BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED ν. Λ. Μ. κ.α., Αρ. Aγωγής: 101/21, 30/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A102 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 101/21 Μεταξύ: BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED, εκ Λευκωσίας Ενάγουσας και
- Λ. Μ., εκ Πάφου
- Π. Σ., εκ Πάφου Εναγομένων ---------------------- Ημερομηνία: 30 Ιουνίου, 2022 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Μιχαήλ για Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 1 και 2: κ. Χαράλαμπος Χ. Ζόππος. Α Π Ο Φ Α Σ Η (Σε σχέση με τα έξοδα) (Ex Tempore) Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή αξίωναν εναντίον των εναγόμενων αρ. 1 και 2 το ποσό των €113.791,01 ως υπόλοιπο λογαριασμό δανείου και περαιτέρω διάταγμα εκποίησης της Υποθήκης η οποία παραχωρήθηκε από τον εναγόμενο αρ. 1, ως εξασφάλιση του επίδικου δανείου. Οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 αρνήθηκαν την απαίτηση των εναγόντων, επικαλέστηκαν ακυρότητα των επίδικων συμφωνιών και αμφισβήτησαν το ύψος της οφειλής. Σήμερα, ενώπιον του Δικαστηρίου η συνήγορος των εναγόντων, ζήτησε άδεια όπως η παρούσα αγωγή αποσυρθεί άνευ βλάβης για το λόγο ότι έχει επιβληθεί Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής. Ο συνήγορος των εναγόμενων, συμφώνησε με τα πιο πάνω. Ενόψει λοιπόν όλων των πιο πάνω και του αιτήματος τη συνηγόρου των εναγόντων, άδεια δίδεται, η Αγωγή απορρίπτεται άνευ βλάβης του δικαιώματος καταχώρησης νέας. Όσο αφορά το ζήτημα των εξόδων, προέκυψε διαφορά περί τούτου και αμφότερες οι πλευρές κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις. Η συνήγορος των εναγόντων, με την αγόρευση της, παραπέμπει στις πρόνοιες του άρθρου 61
(3)του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής), Νόμος 65
(1)/15 και αναφέρει ότι, ενόψει των προνοιών του σχετικού Άρθρου και της επιβολής Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, οι ενάγοντες δεν μπορούν να προωθούν περαιτέρω την Αγωγή τους. Στην παρούσα περίπτωση αναφέρει, δεν μπορεί να θεωρηθούν οι Ενάγοντες ως αποτυχών διάδικος. Αντιθέτως είπε, αναγκάζονται να αποσύρουν την υπόθεση τους και κατά συνέπεια δικαιούνται τα έξοδα. Από την αντίπερα όχθη, ο συνήγορος των Εναγόμενων, με δική του γραπτή αγόρευση, παραπέμπει στις πρόνοιες του Nόμου 65
(1)/2015, αρχίζοντας από το άρθρο 40 που προνοεί για την έκδοση Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής και αναφέρεται στο άρθρο 61 του Νόμου 65
(1)/2015, το οποίο αναφέρει ότι ενόσω το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής βρίσκεται σε ισχύ δεν δικαιούται ο καθορισμένος πιστωτής να προβεί σε οποιαδήποτε διαδικαστικά διαβήματα. Αναφέρεται στο άρθρο 73 που αφορά στις προϋποθέσεις επιβολής Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής. Στη συνέχεια αναφέρει ότι οι ενάγοντες δεν έχουν περιλάβει στην επαλήθευση χρέους τα έξοδα της παρούσας Αγωγής και κατά συνέπεια δεν δικαιούνται να τα αξιώνουν στην παρούσα Αγωγή. Έχω λάβει σοβαρά υπόψη τα πιο πάνω. Είναι γεγονός ότι στις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά για το ζήτημα των εξόδων στην περίπτωση επιβολής Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής και ενόσω εκκρεμεί Αγωγή στο Δικαστήριο. Κατά συνέπεια κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποια νομοθετική ρύθμιση σε σχέση με το ζήτημα και θα πρέπει να ανατρέξω στις γενικές αρχές και στη νομολογία που αφορούν την επιδίκαση εξόδων. Είναι νομολογημένο ότι η διαταγή για τα έξοδα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα περιστατικά της υπόθεσης. Παραπέμπω στην Μάριου Δημητράκη Χρυσοστόμου ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. 341/2010, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με το άρθρο 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60, όπως τροποποιήθηκε) και τη Δ.59, θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τα έξοδα αστικής διαδικασίας τελούν υπό τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία κατά πάγια νομολογία θα πρέπει να ασκείται δικαστικά και όχι αυθαίρετα. Και αυτό με προσήλωση στο γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής εφόσον δεν είναι αποδεκτή η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο (βλ. μεταξύ άλλων Glykis v. Ioannides (1959 - 1960) 24 CLR 220, Krashias Shoe Factory v. Adidas
(1989)1(E) A.A.Δ. 750, Φιλίππου ν. Φιλίππου
(1990)1 Α.Α.Δ. 890, Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 12, Ορφανίδης ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 874 και Transmarine Shipping Ltd ν. Ονουφρίου κ.α., Αγωγή Ναυτοδικείου 22/06 ημερ. 24.3.10». Παραπέμπω επίσης στην Όμηρος Σάββα Χαψή και Άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,
(1997)1 Γ Α.Α.Δ. 1403. Είναι πολύ καλά γνωστές και αποκρυσταλλωμένες οι νομολογιακές αρχές σε σχέση με το ζήτημα των εξόδων. Στην παρούσα περίπτωση είναι γεγονός ότι κατόπιν αιτήματος των Εναγόντων η Αγωγή έχει απορριφθεί άνευ βλάβης. Παρά ταύτα το αποτέλεσμα αυτό, δηλαδή η απόρριψη της Αγωγής, δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις να σημαίνει ότι οι Ενάγοντες είναι αποτυχών διάδικος και να καθορίσει και τη διαταγή του Δικαστηρίου για την επιδίκαση εξόδων. Είναι κοινό έδαφος από αμφότερες τις πλευρές ότι ο λόγος ο οποίος αποσύρεται η Αγωγή είναι λόγω της παρέμβασης του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, το οποίο εγκρίθηκε και επιβλήθηκε στους Ενάγοντες στις 3.5.2022, ως αναφέρεται στις αγορεύσεις των μερών και δεν υπάρχει διαφωνία περί τούτου. Δηλαδή, εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι έχουν ενεργοποιηθεί οι πρόνοιες του Νόμου 65
(1)/15 και δη του άρθρου 61 του σχετικού Νόμου, το οποίο απαγορεύει την περαιτέρω προώθηση της Αγωγής των Εναγόντων. Η έγκριση όμως Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής καταδεικνύει την αναγνώριση της οφειλής και τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου και αποδεκτού τρόπου αποπληρωμής της οφειλής των Εναγόμενων προς τους Ενάγοντες. Κατά συνέπεια στην παρούσα περίπτωση, εκείνο το οποίο αναφύεται είναι ότι όντως η Αγωγή ορθώς καταχωρήθηκε, υπήρχε η οφειλή και την οποία αποδέχθηκε η άλλη πλευρά. Ως εκ τούτου, στην παρούσα περίπτωση η απόσυρση της Αγωγής από τους Ενάγοντες δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αυτοί είναι αποτυχόντες διάδικοι. Αντιθέτως, εκείνο το οποίο συνάγεται είναι ότι είναι επιτυχόντες διάδικοι και ο λόγος της περαιτέρω μη προώθησης της Αγωγής είναι η ύπαρξη του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής. Είναι κοινό έδαφος επίσης ότι δεν έχει γίνει οποιαδήποτε πρόνοια για τα έξοδα της παρούσας Αγωγής στο εν λόγω Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής. Κατά συνέπεια και ελλείψει οποιασδήποτε ειδικής νομοθετικής ρύθμισης στο Νόμο 65
(1)/15 για την καταβολή εξόδων σε περίπτωση επιβολής Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής και εκκρεμούσης Αγωγής, κρίνω ότι οι Ενάγοντες στην παρούσα δικαιούνται τα έξοδα. Κατά συνέπεια τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο