Tραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ν. Γ. Γ. Σ. κ.α., Αρ. Αγωγής: 53/2021, 22/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A84 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Xρ. Χριστοδούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 53/2021 Μεταξύ: Tραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Εναγόντων και 1. Γ. Γ. Σ. 2. Β. Α. Γ. 3. Α. Ζ. Γ. 4. Α. Γ. Εναγόμενων --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για συνένωση ημερομηνίας 09.11.2021 Ημερομηνία: 22/02/2022. Εμφανίσεις: Για τους εναγόμενους αρ. 1 - 4 - αιτητές: κα Λ. Λάμπρου για κ.κ. Τηλέμαχος & Μιλτιάδης Γεωργιάδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση: κ. Μ. Θεοδοσίου για κ.κ Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση, οι εναγόμενοι αρ. 1 - 4 - αιτητές, ζητούν την συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή με αρ. 724/16 Ε. Δ. Πάφου. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.14, Κ. 2 & 3 και στη Δ.48, Κ. 2 και 9 (
- e)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Στην αίτηση αναφέρεται ότι τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση φαίνονται από τους φακέλους των δύο αγωγών και είναι τα ακόλουθα: «Τα επίδικα ζητήματα και οι θεραπείες αμφοτέρων αγωγών αφορούν και/ή απορρέουν κυρίως από τη σύμβαση δανείου ημερ. 28/12/15 που έγινε σε ξένο συνάλλαγμα και/ή των τροποποιητικών αυτής. Η επιτυχία των θεραπειών που διεκδικούνται και στις δύο αγωγές εξαρτάται κυρίως από: α) την νομιμότητα, ισχύ και σωστή ερμηνεία των όρων της προαναφερόμενης σύμβασης δανείου και/ή των τροποποιητικών αυτής και β) την νομιμότητα της συμβατικής συμπεριφοράς των διαδίκων. Τα γεγονότα και οι νομικές αρχές πάνω στα οποία βασίζεται η υπεράσπιση των Αιτητών - εναγόμενων στην παρούσα αγωγή είναι κατά κύριο λόγο αυτά πάνω στα οποία βασίζονται οι αξιώσεις των Αιτητών αρ. 1 & 2 - εναγόντων αρ. 1 & 2 στην αγωγή του Ε.Δ. Πάφου με αρ. 724/16. Οι δικηγόροι των διαδίκων είναι και στις δύο αγωγές οι ίδιοι. Γενικά τα κοινά ζητήματα νόμου και γεγονότων που περικλείουν οι δύο αγωγές είναι τόσο σημαντικά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα ζητήματα που περικλείονται στις εν λόγω αγωγές ώστε να καθίσταται επιθυμητό οι δύο αγωγές να συνενωθούν.» Η πιο πάνω αίτηση των Εναγόμενων 1 - 4 συνάντησε την ένσταση των Εναγόντων, οι οποίοι στις 06/12/2021 καταχώρησαν γραπτή ένσταση εκθέτοντας σε αυτή 13 λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, ως εμφαίνονται στο σώμα της. Ουσιαστικά οι ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και δεν υπάρχουν κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα και/ή οι αιτητές δεν έχουν καταδείξει με σαφήνεια και/ή λεπτομέρεια τέτοια ζητήματα. Προβάλλουν επίσης τη θέση ότι τα νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα των δύο αγωγών και/ή οι αιτίες αγωγής είναι διαφορετικές και είναι διαφορετική η μαρτυρία για την απόδειξη τους. Πέραν τούτου, οι καθ΄ ων η αίτηση επικαλούνται παρατυπία και αντικανονικότητα της αίτησης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα αφού αναφέρεται στο ζήτημα της παρατυπίας της αίτησης διότι όπως αναφέρει δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, προχωρεί και ισχυρίζεται ότι στην αίτηση δεν προσδιορίζονται ποια είναι τα κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας έτσι ώστε να δικαιολογείται η συνένωση, πέραν από την γενική και αόριστη αναφορά περί ύπαρξης τέτοιων ζητημάτων. Η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι δεν φαίνεται να υπάρχουν κοινά νομικά σημεία και/ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας έτσι ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των δύο αγωγών. Οι αξιώσεις των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση στην παρούσα αγωγή είναι εκ διαμέτρου αντίθετες και ουδεμία σχέση έχουν με τις αξιώσεις που επιδιώκουν οι αιτητές στην Αγ. Αρ. 724/2016. Συγκεκριμένα, η Αγωγή Αρ. 724/2016 εγείρεται από τους υφιστάμενους εναγόμενους αρ. 1 και 2 εναντίον των εναγόντων ενώ η Αγωγή Αρ. 53/2021 εγείρεται από τους νυν ενάγοντες στην παρούσα αγωγή εναντίον των εναγόμενων αρ. 1 και 2 αλλά και εναντίον άλλων διαδίκων ήτοι των εναγόμενων αρ. 3 και 4. Το αγώγιμο δικαίωμα της Αγωγής 724/2016 εδράζεται σε ισχυριζόμενη ζημιά και/ή απώλεια την οποία υπέστηκαν οι εναγόμενοι από την σύναψη της Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 28/12/2015 σε ξένο νόμισμα αξιώνοντας ακυρωτικά διατάγματα των επίδικων συμφωνιών, γενικές αποζημιώσεις και έξοδα. Το αγώγιμο δικαίωμα της Αγωγής 53/2021 εδράζεται σε παράβαση της Συμφωνίας Δανείου ημερ. 28/12/2015 σε CHF αλλά και στην παράβαση της Συμφωνίας Δανείου ημερ. 28/12/2005 σε ΛΚ από μέρους των νυν εναγόμενων και συνεπεία της εν λόγω παράβασης οι νυν ενάγοντες αξιώνουν το οφειλόμενο ποσό μετά τόκων, Διάταγμα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και έξοδα. Τόσο στην παρούσα αγωγή όσο και στην Αγωγή 724/2016 υπάρχει πληθώρα διαφορετικών επίδικων θεμάτων με αποτέλεσμα ο εκάστοτε ενάγοντας να υποχρεούται προς απόδειξη της υπόθεσης του να προσκομίσει μεγάλο αριθμό προφορικής και γραπτής μαρτυρίας για την απόδειξη εκάστης αγωγής. Αποτελεί θέση της ενόρκως δηλούσας ότι τυχόν συνένωση των δύο αγωγών θα δημιουργήσει πρακτικό πρόβλημα κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και θα περιπλέξει τα ζητήματα που εγείρονται. Ισχυρίζεται ότι παρόλο που η μαρτυρία που θα προσαχθεί τυχόν να προέρχεται από τους ίδιους μάρτυρες εντούτοις το περιεχόμενο της θα είναι διαφορετικό και θα αφορά πλειάδα διαφορετικών θεμάτων. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότερα τα μέρη καταθέσαν στο Δικαστήριο. Έχω διεξέλθει με μεγάλη προσοχή των εν λόγω αγορεύσεων και λαμβάνω υπόψη μου τα όσα οι συνήγοροι των διαδίκων αναφέρουν σε αυτές, χωρίς να χρειάζεται να αναφερθώ σε αυτά στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Το ζήτημα της συνένωσης αγωγών διέπεται από την Διαταγή 14 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Συγκεκριμένα η Διαταγή 14, Θεσμός 2 έχει ως ακολούθως: «When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that the actions be consolidated.» Όπως φαίνεται και από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης το ζήτημα της συνένωσης αγωγών επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι παράγοντες που επηρεάζουν της άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όπως προκύπτουν από το λεκτικό της πιο πάνω Διαταγής έχoυν αναφερθεί και ερμηνευθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Samata Enterprises v. Σταυρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876 έχει αναφερθεί ότι το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού σημείου όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Η πιο πάνω αρχή επαναβεβαιώθηκε και στην Lukoil Cyprus Ltd v. 1. Ανδρέα Μυλωνά κ.α.
(2011)1Γ Α.Α.Δ. 1962. Επίσης, στην Medcon Construction Ltd v. Χρ. Μαρνέρος & Σια Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546 τονίστηκε ότι είναι επιθυμητή η συνένωση αγωγών όταν υπάρχει κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα θέματα έτσι ώστε να είναι επιθυμητό να αποφευχθεί η πολλαπλότητα διαδικασιών και η σπατάλη δικαστικού χρόνου και δαπάνης. Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η συνένωση αγωγών εξαρτάται και από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και γενικά η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου γίνεται όπου θα προκύψει όφελος από την συνεκδίκαση. Παράγοντες όπως η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων, η καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης, η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων, καθώς επίσης και η οικονομία του Δικαστικού χρόνου λαμβάνονται υπόψη (βλ. Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ v. Αpak Agro Industries κ.α
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1721 και Κυριάκος Μενελάου v. Κώστα Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 371). Δεν μου διαφεύγει ότι στην Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ v 1. Apak Agro Industries κ.α (ανωτέρω) γίνεται αναφορά και στα ζητήματα που εγείρονται στις υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις. Προκύπτει γενικότερα όμως, και εντός της πιο πάνω απόφασης, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του όλα τα περιστατικά κάθε υπόθεσης και ιδιαίτερα τη σημασία της αποφυγής πολλαπλότητας των διαδικασιών, τον περιορισμό εξόδων καθώς και την οικονομία του δικαστικού χρόνου και το όφελος που θα προκύψει από την συνένωση (βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others [1954] 1 ALL E.R. 861). Πέραν των πιο πάνω, παραπέμπω στο Halsbury's Laws of England, fourth edition, para. 69, p. 60 όπου επεξηγούνται οι προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να πληρούνται για να προκύψει η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να διατάξει τη συνένωση δύο ή περισσότερων αγωγών και οι περιστάσεις που πρέπει να συνυπάρχουν, οι οποίες ως επί των πλείστων αναφέρθηκαν ανωτέρω στην νομολογία στην οποία γίνεται παραπομπή. Συνεχίζοντας πιο κάτω στο ίδιο σύγγραμμα αναφέρονται οι περιπτώσεις κατά τις οποίες η συνένωση είναι αδύνατη ή ανέφικτη ή αυτή δεν μπορεί να διαταχθεί. Συγκεκριμένα, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Οn the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus, two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action. Again, it is generally impossible to consolidate actions where the plaintiffs in two or more actions are represented by different solicitors. Moreover, a consolidated order will as a matter of discretion be refused where it would be likely to cause embarrassment at the trial.» Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι παρά τον κανόνα για μη δυνατότητα συνένωσης διασταυρούμενων αγωγών, δεν αποκλείεται να διαταχθεί μια τέτοια συνένωση. Υπάρχει η ευχέρεια να διαταχθεί η συνένωση τους στην περίπτωση που μπορεί να διαταχθεί η μια αγωγή να θεωρείται ως ανταπαίτηση στα πλαίσια της άλλης. Ο λόγος που σε κάποιες περιπτώσεις εμποδίζεται η συνένωση λόγω της διαφορετικής ιδιότητας των διαδίκων σχετίζεται με το βάρος απόδειξης που φέρει κάθε διάδικος και στην διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί κατά την εκδίκαση των συνενωμένων αγωγών. Σημειώνεται επίσης ότι στην Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ v. Αpak Agro Industries κ.α (ανωτέρω) αναφέρθηκε ότι τα διαδικαστικά ζητήματα είναι δευτερεύοντα και μπορεί να καθοριστούν κατά την ακρόαση. Γενικά προκύπτει ότι εφόσον θα προκύψει όφελος από την συνένωση, τότε αυτή θα πρέπει να διατάσσεται με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο θα κρίνει δίκαιους. Θα προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα αίτηση έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και αφού αναφερθώ και στα γεγονότα και ιδιαίτερα περιστατικά των υποθέσεων όπως αποκαλύπτονται από τα δικόγραφα. Σημειώνω ότι σύμφωνα με τη Δ.48, Θ. 9(e) η αίτηση δυνάμει της Δ.14, Θ.2 δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση αν όλα τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται φαίνονται στους φακέλους της διαδικασίας. Στην προκειμένη περίπτωση τα δικόγραφα έχουν συμπληρωθεί και στις δύο αγωγές, οι φάκελοι των οποίων έχουν τεθεί ενώπιον μου και στην βάση αυτών θα διαπιστωθεί η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος κτλ και δεν ήταν απαραίτητη η συνοδεία της αίτησης από ένορκη δήλωση και/ή από άλλο μαρτυρικό υλικό που να επεξηγούσε περαιτέρω το αίτημα, όπως οι καθ' ων η αίτηση προβάλλουν. Κατά συνέπεια οι λόγοι ένστασης υπό στοιχεία (α) και (γ) απορρίπτονται. Oύτε ο λόγος ένστασης υπό στοιχείο (ι) της ένστασης, περί κατάχρησης της διαδικασίας διότι η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση, ευσταθεί. Το αίτημα διατυπώθηκε αμέσως μετά το κλείσιμο των δικογράφων της παρούσας αγωγής και στα πλαίσια της κλήσης για οδηγίες, που είναι ο κατάλληλος χρόνος να υποβληθεί σύμφωνα με τη νομολογία. Θα πρέπει να αναφερθεί επίσης ότι δεν καθορίζεται στη Δ.14 ο χρόνος καταχώρησης μιας τέτοιας αίτησης, αν και στην περίπτωση καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος, αυτή η καθυστέρηση συνυπολογίζεται κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Μενελάου κ.α. v. Ξενοφώντος
(1989)1 Α.Α.Δ και Μαυρίδης v. Μιχαηλίδου (αρ.1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 416). Προχωρώντας να εξετάσω επί της ουσίας την αίτηση, έχω διεξέλθει των Εκθέσεων Απαιτήσεως των δύο αγωγών συνυπολογίζοντας και το περιεχόμενο των υπερασπίσεων (δεν υπάρχουν ανταπαιτήσεις σε καμία αγωγή όπως οι συνήγοροι των καθ' ων η αίτηση αναφέρουν στην αγόρευση τους) και από αυτές προκύπτουν τα κάτωθι ισχυριζόμενα γεγονότα: Στην Αγωγή Αρ. 724/2016, την οποία ήγειραν οι εδώ εναγόμενοι αρ. 1 και 2 εναντίον των εναγόντων, αξιώνουν από αυτούς δηλώσεις και/ή διατάγματα του Δικαστηρίου με τα οποία να κηρύσσονται συγκεκριμένες ρήτρες της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 28/12/2005 και των τροποποιητικών αυτής, η οποία αφορούσε δάνειο σε ελβετικά φράγκα, καταχρηστικές και/ή άδικες και/ή άκυρες. Συγκεκριμένα, οι ρήτρες αυτές αφορούν το δανεισμό σε ξένο συνάλλαγμα, το μονομερές δικαίωμα των εκεί εναγόμενων αύξησης του επιτοκίου και το δικαίωμα επιβολής τόκων υπερημερίας. Επίσης, αξιώνουν δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να καθορίζεται πως η ισοτιμία του συναλλάγματος μεταξύ ευρώ και ελβετικών φράγκων πάνω στην οποία οι ενάγοντες οφείλουν να πληρώσουν τις δόσεις αποπληρωμής του δανείου της εν λόγω συμφωνίας είναι αυτή που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο εκταμίευσης του δανείου, δηλαδή στις 03/01/2006 καθώς και Δήλωση ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να καθορίζεται το ετήσιο επιτόκιο αποπληρωμής του δανείου της συμφωνίας θα κυμαίνεται βάσει του συμφωνημένου, δηλαδή 2% πλέον 6 μηνών Libor. Πέραν των πιο πάνω αξιώνουν απόδοση λογαριασμών για όλες τις τραπεζικές συναλλαγές / δοσοληψίες που αφορούν την επίδικη συμφωνία δανείου και αποζημιώσεις ίσες με το ποσό που θα αποφασιστεί ότι οι ενάγοντες ζήμιωσαν από τους εναγόμενους από τη σύναψη της εν λόγω συμφωνίας λόγω της εφαρμογής των πιο πάνω αναφερόμενων όρων που ζητούν να κηρυχθούν καταχρηστικοί και/ή άδικοι. Διαζευκτικά και/ή επιπρόσθετα αξιώνουν CHF 70.865,20 ως ειδικές αποζημιώσεις από 28/12/2006 μέχρι 30/06/2016 και γενικές αποζημιώσεις λόγω απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή παρανομίας και/ή αμέλειας. Τέλος, αξιώνουν Δήλωση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου ότι το ποσό που θα αποφασιστεί πως οι εναγόμενοι οφείλουν στους ενάγοντες πιστωθεί και/ή συμψηφισθεί με το πραγματικά δανειακό υπόλοιπο των εναγόντων. Οι ενάγοντες στην Αγ. Αρ. 724/2016 ισχυρίζονται ότι στις 28/12/2005 σύνηψαν με τους εναγόμενους δάνειο ύψους CHF 300.000,00 στην βάση ψευδών παραστάσεων και/ή απάτης και/ή αμέλειας των εναγόμενων, λεπτομέρειες των οποίων παραθέτουν. Ουσιαστικά ισχυρίζονται ότι οι υπάλληλοι των εναγόμενων τους παρουσίασαν το επίδικο δάνειο ως την πλέον συμφέρουσα οικονομικά γι αυτούς συμφωνία λόγω του χαμηλού επιτοκίου και της πολύ καλής ισοτιμίας του συναλλάγματος ενώ απέκρυψαν και/ή παρέλειψαν να τους εξηγήσουν τους κινδύνους που εγκυμονούσε το δάνειο σε ξένο νόμισμα. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζονται ότι η ρήτρα αναφορικά με το ξένο συνάλλαγμα δεν έτυχε ατομικής διαπραγμάτευσης και δεν διατυπώθηκε από τους εναγόμενους με σαφή και κατανοητό τρόπο. Οι εναγόμενοι επίσης παρέλειψαν να εκθέσουν στην συμφωνία την ακριβή λειτουργία του μηχανισμού μετατροπής του ξένου νομίσματος που προέβλεπε η ρήτρα που αφορούσε το ξένο συνάλλαγμα και τη σχέση μεταξύ του αναφερόμενου μηχανισμού και του μηχανισμού που προέβλεπαν άλλες ρήτρες σχετικά με την αποδέσμευση του δανείου. Μετά την εκταμίευση των χρημάτων που οι εναγόμενοι δάνεισαν στους ενάγοντες άλλαζε ανά τακτά χρονικά διαστήματα η ισοτιμία του συναλλάγματος μεταξύ του εγχώριου νομίσματος και των ελβετικών φράγκων με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να καταβάλλουν πολύ περισσότερα χρήματα στο εγχώριο νόμισμα για να καλύπτουν την δόση σε ελβετικά φράγκα. Ακολούθως, οι ενάγοντες παραθέτουν τις νομοθετικές διατάξεις που κατ' ισχυρισμό παραβιάζουν οι πιο πάνω αναφερόμενες ρήτρες της συμφωνίας και που τις καθιστούν άκυρες και μη εφαρμόσιμες. Πέραν των πιο πάνω, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι για την παροχή του δανείου, οι εναγόμενοι έθεσαν σαν προϋπόθεση στους ενάγοντες, ανάμεσα σε άλλα, την ανάληψη τρεχούμενου λογαριασμού ύψους €17.086,00 (£10.000) από τον οποίο θα αποκόπτονταν οι δόσεις του δανείου και ο οποίος ανοίχθηκε κατόπιν σχετικής συμφωνίας. Οι εναγόμενοι απέκοπταν κάθε μήνα μονομερώς από τον εν λόγω λογαριασμό την δόση που αυτοί θεωρούσαν σωστή και την διέθεταν έναντι του δανείου. Στην Αγ. Αρ. 53/2021, την οποία ήγειραν οι ενάγοντες και εναγόμενοι στην Αγ. Αρ. 724/2016 εναντίον των εναγόμενων αρ. 1 και 2 και εναγόντων στην Αγ. Αρ. 724/2016 και εναντίον ακόμη δύο προσώπων, των εναγόμενων αρ. 3 και 4, αξιώνουν εναντίον όλων των εναγόμενων το ποσό των €17.086,00 πλέον τόκους προς 8% από 11/11/2020 επί ποσού €16.586,00 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο στις 30/06 και 31/12 πλέον το ποσό των CHF 268.659,86 πλέον τόκους προς 5.0669% από 11/11/2020 επί ποσού €251.095,79 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση των τόκων 2 φορές το χρόνο στις 30.6 και 31.
- Επιπλέον αξιώνουν διάταγμα εκποίησης της Υποθήκης που αναφέρεται στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης την οποία η εναγόμενη αρ. 2 παραχώρησε στους ενάγοντες. Οι πιο πάνω αξιώσεις αποτελούν υπόλοιπα της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού ημερομηνίας 28/12/2005 με όριο £10,000 και της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας επίσης 28/12/2005 για το ποσό των CHF 300.000,00 οι οποίες συνάφθηκαν μεταξύ εναγόντων και εναγόμενων αρ. 1 και 2 με την εγγύηση και κάλυψη των εναγόμενων αρ. 3 και
- Όλοι οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους, προβάλλουν παρόμοιους ισχυρισμούς με αυτούς της Αγ. Αρ. 724/2016 και στην οποία παραπέμπουν. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω αλλά και όσα αναφέρονται λεπτομερώς στα δικόγραφα των δύο αγωγών και ιδιαίτερα στις Εκθέσεις Απαιτήσεως, εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι και οι δύο αγωγές αφορούν και σχετίζονται με τις ίδιες συμφωνίες. Δηλαδή, αφορούν τη συμφωνία δανείου και τον τρεχούμενο λογαριασμό ημερομηνίας 28/12/
- Οι ενάγοντες αρ. 1 και 2 στην Αγ. Αρ. 724/2016 επιδιώκουν να κηρύξουν άκυρες και/ή καταχρηστικές συγκεκριμένες ρήτρες του δανείου σε ελβετικό φράγκο που σύναψαν με τους ενάγοντες δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 28/12/2005, ως λεπτομερώς αναφέρουν και να τους καταβληθεί η διαφορά των χρημάτων που κατ' ισχυρισμό κατέβαλλαν δυνάμει των εν λόγω ρητρών και/ή αυτή να πιστωθεί στον εν λόγω λογαριασμό τους. Ο τρεχούμενος λογαριασμός επίσης ισχυρίζονται ότι ήταν συνδεδεμένος και/ή αποτελούσε προϋπόθεση για την παραχώρηση του πιο πάνω δανείου με σκοπό να αποκόπτονται οι μηνιαίες δόσεις τους. Οι ενάγοντες στην Αγ. Αρ. 53/2021 αξιώνουν τα υπόλοιπα των δύο πιο πάνω λογαριασμών, τα οποία όλοι οι εναγόμενοι κατ' ουσία αμφισβητούν και εγείρουν με την υπεράσπιση τους τα ίδια ζητήματα με αυτά της Αγ. Αρ. 724/
- Είναι προφανές ότι για να πετύχουν στην αγωγή τους οι ενάγοντες στην Αγ. Αρ. 53/2021 θα πρέπει να αποδείξουν, πέραν από την ύπαρξη των ισχυριζόμενων συμφωνιών και τους όρους αυτών καθώς και το ότι οι χρεώσεις έγιναν στη βάση έγκυρων και νόμιμων ορών. Είναι προφανές επίσης ότι οι ενάγοντες στην Αγ. Αρ. 724/2016 αμφισβητούν συγκεκριμένους όρους της συμφωνίας δανείου σε ελβετικό φράγκο ημερομηνίας 28/12/2005 και ζητούν να κηρυχθούν άκυροι και κατ' επέκταση να αναδιαμορφωθεί το υπόλοιπο του λογαριασμού τους. Ζητήματα τα οποία επαναφέρονται με την υπεράσπιση τους στα πλαίσια της Αγ. Αρ. 53/
- Προκύπτει από τα πιο πάνω, ότι και στις δύο αγωγές προβάλλει να αποτελεί κύριο ζητούμενο η εγκυρότητα ή ακυρότητα συγκεκριμένων όρων της ίδιας σύμβασης, εγκυρότητα ή ακυρότητα η οποία σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποδειχθεί ή να καταρριφθεί. Κατά συνέπεια προβάλλει ότι υπάρχουν και στις δύο αγωγές πραγματικά και νομικά ζητήματα τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα άλλα ζητήματα που εγείρονται που καθιστά επιθυμητό να αποφασιστούν μια φορά. Επίσης, αναφύεται ότι η μαρτυρία που θα προσκομιστεί θα προέρχεται από τους ίδιους μάρτυρες και θα είναι κοινή. Θα αφορά τις συνθήκες σύναψης των επίδικων συμφωνιών και αν ακουστεί μια φορά θα περισώσει χρόνο και χρήμα και θα είναι προς το συμφέρον τόσο των διαδίκων όσο της δικαιοσύνης. Οι συνήγοροι των διαδίκων είναι οι ίδιοι και στις δύο αγωγές και η ύπαρξη δύο επιπρόσθετων διαδίκων στην Αγ. Αρ. 53/2021, οι οποίοι είναι οι κατ' ισχυρισμό εγγυητές στις επίδικες συμφωνίες, δεν μεταβάλλει την κατάσταση αφού η οποιαδήποτε ευθύνη τους θα κριθεί στην βάση της εγκυρότητας των όρων της συμφωνίας δανείου που θα καθορίσει και το οφειλόμενο ποσό και τη δυνατότητα των εναγόντων να το αξιώνουν. Δεν παραγνωρίζω ότι οι ενάγοντες και εναγόμενοι αρ. 1 και 2 στην Αγωγή Αρ. 53/2021 εμφανίζονται με διαφορετική ιδιότητα και ότι πρόκειται για διασταυρούμενες αγωγές (cross action) αλλά τούτο δεν μπορεί να αποτελεί εμπόδιο, υπό τις περιστάσεις, στη συνένωση των δύο αγωγών. Κατά τη ρύθμιση της ακροαματικής διαδικασίας μπορεί κάλλιστα να διαταχθεί όπως η Αγωγή Αρ. 724/2016 θα θεωρείται ως ανταπαίτηση στην Αγ. Αρ. 53/
- Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Διαταγής 14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην παρούσα περίπτωση. Θα προκύψει όφελος από την συνένωση των δύο αγωγών, ως αναφέρθηκε ανωτέρω και αποφεύγεται ο κίνδυνος της έκδοσης δύο αντιφατικών αποφάσεων. Κρίνω περαιτέρω ότι οδηγός θα πρέπει να είναι η Αγωγή Αρ. 53/2021, παρά το ότι έπεται χρονολογικά της Αγωγής Αρ. 724/2016, καθότι σε αυτή τα αξιούμενα ποσά είναι μεγαλύτερα και είναι σε υψηλότερη κλίμακα καθώς επίσης περιλαμβάνει όλα τα επίδικα ζητήματα (βλ. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ
- M.T.P. TRADING LTD ΚΑΙ
- ΜΙΧΑΛΗ ΠΙΤΤΑΤΖΗ
(2014)1Γ Α.Α.Δ 2466). Κατά συνέπεια η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί και εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα συνένωσης της Αγ. Αρ. 53/2021 με την Αγ. Αρ. 724/2016. Οδηγός θα είναι η Αγ. Αρ. 53/2021 και η Αγ. Αρ. 724/2016 θα έχει θέση ανταπαίτησης σε αυτήν. Τα έξοδα της αίτησης, δεδομένου ότι δεν διαπιστώνεται οποιοσδήποτε λόγος να αποκλίνω από τον κανόνα που θέλει τα έξοδα να ακολουθούν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων - αιτητών αρ. 1 - 4 και εναντίον των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος. (Υπ.)............. Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο