανται ευρήματα που δεσμεύουν την πάρα πέρα πορεία της διαδικασίας. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας της ΜΕ1, δηλαδή αυτό που αφορά τη διαδικασία που ακολουθείτο, έχει ήδη ενσωματωθεί στις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου. Η ιδιαίτερη τώρα πτυχή της μαρτυρίας της συνίσταται στο ότι η ίδια δεν είχε εμπλοκή στην όλη υπόθεση και η πληροφόρησή της προκύπτει από τους φακέλους που έχει στην κατοχή της και τους συναδέλφους της που χειρίστηκαν τα εν λόγω δάνεια. Εντούτοις παραδέχθηκε πως δεν ήταν σε θέση να αναφέρει ονομαστικά τους συναδέλφους της και αυτό γιατί ήταν πολλά τα άτομα που χειρίστηκαν τέτοια δάνεια. Είναι όμως η ίδια που προέβη σε έλεγχο των καταστάσεων λογαριασμού ώστε να διαπιστώσει την ορθότητα των καταχωρίσεων. Υποστήριξε πως οι πελάτες μετέβαιναν στην τράπεζα και ζητούσαν δάνειο σε ελβετικά φράγκα κατόπιν παρότρυνσης της εναγομένης 3, εφόσον υπήρχε χαμηλή τιμολόγηση και πιο χαμηλά επιτόκια. Δέχθηκε ότι το εν λόγω νόμισμα θεωρείτο τότε ελκυστικό προϊόν. Εντούτοις η τράπεζα ουδέποτε διαφήμισε τέτοια δανειοδότηση και υποστήριξε περαιτέρω, ότι η τράπεζα δεν είχε όφελος από την αγορά φράγκων, εφόσον μάλιστα πλείστοι πελάτες της εναγομένης 3 κατέβαλλαν τις δόσεις τους σε φράγκα απευθείας από το εξωτερικό. Υποστήριξε ότι όλοι οι λειτουργοί της τράπεζας είχαν οδηγίες να αποτρέπουν τους πελάτες από δανειοδότηση σε ελβετικά φράγκα και μάλιστα είναι σε γνώση της συγκεκριμένη περίπτωση που πελάτης της εναγομένης 3 επιθυμούσε δάνειο σε φράγκα και στην προσπάθεια να τον αποτρέψουν θύμωσε και αποχώρησε και κατέληξε σε άλλη τράπεζα. Πληροφορούσαν τους πελάτες για τους κινδύνους τέτοιας δανειοδότησης και εξήγησε ότι τούτος ο κίνδυνος είναι η επιτοκιακή επιβάρυνση και το ρίσκο αύξησης τούτης, καθώς επίσης ο συναλλαγματικός κίνδυνος, δηλαδή η υποτίμηση του ενός νομίσματος έναντι του άλλου. Υποστήριξε πως μετά την πρώτη επίσκεψη των πελατών στην τράπεζα, είχαν ηλεκτρονική αλληλογραφία μαζί τους και πως ο λόγος που δεν προσκομίστηκε τούτη οφείλεται στο ότι η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου αφορά την εναγομένη
48. Αρνήθηκε πως η συνάντηση με τους εναγόμενους 1 και 2 ήταν μόνο μία, δέχθηκε όμως ότι ως επί το πλείστον αυτό ίσχυε, εντούτοις δεν ήταν σε θέση να το επιβεβαιώσει. Περαιτέρω αρνήθηκε ότι ο λόγος παραχώρησης υποθήκης από την εναγομένη 3 ήτο μέχρις ότου εκδοθούν ξεχωριστοί τίτλοι και παρέπεμψε στο τεκμήριο Η (δηλαδή τα πρακτικά της εναγομένης 3), ώστε να υποδείξει τα εκεί αναφερόμενα, δηλαδή ότι ήτο προς το συμφέρον της εναγομένης 3 η όλη διαδικασία. Αρνήθηκε επίσης ότι οι εγγυήσεις της εναγομένης 3 πάσχουν ένεκα παρανομίας και/ή είναι άκυρες λόγω παρανομίας των δανείων που εγγυούνται. Τέλος, αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν δόθηκε επαρκής επεξήγηση στους πελάτες σε σχέση με τη δανειοδότηση σε ξένο νόμισμα. Η ΜΕ2 προσκόμισε στο Δικαστήριο τα τεκμήρια 19 μέχρι και
49. Ως έχει ήδη αναφερθεί είναι τούτα οι αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού και σε κάθε περίπτωση είναι εις διπλούν, εφόσον όπως εξήγησε η μάρτυρας η αναδόμηση αφορά τόσο το λογαριασμό δανείου όσο και τον ενδιάμεσο. Όπως η ΜΕ1 έτσι και η ΜΕ2 υποστήριξε πως οι καταστάσεις λογαριασμών συνιστούν το τραπεζικό βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή και οι εγγραφές που περιλαμβάνονται στις αντίστοιχες καταστάσεις απεικονίζουν τις συναλλαγές που έχουν διενεργηθεί από τους εναγόμενους. Η ίδια είναι που ετοίμασε τις αναδομημένες καταστάσεις προσφέροντας στο Δικαστήριο την ευκαιρία ενός εναλλακτικού σεναρίου σε σχέση με τις χρεώσεις που προκύπτουν από το επιτόκιο υπερημερίας και τα διάφορα έξοδα. Όπως εξήγησε στο Δικαστήριο, μετέφερε τις καταστάσεις λογαριασμού τόσο του δανείου όσο και του ενδιάμεσου σε άλλο λογισμικό πρόγραμμα και εκεί υπολόγισε με συγκεκριμένες μαθηματικές εξισώσεις τόσο τους τόκους όσο και τον τόκο υπερημερίας. Εφάρμοσε το επιτόκιο που ίσχυε κατά την περίοδο που οι λογαριασμοί λειτουργούσαν, ενώ το επιτόκιο υπερημερίας που έλαβε υπόψη της είναι μηδενικό. Όσο δε για τα διάφορα έξοδα που χρεώθηκαν στους λογαριασμούς τούτα αφαιρέθηκαν. Περαιτέρω για υπολογισμό του τόκου έλαβε ως διαιρέτη τις 365 ημέρες. Τέλος, η κεφαλαιοποίηση των τόκων πραγματοποιείτο δύο φορές ετησίως, δηλαδή κάθε 30 Ιουνίου και 31 Δεκεμβρίου. Όπως εξήγησε, το ποσό που εμφαίνεται στο τέλος της αναδομημένης κατάστασης του ενδιάμεσου λογαριασμού, είναι η μετατροπή των φράγκων σε ευρώ, ως προέκυψε με τη συναλλαγματική ισοτιμία της ημερομηνίας τερματισμού. Ο ΜΥ1 είναι σήμερα διευθυντής πωλήσεων της εναγομένης
50. Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν σύμβουλος πωλήσεων και σκοπός της μαρτυρίας του ήτο να περιγράψει τη διαδικασία συνδιαλλαγής με πελάτη, η οποία ακολουθείτο και ακολουθείται μέχρι σήμερα από την εναγομένη
51. Όπως εξήγησε η διαδικασία αρχίζει από τη στιγμή που ένας πελάτης από το εξωτερικό εκδηλώνει ενδιαφέρον για την αγορά ακινήτου. Δεν επιβάλλεται πλήρης επανάληψη των όσων ο ΜΥ1 ανέφερε, εφόσον μεγάλο μέρος τούτων παρέμεινε αναμφισβήτητο και/ή προκύπτει από άλλη παραδεκτή μαρτυρία, λόγου χάριν τη μαρτυρία της ΜΕ1 και ως εκ τούτου κατέστη μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Επί της ουσίας ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι κατά την πρώτη και συνήθως μοναδική, επίσκεψη των πελατών στην Κύπρο, διευθετούνταν όλες οι απαραίτητες συναντήσεις που αφορούσαν την αγορά και υπογράφονταν τα σχετικά έγγραφα για να εκπροσωπούνται οι πελάτες στην Κύπρο, όπως για παράδειγμα από δικηγόρο. Επισκέπτονταν την τράπεζα συνοδευόμενοι από σύμβουλο πωλήσεων της εναγομένης
52. Ο ίδιος παρέστη προσωπικά σε μεγάλο αριθμό πρώτων και μοναδικών συναντήσεων στην τράπεζα, με την οποία η εναγομένη 3 είχε μια συνεχιζόμενη συνεργασία. Εκεί οι λειτουργοί της τράπεζας ενημέρωναν τους πελάτες για τα προϊόντα χρηματοδότησης και εν συντομία για τους βασικούς όρους αυτών όπως χρονική διάρκεια δανείου, επιτόκιο και ύψος δόσεων. Η φύση τούτης της συνάντησης ήταν κυρίως πληροφοριακή. Η τράπεζα προωθούσε τα προϊόντα της σε ελβετικά φράγκα και διαβεβαίωνε τους πελάτες της εναγομένης 3 ότι το ελβετικό φράγκο είναι σιδεροκέφαλο και σταθερό νόμισμα. Σε όλες τις περιπτώσεις που ο ίδιος ήταν παρών, οι λειτουργοί της τράπεζας παρότρυναν και ενθάρρυναν τους πελάτες να επιλέξουν δανειοδότηση σε ελβετικά φράγκα. Όπως μάλιστα πληροφορήθηκε και από άλλους συναδέλφους του, αυτό συνέβαινε και σε σχέση με τους πελάτες που συνόδευαν οι άλλοι σύμβουλοι πωλήσεων. Εντέλει, ήταν η θέση του πως η πληροφόρηση που τύγχαναν οι αγοραστές ήταν επιφανειακή και γενική. Ο ΜΥ2, εν προκειμένω ο δικηγόρος, ανέφερε το σύνολο των εγγράφων που ο ίδιος υπέγραψε ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των πελατών. Σκοπός της μαρτυρίας του ήτο να εξηγήσει στο Δικαστήριο τη διαδικασία που ακολουθείτο κατά την επίσκεψή του στην τράπεζα για την ολοκλήρωση της συνομολόγησης των συμφωνιών που υπέγραψε. Όπως υποστήριξε, επρόκειτο για μια πολύ σύντομη επίσκεψη στο κατάστημα της τράπεζας, όπου σε κάθε περίπτωση υπέγραψε τα σχετικά έντυπα, χωρίς όμως να του εξηγηθούν ή να συζητηθούν οι όροι δανειοδότησης και χωρίς διαπραγμάτευση τούτων και τέλος, χωρίς να του εξηγηθούν ή να του αναφερθούν οποιοιδήποτε κίνδυνοι ή ρίσκα του σχετικού δανείου ή του νομίσματος στο οποίο θα δίδετο. Εξ όσων ο ίδιος γνωρίζει, ουδέποτε επεξηγήθηκε στους δανειολήπτες από την τράπεζα και τους υπαλλήλους της οποιοσδήποτε κίνδυνος ή ρίσκο για το δάνειο ή το νόμισμα. Ο ΜΥ3 κλήθηκε ως ειδικός στα χρηματοοικονομικά. Είναι χρηματοοικονομικός σύμβουλος με σπουδές στα οικονομικά και κάτοχος MBA. Μελέτησε τα τεκμήρια που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο και ετοίμασε έκθεση για το δάνειο κάθε αγωγής ξεχωριστά, καθώς και σχετικό πίνακα. Για την αγωγή 2392/13 τούτα τα έγγραφα είναι τα τεκμήρια 26 και 27 αντίστοιχα. για την αγωγή 2393/13 είναι τα τεκμήρια 28 και
53. για την αγωγή 2394/13 είναι τα τεκμήρια 30 και
54. για την αγωγή 2396/13 είναι τα τεκμήρια 32 και
55. για την αγωγή 2397/13 είναι τα τεκμήρια 34 και
56. για την αγωγή 3704/13 είναι τα τεκμήρια 36 και
57. και για την αγωγή 3705/13 είναι τα τεκμήρια 38 και
58. Τώρα, ήταν η θέση του ΜΥ3 πως τα έγγραφα της συμφωνίας των εναγομένων 1 και 2 με την τράπεζα, εν προκειμένω τα έγγραφα που φέρουν τον χαρακτηρισμό Β και Δ, δεν αναφέρουν το ποσό της δόσης. Περαιτέρω, δεν βρήκε έγγραφα ανοίγματος των διαφόρων λογαριασμών, αυτό όπως ούτε έγγραφα μεταφοράς χρημάτων μεταξύ των εν λόγω λογαριασμών και δη εντολές των πελατών. Ακόμη, ήταν η θέση του πως το γεγονός και μόνο ότι το υπόλοιπο προκύπτει από το άθροισμα των δυο λογαριασμών, σημαίνει ότι συνιστά συμψηφισμό και υποστήριξε ότι αν και τούτο διαλαμβάνεται στους όρους της βασικής συμφωνίας, δηλαδή το έγγραφο Β στον όρο 13, συνιστά καταχρηστικό όρο, εφόσον η εφαρμογή του εναπόκειται στην αποκλειστική εξουσία της τράπεζας. Κατά ανάλογο τρόπο ερμήνευσε και τον όρο 2.1 της βασικής συμφωνίας (δηλαδή το τεκμήριο με τον χαρακτηρισμό Β) και κατέληξε ότι φαίνεται να μην είναι προϊόν ατομικής διαπραγμάτευσης. Βρήκε διάσταση σε σχέση με το επιτόκιο μεταξύ των διαλαμβανομένων στα τεκμήρια που χαρακτηρίζονται ως Β και Δ. Υποστήριξε δε πως ο διαιρέτης των 360 ημερών αντί των 365, συσσωρεύει περισσότερους τόκους. Σύμφωνα με τον ΜΥ3, καταχρηστική είναι και η ρήτρα της βασικής συμφωνίας, δηλαδή τα έγγραφα που χαρακτηρίζονται από το στοιχείο Β, που θέλει το επιτόκιο να μεταβάλλεται κατά την κρίση της τράπεζας. Εν πάση περιπτώσει, ήταν η θέση του πως το τεκμήριο με τον χαρακτηρισμό ΙΒ, δηλαδή το έγγραφο που δεικνύει τη μεταβολή των επιτοκίων, αποκαλύπτει ότι οι αυξήσεις τούτου διενεργήθηκαν εκτός της περιόδου των 6 μηνών που προβλέπεται στις συμφωνίες και τέλος, το επιτόκιο υπερημερίας καθορίστηκε μονομερώς και χωρίς απόδειξη πραγματικής ζημίας. Ως καταχρηστική ρήτρα έκρινε ο μάρτυρας και τους προβλεπόμενους όρους στη βασική συμφωνία των δανειοληπτών με την τράπεζα, οι οποίοι θέλουν την τελευταία να δικαιούται να αλλάζει το νόμισμα του δανείου κατά το δοκούν. Περιπλέον, ο ΜΥ3 παρουσίασε στο Δικαστήριο και το τεκμήριο 43, δηλαδή εγκύκλιο της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου που δίνει οδηγίες σε σχέση με τις δανειοδοτήσεις σε ξένο νόμισμα. Με την εν λόγω εγκύκλιο καλούντο όλες οι τράπεζες να προβαίνουν σε συγκεκριμένες ενέργειες, ήτοι να εξηγούν στον πελάτη τους κινδύνους που εμπερικλείει τέτοιος δανεισμός και μάλιστα να παραθέτουν αριθμητικά παραδείγματα. Περαιτέρω, αν δεν πληρούντο συγκεκριμένα κριτήρια, ως αναφέρονται στην εγκύκλιο, η οδηγία διαλάμβανε ο δανεισμός να αποφεύγεται. Η εγκύκλιος αυτή (τεκμήριο 43) συνοδεύεται από τύπο δηλώσεως, που υπογράφει ο προτιθέμενος δανειολήπτης και δηλώνει ότι διενεργήθηκε η προβλεπόμενη επεξήγηση. Επ' αυτού ήταν η θέση του ΜΥ3 πως τα τεκμήρια που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο δεν αποκαλύπτουν κατά πόσο υπήρξε συμμόρφωση με την εγκύκλιο της Κεντρικής Τράπεζας. Σχολίασε πως το γεγονός και μόνο ότι στην επιστολή προσφοράς (είναι το τεκμήριο που φέρει τον χαρακτηρισμό Δ) αναφέρεται πως οι όροι της συμφωνίας επεξηγήθηκαν και έγιναν κατανοητοί από το πρόσωπο που υπογράφει τούτη εκ μέρους του δανειολήπτη, δεν είναι αρκετό, εφόσον τα πρόσωπα που την υπογράφουν εκ μέρους της τράπεζας δεν αναφέρουν εάν και εφόσον εκείνοι ήταν σε θέση να επεξηγήσουν καθετί σχετικό. Περαιτέρω, ήταν η θέση του ΜΥ3 πως η επιστολή τερματισμού που απέστειλε η τράπεζα (το τεκμήριο που φέρει τον χαρακτηρισμό ΙΑ) είναι πρόωρη, εφόσον ο λογαριασμός δανείου δεν παρουσίαζε καθυστερήσεις. Ήταν ακόμη η θέση του ΜΥ3 πως τα έγγραφα ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αποκαλύπτουν τι απέγινε το ποσό που εκταμιεύθηκε. Συγκεκριμένα, ανέφερε πως με την εκταμίευση του δανείου το ποσό κατατέθηκε σε κάποιο άλλο λογαριασμό και από εκεί γίνονταν τμηματικές πληρωμές. Συνεπώς εκείνος ο λογαριασμός ήτο τοκοφόρος, εντούτοις τα έγγραφα ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αποκαλύπτουν οτιδήποτε σχετικό. Επίσης, ήταν η θέση του πως από τα δάνεια σε ξένο νόμισμα η τράπεζα αποκομίζει κέρδος, τόσο από τη μετατροπή του νομίσματος όσο και από τη διαφορά που υπάρχει στη συναλλαγματική αξία αγοράς από την τράπεζα. Τέλος, ήταν η θέση του ΜΥ3 ότι οι επίδικοι λογαριασμοί έχουν οφειλόμενο υπόλοιπο, όχι όμως αυτό που δεικνύουν οι επίδικες καταστάσεις λογαριασμών ή οι αναδομημένες τούτων καταστάσεις. Με συμπληρωμένη πλέον τη σύνοψη της προσκομισθείσας μαρτυρίας, επιβάλλεται να υποδειχθεί ότι η μαρτυρία όλων των μαρτύρων υπεράσπισης σε σχέση με την ενημέρωση που έτυχαν οι πελάτες και ακόμη, η μαρτυρία του ΜΥ3 σε σχέση με καταχρηστικές ρήτρες, κείτεται εκτός των δικογραφημένων θέσεων. Είναι αντιληπτό ότι η λιτή και φειδωλή δικογραφημένη εκδοχή της υπεράσπισης, για την οποία επιχειρήθηκε τροποποίηση αλλά απερρίφθη, δεν κάνει λόγο ούτε για καταχρηστικές ρήτρες, αλλά ούτε και για μη επεξήγηση των ιδιαίτερων στοιχείων τούτης και πως ήτο επιβεβλημένη υποχρέωση καθ' ότι αφορούσε ξένο νόμισμα. Εν κατακλείδι, ουδέν αναφέρεται για τη συναλλαγματική ισοτιμία ή τους κινδύνους τούτης και ούτε προβάλλεται ισχυρισμός πως οι διάδικοι συμφώνησαν ότι με την έκδοση τίτλου του ακινήτου που αγοράστηκε, η εναγομένη 3 θα απαλλάσσετο από την εγγύηση που έδωσε. Αυτά είναι ζητήματα που παρεισέφρησαν στο μαρτυρικό υλικό χωρίς την νομιμοποίηση των εγγράφων προτάσεων. Επί του προκειμένου αρκεί, πιστεύω, να υποδειχθεί ότι στην υπόθεση Τζιακούρα ν. Οικονομίδη