ΑΤΗΙΝΟDOROU BETON LIMITED ν. ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ, Αγ. Αρ.: 2715/2014, 28/3/2022

(3)μάρτυρες και συγκεκριμένα τον κ. Α. Ι. (Μ.Ε.1), τον κ. Δ. Δ. (Μ.Ε.2) και την κα Ε. Λ. (Μ.Ε.3). Από πλευράς υπεράσπισης καταθέσαν στο Δικαστήριο δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα η κα Ξ. Π. (Μ.Υ.1) και ο κ. Μ. Μ. (Μ.Υ.2). Ενώπιον του Δικαστηρίου επίσης κατατέθηκαν συνολικά 44 τεκμήρια. Πέραν των πιο πάνω, δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα οι παράγραφοι αρ. 1, 2, 4, 7, 8, 9, 10 και 12 της Έκθεσης Απαίτησης και κατατέθηκαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους, αντίγραφο επιστολής των εναγόμενων ημερομηνίας 21/12/2005 προς το δικηγόρο των εναγόντων (τεκμήριο Α), αντίγραφο απόφασης του Δικαστηρίου στην Αγ. Αρ. 6226/05 (τεκμήριο Β) και αντίγραφο ασφαλιστηρίου συμβολαίου με αρ. PL000042 το οποίο εξεδόθη από την εναγόμενη προς όφελος της εταιρείας Athinodorou Bros Super Beton Ltd για την περίοδο από 18/07/2004 - 17/07/2005 και ανανέωση αυτού για την περίοδο από 18/07/2005 - 17/07/2006 (τεκμήριο Γ). Όλα τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα, καθίστανται αυτόματα και ευρήματα του Δικαστηρίου. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα, την μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μου και αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή παρέμεινε αναντίλεκτη και το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να βασιστεί σε αυτή και να εξάξει ασφαλή ευρήματα γεγονότα, προκύπτουν τα πιο κάτω γεγονότα: «

1. Οι ενάγοντες και οι εναγόμενοι είναι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένες στην Κύπρο. Οι ενάγοντες ασχολούνται με την παρασκευή και ετοιμασία έτοιμου σκυροδέματος, με έδρα των εργασιών τους στην Πάφο ενώ οι εναγόμενοι ασχολούνται με την προσφορά ασφαλιστικών υπηρεσιών και/ή με την έκδοση Ασαφαλιστηρίων Συμβολαίων με έδρα εργασιών τη Λευκωσία.
2. Οι ενάγοντες ενεγράφησαν στις 31/12/2003 και περί τον Ιούλιο του 2004 και/ή πρότερον και/ή από τις αρχές του έτους 2004 ανέλαβαν τις εργασίες της εταιρείας Athinodorou Bros Super Beton Ltd.
3. Η εταιρεία Athinodorou Bros Super Beton Ltd ξεκίνησε συνεργασία με τους εναγόμενους από το έτος 2000 και/ή 2001 - 2002 η οποία συνεχίστηκε μέχρι το έτος 2005 και περιλάμβανε την ασφάλιση πολλών οχημάτων τους μέσω της εταιρείας Thira Insurance Agency Ltd και του κ. Δήμου Δημοσθένους.
4. Στις 22/07/2003 εξεδόθη από τους εναγόμενους το ασφαλιστήριο συμβόλαιο αστικής ευθύνης (Public Liability) προς όφελος της εταιρείας Athinodorou Bros Super Beton Ltd για την περίοδο από 18/07/2003 - 17/07/
5. Ακολούθως αυτό ανανεώθηκε επ' ονόματι του ιδίου κατονομαζόμενου δικαιούχου για την περίοδο από 18/07/2004 - 17/07/2005 και στη συνέχεια για την περίοδο από 18/07/2005 - 17/07/2006 (βλ. τεκμήρια αρ. 1 και Γ).
6. Το πιο πάνω ασφαλιστικό συμβόλαιο θα κάλυπτε, μεταξύ άλλων, την νόμιμη ευθύνη του ασφαλισμένου για σωματικές βλάβες μέχρι το ποσού των £100,000 για κάθε ατύχημα ή περιστατικό.
7. Στις 17/12/2004 επεσυνέβη εργατικό ατύχημα στο εργοτάξιο με την ονομασία «Odysseas Pissouri Bay», στο χωριό Πισσούρι της Επαρχίας Λεμεσού, στο οποίο οι ενάγοντες ανέλαβαν την σκυροδέτηση των ανεγειρόμενων οικοδομών. Ειδικότερα, κατά τη διαδικασία σκυροδέτησης της οροφής μιας εκ των κατοικιών του εν λόγω εργοταξίου, ο Ε. Κ., ο οποίος εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ως υπεργολάβος, κτυπήθηκε από τον ελαστικό σωλήνα της αντλίας που χειριζόταν ο οδηγός της αντλίας Π. Π., υπάλληλος των εναγόντων, με αποτέλεσμα ο Ε. Κ. να χάσει την ισορροπία του και να πέσει, κτυπώντας στο κεφάλι στα σίδερα της οικοδομής με αποτέλεσμα να τραυματιστεί κρίσιμα και περί τις 30/03/2005 να επέλθει ο θάνατος.
8. Οι ενάγοντες τόσο προφορικά όσο και με επιστολή τους ημερομηνίας 20/12/2004 ενημέρωσαν τους εναγόμενους για το πιο πάνω ατύχημα. Οι εναγόμενοι με επιστολή τους ημερομηνίας 21/12/2005 αρνήθηκαν ότι είχαν πελάτη τους, τους ενάγοντες.
9. Στις 24/08/2005 καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η Αγ. Αρ. 6226/2005, από τους διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα Ε. Κ. εναντίον, μεταξύ άλλων, των εναγόντων, αξιώνοντας αποζημιώσεις.
10. Οι εναγόμενοι αρνήθηκαν και/ή παρέλειψαν να συνεργαστούν με τους δικηγόρους των εναγόντων και/ή να εκπροσωπήσουν τους ενάγοντες στην εν λόγω Αγωγή.
11. Την 01ην/02/2012 εξεδόθη απόφαση στην πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή για την καταβολή συγκεκριμένων ποσών, όπως αυτά φαίνονται στο τεκμήριο Β, υπερ των εκεί εναγόντων και εναντίον, μεταξύ άλλων, των εδώ εναγόντων.
12. Οι ενάγοντες έχουν καταβάλει ως αποζημιώσεις στα πλαίσια της πιο πάνω απόφασης του Δικαστηρίου το ποσό των €267.602,05 (βλ. τεκμήριο 34)».
13. H εταιρεία Thira Insurance Agency Ltd ήταν εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Ασφαλίσεων ως ασφαλιστικός αντιπρόσωπος των εναγόμενων για την περίοδο από 02/10/2001 - 31/12/2004 (βλ. τεκμήριο 19).
14. Ο κ. Δ. Δ. ήταν επίσης εγγεγραμμένος στο μητρώο του Εφόρου Ασφαλίσεων ως ασφαλιστικός αντιπρόσωπος και μεσάζων των εναγόμενων για την περίοδο από 15/04/1998 - 31/12/2004 (βλ. τεκμήριο 20). Το κύριο ζήτημα πραγματικού γεγονότος που πρέπει να απαντηθεί είναι το κατά πόσο, κατά το χρόνο που επεσυνέβη το ατύχημα ως αναφέρθηκε ανωτέρω, βρισκόταν σε ισχύ συμφωνία για ασφαλιστική κάλυψη της ενάγουσας από την εναγόμενη για αστική ευθύνη. Προς τούτο, θα πρέπει να αποφανθεί το Δικαστήριο επί των αμφισβητούμενων από την εναγόμενη τοποθετήσεων της ενάγουσας ως προς το ότι η πρώτη, μέσω του Μ.Ε.2 και της εταιρείας του ενημερώθηκε από την τελευταία ότι οι εργασίες της εταιρείας Athinodorou Bros Super Beton Ltd αναλήφθηκαν από αυτήν και ότι η πρώτη διαβεβαίωσε περί της έκτοτε κάλυψη της δεύτερης για αστική ευθύνη σε σχέση με τις εργασίες αυτές. Ενδέχεται επίσης να πρέπει να κριθεί κατά πόσο η Thira Insurance Agency Ltd και ο κ. Δ. Δ., κατά τους ουσιώδεις χρόνους, ενεργούσαν ως αντιπρόσωποι των εναγόντων ή των εναγόμενων για αυτό θα εξεταστούν και τα σχετικά γεγονότα σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Θα προχωρήσω να παραθέσω συνοπτικά τη μαρτυρία η οποία δόθηκε για τα πιο πάνω βασικά ζητήματα πραγματικών γεγονότων και άλλων παρεμφερών με αυτά για να διαφανούν οι θέσεις και εκδοχές των διαδίκων. Ο Μ.Ε.1 ο οποίος κατά τα έτη 2000 - 2011 εργαζόταν ως οικονομικός διευθυντής στον όμιλο εταιρειών Athinodorou, ανάφερε ότι μεταξύ των καθηκόντων του ήταν και η ευθύνη για τα θέματα ασφάλισης. Αναφέρθηκε στη φύση των δραστηριοτήτων των εν λόγω εταιρειών κατ' εκείνο το χρόνο και την ύπαρξη στόλου αυτοκινήτων και μπετονιέρων για τα οποία είχαν ασφαλιστική κάλυψη (Motor Insurance). Eξασφάλιζαν επίσης ασφαλιστική κάλυψη όσον αφορά ευθύνη εργοδότου (Employers' Liability) και κάλυψη για αστική ευθύνη (public liability). Διατηρούσαν με τους εναγόμενους αρκετά ασφαλιστικά συμβόλαια, μεταξύ των οποίων και το επίδικο στο οποίο έκανε αναφορά. Ο μάρτυρας αυτός στη μαρτυρία του είπε ουσιαστικά ότι ο ίδιος προσωπικά ειδοποίησε την Thira Insurance Agency Ltd μέσω του κ. Δ. Δ. τον Ιούνιο και/ή αρχές Ιουλίου του 2004 για να τροποποιήσουν το επίδικο ασφαλιστήριο συμβόλαιο αντικαθιστώντας την εταιρεία Athinodorou Bros Super Beton Ltd με την εταιρεία Athinodorou Beton Ltd ώστε αυτό να συνεχίσει να καλύπτει τους ενάγοντες. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι η Thira Insurance Agency Ltd και ο Δήμος Δημοσθένους ενεργούσαν ως ασφαλιστικοί αντιπρόσωποι των εναγόμενων και τους διαβεβαίωσαν ότι οι εναγόμενοι συμφώνησαν με την αλλαγή και ότι το συμβόλαιο θα συνεχίσει να καλύπτει τους ενάγοντες. Όταν διαπίστωσε ότι οι ενάγοντες δεν είχαν παραλάβει κάτι σχετικό, ούτε τους είχε σταλεί ασφαλιστικό συμβόλαιο στο όνομα των εναγόντων, απέστειλε στα πιο πάνω πρόσωπα, σχετικό σημείωμα μέσω φαξ στις 20/10/2004 (βλ. τεκμήριο 3). Τόσο τον Ιούλιο του 2004 όσο και τον Οκτώβριο του 2004, μετά την αποστολή του φαξ, ο κ. Δ. Δ. τον διαβεβαίωσε προφορικά, με τρόπο ρητό ότι ενημέρωσε τους εναγόμενους, οι εναγόμενοι είχαν αποδεχτεί να μεταφέρουν την ασφαλιστική κάλυψη στο όνομα των εναγόντων και δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα. Οι ενάγοντες είχαν επαφή με τον πιο πάνω ασφαλιστικό αντιπρόσωπο για τη διενέργεια και σύναψη των διαφόρων ασφαλιστικών συμβολαίων και σε πολύ λίγες περιπτώσεις είχαν απευθείας επαφή με τους εναγόμενους. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας είπε ότι ο διευθυντής της Thira Insurance Agency Ltd, κ. Δ. Δ., από την αρχή της συνεργασίας τους, τους διαβεβαίωσε ότι ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος της Μινέρβας Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ και δεν είχαν κανένα λόγο να αμφισβητήσουν το γεγονός αυτό. Οι πληρωμές γίνονταν πάντοτε προς την Thira Insurance Ltd, η οποία τους εξέδιδε αποδείξεις και κατάθεσε, μεταξύ άλλων, ως τεκμήριο 2, χρεωστική σημείωση ημερ. 27/07/2004 η οποία αφορά το επίδικο ασφαλιστήριο έγγραφο και/ή το ασφάλιστρο της περιόδου 2004 - 2005 για ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης των εναγόντων. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας κατάθεσε στο Δικαστήριο την πρόταση ασφάλισης που συμπληρώθηκε από την εταιρεία Athinodorou Bros Super Beton Ltd κατά το έτος 2003 για την επίδικη ασφάλιση (βλ. τεκμήριο 18) και είπε ότι αυτή συμπληρώθηκε μέσω της Thira Insurance Agency Ltd με πληροφορίες τις οποίες οι ίδιοι την εφοδίασαν. Συμφώνησε επίσης ότι όταν η πιο πάνω πρόταση εγκρίθηκε, τους αποστάληκε ασφαλιστικό συμβόλαιο υπογραμμένο από τους εναγόμενους και όχι από την Thira Insurance Agency Ltd και ότι ουδέποτε ενημέρωσαν κατ' ευθείαν την εναγόμενη την ίδια για την αλλαγή του ονόματος. Δεν θυμόταν να πει κατά πόσο η Thira Insurance Agency Ltd τους ανάφερε ότι ήταν αντιπρόσωπος και άλλων ασφαλιστικών εταιρειών με τις οποίες σύναψαν επίσης ασφαλιστικά συμβόλαια. Σε άλλες περιπτώσεις, η αποζημίωση πληρώθηκε από την Thira Insurance Agency Ltd αλλά είπε ότι προφανώς αποφάσιζε η εναγόμενη και δεν γνωρίζει με ποιο τρόπο χειριζόταν το θέμα με τον αντιπρόσωπο της. Ο μάρτυρας είπε ότι το συμβόλαιο ανανεώθηκε με το ίδιο λανθασμένο όνομα και για την περίοδο μετά το ατύχημα, δηλαδή για την περίοδο 2005 -
15. Ο ίδιος όμως ουδέποτε αποτάθηκε κατευθείαν στην ασφαλιστική εταιρεία για το ζήτημα της αλλαγής του ονόματος όπως έπραξε στην περίπτωση του ατυχήματος (βλ. τεκμήριο 4) καθότι δεν ήταν το ίδιο σοβαρό ένα θανατηφόρο ατύχημα με μια αλλαγή ονόματος. Είπε επίσης ότι δεν θυμάται να ενημερώθηκε από το δικηγόρο τους στα πλαίσια της αγωγής για την αλληλογραφία που είχε με τους εναγόμενους (βλ. τεκμήριο 11) με την οποία αυτοί ανάφεραν ότι δεν είχαν ασφαλισμένη την ενάγουσα. Οι ενάγοντες είπε ενημέρωσαν τους αντιπροσώπους και επέμεναν μέσω αυτών να αλλάξει το όνομα και έπαιρναν διαβεβαιώσεις ότι το ζήτημα ήταν καθαρά διαδικαστικό. Δεν ζήτησε από τους αντιπροσώπους να τους δώσουν επιστολή ότι πράγματι είχαν αποταθεί στους εναγόμενους για την αλλαγή του ονόματος παρά μόνο την Βεβαίωση ημερομηνίας 10/03/2006, τεκμήριο 6 ότι αυτοί είχαν ενημερώσει τους εναγόμενους. Ο Μ.Ε.2 ανάφερε ότι ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος εγγεγραμμένος στο γραφείο του Εφόρου Ασφαλιστικών Εταιρειών από το 1990 και ο κύριος μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας Thira Insurance Agency Ltd, η οποία επίσης ήταν εγγεγραμμένη ως ασφαλιστικός αντιπρόσωπος και διεξήγαγε ασφαλιστικές εργασίες. Συνεργάστηκε με τον όμιλο εταιρειών Athinodorou. H εταιρεία Athinodorou Bros Super Beton Ltd κατά την περίοδο 2003 - 2004 διατηρούσε πολλά ασφαλιστικά συμβόλαια με την εναγόμενη που κάλυπταν την χρήση δεκάδων μηχανοκίνητων οχημάτων, αλλά και συμβόλαια πυρασφάλισης και κάλυψης αστικής ευθύνης. Στις αρχές του 2004 ο Μ.Ε.1 τον ενημέρωσε ότι οι εργασίες της Athinodorou Bros Super Beton Ltd θα αναληφθούν από την Athinodorou Beton Ltd λόγω αναδιοργάνωσης και ότι όλα τα ασφαλιστικά συμβόλαια θα πρέπει να τροποποιηθούν για να καλύπτουν την εταιρεία Athinodorou Beton Ltd και όλες οι χρεώσεις, πιστωτικές σημειώσεις κτλ να εκδίδονται στο όνομα πλέον της πιο πάνω εταιρείας. Ο ίδιος ενημέρωσε αμέσως την εναγόμενη προφορικά σε συνάντηση που έγινε ειδικά για το σκοπό αυτό και επίσης γραπτώς. Τον διαβεβαίωσαν ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα και ότι θα τροποποιούνταν κατάλληλα όλα τα συμβόλαια και ενημέρωσε προς τούτο τον Μ.Ε.
16. Συγκεκριμένα, είπε ότι του ανάφερε ότι μπορούσαν να ξεκινήσουν να διεξάγουν σχετικές εργασίες μέσω της Athinodorou Beton Ltd και θα καλύπτονταν πλήρως από τα διάφορα ασφαλιστικά συμβόλαια. Όλα επίσης τα σχετικά τιμολόγια, χρεωστικές σημειώσεις κτλ εκδίδονταν από τις αρχές του 2004 στο όνομα της Athinodorou Beton Ltd. Tα αναφερόμενα έγγραφα εκδίδονταν από τις αρχές του 2004 από την Μινέρβα προς την Thira Insurance Agency Ltd με σαφή ένδειξη ότι αφορούσαν την Athinodorou Beton Ltd και στη συνέχεια η εταιρεία του έκδιδε ανάλογα έγγραφα στην Athinodorou Beton Ltd. Κατάθεσε στο Δικαστήριο Πιστωτική Σημείωση ημερ. 16/01/2006 που εκδόθηκε από την εταιρεία του προς την Athinodorou Beton Ltd (βλ. τεκμήριο 21) στην οποία φαίνεται ότι η Μινέρβα κατέβαλε απαίτηση ύψους £780 προς τους ενάγοντες για ζημιές της ΑΗΚ. Εξ' όσων θυμάται, προτεραιότητα δόθηκε στο να μεταβιβαστούν πρώτα τα ασφαλιστήρια συμβόλαια των οχημάτων τα οποία κυκλοφορούσαν στους δρόμους. Όταν στάληκαν οι ανανεώσεις των ασφαλιστηρίων εκ παραδρομής δεν πρόσεξαν ότι το ασφαλιστήριο της αστικής ευθύνης δεν είχε διορθωθεί όπως έγινε με όλα τα υπόλοιπα ασφαλιστήρια. Τούτο έγινε αντιληπτό γύρω στα τέλη του Οκτώβρη του 2004 από τον Μ.Ε.1, ο οποίος τον ενημέρωσε τόσο προφορικά όσο και με επιστολή που του αποστάληκε με φαξ και ο ίδιος ενημέρωσε την εναγόμενη για να γίνει η διόρθωση. Η εναγόμενη παρά το γεγονός ότι τον διαβεβαίωσε επανειλημμένα ότι όλα τα σχετικά ασφαλιστικά συμβόλαια θα κάλυπταν πλέον την Athinodorou Beton Ltd, δεν του απέστειλε νέο συμβόλαιο για κάλυψη της αστικής ευθύνης των εναγόντων στο όνομα τους. Ούτε του απέστειλε οποιαδήποτε πράξη ή οποιαδήποτε σημείωση ή επιβεβαίωση για την αλλαγή του ονόματος της ασφαλιζόμενης εταιρείας. Ο μάρτυρας σημειώνει επίσης ότι μετά το φαξ ημερ. 20/10/2004 που του αποστάληκε από τον Μ.Ε.1 επικοινώνησε ξανά με την εναγόμενη και τον διαβεβαίωσαν ξανά ότι δεν υπήρχε απολύτως κανένα πρόβλημα όσον αφορά την κάλυψη των εναγόντων. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας είπε ότι τέλη του 2004 με αρχές του 2005 αποφάσισε να σταματήσει να εργάζεται ως ασφαλιστικός αντιπρόσωπος και όλες τις εργασίες του τις παραχώρησε στον κ. Προδρόμου, ο οποίος εργαζόταν ως ασφαλιστικός αντιπρόσωπος μέσω της εταιρείας Prodromou Underwriting Agency Ltd. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας κατάθεσε τηλεομοιότυπο το οποίο αποστάληκε από τον ίδιο σε κάποια Α., υπάλληλο της Μινέρβα στο κλάδο Αστικής Ευθύνης, που όπως αναφέρεται σε αυτό, είπε, στάληκε στις 25/01/2006 (βλ. τεκμήριο 23) στο οποίο αναφερόταν ότι έχουν ζητήσει αρκετές φορές από το 2004 να διορθωθεί το όνομα. Κατάθεσε επίσης επιστολές που αποστάληκαν από την υπάλληλο του ημερομηνίας 14/05/2004 και 28/08/2004 (βλ. τεκμήρια 24 και 25) και οι οποίες αφορούσαν στη διόρθωση του ονόματος σε σχέση με τα ασφαλιστήρια συμβόλαια όλων των οχημάτων και τη έκδοση cover note για άλλα που ακυρώθηκαν. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι όταν η επίδικη ασφαλιστική κάλυψη ανανεώθηκε τον Ιούλιο του 2004 εκ παραδρομής δεν είχε διορθωθεί το όνομα και δεν το πρόσεξε ούτε ο ίδιος ούτε ο Μ.Ε.1 παρά μόνο ο τελευταίος τον Οκτώβριο του
17. Τότε του ζητήθηκε να διορθωθεί το όνομα και ο ίδιος προέβηκε σε ενέργειες προς τους εναγόμενους για αυτό το σκοπό και η απάντηση ήταν ότι θα διορθωθεί και να μην ανησυχούν, κάτι για το οποίο ενημέρωσε τον Μ.Ε.
18. Αντεξεταζόμενος, είπε ότι δεν ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος - Broker της Μινέρβα και δεν υπέγραφε ο ίδιος συμβόλαια. Αυτός παρήγαγε εργασία για λογαριασμό της Μινέρβα, εισέπραττε τα χρήματα από τα ασφαλιστικά συμβόλαια και έπαιρνε προμήθεια. Ούτε είχε δικαίωμα να διευθετεί απαιτήσεις. Είχε υπογράψει σχετική συμφωνία με την Μινέρβα την οποία όμως δεν είχε στην κατοχή του διότι δεν διατηρεί πλέον όλο το αρχείο του. Του υποδείχθηκαν όμως από το συνήγορο υπεράσπισης και κατάθεσε στο Δικαστήριο τις σχετικές συμφωνίες που είχε τόσο ο ίδιος όσο και Thira Insurance Agency Ltd με την Μινέρβα (βλ. τεκμήρια 29 και 30). Είπε ότι το τεκμήριο 24, το βρήκε από το αρχείο των ηλεκτρονικών του μηνυμάτων και το πρωτότυπο έχει χαθεί όπως επίσης και απόδειξη αποστολής του με φαξ. Είχε όμως και προφορική επικοινωνία και συνάντηση με τον κ. Μυλωνά, με τον οποίο είχε μια άριστη σχέση τότε, και τον ενημέρωσε για την μεταβίβαση των εργασιών της Athinodorou Bros Super Beton Ltd στους ενάγοντες και τον διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα να μεταφερθούν όλα τα συμβόλαια στη νέα εταιρεία και είχε δώσει εντολή για να αρχίσουν να γίνονται οι μεταφορές. Όσον αφορά το τεκμήριο 23 είπε ότι από αυτό απουσιάζει το πάνω μέρος του που να φαίνεται ότι έχει αποσταλεί. Είναι ο αριθμός όμως του φαξ ο οποίος ανήκει στην Μινέρβα και είπε ότι αυτό έχει αποσταλεί. Αποστάληκε επίσης και στους ενάγοντες και είναι αυτοί που του το έδωσαν. Δεν έγιναν νέες αιτήσεις για την αλλαγή του ονόματος και το θέμα ήταν εσωτερικό της Μινέρβα. Είχε διαβεβαιώσεις από τον κ. Μ. ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα, με τον οποίο, επανέλαβε, οι σχέσεις τους ήταν άριστες και υπήρχε σχέση εμπιστοσύνης. Ο ίδιος δεν ανησυχούσε είπε και δεν χρειαζόταν να πάρει γραπτή απάντηση για το θέμα αυτό. Επέμενε ότι έγινε μεταφορά ασφαλιστικών συμβολαίων σε σχέση με τα μηχανοκίνητα οχήματα και διαφώνησε με τη θέση ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε και ότι τα ισχύοντα συμβόλαια είχαν λήξει. Δεν είχε όμως οποιαδήποτε στοιχεία για να παρουσιάσει. Ο μάρτυρας παραπέμφθηκε στους όρους 1 και 10 του τεκμηρίου 1 που είναι το επίδικο ασφαλιστήριο έγγραφο, στους οποίους αναφέρεται ότι η ασφαλιστική εταιρεία θα πρέπει να ενημερώνεται για κάθε αλλαγή που αφορά το ρίσκο που ασφαλίζεται και ότι αυτή δεν θα αναγνωρίζει οποιαδήποτε αλλαγή συμφέροντος εκτός και αν η συγκατάθεση της υπογραφεί, και είπε ότι δεν έχουν ακολουθηθεί οι όροι αυτοί στην παρούσα διότι υπήρχε προφορική συμφωνία ότι το συμβόλαιο θα μεταφερόταν. Η Μ.Ε.3 κατάθεσε ότι κατά τους ουσιώδεις για την παρούσα αγωγή χρόνους εργαζόταν στο λογιστήριο των εναγόντων και προηγουμένως σε εκείνο της εταιρείας Athinodorou Bros Super Beton Ltd. Kατάθεσε στο Δικαστήριο τίτλους ιδιοκτησίας διαφόρων οχημάτων των εναγόντων και ασφαλιστήρια συμβόλαια με την εναγόμενη για την περίοδο Απριλίου του 2004 - 2005 (βλ. τεκμήρια 37 με 39). Επίσης, κατάθεσε επιστολή και τιμολόγιο για ζημιές σε καλώδια της ΑΗΚ οι οποίες καλύπτονταν από την επίδικη ασφαλιστική κάλυψη και οι εναγόμενοι αποζημίωσαν τους ενάγοντες (βλ. τεκμήριο 36). Παράπεμψε επίσης στην πιστωτική σημείωση τεκμήριο 17 η οποία εκδόθηκε από την Thira Insurance Agency Ltd. Περαιτέρω, κατάθεσε ως τεκμήριο 41 αντίγραφο της επίδικης ασφάλισης για να πει ότι αυτή ανανεώθηκε και άλλαξε μόνο η περίοδος κάλυψης ενώ έπρεπε να είχε αλλάξει και το όνομα του δικαιούχου όπως είχαν δώσει εντολή στην ασφαλιστική εταιρεία. Όταν εντόπισε ότι το όνομα δεν είχε αλλάξει ενημέρωσε τον Μ.Ε.1 ο οποίος ειδοποίησε τον Μ.Ε.2 και τους διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα και θα διευθετείτο η εν λόγω αλλαγή ονόματος. Αντεξεταζόμενη, είπε ότι δεν μίλησαν με την ασφαλιστική εταιρεία αλλά με τον Μ.Ε.2 για την αλλαγή του ονόματος. Διαφώνησε με τη θέση ότι δεν έγινε καμία μεταφορά ασφαλιστικών συμβολαίων για μηχανοκίνητα οχήματα εκτός από το όχημα του τεκμηρίου 39 το οποίο λόγω λάθους διαγράφηκε από την Athinodorou Bros και μεταφέρθηκε στην Athinodorou Beton Ltd. Η ίδια είπε ότι απλώς έλεγχε κατά πόσο υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη και ενημέρωνε τον οικονομικό διευθυντή. Δεν έχει υπόψη της τους όρους του επίδικου ασφαλιστικού συμβολαίου. Από την αντίπερα όχθη, η Μ.Υ.1 ανάφερε ότι εργάζεται στους εναγόμενους από το 1993 και από το έτος 2011 είναι διευθύντρια Αξιολόγησης Κινδύνου Κλάδος Οχημάτων. Διεξήγαγε έρευνα στο μηχανογραφικό ασφαλιστικό σύστημα που διαθέτουν οι εναγόμενοι και διαπίστωσε ότι, αναφορικά με την εταιρεία Athinodorou Bros Super Beton Ltd, καταγράφονται δέκα ασφαλιστήρια μηχανοκινήτων οχημάτων από το έτος 2002 μέχρι και το
19. Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 2005 και για ένα χρόνο είχαν ασφαλίσει για ένα χρόνο το όχημα με αρ. εγγραφής KLX
20. Κατάθεσε στο Δικαστήριο σχετική κατάσταση ως τεκμήριο
21. Όσο αφορά το επίδικο ασφαλιστικό συμβόλαιο, αυτό αφορούσε τα έτη 2003 - 2004, 2004 - 2005 και 2005 -
22. Αναφορικά με την εταιρεία Athinodorou Beton Ltd καταγράφονται ασφαλιστήρια μηχανοκινήτων οχημάτων για στόλο 60 - 100 αυτοκινήτων για τις χρονολογίες Απριλίου 2002 μέχρι και Απριλίου του 2006 (βλ. τεκμήριο 43). Αναφέρθηκε επίσης σε δύο ασφαλιστικά συμβόλαια πυρός με ημερομηνία έναρξης 27/04/
23. Σε σχέση με το τεκμήριο 39, είπε ότι είχε εκδοθεί το πιστοποιητικό ασφάλισης του οχήματος WIBAU στις 18/04/2004 στο όνομα της Athinodorou Bros Super Beton Ltd εκ παραδρομής και μόλις εντοπίστηκε το λάθος, έγινε η διόρθωση με την επωνυμία της εταιρείας για αυτό το λόγο η οπισθογράφηση ημερομηνίας 19/10/2004 εκδόθηκε στο όνομα της Athinodorou Beton Ltd. To ίδιο ισχύει είπε και για το τεκμήριο 37, δηλαδή εκδόθηκε με λάθος επωνυμία της εταιρείας και μόλις διαπιστώθηκε διορθώθηκε. Αντξεταζόμενη διαφώνησε με τη θέση ότι οι καταστάσεις που κατάθεσε είναι λάθος και ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχουν ασφαλιστικά συμβόλαια μηχανοκινήτων οχημάτων στο όνομα των εναγόντων κατά το έτος 2002 όπως είπε, καθότι αυτοί ενεγράφησαν στις 31/12/
24. Δεν είχε να πει οτιδήποτε γι αυτό και επέμενε στην ορθότητα των καταστάσεων που κατάθεσε στο Δικαστήριο. Δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει και να πει κατά πόσο όντως το 2004 υπήρχαν 155 οχήματα των εναγόντων ασφαλισμένα με τους εναγόμενους όπως αναφέρεται στο τεκμήριο
25. Ούτε μπορούσε να πει πόσα ήταν τα ασφαλισμένα οχήματα. Συμφώνησε όμως ότι το έτος 2004 τα πολλά αυτοκίνητα που ήταν ασφαλισμένα ήταν επ' ονόματι των εναγόντων. Δεν είχαν μεταφερθεί όμως από την Athinodorou Bros Super Beton Ltd στην Athinodorou Beton Ltd. Tα 10 αυτοκίνητα που φαίνονται από το σύστημα ότι ήταν στην Athinodorou Bros Super Beton Ltd είχαν ακυρωθεί ή είχαν λήξει. Διαφώνησε επίσης με τη θέση ότι είχαν γίνει πολλά λάθη σε ασφαλιστικά συμβόλαια όσον αφορά το όνομα της εταιρείας και συγκεκριμένα δεν είχαν μεταφερθεί στην Athinodorou Beton Ltd ή με τους αρ. εγγραφής κλπ. Κατ' ακρίβεια είπε ότι δεν γνωρίζει αλλά αν ήταν έτσι, αυτά εντοπίζονται από τους αντιπροσώπους, ενημερώνονται και διορθώνονται. Ο Μ.Υ.1 ανάφερε στο Δικαστήριο ότι είναι διευθυντής της εναγόμενης από το 1990 και εργάζεται σε αυτήν ως Γενικός Διευθυντής. Ο μάρτυρας αυτός στην ουσία απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του Μ.Ε.2 περί ενημέρωσης της εναγόμενης για την τροποποίηση, μεταβίβαση ή ακύρωση του επίδικου ασφαλιστικού συμβολαίου από την Athinodorou Bros Super Beton Ltd στην Ahtinodorou Beton Ltd πριν το θανατηφόρο ατύχημα και συγκεκριμένα αρχές του 2004 ή εντός του
26. Επίσης, ανάφερε ότι ουδέποτε ανάφερε στον Μ.Ε.2 ότι δεν υπάρχει πρόβλημα για την τροποποίηση των ασφαλιστικών συμβολαίων της Athinodorou Bros Super Beton Ltd ώστε να καλύπτουν την εταιρεία Ahtinodorou Beton Ltd και ότι όλα τα ασφαλιστήρια θα τροποποιούνταν. Αρνήθηκε ότι αποστάληκαν στην εναγόμενη τόσο το τεκμήριο 23 όσο και το τεκμήριο 24 εξηγώντας ότι αν όντως αποστέλλονταν από την Thira Insurance Agency Ltd τα εν λόγω τηλεομοιότυπα θα γινόταν η ακύρωση του συμβολαίου και η δημιουργία νέου ή η αλλαγή του ονόματος, όπως επίσης θα υπήρχε και σχετική απάντηση σε αυτά από την εναγόμενη, κάτι το οποίο δεν έγινε. Ήταν η θέση του ότι ο Μ.Ε.2 τον ενημέρωσε για το θανατηφόρο ατύχημα που έγινε στις 17/12/2004 και του ζήτησε όπως η εναγόμενη καλύψει τους εναγόντες και η απάντηση του ήταν ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο καθότι οι ενάγοντες δεν είχαν οποιοδήποτε ασφαλιστήριο συμβόλαιο εξ' ου και η απάντηση τους με το τεκμήριο Α και 11, δηλαδή τις επιστολές προς τους δικηγόρους των εναγόντων που τους αναφέρουν τα πιο πάνω. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας είπε ότι η Thira Insurance Agency Ltd και ο κ. Δήμος Δημοσθένους στα πλαίσια της συνεργασίας τους και των μεταξύ τους συμφωνιών είχε εξουσία να παραδίδει συμβόλαια και χρήματα και καμία άλλη εξουσία είχε. Μπορούσε επίσης να εκδίδει cover notes. Δεν ενεργούσε ως πράκτορας (broker) και δεν είχε τέτοια εξουσία. Aκόμη και μέχρι σήμερα είπε, μόνο ένας πράκτορας υπάρχει στην εναγόμενη. Επέμενε ότι ποτέ δεν τους ζητήθηκε πριν από το επίδικο ατύχημα να γίνει αλλαγή του δικαιούχου στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και ότι ουδέποτε έδωσε διαβεβαιώσεις και τη συγκατάθεση του ότι το επίδικο συμβόλαιο θα κάλυπτε τους ενάγοντες. Ουδέποτε τους ζητήθηκε γραπτώς να γίνει μια τέτοια αλλαγή. Όσον αφορά την πληρωμή του ποσού των £780 για ζημιές που προκλήθηκαν στην Α.Η.Κ., αυτή έγινε δυνάμει ασφαλιστικού συμβολαίου οχήματος και όχι δυνάμει της επίδικης ασφάλισης αστικής ευθύνης, παραπέμποντας στο τεκμήριο
27. Πέραν των πιο πάνω, επέμενε ότι το πρώτο συμβόλαιο με την «Beton» έγινε το 2002 και συγκεκριμένα 14/03/2002 και ότι γνωρίζουν ότι η εταιρεία αυτή ενεγράφηκε 31/12/2003 - όπως είπε πήρε έγκριση την πιο πάνω ημερομηνία - αλλά εξέδιδαν αποδείξεις για αυτήν την εταιρεία και πιο πριν. Ουσιαστικά ισχυρίστηκε ότι δεν ενημερώθηκαν από τους ενάγοντες πριν την εγγραφή της ότι δεν υπήρχε αυτή η εταιρεία και εξέδιδαν συμβόλαια στο όνομα της παραπέμποντας στο τεκμήριο
28. Τους παρουσίασαν λανθασμένα στοιχεία είπε. Περαιτέρω, είπε ότι η χρέωση για το επίδικο συμβόλαιο η οποία έγινε από τον αντιπρόσωπο προς την Athinodorou Beton Ltd κατά το έτος 2004 είναι λανθασμένη και δεν αντιπροσωπεύει την εναγόμενη. Συμφώνησε όμως ότι η εναγόμενη τιμολογούσε την Thira Insurance και αυτή τους ενάγοντες αλλά δεν γνώριζε γιατί η Thira Insurance τιμολόγησε τους ενάγοντες ενώ το συμβόλαιο ήταν στην Athinodorou Bros Super Beton Ltd, αφήνοντας νοηθεί ή λέγοντας ότι έκανε λάθος ο αντιπρόσωπος και «τα λάθη πληρώνονται». Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες κατά την κατάθεση τους στο Δικαστήριο από το εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο που οι εν λόγω μάρτυρες απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τις αντιδράσεις τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους από το εδώλιο του μάρτυρα, χωρίς όμως να δίνω υπέρμετρη βαρύτητα στα πιο πάνω. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο τόσο της προφορικής τους μαρτυρίας όσο και της έγγραφης μαρτυρίας που κατέθεσαν στο Δικαστήριο και έχω υπόψη μου και τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα (βλ. Χρίστου v. Ηροδότου κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.α.

(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Γιώργος Μελάς v. Κυριάκου Κυριάκου

(2003)1Β Α.Α.Δ. 826 και Αθανασίου κ.α. v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614.). Ο Μ.Ε.1 μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να αναφέρει την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα τα οποία ήταν σε γνώση του καθώς επίσης και τη δική του εμπλοκή και ενέργειες στις οποίες προέβηκε. Δεν έχω διαπιστώσει σε οποιοδήποτε σημείο της μαρτυρίας του να έχει περιπέσει σε ουσιώδεις αντιφάσεις ή να έχει διαφοροποιήσει τις αρχικές του θέσεις. Κάποιες εκ των θέσεων του επίσης συνάδουν και υποστηρίζονται με την έγγραφη μαρτυρία που κατάθεσε στο Δικαστήριο. Ο μάρτυρας αυτός επίσης προκύπτει να ήταν ο άμεσα υπεύθυνος για το ζήτημα των ασφαλειών των εναγόντων και του συγκεκριμένου ομίλου εταιρειών και να έχει άμεση γνώση των γεγονότων. Περαιτέρω, δεν έχω διαπιστώσει ο μάρτυρας αυτός να είχε οποιοδήποτε όφελος από τους ενάγοντες έτσι ώστε να ήθελε με τη μαρτυρία του να βοηθήσει την εκδοχή τους παρά να πει την αλήθεια. Δεν εργάζεται πλέον στους ενάγοντες και δεν έχει διαφανεί να έχει οποιοδήποτε συμφέρον. Η θέση του μάρτυρα ότι από τις αρχές του έτους 2004 οι εργασίες της Athinodorou Bros Super Beton Ltd μεταφέρθηκαν στην νεοσύστατη εταιρεία Athinodorou Beton Ltd και ότι η πρώτη εταιρεία δεν ασκούσε πλέον οποιεσδήποτε εργασίες, δεν έτυχε αμφισβήτησης. Το ότι επίσης κατά τον Δεκέμβριο του 2004 προκλήθηκε το θανατηφόρο ατύχημα στα πλαίσια εργασιών που ασκούσαν οι ενάγοντες, αποτελεί παραδεχτό γεγονός. Κατά συνέπεια, είναι λογικό οι οποιεσδήποτε ασφαλιστικές καλύψεις υπήρχαν να έπρεπε πλέον να καλύπτουν τους ενάγοντες και/ή να γίνουν ενέργειες προς αυτήν την κατεύθυνση. Και είναι τούτο που ο μάρτυρας ανάφερε ότι έπραξε και σε σχέση με την ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης η οποία υπήρχε επ' ονόματι της προηγούμενης εταιρείας του ομίλου, την Athinodorou Bros Super Beton Ltd. Ο μάρτυρας ήταν σαφέστατος και ξεκάθαρος στη μαρτυρία του καθώς επίσης και σταθερός στη θέση του ότι περί τον Ιούνιο του 2004 και/ή αρχές Ιουλίου του 2004 ενημέρωσε και ειδικά τους αντιπροσώπους ότι το συμβόλαιο αστικής ευθύνης που υπήρχε στην Athinodorou Bros Super Beton Ltd θα έπρεπε να συνεχίσει να καλύπτει τους ενάγοντες ή θα έπρεπε να εκδοθεί νέο με το όνομα των εναγόντων. Είχε ο ίδιος προσωπική συνάντηση με τον Μ.Ε.2 περί τούτο ο οποίος του ανάφερε ότι είχε μιλήσει το θέμα με την ασφαλιστική εταιρεία και ότι ήταν διαδικαστικό γι αυτό και έδωσαν λίγο χρόνο για να γίνει η σχετική αλλαγή. Η θέση του επίσης ότι όταν διαπίστωσε περί τον Οκτώβριο του 2004 ότι δεν του είχε αποσταλεί νέο συμβόλαιο με το όνομα των εναγόντων ενημέρωσε εκ νέου τους αντιπροσώπους υποστηρίζεται από το τεκμήριο 3 με το οποίο υπενθύμιζε για την αναγκαιότητα για την αλλαγή του ονόματος και την αποστολή νέας έγγραφης ασφαλιστικής κάλυψης. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του ότι εκ νέου ο Μ.Ε.2 τον διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα από την ασφαλιστική εταιρεία η οποία συμφωνεί και το θέμα ήταν διαδικαστικό. Το γεγονός και μόνο ότι εφόσον δεν είχε οποιαδήποτε νέο ασφαλιστήριο συμβόλαιο ή άλλο έγγραφο που να επιβεβαιώνει την αλλαγή του ονόματος και δεν αποτάθηκε ο ίδιος στην εναγόμενη, δεν κλονίζει καθοιονδήποτε τρόπο τη θέση του περί των πιο πάνω ενεργειών που ο ίδιος προέβηκε, οι οποίες στην ουσία δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Οι ενάγοντες είχαν συνεργασία με τον Μ.Ε.2 και την εταιρεία του ως οι αντιπρόσωποι και όλες οι ασφαλιστικές καλύψεις και συναλλαγές γίνονταν με αυτούς. Κατά συνέπεια ήταν λογικό και αναμενόμενο να αποταθούν κοντά τους για τη διόρθωση και/ή αλλαγή του ονόματος και/ή για την ασφαλιστική κάλυψη των εναγόντων. Όλες οι συναλλαγές τους γίνονταν μέσω των αντιπροσώπων και όπως ο μάρτυρας ανάφερε σε πολύ λίγες περιπτώσεις επικοινωνούσαν με την ασφαλιστική εταιρεία. Τούτη η τελευταία του θέση επιμαρτυρείται και από το γεγονός ότι τόσο η πρόταση για την επίδικη ασφαλιστική κάλυψη που είχε εκδοθεί επ' ονόματι της Athinodorou Bros Super Beton Ltd (βλ. τεκμήριο 18) όσο και όλα τα τιμολόγια, πληρωμές ασφαλίστρων και απαιτήσεων γίνονταν μέσω των αντιπροσώπων (βλ. τεκμήρια 12 - 17). Πέραν των πιο πάνω, το ότι ο μάρτυρας είχε ενημερώσει τους αντιπροσώπους και αυτοί ήταν ενήμεροι τουλάχιστον από τον Ιούλιο του 2004 για την αναγκαιότητα αλλαγής του επίδικου συμβολαίου και έκδοσης νέου επ' ονόματι των εναγόντων, επιμαρτυρείται και από το τεκμήριο 2, το οποίο είναι η χρεωστική σημείωση ημερομηνίας 27/07/2004 η οποία εκδόθηκε επ' ονόματι των εναγόντων από την Thira Insurance Agency Ltd και αφορά το ασφάλιστρο του επίδικου συμβολαίου. Αποδεχτή επίσης είναι και η θέση του ότι ο Μ.Ε.2 τον διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα για την αλλαγή του ονόματος και ότι οι ενάγοντες μπορούσαν να ασκούν εργασίες και θα ήταν καλυμμένοι. Δεν αμφισβητήθηκε η θέση του αυτή και υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του Μ.Ε.2, η αξιολόγηση της οποία ακολουθεί αλλά και από το τεκμήριο 6, βεβαίωση που ο Μ.Ε.2 τους παράδωσε στις 10/03/2006 με την οποία βεβαιώνει τα πιο πάνω. Το κατά πόσο αυτή η διαβεβαίωση προήλθε από τους εναγόμενους και τον Μ.Υ.2, είναι ζήτημα το οποίο θα κριθεί από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.

1. Αξιοσημείωτο όμως είναι ότι οι αναφορές αυτές λέχθηκαν και/ή μεταφέρθηκαν από τότε και πριν από το επίδικο ατύχημα στον μάρτυρα αυτό από τον Μ.Ε.
2. Πέραν των πιο πάνω, παρά το γεγονός ότι το επίδικο συμβόλαιο ανανεώθηκε και για το έτος 2005 - 2006, ουδέποτε προκύπτει οι ενάγοντες να το αποδέχτηκαν ή να συμφώνησαν με την ορθότητα του ονόματος. Ο ίδιος αλλά και οι δικηγόροι των εναγόντων κατ' επανάλειψη αξίωναν κάλυψη από τους εναγόμενους ισχυριζόμενοι ότι καλύπτονταν από ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης χωρίς ποτέ οι εναγόμενοι να είχαν απαντήσει γραπτώς μέχρι τις 21/12/2005 (βλ. τεκμήριο Α) και τεκμήριο 11 οπόταν με επιστολή προς τον δικηγόρο των εναγόντων παράπεμπαν σε επιστολή τους ημερομηνίας 21/12/2005 προφανώς και όχι 21/12/2006 όπως αναγράφεται. Ο μάρτυρας αυτός προκύπτει από το τεκμήριο 3 να απέστειλε στους αντιπροσώπους 3η υπενθύμιση για το ζήτημα αυτό στις 16/01/2006 ενώ με το τεκμήριο 8, τηλεμοιότυπο ημερομηνίας14/09/2005 που απέστειλαν στον κ. Δημοσθένους ζητούσαν την ανανέωση της ασφάλειας αστικής ευθύνης των εναγόντων, μεταξύ των άλλων. Στις αναφορές του σε σχέση με το ότι ο Μ.Ε.2 και η εταιρεία του ήταν αντιπρόσωποι των εναγομένων και με τις πράξεις ή ενέργειες τους, τους δέσμευαν δεν μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα ελλείψει υποβάθρου που να του επιτρέπει να εκφράσει σχετική γνώμη και εν πάση περιπτώσει πρόκειται για αμιγώς νομικό ζήτημα επί του οποίου θα αποφανθεί, αν τούτο κριθεί αναγκαίο κατωτέρω, το Δικαστήριο. Η ουσία της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού είναι ότι μέσω του Μ.Ε.2 και της εταιρείας του σύναπταν ασφαλιστήρια έγγραφα με τους εναγόμενους, κατέβαλλαν τα ασφάλιστρα και πληρώνονταν τις απαιτήσεις τους. Αξιοσημείωτο από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού είναι η θέση του ότι όλα τα αυτοκίνητα και οι λοιπές ασφάλειες πριν το 2004 ήταν επ' ονόματι της Athinodorou Bros Super Beton και το 2004 είχαν αλλάξει και κάλυπταν την Athinodorou Beton Ltd. Αυτή ήταν η θέση που υποβλήθηκε στο μάρτυρα κατά την αντεξέταση του με αναφορά στο τεκμήριο 16, θέση με την οποία ο μάρτυρας συμφώνησε. Κρίνω ότι μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και την αποδέχομαι στην ολότητα της πλην της πιο πάνω γνώμης που εξέφρασε για την δεσμευτικότητα των εναγόμενων από τις ενέργειες του Μ.Ε.2 και της Thiras Insurance Agency Ltd. Ο Μ.Ε.2 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω γενικά ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα κατά τους ουσιώδεις χρόνους. Δεν έχω διαπιστώσει από τη μαρτυρία του ότι αυτός είχε σκοπό να βοηθήσει την εκδοχή των εναγόντων ή να καλύψει τυχόν δικές του παραλείψεις. Η μαρτυρία του συνάδει πλήρως με τα γεγονότα όπως αποκαλύφθηκαν να έλαβαν χώρα από τον Μ.Ε.1 και τα σχετικά τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Δηλαδή, προκύπτει από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού ότι από τις αρχές του έτους 2004 ενημερώθηκε από τον Μ.Ε.1 για την αναδιοργάνωση των εργασιών του συγκεκριμένου ομίλου εταιρειών και ότι οι εργασίες της Athinodorou Βros Super Beton Ltd θα μεταφέρονταν στους ενάγοντες καθώς επίσης και ότι όλα τα ασφαλιστικά συμβόλαια θα έπρεπε να μεταφερθούν για να καλύπτουν την νέα εταιρεία. Το γεγονός ότι ο Μ.Ε.1 αναφέρθηκε σε ενημέρωση του μάρτυρα αυτού περί της αναγκαιότητας αλλαγής του ασφαλιστικού συμβολαίου αστικής ευθύνης περί τον Ιούνιο και/ή αρχές Ιουλίου του 2004 ειδικότερα δεν αναιρεί τα όσα ο μάρτυρας αυτός ανάφερε σε σχέση με την ενημέρωση που έτυχε για την μεταφορά των εργασιών της Athinodorou Bros Super Beton Ltd προς την Athninodorou Beton Ltd από τις αρχές του έτους
3. Εξήγησε ότι έπρεπε αρχικά να δοθεί προτεραιότητα στα ασφαλιστικά συμβόλαια μηχανοκινήτων οχημάτων. Αποδέχομαι τη θέση του μάρτυρα αυτού ότι ο ίδιος ειδοποίησε τους εναγόμενους περί τούτου και ότι οι τελευταίοι τον διαβεβαίωσαν ότι δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα στο να γίνει αυτή η αλλαγή σε όλα τα ασφαλιστικά συμβόλαια και/ή ότι θα υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη. Εξ' ου και η αναφορά του Μ.Ε.1 ότι περί τον Ιούνιο και/ή αρχές Ιουλίου του 2004 που ανάφερε ειδικά στον μάρτυρα αυτό για την αλλαγή του ασφαλιστικού συμβολαίου αστικής ευθύνης, ο τελευταίος του ανάφερε να μην ανησυχεί, οι εναγόμενοι συμφωνούν και το όλο ζήτημα ήταν διαδικαστικό. Συγκεκριμένα ο μάρτυρας ανάφερε ότι μετά την ενημέρωση που έλαβε από τον Μ.Ε.1 και την ανάγκη για μεταφορά όλων των ασφαλιστικών συμβολαίων επ' ονόματι των εναγόντων, μίλησε με τον Μ.Υ.2 ο οποίος συγκατατέθηκε προς τούτο. Ανάφερε ότι με το Μ.Υ.2 διατηρούσε μια άριστη σχέση και υπήρχε σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους. Επίσης, το γραφείο του μάρτυρα βρισκόταν στον ίδιο δρόμο με τα γραφεία των εναγόμενων και του Μ.Υ.2 τον οποίο επισκεπτόταν συχνά. Τούτη η θέση του δεν έτυχε αμφισβήτησης. Αναφέρθηκε επίσης και στον τρόπο με τον οποίο συναλλασσόταν με τους εναγόμενους και ασκούσαν τις εργασίες τους, που ήταν τόσο με προσωπικές συναντήσεις όσο και τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον Μ.Υ.2, θέση που επίσης δεν έτυχε αμφισβήτησης. Εκείνο στο οποίο επικεντρώθηκε η υπεράσπιση ήταν κατά πόσο ο μάρτυρας αυτός απέστειλε οποιοδήποτε γραπτό αίτημα με το οποία να ζητά όπως το επίδικο ασφαλιστικό συμβόλαιο να αλλάξει ή τροποποιηθεί το όνομα. Έγινε αναφορά στο τεκμήριο 23, το οποίο όμως φαίνεται να αποστάληκε τον Ιανουάριο του 2006, δηλαδή μετά το επίδικο ατύχημα και ότι δεν υπάρχει αποδεικτικό ότι όντως αυτό αποστάληκε. Παρά το ότι ο μάρτυρας αυτός επεξήγησε για ποιο λόγο δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει ένα τέτοιο αποδεικτικό στοιχείο και αυτό οφείλεται στην πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος και στο ότι ο ίδιος από το έτος 2005 είχε σταματήσει την εργασία του, εντούτοις η ουσία δεν είναι αυτή, αλλά η συνεννόηση και ο τρόπος που ενέργησε πριν το επίδικο δυστύχημα. Το γεγονός ότι ενδεχομένως να μην ακολουθήθηκε η διαδικασία που αναφέρεται στους όρους 1 και 10 του επίδικου συμβολαίου, όπως του υποβλήθηκε, κάτι το οποίο θα κριθεί κατωτέρω, δεν αναιρεί ούτε κλονίζει τη θέση του μάρτυρα αυτού ότι όντως είχε ειδοποιήσει τους εναγόμενους για την ανάγκη μεταφοράς των ασφαλιστικών συμβολαίων μεγάλου αριθμού μηχανοκινήτων οχημάτων αλλά και των υπολοίπων ασφαλιστικών καλύψεων που οι εναγόμενοι παρείχαν, από την Athinodorou Bros Super Beton Ltd στην Athinodorou Beton Ltd και/ή ότι έπρεπε να υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη της τελευταίας, έχοντας υπόψη μου και την μαρτυρία του Μ.Υ.2, στην οποία θα αναφερθώ κατωτέρω κατά την αξιολόγηση της. Το γεγονός ότι η Athinodorou Bros Super Beton Ltd διατηρούσε μεγάλο στόλο οχημάτων με τον οποίο ασκούσε τις εργασίες της και τα οποία ήταν ασφαλισμένα με τους εναγόμενους μέχρι και το 2004, δεν αμφισβητήθηκε κατά τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού. Περαιτέρω, προκύπτει ότι το 2004 πλείστα εξ' αυτών των οχημάτων ήταν επ' ονόματι των εναγόντων το ίδιο και η ασφαλιστική τους κάλυψη από τους εναγόμενους. Ήταν σαφής η θέση του Μ.Ε.1 ότι το 2004 οι ασφαλιστικές καλύψεις των οχημάτων που άνηκαν στην Athninodorou Bros Super Beton Ltd είχαν αλλάξει και κάλυπταν την Athninodorou Beton Ltd. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι δυνάμει της συνεννόησης που είχε με τους εναγόμενους οι ασφαλιστικές καλύψεις μεταφέρθηκαν στους ενάγοντες εντός του έτους 2004 χωρίς στην ουσία να ακολουθηθεί οποιαδήποτε διαδικασία ακύρωσης και έκδοσης νέων. Εκδόθηκαν κατ' ευθείαν νέα συμβόλαια με τους ίδιους προφανώς όρους στο όνομα των εναγόντων. Παρά την προσήλωση των εναγόμενων κατά το στάδιο της αντεξέτασης του μάρτυρα στην διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί για την μεταφορά των ασφαλιστικών καλύψεων, εντούτοις δεν έχει προκύψει και ούτε οι ίδιοι παρουσίασαν οποιαδήποτε στοιχεία ότι για όλα τα οχήματα τα οποία παρουσιάζονται ασφαλισμένα επ' ονόματι των εναγόντων κατά το έτος 2004 ακολουθήθηκε η διαδικασία αυτή. Ούτε η θέση τους έστω περί έκδοσης νέων συμβολαίων διότι έληξαν τα προηγούμενα υποστηρίχθηκε με οποιαδήποτε στοιχεία ή μαρτυρία. Όπως θα διαφανεί κατωτέρω, η εκδοχή και θέση τους ότι οι ενάγοντες είχαν ασφαλισμένα οχήματα επ' ονόματι τους από το έτος 2002, όπως επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί δεν μπορεί να ευσταθεί αφού αυτή ενεγράφη 31/12/2003 και δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο. Κατά συνέπεια, προκύπτει ότι πλείστα των οχημάτων των εναγόντων και τα οποία προηγουμένως ανήκαν στην Athinodorou Bros Super Beton Ltd ήταν ασφαλισμένα επ' ονόματι των εναγόντων, χωρίς να έχει διαφανεί ή προκύψει ότι πρόκειται για νέα ασφαλιστικά συμβόλαια με την έννοια ότι ακολουθήθηκε νέα διαδικασία πρότασης και αποδοχής της για την ασφάλιση τους. Κατά συνέπεια η θέση του μάρτυρα αυτού, πέραν από την σταθερότητα και αξιοπιστία που παρουσιάζει συνάδει και με τα υπόλοιπα γεγονότα τα οποία αφορούν τις υπόλοιπες ασφαλιστικές καλύψεις που υπήρχαν και στην συνέχεια παρουσιάζονται κατά το έτος 2004 να είναι επ' ονόματι των εναγόντων. Ο μάρτυρας είπε ότι όλες οι αλλαγές έγιναν εσωτερικά από τους εναγόμενους στη βάση της συνεννόησης που είχαν και δεν έγινε καμία ακύρωση συμβολαίου. Πέραν των πιο πάνω, αποδεκτή είναι και η θέση του μάρτυρα ότι αυτός τιμολογούσε τους ενάγοντες στη βάση της τιμολόγησης που ο ίδιος λάμβανε από τους εναγόμενους. Δεν έχει αντικρουστεί η θέση αυτή του μάρτυρα με την παρουσίαση οποιονδήποτε τιμολογίων των εναγόμενων που να καταδεικνύει ότι ο μάρτυρας εκ λάθους ή σκοπίμως εξέδιδε τα τιμολόγια επ' ονόματι των εναγόντων ενώ η ασφαλιστική κάλυψη αφορούσε την Athinodorou Bros Super Beton Ltd. Eιδικότερα σε σχέση με την επίδικη ασφαλιστική κάλυψη που όπως προκύπτει μετά την ανανέωση και ενώ αναφερόταν στην Athinodorou Bros Super Beton Ltd, η τιμολόγηση από το μάρτυρα γίνεται στο όνομα των εναγόντων. Κρίνω ότι μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Η Μ.Ε.3 στην ουσία επιβεβαίωσε τον εντοπισμό του λάθους που υπήρχε στο όνομα της ασφαλισμένης κατά την ανανέωση του επίδικου ασφαλιστικού συμβολαίου και ότι ενημέρωσε τον Μ.Ε.
4. Δεν έχω διαπιστώσει κάτι το μεμπτό στη μαρτυρία της επί του ζητήματος αυτού και η οποία συνάδει με τα όσα ο Μ.Ε.1 ανέφερε. Πέραν των πιο πάνω, η μάρτυρας αναφέρθηκε σε αποζημίωση που οι ενάγοντες έλαβαν από τους εναγόμενους μέσω του αντιπροσώπου για ποσό ύψους £780 στις 16/01/2006 και κατάθεσε το τεκμήριο
5. Πρόκειται για πιστωτική σημείωση που αφορά κάλυψη απαιτήσεων των εναγόντων ύψους £15,
6. Αφορά, όπως προκύπτει από την εν λόγω πιστωτική σημείωση, κάλυψη δύο απαιτήσεων για συγκεκριμένα οχήματα, κάλυψη απαίτησης πυρός και κάλυψη «Απαίτηση ΑΗΚ». Η μάρτυρας είπε ότι η τελευταία αυτή κάλυψη έγινε δυνάμει του επίδικου ασφαλιστικού συμβολαίου, το οποίο κατά τα άλλα εξακολουθούσε να ήταν επ' ονόματι της προηγούμενης εταιρείας τους. Δεν προκύπτει όμως ξεκάθαρα από το τεκμήριο 17 δυνάμει ποιάς ασφαλιστική κάλυψης δόθηκε το ποσό αυτό. Η μάρτυρας αναφέρθηκε γενικά για ζημιές που προκαλούσαν τα οχήματα τους και στην προκειμένη σε σύρματα της ΑΗΚ τα οποία καλύπτονταν από την ασφάλεια αστικής ευθύνης. Ο Μ.Υ.2 ανάφερε ότι τέτοιες ζημιές καλύπτονται από τις ασφάλειες μηχανοκινήτων οχημάτων. Στην απουσία οποιοδήποτε άλλων στοιχείων δεν μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια ότι η απαίτηση αυτή αφορούσε το επίδικο συμβόλαιο και δεν θα δώσω βαρύτητα σε αυτή τη θέση της μάρτυρος. Από την αντίπερα όχθη, κρίνω ότι δεν μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία της Μ.Υ.
7. Αυτή στην ουσία προσήλθε για να καταδείξει τις ασφαλιστικές καλύψεις που οι δύο εταιρείες, δηλαδή η Athinodorou Bros Super Beton Ltd και η Athinodorou Beton Ltd διατηρούσαν με τους εναγόμενους και κατάθεσε τα τεκμήρια 42 και
8. Με την κατάθεση των τεκμηρίων αυτών στην ουσία επιχείρησε να καταδείξει ότι όλα τα ασφαλιστικά συμβόλαια κατά το έτος 2004 που έγιναν επ' ονόματι των εναγόντων ήταν νέα συμβόλαια και όχι υφιστάμενα που άνηκαν στην Athinodorou Bros Super Beton Ltd και τα οποία μεταφέρθηκαν στην Athinodorou Beton Ltd. Mε βάση το τεκμήριο 42 είπε, η Athinodorou Bros Super Beton Ltd από το έτος 2002 μέχρι και το έτος 2004 διατηρούσε μόνο 10 ασφαλιστήρια μηχανοκινήτων οχημάτων ενώ η Athinodorou Beton Ltd διατηρούσε ασφαλιστήρια μηχανοκινήτων οχημάτων για στόλο 60 - 100 αυτοκίνητα από τον Απρίλιο 2002 - Απρίλιο του
9. Πώς μπορεί να προκύπτουν τα πιο πάνω δεδομένα όμως και να είναι ορθά δεν εξήγησε. Εκτύπωσε τα εν λόγω τεκμήρια από το μηχανογραφικό σύστημα των εναγόμενων χωρίς η ίδια, όπως διαφάνηκε κατά τη μαρτυρία της, να έχει προβεί σε οποιοδήποτε έλεγχο για την ορθότητα τους. Το γεγονός ότι δεν μπορεί τα στοιχεία αυτά, όπως παρουσιάζονται, να αντικατοπτρίζουν την πραγματική κατάσταση, προκύπτει από το γεγονός ότι οι ενάγοντες ενεγράφησαν ως νομική οντότητα στις 31/12/
10. Δηλαδή, σε χρόνο μεταγενέστερο των αναφορών ότι είχαν ασφαλιστικές καλύψεις στο όνομα τους. Όταν η μάρτυρας τέθηκε αντιμέτωπη με το γεγονός αυτό δεν ήταν σε θέση να απαντήσει και επέμενε απλώς ότι ήταν ορθά τα στοιχεία του μηχανογραφικού τους συστήματος. Ούτε ήταν σε θέση να παρουσιάσει οποιαδήποτε στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι όντως υπήρχαν ασφαλιστήρια συμβόλαια επ' ονόματι των εναγόντων πριν τις 31/12/
11. Πέραν των πιο πάνω, προκύπτει ότι το όχημα με αρ. εγγραφής LU 720, το οποίο αναφέρεται το τεκμήριο 37 δεν περιλαμβάνεται στο τεκμήριο 42 παρόλο που προκύπτει να ήταν ασφαλισμένο από τις 18/04/2002 επ' ονόματι της Athinodorou Bros Super Beton Ltd. Το μόνο που η μάρτυρας αναφέρει είναι ότι όταν διαπιστώθηκε ότι το ασφαλιστήριο εκδόθηκε σε λάθος όνομα έγινε η αλλαγή και εκδόθηκε στο όνομα των εναγόντων. Φαίνεται όμως από το τεκμήριο 37 ότι η μεταβίβαση του οχήματος αυτού έγινε στο όνομα των εναγόντων στις 10/06/2004 ενώ το ασφαλιστήριο συμβόλαιο ανανεώθηκε στις 18/04/2004 επ' ονόματι της Athinodorou Bros Super Beton Ltd. Κατά συνέπεια προκύπτει ότι δεν είναι θέμα λάθους αλλά στην ουσία θέμα μεταφοράς ή αλλαγής του πιστοποιητικού ασφάλισης και έκδοσης νέου. Ακόμη όμως και να ήταν θέμα λάθους δεν προκύπτει να έγινε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία, όπως αυτή που οι εναγόμενοι επικαλούνται ότι έπρεπε να γίνει για το επίδικο ασφαλιστικό συμβόλαιο και οι εναγόμενοι προχώρησαν με την έκδοση νέου πιστοποιητικού ασφάλισης επ' ονόματι των εναγόντων. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και το υπόλοιπο περιεχόμενο της μαρτυρίας της μάρτυρος αυτής, αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. O M.Y.2 προσπάθησε να πείσει για την εκδοχή του ότι ουδείς ενημέρωσε τους εναγόμενους ότι το επίδικο ασφαλιστήριο έπρεπε να εκδοθεί ή να ανανεωθεί επ' ονόματι των εναγόντων ή να διορθωθεί το όνομα σε αυτό εξ' ου και δεν έγινε κάτι τέτοιο. Κατά συνέπεια, ήταν η θέση του οι εναγόμενοι δεν όφειλαν και δεν οφείλουν να αποζημιώσουν τους ενάγοντες καθότι δεν ήταν αυτοί οι ασφαλισμένοι τους με βάση το επίδικο συμβόλαιο. Η εκδοχή του αυτή παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες και δεν ενέχει πειστικότητα υπό τις περιστάσεις και όλα τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης και την υπόλοιπη μαρτυρία. Επίσης, έχω διαπιστώσει ότι ο μάρτυρας αυτός δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα και ότι απώτερος του στόχος ήταν να παρουσιάσει μια εκδοχή που να απαλλάσσει τους εναγόμενους από την υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης. Όταν ερχόταν, περαιτέρω, αντιμέτωπος με τα διάφορα έγγραφα και στοιχεία που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου προσπαθούσε να δώσει διάφορες δικαιολογίες, οι οποίες ουδέποτε προηγουμένως προβλήθηκαν στους μάρτυρες των εναγόντων ή δεν υποστηρίζονταν από οποιαδήποτε στοιχεία. Επίσης σε διάφορα στάδια κατά την αντεξέταση του εκνευριζόταν και προσπαθούσε να καλυφθεί πίσω από τις διαδικασίες που έπρεπε να ακολουθηθούν και δεν ακολουθήθηκαν. Συγκεκριμένα, σε διάφορα στάδια της μαρτυρίας του κατά την αντεξέταση ο μάρτυρας θωρακιζόταν πίσω από τους όρους του επίδικου συμβολαίου και ότι έπρεπε να υποβληθεί γραπτώς αίτημα ακύρωσης και έκδοσης νέου συμβολαίου κάτι το οποίο δεν έγινε. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία αυτή για κανένα συμβόλαιο καθότι αυτή ήταν η συνεννόηση του με τον Μ.Ε.2 και αν η θέση του ήταν ότι αυτή ακολουθήθηκε για όλα τα συμβόλαια που υπήρχαν να το πει, περιορίστηκε στο να πει ότι όλα είναι ψέματα. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του είπε ότι οι ασφάλειες μηχανοκινήτων οχημάτων είναι διαφορετικές και μπορούν στην ουσία να γίνουν αλλαγές αλλά για την επίδικη ασφάλεια έπρεπε να γίνει γραπτώς το αίτημα και να ακυρωθεί το υφιστάμενο συμβόλαιο και να εκδοθεί νέο. Το ζήτημα δεν είναι κατά πόσο όντως έπρεπε να ακολουθηθεί η διαδικασία αυτή, αλλά ποια εν τέλει ήταν η συνεννόηση και η πρακτική που ακολουθήθηκε για όλα τα συμβόλαια στην προκειμένη και κατά πόσο στην τελική συμφωνήθηκε η ασφαλιστική κάλυψη των εναγόντων. Ο μάρτυρας αφοριστικά σε διάφορα στάδια της μαρτυρίας του αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε συνάντηση με τον Μ.Ε.2 και οποιουδήποτε είδους ενημέρωση και συνεννόηση ή διαβεβαιώσεις ο ίδιος του έδωσε για αλλαγή και μεταφορά όλων των συμβολαίων επ' ονόματι των εναγόντων. Δεν έχει αμφισβητηθεί όμως από τη μαρτυρία του Μ.Ε.2 η σχέση που υπήρχε μεταξύ τους ούτε ότι είχαν συχνές συναντήσεις και οι εργασίες τους διεκπεραιωνόταν και τηλεφωνικώς. Ούτε ο μάρτυρας αυτός κατά την κυρίως του εξέταση αμφισβήτησε την πιο πάνω μαρτυρία. Περιορίστηκε στο να απορρίψει τις πιο πάνω θέσεις του Μ.Ε.2 και στην ουσία να καλυφθεί πίσω από τη διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί για να γίνει η σχετική ακύρωση και αλλαγή του συμβολαίου, η οποία και προφανώς δεν ακολουθήθηκε χωρίς να παρουσιάζεται και οποιαδήποτε πειστική εκδοχή από το μάρτυρα. Σε κάποιο στάδιο κατά τη μαρτυρία του επιχείρησε να αφήσει υπονοούμενα για τον Μ.Ε.2 λέγοντας ότι τα λάθη πληρώνονται από αυτούς που τα έκαναν εννοώντας προφανώς ότι δεν ενημέρωσε τους εναγόμενους για την αλλαγή αυτή. Ενώ παραδέχτηκε ότι οι εναγόμενοι τιμολογούσαν τη Thira Insurance Ltd και τον Μ.Ε.2 και αυτοί τους πελάτες, αμφισβήτησε την απόδειξη ημερ. 27/07/2004 τεκμήριο 2 η οποία αφορούσε το επίδικο ασφαλιστικό συμβόλαιο που εκδόθηκε από τον αντιπρόσωπο προς τους ενάγοντες λέγοντας ότι αυτός έκανε λάθος και δεν γνωρίζει το λόγο. Δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο όμως οποιαδήποτε τιμολόγηση των εναγόμενων προς την Thira Insurance Ltd για το επίδικο συμβόλαιο κατ' εκείνο το χρόνο που να καταδεικνύει ότι αυτοί τιμολόγησαν την Thira Insurance Ltd για την Athninodorou Βros Super Beton Ltd ενώ εκείνοι τους ενάγοντες. Αμφισβήτησε ακόμα και το τεκμήριο 16 το οποίο ήταν η τιμολόγηση της Thira Insurance Agency Ltd προς την Athinodorou Bros Super Beton Ltd για την επίδικη ασφάλεια για το έτος 2003 - 2004 χωρίς καν να το δει λέγοντας ότι είναι λάθος. Στην επιμονή του συνηγόρου ότι φαίνεται να τιμολογείται η ορθή εταιρεία τότε επέμενε ότι όλα είναι λάθος προβάλλοντας τη θέση ότι απουσιάζει η λέξη «Λτδ». Αρνείται ότι αποστάληκαν τα τεκμήρια 23 και 24 διότι δεν υπάρχει απόδειξη παραλαβής τους, παρά το ότι τα άτομα προς τα οποία αποστέλλονταν ήταν υπάλληλοι των εναγομένων και η εν λόγω Αλεξάνδρα η υπάλληλος του και οι αριθμό των φαξ ανήκουν στους εναγόμενους. Ουδέποτε τα είδε είπε και ότι αυτά είναι κατασκευασμένα. Τη στιγμή που σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του φαίνεται να παραδέχεται ότι μετά το επίδικο ατύχημα και/ή αρχές Ιανουαρίου το 2005 ο Μ.Ε.2 του ζήτησε όπως καλύψουν τους ενάγοντες γι αυτό. Αποφεύγει αρχικά να πει πότε και από ποιον έλαβε γνώση πρώτη φορά για το ατύχημα. Στη συνέχεια λέει ότι έλαβε γνώση μετά το ατύχημα το 2004 και αρχές του 2005 αλλά προκύπτει ουδέποτε να απαντά γραπτώς κατά πόσο θα καλύψουν την απαίτηση παρά μόνο με το τεκμήριο 11 το οποίο αποστάληκε στον 07/03/2006 και το οποίο παραπέμπει στο τεκμήριο Α, επιστολή ημερομηνίας 21/12/
12. Δεν χρειαζόταν είπε να απαντήσουν διότι γι αυτούς ήταν ξεκάθαρο διότι δεν υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη των εναγόντων. Τούτο όμως δεν είναι άσχετο προφανώς με τη θέση που υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι ο λόγος που απέφευγαν οι εναγόμενοι να δώσουν μια απάντηση στα κατ' επανάληψη αιτήματα των εναγόντων ήταν διότι ήθελαν να διατηρήσουν περαιτέρω τις ασφαλιστικές καλύψεις που τους παρείχαν. Ενώ ο μάρτυρας παραδέχεται ότι είχε ενημερωθεί για το ατύχημα και για την απαίτηση των εναγόντων να αποζημιωθούν δυνάμει του επίδικου ασφαλιστικού συμβολαίου, προχωρούν τον επόμενο χρόνο στην ανανέωση του επ' ονόματι πάλι της Athinodorou Bros Super Beton Ltd. Προφανώς αυτό δεν είναι άσχετο με τη εκδοχή που προβάλλουν στο Δικαστήριο ότι εκείνος ήταν ο ασφαλισμένος τους και δεν είχε υποβληθεί γραπτώς αίτημα για ακύρωση και αλλαγή του δικαιούχου. Τη στιγμή όμως που πλέον γνωρίζουν ότι οι ενάγοντες είχαν απαίτηση στη βάση του επίδικου συμβολαίου και ενημερώθηκαν ότι είναι οι ενάγοντες πλέον που ανέλαβαν τις εργασίες της Athninodorou Bros Super Beton Ltd και οι τελευταίοι δεν ασκούσαν πλέον οποιεσδήποτε εργασίες για τις οποίες έπρεπε να υπήρχε η εν λόγω ασφαλιστική κάλυψη. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αυτός επέμενε να υποστηρίζει τα τεκμήρια 42 και 43 που κατάθεσε η Μ.Υ.1 επιρρίπτοντας πλέον ευθύνες στους ενάγοντες που τους έδωσαν λάθος στοιχεία και επέμενε ότι υπήρχαν ασφαλιστήρια συμβόλαια μηχανοκινήτων οχημάτων επ' ονόματι των εναγόντων από το έτος
13. Πώς είναι δυνατό όμως να υπήρχαν τέτοια συμβόλαια επ' ονόματι ανύπαρκτης μέχρι τότε εταιρείας; Και μάλιστα για οχήματα που δεν θα μπορούσαν να ήταν εγγεγραμμένα επ' ονόματι τους; Ερωτούμενος να πει κατά πόσο κατά τη σύναψη τέτοιων ασφαλιστήριων συμβολαίων, απαιτούσαν τους τίτλους ιδιοκτησίας, είπε ότι δεν το έπρατταν πάντοτε χωρίς να δώσει περαιτέρω επεξηγήσεις και σε ποια βάση συνομολογούνταν τα συμβόλαια αυτά. Δεν έχω πειστεί για τις θέσεις του μάρτυρα περί έλλειψης γνώσης για την μεταφορά των εργασιών της Athinodorou Bros Super Beton Ltd προς την Athinodorou Beton Ltd και ότι ο Μ.Ε.2 δεν τον ενημέρωσε περί τούτο αλλά και για την αναγκαιότητα μεταφορά όλων των ασφαλιστικών καλύψεων επ' ονόματι της δεύτερης εταιρείας και/ή ότι η τελευταία έπρεπε να είχε ασφαλιστική κάλυψη. Ούτε έχω πειστεί ότι ουδέποτε ο μάρτυρας αυτός έδωσε τη συγκατάθεση του περί τούτο και ότι ουδέποτε διαβεβαίωσε ότι θα υπήρχε κάλυψη και ότι θα γίνονταν οι σχετικές αλλαγές. Το γεγονός ότι δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία που ο μάρτυρας εξήγησε ότι έπρεπε να γίνει, δηλαδή γραπτό αίτημα και ακύρωση και έκδοση νέου ασφαλιστηρίου επ' ονόματι των εναγόντων, θα κριθεί κατωτέρω κατά την κατάληξη μου κατά πόσο εν τέλει υπήρχε κάλυψη ή όχι, υπό τις περιστάσεις. Εν όψει των πιο πάνω, η μαρτυρία του μάρτυρα αυτού απορρίπτεται στην ολότητα της. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας τα κάτωθι προκύπτει να αποτελούν τα περαιτέρω ευρήματα πραγματικών γεγονότων του Δικαστηρίου: - Ο Μ.Ε.1 περί τις αρχές του έτους 2004 ενημέρωσε τον Μ.Ε.2 και την Thira Insurance Agency Ltd ότι λόγω αναδιοργάνωσης των εργασιών του ομίλου εταιρειών τους, όλες οι εργασίες της Athninodorou Bros Super Beton Ltd θα μεταφερθούν στην Athinodorou Beton Ltd και ότι υπήρχε ανάγκη ότι όλα στα ασφαλιστικά συμβόλαια της πρώτης θα έπρεπε να μεταφερθούν στην δεύτερη και/ή να υπάρχει κάλυψη της δεύτερης. - Ο Μ.Ε.2 ενημέρωσε τους εναγόμενους για τα πιο πάνω τόσο τηλεφωνικώς όσο και σε κατ' ιδία συνάντηση που είχε με τον Γενικό τους Διευθυντή, Μ.Υ.2, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα και ότι οι ενάγοντες να θεωρούν ότι καλύπτονται από ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης. - Ο Μ.Ε.2 μετέφερε όλα τα πιο πάνω στους ενάγοντες και στον Μ.Ε.1 και τους διαβεβαίωσε ότι θα μπορούσαν να ασκούν τις εργασίες τους και θα είχαν ασφαλιστική κάλυψη. - Προτεραιότητα δόθηκε στα ασφαλιστικά συμβόλαια των μηχανοκίνητων οχημάτων τα οποία κυκλοφορούσαν στους δρόμους. - Η επίδικη ασφαλιστική κάλυψη σε κανένα στάδιο δεν είχε αλλάξει ή μεταφερθεί ή συναφθεί νέα γραπτή ασφαλιστική κάλυψη στο όνομα των εναγόντων πριν την λήξη της στις 18/07/
14. - Κατά τη λήξη της αυτή ανανεώθηκε επ' ονόματι πάλι της Athinodorou Bros Super Beton Ltd. Ο Μ.Ε.1 όταν εντόπισε το λάθος επικοινώνησε με τον Μ.Ε.2 ο οποίος ούτε αυτός το είχε αντιληφθεί αφού εκ παραδρομής εξεδόθη στο όνομα της προηγούμενης εταιρείας και τον διαβεβαίωσε να μην ανησυχεί αφού, στη βάση της συνεννόησης που είχε με τους εναγόμενους και τον Μ.Υ.2, υπήρχε κάλυψη και το θέμα ήταν διαδικαστικό και εσωτερικό των εναγόμενων. - Μέχρι τον Οκτώβριο του 2004 οι ενάγοντες δεν είχαν παραλάβει νέο ασφαλιστήριο συμβόλαιο στο όνομα τους και με τηλεμοιότυπο ημερομηνίας 20/10/2004 απέστειλαν υπενθύμιση στον Μ.Ε.
15. - Ο Μ.Ε.2 ζήτησε εκ νέου προφορικά από τους εναγόμενους την αποστολή γραπτού συμβολαίου στο όνομα των εναγόντων και οι τελευταίοι τον διαβεβαίωσα ότι υπήρχε κάλυψη και να μην ανησυχούν. - Η Thira Insurance Agency Ltd και ο Μ.Ε.2 ενεργούσαν ως αντιπρόσωποι των εναγόμενων και η εργασία τους αφορούσε την παραγωγή ασφαλιστικών συμβολαίων, τη συμπλήρωση προτάσεων ασφάλισης την οποία κοινοποιούσαν προς τους εναγόμενους για έγκριση και την παράδοση στους πελάτες τους των ασφαλιστηρίων συμβολαίων. Εισέπρατταν επίσης τα ασφάλιστρα εκ μέρους των εναγόμενων. Οι εναγόμενοι τιμολογούσαν την Thira Insurance Agency Ltd και ανάλογα οι τελευταίοι τους πελάτες τους. - Στις 27/07/2004 η Thira Insurance Agency Ltd εξέδωσε χρεωστική σημείωση επ' ονόματι των εναγόντων για την επίδικη ασφαλιστική κάλυψη ύψους €354.» Έχοντας υπόψη μου όλα τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την απαίτηση τους, στον αναγκαίο βαθμό και ειδικότερα στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται, επικαλούμενοι τον όρο 10 της επίδικης ασφαλιστικής κάλυψης ότι δεν θα αναγνωρίζουν οποιαδήποτε αλλαγή συμφέροντος της ασφαλιστικής κάλυψης εκτός και αν συγκατατεθούν σε αυτή υπογράφοντας πρόσθετη πράξη στην ασφαλιστική κάλυψη. Εφόσον κάτι τέτοιο δεν έγινε τότε ο δικαιούχος της επίδικης ασφαλιστικής κάλυψης παραμένει άλλο πρόσωπο και όχι οι ενάγοντες γι αυτό δεν έχουν υποχρέωση να καλύψουν την απαίτηση τους. Επίσης, ισχυρίζονται ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εξωγενής μαρτυρία η οποία να τροποποιεί τους όρους έγγραφης συμφωνίας, παραπέμποντας σε νομολογία. Έλαβα υπόψη μου την πιο πάνω θέση και όρο στο επίδικο συμβόλαιο, έχοντας υπόψη μου όμως και τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου. Οι εναγόμενοι από τις αρχές του έτους 2004 και εντός του ιδίου χρόνου είχαν δώσει διαβεβαιώσεις προς την Thira Insurance Agency Ltd και στον Μ.Ε.2 ο οποίος με τη σειρά του στους ενάγοντες, ότι oι τελευταίοι θα είχαν ασφαλιστική κάλυψη για τα μηχανοκίνητα οχήματα αλλά και για όλα τα ασφαλιστικά συμβόλαια που διατηρούσε η προηγούμενη εταιρεία Αthinodorou Bros Super Beton Ltd, περιλαμβανομένου και του επίδικου και ότι το ζήτημα ήταν εσωτερικό των εναγόμενων και θα διευθετείτο. Επίσης, διαβεβαίωσαν ότι οι εναγόντες θα μπορούσαν να ασκούν εργασίες και θα ήταν ασφαλισμένοι και με ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης. Στην ουσία εκείνο το οποίο προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι ότι οι εναγόμενοι είχαν συμφωνήσει προφορικά να καλύπτουν τους ενάγοντες με ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης με τους ίδιους όρους και ασφάλιστρο που ίσχυε σε σχέση με το ασφαλιστήριο έγγραφο το οποίο είχε εκδοθεί επ' ονόματι της προηγούμενης εταιρείας. Προκύπτει επίσης ότι πριν τις 18/07/2004 οι εναγόμενοι δεν είχαν προβεί σε οποιοδήποτε διάβημα για αλλαγή του δικαιούχου στο επίδικο ασφαλιστήριο έγγραφο και/ή με την έκδοση στην ουσία νέου ασφαλιστήριου εγγράφου, παρά την ενημέρωση που είχαν περί τούτου. Επίσης, προκύπτει ότι κατά την ανανέωση του εκ λάθους το επίδικο ασφαλιστήριο ανανεώθηκε επ' ονόματι του προηγούμενου δικαιούχου. Στην πορεία και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις αλλά και συνεννόηση που υπήρχε μεταξύ Μ.Ε.2 και Μ.Υ.2, το επίδικο συμβόλαιο εξακολουθούσε να ήταν επ' ονόματι των προηγούμενων δικαιούχων ενώ οι διαβεβαιώσεις που είχαν δοθεί ήταν ότι οι ενάγοντες καλύπτονταν με ασφάλεια αστικής ευθύνης. Το ασφάλιστρο επίσης καταβλήθηκε από τους ενάγοντες οι οποίοι ήταν αυτοί που τιμολογήθηκαν από τους αντιπροσώπους, σύμφωνα πάντα με την τιμολόγηση που αυτοί λάμβαναν από τους εναγόμενους. Στην βάση των πιο πάνω γεγονότων και των υπόλοιπων ευρημάτων του Δικαστηρίου, εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι είχε δημιουργηθεί νέα συμβατική σχέση μεταξύ εναγόντων και εναγόμενων με τους ίδιους όρους που περιλαμβάνονταν στο ασφαλιστήριο έγγραφο που υπήρχε επ' ονόματι της Athninodorou Bros Super Beton Ltd και την ίδια αντιπαροχή ή ασφάλιστρο. Η συμφωνία αυτή ήταν προφορική και οι εναγόμενοι αποδέχτηκαν την παροχή ασφαλιστικής κάλυψης αστικής ευθύνης στους ενάγοντες. Η μαρτυρία και τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων αυτό καταδεικνύει και δεν πρόκειται για περίπτωση τροποποίησης όρων προηγούμενης γραπτής συμφωνίας έτσι ώστε να απαγορεύεται η αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας (βλ. Georgiades v. Georgiades

(1988)1 CLR 428 και Μarketventures Ltd v. Oυρανία Δικωμίτη

(2009)1Α Α.Α.Δ. 383) όπως εισηγούνται οι εναγόμενοι. Μια σύμβαση για ασφάλιση μπορεί να δημιουργηθεί με τον ίδιο τρόπο όπως κάθε μια άλλη σύμβαση, δηλαδή με την άνευ όρων αποδοχή από το ένα μέρος της προσφοράς που έγινε από το άλλο (βλ. Halsbury's Law of England, fourth edition, 2003 reissue, para 70, p. 57) και όπως κάθε άλλη σύμβαση αυτή μπορεί να είναι προφορική αρκεί όμως, στην περίπτωση της ασφαλιστικής σύμβασης, να αποδεικνύονται τα βασικά στοιχεία αυτής, όπως το αντικείμενο της ασφάλισης, το ποσό, η φύση του ρίσκου που ασφαλίζεται, η περίοδο της ασφάλισης και το ασφάλιστρο. Στο ίδιο πιο πάνω αναφερόμενο σύγγραμμα, στην παράγραφο 72, σελίδες 59-60 αναφέρονται τα εξής: «Indeed, although a policy in writing is necessary for enforcement in marine insurance, in other forms of insurance there is no legal necessity. Any positive act indicative of an intention to create a contract may be sufficient acceptance. Thus there is acceptance by receipt of premium without demur or qualification or conduct precluding the insurers from disputing receipt of premium.» Kαι πιο κάτω στην παράγραφο 131, σελίδα 94 και σε σχέση με την πληρωμή του ασφαλίστρου αναφέρονται τα ακόλουθα: «The premium may be paid by the insured to the insurers or to an insurance agent acting on behalf of the insurers. If the agent has authority to receive it, payment binds the insurers.» Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, κρίνω ότι προσομοιάζουν με τα γεγονότα στην C. MALATHOURAS & SONS LTD v. ΛΑΪΚΗΣ ΑΣΑΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ

(2004)1Β Α.Α.Δ.

1. Σε εκείνη την υπόθεση δόθηκαν οδηγίες από τους εφεσείοντες προς τον αντιπρόσωπο των εφεσιβλήτων για να προβεί σε ασφαλιστική κάλυψη ενός καινούργιου αυτοκινήτου της εταιρείας με αρ. εγγραφής YP 889 και όπως η ασφάλιση καλύπτει και τον εργοδοτούμενο της Παπαγιάννη, τόσο για το καινούργιο αυτοκίνητο όσο και για τα δύο ήδη ασφαλισμένα οχήματα της εταιρείας με αρ. εγγραφής ΑΑΒ 916 και SY
2. Ο ασφαλιστικός αντιπρόσωπος ασφάλισε τον Παπαγιάννη για το όχημα με αρ. εγγραφής YP 899, παρέλειψε όμως να τον περιλάβει στην ασφάλιση των δύο άλλων αυτοκινήτων και η παράλειψη αυτή ανακαλύφθηκε στις 05/05/1997, όταν ο Παπαγιάννης ενεπλάκη σε δυστύχημα ενώ οδηγούσε το όχημα ΑΑΒ
3. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, παρά τα πιο πάνω ευρήματα του και το γεγονός ότι είχε συναφθεί προφορική συμφωνία για την ασφάλιση και του Παπαγιάννη, απέρριψε την αγωγή αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι δεν μπορούσε να δοθεί μαρτυρία για την τροποποίηση του ασφαλιστικού εγγράφου με νέα μεταγενέστερη προφορική συμφωνία, αφού δεν είναι αποδεκτή εξωγενής μαρτυρία επί εγγράφου που αφορά την προσθήκη ή την τροποποίηση του ή που είναι αντίθετη με τους όρους του εγγράφου. Το Εφετείο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση ανάφερε ότι η αρχή της μη αποδοχής εξωγενούς μαρτυρίας δεν ίσχυε στην υπόθεση και συνέχισε ως εξής: «Η μαρτυρία που δόθηκε, δεν είχε σκοπό να τροποποιήσει, αντικρούσει ή προσθέσει σε υφιστάμενη συμφωνία. Σκοπός της ήταν να αποδείξει ότι είχε συναφθεί μεταξύ των διαδίκων νέα συμφωνία της οποίας το κύριο σώμα αποτελείτο από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο που ήδη υπήρχε. Δεν πρόκειται για μαρτυρία η οποία τείνει να αποδείξει την αντικατάσταση ή τροποποίηση του παλαιού ασφαλιστηρίου, αλλά μαρτυρία που αποδεικνύει νέα προφορική συμφωνία ασφάλισης των οχημάτων AAB 916 και SY 361 με την οποία να καλυπτόταν και ο Παπαγιάννης. Έτσι καταλήγουμε ότι τα μέρη συνήψαν προφορική συμφωνία ασφάλισης των πιο πάνω οχημάτων με οδηγό τον Παπαγιάννη, οι λοιποί όροι της οποίας, πλην του ύψους του ασφαλίστρου, είναι ταυτόσημοι με τους όρους του υφιστάμενου ασφαλιστηρίου.» Στην παρούσα περίπτωση είχε συμφωνηθεί προφορικά όπως οι εναγόμενοι παρέχουν ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης στους ενάγοντες με τους ίδιους όρους του επίδικου ασφαλιστικού συμβολαίου, εκ λάθους και/ή παραδρομής και/ή για λόγους που αφορούν τους εναγόμενους δεν εκδόθηκε ασφαλιστήριο έγγραφο ενώ οι ενάγοντες και ο αντιπρόσωπος ήταν με την εντύπωση ότι κατά το χρόνο του ατυχήματος υπήρχε εν ισχύει ασφαλιστική κάλυψη. Το ασφάλιστρο επίσης για την εν λόγω ασφαλιστική κάλυψη για την περίοδο 2004 - 2005 καταβλήθηκε από τους ενάγοντες. Αν ήθελε θεωρηθεί όμως λανθασμένη η πιο πάνω κρίση μου και ότι στην παρούσα δεν επρόκειτο για νέα προφορική συμφωνία αλλά για αντικατάσταση και τροποποίηση του ασφαλιστικού συμβολαίου που υπήρχε με την προηγούμενη εταιρεία με την έννοια της αλλαγής του δικαιούχου του, η κατάληξη μου θα ήταν ότι και σε αυτή την περίπτωση υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη. Ο όρος 10 αναφέρεται στο δικαίωμα των εναγόμενων να μην αναγνωρίζει οποιαδήποτε αλλαγή συμφέροντος εκτός αν η συγκατάθεση του είναι υπογραμμένη σε πρόσθετη πράξη στην συμφωνία. Στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου που αφορούν την συμπεριφορά των εναγόμενων και των διαβεβαιώσεων που έδωσαν ότι υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη και ότι θα καλύπτονταν οι ενάγοντες, παρά τις παραστάσεις που τους έγιναν για αποστολή έγγραφης συμφωνίας περί τούτου, αυτοί έχουν απεμπολήσει το δικαίωμα που τους παρέχεται με τον όρο 10 του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και θα ήταν ανεπιεικές να τον επικαλούνται για να αποφύγουν ευθύνη. Οι εναγόμενοι συγκατατέθηκαν στο να συνεχίσει το επίδικο ασφαλιστήριο συμβόλαιο να καλύπτει τους ενάγοντες. Οι ενάγοντες βασίστηκαν στις πιο πάνω διαβεβαιώσεις και μάλιστα έχουν καταβάλει και το ασφάλιστρο και θεωρούσαν ότι υπήρχε εν ισχύ ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης (βλ. Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ v. Κατερίνα Δημήτρη

(1999)1 Α.Α.Δ. 551). Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και του γεγονότος ότι οι εναγόμενοι ειδοποιήθηκαν και συμφώνησαν για την παροχή ασφαλιστικής κάλυψης προς τους ενάγοντες από τον Μ.Ε.2 παρέλκει η εξέταση κατά πόσο ο Μ.Ε.2 είναι αντιπρόσωπος των εναγόντων ή των εναγόμενων. Ωστόσο για να υπάρχει καταγραμμένη η θέση του Δικαστηρίου σε περίπτωση εφετειακής ανατροπής της όποιας κρίσης του Δικαστηρίου, θα πρέπει να λεχθεί ότι το κατά πόσο ένας αντιπρόσωπος ενεργεί για λογαριασμό της ασφαλιστικής εταιρείας ή του ασφαλιζόμενου είναι ζήτημα γεγονότων σε κάθε περίπτωση και όχι νομικό. Στην Προοδευτική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ v. Προδρόμου

(2003)1 Α.Α.Δ. 600 λέχθηκε ότι το θέμα εξετάζεται υπό το φως γενικότερα των συνθηκών που επικρατούν στην κάθε χώρα και συγκεκριμένα του τρόπου με τον οποίο, στο πλαίσιο της συνεργασίας τους με ασφαλιστική εταιρεία, οι πράκτορες αυτοί εμφανίζονται προς το κοινό. Οι δε ασφαλιστικές εταιρείες δεν μπορεί να μην γνωρίζουν ποια είναι η κατάσταση πραγμάτων στον τόπο μας. Αυτό σημαίνει πως δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως ο πράκτορας σε τέτοιες περιπτώσεις ενεργεί οπωσδήποτε ως αντιπρόσωπος του υποβάλλοντος την πρόταση. Στην παρούσα περίπτωση έχει προκύψει ότι η Thira Insurance Agency Ltd και ο Δ. Δ. ήταν εγγεγραμμένοι αντιπρόσωποι των εναγόμενων και είχαν δικαίωμα να ενεργούν για λογαριασμό τους εντός φυσικά των συμφωνηθέντων μεταξύ τους. Έχει προκύψει ότι είχαν εξουσία να συμπληρώνουν και να αποστέλλουν προς τους εναγόμενους προτάσεις ασφάλισης και να εισπράττουν και να τους καταθέτουν τα ασφάλιστρα. Πέραν τούτου, προκύπτει στην παρούσα ότι οι ενάγοντες γνώριζαν κατ' ουσία τους πιο πάνω αντιπρόσωπους οι οποίοι τους παρουσιάζονταν ότι ενεργούσαν για λογαριασμό των εναγόμενων και όλες οι συναλλαγές τους γίνονταν με αυτούς. Οι χρεωστικές και πιστωτικές σημειώσεις εκδίδονταν από τους αντιπρόσωπους και οι οποιεσδήποτε απαιτήσεις, αλλαγές, τροποποιήσεις των ασφαλιστικών τους συμβολαίων διενεργούνταν μέσω των αντιπροσώπων και πολύ λίγες φορές οι ενάγοντες αποτείνονταν κατευθείαν στους εναγόμενους. Ήταν πάντοτε με την εντύπωση και οι αντιπρόσωποι παρουσιάζονταν σε αυτούς ότι εκπροσωπούσαν τους εναγόμενους. Σίγουρα δεν υπήρχε εξουσία σε αυτούς για έκδοση ασφαλιστικών συμβολαίων ή αποδοχή κινδύνων και αυτά θα έπρεπε να μεταβιβάζονται στους εναγόμενους. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση οι ενάγοντες μεταβίβασαν και/ή έδωσαν οδηγίες και/ή ενημέρωσαν τους αντιπροσώπους ότι έπρεπε να γίνουν τα αναγκαία διαβήματα για να υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη, μεταξύ άλλων, αστικής ευθύνης για τους ενάγοντες. Αυτός ήταν ο τρόπος που συναλλάσσονταν με τους εναγόμενους υπό τις περιστάσεις και αυτόν ακολούθησαν. Κατά συνέπεια και υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι οι αντιπρόσωποι ενεργούσαν για λογαριασμό των εναγόμενων και οι πράξεις και ενέργειες, τους δεσμεύουν. Τούτο στην περίπτωση που δεν αποδεχόμουν τη μαρτυρία του Μ.Ε.2 ότι πράγματι είχε ενημερώσει τους εναγόμενους για την μεταφορά των εργασιών της Athinodorou Bros Super Beton Ltd προς τους ενάγοντες και την ανάγκη που υπήρχε για να υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης των εναγόντων όπως υπήρχε προς την προηγούμενη εταιρεία. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι στη βάση των ευρημάτων του και των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, κατά τον χρόνο του ατυχήματος, υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη για τους ενάγοντες με τους ίδιους όρους και αντιπαροχή του αναφερόμενου στην Έκθεση Απαίτησης ασφαλιστήριου συμβολαίου. Δεν τίθεται ζήτημα αμφισβήτησης ότι το επίδικο ατύχημα καλυπτόταν από τους όρους της ασφαλιστικής κάλυψης μέχρι του ποσού των £100,000. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι παρόλο που στην Έκθεση Απαίτησης δικογραφείται και γίνεται αναφορά στο ασφαλιστικό συμβόλαιο που είχε εκδοθεί και κάλυπτε την προηγούμενη εταιρεία εντούτοις δικογραφούνται στις παραγράφους 5 και 6 τα άτομα τα οποία ενημερώθηκαν για την μεταφορά των εργασιών της προηγούμενης εταιρείας και το γεγονός ότι οι εναγόμενοι μέσω αυτών αλλά και προσωπικά αποδέχτηκαν και συμφώνησαν όπως το ασφαλιστήριο έγγραφο συνεχίσει να καλύπτει τους ενάγοντες. Επίσης, γίνεται αναφορά ότι οι εναγόμενοι εξέδιδαν αποδείξεις πληρωμής επ' ονόματι των εναγόντων. Η ουσία και το πνεύμα των ισχυρισμών της Έκθεσης Απαίτησης είναι ότι υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη για το επίδικο ατύχημα με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις με εκείνου που υπήρχε με την Athinodorou Bros Super Beton Ltd και κρίνω ότι μπορεί να αποδοθεί η αιτούμενη θεραπεία (βλ. Μarketventures Ltd v. Oυρανία Δικωμίτη (ανωτέρω) και C. MALATHOURAS & SONS LTD v. ΛΑΪΚΗΣ ΑΣΑΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ (ανωτέρω)). Όσον αφορά το ζήτημα του τόκου, κρίνω ότι αυτός θα πρέπει να είναι ο νόμιμος τόκος από την ημέρα καταχώρισης της αγωγής καθότι δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε δικαιολογία ως προς το γιατί, τουλάχιστον αναφορικά με την ύπαρξη ή μη συμφωνίας ασφάλισης για αστική ευθύνης μεταξύ των διαδίκων της παρούσας αγωγής, δεν καταχωρήθηκε η αγωγή από το 2006 όταν και έγιναν ήδη γνωστές οι θέσεις της εναγόμενης ότι δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη μιας τέτοιας συμφωνίας. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπερ των εναγόντων και εναντίον των εναγόμενων για το ποσό των £100,000 ή το αντίστοιχο ποσό σε ευρώ με βάση την ισοτιμία που ίσχυε πλέον νόμιμο τόκο από 08/12/2014 μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα επιδικάζονται υπερ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............ Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο