← Κύπρος

GORDIAN HOLDINGS LIMITED ν. ANDREAS I. GEORGIOU HOLDINGS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής:605 /2021, 30/5/2022

GORDIAN HOLDINGS LIMITED ν. ANDREAS I. GEORGIOU HOLDINGS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής:605 /2021, 30/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A94 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χ. Χριστοδούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:605 /2021 Μεταξύ: GORDIAN HOLDINGS LIMITED από την Λευκωσία Ενάγοντες - Αιτητές και

  1. ANDREAS I. GEORGIOU HOLDINGS LTD (H.E. 24706) από την Πάφο.
  2. Ρ. Γ. (Α.Τ. [ ]) από την Πάφο. Eναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 30/07/2021 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Ημερ.: 30/05/
  3. Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές : κα Μαρίνα Τζουτ για κ.κ. ΗΛΙΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενο αρ. 1 και 2- Καθ' ών η Αίτηση: κα Ελ. Χαραλάμπους για κ.κ. Μ. VIOLARES LLC. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες - αιτητές, καταχώρησαν την παρούσα αγωγή στις 30/07/2021 και ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 είναι ενυπόθηκοι οφειλέτες τους. Συγκεκριμένα, ισχυρίζονται ότι οι μεν εναγόμενοι αρ. 1 είναι ενυπόθηκοι οφειλέτες τους σε σχέση με το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/[ ], Φ/Σχ. 51/10.3.4, Τεμ. [ ], το οποίο βρίσκεται στον Άγιο Θεόδωρο Πάφου, δυνάμει των υποθηκών [ ]/2008 και [ ]/2008 Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου. Η δε εναγόμενη αρ. 2 είναι ενυπόθηκη οφειλέτης τους σε σχέση με το ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], Φ/Σχ. L1/12, Τεμ. 2, το οποίο βρίσκεται στο χωριό Κονιά της Επαρχίας Πάφου, δυνάμει των υποθηκών [ ]/2005, [ ]/2011 και [ ]/201 Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου. Οι ενάγοντες - αιτητές, ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2, κατά παράβαση συγκεκριμένων όρων των πιο πάνω Υποθηκών, ενοικιάζουν τα υποθηκευμένα ακίνητα και εισπράττουν ενοίκια χωρίς να τα καταθέτουν έναντι των υποχρεώσεων που καλύπτουν. Με την παρούσα αγωγή αξιώνουν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 να παραδώσουν στους ενάγοντες κατάσταση των εισπραχθέντων ενοικίων και απόφαση για καταβολή όλων των ενοικίων που θα αποκαλυφθεί ότι εισέπραξαν. Επίσης, αξιώνουν την ειδική εκτέλεση του όρου 10 των Εγγράφων Υποθήκης με αρ. [ ]/2008 και [ ]/2008 και του όρου 12 των Εγγράφων Υποθήκης με αρ. [ ]/2005, [ ]/2011 και [ ]/2011 του Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου και την έκδοση διατάγματος με το οποίο να εξουσιοδοτούνται οι ενάγοντες να εισπράττουν έναντι του ονόματος των εναγόμενων αρ. 1 και 2 οποιαδήποτε ενοίκια πρέπει να πληρωθούν σε αυτούς σχετικά με τα ενυπόθηκα ακίνητα, από οποιοδήποτε πρόσωπο, έναντι των υποχρεώσεων οι οποίες εξασφαλίζονται από τις εν λόγω Υποθήκες. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, οι ενάγοντες - αιτητές καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, δια κλήσεως, με την οποία αξιώνουν προσωρινά διατάγματα Δικαστηρίου με τα οποία να απαγορεύεται στους εναγόμενους αρ. 1 και 2 να εισπράττουν ενοίκια αναφορικά με τα ενυπόθηκα ακίνητα και όπως επιτρέπεται στους ενάγοντες - αιτητές να εισπράττουν τα καταβλητέα ενοίκια και να τα καταθέτουν σε νέο δεσμευμένο λογαριασμό ο οποίος θα δημιουργηθεί προς τον σκοπό αυτό σε πιστωτικό ίδρυμα της επιλογής των εναγόντων, με σκοπό να φυλάσσονται μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Διαζευκτικά, αξιώνουν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 να καταθέτουν τα ενοίκια σε νέο δεσμευμένο λογαριασμό που θα ανοιχθεί σε πιστωτικό ίδρυμα της επιλογής τους. Περαιτέρω, αξιώνουν διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους εναγόμενους εντός 14 ημερών από την επίδοση του, να καταχωρήσουν και επιδώσουν στους δικηγόρους των εναγόντων - αιτητών ένορκες δηλώσεις με τις οποίες να παραθέτουν και/ή αποκαλύπτουν αντίγραφα των ενοικιαστηρίων εγγράφων σε σχέση με τα ενυπόθηκα ακίνητα και κατάσταση και σχετικές αποδείξεις των εισπραχθέντων ενοικίων από την ημερομηνία έναρξης της περιόδου εκάστης ενοικίασης μέχρι την ημερομηνία έκδοσης του ενδιάμεσου διατάγματος. Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, αρ. 14/60, στο άρθρο 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών, Δ.32, θθ. 1-5 και Δ.48, Καν. 1,2,3,5,8,9 και 12, στο Άρθρο 22 του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9, στο κοινοδίκαιο και στις αρχές της επιείκιας, στη Νομολογία και στις γενικές αρχές έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, των ενδιάμεσων διαταγμάτων για διορισμό θεματοφύλακα/ μεσεγγυούχου, των διαταγμάτων αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal, καθώς και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη ομολογία του κ. Κωνσταντίνου Χωραϊτη, υπαλλήλου των εναγόντων ο οποίος εκθέτει τα γεγονότα που περιβάλλουν και υποστηρίζουν την αίτηση και επισυνάπτει 26 συνολικά τεκμήρια. Περιληπτικά, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι εντός της χρονικής περιόδου 2008 - 2012 η καθ' ης η αίτηση αρ. 1 εταιρεία και η εταιρεία Andreas Georgiou & Son Rentals Ltd, είχαν λάβει σειρά πιστωτικών διευκολύνσεων τόσο από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ όσο και από την Marfin Popular Bank Public Co Ltd, τα οποία στη συνέχεια μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και πλέον έχουν μεταβιβαστεί στους αιτητές. Αξιωματούχοι των εν λόγω εταιρειών είναι ο κ. Α. Γ. και η καθ' ης η αίτηση αρ.
  4. Λόγω παράβασης των όρων των συμφωνιών παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και μη καταβολής των συμφωνημένων δόσεων, αυτές τερματίστηκαν και καταχωρήθηκαν κατά το έτος 2017 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, σειρά αγωγών εναντίον των πιο πάνω αναφερόμενων νομικών προσώπων, των εγγυητών τους και των ενυπόθηκων οφειλετών τους, λεπτομέρειες των οποίων παραθέτει στην ένορκη του δήλωση. Στις αγωγές αυτές αξιώνονται και διατάγματα εκποίησης των Υποθηκών που εξασφαλίζουν τις πιστωτικές διευκολύνσεις, περιλαμβανομένων και των επίδικων με την παρούσα αγωγή Υποθηκών. Οι συγκεκριμένες αγωγές εκκρεμούν προς εκδίκαση αφού οι εκεί εναγόμενοι έχουν καταχωρήσει Υπερασπίσεις και Ανταπαιτήσεις. Το σύνολο των οφειλών ανέρχεται στα €5.114.434,23 και εξασφαλίζονται από συνολικά 20 Υποθήκες οι οποίες αφορούν 14 ακίνητα, η συνολική αγοραία αξία των οποίων ανέρχεται στα €5.995,000 ενώ η αξία τους σε καταναγκαστική πώληση στα €4.371.
  5. Πέραν των πιο πάνω, ο ενόρκως δηλών, αναφέρει ότι στα πλαίσια συνάντησης μεταξύ του κ. Α. Γ., διευθυντή της καθ' ης η αίτηση αρ. 1 και συζύγου της καθ' ης η αίτηση αρ. 2 και των αιτητών που πραγματοποιήθηκε στις 17/03/2015, οι τελευταίοι έλαβαν για πρώτη φορά ενημέρωση από τον ίδιο ότι τα ακίνητα με αρ. εγγραφής 0/27569 και 5058 είχαν ενοικιαστεί με αποτέλεσμα να εισπράττει ενοίκια. Συγκεκριμένα, τους αναφέρθηκε ότι εντός του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/27569 υπάρχει πλυντήριο αυτοκινήτων το οποίο είναι ενοικιασμένο σε τρίτους. Σε σχέση με την εν λόγω ενοικίαση, οι ενοικιαστές έχουν επωμιστεί μαζί με την ιδιοκτήτρια εταιρεία τα έξοδα εξ ημισείας, για την κατασκευή του πλυντηρίου αυτοκινήτων και έχουν επέλθει σε 20ετές συμβόλαιο ενοικιάσεως. Η συμφωνία ενοικίασης είχε υπογραφεί κατά ή περί το έτος 2013 και το συμφωνημένο μίσθωμα ανέρχεται στο ποσό των €1,200 μηνιαίως. Αναφορικά με το ακίνητο με αρ. εγγραφής 5058, αυτό είναι γκαράζ αυτοκινήτων «Mercedes» και ενοικιάζεται σε τρίτους έναντι του μηνιαίου μισθώματος ύψους €2,
  6. Τα πιο πάνω στοιχεία, αναφέρεται περαιτέρω, περιλαμβάνονται και σε δύο παλαιότερες εκτιμήσεις στις οποίες προέβηκαν οι Αιτητές ημερομηνίας 16/03/2016 στις οποίες αναφέρεται ότι το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/27569 ενοικιάζεται και έχει ως μηνιαίο εισόδημα το ποσό των €1,500 ενώ το ακίνητο με αρ. εγγραφής 5058, επίσης ενοικιάζεται και έχει ως μηνιαίο εισόδημα το ποσό των €2,
  7. Εξ' όσον έχει πληροφορηθεί ο ενόρκως δηλών, από λειτουργούς των αιτητών, στις αρχές του έτους 2020, ο κ. Α. Γ. ενημέρωσε προφορικά τους Αιτητές ότι τα εν λόγω ακίνητα εξακολουθούν να ενοικιάζονται και οι καθ' ων η αίτηση εισπράττουν το μηνιαίο ποσό των €1,500 και €2,500 αντίστοιχα. Συνεχίζοντας ο ενόρκως δηλών, παραπέμπει στους όρους 7(γ) και 10 των εγγράφων υποθήκης που συνοδεύουν τις Δηλώσεις Υποθήκης [ ]/2008 και [ ]/2008 καθώς επίσης στους όρους 8(γ) και 12 των εγγράφων υποθήκης που συνοδεύουν τις Δηλώσεις Υποθήκης [ ]/2005, [ ]/2011 και [ ]/
  8. Επικαλείται την απαγόρευση της ενοικίασης των ενυπόθηκων ακινήτων χωρίς την γραπτή έγκριση των αιτητών. Σε σχέση με τους όρους 10 και 12 ανωτέρω, αναφέρει ότι η καθ' ης η αίτηση αρ. 1 και η καθ' ης η αίτηση αρ. 2, εξουσιοδότησαν τους αιτητές να εισπράττουν εξ' ονόματος τους τα ενοίκια αν το αποφασίσουν και αφού της δώσουν 7 μέρες προειδοποίηση και να τα καταθέτουν έναντι των υποχρεώσεων οι οποίες εξασφαλίζονται. Κατά παράβαση των πιο πάνω υποχρεώσεων τους οι καθ' ων η αίτηση δεν εξασφάλισαν την προηγούμενη έγκριση των αιτητών σε σχέση με τις επίδικες ενοικιάσεις των δύο ακινήτων και ουδέποτε κατέβαλαν έναντι των οφειλών τους τα εισπραχθέντα ενοίκια, τα οποία λαμβάνουν για ίδιον όφελος ενώ ουδέν ποσό κατέβαλλαν ούτε και καταβάλλουν μέχρι σήμερα έναντι των οφειλών τους προς τους αιτητές. Στις 19/04/2021 επιδόθηκε προς τους καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και 2 η σχετική ειδοποίηση των 7 ημερών σύμφωνα με τους όρους 10 και 12 των εγγράφων υποθήκης αλλά οι καθ' ων η αίτηση δεν συμμορφώθηκαν μέχρι σήμερα και κατά συνέπεια, αναφέρει ο ενόρκως δηλών, παράβηκαν τους πιο πάνω όρους και καρπούνται παράνομα εις βάρος των αιτητών τα μισθώματα. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω συμπεριφοράς των καθ' ων η αίτηση, οι αιτητές έχουν υποστεί ζημιές και απώλειες συνολικού ύψους, τουλάχιστον €294,000 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό προκύπτει από την αποκάλυψη των συμβάσεων ενοικίασης πλέον τόκους. Γι αυτό καταχώρησαν την παρούσα αγωγή. Αποτελεί θέση του ενόρκως δηλούντα ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 4 του Κεφ.6 και του Άρθρου 32 του Νόμου 14/
  9. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι ζητείται η δέσμευση των μισθωμάτων που αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής, σε σχέση με ακίνητη περιουσία, μέχρι την ολοκλήρωση της αγωγής. Οι Αιτητές, συνεχίζει, δεν επιζητούν την πρόωρη εκτέλεση των αξιώσεων τους στην υπό εκδίκαση αγωγή, αλλά ζητούν την δέσμευση και διατήρηση των εισπραχθέντων ενοικίων για όσο διαρκεί η αγωγή και αναλόγως του αποτελέσματος, είτε θα είναι διαθέσιμα στους Αιτητές προς εκτέλεση, είτε θα μπορούν να δοθούν στους καθ' ων η αίτηση. Υπάρχει, αναφέρει, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής ενώ σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο στο μέλλον να αποδοθεί δικαιοσύνη. Οι οφειλές του ομίλου εταιρειών Georgiou Motors, που εξασφαλίζονται από τις επίδικες υποθήκες αυξάνονται συνεχώς ενώ τα υποθηκευμένα ακίνητα είναι όλα μέτριας ή χαμηλής εμπορευσιμότητας, με ορατή πιθανότητα δυσκολίας πώλησης τους σε σύντομο χρονικό διάστημα καθώς επίσης και το γεγονός ότι παρατηρείται αριθμός πωλήσεων κάτω από συνθήκες εξαναγκασμού με αποτέλεσμα να είναι ορατή η πιθανότητα πώλησης τους στην αξία αναγκαστικής πώλησης. Ως εκ τούτου, ο κίνδυνος μη εξόφλησης των οφειλών, ακόμα και μετά από τυχόν εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων προς τον σκοπό αυτό, είναι εξαιρετικά μεγάλος. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, αναφέρει, αναγκάστηκαν να προβούν τόσο στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής όσο και της ενδιάμεσης αίτησης. Τέλος, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η αποκάλυψη των αιτούμενων εγγράφων και πληροφοριών είναι εξαιρετικά απαραίτητη, ώστε να διαφανούν οι λεπτομέρειες των επίδικων ενοικιάσεων και να καθοριστούν όλα τα επίδικα θέματα. Οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 - καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους προβάλλουν 8 λόγους γιατί τα αιτούμενα διατάγματα δεν θα πρέπει να εκδοθούν ως αυτοί φαίνονται στο σώμα της. Ουσιαστικά οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι τα διατάγματα τα οποία αξιώνονται είναι προστακτικά, τα οποία εκδίδονται με ιδιαίτερη φειδώ και εφόσον πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις που εδώ δεν συμβαίνει. Πέραν τούτου, ισχυρίζονται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/60 και ούτε εφαρμόζονται οι πρόνοιες του Άρθρου 4 του Κεφ.6 και/ή τα αξιούμενα διατάγματα σκοπεύουν σε δέσμευση μελλοντικών εισπράξεων κάτι που επίσης εκφεύγει του σκοπού του Άρθρου 4 του Κεφ.
  10. Επιπρόσθετα, οι Καθ' ων Αίτηση ισχυρίζονται ότι τα αιτούμενα διατάγματα καταπιάνονται με την ουσία της διαφοράς με αποτέλεσμα επικείμενη χορήγηση τους να προκαταβάλει την ουσία της υπόθεσης και/ή να επιλύσει ουσιαστικά τη διαφορά των μερών και/ή θα αποτελέσει στην ουσία μέτρο εκτέλεσης. Επικαλούνται επίσης την αδικαιολόγητη καθυστέρηση των Αιτητών στην προώθηση της παρούσας αγωγής και διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους αφού γνώριζαν για τις επίδικες ενοικιάσεις τουλάχιστο από τον Μάρτιο του 2015 και καταχώρησαν την παρούσα αγωγή 6 και πλέον χρόνια αργότερα. Τέλος, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειες κλίνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης καθότι θα αποσταθεροποιήσει την σημερινή επικρατούσα κατάσταση «Status quo» προς ουσιαστική επίλυση της διαφοράς. Η πιο πάνω ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Γεωργίου, διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 και συζύγου της Καθ' ης η Αίτηση 2 και εξουσιοδοτημένου από αυτήν, στην οποία παραθέτει την εκδοχή του και τα γεγονότα που την υποστηρίζουν. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται ουσιαστικά στην επιχειρηματική δραστηριότητα της καθ' ης η αίτηση αρ. 1, η οποία είναι η ανάπτυξη γης και η ενοικίαση της και προς την επίτευξη των πιο πάνω δραστηριοτήτων της προέβηκε σε δανειοδοτήσεις από το 1994, αρχικά, από την Τράπεζα Κύπρου. Σημαντικό ρόλο για την έγκριση του δανείου αποτέλεσαν τα εισοδήματα τα οποία θα επέφεραν η ενοικίαση της τότε υπό ανέγερση πολυκατοικίας «[ ]» επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/[ ], το οποίο η καθ' ης η αίτηση αρ. 1 αγόρασε περί το
  11. Κατά το έτος 1998, οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 αξιοποίησαν το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/[ ] ιδιοκτησίας της Καθ' ης η αίτηση αρ. 2 ανεγείροντας σε αυτό Γκαράζ. Κατά το έτος 2005 και μετά από προτροπή του τότε περιφεριακού διευθυντή της Λαϊκής Τράπεζας, συγκεντρώθηκαν όλα τα δάνεια που είχαν σε διάφορες Τράπεζες και ενσωματώθηκαν σε ένα ενιαίο δάνειο στην Λαϊκή Τράπεζα και αυξήθηκε το συνολικό ποσό δανειοδότησης κατά τα έτη 2007 και 2008 με ένα επιπρόσθετο δάνειο. Αυτό τους επέτρεψε να προχωρήσουν με την ανέγερση της Πολυκατοικίας «[ ]» αλλά και την αγορά του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/[ ], ΦΥΛ/ΣΧ. 51/10.3.4 Τεμ. [ ], στον Άγιο Θεόδωρο Πάφου. Η Πολυκατοικία «[ ]» ξεκίνησε να ενοικιάζεται αμέσως μετά την ανέγερση της, το δε ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/[ ], ΦΥΛ/ΣΧ. 51/10.3.4 Τεμ. [ ], ενοικιάστηκε σε ιδιώτη, ο οποίος ανήγειρε επί αυτού Πλυντήριο Αυτοκινήτων το οποίο λειτουργεί ως τέτοιο μέχρι και σήμερα. Η κρίση του 2013 επηρέασε αισθητά τους καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και σε συνάρτηση με την λανθασμένη εκ των πραγμάτων απόφαση να επεκταθεί η δανειοδότηση μέσω της Λαϊκής Τράπεζας, η εταιρεία έχει σήμερα απωλέσει το ακίνητο και κατά συνέπεια την Πολυκατοικία «[ ]». Aποτελεί θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι εκάστοτε Τράπεζες, περιλαμβανομένης και της Λαϊκής Τράπεζας, με τις οποίες οι καθ' ων η αίτηση αρ. 1 συνεργάζονταν είχαν πλήρη επίγνωση των Επιχειρηματικών Δραστηριοτήτων της κτηματικής εταιρείας της οικογένειας και αυτή δεν ήταν άλλη από την ιδιοκτησία και ενοικίαση ακινήτων. Η προϋπόθεση ήταν ότι από τα εισοδήματα των ενοικιάσεων της ακίνητης περιουσίας της εταιρείας θα αποπληρώνονταν και τα δάνεια. Αυτή ήταν η αποκλειστική πηγή εισοδημάτων τους και η οικονομική τους ικανότητα να αποπληρώσουν το δάνειο αξιολογήθηκε θετικά. Είναι τουλάχιστον προκλητική, κατά τον ενόρκως δηλούντα, η εκ των υστέρων και κακόβουλη θέση των Αιτητών ότι δήθεν παραβιάστηκε ένας εκ των πολλών τυποποιημένων όρων των Συμφωνιών Υποθήκης δια το λόγο ότι οι καθ' ων η αίτηση ενοικίασαν την περιουσία τους χωρίς την προηγούμενη γραπτή έγκριση από τους Αιτητές. Πέραν των πιο πάνω, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι το έτος 2017 οι Πολυκατοικίες «[ ] και «[ ]» έχρηζαν συντήρησης, το κόστος της οποίας υπολογίστηκε στα €50,000 για έκαστη αλλά η καθ' ης η αίτηση αρ. 1 δεν είχε την οικονομική δυνατότητα και ούτε υπήρχε ευχέρεια δανειοδότησης της από τραπεζικό οργανισμό. Υπήρχαν όμως διαθέσιμα κεφάλαια στην εταιρεία ANDREAS IOANNOU GEORGIOU GENERAL ENTERPRISES LTD, της οποία τον τότε καιρό ο ίδιος ήταν ο μοναδικός ιδιοκτήτης. Στην βάση συμβουλής των λογιστών τους, αποφάσισαν ότι οι καθ' ων η αίτηση αρ. 1 θα ενοικιάσουν την πολυκατοικία «[ ]» μαζί με δύο άλλα ακίνητα (μεταξύ των οποίων και το επίδικο Πλυντήριο Αυτοκινήτων) στην πιο πάνω αναφερόμενη εταιρεία και με αυτό τον τρόπο θα διοχετεύονταν τα χρήματα της τελευταίας για να ξεκινήσει η επιδιόρθωση και συντήρηση της Πολυκατοικίας «[ ]». Το ίδιο έγινε και σε σχέση με την Πολυκατοικία «[ ]». Οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 την ενοικίασε μαζί με το επίδικο Γκαράζ στην εν λόγω εταιρεία, οι οποίοι σε αντάλλαγμα διέθεσαν χρήματα για να ξεκινήσει η επιδιόρθωση και συντήρηση της. Αναφέρει επίσης ότι η εταιρεία ANDREAS IOANNOU GEORGIOU GENERAL ENTERPRISES LTD ενοικιάζει το επίδικο Γκαράζ στους αντιπροσώπους των αυτοκινήτων Mercedes Benz ενώ το Πλυντήριο Αυτοκινήτων ενοικιάζεται σε ιδιώτη με ασχολίες τον καθαρισμό και την συντήρηση αυτοκινήτων. Αποτελεί περαιτέρω θέση του ενόρκως δηλούντα ότι εν όψει όλων των πιο πάνω, όλοι οι Τραπεζικοί Οργανισμοί προς όφελος των οποίων ήταν υποθηκευμένη κατά καιρούς ακίνητη περιουσία είτε των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 είτε της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 ήταν ενήμεροι ευθύς εξ' αρχής ότι ο σκοπός των δανειοδοτήσεων ήταν ένας και μοναδικός: η αξιοποίηση γης μέσω ανέγερσης κτιριακών εγκαταστάσεων και ενοικίαση αυτών. Άλλωστε, προκύπτει και από την ίδια την μαρτυρία των Αιτητών, ότι το 2015 κατά τη συνάντηση που είχε μαζί τους επικαλέστηκε τα ίδια τα ενοίκια και τις τότε ενοικιάσεις για σκοπούς εξεύρεσης τρόπου εξόφλησης των τότε υποχρεώσεων των εταιρειών τους. Πέραν των πιο πάνω, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η θέση των Αιτητών περί αδυναμίας να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο είναι κενή περιεχομένου. Κατ' αρχάς οι αξίες των ακινήτων που δεσμεύτηκαν για σκοπούς εξασφάλισης των δανειακών υποχρεώσεων των καθ' ων η Αίτηση αρ.1, καλύπτουν με το παραπάνω το υπόλοιπο ως αυτό καθορίζετε σήμερα από τους Αιτητές (και το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση εν πάση περιπτώσει αμφισβητούν). Περαιτέρω, οι συμφωνίες δανείων εξασφαλίζονται επιπλέον και με τις προσωπικές εγγυήσεις της οικογένειας του - με κινητή και ακίνητη περιουσία ικανή να καλύψει ενδεχόμενο υπόλοιπο. Από την άλλη η θεραπεία που ενδεχομένως να δικαιούνται οι Αιτητές αν επιτύχουν στην αγωγή τους δεν είναι άλλη από συγκεκριμένο/εκκαθαρισμένο ποσό ενοικίου. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης έγινε κατά κύριο λόγο στη βάση γραπτών αγορεύσεων που αμφότερες οι πλευρές κατάθεσαν στο Δικαστήριο. Οι αγορεύσεις των μερών έχουν μελετηθεί επισταμένα από το Δικαστήριο, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και δεν κρίνω απαραίτητο για σκοπούς της παρούσας απόφασης να προβώ σε αναφορά σε αυτές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η γενική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων πηγάζει από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60 όπως έχει τροποποιηθεί. Το εν λόγω άρθρο δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδίδει τέτοια διατάγματα σε περίπτωση που ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ο αιτών έχει πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το εν λόγω άρθρο και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος, έχoυν ερμηνευθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557, Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015 , Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του αιτητή και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. Άκης Γρηγορίου κ.α. v Xριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Επίσης, στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802 τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Επομένως, το Δικαστήριο περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v Adidas (ανωτέρω)). H πρώτη προϋπόθεση του σχετικού άρθρου ικανοποιείται εφόσον αποκαλυφθεί από τον αιτητή συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά την δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, ικανοποιείται αν καταδειχθεί από τον αιτητή ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας, δηλαδή να υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. Η διακρίβωση αυτή γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο, δηλαδή κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Άλλη περίπτωση είναι εκείνη στην οποία αν και μπορεί να υπολογιστεί ή αποτιμηθεί η ζημιά του αιτητή σε χρήμα εντούτοις δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί λόγω της οικονομικής αδυναμίας του εναγομένου. (βλ. Poltava Petroleum Company v. Mexana Oil Limited και άλλοι
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1301). Επίσης, ακόμη και εκεί που η ζημιά θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού (βλ Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791). Περαιτέρω, στην
  1. HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v.
  2. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α., Πολ. Έφεση Αρ. 216/2006, Ημερομηνίας 24/3/2009 λέχθηκε ότι «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που βρίσκονται ενώπιον του και να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων. Σχετική είναι η Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρεια δεν είναι εξαντλητικοί. Έχει νομολογηθεί ότι είναι ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της κυρίως αγωγής, ούτως ώστε να αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 21, παράγραφος 763, Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και Re Χ΄΄Κωνσταντή [1998] 1 Α.Α.Δ. 2187). Πέραν τούτου το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδίδει προσωρινά διατάγματα και με βάση τα άρθρα 4 και 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6. Τα άρθρα αυτά αναφέρονται σε εξειδικευμένες περιπτώσεις αλλά δεν επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (βλ. ABP Holdings Ltd κ.α. v. Kιταλίδη κ.α. (Αρ.2)
(1994)2 Α.Α.Δ. 694 και Γρηγορίου κ.α. v. Xριστοφόρου κ.α. (ανωτέρω). Το άρθρο 4 του Κεφ. 6 αφορά στην έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος στις περιπτώσεις που ζητείται η δέσμευση ή προστασία περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, The Cyprus Palestine Plantations Co Ltd v. Olivier & Co Cyprus Ltd
(1940)15 CLR 122, Sofocleous Mamas & Co v. Carl F.W. Borgward and another
(1962)CLR 209). Σε τέτοια περίπτωση το διάταγμα μπορεί να εκδοθεί στη βάση των προνοιών του Άρθρου 4 του Κεφ. 6, ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του Άρθρου 32 του Ν. 14/
  1. Οι πρόνοιες του Άρθρου 32 όμως υπερκαλύπτουν τις πρόνοιες του Άρθρου 4 και στην περίπτωση που η περιουσία της οποίας ζητείται η δέσμευση αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής, το διάταγμα μπορεί να εκδοθεί τόσο δυνάμει του Άρθρου 4 όσο και δυνάμει του Άρθρου
  2. Σε κάθε περίπτωση, η έκδοση του διατάγματος στη βάση των προνοιών του Άρθρου 4 του Κεφ. 6 εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και το ότι πληρούνται οι τυπικές του προϋποθέσεις, δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι ένα τέτοιο διάταγμα θα πρέπει να εκδοθεί. Στην Ανδρέας Σάββα Κυτάλα και Άλλοι v. Άννας Χρυσάνθου και Άλλων (ανωτέρω) λέχθηκε ότι η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν θα έπρεπε να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης, η διάγνωση της οποίας γίνεται στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, όπως και στην περίπτωση των άλλων διατάξεων που αφορούν στην εξουσία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Το άρθρο 5 του Κεφ. 6 ρυθμίζει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος που αφορά τη δέσμευση περιουσίας που δεν αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Από το κείμενο του άρθρου 5 του Κεφ. 6 προκύπτει ότι το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να εμποδίζεται ο εναγόμενος να διαθέσει ή αποξενώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας του, που κατά τη γνώμη του, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα. Στην Δημήτρης Τσιολάκης κ.α. v. Ανδρέα Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, αναφέρθηκε ότι ο όρος «good cause of action» στο άρθρο 5 του Κεφ. 6 έχει την ίδια έννοια με τον όρο «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» στο άρθρο 32
(1)του Ν.14/60 και ότι και στις δύο περιπτώσεις επιβάλλεται η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος. Εκείνο που προκύπτει από την νομολογία είναι ότι διατάγματα του είδους που προβλέπονται από το άρθρο 5 του Κεφ. 6, μπορούν να εκδοθούν επίσης και δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60, όμως σε τέτοια περίπτωση πρέπει σωρευτικά να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των δύο άρθρων (βλ. επίσης Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1 Α.Α.Δ. 520 και Ευριπίδης Φ. Ζεμενίδης v. Άννας Ζεμενίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 54). Λαμβάνω υπόψη μου τις πιο πάνω γενικές αρχές που ισχύουν για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων καθώς επίσης έχω υπόψη μου και τον σκοπό που πρέπει τέτοια διατάγματα να εκδίδονται που κατά κανόνα είναι η διατήρηση του status quo ante μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας (βλ. Koσμά v. Χατζηκυπρή κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 169). Επίσης, θα πρέπει να λεχθεί ότι η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση τέτοιου είδους διαταγμάτων δυνάμει των προνοιών του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 όταν η περίπτωση δεν καλύπτεται από το άρθρο 4 του Κεφ.6, ασκείται με φειδώ και όχι ως μέτρο γενικής εξασφάλισης ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με την μη πληρωμή χρέους (βλ. Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1759). Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα αίτηση επί της ουσίας της και κατά πόσο πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και της νομολογίας έτσι ώστε το Δικαστήριο να δύναται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Έχω ικανοποιηθεί μελετώντας την Έκθεση Απαίτησης των εναγόντων ότι αυτοί, στη βάση των εκεί ισχυρισμών τους, αποκαλύπτουν την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και καλή βάση αγωγής. Επικαλούνται την ύπαρξη των συγκεκριμένων Υποθηκών και τα Έγγραφα Υποθήκης, παραπέμποντας στους σχετικούς όρους αυτών, τους οποίους οι εναγόμενοι, κατ' ισχυρισμό παραβαίνουν. Ισχυρίζονται ότι δυνάμει των όρων αυτών οι ενάγοντες έχουν δικαίωμα ανάκτησης των ενοικίων τα οποία εισέπραξαν οι εναγόμενοι καθώς επίσης και δικαίωμα να εισπράττουν τα ενοίκια τα οποία θα τους καταβάλλονται στο μέλλον, αφού αυτό είχε ζητηθεί με σχετικές επιστολές δυνάμει των σχετικών όρων των εγγράφων Υποθήκης. Στην ουσία οι ενάγοντες επικαλούνται την παραβίαση των συμβατικών υποχρεώσεων των εναγομένων και ζητούν την καταβολή προς αυτούς όλων των ενοικίων που εισέπραξαν μέχρι σήμερα ή για οποιαδήποτε άλλη περίοδο το Δικαστήριο αποφασίσει σύμφωνα με την κατάσταση που οι Αιτητές θα υποχρεωθούν να τους παρουσιάσουν. Επίσης, αξιώνουν την ειδική εκτέλεση συγκεκριμένων όρων και την εξάσκηση των δικαιωμάτων τους που απορρέουν από αυτούς, δηλαδή το δικαίωμα τους να εισπράττουν τα ενοίκια των Υποθηκευμένων ακινήτων τα οποία πρέπει να πληρωθούν στους εναγόμενους. Πέραν των πιο πάνω και στη βάση της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και των σχετικών τεκμηρίων που επισυνάπτονται σε αυτήν έχω ικανοποιηθεί ότι οι ενάγοντες έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή τους. Και τούτο αφού λήφθηκαν υπόψη οι όποιοι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα ισχυρισμοί των εναγομένων προβάλλονται με την ένσταση τους. Θα πρέπει να λεχθεί ότι στο στάδιο αυτό εξετάζεται η μαρτυρία η οποία τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς αυτή φυσικά να αξιολογείται και αποφασίζεται κατά πόσο είναι τέτοια που καταδεικνύει πιθανότητα οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, Dolego Estates Ltd κ.α. v. Θεόδωρος Φιλίππου κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1217 και Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 1858). Παραπέμπω επίσης στην Odysseos ν. Pieris Estates & Others (ανωτέρω) όπου αναφέρθηκε ότι η έννοια "πιθανότητας" (probability) στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον αιτητή να καταδείξει ότι έχει ορατή ευκαιρία να επιτύχει. Αναφέρεται δε το εξής απόσπασμα στη σελίδα 569:- "The standard required for the plaintiff to overcome the evidential hurdle is not very high; he is only required to establish "a probability" of success. The concept of "a probability" imports something more than a mere possibility but something much less than the "balance of probabilities", the standard required for proof of a civil action. A legal probability is something different from a mathematical probability as the Court explained in Re IS. (a minor) [1980] 1 All E.R. 1061 (C.A.). "A probability", in the context of the proviso to s. 32
(1), requires the applicant to demonstrate that he has a visible chance of success.". Ουσιαστικά προκύπτει από τα ενώπιον μου τεθέντα γεγονότα, χωρίς αυτά να αξιολογούνται ότι όντως τα επίδικα ακίνητα είναι Υποθηκευμένα προς όφελος των εναγόντων για σκοπούς εξασφάλισης δανειακών υποχρεώσεων των εναγομένων και άλλων νομικών προσώπων συνδεδεμένων με αυτούς (βλ. τεκμήρια 4 - 8 επί της ένορκης δήλωσης της αίτησης). Η θέση αυτή δεν τυγχάνει αμφισβήτησης από τους εναγόμενους. Επίσης, προκύπτει ότι σύμφωνα με τον όρο 10 των Εγγράφων Υποθήκης [ ]/08 και [ ]/08, τεκμήρια 4 και 5, οι καθ' ων η αίτηση εξουσιοδότησαν τους Αιτητές να εισπράττουν εξ' ονόματος τους, αν το αποφασίσουν και αφού τους δώσουν 7 μέρες προειδοποίηση και να καταθέτουν έναντι των υποχρεώσεων οι οποίες εξασφαλίζονται με τις υποθήκες αυτές, οποιαδήποτε ενοίκια πρέπει να πληρωθούν στους ίδιους σχετικά με το ενυπόθηκο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/[ ] από οποιοδήποτε πρόσωπο. Περαιτέρω, δυνάμει του όρου 12 των Εγγράφων Υποθήκης [ ]/05, [ ]/11 και [ ]/11, τεκμήρια 5 - 8 διδόταν το ίδιο δικαίωμα στους Αιτητές σε σχέση με το ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ] της καθ' ης η αίτηση αρ.
  1. Επιπλέον, με τον όρο 8(γ) των πιο πάνω Εγγράφων Υποθήκης, οι Αιτητές είχαν δικαίωμα να διεκδικήσουν με δικαστική αγωγή το οποιοδήποτε ποσό εισπράχτηκε πλέον τόκο. Προκύπτει περαιτέρω ότι οι Αιτητές με επιστολές τους ημερομηνίας 19/04/2021 τις οποίες επέδωσαν με ιδιώτη επιδότη στους καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και 2 έδωσαν την απαιτούμενη από τους πιο πάνω όρους προθεσμία των 7 ημερών με σκοπό να μπορούν να εισπράττουν τα ενοίκια έναντι των υποχρεώσεων των καθ' ων η αίτηση. Λαμβάνω υπόψη μου τους ισχυρισμούς της ένστασης περί γνώσης των Αιτητών για την ενοικίαση των επίδικων ακινήτων καθότι είναι στη βάση της εισοδηματικής ικανότητας της καθ' ης η αίτηση αρ.1, εταιρείας ανάπτυξης γης, από την είσπραξη ενοικίων που τους παραχωρήθηκαν οι δανειακές διευκολύνσεις και ότι είναι κακόβουλο να ισχυρίζονται ότι οι καθ' ων η αίτηση παράβηκαν τους όρους των εγγράφων Υποθήκης περί έγκρισης των Αιτητών για την ενοικίαση των ακινήτων. Τούτο όμως δεν επηρεάζει την αξίωση των Αιτητών, πάντοτε για σκοπούς της διαδικασίας αυτής, αφού, παρά τις αναφορές των Αιτητών, το επίδικο θέμα στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι η ενοικίαση του ακινήτου χωρίς την συγκατάθεση των Αιτητών αλλά η εξάσκηση των δικαιωμάτων τους για την είσπραξη των ενοικίων, των ήδη καταβληθέντων αλλά και αυτών που θα καταβληθούν στο μέλλον. Προκύπτει περαιτέρω ότι οι υποχρεώσεις που εξασφαλίζουν οι επίδικες Υποθήκες δεν έχουν εξοφληθεί και ειδικότερα προκύπτει αυτές να έχουν τερματιστεί και κατά το έτος 2017 καταχωρήθηκαν σειρά αγωγών. Δεν παραγνωρίζω ότι αμφισβητείται το ποσό το οποίο αξιώνεται με εκείνες τις αγωγές αλλά είναι κοινό έδαφος ότι υπάρχουν οφειλές προς τους Αιτητές τις οποίες οι επίδικες Υποθήκες εξασφαλίζουν. Πέραν των πιο πάνω, προκύπτει πάντα για σκοπούς της διαδικασίας αυτής ότι τα επίδικα ακίνητα ενοικιάζονται για τα ποσά που οι αιτητές έλαβαν γνώση, σύμφωνα με τη μαρτυρία η οποία έχει τεθεί από τους Αιτητές και χωρίς αυτή να αξιολογείται. Οι αναφορές στην ένορκη δήλωση υποστηρίζονται από τα τεκμήρια 21 και 22, τα οποία είναι εκτιμήσεις των επίδικων ακινήτων οι οποίες διενεργήθηκαν στις 16/03/
  2. Επίσης, προκύπτει από τις ίδιες τις αναφορές του διευθυντή της καθ' ης η αίτηση αρ. 1 σε συνάντηση με τους λειτουργούς των αιτητών κατά τις 17/03/2015 (βλ. επίσης τεκμήριο 20 επί της ένορκης δήλωσης της αίτησης). Άλλωστε και από τις αναφορές του εν λόγω διευθυντή της καθ' ης η αίτηση αρ. 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση δεν προκύπτει να υπάρχει άρνηση περί της ενοικίασης των επίδικων ακινήτων. Προβάλλει όμως μια διαφορετική εκδοχή σε σχέση με αυτή - την ενοικίαση- για να καταδείξει στην ουσία ότι δεν λήφθηκαν οποιαδήποτε ποσά για ίδιον όφελος. Σε κάθε περίπτωση όμως, οι εν λόγω ισχυρισμοί θα τύχουν αξιολόγησης κατά το κατάλληλο στάδιο. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και όλο το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου, χωρίς αυτό να αξιολογείται, κρίνω ότι οι Αιτητές έχουν καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής τους. Προχωρώντας να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, οι ενάγοντες θα πρέπει να καταδείξουν ότι στην περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και θα είναι αδύνατο στο μέλλον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Επ' αυτού στηρίζουν τη θέση τους ότι οι οφειλές του Ομίλου Εταιρειών Georgiou Motors, που εξασφαλίζονται από τις επίδικες υποθήκες, αυξάνονται συνεχώς ενώ όπως προκύπτει από τις εκτιμήσεις, τεκμήρια 18 και 19, τα υποθηκευμένα ακίνητα είναι όλα μέτριας ή χαμηλής εμπορευσιμότητας, με ορατή πιθανότητα δυσκολίας πώλησης των ακινήτων σε σύντομο χρονικό διάστημα καθώς επίσης και το γεγονός ότι παρατηρείται αριθμός πωλήσεων κάτω από συνθήκες εξαναγκασμού με αποτέλεσμα να είναι ορατή η πιθανότητα πώλησης τους στην αξία αναγκαστικής πώλησης. Οι καθ' ων η αίτηση αντιτείνουν ότι η αξία των ενυπόθηκων ακινήτων και των εξασφαλίσεων που οι Αιτητές κατέχουν καλύπτουν τα οφειλόμενα ποσά, αξίες τις οποίες αμφισβητούν καθώς και τα οφειλόμενα ποσά. Επίσης, αναφέρουν ότι οι εγγυητές των δανειακών υποχρεώσεων κατέχουν κινητή και ακίνητη περιουσία και μπορούν να καλύψουν τις απαιτήσεις των Αιτητών. Εκείνο το οποίο προκύπτει από τα πιο πάνω και από τους ισχυρισμούς των Αιτητών είναι στην ουσία ότι οι οφειλές του εν λόγω Ομίλου Εταιρειών δεν εξασφαλίζονται επαρκώς από τις Υποθήκες και δεν θα είναι σε θέση να εισπράξουν ολόκληρο το λαβείν τους και ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι να διαταχθούν οι καθ' ων η αίτηση να καταβάλλουν, έστω σε δεσμευμένο λογαριασμό, τα ενοίκια τα οποία εισπράττουν από τις ενοικιάσεις των επίδικων ακινήτων. Παρά τις αναφορές των Αιτητών ότι τα ενοίκια των οποίων ζητούν την δέσμευση τους με τον τρόπο που την ζητούν είναι για να είναι διαθέσιμα στην περίπτωση επιτυχίας της παρούσας αγωγής, εντούτοις, οι επίδικες Υποθήκες δεν μπορεί να διαχωριστούν από το χρέος το οποίο εξασφαλίζουν. Αυτές δόθηκαν ως εξασφάλιση των δανειακών υποχρεώσεων της καθ' ης η αίτηση και του συγκεκριμένου Ομίλου Εταιρειών και τα ενοίκια τα οποία αξιώνονται στην παρούσα αξιώνονται ως μέρος της εξασφάλισης των ενυπόθηκων δανείων. Επομένως, αν τα ενυπόθηκα δάνεια είναι εξασφαλισμένα δεν υπάρχει κίνδυνος ανεπανόρθωτης ζημιάς. Οι Αιτητές επισυνάπτουν στην παρούσα Αίτηση τους τις Εκθέσεις Απαίτησης των 6 αγωγών που εκκρεμούν εναντίον των εταιρειών του Ομίλου Εταιρειών Georgiou Motors και καταστάσεις λογαριασμού στις οποίες καταδεικνύεται ότι το συνολικό οφειλόμενο ποσό προς αυτούς ανέρχεται στα €5.114.434,23 ενώ η αγοραία αξία των ενυπόθηκων ακινήτων ανέρχεται στα €5,995,
  3. Σε καταναγκαστική πώληση η αξία αυτή ανέρχεται στα €4,371,
  4. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι με βάση τους ισχυρισμούς των Αιτητών για τις οφειλές και την αγοραία αξία των ενυπόθηκων ακινήτων, αυτοί είναι εξασφαλισμένοι. Ακόμη όμως και να δεχθώ τη θέση ότι θα πρέπει ουσιαστικά να ληφθεί η αξία της καταναγκαστικής πώλησης και ότι το χρέος αυξάνεται, τα δεδομένα τα οποία παρουσιάζονται δεν είναι ασφαλή και βέβαια έτσι ώστε να διαφαίνεται ότι οι εξασφαλίσεις σε περίπτωση εκποίησης τους δεν θα επαρκούν για εξόφληση των οφειλών και ότι τυχόν υπόλοιπο θα παραμένει πάλι ανεξόφλητο. Τα πιο πάνω δεδομένα βασίζονται σε υπολογισμούς των εναγόντων, τόσο σε σχέση με τα αξιούμενα ποσά όσο και σχέση με την αξία των εξασφαλίσεων. Οι αιτητές επικαλούνται το υπόλοιπο των αξιώσεων τους στις εκκρεμούσες αγωγές προσθέτοντας και τους τόκους που χρεώνουν στα αξιούμενα αυτά υπόλοιπα ενώ για την αξία των υποθηκών βασίζονται σε εκτιμήσεις του 2018 τις οποίες ο εκτιμητής των εναγόντων ετοίμασε βασιζόμενος στην κατάσταση που επικρατούσε κατ' εκείνη την περίοδο. Συγκεκριμένα, αναφέρεται στις εν λόγω εκτιμήσεις ότι η αγοραία αξία των εν λόγω ακινήτων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην εμπειρική κρίση και γνώμη του παρά σε ανάλυση πωλήσεων. Να σημειωθεί επίσης ότι το ακριβές ποσό το οποίο ο εν λόγω Όμιλος Εταιρειών οφείλει προς τους ενάγοντες είναι υπό κρίση και θα πρέπει να αποφασιστεί στα πλαίσια των 6 αγωγών που εκκρεμούν, αφού, όπως προκύπτει από τις Εκθέσεις Υπερασπίσεως και την ένσταση, οι εναγόμενοι και οι καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν συγκεκριμένους όρους των επίδικων συμφωνιών που σχετίζονται με την επιβολή συγκεκριμένου επιτοκίου, τόκου υπερημερίας και κεφαλαιοποίησης των τόκων. Φαίνεται δηλαδή από όλα τα πιο πάνω δεδομένα ότι τόσο το ακριβές οφειλόμενο ποσό το οποίο θα προκύψει μετά από την εκδίκαση των υποθέσεων εκείνων αλλά και η αξία που θα έχουν οι εξασφαλίσεις σε κάποιο μελλοντικό χρόνο δεν είναι βέβαια και δεδομένα. Ούτε έστω για το παρών στάδιο παρουσιάζεται εκτίμηση για την αξία τους. Οπότε δεν μπορεί να προκύπτει ότι στο τέλος οι ενάγοντες δεν θα μπορούν να εισπράξουν όλο το λαβείν τους, έτσι ώστε να θεωρείται ότι θα προκύψει ανεπανόρθωτη ζημιά. Πέραν των πιο πάνω, προκύπτει ότι στις εκκρεμούσες αγωγές εναγόμενοι είναι και διάφορα άλλα φυσικά και νομικά πρόσωπα τα οποία εγγυήθηκαν τις εν λόγω δανειακές υποχρεώσεις και παραχώρησαν επίσης και ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Οι καθ' ων η αίτηση επικαλούνται την φερεγγυότητα των εν λόγω προσώπων προς απόρριψη της θέσης των Αιτητών ότι δεν θα είναι σε θέση να εισπράξουν το λαβείν τους. Παρά το ότι ο εν λόγω ισχυρισμός που προβάλλεται με την ένσταση είναι γενικός και δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε στοιχεία, εντούτοις οι Αιτητές ουδεμία αναφορά κάνουν για τη φερεγγυότητα των εν λόγω προσώπων και για τα ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης των νομικών προσώπων και κατά πόσο, παρά την ύπαρξη αυτών των εγγυήσεων, δεν θα είναι σε θέση να εισπράξουν το λαβείν τους. Στην βάση των πιο πάνω και όλων των δεδομένων που προκύπτουν στην παρούσα δεν έχω ικανοποιηθεί ότι σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά με την έννοια ότι δεν θα είναι σε θέση να ικανοποιήσουν ενδεχόμενες δικαστικές αποφάσεις που θα εκδοθούν στις εκκρεμούσες αγωγές. Επαναλαμβάνω ότι οι επίδικες Υποθήκες παραχωρήθηκαν ως εξασφάλιση των δανειακών υποχρεώσεων και τα ενοίκια τα οποία κατ' ισχυρισμό δικαιούνται να εισπράττουν οι Αιτητές είναι για να καταβάλλονται έναντι των οφειλών που εξασφαλίζουν. Οι Αιτητές αλλά και η συνήγορος τους με την αγόρευση τους, επιχειρούν να εντάξουν την περίπτωση εντός των προνοιών του Άρθρου 4 του Κεφ. 6 και ότι τα μισθώματα αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας αγωγής και εκείνο το οποίο ζητείται είναι η διαφύλαξη τους σε δεσμευμένο λογαριασμό μέχρι να αποφασιστεί η παρούσα υπόθεση. Εξετάζοντας την Έκθεση Απαίτησης των εναγόντων και τις αξιώσεις τους, δεν προκύπτει και ούτε θα μπορούσε να προκύπτει οι ενδεχόμενες μελλοντικές εισπράξεις ενοικίων να αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής. Οι ενάγοντες αξιώνουν την καταβολή ενός καθ' υπολογισμό ποσού ή το ποσό το οποίο θα αποκαλυφθεί από τους καθ' ων η αίτηση ότι εισέπραξαν μέχρι σήμερα ή σε χρόνο που θα καθορίσει το Δικαστήριο και περαιτέρω αξιώνουν την ειδική εκτέλεση συγκεκριμένων όρων των επίδικων Υποθηκών με σκοπό την εξάσκηση του δικαιώματος τους να εισπράττουν τα ενοίκια τα οποία θα είναι πληρωτέα προς τους καθ' ων η αίτηση. Στην Stavros Hotels Apartments Ltd κ.α (Αρ. 2)
(1994)1 ΑΑΔ 836 αποφασίστηκε ότι η δέσμευση μελλοντικών εισπράξεων δεν ήταν δυνατή δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 6 εφόσον δεν αποτελούσαν το αντικείμενο της αγωγής. Ούτε θα μπορούσε να ήταν αφού το διάταγμα εκεί αναφερόταν όχι σε ποσά χρημάτων που υπάρχουν αλλά σε εισπράξεις που ενδέχεται να πραγματοποιηθούν. Ουσιαστικά οι ενάγοντες ζητούν την καταβολή των ενοικίων και των μελλοντικών εισπράξεων από τους καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και 2 για χάρη εξασφάλισης της εκτέλεσης των αποφάσεων που ενδεχομένως να εκδοθούν στις εκκρεμούσες αγωγές, όσο και αν προσπαθούν να το συγκαλύψουν στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και να το αποσυνδέσουν με τις άλλες εκκρεμούσες αγωγές. Περίπτωση όμως που δεν καλύπτεται από το άρθρο 4 του Κεφ.
  1. Σχετικό είναι το κάτωθι απόσπασμα από το σύγγραμμα ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ - INJUCTIONS των κ.κ. Αρτέμη και Ερωτοκρίτου στη σελ. 106: «Επίσης, δεν υπάρχει εξουσία δυνάμει του άρθρου 4 για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος για δέσμευση μόνο για χάριν της εκτέλεσης της απόφασης, κάτι που προβλέπεται ειδικά στο άρθρο 5 του Κεφ.
  2. Η δέσμευση ακίνητης περιουσίας, που δεν είναι το αντικείμενο της αγωγής, διέπεται από το άρθρο 5 του Νόμου, ενώ η δέσμευση οποιαδήποτε περιουσίας, συμπεριλαμβανομένης και κινητής, ανεξάρτητα αν είναι ή όχι το αντικείμενο της αγωγής, διέπεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60.» Παραπέμπτω επίσης στην Feizy and another v. Hussein and another
(1923)XI CLR 19 όπου αποφασίστηκε ότι οι πρόνοιες του άρθρου 4
(1)δεν παρέχουν εξουσία για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος για σκοπούς εκτέλεσης της απόφασης. Πέραν των πιο πάνω, ακόμη και να θεωρηθεί ότι τα δεδομένα είναι όπως τα παρουσιάζουν οι ενάγοντες και ότι εξασφαλίσεις δεν επαρκούν να καλύψουν τις οφειλές του Ομίλου Εταιρειών ANDREAS GEORGIOU MOTORS LTD έτσι ώστε να μπορεί να λεχθεί ότι ένα μέρος αυτής δεν θα μπορεί να εισπραχθεί, στην παρούσα αίτηση προκύπτουν και κάποια άλλα ζητήματα τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του, προτού προχωρήσει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Ουσιαστικά οι ενάγοντες με την παρούσα αίτηση και τα γεγονότα όπως παρατίθενται ισχυρίζονται ότι βρίσκονται αντιμέτωποι με την μη πληρωμή χρέους, οι εξασφαλίσεις που κατέχουν δεν είναι αρκετές για ικανοποίηση πλήρως της απαίτησης τους, γι αυτό ζητούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η έκδοση ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος το οποίο αφορά τη δέσμευση περιουσίας η οποία δεν αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής δεν αποτελεί μέτρο γενικής εξασφάλισης για το ενδεχόμενο είσπραξης εξ αποφάσεως χρέους. Οι ενάγοντες έπρεπε να είχαν μεριμνήσει εκ των προτέρον για την εξασφάλιση του χρέους, κάτι το οποίο έχουν πράξει με τις υποθήκες και τις διάφορες προσωπικές και εταιρικές εγγυήσεις. Δεν θα πρέπει να αναμένουν από το Δικαστήριο ενίσχυση αυτής της εξασφάλισης ώστε να καλυφθεί το ενδεχόμενο ικανοποίησης τελικής απόφασης (βλ. Spidertrade Com Finance Limited v. Κώστα Χατζηγαβριήλ
(2003)1Α Α.Α.Δ. 121). Σε τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του όλες τις περιστάσεις και κατά πόσο αυτές είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την παρέμβαση του έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η εκτέλεση μελλοντικής δικαστικής απόφασης. Στην παρούσα περίπτωση, δεν προκύπτει να υπάρχουν ειδικές ή εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος. Εκείνο που αναφέρεται είναι ότι υπάρχει ο κίνδυνος οι εξασφαλίσεις που οι ενάγοντες κατέχουν να μην αρκούν για την εξόφληση των οφειλών ακόμα και μετά από τυχόν εκποίηση τους, κάτι που δεν αποτελεί ειδική περίσταση. Είναι προφανές από όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου ότι εκείνο το οποίο οι ενάγοντες επιζητούν είναι την καταβολή από τους καθ' ων η αίτηση χρηματικών ποσών στους Αιτητές τα οποία να είναι δεσμευμένα σε συγκεκριμένο λογαριασμό με απώτερο σκοπό, αυτά στο τέλος της ημέρας να χρησιμοποιηθούν έναντι των ισχυριζόμενων οφειλών τους για τις οποίες εκκρεμούν άλλες 6 αγωγές χωρίς ακόμη να έχουν εκδοθεί σχετικές αποφάσεις με τις οποίες να καθοριστούν τα συγκεκριμένα ποσά και να διαφανεί κατά πόσο στο τέλος οι εξασφαλίσεις και η εκποίηση των ακινήτων και οι άλλες εξασφαλίσεις που κατέχουν μπορούν να τις καλύψουν. Δηλαδή, η ισχυριζόμενη επαπειλούμενη ζημιά εξαρτάται από το ακριβές υπόλοιπο που θα προκύψει από τις μελλοντικές αποφάσεις του Δικαστηρίου και την αξία που θα έχουν τα υποθηκευμένα ακίνητα. Ούτε το ένα ούτε το άλλο μπορεί να καθοριστεί στο στάδιο αυτό. Αλλά ακόμη και να θεωρηθεί ότι τα στοιχεία που παρατίθενται είναι επαρκή έτσι ώστε να καταδεικνύεται επαυξημένος κίνδυνος ότι μέχρι την ολοκλήρωση της αγωγής οι ενάγοντες θα υποστούν ζημιά, δεν θεωρώ ότι το Δικαστήριο μπορεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και υπό τις περιστάσεις να ενισχύσει αυτές τις εξασφαλίσεις διατάζοντας τους καθ' ων η αίτηση να αρχίσουν από τώρα την πληρωμή ποσών, έστω και σε δεσμευμένο λογαριασμό, απλώς και μόνο για να εξασφαλιστεί η πληρωμή ολόκληρου του οφειλόμενου χρέους προς τους Αιτητές. Πέραν των πιο πάνω, με την παρούσα αίτηση, δεν ζητείται απλώς η δέσμευση περιουσίας ούτε τα αιτούμενα διατάγματα φαίνεται να είναι συντηρητικά έτσι ώστε να διατηρηθεί μια κατάσταση πραγμάτων μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Εδώ τα διατάγματα τα οποίο ζητούνται είναι προστακτικής φύσεως αφού ζητείται όπως οι εναγόμενοι διαταχθούν να προβούν σε θετική ενέργεια που είναι η καταβολή των ενοικίων που κατ' ισχυρισμό εισπράττουν. Ένα παρεμπίπτον διάταγμα προστακτικής φύσεως, λόγω της δραστικότητας του και των συνεπειών που έχει, θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και εκεί που το Δικαστήριο νιώθει υψηλό βαθμό βεβαιότητας ότι στο τέλος της δίκης θα φανεί ότι ορθά εκδόθηκε. Αυτό ισχύει ακόμη και στην περίπτωση που ο ενάγοντας ζητά την εφαρμογή συμβατικών υποχρεώσεων. Στο σύγγραμμα Injuctions, David Bean, Isabel Parry, Andrew Burns, 12th edition 2015, p. 38 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Αs Meggary J said in Shepherd Homes v Sandham [1971] Ch. 340: "the court is far more reluctant to grant a mandatory injuction than it would be to grant a comparable prohibitory injuction. In a normal case the court must, inter alia, feel a high degree of assurance that at the trial it will appear that the injuction was rightly granted; and this is a higher standard than is required for a prohibitory injuction." Meggary J added that "the case has to be unusually strong and clear before a mandatory injuction will be granted, even if it is sought to enforce a contractual obligation". Θα πρέπει σημειωθεί ότι οι επίδικες Υποθήκες αποτελούν και το αντικείμενο των άλλων αγωγών στις οποίες ζητείται η εκποίηση τους. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω σε εκείνες τις αγωγές αμφισβητούνται και τα αξιούμενα ποσά τα οποία καλύπτουν οι επίδικές Υποθήκες και επίσης δεν μπορεί να προκύπτει στην παρούσα ότι με την εκποίηση τους αλλά και τις υπόλοιπες εξασφαλίσεις που οι Αιτητές κατέχουν θα παραμένει οφειλή που θα εξασφαλίζεται με τις επίδικες Υποθήκες έτσι ώστε οι μελλοντικές εισπράξεις να πρέπει να διατεθούν έναντι των υπολοίπων των εν λόγω οφειλών. Δηλαδή, δεν μπορεί να θεωρηθεί με την αναγκαία βεβαιότητα που πρέπει να υπάρχει ότι στο τέλος θα διαφανεί ότι ορθά εκδόθηκε το αιτούμενο διάταγμα και ουσιαστικά διατάχθηκε η ειδική εκτέλεση της σύμβασης υποθήκης. Επιπρόσθετα, ένα προστακτικό διάταγμα θα πρέπει να είναι σαφές για να γνωρίζει το πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται τί θα πρέπει, πώς και πότε θα πρέπει να το πράξει. Στο σύγγραμμα ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ - INJUCTIONS των κ.κ. Ερωτοκρίτου & Αρτέμη, σελ 87 αναφέρεται ότι «...για να εκδοθεί παρεμπίπτον προστακτικό διάταγμα, τα γεγονότα πρέπει να είναι σαφή και οι περιστάσεις τέτοιες που να μην αλλοιώνουν σοβαρά την υφιστάμενη κατάσταση ή να προϋποθέτουν σοβαρά έξοδα για συμμόρφωση.» Επίσης στο ίδιο πιο πάνω σύγγραμμα στη σελ. 92 αναφέρεται ότι «...προστακτικά παρεμπίπτοντα διατάγματα συνήθως εκδίδονται όταν υπάρχουν ειδικές περιστάσεις ή για να υποβοηθήσουν την ορθή απονομή της δικαιοσύνης ή ως επικουρικά του έργου του Δικαστηρίου για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα άλλου διατάγματος ή απόφασης του δικαστηρίου.» Επί των γεγονότων της αίτησης όμως, οι ενάγοντες δεν προκύπτει να αποδεικνύουν με επαρκή μαρτυρία τα εισοδήματα από τις ισχυριζόμενες ενοικιάσεις των ακινήτων που επικαλούνται. Το αιτούμενο διάταγμα που ζητούν διέπεται από γενικότητα και με αυτό ζητείται όπως οι καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και 2 καταβάλλουν σε αυτούς τα ενοίκια τα οποία εισπράττουν από τα συγκεκριμένα ακίνητα που αναφέρονται σε αυτό. Αποκαλύπτονται μεν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση κάποια ποσά για τα οποία ενοικιάζονται τα επίδικα ακίνητα αλλά οι Αιτητές ζητούν με την παρούσα αγωγή στοιχεία και καταστάσεις για τα εισπραχθέντα ενοίκια. Τα δε στοιχεία και αναφορές περί του ύψους των ενοικίων που εισπράττονται προέρχονται από πληροφορίες. Ο διευθυντής της καθ' ης η αίτηση αρ.1 όμως με την ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αρνείται τα πιο πάνω γεγονότα και παρουσιάζει μια διαφορετική εκδοχή και ενοικιαστήρια έγγραφα από 01/02/2017 τα οποία παρουσιάζουν διαφορετικά ποσά ενοικίων και με συμφωνία για συντήρηση των επίδικων ακινήτων από τον ενοικιαστή. Επομένως, με τα όσα παρατίθενται δεν αποκαλύπτονται σαφή και συγκεκριμένα στοιχεία για τις ισχυριζόμενες ενοικιάσεις έτσι ώστε ακόμη και να δικαιολογείτο η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος να μπορούσε το Δικαστήριο να το εκδώσει και να μπορεί στο μέλλον να ελέγξει την εφαρμογή του. Επιπρόσθετα, σημαντικό στοιχείο το οποίο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η καθυστέρηση που παρουσιάζεται από τους Αιτητές στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Στην Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 788 αποφασίστηκε ότι η μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην έναρξη της διαδικασίας, μετά την διαπίστωση της παραβίασης, προσφέρει επαρκή δικαιολογία για το πρωτόδικο Δικαστήριο να μην χορηγήσει το αιτηθέν προσωρινό διάταγμα (βλ. επίσης Α. Χατζηπιερής Λιμιτεδ v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφεση αρ. Ε1/15, Ημερ. 05/04/2021 και Σκορδής v. Λάντου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 844). Στην παρούσα περίπτωση, οι ίδιοι οι Αιτητές αναφέρουν ότι περιήλθε σε γνώση τους η ενοικίαση των επίδικων ακινήτων από τους καθ' ων η αίτηση, αρχικά κατά τις 17/03/2015 μέσω των δηλώσεων του διευθυντή της καθ' ης η αίτηση αρ. 1 και επιβεβαιώθηκαν και αργότερα μέσω των εκτιμήσεων που διενέργησαν για όλα τα υποθηκευμένα ακίνητα, κατά το έτος 2018. Ουδεμία ενέργεια όμως είχαν προβεί στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους δυνάμει των σχετικών όρων των επίδικων Υποθηκών, παρά μόνο προχώρησαν σε τούτο περί τις 19/04/2021 αποστέλλοντας τη σχετική επιστολή 7 ημερών για την άσκηση των δικαιωμάτων τους αυτών, ως προνοείται στις επίδικες Υποθήκες και ακολούθως στις 31/07/2021 προχώρησαν με την παρούσα αγωγή και αίτηση για παροχή προσωρινής θεραπείας. Δεν πρέπει επίσης να διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι οι ενάγοντες κατά το έτος 2017 προχώρησαν με την καταχώρηση 6 αγωγών για τις οφειλές που καλύπτουν οι επίδικες Υποθήκες, ζητώντας την εκποίηση τους και ούτε τότε ζήτησαν την άσκηση των δικαιωμάτων τους, ως αυτά ζητούνται με την παρούσα αγωγή. Ουδεμία δικαιολογία παρατίθεται από τους Αιτητές γι αυτή την καθυστέρηση στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Δεν θα πρέπει περαιτέρω να διαφεύγουν της προσοχής του Δικαστηρίου οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση περί προσπάθειας αποπληρωμής των οφειλών τους μέσω των ενοικίων που εισπράττονται, κάτι το οποίο κατά αυτούς αποτελούσε και προϋπόθεση έγκρισης των δανείων τους, και περί τούτου, όπως ισχυρίζονται, κατά το έτος 2017 προχώρησαν με σχετικές συμφωνίες επιδιόρθωσης και συντήρησης των επίδικων ακινήτων έτσι ώστε αυτά να είναι σε θέση να ενοικιάζονται αφού αυτό έπραττα όλα τα χρόνια, με την ανοχή προφανώς των Αιτητών. Εν όψει των πιο πάνω και όλων των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπερ της απόρριψης του αιτήματος και για το λόγο αυτό, δηλαδή της καθυστέρησης των αιτητών στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Τη στιγμή μάλιστα που η φύση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι τέτοια που διαταράσσει την υφιστάμενη κατάσταση (status quo) παρά τη διατήρηση της (βλ. Michael v. Brevinos (ανωτέρω) και στην ουσία προς ικανοποίηση των κυρίως θεραπειών που ζητούνται με την αγωγή (βλ. Κοσμά v. Χ΄΄Κυπρή κ.α. (ανωτέρω)). Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπερ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και ως εκ τούτου, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπερ των εναγόμενων αρ. 1 και 2 - καθ' ών η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............ Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.