Αίτηση εκ μέρους της HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED ν. Αναφορικά με την Ε. Α., Αρ. Αίτησης: ΠΣΑ 35/2021, 17/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A95 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: ΠΣΑ 35/2021 Αναφορικά με τον Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Aπαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 και Αναφορικά με την Ε. Α., Α.Δ.Τ. [...] Αίτηση εκ μέρους της HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED, Αιτήτριας. ------------------------------------------------------------------------------ Ημερ.: 17/06/
- Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Πιστωτές: κα Ξ. Μακρίδου για κ.κ. ARISTI KORAKIDOU - MAKRIDOU LLC. Για την Καθ' ης η Αίτηση - Χρεώστιδα: κα. Α. Χαραλάμπους για κ.κ. Argiro S. Charalambous LLC. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια με την υπό κρίση Αίτηση, αιτείται: «(α) Τον παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 09/11/2021 με το οποίο επιβλήθηκε στην αιτήτρια, η οποία είναι πιστωτής της χρεώστιδας Ε. Γ., το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο είχε απορρίψει στην Συνέλευση Πιστωτών ημερ. 14/10/2021.» Η αίτηση βασίζεται στον Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015, άρθρα 23-77 και στον Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2016, άρθρα 1-4, 10 -
- Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Μ. Α., εξουσιοδοτημένης από την Αιτήτρια, η οποία παραθέτει τα γεγονότα και τους λόγους που κατά τη θέση της το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής θα πρέπει να παραμεριστεί. Συνοπτικά, αναφέρει ότι το εν λόγω Σχέδιο της χρεώστιδας είναι εξώφθαλμα μη βιώσιμο και ο μόνος λόγος που έγινε είναι για να εμποδίσει την αιτήτρια να καταχωρήσει αγωγή εναντίον της χρεώστιδας και να ζητήσει ακύρωση της δόλιας αποξένωσης περιουσίας στην οποία προέβη η χρεώστιδα μεταβιβάζοντας συγκεκριμένο ακίνητο (από τώρα και στο εξής το «ακίνητο Α») στη θυγατέρα της. Η χρεώστιδα, αναφέρει, δεν πληρεί τα κριτήρια επιλεξιμότητας για ΠΣΑ επειδή δεν υπάρχει εύλογη προοπτική ότι η συμμετοχή της στο ΠΣΑ θα την καταστήσει βιώσιμη σε περίοδο 5 ετών. Η αδυναμία της δεν οφείλεται σε μείωση των εισοδημάτων της ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της. Σε καμία χρονική στιγμή η χρεώστιδα ήταν, με βάση τα εισοδήματα της, σε θέση να αποπληρώνει από μόνη της δάνεια πέραν των €300,
- Η χρεώστιδα έχει συνοφειλέτες στα δάνεια, τους οποίους δεν λαμβάνει υπόψη το ΠΣΑ, ούτε υποβλήθηκε ΠΣΑ από κοινού ή ξεχωριστά από αυτούς. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζεται ότι το επίδικο ΠΣΑ δεν έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή καλύτερη θέση από αυτήν που θα βρίσκονταν αν η περιουσία της χρεώστιδας διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Πτώχευσης Νόμου. Σε περίπτωση ακύρωσης του ΠΣΑ, η αιτήτρια θα μπορέσει να καταχωρήσει αίτηση στο Δικαστήριο για ακύρωση της καταδολιευτικής μεταβίβασης στην οποία προέβη η χρεώστιδα και σε περίπτωση επιτυχίας της, αυτή θα μπορούσε να διατεθεί σύμφωνα με τον Περί Πτώχευσης Νόμο. Επίσης, αναφέρει ότι η αιτήτρια θα μπορούσε να στραφεί εναντίον των συνοφειλετών της. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι αν υπήρχε ειλικρινής πρόθεση της χρεώστιδας να καταστεί το χρέος βιώσιμο και να διαφυλάξει την κύρια της κατοικία, δεν θα αποξένωνε δόλια την περιουσία της και θα υπέβαλε αίτηση για ΠΣΑ μαζί με τους συνοφειλέτες της. Η χρεώστιδα δεν έχει επιδείξει καλή πίστη επειδή είναι προφανές ότι η προσπάθεια της δεν είναι να διαφυλάξει μόνο την κυρία κατοικία της, αλλά να διαφυλάξει επίσης το ακίνητο που αποξένωσε δόλια και το υποθηκευμένο ακίνητο της («το ακίνητο Β). Η ενόρκως δηλούσα επίσης ισχυρίζεται ότι δεν έχει επιδείξει καλή πίστη ως προς την έγκριση συνεναιτικού ΠΣΑ διότι δεν αποκάλυψε πλήρως και ειλικρινώς τα εισοδήματα της και τα εισοδήματα των συνοφειλετών της και την πραγματική μείωση των εισοδημάτων της. Τέλος, προβάλλει τη θέση ότι η αιτήτρια θα λάβει πολύ λιγότερα χρήματα με βάση το επιτόκιο που καθορίζεται στο ΠΣΑ και τη μελλοντική αξία του χρήματος σε σχέση με τη σημερινή αξία του οφειλόμενου ποσού και θα καταστεί αδύνατη η ακύρωση της δόλιας μεταβίβασης. Η χρεώστιδα καταχώρισε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση προβάλλοντας 22 λόγους για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, ως αυτοί καταγράφονται και φαίνονται στο σώμα της ένστασης. Oυσιαστικά με αυτούς η χρεώστιδα απορρίπτει ως αναληθείς, αβάσιμους και αστήρικτους τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, ισχυρίζεται ότι επέδειξε καλή πίστη και έχει δώσει σαφή στοιχεία αναφορικά με την οικονομική της κατάσταση καθώς επίσης και ως προς την έγκριση συναινετικού σχεδίου κατ' αντίθεση με την αιτήτρια. Προβάλλει επίσης τη θέση ότι δεν πληρείται κανένας από τους λόγους που τάσσει το Άρθρο 65 (α) - (ζ) του Νόμου με τους οποίους δύναται ο πιστωτής να προσβάλει την έναρξη του Προσωπικού Σχεδίου και ότι το Σχέδιο έχει ετοιμαστεί με τρόπο που θα θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή καλύτερη θέση από την οποία θα βρίσκονταν εάν η περιουσία της χρεώστιδας διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Πτώχευσης Νόμου. Πέραν των πιο πάνω, η χρεώστιδα προβάλει τη θέση ότι είχαν μείωση τα εισοδήματα της κατά 25% από το 2009 και εντεύθεν και έχει ακολουθήσει πιστά τη διαδικασία για προστασία της κύριας της κατοικίας και αντιμετώπισης των οικονομικών της υποχρεώσεων έτσι ώστε να καταστεί φερέγγυα. Επίσης, προβάλει τη θέση ότι τα Άρθρα 64, 62
(6)και 62
(7)προβλέπουν τον έλεγχο των οικονομικών δεδομένων της χρεώστιδας ανά 12 μήνες και δικαίωμα στο Σύμβουλο για τροποποίηση του ΠΣΑ αν το θεωρεί σκόπιμο. Το σχέδιο έχει ετοιμαστεί με τα σημερινά εισοδήματα τόσο της χρεώστιδας όσο και της οικογένειας της. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της ίδιας της χρεώστιδας, η οποία εν πολλοίς επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Επί των ουσιωδών γεγονότων όμως αναφέρει ότι σε κανένα στάδιο της διαδικασίας η αιτήτρια επέδειξε καλή πίστη ως προς την έγκριση Συναινετικού Σχεδίου Αποπληρωμής και ουδέποτε υπέβαλε οποιαδήποτε πρόταση αναφορικά με τον τρόπο με τον οποίο τα χρέη της θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν ως μέρος Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής. Η χρεώστιδα απορρίπτει τους ισχυρισμούς της αιτήτριας και ισχυρίζεται ότι το ΠΣΑ είναι βιώσιμο και σε καμία περίπτωση δεν έχει γίνει για να εμποδίσει την αιτήτρια να καταχωρήσει αγωγή εναντίον της. Η μεταβίβαση του ακινήτου Α προς τη θυγατέρα της σε καμία περίπτωση έγινε δόλια. Αυτή έγινε ορθά και νόμιμα και ως όφειλε μετά από οδηγίες της δικής της μητέρας η οποία μεταβίβασε το ακίνητο στην ίδια με την προϋπόθεση ότι με την ενηλικίωση του παιδιού της, αυτό θα της μεταβιβαστεί και σε καμία περίπτωση γνώριζε ότι θα έπρεπε να καταχωρηθεί σχετικό καταπίστευμα αφού μεταξύ τους υπήρχε εμπιστοσύνη. Όσον αφορά τον καθορισμό του επιτοκίου, αναφέρει ότι, όπως την ενημερώνει ο Σύμβουλος, αυτός έγινε με βάση τις διατάξεις του Άρθρου 48
(4)(ε) Νόμου αλλά και της Οδηγίας Διαχείρισης Καθυστερήσεων του 2015 της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, Τμήμα ΙΙΙ, Επιλογές Αναδιάρθρωσης Χορηγήσεων, Μόνιμες Λύσεις, VII Μείωση του Επιτοκίου. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζεται ότι από το 2009 μέχρι το 2017 εργαζόταν και είχε απολαβές από την εργασία της καθώς κατά διαστήματα όταν δεν εργαζόταν, όπως κατά την άδεια μητρότητας, είχε εισοδήματα από κοινωνικές παροχές, το 2018 όμως απώλεσε την εργασία της και δεν είχε κανένα εισόδημα με αποτέλεσμα τα εισοδήματα της να μειωθούν πέραν του 25%. Η θέση της αιτήτριας ότι τα εισοδήματα της ήταν πάντα ανεπαρκή και δεν ήταν σε θέση να πληρώσει από μόνη της δάνεια πέραν των €300,000 είναι αντιφατική και σε κάθε περίπτωση αν ήταν έτσι τότε δεν έπρεπε να της χορηγήσουν δάνεια και σήμερα να κινδυνεύει η πρώτης της κατοικία. Η ίδια έχει αποδεχτεί να ζει με χαμηλότερα έξοδα διαβίωσης από αυτά που καθορίζονται από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας για να μπορέσει να εξοικονομήσει την δόση για την αποπληρωμή του στεγαστικού της δανείου και έτσι να σώσει την κύρια κατοικία της. Η εφαρμογή του Σχεδίου θα της δώσει τη δυνατότητα να καταστεί φερέγγυα και σε περίπτωση που δεν τα καταφέρει να υλοποιήσει το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, η αιτήτρια διατηρεί όλα τα δικαιώματα της ως αυτά είχαν πριν από την έκδοση του διατάγματος επιβολής. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτής αγόρευσης της συνηγόρου της αιτήτριας την οποία κατάθεσε στο Δικαστήριο. Η συνήγορος της καθ' ης η αίτηση, υιοθέτησε την ένσταση της και ανάφερε ότι δεν πληρείται κανένας λόγος από αυτούς που δικαιούται ο πιστωτής να προσβάλει την έναρξη ισχύος του ΠΣΑ, σύμφωνα με το Άρθρο 65 (α) - (ζ). Αντιθέτως, είπε, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις των Άρθρων 72 και 73 του Νόμου και ορθά έχει εκδοθεί το επίδικο διάταγμα από το Δικαστήριο. Έχω λάβει υπόψη μου τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή της γραπτής αγόρευσης της συνηγόρου της αιτήτριας και των όσων εκεί αναφέρει και δεν κρίνω απαραίτητο για σκοπούς της παρούσας απόφασης να προβώ σε λεπτομερή αναφορά στο περιεχόμενο τους. Αναφορά σε θέσεις των μερών θα γίνει κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης και εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης, κρίνω ορθό να προβώ σε αναφορά στο σκοπό και στις πρόνοιες του Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωµής και ∆ιάταγµα Απαλλαγής Οφειλών) Νόµος του 2015, Nόμος 65(Ι)/2015, όπως τροποποιήθηκε. Όπως προκύπτει από το προοίμιο του πιο πάνω Νόμου, η θέσπιση του κατέστη αναγκαία λόγω της οικονομική κρίσης που έπληξε την Κύπρο το 2012 και εντάσσεται στα πλαίσια των διαφόρων μέτρων που λήφθηκαν για να αποφευχθεί η κατάρρευση της οικονομίας, να προφυλαχτεί η σταθερότητα του χρηµατοοικονοµικού συστήµατος και να εξασφαλιστεί η προστασία του δηµοσίου συµφέροντος. Παράλληλα, εκτός από την προστασία του χρηµατοπιστωτικού τοµέα, πρέπει να αποτραπεί ταυτόχρονα και η µετακύλιση των επιπτώσεων της κρίσης του στην ευρύτερη οικονοµία και κοινωνία και πρέπει να προφυλαχθούν τα δικαιώµατα του κοινωνικού συνόλου στη ∆ηµοκρατία. Εν όψει των πιο πάνω και των όσων υπολοίπων αναφέρονται στο προοίμιο του εν λόγω Νόμου, έπρεπε να θεσπιστεί ειδική διαδικασία και πρόνοιες με τις οποίες να υποβοηθούν αφερέγγυοι χρεώστες να αντιμετωπίσουν τις οφειλές τους και τις έκτακτες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, έτσι ώστε να αποφεύγεται η πτώχευση από τη μια και από την άλλη να διασφαλίζουν τα δικαιώματα των πιστωτών επί των οφειλόμενων από αφερέγγυους χρεώστες με λογικό και οργανωμένο τρόπο και με γνώμονα ότι δεν θα βρίσκονται σε χειρότερη θέση από αυτή στην οποία θα βρίσκονταν αν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Πέρι Πτώχευσης Νόμου (βλ. επίσης τις αναφορές στην In the matter of Joseph O' Connor, a Debtor [2015] IEHC 320, para.49-51 σε σχέση με το σκοπό του Personal Insolvency Act 2012 της Ιρλανδίας, ο οποίος είναι στην ουσία ο ίδιος με το δικό μας Νόμο). Σε σχέση με την διαδικασία που ακολουθείται με βάση τον εν λόγω Νόμο αναφορικά με την έκδοση Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, σχετικές είναι οι πρόνοιες του Κεφαλαίου 2 του Νόμου. Σύμφωνα με το Άρθρο 72
(1)του Νόμου σε περίπτωση που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής απορρίφθηκε από τη συνέλευση των πιστωτών και πληρούνται οι προϋποθέσεις που το εν λόγω Άρθρο τάσσει, ο χρεώστης δύναται να αποταθεί μονομερώς στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος με το οποίο το εν λόγω Σχέδιο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές οι οποίο το απέρριψαν στην συνέλευση. Το Δικαστήριο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 73
(1)του Νόμου, δύναται να εκδώσει διάταγμα κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 72
(1), μόνο στις περιπτώσεις που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές, θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν την οποία τέτοιοι πιστωτές θα εβρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Πτώχευσης Νόμου. Σύμφωνα με το Άρθρο 72
(4)του Νόμου, ο χρεώστης μετά την έκδοση διατάγματος δυνάμει του παρόντος άρθρου δίδει ειδοποίηση στους καθορισμένους πιστωτές, τους εγγυητές, τον σύμβουλο αφερεγγυότητας και την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας. Το δε Άρθρο 72
(5)του Νόμου έχει ως ακολούθως: «Oποιοδήποτε πρόσωπο αναφέρεται στο εδάφιο
(4)δύναται να προσφύγει στο δικαστήριο για ακύρωση του διατάγματος που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος άρθρου εντός δεκαπέντε
(15)ημερών από την ημερομηνία που ειδοποιήθηκε για την έκδοση του.» Περαιτέρω, σύμφωνα με το Άρθρο 77 του Νόμου, το οποίο εντάσσεται κάτω από ΤΙΤΛΟ ΙΙΙ - ΜΗ ΣΥΝΕΝΑΙΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ καθίστανται εφαρμόσιμες οι διατάξεις των άρθρων 62-71 κατ' αναλογία σε Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο επιβάλλεται κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, το Άρθρο 65 του Νόμου προνοεί τα εξής: «65. Οι λόγοι για τους οποίους Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής δύναται να προσβληθεί από πιστωτή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 59, περιορίζονται χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου 68, στους ακόλουθους: (α) Ότι ο χρεώστης έχει με τη συμπεριφορά του κατά τα δύο
(2)έτη πριν από την έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39, διευθετήσει τις οικονομικές του υποθέσεις με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να είναι ή να γίνει επιλέξιμος να υποβάλει αίτηση για Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· (β) δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις διαδικαστικές απαιτήσεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένης της μη ύπαρξης τελεσίδικης απόφασης δικαστηρίου σε σχέση με την επαλήθευση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 43, όπου αυτό εφαρμόζεται· (γ) υπάρχει ουσιαστική ανακρίβεια ή παράλειψη στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, η οποία παραβλάπτει ουσιωδώς τα συμφέροντα του πιστωτή· (δ) ο χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίζονται στο άρθρο 35 όταν προτάθηκε το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· (ε) ο χρεώστης έχει διαπράξει αδίκημα που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο το οποίο προκαλεί ουσιαστική βλάβη στον πιστωτή· (στ) ο χρεώστης είχε συναλλαγή με πρόσωπο η οποία έγινε κατά την περίοδο τριών
(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος, η οποία δεν έγινε έναντι αξιόλογης αντιπαροχής και η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην ανικανότητα του χρεώστη να αποπληρώσει τα χρέη του, εξαιρουμένων των χρεών τα οποία οφείλονται στα πρόσωπα με τα οποία ο χρεώστης είχε εισέλθει σε συναλλαγές οι οποίες δεν έγιναν έναντι αξιόλογης αντιπαροχής· (ζ) ο χρεώστης έδειξε προτίμηση δολίως σε πρόσωπο, τηρουμένων των διατάξεων της οικείας νομοθεσίας, κατά την περίοδο των τριών
(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση του προστατευτικού διατάγματος, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του διαθέσιμου ποσού για την πληρωμή των χρεών του, εξαιρουμένων των χρεών που οφείλονται στο πρόσωπο στο οποίο δόθηκε η δόλια προτίμηση.» Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να λεχθεί ότι σε όλα τα στάδια της διαδικασίας που οδηγεί στην έκδοση Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, και ειδικότερα τόσο κατά την έκδοση προστατευτικού διατάγματος όσο και κατά την έκδοση διατάγματος επιβολής του, όπου εμπλέκεται το Δικαστήριο, ο χρεώστης θα πρέπει να ενεργεί καλή τη πίστη (bona fide) και να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών στοιχείων της οικονομικής του κατάστασης τα οποία μπορούν να επιδράσουν στην κρίση του Δικαστηρίου. Απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση είτε του προστατευτικού διατάγματος είτε του διατάγματος επιβολής του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, τα οποία εκδίδονται μονομερώς (βλ. Ιn Re Nugent (A Debtor) [2016] IEHC 127). Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης και αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων, στις 9/11/2021 εκδόθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο επιβλήθηκε το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο ετοιμάστηκε από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας εκ μέρους της χρεώστιδας και το οποίο απορρίφθηκε στην Συνέλευση Πιστωτών στις 14/10/
- Μοναδικός πιστωτής της χρεώστιδας είναι η Αιτήτρια και όπως προκύπτει από το φάκελο το επίδικο διάταγμα επιδόθηκε προς αυτήν στις 15/11/2021 και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 29/11/
- Με βάση το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, το σύνολο των χρεών της χρεώστιδας προς την αιτήτρια ανέρχεται στις €309.942,58 και η αγοραία αξία των υποθηκευμένων ακινήτων ανέρχεται στις €373.000 και σύμφωνα με το Σχέδιο όλο το χρέος είναι εξασφαλισμένο. Το ακίνητο με αρ. εγγραφής [.] (Ακίνητο Β), με αγοραία αξία €298,000 αποτελεί την κύρια κατοικία της χρεώστιδας και εξασφαλίζει το στεγαστικό δάνειο με αρ. λογαριασμού [....] (δάνειο Α) ενώ το ακίνητο με αρ. εγγραφή [.] (Ακίνητο Γ) με αγοραία αξία €75,000 εξασφαλίζει το δάνειο με αρ. λογαριασμού [...] (δάνειο Β). Σύμφωνα με την Συνοπτική Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, που αναφέρεται στο ΠΣΑ, το συνόλο των εισοδημάτων και συνεισφορών της χρεώστιδας ανέρχονται στα €1,582 και το σύνολο των λογικών εξόδων διαβίωσης στα €2,
- Προβλέπεται μείωση των πιο πάνω εξόδων και βοήθεια από τους γονείς της χρεώστιδας ύψους €846 με αποτέλεσμα να παραμένει καθαρό μηνιαίο διαθέσιμο εισόδημα ύψους €300 κατά το 1ον έτος. Αναφέρεται επίσης ότι υπάρχει εύλογη προοπτική για αύξηση του εισοδήματος αυτού κατά €435 στο 6ον έτος με αποτέλεσμα το καθαρό μηνιαίο διαθέσιμο εισόδημα να ανέρχεται στα €
- Προτείνεται στο ΠΣΑ, η αποπληρωμή του εξασφαλισμένου χρέους ύψους €234.942,58 με 54 μηνιαίες δόσεις ύψους €225 περίπου και θα καλύπτονται οι τόκοι και μέρος του κεφαλαίου. Ακολούθως και μέχρι τη λήξη του ΠΣΑ (η διάρκεια του οποίου θα είναι 72 μήνες) με μηνιαίες δόσεις από €660 περίπου και θα καλύπτονται τόκοι και κεφάλαιο. Μετά τη λήξη του ΠΣΑ, η χρεώστιδα θα συνεχίσει να καταβάλλει για ακόμη τριακόσιους είκοσι τέσσερις
(324)μήνες το ποσό των €735 μηνιαίως. Η τελευταία δόση θα είναι τέτοια η οποία θα εξοφλήσει πλήρως το ποσό που οφείλεται στο εν λόγω δάνειο. Το επιτόκιο του δανείου θα είναι σταθερό ύψους 0,50% και θα συνεχίσει να ισχύει μέχρι την εξόφληση του δανείου, η κεφαλαιοποίηση των τόκων θα γίνεται κάθε έξι μήνες και με διαιρέτη το ημερολογιακό έτος [365/366] μέρες. Για το εξασφαλισμένο χρέος ύψους €75,000 προτείνεται η πώληση του υποθηκευμένου ακινήτου Γ από την χρεώστιδα υπό την εποπτεία του Συμβούλου Αφερεγγυότητας και καταβολή των εσόδων από την πώληση στην αιτήτρια. Το ποσό πώλησης δεν θα είναι κάτω από την αγοραία αξία του ακινήτου, δηλαδή €75,000. Πέραν των πιο πάνω, το ΠΣΑ προνοεί ότι σε περίπτωση θανάτου η διανοητικής ανικανότητας της χρεώστιδας το εξασφαλισμένο χρέος για το λογαριασμό [...] (στεγαστικό δάνειο Α) θα αναλάβει αποκλειστικά ο συνοφειλέτης, ο οποίος δύναται να συνεχίσει τις πληρωμές των δόσεων με βάση του ΠΣΑ. Το εξασφαλισμένο χρέος του αρ. λογαριασμού [..](δάνειο Β) και [...] (δάνειο Γ) θα αναλάβει αποκλειστικά ο συνοφειλέτης ο οποίος δύναται να συνεχίσει τις πληρωμές των δόσεων με βάση το ΠΣΑ. Με βάση την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, η θέση που ουσιαστικά προβάλλεται από την αίτητρια είναι ότι το επίδικο ΠΣΑ δεν είναι βιώσιμο, είναι μεθοδευμένο με απώτερο σκοπό να διαφυλαχθεί η αποξένωση του ακινήτου Α. Τούτο επίσης σε συνδυασμό με την κατ' ισχυρισμό αυθαίρετη μείωση του επιτοκίου σε 0,50% και την ύπαρξη συνοφειλετών εναντίον των οποίων η αιτήτρια θα μπορούσε να στραφεί για είσπραξη των οφειλών και οι οποίοι δεν υποβάλλουν ΠΣΑ, θα έχει ως αποτέλεσμα να μην είναι σε καλύτερη θέση από ότι θα ήταν αν η χρεώστιδα πτώχευε. Έχω αναφερθεί ανωτέρω στο σκοπό της θέσπισης του Νόμου ο οποίος θα πρέπει να ισοζυγίζει τα δικαιώματα των οφειλετών στο να διαφυλάξουν την κύρια κατοικία τους με αυτά των πιστωτών στην είσπραξη του λαβείν τους. Σημαντικό επίσης είναι με το ΠΣΑ να διαφαίνεται ότι υπάρχει εύλογη προοπτική ο χρεώστης να καταστεί βιώσιμος. Στην παρούσα περίπτωση, είναι κοινό έδαφος ότι στο χρόνο των τριών
(3)ετών πριν την υποβολή από την χρεώστιδα αίτησης για ένταξη σε ΠΣΑ αποξένωσε το ακίνητο Α, μεταβιβάζοντας το δυνάμει δωρεάς στη θυγατέρα της. Στο τεκμήριο 1 επί της αίτησης, το οποίο αποτελεί πιστοποιητικό έρευνας του Κτηματολογίου ημερομηνίας 27/10/2020 προκύπτει ότι η χρεώστιδα ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου Α από τις 08/08/2017 και το οποίο δεν είχε οποιαδήποτε επιβάρυνση. Η αξία του με τιμές την 01ην/01/2013 ανερχόταν στις €45.200,00 ενώ με τιμές την 01ην/01/2018 σε €34.600. Στο τεκμήριο 2, πιστοποιητικό έρευνας ημερομηνίας 09/02/2021 αποκαλύπτεται ότι η χρεώστιδα δεν είναι πλέον ιδιοκτήτρια του ακινήτου Α. Η ίδια επίσης στην ΚΠΟΣ αποκαλύπτει ότι προέβηκε σε δωρεά του εν λόγω ακινήτου προς τη θυγατέρα της. Η εν λόγω δωρεά θεωρείται συναλλαγή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 65(στ) του Νόμου (βλ. Άρθρο 92(α) του Νόμου). Έχω λάβει υπόψη μου τις εξηγήσεις που προβάλει η χρεώστιδα στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση για αυτή την αποξένωση περιουσίας χωρίς οποιαδήποτε αντιπαροχή, οι οποίες όμως δεν πείθουν και ούτε τεκμηριώνονται. Γιατί να είχε μεταβιβαστεί το εν λόγω ακίνητο από την μητέρα της στο όνομα της το 2018 με την προϋπόθεση ότι αυτό θα μεταβιβαζόταν στη θυγατέρα της με την ενηλικίωση της και να μην ανάμενε το γεγονός αυτό η μητέρα της και να το μεταβίβαζε κατ' ευθείαν; Έπειτα, πότε ενηλικιώθηκε η εν λόγω κόρη της δεν αναφέρει. Ούτε επεξηγείται γιατί η εν λόγω μεταβίβαση να συνέπεσε χρονικά και αυτή να έγινε αμέσως πριν την υποβολή της αίτησης για ΠΣΑ. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν εξετάζεται κατά πόσο η εν λόγω μεταβίβαση έγινε δόλια ή όχι. Εκείνο που εξετάζεται σύμφωνα με το Άρθρο 65(στ) είναι κατά πόσο η εν λόγω μεταβίβαση είχε ως αποτέλεσμα να συμβάλει ουσιαστικά στην ανικανότητα της να αποπληρώσει τα χρέη της. Έλαβα υπόψη μου την αξία του εν λόγω ακινήτου όπως αποκαλύπτεται στο τεκμήριο 1 επί της αίτησης και την οικονομική κατάσταση της αιτήτριας όπως αποκαλύπτεται από τα ενώπιον μου στοιχεία και τα οποία η ίδια έχει παραθέσει και κρίνω ότι η εν λόγω συναλλαγή συνέβαλε ουσιαστικά στην ανικανότητα της χρεώστιδας στο να αποπληρώσει τα χρέη της. Τα μηνιαία εισοδήματα της σε συνδυασμό με τα έξοδα της, όπως θα αναλυθούν περαιτέρω κατωτέρω, είναι τέτοια που συνηγορούν στο ότι η συναλλαγή αυτή με την ενδεικτική αξία του ακινήτου που αναφέρθηκε ανωτέρω είχε ουσιαστική συμβολή στο να καταστεί ανίκανη για πληρωμή των χρεών της. Κρίνω ότι, ερμηνεύοντας το Άρθρο 65(στ), δεν θα πρέπει να εξετάζεται κατά πόσο αν δεν υπήρχε η συναλλαγή αυτή, τότε η χρεώστιδα θα ήταν ικανή να αποπληρώσει τα χρέη της. Εκείνο που θα πρέπει να εξετάζεται είναι αν υπήρχε ουσιαστική συμβολή προς αυτή την κατεύθυνση. Και ένα άτομο με την οικονομική κατάσταση της χρεώστιδας, η συναλλαγή αυτή και η αποξένωση του ακινήτου Α είχε ως αποτέλεσμα να συμβάλει ουσιαστικά στην ανικανότητα της να αποπληρώσει τα χρέη της. Κατά συνέπεια και στη βάση των πιο πάνω, η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί λόγω της ικανοποίησης του Άρθρου 65(στ), χωρίς να χρειάζεται η εξέταση των υπόλοιπων θέσεων της αιτήτριας. Ανεξαρτήτως όμως της πιο πάνω κατάληξης μου και στη περίπτωση που αυτή ήθελε θεωρηθεί λανθασμένη ή θα μπορούσε να λεχθεί ότι η εν λόγω συναλλαγή δεν είχε το αποτέλεσμα που θέτει το Άρθρο 65(στ), θα προχωρήσω να εξετάσω τις υπόλοιπες θέσεις της αιτήτριας, συνυπολογίζοντας όμως και το πιο πάνω γεγονός. Δηλαδή, την αποξένωση του ακινήτου Α από την αιτήτρια χωρίς οποιαδήποτε αντιπαροχή. H αιτήτρια εγείρει ζήτημα βιωσιμότητας του επίδικου ΠΣΑ και τη δυνατότητα της χρεώστιδας να ανταποκριθεί σε αυτό. Έλαβα υπόψη μου τις θέσεις που τίθενται τόσο με την αίτηση όσο και με την ένσταση. Σύμφωνα με το Άρθρο 46(στ) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής δεν περιέχει όρους οι οποίοι απαιτούν από τον χρεώστη να κάνει πληρωμές τέτοιου ύψους ώστε ο χρεώστης να μην έχει στη διάθεση του ικανοποιητικό εισόδημα για τα λογικά έξοδα διαβίωσης για τον εαυτό του και για τα μέλη της οικογένειας του, εκτός εάν ο χρεώστης συναινεί ρητά. Το πιο πάνω ζήτημα αλλά και κατά πόσο υπάρχει εύλογη προοπτική με το ΠΣΑ να διευκολυνθεί ο χρεώστης να καταστεί φερέγγυος σε περίοδο όχι μεγαλύτερη των
(5)ετών, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 35
(1)(γ) του Νόμου, είναι ζήτημα γεγονότων σε κάθε περίπτωση. Οι περιστάσεις του χρεώστη δεν μπορεί να είναι σταθερές και υπόκεινται σε γεγονότα και αλλαγές κατά τη διάρκεια των χρόνων τα οποία μπορεί είτε να βελτιώσουν είτε να χειροτερεύσουν τις προοπτικές συμμόρφωσης του με τους όρους του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής (βλ. In the Matter of Keith Cremin of Subulter, Cecilstown, Mallow, Co. Cork (A Debtor), [2021] IEHC 80). Περαιτέρω, θα πρέπει να λεχθεί ότι σκοπός του Νόμου και του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής δεν είναι να βεβαιώνει τη συνεχή φερεγγυότητα του χρεώστη και μετά από αυτό. Ο Νόμος δεν προστατεύει από απρόβλεπτα γεγονότα τα οποία μπορεί να οδηγήσουν στην αποτυχία του Σχεδίου κατά τη διάρκεια του ή μεταγενέστερα. Ο σκοπός του Νόμου είναι να παράσχει ένα τρόπο ή μέσο για συντεταγμένη αποπληρωμή του χρέους και όχι να εγγυάται τη συνεχή φερεγγυότητα του χρεώστη έξω από το χρονοδιάγραμμα ενός σχεδίου (βλ. In Re Dunne (a debtor) [2017] IEHC 59). Στρεφόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, κρίνω ότι, παρά τη προσπάθεια που έχει καταβληθεί για να παρουσιαστεί ένα βιώσιμο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, εντούτοις εγείρονται σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο αυτό μπορεί να ανταποκριθεί στην πράξη με την προοπτική η χρεώστιδα να καταστεί βιώσιμη στην περίοδο των 5 ετών. Τα μοναδικά εισοδήματα της, σύμφωνα με την ΚΠΟΣ, προέρχονται από επίδομα τέκνων και διατροφή και από το μισθό ή συνεισφορά του συζύγου της. Παρεμβάλλω εδώ για να αναφέρω ότι εγείρονται σοβαρές επιφυλάξεις κατά πόσο το επίδομα τέκνου μπορεί να θεωρείται εισόδημα στα πλαίσια του ΠΣΑ, αντλώντας καθοδήγηση από τις πρόνοιες του Άρθρου 11 του Νόμου, το οποίο φυσικά αφορά τη Διαδικασία Απαλλαγής Χρεών και στο οποίο γίνεται αναφορά ότι ένα τέτοιο επίδομα δεν λαμβάνεται υπόψη. Με την πιο πάνω επιφύλαξη και σε περίπτωση που ένα τέτοιο επίδομα μπορεί να ληφθεί υπόψη, παρατηρείται ότι στο επίδικο ΠΣΑ γίνεται προσπάθεια να καταδειχθεί ότι από τον 1ον χρόνο μέχρι τον 6ον θα υπάρχει ένα μηνιαίο καθαρό εισόδημα της τάξης των €300 και το οποίο θα καταβάλλεται έναντι του συγκεκριμένου εξασφαλισμένου χρέους. Παρόλα αυτά όμως, τούτο δεν προκύπτει να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και ούτε να δικαιολογείται επαρκώς. Ενώ στην ΚΠΟΣ δηλώνεται ότι τα συνολικά εισοδήματα της χρεώστιδας ανέρχονται σε €1,462, στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής λαμβάνεται υπόψη το ποσό των €1,
- Ενώ στην ΚΠΟΣ δηλώνονται λογικά έξοδα διαβίωσης ύψους €2.167,44 στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής δηλώνονται €2.127,
- Δηλαδή, λαμβάνεται υπόψη ένα ποσό της τάξης των €120,00 ως εισόδημα το οποίο δεν δικαιολογείται και δεν προκύπτει από όλα τα στοιχεία που παρουσιάζει η χρεώστιδα ενώ ένα ποσό της τάξης των €40 ως μειωμένα έξοδα, που επίσης δεν δικαιολογείται. Επιπλέον, γίνεται περαιτέρω μείωση των λογικών εξόδων διαβίωσης κατά €846 χωρίς να δικαιολογείται επαρκώς λαμβανομένου υπόψη της ύπαρξης ανήλικων τέκνων που λογικά τα έξοδα τους θα αυξάνονται. Γίνεται αναφορά σε συνεισφορά από τους γονείς της χρεώστιδας. Στην αίτηση αναφέρεται ότι αυτοί είναι υπερήλικες και δεν δικαιολογείται στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής η ικανότητα τους αυτή. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι αυτοί είναι ηλικίας 85 ετών. Η εν λόγω συνεισφορά τους επίσης φαίνεται να λαμβάνεται υπόψη και μετά το 6ον έτος και μέχρι την αποπληρωμή του χρέους, παραγνωρίζοντας το προσδόκιμο ζωής του ανθρώπου. Περαιτέρω, στο Σχέδιο γίνεται πρόνοια ότι μετά τους 54 μήνες κατά τους οποίους θα καταβάλλεται μηνιαία δόση ύψους €225, θα συνεχίσει η χρεώστιδα να καταβάλλει μηνιαία δόση μέχρι τη λήξη του Σχεδίου, δηλαδή μέχρι τον 72ον μήνα ύψους €660 χωρίς να δικαιολογείται το ύψος του ποσού αυτού και από πού θα προέρχεται. Η αναφορά στο Σχέδιο είναι ότι μετά το 6ον έτος αναμένεται να υπάρχει αύξηση των εισοδηματών της χρεώστιδας και μείωση των εξόδων της. Πέραν των πιο πάνω, δεν επεξηγείται ή δικαιολογείται η εύλογη προοπτική για αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος της τον 6ον έτος κατά €
- Η δικαιολογία που δίνεται είναι ότι θα ενηλικιωθούν τα ανήλικα τέκνα της και θα υπάρχει μείωση των εξόδων της και ότι υπάρχει εύλογη προοπτική αύξηση των εισοδημάτων της χρεώστιδας. Πώς προκύπτει αυτή η εύλογη προοπτική αύξηση των εισοδημάτων της όμως δεν επεξηγείται. Η ενηλικίωση των τέκνων της θα σημαίνει και τερματισμό του επιδόματος και της διατροφής, που παρουσιάζονται ως το κύριο και μοναδικό της εισόδημα. Δεν επεξηγείται όμως και πώς θα αυξηθούν τα εισοδήματα της, δεδομένου του ύψους των εισοδημάτων που είχε όταν εργαζόταν και φαίνεται να είχε ένα μέσο όρο εισοδήματος της τάξης των €5,500 περίπου το χρόνο. Ούτε αναφέρεται η ικανότητα της για εργοδότηση και η φύση της εργασίας που δύναται να ασκεί. Δεν παραγνωρίζω τις θέσεις της χρεώστιδας στην ένσταση και ότι το Σχέδιο μπορεί να αναθεωρείται ανά 12 μήνες και ότι στο τέλος θα πρέπει να της δοθεί η ευκαιρία να προστατέψει την κύρια κατοικίας της και σε περίπτωση που αποτύχει τότε η αιτήτρια θα έχει όλα τα δικαιώματα που προκύπτουν από τις συμφωνίες. Παρά το ότι δεν είναι ο σκοπός να ελεχθεί η τήρηση του ΠΣΑ εντούτοις όμως κρίνω ότι δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις, να κριθεί ότι αυτό είναι πρακτικά εφαρμόσιμο με τα όσα παρουσιάζονται από την χρεώστιδα και αναφέρονται στο εν λόγω Σχέδιο. Δεν θα πρέπει επίσης να διαφεύγει της προσοχής ότι, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, η χρεώστιδα προχώρησε αμέσως πριν την υποβολή αίτησης για ΠΣΑ σε συναλλαγή χωρίς οποιαδήποτε αντιπαροχή, μη πείθοντας για τους λόγους που το έπραξε, στην βάση των γεγονότων που έχουν παρουσιαστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Η εφαρμογή του επίδικου ΠΣΑ, θα αποστερήσει την Αιτήτρια να λάβει οποιαδήποτε μέτρα ακύρωσης της εν λόγω αποξένωσης με σκοπό, αν το αποτέλεσμα είναι θετικό, να αυξηθεί η περιουσία της Αιτήτριας η οποία θα μπορεί να διατεθεί έναντι των χρεών της άμεσα και κατά αυτό τον τρόπο να τη θέση σε καλύτερη θέση από ότι θα είναι με την εφαρμογή του επίδικου ΠΣΑ. Επιπρόσθετα, προκύπτει να μην υπήρξε και συμμόρφωση με συγκεκριμένες διαδικαστικές απαιτήσεις του Νόμου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 65(β) του Νόμου. Είναι κοινό έδαφος ότι τα δύο εκ των τριών δανείων της χρεώστιδας είναι εξασφαλισμένα. Όχι όμως το τρίτο το οποίο έχει μόνο εγγυητές. Τούτο αναφέρεται και στην ΚΠΟΣ. Στο ΠΣΑ παρουσιάζονται όλα τα δάνεια της χρεώστιδας ως εξασφαλισμένα κατά παράβαση του Άρθρου 46
(2)(α) του Νόμου και υπάρχει πρόνοια στο Σχέδιο σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 71
(2)του Νόμου, ότι δηλαδή με τη λήξη του ΠΣΑ και εφόσον υπάρχει συμμόρφωση με τους όρους του από την χρεώστιδα, θα απαλλαγεί αναφορικά με οποιοδήποτε ανεξασφάλιστο καθορισμένο χρέος, το οποίο καλύπτεται από το ΠΣΑ. Πέραν των πιο πάνω, προκύπτει ότι η αιτήτρια θα υποστεί ζημιά από τη δραστική μείωση του επιτοκίου στο ύψος του 0,50%. Δεν προκύπτει με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου η μείωση αυτή να δικαιολογείται εντός των πλαισίων του Άρθρου 48
(4)(ε). Γίνεται αναφορά στην ένσταση στην Οδηγία Διαχείρισης Καθυστερήσεων του 2015 της Κεντρικής Τράπεζας χωρίς αυτή να επισυνάπτεται και να δίδεται κάποια εξήγηση για την επιλογή αυτού του ποσοστού επιτοκίου, το οποίο θα είναι σταθερό μέχρι την εξόφληση του χρέους. Πέραν των πιο πάνω, στην ΚΠΟΣ προκύπτει να αναφέρεται ότι η χρεώστιδα απώλεσε την εργασία της το έτος 2017 και είναι μέχρι σήμερα άνεργη. Παρόλα αυτά παραλείπεται στην εν λόγω Κατάσταση να επισυναφθούν αντίγραφα των Καταστάσεων των Κοινωνικών Ασφαλίσεων της χρεώστιδας πέραν του έτους 2018 και ενώ η αίτηση της για ένταξη της σε ΠΣΑ υποβλήθηκε το
- Παρά το ότι δεν προκύπτει από τα ενώπιον μου γεγονότα η χρεώστιδα να εργάζεται ή να έχει οποιαδήποτε άλλα εισοδήματα από το 2018 και μετέπειτα εκτός από αυτά που αναφέρονται, εντούτοις δεν δικαιολογείται γιατί δεν επισυνάπτονται οι Καταστάσεις των Κοινωνικών Ασφαλίσεων της των ετών 2019, 2020 και
- Η αιτήτρια αναφέρει ότι δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσο όντως η χρεώστιδα δεν έχει άλλα εισοδήματα για τα έτη 2019, 2020 και 2021 έτσι ώστε να μπορούσε να ελεχθεί και το κατά πόσο όντως υπήρξε μείωση των εισοδημάτων της όπως τάσσει ο Νόμος. Κρίνω ότι η χρεώστιδα όφειλε να είχε αποκαλύψει και δικαιολογήσει την ισχυριζόμενη ανυπαρξία άλλων εισοδημάτων πέραν από αυτών που παρουσιάζει και δικαιολογεί μέχρι το έτος 2018 επισυνάπτοντας τις Καταστάσεις των Κοινωνικών της Ασφαλίσεων. Δεν χρειάζεται κρίνω να επεκταθώ και να εξετάσω τα υπόλοιπα ζητήματα που η αιτήτρια εγείρει στην παρούσα αίτηση αφού όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, η αίτηση θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη. Θα πρέπει να αναφερθεί όμως ότι ενώ υπάρχει συνοφειλέτης στα δύο εκ των τριών δανείων, δεν προκύπτει η παρούσα αίτηση να υποβάλλεται από κοινού με αυτόν ή να έχει υποβληθεί ξεχωριστή αίτηση γι αυτόν. Είναι κοινό έδαφος ότι δύο εκ των τριών επίδικων δανείων παραχωρήθηκαν από κοινού με άλλο πρόσωπο, τον πρώην σύζυγο της χρεώστιδας. Υπάρχουν ισχυρισμοί της αιτήτριας ότι τα επίδικα δάνεια παραχωρήθηκαν από κοινού με τον συνοφειλέτη ένεκα κυρίως της οικονομικής δυνατότητα εκείνου στην αποπληρωμή τους και όχι της χρεώστιδας, τα εισοδήματα της οποίας δεν της επέτρεπαν να λάβει τέτοιο δανεισμό. Στο ΠΣΑ, αναφέρει η εισήγηση, δεν γίνεται καμία αναφορά για τον συνοφειλέτη και την οικονομική του κατάσταση κρίνοντας την επάρκεια του για αποπληρωμή του. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του Άρθρου 33
(3)του Νόμου «σε περίπτωση που οι συνοφειλέτες αποφασίσουν όπως μην υποβάλουν από κοινού πρόταση για Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, ο κάθε χρεώστης θα είναι υπόλογος για το μέρος του χρέους που θα του αναλογεί και δύναται να υποβάλει Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής για το χρέος αυτό.» Παρά την πιο πάνω πρόνοια του Νόμου, δηλαδή ότι στην περίπτωση μη υποβολής κοινού Σχεδίου Αποπληρωμής, τότε ο συνοφειλέτης θα είναι υπόλογος για το χρέος που του αναλογεί, εντούτοις στο ΠΣΑ γίνεται πρόνοια και για τον συνοφειλέτη κατά τρόπο που εμποδίζει η Αιτήτρια να στραφεί εναντίον του. Ειδικότερα γίνεται πρόνοια ότι σε περίπτωση θανάτου ή διανοητικής ανικανότητας της χρεώστιδας, τότε θα αναλάβουν τα δάνεια «οι συνοφειλέτες» και θα συνεχίσουν τις πληρωμές των δόσεων με βάση το επίδικο ΠΣΑ, το οποίο δεν τους αφορά και ούτε αποκαλύφθηκε η οικονομική τους δυνατότητα. Σημειώνεται ότι γίνεται αναφορά και στον νυν σύζυγο της χρεώστιδας ως συνοφειλέτη στα δάνεια Β και Γ, κάτι το οποίο δεν προκύπτει να ευσταθεί. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ουδείς εκ των λόγων ένστασης ευσταθεί, πέραν αυτών που αφορούσε τα πιο πάνω ζητήματα που εξετάστηκαν και αποφασίστηκαν ως ανωτέρω. Ειδικότερα οι λόγοι ένσταση που αφορούν σε ζητήματα τύπου και νομικής βάσης της αίτησης ή ότι η αίτηση επιδόθηκε στο Σύμβουλο Αφερεγγυότητας και στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, δεν προωθήθηκαν καθοιονδήποτε τρόπο και σε κάθε περίπτωση δεν προκύπτει να ευσταθούν ή να επηρεάστηκε καθοιονδήποτε τρόπο η χρεώστιδα. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι το διάταγμα ημερομηνίας 09/11/2021 με το οποίο επιβλήθηκε στην Αιτήτρια του επίδικο ΠΣΑ, θα πρέπει να ακυρωθεί και δια της παρούσας ακυρώνεται και εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος (α) της αίτησης. Τα έξοδα επιδικάζονται υπερ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............ Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. . cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο