Εν πτωχεύσει: Α. Σ., Αρ. Αίτησης: 5/2020, 13/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A79 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 5/2020 Εν πτωχεύσει: Α. Σ. (Α.Τ. [ ]), εκ Πάφου ------------------------------------- Αίτηση Τροποποίησης της Αίτησης Πτώχευσης Ημερ. 26/11/2021 Ημερ.: 13/01/
- Εμφανίσεις: Για τους Πιστωτές - Αιτητές: κα Ελ. Θεοδώρου για κ.κ. Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Χρεώστη - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Γιαλελή για κ.κ. Σιαηλή & Σιαηλή Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε από τους Πιστωτές - Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, οι οποίοι αιτούνταν την κήρυξη του ως άνω αναφερόμενου χρεώστη σε πτώχευση σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ.
- Η αίτηση εδράζεται στην ύπαρξη οφειλής εκ μέρους του εν λόγω χρεώστη ύψους €346.886,99 πλέον τόκους από τις 30/10/2009 πλέον έξοδα προς τους Πιστωτές δυνάμει απόφασης στην Αγ. Αρ. 3481/2009 Ε.Δ. Πάφου. Σύμφωνα με την Αίτηση, ο χρεώστης διέπραξε πράξη πτώχευσης αφού δεν συμμορφώθηκε με την Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ. 2/
- Αίτηση παραμερισμού της εν λόγω Ειδοποίησης Πτώχευσης την οποία καταχώρησε ο χρεώστης, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 31/07/
- Στην Αίτηση περαιτέρω και συγκεκριμένα στην παράγραφο 4 αυτής, αναφέρεται ότι οι Πιστωτές δεν κατέχουν οποιαδήποτε ασφάλεια επί της περιουσίας του χρεώστη για την πληρωμή των πιο πάνω ποσών. Ο χρεώστης καταχώρισε ένσταση στην κυρίως αίτηση προβάλλοντας 6 λόγους για τους οποίους πρέπει να απορριφθεί η Αίτηση. Συγκεκριμένα, προβάλλεται η θέση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου, ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι προγενέστερη αυτής και/ή ότι η Αίτηση εισάγεται πλημμελώς και ότι η διαδικασία εγείρεται καταχρηστικά. Περαιτέρω, προβάλλεται η θέση ότι οι Πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι καθότι υπάρχει προς όφελος τους Υποθήκη επί οικοπέδου του χρεώστη στο οποίο βρίσκονται δύο κατοικίες και μπορούν να προβούν σε πλειστηριασμό τους. Η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε από την THEMIS PORTOFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, η οποία σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, εξαγόρασε την πιστωτική διευκόλυνση και/ή επίδικο χρέος από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ δυνάμει των προνοιών του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου του 2015, Ν. 169(Ι)/2015 και σύμφωνα με το Σχέδιο Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε με διάταγμα του Ε.Δ. Λευκωσίας ημερομηνίας 04/06/2021 και το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 08/06/
- Σχετική ειδοποίηση καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου στις 13/07/
- Με την παρούσα αίτηση η ως άνω Αιτήτρια ζητά Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η διαγραφή της παραγράφου 4 της κυρίως Αίτησης Πτώχευσης και η αντικατάσταση της με νέα παράγραφο 4 με το εξής περιεχόμενο: «Ότι κατέχουμε εξασφάλιση για την πληρωμή μέρους του οφειλόμενου ποσού (υποθήκη Υ269/08 και 'memo' με αρ. 6/ΕΒ/1380/2012 επί του ιδίου ακινήτου) και εκτιμούμε την αξία αυτής στο ποσό των €240.000,00.» Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρεται ότι λόγω λάθους και/ή εκ παραδρομής, κατά την σύνταξη της Αίτησης Πτώχευσης δεν αναφέρθηκε το γεγονός ότι η Αιτήτρια είναι εν μέρει εξασφαλισμένος πιστωτής. Επισυνάπτεται επίσης εκτίμηση της αξίας του ακινήτου ως τεκμήριο 1 και πιστοποιητικό έρευνας του Κτηματολογίου ως τεκμήριο
- Είναι ορθό και δίκαιο, αναφέρεται περαιτέρω στην ένορκη δήλωση, να εγκριθεί η αιτούμενη τροποποίηση για να τεθούν όλα τα στοιχεία και γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίσης, τα δικαιώματα του χρεώστη δεν βλάπτονται ή επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο. Ο χρεώστης καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση με την οποία προβάλλει 5 λόγους ως ακολούθως: «
- Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
- Δεν υφίσταται καλός λόγος που να δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος ως το αιτητικό της Αιτήτριας.
- Η Αιτήτρια αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα και επιθυμεί να προσάξει μέσω της ενόρκου δηλώσεως της παραπλανητική μαρτυρία αναφορικά με την αξία του ενυπόθηκου ακινήτου.
- Με την τροποποίηση δεν καθορίζεται το πραγματικό υπό εκδίκαση ζήτημα, αντιθέτως γίνεται προσπάθεια να συγκαλυφθεί το κρισιμότερο στοιχείο της παρούσας διαδικασίας, που είναι η πραγματική αξία του ενυπόθηκου ακινήτου η οποία καλύπτει το ποσό της αξίωσης της αιτήτριας, και με αυτόν τον τρόπο να διασωθεί η προώθηση της αίτησης.
- Η Αιτήτρια δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και καταχράζεται την πτωχευτική διαδικασία.» Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του χρεώστη ο οποίος αναφέρει ότι συμφωνεί με τη θέση ότι υπάρχει εξασφάλιση και πράγματι η αναφερόμενη στην αίτηση υποθήκη. Ισχυρίζεται όμως ότι η εξασφάλιση αυτή καλύπτει πλήρως την απαίτηση. Η πλημμέλεια όμως της Αιτήτριας να αναφέρει ένα τόσο σημαντικό γεγονός στην Αίτηση της είναι σημαντική και με αυτή ζητά να αλλάξει άρδην τα δεδομένα. Επικαλείται επίσης κακοπιστία της Αιτήτριας. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια αποκρύπτει την πραγματική αξία του ενυπόθηκου ακινήτου παρουσιάζοντας ως «εκτιμώμενη» αξία μια πολύ μικρότερη της πραγματικής, με σκοπό να δικαιολογήσει την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, η οποία είναι στην ουσία άνευ αντικειμένου. Ισχυρίζεται περαιτέρω ο χρεώστης, ότι οι Αιτητές όφειλαν να προσπαθήσουν να προβούν σε πλειστηριασμό του ακινήτου του προς εξασφάλιση των χρημάτων που τους οφείλει από τη δανειακή σύμβαση που σύναψαν και σύμφωνα με την απόφαση 3481/09 Ε.Δ. Πάφου. Η αιτήτρια προσπαθεί σε αυτό το χρονικό σημείο να παρουσιάσει πως η αξία του ακινήτου του (το οποίο είναι και το μόνο περιουσιακό στοιχείο που διαθέτει) δεν καλύπτει το χρέος του, έτσι ώστε να διασώσει την αίτηση της η οποία πάσχει νομικά και ουσιαστικά. Τέλος, ο χρεώστης παραπέμπει στα τεκμήρια 1 και 2 τα οποία η Αιτήτρια επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση για να πει ότι οι ισχυρισμοί της αυτοαναιρούνται και πως οι δικοί του ισχυρισμοί περί επάρκειας της υποθήκης για κάλυψη του χρέους επιβεβαιώνονται. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων καταθέσαν στο Δικαστήριο. Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή των εν λόγω αγορεύσεων, τις λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου και δεν κρίνω αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας απόφασης να προβώ σε αναφορά στο περιεχόμενο τους. Αναφορά στις θέσεις των συνηγόρων θα γίνει κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της Αίτησης αν και εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η πτωχευτική διαδικασία διέπεται από τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς (Bankruptcy Rules). Δεν προκύπτει από αυτούς όμως να περιέχεται οποιαδήποτε πρόνοια που να αφορά στην τροποποίηση της Αίτησης Πτώχευσης. Ούτε έχω παραπεμφθεί από τους συνηγόρους των διαδίκων σε μια τέτοια πρόνοια. Προκύπτει όμως από τον Κανονισμό 188 των Πτωχευτικών Κανονισμών ότι στην περίπτωση που για οποιοδήποτε ζήτημα αναφύεται κατά τη πτωχευτική διαδικασία δεν προνοείται στους εν λόγω Κανονισμούς, τότε θα εφαρμόζονται οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Ο εν λόγω Κανονισμός έχει ως ακολούθως: «
- Where no provision is made in these rules in regard to any matter arising out of bankruptcy proceedings, the Rules of Court governing civil proceedings shall, in so far as they are not repugnant to these rules, apply to such matter.» Kατά συνέπεια κρίνω ότι στην περίπτωση αυτή, δηλαδή όπου ζητείται η τροποποίηση της Αίτησης Πτώχευσης εφαρμόζεται η Δ.25, Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και παρέχεται η ευχέρεια για μια τέτοια τροποποίηση. Το ότι υπάρχει τέτοια ευχέρεια τροποποίησης της Αίτησης και ειδικότερα στην περίπτωση που επιζητείται η τροποποίηση της Αίτησης με σκοπό σε αυτή να γίνεται αναφορά στην ύπαρξη εξασφάλισης και στην αξία αυτής, όπως η παρούσα, προκύπτει και από την απόφαση στην Παπαδόπουλος v. Οργανισμός Χρηματοδότησης Παγκυπριακή Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ. 1716, όπου διατάχθηκε από το Δικαστήριο η τροποποίηση της Αίτησης μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής για να εναρμονιστεί η Αίτηση με τις πρόνοιες του Άρθρου 5
(2)του Κεφ. 5 (βλ. επίσης Alpha Bank Cyprus Ltd (πρώην Alpha Bank Ltd) v. Εν Πτώχευσει:....Θεοδώρου, Πολ. Έφεση Αρ. 264/2011, Ημερ. 10/09/2018), ECLI:CY:AD:2018:A392. Η αίτηση εδράζεται επί της Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και οι αγορεύσεις αμφοτέρων των συνηγόρων επικεντρώθηκαν στις προϋποθέσεις που καθόρισε η νομολογία για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να εγκρίνει ή να απορρίψει μια τέτοια αίτηση, οι οποίες είναι πολύ καλά γνωστές (βλ. Φοινιώτης ν. Greenman Navigation
(1989)1 (E) A.A.Δ.33, Agini v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α.Α.Δ.11, Περικτιόνη Χρίστου ν Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, Kallice Holding Co Ltd v. M.T.R. Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 162, Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Κ. Σιακόλα,
(2002)1 (Α) ΑΑΔ 223, Δόμνα Χριστοδούλου ν Αθηναϊδος Ι. Χριστοδούλου κ.α
(1991)1 Α.Α.Δ. 934). Παραθέτω επίσης το κάτωθι απόσπασμα από την ΚAYAT TRADING LIMITED v. GENZYME CORPORATION, Πολ. Έφεση Αρ. 58/2012, Ημερ. 4 Μαρτίου 2013 το οποίο συνοψίζει τη σχετική νομολογία επί του ζητήματος: «Το συμπέρασμα που μπορεί να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από τη νομολογία είναι, όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Clive Preece: "Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. v. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτη Λτδ κα
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 237.» Βέβαια, θα πρέπει να λεχθεί ότι η πιο πάνω νομολογία αφορούσε την ερμηνεία και τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην βάση της παλαιάς Δ.25 ως ίσχυε πριν την τροποποίηση της. Σύμφωνα με τη νέα Δ.25, εκείνο το οποίο προκύπτει, είναι ότι κατά την υποβολή αίτησης τροποποίησης μετά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες, θα πρέπει να υπάρχει μια πιο αυστηρή αντιμετώπιση της από το Δικαστήριο. Ο σκοπός τόσο της νέας Δ.30 όσο και της νέας Δ.25 ήταν να επιταχύνει τις δικαστικές διαδικασίες. Σημειώνω ότι στην παρούσα αίτηση, παρόλο που δεν απαιτείται η έκδοση κλήσης για οδηγίες μιας και η διαδικασία είναι μια suis generis διαδικασία και διέπεται από τους δικούς της Κανονισμούς, δεν θα μπορούσε να έχει εφαρμογή η παλαιά Δ.25 αλλά η εν ισχύει Δ.25 όπως προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους παραπέμπει ο Κανονισμός 188 των Πτωχευτικών Κανονισμών. Επανερχόμενος λοιπόν στη νέα Δ.25, ο Θεσμός 1
(3)έχει ως ακολούθως: «
(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης.» Σύμφωνα με το λεκτικό του πιο πάνω Θεσμού, επιτρέπεται η τροποποίηση του δικογράφου στο στάδιο αυτό στην περίπτωση που καταδεικνύεται εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος κατά τη σύνταξη της δικογραφίας ή όταν προκύψουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών της δικογραφίας. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, θα προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα αίτηση συνυπολογίζοντας τα όσα αμφότερες οι πλευρές προβάλλουν, τόσο σε πραγματικό όσο και σε νομικό επίπεδο. Οι Αιτητές με την παρούσα αίτηση τους ουσιαστικά επιζητούν να εναρμονίσουν την Αίτηση τους με τις πρόνοιες του Άρθρου 5
(2)του Περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 5 και να αναφερθούν στην εξασφάλιση που κατέχουν και την κατ' ισχυρισμό αξία αυτής. Επικαλούνται την εκ παραδρομής και/ή το καλόπιστο λάθος στην μη αναφορά των γεγονότων αυτών στην Αίτηση τους. Όπως προκύπτει από την ίδια την Αίτηση, σε αυτήν επισυνάπτεται η απόφαση του Δικαστηρίου για το εξ' αποφάσεως χρέος του χρεώστη. Στην απόφαση αυτή περαιτέρω περιλαμβάνεται και διάταγμα για εκποίηση της Υποθήκης Υ 269/2008 Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου «προς ικανοποίηση του απαιτούμενου και/ή οφειλόμενου και δια της υποθήκης εξασφαλισμένου χρέους εναγόμενου 1 (χρεώστη)». Στην ένσταση επίσης που καταχωρήθηκε στην κυρίως Αίτηση από τον χρεώστη γίνεται αναφορά στην εν λόγω εξασφάλιση. Κατά συνέπεια προκύπτει να αποκαλύπτεται η ύπαρξη εξασφάλισης για το εξ' αποφάσεως χρέος η οποία θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της κυρίως Αίτησης. Οι Αιτητές προκύπτει να παρέλειψαν στην κυρίως Αίτηση τους να προβούν σε αναφορά στην εν λόγω εξασφάλιση και να αναφέρουν κατά πόσο παραιτούνται αυτής ή να παραθέσουν την αξία της για να καταδείξουν ότι δεν είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές ως τάσσει το Άρθρο 5
(2)του Νόμου. Τούτη η παράλειψη, η οποία στην βάση των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, υποδηλεί λάθος και/ή παράλειψη των Αιτητών, δεν προκύπτει στο στάδιο αυτό και πριν από την εκδίκαση της Αίτησης πτώχευσης να προκαλεί οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό στα δικαιώματα του χρεώστη, στην περίπτωση που επιτραπεί η παρούσα αίτηση και τροποποίηση. Όπως προκύπτει από την νομολογία η ύπαρξη εξασφάλισης οφειλής, δεν συνιστά κώλυμα για προώθηση αίτησης για έκδοση διατάγματος παραλαβής. Στην περίπτωση όμως ύπαρξης της ο Αιτητής θα πρέπει να δώσει κάποιο υπολογισμό της αξίας της εξασφάλισης που έχει δοθεί. Ακόμη και μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής όπου δεν αναφέρεται η ύπαρξη εξασφάλισης και η αξία αυτής, δύναται να επιτραπεί η τροποποίηση της Αίτησης πτώχευσης νοουμένου ότι η παράλειψη αυτή δεν αποβαίνει μοιραία για τον Πιστωτή (βλ. Γεώργιος Νεοκλέους v. Alpha Bank Limited
(2014)1Β Α.Α.Δ. 1700). Στην Σε Πτώχευση Αναφορικά με τον Σ. Συμεών v. 1. Χχχ Δρυάδης κ.α. (ως τροποποιήθηκε), Πολ. Έφεση Αρ. 348/2013, Ημερ. 15/12/2020, ECLI:CY:AD:2020:A439 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη κρίση και το διάταγμα παραλαβής το οποίο εκδόθηκε εναντίον του χρεώστη και ο λόγος έφεσης που αφορούσε την μη αποκάλυψη της εξασφάλισης απορρίφθηκε. Συγκεκριμένα, η δήλωση του συνηγόρου των πιστωτών κατά την ακροαματική διαδικασία ότι παραιτούνταν από τις εξασφαλίσεις που κατείχαν και στις οποίες δεν γινόταν αναφορά στην Αίτηση ούτε ότι αυτοί παραιτούνταν από αυτές, έστω και αν αυτό θα μπορούσε να κριθεί παρατυπία, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι προκάλεσε οποιαδήποτε βλάβη στον χρεώστη. Στην Παπαδόπουλος v. Οργανισμός Χρηματοδότησης Παγκυπριακή Λτδ (ανωτέρω) έγινε ανασκόπηση της Αγγλικής Νομολογίας σε σχέση με την ερμηνεία του Άρθρου 4
(2)του Αγγλικού Βankruptcy Act 1914 το οποίο είναι το ίδιο με το δικό μας Άρθρο 5
(2)του Κεφ. 5 και αποτελεί πιστή μετάφραση. Σε εκείνες τις υποθέσεις εξετάστηκαν αιτήσεις παραμερισμού του διατάγματος παραλαβής και η δυνατότητα τροποποίησης της Αίτησης Πτώχευσης και της επαλήθευσης μετά την έκδοση του όπου είχε παραλειφθεί η αναφορά στις εξασφαλίσεις και στην αξία τους. Το απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας όπως καταγράφεται στην πιο πάνω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει ως εξής: «
(1)Παρά την επιτακτική διατύπωση του αρ. 4
(2)- η οποία είναι παρόμοια με εκείνη του δικού μας αρ. 5
(2)- η παράλειψη να δηλωθεί η εξασφάλιση δεν αποβαίνει μοιραία για την αίτηση.
(2)Είναι δυνατή η τροποποίηση της αίτησης για να περιληφθεί η εξασφάλιση ακόμα και στο στάδιο της επαλήθευσης.
(3)Είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος παραλαβής ακόμα και χωρίς τροποποίηση της αίτησης.
(4)Είναι δυνατή η τροποποίηση ανεξάρτητα από την αξία ή το ύψος της εξασφάλισης.
(5)Αυτό που έχει σημασία είναι το ποσό του χρέους μετά την αφαίρεση της εξασφάλισης.
(6)Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο προκαλείται αδικία συνεπεία της παράλειψης να δηλωθούν οι εξασφαλίσεις». Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η διαδικασία της Αίτησης Πτώχευσης - εκκρεμεί η εκδίκαση της - του γεγονότος ότι οι Αιτητές λόγω παραδρομής και/ή λάθους παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες του Άρθρου 5
(2)και δεδομένου ότι δεν ανακύπτει οποιοδήποτε ζήτημα δυσμενούς επηρεασμού του χρεώστη, η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Ο χρεώστης με την ένσταση του εκείνο το οποίο στην ουσία αμφισβητεί είναι το ύψος της εξασφάλισης και την αξία του ακινήτου του, την οποία επιχειρούν να αναφέρουν οι Αιτητές στην κυρίως τους Αίτηση. Επικαλείται την αξία αυτού όπως φαίνεται στο τεκμήριο 2 της Αίτησης που είναι η αναφορά στην τιμή του 2013 από το Κτηματολόγιο και αμφισβητεί την εκτίμηση τεκμήριο 1 των Αιτητών επί της οποία βασίζουν την αναφορά τους για την αξία του. Τούτο όμως θα αποτελέσει επίδικο ζήτημα κατά την ακρόαση της κυρίως Αίτησης πτώχευσης όπου θα κριθεί κατά πόσο όντως οι Αιτητές είναι ανεξασφάλιστοι εν τη εννοία του Νόμου, που αποτελεί μια από τις προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη. Κατά συνέπεια και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, η αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η τροποποίηση της Αίτησης Πτώχευσης ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Τροποποιημένη Αίτηση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα και αντίγραφο αυτής να δοθεί στους δικηγόρους του χρεώστη. Τροποποιημένη Ένσταση να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 15 ημερών από την καταχώρηση και παράδοση της τροποποιημένης Αίτησης Πτώχευσης. Το διάταγμα τροποποίησης να ζητηθεί άμεσα και το Πρωτοκολλητείο και να ετοιμαστεί κατά προτεραιότητα, εν όψει του παλαιού της παρούσας αίτησης και της φύσης της διαδικασίας, η οποία θα πρέπει να ολοκληρωθεί το συντομότερων δυνατόν. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης όσο και τα έξοδα που θα σπαταληθούν από την τροποποίηση (thrown away), επιδικάζονται υπερ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)....................................... Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο