Χ. Λ. ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΡΗΤΟΥ ΤΕΡΡΑΣ, Αρ. Αγωγής: 1273/15, 23/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A98 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1273/15 Μεταξύ: Χ. Λ. Ενάγοντα και ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΡΗΤΟΥ ΤΕΡΡΑΣ Εναγομένων Και Δι΄ Ανταπαιτήσεως: Μεταξύ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΡΗΤΟΥ ΤΕΡΡΑΣ Εναγόντων και
- Χ. Λ., από Κρήτου Τέρρα
- Π. Ν., από την Κρήτου Τέρρα
- Σ. Α., από την Πάφο Εναγομένων ------ Αίτηση Τροποποίησης ημερ. 30.6.2020 Ημερομηνία: 23 Ιουνίου, 2022 Εμφανίσεις Για τον Ενάγοντα - Εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 1: παρών προσωπικά Για τους Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 2 και 3: κα Καρακώστα Για τον Εναγόμενο - Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντες: κ. Βασιλειάδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex tempore) Ο Ενάγοντας με την παρούσα Αγωγή του ισχυρίζεται ότι την 1ην.9.2010 σύναψε σύμβαση ενοικίασης και/ή άδειας χρήσης με τους Εναγόμενους για το εστιατόριο «[ ]» [ ], για την περίοδο από 1.9.2010 μέχρι 31.8.2015 με δικαίωμα ανανέωσης για ακόμη 5 χρόνια μέχρι την 31.8.2020, δικαίωμα το οποίο ισχυρίζεται ότι εξασκήθηκε. Αποτελεί θέση του Ενάγοντα, ότι οι Εναγόμενοι στις 8.4.2015 παράνομα και αντισυμβατικά τερμάτισαν την πιο πάνω συμφωνία ενοικιάσεως και/ή άδεια χρήσης και ζητούσαν από αυτόν την παράδοση του υποστατικού στις 31.8.
- Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι μέσω του Κοινοτάρχη τους παρενοχλούσαν τον Ενάγοντα και/ή την επιχείρηση του με αποτέλεσμα να εμποδίζουν τους πελάτες να εισέλθουν στο εστιατόριο. Η αξίωση του αφορά ειδικές αποζημιώσεις ύψους €500.000 και διάταγμα με το οποίο να σταματούν να επεμβαίνουν οι Εναγόμενοι στο συγκεκριμένο ακίνητο. Παρατηρώ επίσης από τον φάκελο ότι εκδόθηκε ταυτόχρονα με την καταχώρηση της Αγωγής προσωρινό διάταγμα το οποίο απαγόρευε στους Εναγόμενους να επεμβαίνουν στο συγκεκριμένο υποστατικό, το οποίο όπως προκύπτει στις 10.5.2021 ακυρώθηκε. Οι Εναγόμενοι με την Έκθεση Υπεράσπισης τους και την Ανταπαίτηση τους, παραδέχονται την ύπαρξη του ισχυριζόμενου συμβολαίου ενοικιάσεως και/ή άδειας χρήσης, επικαλούνται όμως ακυρότητα αυτού λόγω δόλου, απάτης και/ή δόλιων τεχνασμάτων όλων των δι΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενων 1, 2 και 3 και αξιώνουν διάταγμα εκκένωσης και παράδοση του υποστατικού σε αυτούς καθώς και ενδιάμεσα οφέλη. Με την υπό κρίση αίτηση, την οποία ο Ενάγοντας καταχώρησε στις 30.6.20, αιτείται όπως τροποποιήσει την παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης του και να προσθέσει τη φράση: «Έκτοτε η Εναγόμενη εμπόδισε τη νόμιμη λειτουργία του εστιατορίου, αρνούμενη να δώσει τη συγκατάθεση της για έκδοση άδειας λειτουργίας, άδειας πώλησης οινοπνευματωδών ποτών και άδειας πώλησης καπνού, με αποτέλεσμα την ουσιαστική παρακώλυση της λειτουργίας του εστιατορίου». Η αίτηση του Ενάγοντα υποστηρίζεται από τη δική του ένορκη δήλωση, ο οποίος αναφέρει ουσιαστικά ότι κατέστη αναγκαία η συγκεκριμένη τροποποίηση στο πλαίσιο πρόσφατης συνάντησης που είχε με τους δικηγόρους του όταν η Αγωγή ήταν ορισμένη για οδηγίες στις 20.7.20202, όπως αναφέρει, και διαπίστωσαν σχετικές με την παρούσα Αγωγή εξελίξεις που έλαβαν χώρα μετά την καταχώρηση του Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 21.7.15 και είναι ουσιώδεις για την Απαίτηση του και θα πρέπει να περιληφθούν στη δικογραφία. Αναφέρει επίσης ότι τα γεγονότα που ζητά να προσθέσει βασίζονται σε γεγονότα που συνέβησαν μετά την δικογράφηση της Απαίτησης του και δη έλαβαν χώρα μεταξύ άλλων και κατά το έτος
- Επομένως αναφέρει, ο αιτούμενος προς προσθήκη ισχυρισμός ήταν αδύνατο να καταγραφεί στην Έκθεση Απαίτησης του εξαρχής ή να τροποποιηθεί η Έκθεση Απαίτησης νωρίτερα. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 αλληλογραφία με τους Εναγόμενους σε σχέση με τα αιτήματα του για ανανέωση των αδειών λειτουργίας, τα οποία κατά τη θέση του παρέμειναν αναπάντητα και υποστηρίζει ότι οι Εναγόμενοι αρνούνται να συγκατατεθούν στην εξασφάλιση των απαιτούμενων για τη νόμιμη λειτουργία της επιχείρησης εστιατορίου του αδειών με αποτέλεσμα να εμποδίζουν και να εξακολουθούν να εμποδίζουν και να παρακωλύουν τη νόμιμη λειτουργία της. Είναι η θέση του ότι ουδεμία βλάβη θα προκληθεί που δεν μπορεί να αποτιμηθεί χρηματικά και είναι αναγκαίο να προστεθούν οι ισχυρισμοί αυτοί ούτως ώστε να παρουσιαστεί μαρτυρία στο Δικαστήριο. Επίσης, σε περίπτωση που κριθεί από το Δικαστήριο ότι υπήρξε κάποιου είδους καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, παραπέμπει στις προσωπικές του συνθήκες που τον εμπόδισαν να αποταθεί νωρίτερα και την φυλάκιση του και επισυνάπτονται σχετικά Τεκμήρια. Οι Εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση στις 8.12.20, με την οποία προβάλλουν 6 λόγους για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως αυτοί φαίνονται στο σώμα της αίτησης. Ουσιαστικά με τους λόγους ένστασης προβάλλεται το ζήτημα της αδικαιολόγητης καθυστέρησης και της κακοπιστίας της παρούσας αίτησης. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Κρήτου Τέρρα, ο οποίος ουσιαστικά αναφέρει ότι η επίκληση της αβλεψίας, όπως εισηγείται ο αιτητής, δεν αποτελεί επαρκή δικαιολογία, ότι η Αγωγή ήταν ορισμένη σε προγενέστερη δικάσιμο και όφειλε να εντοπίσει αυτή την παράλειψη και έγκαιρα να αποταθεί στο Δικαστήριο. Ο σκοπός επίσης ο οποίος ζητείται η τροποποίηση είναι για να καθυστερήσει τη διαδικασία. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών αναφέρεται σε ποινική υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου με την οποία καταδικάστηκε ο Ενάγοντας να κατεδαφίσει τις παράνομες προσθήκες που έχει ανεγείρει στο υποστατικό. Η ακρόαση της παρούσας διεξήχθη στη βάση αγορεύσεων από αμφότερες τις πλευρές. Έχω ακούσει τον Ενάγοντα - αιτητή, ο οποίος εμφανίζεται από μόνος του και κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ένα σημείωμα. Έχω διεξέλθει του εν λόγω σημειώματος. Σε αυτό ουσιαστικά αναφέρει τα παράπονα από τους Εναγόμενους και στο ζήτημα της λειτουργίας του εν λόγω εστιατορίου. Ισχυρίζεται ότι ο νέος Κοινοτάρχης σταμάτησε να του υπογράφει με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λειτουργεί το εστιατόριο παρά το ότι είχε πενταετές συμβόλαιο μέχρι το
- Από την αντίπερα όχθη, ο συνήγορος των Εναγόμενων κατέθεσε γραπτή αγόρευση και διευκρίνισε και προφορικά τις θέσεις του. Ουσιαστικά σε αυτή υιοθετούνται οι λόγοι ένστασης και παραπέμπεται το Δικαστήριο σε σχετική επί του ζητήματος νομολογία. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρώτος λόγος ένστασης ο οποίος αφορά στο ζήτημα της νομικής βάσης εγκαταλείπεται και επικεντρώνονται στο ζήτημα της καθυστέρησης υπολογιζόμενος από τον χρόνο καταχώρησης του Κλητηρίου Εντάλματος και της Απαίτησης μέχρι σήμερα. Έχω λάβει υπόψη μου τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου από αμφότερες τις πλευρές τα οποία συνυπολογίζω. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της τροποποίησης ενός δικογράφου έχουν εξηγηθεί και αποκρυσταλλωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το δικαιοδοτικό πλαίσιο για την έκδοση διατάγματος τροποποίησης είναι η Διαταγή 25, Θ.1, ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο της παρούσας αγωγής. Εκείνο που αναφύεται από τα πιο πάνω είναι ότι το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχουν καθιερωθεί αλλά πάντοτε σε συσχετισμό με τα γεγονότα κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Παραπέμπω στο Annual Practice 1958 σελ.
- Επίσης παραπέμπω στον ίδιο πιο πάνω Σύγγραμμα στη σελίδα 624, όπου γίνεται εκτενής αναφορά στις νομικές αρχές που διέπουν την τροποποίηση πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Βλ. επίσης Courtis v. Iasonides
(1970)1 CLR 180. H νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος είναι πλούσια και ιδιαίτερα διαφωτιστική. Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι ότι η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Κυρίαρχο επίσης στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η παροχή δυνατότητας σε κάθε διάδικο να θέσει ενώπιον του το σύνολο των πραγματικών διαφορών των διαδίκων. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Agini v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ 11 και Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704. Στην υπόθεση Φοινιώτης ν. Greenman Navigation
(1989)1 E ΑΑΔ 33, τέθηκαν καθαρά οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις τροποποίησης. Συγκεκριμένα στη σελίδα 36 αναφέρονται τα πιο κάτω: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
(1)H τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντίδικου. H διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)H τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των Θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο Αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)H έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipqrave v. Case 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη» Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. M.T.R. Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 162 στη σ. 164 επισημαίνεται: «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο κυρίαρχος παράγων ο οποίος διέπει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφου. Πολλοί παράγοντες επενεργούν στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης. O πρώτος είναι ότι είναι επιθυμητό, όλες οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων, οι οποίες αναφέρονται στα επίδικα Θέματα, να επιλύονται διεξοδικά στην ίδια διαδικασία. O βέβαιος προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων, καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξή τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο, είναι ένας άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». H σύγχρονη τάση σε αιτήσεις τροποποίησης παρατηρείται να είναι φιλελεύθερη (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Κ. Σιακόλα,
(2002)1 (Α) ΑΑΔ 223). Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου v. Αθηναίδος I. Χριστοδούλου κ.α
(1991)1 A.A.Δ. 934, λέχθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης ή αβλεψίας, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν Θα μπορούσε να αποζημιωθεί με έξοδα (βλ. SABA & Co. (T.M.P) v T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426). H πιο πάνω αρχή περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. v. Παύλου
(1995)1 A.A.Δ. 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Αναφορικά με το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, παραπέμπω στην υπόθεση Astor Co. κ.α. v. A & G Leventis Ltd κα
(1993)1 A.A.Δ. 726, στην οποία λέχθηκε ότι σε αιτήσεις για τροποποίηση δικογράφων ο παράγοντας χρόνος είναι μεν σχετικός και συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος, εάν και ο παράγοντας αυτός δεν είναι καθοριστικός υπό την έννοια ότι δεν πρέπει από μόνος του να οδηγεί σε απόρριψη. Φυσικά το σημαντικό δεν είναι η ευρύτητα του χρόνου που διέρρευσε, γιατί διαφορετικά θα ήταν άσκοπη η ενασχόληση με το θέμα, αλλά το χρονικό σημείο που ο αιτητής διαπίστωσε την αναγκαιότητα της τροποποίησης και ο χρόνος που επέλεξε για να δράσει προς αυτή την κατεύθυνση. Βλ επίσης KAYAT TRADING LIMITED v. GENZYME CORPORATION, Πολ. Έφεση Αρ. 58/2012, ημερ. 4.3.
- Δεν χρειάζεται να επεκταθώ περαιτέρω στις νομολογιακές αρχές οι οποίες έχουν σκιαγραφηθεί ανωτέρω και είναι πολύ καλά γνωστές και αποκρυσταλλωμένες από τη νομολογία. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου και τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, θα προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα αίτηση. Εξετάζοντας την αιτούμενη τροποποίηση έχω λάβει υπόψη μου τα γεγονότα τα οποία επιθυμεί ο Ενάγοντας να περιλάβει στην Υπεράσπιση του, ως αναφέρονται στο αιτητικό της αίτησης. Ουσιαστικά ενώ στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι μέσω του Κοινοτάρχη και άλλων προσώπων παρενοχλούσαν τον Ενάγοντα με αποτέλεσμα να γίνουν ενοχλητικοί και πολλοί πελάτες του εστιατορίου να σταματήσουν να επισκέπτονται τον χώρο και να χάνει ο Ενάγοντας εισοδήματα λόγω της πιο πάνω συμπεριφοράς, με την παρούσα επιζητά να προσθέσει και ισχυρισμό ότι οι Εναγόμενοι εμπόδισαν τη νόμιμη λειτουργία του εστιατορίου, αρνούμενοι να δώσουν τη συγκατάθεση τους για την έκδοση άδειας λειτουργίας, άδειας πώλησης οινοπνευματωδών ποτών και άδειας πώλησης καπνού, με αποτέλεσμα την ουσιαστική παρακώληση της λειτουργίας του εστιατορίου. Ο ισχυρισμός αυτός προκύπτει να είναι ένας ισχυρισμός καινούργιος, ο οποίος για να δυνηθεί ο Ενάγοντας να προσκομίσει την ανάλογη και σχετική μαρτυρία περί των πιο πάνω, θα πρέπει να περιληφθεί στην Έκθεση Απαίτησης. Δεν παραγνωρίζω ότι πλέον δεν τίθεται ζήτημα κατοχής και συνέχισης λειτουργίας του συγκεκριμένου εστιατορίου από τον Ενάγοντα, όπως είναι κοινό έδαφος ενώπιον μου, εφόσον έχει ανακτηθεί η κατοχή και σύμφωνα με τα λεγόμενα του Ενάγοντα έχει κατεδαφιστεί. Πέραν τούτου, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται ότι η Αγωγή του Ενάγοντα αφορά και σε αξίωση για αποζημιώσεις, μάλιστα σε ένα υψηλό ποσό τις οποίες καθορίζει ως τις ζημιές του, για όλη την περίοδο που κατ΄ ισχυρισμό ο ίδιος είχε δικαίωμα να κατέχει το συγκεκριμένο εστιατόριο και δη μέχρι τις 31.8.
- Κατά συνέπεια, οι ισχυρισμοί αυτοί που αφορούν στο ζήτημα της παρεμπόδισης της νόμιμης λειτουργίας του εστιατορίου, κρίνεται ότι ενδεχομένως να είναι σημαντικοί και αναγκαίοι για σκοπούς υποστήριξης των αξιώσεων για αποζημιώσεις. Ως εκ τούτου, φαίνεται στο στάδιο αυτό οι ισχυρισμοί αυτοί να είναι σχετικοί με την αξίωση του Ενάγοντα για αποζημιώσεις. Πέραν των πιο πάνω, εκείνο το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί, είναι το ζήτημα του χρόνου που έχει υποβληθεί η παρούσα αίτηση, της καθυστέρησης και κατά πόσο η παρούσα αίτηση του Ενάγοντα γίνεται από κακή πίστη και αλλότρια κίνητρα, ως είναι θέση του συνηγόρου του Εναγόμενου. Είναι γεγονός ότι η παρούσα Αγωγή είναι του 2015, είναι πολύ παλαιά υπόθεση και εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου εδώ και αρκετό καιρό και θα πρέπει να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό. Το ζήτημα όμως δεν είναι όπως παρουσιάζεται από τον συνήγορο των Εναγόμενων και ο χρόνος και η αφετηρία υπολογισμού του δεν είναι ο χρόνος καταχώρησης της Αγωγής και της Έκθεσης Απαίτησης αλλά ο χρόνος στον οποίο περιήλθαν τα γεγονότα σε γνώση του Ενάγοντα σε συνδυασμό με τον χρόνο που αποτάθηκε στο Δικαστήριο για την τροποποίηση. Με βάση τους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, προκύπτει από τις αναφορές του Εναγόμενου ότι τα γεγονότα αυτά, σύμφωνα με τη θέση του, δεν ήταν σε γνώση του κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας Αγωγής και ότι περιήλθαν σε γνώση του δικηγόρου του σε πρόσφατη συνάντηση που είχε, πριν τον ορισμό της υπόθεσης στις 20.7.
- Επίσης, προς επίρρωση της θέσης του επισυνάπτει το Τεκμήριο 1 που είναι επιστολή ημερ. 24.1.2020 του δικηγόρου του, αναφορικά με το αίτημα του για έκδοση των σχετικών αδειών. Ενόψει και αυτού του γεγονότος αλλά και της μη λήψης οποιασδήποτε απάντησης, προέκυψε η ανάγκη αναφέρει, να αποταθεί με τροποποίηση για να περιλάβει και αυτούς τους ισχυρισμούς. Έλαβα υπόψη τα πιο πάνω και τα όσα ο συνήγορος των εναγόμενων αναφέρει σε σχέση με την αντίληψη και τη γνώση των τότε συνηγόρων του ενάγοντα περί των πιο πάνω γεγονότων και του χρονικού διαστήματος στο οποίο καταχωρήθηκε η αίτηση. Δεν διαπιστώνω καθυστέρηση από τον χρόνο που φαίνεται να περιήλθαν στην αντίληψη των δικηγόρων του τα γεγονότα αυτά. Ακόμη και αν δεχόμουν ότι ήταν από κάποιο προγενέστερο χρόνο σε γνώση των δικηγόρων αυτά τα ζητήματα, δεν θα κατέληγα στην απόρριψη της αίτησης, δεδομένου ότι όπως έχει νομολογηθεί, ακόμη και αβλεψία και παράλειψη ή εκ λάθους να περιληφθούν στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμοί, δεν αποβαίνει στην απόρριψη της αίτησης, εφόσον το συμφέρον της δικαιοσύνης το απαιτεί. Περαιτέρω, δεν διαφαίνεται η αίτηση να γίνεται με οποιαδήποτε αλλότρια κίνητρα και δεν έχουν παρατεθεί οποιαδήποτε στοιχεία προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν παραγνωρίζω το παλαιό της υπόθεσης και ότι ήταν ορισμένη και σε προγενέστερη δικάσιμο από την καταχώρηση της αίτησης και ενδεχομένως να μπορούσε να υποβληθεί νωρίτερα το αίτημα. Παρά ταύτα όμως, έχω αναφέρει ανωτέρω, δεδομένης της έλλειψης οποιονδήποτε στοιχείων περί κακοπιστίας ή αλλότριων κινήτρων, δεν διαφαίνεται να δικαιολογείται αυτός ο ισχυρισμός. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη την αναγκαιότητα της εν λόγω τροποποίησης, σε συνδυασμό με τα όσα έχω αναφέρει σε σχέση με τον χρόνο που αυτή υποβλήθηκε και τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου περί τούτου, κρίνω ότι δεν είναι περίπτωση που οι Εναγόμενοι σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά για την οποία δεν θα μπορούν να αποζημιωθούν χρηματικά, χωρίς επαναλαμβάνω να παραγνωρίζω το παλαιό της υπόθεσης και την ανάγκη που υπάρχει για τη διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων εντός ευλόγου χρόνου. Κατά συνέπεια, έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί και εγκρίνεται.. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως η παράγραφος Α
(1)
(1)της αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος. Το διάταγμα να ζητηθεί άμεσα και να συνταχθεί κατά προτεραιότητα ενόψει του παλαιού της υπόθεσης. Ακολούθως Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 15 ημερών από την καταχώρηση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος και Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση εντός περαιτέρω 10 ημερών από την παράδοση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Τα έξοδα της αίτησης αλλά και αυτά που θα απωλεσθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away) επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα, όπως θα υπολογισθουν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της Αγωγής. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ορθό να ορίσω την υπόθεση σε μία νέα ημερομηνία για Οδηγίες με σκοπό να ολοκληρωθούν οι τροποποιήσεις. Ορίζεται για Οδηγίες η Αγωγή στις 23.9.2022, ώρα 09.00 π.μ. Καμία διαταγή για έξοδα σε σχέση με την Αγωγή. (Υπ.)................ Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο